{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3462756"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3462756","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εμφύτευση μόνιμου διαφλέβιου βηματοδότη μετά από εμφύτευση αορτικής βαλβίδας αυτοεκπτυσσόμενης χωρίς συρραφή χειρουργικά (SuAVR) ή διαδερμικά (TAVI)","abstract":"Εισαγωγή: Η στένωση της αορτικής βαλβίδας αποτελεί τη συχνότερη βαλβιδοπάθεια. Πέρα από την κλασική χειρουργική αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας, η διακαθετηριακή εμφύτευση αορτικής βαλβίδας (TAVI) αποτελεί τη βέλτιστη θεραπευτική επιλογή για τους ασθενείς υψηλού χειρουργικού κινδύνου. Τόσο οι βαλβίδες που εμφυτεύονται διαδερμικά (TAVI), όσο και οι αυτοεκπτυσσόμενες βαλβίδες που τοποθετούνται ανοιχτά (SuAVR), έχουν συσχετισθεί με επιπλοκές του ρυθμού αγωγής και απαιτούν εμφύτευση μόνιμου διαφλέβιου βηματοδότη. Σκοπός: Σκοπός της εργασίας ήταν να μελετήσει τη συχνότητα εμφύτευσης μόνιμου διαφλέβιου βηματοδότη μετά από αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με τη μέθοδο της διαδερμικής τοποθέτησης (TAVI) και με την ανοιχτή αντικατάσταση με εμφύτευση αυτοεκπτυσσόμενης βαλβίδας χωρίς συρραφή (SuAVR – perceval). Υλικά και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 368 ασθενείς με συμπτωματική σοβαρού βαθμού στένωση αορτικής βαλβίδας, από τους οποίους οι 157 υποβλήθηκαν σε ανοιχτή αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με τοποθέτηση αυτοεκπτυσσόμενης βιοπροσθετικής βαλβίδας Perceval, και οι 211 υποβλήθηκαν σε διακαθετηριακή εμφύτευση βιοπροσθετικής βαλβίδας με την μέθοδο TAVI με διαμηριαία προσπέλαση. Αποτελέσματα: Από τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ανοικτή χειρουργική αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με την βαλβίδα Perceval, ανάγκη εμφύτευσης μόνιμου διαφλέβιου βηματοδότη παρουσίασε το 8,3%, ενώ για τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διαδερμική εμφύτευση αορτικής βαλβίδας (TAVI), ήταν 7,7%, χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά (p=0,837). Συχνότερα κολπική μαρμαρυγή παρουσίασαν οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε χειρουργική αντικατάσταση (p=0,008). Αντίθετα, διαταραχές αγωγής, όπως αποκλεισμό δεξιού σκέλους (RBBB) καθώς και αριστερού (LBBB) εμφάνισαν συχνότερα όσοι υποβλήθηκαν σε TAVI (p=0,009 και p=0,001 αντίστοιχα). Συμπεράσματα: Δεν προκύπτει στατιστικά σημαντική διαφορά αναφορικά με την ανάγκη εμφύτευσης μόνιμου διαφλέβιου βηματοδότη σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με χειρουργική αντικατάσταση χρησιμοποιώντας την αστήρικτη αυτοεκπτυσσόμενη βιοπροσθετική βαλβίδα (SuAVR- Perceval) σε σύγκριση με τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αντικατάσταση με την μέθοδο TAVI μέσω της διαμηριαίας οδού.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η στένωση της αορτικής βαλβίδας αποτελεί τη συχνότερη βαλβιδοπάθεια. Πέρα από την κλασική χειρουργική αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας, η διακαθετηριακή εμφύτευση αορτικής βαλβίδας (TAVI) αποτελεί τη βέλτιστη θεραπευτική επιλογή για τους ασθενείς υψηλού χειρουργικού κινδύνου. Τόσο οι βαλβίδες που εμφυτεύονται διαδερμικά (TAVI), όσο και οι αυτοεκπτυσσόμενες βαλβίδες που τοποθετούνται ανοιχτά (SuAVR), έχουν συσχετισθεί με επιπλοκές του ρυθμού αγωγής και απαιτούν εμφύτευση μόνιμου διαφλέβιου βηματοδότη. Σκοπός: Σκοπός της εργασίας ήταν να μελετήσει τη συχνότητα εμφύτευσης μόνιμου διαφλέβιου βηματοδότη μετά από αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με τη μέθοδο της διαδερμικής τοποθέτησης (TAVI) και με την ανοιχτή αντικατάσταση με εμφύτευση αυτοεκπτυσσόμενης βαλβίδας χωρίς συρραφή (SuAVR – perceval). Υλικά και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 368 ασθενείς με συμπτωματική σοβαρού βαθμού στένωση αορτικής βαλβίδας, από τους οποίους οι 157 υποβλήθηκαν σε ανοιχτή αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με τοποθέτηση αυτοεκπτυσσόμενης βιοπροσθετικής βαλβίδας Perceval, και οι 211 υποβλήθηκαν σε διακαθετηριακή εμφύτευση βιοπροσθετικής βαλβίδας με την μέθοδο TAVI με διαμηριαία προσπέλαση. Αποτελέσματα: Από τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ανοικτή χειρουργική αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με την βαλβίδα Perceval, ανάγκη εμφύτευσης μόνιμου διαφλέβιου βηματοδότη παρουσίασε το 8,3%, ενώ για τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διαδερμική εμφύτευση αορτικής βαλβίδας (TAVI), ήταν 7,7%, χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά (p=0,837). Συχνότερα κολπική μαρμαρυγή παρουσίασαν οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε χειρουργική αντικατάσταση (p=0,008). Αντίθετα, διαταραχές αγωγής, όπως αποκλεισμό δεξιού σκέλους (RBBB) καθώς και αριστερού (LBBB) εμφάνισαν συχνότερα όσοι υποβλήθηκαν σε TAVI (p=0,009 και p=0,001 αντίστοιχα). Συμπεράσματα: Δεν προκύπτει στατιστικά σημαντική διαφορά αναφορικά με την ανάγκη εμφύτευσης μόνιμου διαφλέβιου βηματοδότη σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με χειρουργική αντικατάσταση χρησιμοποιώντας την αστήρικτη αυτοεκπτυσσόμενη βιοπροσθετική βαλβίδα (SuAVR- Perceval) σε σύγκριση με τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αντικατάσταση με την μέθοδο TAVI μέσω της διαμηριαίας οδού.","abstract_has_math":false,"creators":["Αλεξοπούλου-Προυνιά Λουκία","Alexopoulou-Prounia Loukia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:52Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3462756"],"render_values":[{"text":"uoadl:3462756","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462756","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462756","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3462756","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αλεξοπούλου-Προυνιά Λουκία","Alexopoulou-Prounia Loukia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3462756","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462756"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η στένωση της αορτικής βαλβίδας αποτελεί τη συχνότερη βαλβιδοπάθεια. Πέρα από την κλασική χειρουργική αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας, η διακαθετηριακή εμφύτευση αορτικής βαλβίδας (TAVI) αποτελεί τη βέλτιστη θεραπευτική επιλογή για τους ασθενείς υψηλού χειρουργικού κινδύνου. Τόσο οι βαλβίδες που εμφυτεύονται διαδερμικά (TAVI), όσο και οι αυτοεκπτυσσόμενες βαλβίδες που τοποθετούνται ανοιχτά (SuAVR), έχουν συσχετισθεί με επιπλοκές του ρυθμού αγωγής και απαιτούν εμφύτευση μόνιμου διαφλέβιου βηματοδότη. Σκοπός: Σκοπός της εργασίας ήταν να μελετήσει τη συχνότητα εμφύτευσης μόνιμου διαφλέβιου βηματοδότη μετά από αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με τη μέθοδο της διαδερμικής τοποθέτησης (TAVI) και με την ανοιχτή αντικατάσταση με εμφύτευση αυτοεκπτυσσόμενης βαλβίδας χωρίς συρραφή (SuAVR – perceval). Υλικά και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 368 ασθενείς με συμπτωματική σοβαρού βαθμού στένωση αορτικής βαλβίδας, από τους οποίους οι 157 υποβλήθηκαν σε ανοιχτή αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με τοποθέτηση αυτοεκπτυσσόμενης βιοπροσθετικής βαλβίδας Perceval, και οι 211 υποβλήθηκαν σε διακαθετηριακή εμφύτευση βιοπροσθετικής βαλβίδας με την μέθοδο TAVI με διαμηριαία προσπέλαση. Αποτελέσματα: Από τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ανοικτή χειρουργική αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με την βαλβίδα Perceval, ανάγκη εμφύτευσης μόνιμου διαφλέβιου βηματοδότη παρουσίασε το 8,3%, ενώ για τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διαδερμική εμφύτευση αορτικής βαλβίδας (TAVI), ήταν 7,7%, χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά (p=0,837). Συχνότερα κολπική μαρμαρυγή παρουσίασαν οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε χειρουργική αντικατάσταση (p=0,008). Αντίθετα, διαταραχές αγωγής, όπως αποκλεισμό δεξιού σκέλους (RBBB) καθώς και αριστερού (LBBB) εμφάνισαν συχνότερα όσοι υποβλήθηκαν σε TAVI (p=0,009 και p=0,001 αντίστοιχα). Συμπεράσματα: Δεν προκύπτει στατιστικά σημαντική διαφορά αναφορικά με την ανάγκη εμφύτευσης μόνιμου διαφλέβιου βηματοδότη σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με χειρουργική αντικατάσταση χρησιμοποιώντας την αστήρικτη αυτοεκπτυσσόμενη βιοπροσθετική βαλβίδα (SuAVR- Perceval) σε σύγκριση με τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αντικατάσταση με την μέθοδο TAVI μέσω της διαμηριαίας οδού.","Introduction: Aortic valve stenosis is the most common valve disease. In addition to conventional surgical aortic valve replacement, transcatheter aortic valve implantation (TAVI) is the optimal treatment option for patients at high surgical risk. Both transcatheter aortic valve implantation (TAVI) and self-expanding valves placed openly (SuAVR) have been associated with rate complications of conduction system and require implantation of a permanent transvenous pacemaker. Aim: The aim of this study was to investigate the frequency of implantation of a permanent transvenous pacemaker after aortic valve replacement by transcatheter aortic valve implantation (TAVI) and open replacement with sutureless self expanding valve implantation (SuAVR - perceval). Materials and Methods: The study sample consisted of 368 patients with symptomatic severe aortic valve stenosis, of whom 157 underwent open aortic valve replacement with placement of a self-expanding bioprosthetic Perceval valve, and 211 underwent transcatheter valve implantation using the TAVI method with transmural approach. Results: Of the patients who underwent open surgical aortic valve replacement with the Perceval valve, the need for implantation of a permanent transvalvular pacemaker was 8.3%, while for patients undergoing transcatheter aortic valve implantation (TAVI), it was 7.7%, with no statistically significant difference (p=0.837). Atrial fibrillation was more frequent in patients undergoing surgical replacement (p=0.008). In contrast, conduction disturbances such as right bundle branch block (RBBB) as well as left bundle branch block (LBBB) were more frequent in those who underwent TAVI (p=0.009 and p=0.001 respectively). Conclusions: There is no statistically significant difference regarding the need for implantation of a permanent transvenous pacemaker in patients undergoing aortic valve replacement with open surgery using the sutureless self expanding bioprosthetic valve (SuAVR- Perceval) compared with patients undergoing replacement with TAVI via the transmural route."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εμφύτευση μόνιμου διαφλέβιου βηματοδότη μετά από εμφύτευση αορτικής βαλβίδας αυτοεκπτυσσόμενης χωρίς συρραφή χειρουργικά (SuAVR) ή διαδερμικά (TAVI)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αλεξοπούλου-Προυνιά Λουκία","Alexopoulou-Prounia Loukia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η στένωση της αορτικής βαλβίδας αποτελεί τη συχνότερη βαλβιδοπάθεια. Πέρα από την κλασική χειρουργική αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας, η διακαθετηριακή εμφύτευση αορτικής βαλβίδας (TAVI) αποτελεί τη βέλτιστη θεραπευτική επιλογή για τους ασθενείς υψηλού χειρουργικού κινδύνου. Τόσο οι βαλβίδες που εμφυτεύονται διαδερμικά (TAVI), όσο και οι αυτοεκπτυσσόμενες βαλβίδες που τοποθετούνται ανοιχτά (SuAVR), έχουν συσχετισθεί με επιπλοκές του ρυθμού αγωγής και απαιτούν εμφύτευση μόνιμου διαφλέβιου βηματοδότη. Σκοπός: Σκοπός της εργασίας ήταν να μελετήσει τη συχνότητα εμφύτευσης μόνιμου διαφλέβιου βηματοδότη μετά από αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με τη μέθοδο της διαδερμικής τοποθέτησης (TAVI) και με την ανοιχτή αντικατάσταση με εμφύτευση αυτοεκπτυσσόμενης βαλβίδας χωρίς συρραφή (SuAVR – perceval). Υλικά και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 368 ασθενείς με συμπτωματική σοβαρού βαθμού στένωση αορτικής βαλβίδας, από τους οποίους οι 157 υποβλήθηκαν σε ανοιχτή αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με τοποθέτηση αυτοεκπτυσσόμενης βιοπροσθετικής βαλβίδας Perceval, και οι 211 υποβλήθηκαν σε διακαθετηριακή εμφύτευση βιοπροσθετικής βαλβίδας με την μέθοδο TAVI με διαμηριαία προσπέλαση. Αποτελέσματα: Από τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ανοικτή χειρουργική αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με την βαλβίδα Perceval, ανάγκη εμφύτευσης μόνιμου διαφλέβιου βηματοδότη παρουσίασε το 8,3%, ενώ για τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διαδερμική εμφύτευση αορτικής βαλβίδας (TAVI), ήταν 7,7%, χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά (p=0,837). Συχνότερα κολπική μαρμαρυγή παρουσίασαν οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε χειρουργική αντικατάσταση (p=0,008). Αντίθετα, διαταραχές αγωγής, όπως αποκλεισμό δεξιού σκέλους (RBBB) καθώς και αριστερού (LBBB) εμφάνισαν συχνότερα όσοι υποβλήθηκαν σε TAVI (p=0,009 και p=0,001 αντίστοιχα). Συμπεράσματα: Δεν προκύπτει στατιστικά σημαντική διαφορά αναφορικά με την ανάγκη εμφύτευσης μόνιμου διαφλέβιου βηματοδότη σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με χειρουργική αντικατάσταση χρησιμοποιώντας την αστήρικτη αυτοεκπτυσσόμενη βιοπροσθετική βαλβίδα (SuAVR- Perceval) σε σύγκριση με τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αντικατάσταση με την μέθοδο TAVI μέσω της διαμηριαίας οδού.","Introduction: Aortic valve stenosis is the most common valve disease. In addition to conventional surgical aortic valve replacement, transcatheter aortic valve implantation (TAVI) is the optimal treatment option for patients at high surgical risk. Both transcatheter aortic valve implantation (TAVI) and self-expanding valves placed openly (SuAVR) have been associated with rate complications of conduction system and require implantation of a permanent transvenous pacemaker. Aim: The aim of this study was to investigate the frequency of implantation of a permanent transvenous pacemaker after aortic valve replacement by transcatheter aortic valve implantation (TAVI) and open replacement with sutureless self expanding valve implantation (SuAVR - perceval). Materials and Methods: The study sample consisted of 368 patients with symptomatic severe aortic valve stenosis, of whom 157 underwent open aortic valve replacement with placement of a self-expanding bioprosthetic Perceval valve, and 211 underwent transcatheter valve implantation using the TAVI method with transmural approach. Results: Of the patients who underwent open surgical aortic valve replacement with the Perceval valve, the need for implantation of a permanent transvalvular pacemaker was 8.3%, while for patients undergoing transcatheter aortic valve implantation (TAVI), it was 7.7%, with no statistically significant difference (p=0.837). Atrial fibrillation was more frequent in patients undergoing surgical replacement (p=0.008). In contrast, conduction disturbances such as right bundle branch block (RBBB) as well as left bundle branch block (LBBB) were more frequent in those who underwent TAVI (p=0.009 and p=0.001 respectively). Conclusions: There is no statistically significant difference regarding the need for implantation of a permanent transvenous pacemaker in patients undergoing aortic valve replacement with open surgery using the sutureless self expanding bioprosthetic valve (SuAVR- Perceval) compared with patients undergoing replacement with TAVI via the transmural route."],"dc:identifier":["uoadl:3462756","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462756"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εμφύτευση μόνιμου διαφλέβιου βηματοδότη μετά από εμφύτευση αορτικής βαλβίδας αυτοεκπτυσσόμενης χωρίς συρραφή χειρουργικά (SuAVR) ή διαδερμικά (TAVI)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:52Z"}