{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3462783"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3462783","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η εμπειρία των ατόμων με αυτοκτονικό ιδεασμό στη διάρκεια της πανδημίας COVID–19 στην Ελλάδα: Προτάσεις για την ψυχοθεραπεία σε περιόδους κρίσης","abstract":"Εισαγωγή: Οι έντονες αλλαγές που προέκυψαν λόγω πανδημίας του κορωνοϊού έχουν προκαλέσει επιδείνωση της ψυχικής κατάστασης και αύξηση του αυτοκτονικού ιδεασμού στο γενικό πληθυσμό. Ο αυτοκτονικός ιδεασμός είναι ένας από τους κύριους προβλεπτικούς παράγοντες για τους θανάτους λόγω αυτοκτονίας και χρειάζεται να διερευνηθεί περαιτέρω και με ποιοτική μεθοδολογία. Ωστόσο, δεν υπάρχουν ακόμα ποιοτικές έρευνες που μελετούν την εμπειρία των ατόμων με αυτοκτονικό ιδεασμό στη διάρκεια της πανδημίας του κορωνοϊού στην Ελλάδα. Σκοπός: Στην παρούσα ποιοτική μελέτη στόχος ήταν να αναδειχθεί η «φωνή» των ίδιων των ανθρώπων που αντιμετώπιζαν αυτοκτονικό ιδεασμό κατά την έναρξη της πανδημίας COVID-19 στην Ελλάδα, προκειμένου τα αποτελέσματα να συμπεριληφθούν σε προτάσεις ψυχοθεραπευτικών παρεμβάσεων σε περιόδους κρίσης. Μέθοδος: Η μελέτη πραγματοποιήθηκε μέσω ηλεκτρονικής συμπλήρωσης ανώνυμου ερωτηματολογίου, το χρονικό διάστημα Απρίλιος-Μάιος 2020. Αναλύθηκαν τα δεδομένα από 206 άτομα με αυτοκτονικό ιδεασμό (με ή χωρίς προηγούμενο ψυχιατρικό ιστορικό) από την κοινότητα, τα οποία απάντησαν στις ανοιχτού-τύπου ερωτήσεις: «Ποιές είναι οι αλλαγές που επέβαλε η κατάσταση της πανδημίας;» και «Ποιές θετικές αλλαγές εύχεστε να γίνουν μετά την πανδημία;» Οι απαντήσεις αναλύθηκαν με τη μέθοδο ποσοτικής και ποιοτικής ανάλυσης περιεχομένου. Αποτελέσματα: Συνολικά, οι μεγαλύτερες αλλαγές αφορούσαν στην ψυχική κατάσταση και συναισθήματα (50%). Οι κύριες αλλαγές που οι συμμετέχοντες ευχήθηκαν περιλάμβαναν τη συνολική θεσμική αλλαγή (37%). Μικρότερο εύρος συναισθημάτων και απουσία αναφοράς στο συναίσθημα του θυμού παρατηρήθηκε στα άτομα με ψυχιατρικό ιστορικό (πρώτη ομάδα), συγκριτικά με τους συμμετέχοντες χωρίς προηγούμενο ψυχιατρικό ιστορικό (δεύτερη ομάδα). Διαφορές βρέθηκαν, επίσης, στην προοπτική του μέλλοντος (p = .043), στη θετικότητα των προσδοκιών (p = .025), στη θετικότητα των συναισθημάτων (p=.043) και στο συναίσθημα της υπευθυνότητας (p = .012), όπου η πρώτη ομάδα εμφάνιζε μικρότερα επίπεδα συγκριτικά με τη δεύτερη ομάδα. Παρατηρήθηκε μία αλλαγή στα συναισθήματα όλων των συμμετεχόντων προς πιο θετικά στις απαντήσεις στην δεύτερη ερώτηση σε σχέση με την πρώτη (p< .001). Συμπεράσματα: Για την πρόληψη της αυτοκτονικότητας σε περιόδους κρίσης φαίνεται πώς είναι απαραίτητο να διερευνώνται, στο πλαίσιο μιας θεραπευτικής παρέμβασης, η προοπτική του μέλλοντος και η αίσθηση υπευθυνότητας, καθώς επίσης να ενισχύεται η έκφραση και η επεξεργασία των συναισθημάτων, ιδιαίτερα στα άτομα με προηγούμενη ψυχιατρική διάγνωση.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι έντονες αλλαγές που προέκυψαν λόγω πανδημίας του κορωνοϊού έχουν προκαλέσει επιδείνωση της ψυχικής κατάστασης και αύξηση του αυτοκτονικού ιδεασμού στο γενικό πληθυσμό. Ο αυτοκτονικός ιδεασμός είναι ένας από τους κύριους προβλεπτικούς παράγοντες για τους θανάτους λόγω αυτοκτονίας και χρειάζεται να διερευνηθεί περαιτέρω και με ποιοτική μεθοδολογία. Ωστόσο, δεν υπάρχουν ακόμα ποιοτικές έρευνες που μελετούν την εμπειρία των ατόμων με αυτοκτονικό ιδεασμό στη διάρκεια της πανδημίας του κορωνοϊού στην Ελλάδα. Σκοπός: Στην παρούσα ποιοτική μελέτη στόχος ήταν να αναδειχθεί η «φωνή» των ίδιων των ανθρώπων που αντιμετώπιζαν αυτοκτονικό ιδεασμό κατά την έναρξη της πανδημίας COVID-19 στην Ελλάδα, προκειμένου τα αποτελέσματα να συμπεριληφθούν σε προτάσεις ψυχοθεραπευτικών παρεμβάσεων σε περιόδους κρίσης. Μέθοδος: Η μελέτη πραγματοποιήθηκε μέσω ηλεκτρονικής συμπλήρωσης ανώνυμου ερωτηματολογίου, το χρονικό διάστημα Απρίλιος-Μάιος 2020. Αναλύθηκαν τα δεδομένα από 206 άτομα με αυτοκτονικό ιδεασμό (με ή χωρίς προηγούμενο ψυχιατρικό ιστορικό) από την κοινότητα, τα οποία απάντησαν στις ανοιχτού-τύπου ερωτήσεις: «Ποιές είναι οι αλλαγές που επέβαλε η κατάσταση της πανδημίας;» και «Ποιές θετικές αλλαγές εύχεστε να γίνουν μετά την πανδημία;» Οι απαντήσεις αναλύθηκαν με τη μέθοδο ποσοτικής και ποιοτικής ανάλυσης περιεχομένου. Αποτελέσματα: Συνολικά, οι μεγαλύτερες αλλαγές αφορούσαν στην ψυχική κατάσταση και συναισθήματα (50%). Οι κύριες αλλαγές που οι συμμετέχοντες ευχήθηκαν περιλάμβαναν τη συνολική θεσμική αλλαγή (37%). Μικρότερο εύρος συναισθημάτων και απουσία αναφοράς στο συναίσθημα του θυμού παρατηρήθηκε στα άτομα με ψυχιατρικό ιστορικό (πρώτη ομάδα), συγκριτικά με τους συμμετέχοντες χωρίς προηγούμενο ψυχιατρικό ιστορικό (δεύτερη ομάδα). Διαφορές βρέθηκαν, επίσης, στην προοπτική του μέλλοντος (p = .043), στη θετικότητα των προσδοκιών (p = .025), στη θετικότητα των συναισθημάτων (p=.043) και στο συναίσθημα της υπευθυνότητας (p = .012), όπου η πρώτη ομάδα εμφάνιζε μικρότερα επίπεδα συγκριτικά με τη δεύτερη ομάδα. Παρατηρήθηκε μία αλλαγή στα συναισθήματα όλων των συμμετεχόντων προς πιο θετικά στις απαντήσεις στην δεύτερη ερώτηση σε σχέση με την πρώτη (p&lt; .001). Συμπεράσματα: Για την πρόληψη της αυτοκτονικότητας σε περιόδους κρίσης φαίνεται πώς είναι απαραίτητο να διερευνώνται, στο πλαίσιο μιας θεραπευτικής παρέμβασης, η προοπτική του μέλλοντος και η αίσθηση υπευθυνότητας, καθώς επίσης να ενισχύεται η έκφραση και η επεξεργασία των συναισθημάτων, ιδιαίτερα στα άτομα με προηγούμενη ψυχιατρική διάγνωση.","abstract_has_math":false,"creators":["Σορόκινα Μαρίνα","Sorokina Maryna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:52Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3462783"],"render_values":[{"text":"uoadl:3462783","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462783","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462783","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3462783","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σορόκινα Μαρίνα","Sorokina Maryna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3462783","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462783"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι έντονες αλλαγές που προέκυψαν λόγω πανδημίας του κορωνοϊού έχουν προκαλέσει επιδείνωση της ψυχικής κατάστασης και αύξηση του αυτοκτονικού ιδεασμού στο γενικό πληθυσμό. Ο αυτοκτονικός ιδεασμός είναι ένας από τους κύριους προβλεπτικούς παράγοντες για τους θανάτους λόγω αυτοκτονίας και χρειάζεται να διερευνηθεί περαιτέρω και με ποιοτική μεθοδολογία. Ωστόσο, δεν υπάρχουν ακόμα ποιοτικές έρευνες που μελετούν την εμπειρία των ατόμων με αυτοκτονικό ιδεασμό στη διάρκεια της πανδημίας του κορωνοϊού στην Ελλάδα. Σκοπός: Στην παρούσα ποιοτική μελέτη στόχος ήταν να αναδειχθεί η «φωνή» των ίδιων των ανθρώπων που αντιμετώπιζαν αυτοκτονικό ιδεασμό κατά την έναρξη της πανδημίας COVID-19 στην Ελλάδα, προκειμένου τα αποτελέσματα να συμπεριληφθούν σε προτάσεις ψυχοθεραπευτικών παρεμβάσεων σε περιόδους κρίσης. Μέθοδος: Η μελέτη πραγματοποιήθηκε μέσω ηλεκτρονικής συμπλήρωσης ανώνυμου ερωτηματολογίου, το χρονικό διάστημα Απρίλιος-Μάιος 2020. Αναλύθηκαν τα δεδομένα από 206 άτομα με αυτοκτονικό ιδεασμό (με ή χωρίς προηγούμενο ψυχιατρικό ιστορικό) από την κοινότητα, τα οποία απάντησαν στις ανοιχτού-τύπου ερωτήσεις: «Ποιές είναι οι αλλαγές που επέβαλε η κατάσταση της πανδημίας;» και «Ποιές θετικές αλλαγές εύχεστε να γίνουν μετά την πανδημία;» Οι απαντήσεις αναλύθηκαν με τη μέθοδο ποσοτικής και ποιοτικής ανάλυσης περιεχομένου. Αποτελέσματα: Συνολικά, οι μεγαλύτερες αλλαγές αφορούσαν στην ψυχική κατάσταση και συναισθήματα (50%). Οι κύριες αλλαγές που οι συμμετέχοντες ευχήθηκαν περιλάμβαναν τη συνολική θεσμική αλλαγή (37%). Μικρότερο εύρος συναισθημάτων και απουσία αναφοράς στο συναίσθημα του θυμού παρατηρήθηκε στα άτομα με ψυχιατρικό ιστορικό (πρώτη ομάδα), συγκριτικά με τους συμμετέχοντες χωρίς προηγούμενο ψυχιατρικό ιστορικό (δεύτερη ομάδα). Διαφορές βρέθηκαν, επίσης, στην προοπτική του μέλλοντος (p = .043), στη θετικότητα των προσδοκιών (p = .025), στη θετικότητα των συναισθημάτων (p=.043) και στο συναίσθημα της υπευθυνότητας (p = .012), όπου η πρώτη ομάδα εμφάνιζε μικρότερα επίπεδα συγκριτικά με τη δεύτερη ομάδα. Παρατηρήθηκε μία αλλαγή στα συναισθήματα όλων των συμμετεχόντων προς πιο θετικά στις απαντήσεις στην δεύτερη ερώτηση σε σχέση με την πρώτη (p< .001). Συμπεράσματα: Για την πρόληψη της αυτοκτονικότητας σε περιόδους κρίσης φαίνεται πώς είναι απαραίτητο να διερευνώνται, στο πλαίσιο μιας θεραπευτικής παρέμβασης, η προοπτική του μέλλοντος και η αίσθηση υπευθυνότητας, καθώς επίσης να ενισχύεται η έκφραση και η επεξεργασία των συναισθημάτων, ιδιαίτερα στα άτομα με προηγούμενη ψυχιατρική διάγνωση.","Introduction: The drastic changes due to the Coronavirus pandemic have caused the deterioration of the mental state of the inhabitants of Greece and the increase of suicidal ideation in the general population. Suicidal ideation is one of the main predictors of suicide deaths and it needs further investigation using a qualitative methodology. However, there are still no qualitative studies that examine the experience of people with suicidal ideation during the Coronavirus pandemic in Greece. Purpose: In the present qualitative analysis, the aim was to highlight the \"voice\" of the people who were facing suicidal ideation during the COVID-19 pandemic in Greece, so that the results could contribute to proposals for psychotherapeutic interventions in times of crisis. Method: The study has been conducted through electronic filling of an anonymous questionnaire, in April-May 2020. The Data analyzed was from 206 people with suicidal ideation from the community, who answered the open-ended questions: \"What are the changes that imposed the pandemic situation?' and \"What positive changes do you wish to see after the pandemic?\" The responses were analyzed using quantitative and qualitative content analysis. Results: Overall, the greatest changes concerned to mental state (50%). The main changes that participants wished for included overall institutional change (37%). A smaller range of emotions and an absence of reference to the emotion of anger were observed in individuals with a psychiatric history (first group), compared to participants without a previous psychiatric history (second group). Differences were also found in the future perspective (p= .043), in the positivity of expectations (p= .025), in the positivity of emotions (p= .043) and the feeling of responsibility (p= .012), where the first group showed lower levels compared to the second group. A change in the emotions of all participants towards more positive responses to the second question has been observed in relation to the first (p< .001). Conclusions: In order to prevent suicidality in times of crisis, it seems necessary to explore the future perspective and sense of responsibility within the framework of a therapeutic intervention, as well as to enhance the expression and processing of emotions, especially in individuals with a previous psychiatric diagnosis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η εμπειρία των ατόμων με αυτοκτονικό ιδεασμό στη διάρκεια της πανδημίας COVID–19 στην Ελλάδα: Προτάσεις για την ψυχοθεραπεία σε περιόδους κρίσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σορόκινα Μαρίνα","Sorokina Maryna"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι έντονες αλλαγές που προέκυψαν λόγω πανδημίας του κορωνοϊού έχουν προκαλέσει επιδείνωση της ψυχικής κατάστασης και αύξηση του αυτοκτονικού ιδεασμού στο γενικό πληθυσμό. Ο αυτοκτονικός ιδεασμός είναι ένας από τους κύριους προβλεπτικούς παράγοντες για τους θανάτους λόγω αυτοκτονίας και χρειάζεται να διερευνηθεί περαιτέρω και με ποιοτική μεθοδολογία. Ωστόσο, δεν υπάρχουν ακόμα ποιοτικές έρευνες που μελετούν την εμπειρία των ατόμων με αυτοκτονικό ιδεασμό στη διάρκεια της πανδημίας του κορωνοϊού στην Ελλάδα. Σκοπός: Στην παρούσα ποιοτική μελέτη στόχος ήταν να αναδειχθεί η «φωνή» των ίδιων των ανθρώπων που αντιμετώπιζαν αυτοκτονικό ιδεασμό κατά την έναρξη της πανδημίας COVID-19 στην Ελλάδα, προκειμένου τα αποτελέσματα να συμπεριληφθούν σε προτάσεις ψυχοθεραπευτικών παρεμβάσεων σε περιόδους κρίσης. Μέθοδος: Η μελέτη πραγματοποιήθηκε μέσω ηλεκτρονικής συμπλήρωσης ανώνυμου ερωτηματολογίου, το χρονικό διάστημα Απρίλιος-Μάιος 2020. Αναλύθηκαν τα δεδομένα από 206 άτομα με αυτοκτονικό ιδεασμό (με ή χωρίς προηγούμενο ψυχιατρικό ιστορικό) από την κοινότητα, τα οποία απάντησαν στις ανοιχτού-τύπου ερωτήσεις: «Ποιές είναι οι αλλαγές που επέβαλε η κατάσταση της πανδημίας;» και «Ποιές θετικές αλλαγές εύχεστε να γίνουν μετά την πανδημία;» Οι απαντήσεις αναλύθηκαν με τη μέθοδο ποσοτικής και ποιοτικής ανάλυσης περιεχομένου. Αποτελέσματα: Συνολικά, οι μεγαλύτερες αλλαγές αφορούσαν στην ψυχική κατάσταση και συναισθήματα (50%). Οι κύριες αλλαγές που οι συμμετέχοντες ευχήθηκαν περιλάμβαναν τη συνολική θεσμική αλλαγή (37%). Μικρότερο εύρος συναισθημάτων και απουσία αναφοράς στο συναίσθημα του θυμού παρατηρήθηκε στα άτομα με ψυχιατρικό ιστορικό (πρώτη ομάδα), συγκριτικά με τους συμμετέχοντες χωρίς προηγούμενο ψυχιατρικό ιστορικό (δεύτερη ομάδα). Διαφορές βρέθηκαν, επίσης, στην προοπτική του μέλλοντος (p = .043), στη θετικότητα των προσδοκιών (p = .025), στη θετικότητα των συναισθημάτων (p=.043) και στο συναίσθημα της υπευθυνότητας (p = .012), όπου η πρώτη ομάδα εμφάνιζε μικρότερα επίπεδα συγκριτικά με τη δεύτερη ομάδα. Παρατηρήθηκε μία αλλαγή στα συναισθήματα όλων των συμμετεχόντων προς πιο θετικά στις απαντήσεις στην δεύτερη ερώτηση σε σχέση με την πρώτη (p< .001). Συμπεράσματα: Για την πρόληψη της αυτοκτονικότητας σε περιόδους κρίσης φαίνεται πώς είναι απαραίτητο να διερευνώνται, στο πλαίσιο μιας θεραπευτικής παρέμβασης, η προοπτική του μέλλοντος και η αίσθηση υπευθυνότητας, καθώς επίσης να ενισχύεται η έκφραση και η επεξεργασία των συναισθημάτων, ιδιαίτερα στα άτομα με προηγούμενη ψυχιατρική διάγνωση.","Introduction: The drastic changes due to the Coronavirus pandemic have caused the deterioration of the mental state of the inhabitants of Greece and the increase of suicidal ideation in the general population. Suicidal ideation is one of the main predictors of suicide deaths and it needs further investigation using a qualitative methodology. However, there are still no qualitative studies that examine the experience of people with suicidal ideation during the Coronavirus pandemic in Greece. Purpose: In the present qualitative analysis, the aim was to highlight the \"voice\" of the people who were facing suicidal ideation during the COVID-19 pandemic in Greece, so that the results could contribute to proposals for psychotherapeutic interventions in times of crisis. Method: The study has been conducted through electronic filling of an anonymous questionnaire, in April-May 2020. The Data analyzed was from 206 people with suicidal ideation from the community, who answered the open-ended questions: \"What are the changes that imposed the pandemic situation?' and \"What positive changes do you wish to see after the pandemic?\" The responses were analyzed using quantitative and qualitative content analysis. Results: Overall, the greatest changes concerned to mental state (50%). The main changes that participants wished for included overall institutional change (37%). A smaller range of emotions and an absence of reference to the emotion of anger were observed in individuals with a psychiatric history (first group), compared to participants without a previous psychiatric history (second group). Differences were also found in the future perspective (p= .043), in the positivity of expectations (p= .025), in the positivity of emotions (p= .043) and the feeling of responsibility (p= .012), where the first group showed lower levels compared to the second group. A change in the emotions of all participants towards more positive responses to the second question has been observed in relation to the first (p< .001). Conclusions: In order to prevent suicidality in times of crisis, it seems necessary to explore the future perspective and sense of responsibility within the framework of a therapeutic intervention, as well as to enhance the expression and processing of emotions, especially in individuals with a previous psychiatric diagnosis."],"dc:identifier":["uoadl:3462783","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462783"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η εμπειρία των ατόμων με αυτοκτονικό ιδεασμό στη διάρκεια της πανδημίας COVID–19 στην Ελλάδα: Προτάσεις για την ψυχοθεραπεία σε περιόδους κρίσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:52Z"}