{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3462842"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3462842","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η σχέση του χρόνου μη θεραπευόμενης ψύχωσης με την εναισθησία σε ασθενείς με ψυχωσικές διαταραχές","abstract":"Το αυξανόμενο ενδιαφέρον για την Έγκαιρη Παρέμβαση στην Ψύχωση έχει αναδείξει τη σημασία της διάρκειας της μη θεραπευόμενης ψύχωσης ως καθοριστική για την πορεία των ψυχωσικών διαταραχών, όπως καθοριστική θεωρείται και η εναισθησία με τις διάφορες συνιστώσες της. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ της διάρκειας της μη θεραπευόμενης ψύχωσης (ΜΘΨ, DUP) και της διάρκειας της μη θεραπευόμενης ασθένειας (ΜΘΑ, DUI) με την εναισθησία σε ασθενείς με πρώτο ψυχωσικό επεισόδιο. Το δείγμα αντλήθηκε από την Athens FEP Research Study, μια μεγάλη προοπτική μελέτη ενός έτους όπου στρατολογήθηκαν 225 ασθενείς με πρώτο ψυχωσικό επεισόδιο στους οποίους χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή παράλληλα με την ένταξή τους στη μελέτη. Είχαν ηλικία από 16 έως 45 ετών, διαγνώσεις κατά ICD-10 α) ουσιοεπαγώμενη ψύχωση (F1x.5), β) μη συναισθηματική ψύχωση (F20-F29) και γ) συναισθηματική ψύχωση (F30-F33) και ελάχιστη έκθεση σε αντιψυχωσικά φάρμακα (< 2 εβδομάδες). Αντλήθηκαν δεδομένα για τη διάρκεια της μη θεραπευόμενης ψύχωσης και της μη θεραπευόμενης ασθένειας με μετρήσεις που έγιναν με την κλίμακα Nottingham Onset Schedule (NOS-DUP) για την πρώτη και αξιοποιώντας πληροφορίες από τους ασθενείς, τον ιατρικό τους φάκελο, την οικογένεια και τους θεράποντές τους για τη δεύτερη. Η εναισθησία εκτιμήθηκε βάσει του λήμματος G12 της κλίμακας PANSS (μετρά την «έλλειψη κρίσης και εναισθησίας») κατά την ένταξη των ασθενών στη μελέτη (Τ1), στον ένα μήνα παρακολούθησης (Τ2) και στο ένα έτος παρακολούθησης (Τ3) και βάσει της συμμόρφωσής τους στη φαρμακευτική αγωγή που τους χορηγήθηκε, η οποία καταγράφηκε στο ένα έτος παρακολούθησης (Τ3) ως «ναι» ή «όχι». Ως κύριο ερευνητικό ερώτημα τέθηκε η σχέση της DUP με την εναισθησία, υποθέτοντας αρνητική συσχέτιση και μελετήθηκε με λογιστική παλινδρόμηση. Δευτερεύοντα ερωτήματα αποτέλεσαν: α) η σχέση της DUI με την εναισθησία, όπου υποτέθηκε αρνητική συσχέτιση και μελετήθηκε με λογιστική παλινδρόμηση, β) πώς μεταβάλλεται η μέση εναισθησία με την πάροδο του χρόνου, όπου υποτέθηκε ότι βελτιώνεται σε στατιστικά σημαντικό βαθμό και μελετήθηκε με δοκιμασία Wilcoxon, γ) η σχέση των τιμών του G12 μεταξύ τους στις τρεις χρονικές στιγμές, όπου υποτέθηκε θετική συσχέτιση και υπολογίστηκε με το συντελεστή συσχέτισης Spearman (ρ) και δ) εάν κάποιος παράγοντας των ασθενών ή της νόσου σχετίζεται με το ποσοστό εγκατάλειψης της παρακολούθησης της Athens FEP Research Study στο ένα έτος (3/5 του δείγματος), που μελετήθηκε με t-test ή μη παραμετρικό έλεγχο για τις ποσοτικές μεταβλητές και με έλεγχο χ2 για τις ποιοτικές μεταβλητές. Δεν βρέθηκε συσχέτιση ανάμεσα στη DUP και την εναισθησία, ούτε στη DUI και την εναισθησία. Επιβεβαιώθηκε στατιστικά ότι η εναισθησία των ασθενών βελτιώνεται με το πέρασμα του χρόνου και βρέθηκε συσχέτιση της τιμής του G12 στο έτος (Τ3) με την τιμή του στον μήνα (Τ2) και της τιμής του στον μήνα (Τ2) με την τιμή του κατά την ένταξη στη μελέτη (Τ1), χωρίς να βρεθεί συσχέτιση μεταξύ των τιμών του G12 για τις χρονικές στιγμές (Τ1) και (Τ3). Τέλος, τα χαρακτηριστικά των ασθενών που συνέχισαν την παρακολούθηση σε σχέση με εκείνων που τη διέκοψαν βρέθηκε ότι διέφεραν μόνον ως προς τη συνολική βαθμολογία τους στην κλίμακα PANSS κατά τον χρόνο ένταξης στη μελέτη (Τ1), η οποία ήταν χαμηλότερη για όσους διέκοψαν την παρακολούθηση. Οι παράγοντες που επηρεάζουν την προαγωγή της εναισθησίας μετά την οξεία φάση του πρώτου ψυχωσικού επεισοδίου είναι σημαντικό να μελετηθούν περισσότερο στον ελληνικό πληθυσμό, ώστε να αναπτυχθούν στοχευμένες θεραπευτικές παρεμβάσεις ενίσχυσης της εναισθησίας στις Υπηρεσίες Έγκαιρης Παρέμβασης.","abstract_html":"Το αυξανόμενο ενδιαφέρον για την Έγκαιρη Παρέμβαση στην Ψύχωση έχει αναδείξει τη σημασία της διάρκειας της μη θεραπευόμενης ψύχωσης ως καθοριστική για την πορεία των ψυχωσικών διαταραχών, όπως καθοριστική θεωρείται και η εναισθησία με τις διάφορες συνιστώσες της. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ της διάρκειας της μη θεραπευόμενης ψύχωσης (ΜΘΨ, DUP) και της διάρκειας της μη θεραπευόμενης ασθένειας (ΜΘΑ, DUI) με την εναισθησία σε ασθενείς με πρώτο ψυχωσικό επεισόδιο. Το δείγμα αντλήθηκε από την Athens FEP Research Study, μια μεγάλη προοπτική μελέτη ενός έτους όπου στρατολογήθηκαν 225 ασθενείς με πρώτο ψυχωσικό επεισόδιο στους οποίους χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή παράλληλα με την ένταξή τους στη μελέτη. Είχαν ηλικία από 16 έως 45 ετών, διαγνώσεις κατά ICD-10 α) ουσιοεπαγώμενη ψύχωση (F1x.5), β) μη συναισθηματική ψύχωση (F20-F29) και γ) συναισθηματική ψύχωση (F30-F33) και ελάχιστη έκθεση σε αντιψυχωσικά φάρμακα (&lt; 2 εβδομάδες). Αντλήθηκαν δεδομένα για τη διάρκεια της μη θεραπευόμενης ψύχωσης και της μη θεραπευόμενης ασθένειας με μετρήσεις που έγιναν με την κλίμακα Nottingham Onset Schedule (NOS-DUP) για την πρώτη και αξιοποιώντας πληροφορίες από τους ασθενείς, τον ιατρικό τους φάκελο, την οικογένεια και τους θεράποντές τους για τη δεύτερη. Η εναισθησία εκτιμήθηκε βάσει του λήμματος G12 της κλίμακας PANSS (μετρά την «έλλειψη κρίσης και εναισθησίας») κατά την ένταξη των ασθενών στη μελέτη (Τ1), στον ένα μήνα παρακολούθησης (Τ2) και στο ένα έτος παρακολούθησης (Τ3) και βάσει της συμμόρφωσής τους στη φαρμακευτική αγωγή που τους χορηγήθηκε, η οποία καταγράφηκε στο ένα έτος παρακολούθησης (Τ3) ως «ναι» ή «όχι». Ως κύριο ερευνητικό ερώτημα τέθηκε η σχέση της DUP με την εναισθησία, υποθέτοντας αρνητική συσχέτιση και μελετήθηκε με λογιστική παλινδρόμηση. Δευτερεύοντα ερωτήματα αποτέλεσαν: α) η σχέση της DUI με την εναισθησία, όπου υποτέθηκε αρνητική συσχέτιση και μελετήθηκε με λογιστική παλινδρόμηση, β) πώς μεταβάλλεται η μέση εναισθησία με την πάροδο του χρόνου, όπου υποτέθηκε ότι βελτιώνεται σε στατιστικά σημαντικό βαθμό και μελετήθηκε με δοκιμασία Wilcoxon, γ) η σχέση των τιμών του G12 μεταξύ τους στις τρεις χρονικές στιγμές, όπου υποτέθηκε θετική συσχέτιση και υπολογίστηκε με το συντελεστή συσχέτισης Spearman (ρ) και δ) εάν κάποιος παράγοντας των ασθενών ή της νόσου σχετίζεται με το ποσοστό εγκατάλειψης της παρακολούθησης της Athens FEP Research Study στο ένα έτος (3/5 του δείγματος), που μελετήθηκε με t-test ή μη παραμετρικό έλεγχο για τις ποσοτικές μεταβλητές και με έλεγχο χ2 για τις ποιοτικές μεταβλητές. Δεν βρέθηκε συσχέτιση ανάμεσα στη DUP και την εναισθησία, ούτε στη DUI και την εναισθησία. Επιβεβαιώθηκε στατιστικά ότι η εναισθησία των ασθενών βελτιώνεται με το πέρασμα του χρόνου και βρέθηκε συσχέτιση της τιμής του G12 στο έτος (Τ3) με την τιμή του στον μήνα (Τ2) και της τιμής του στον μήνα (Τ2) με την τιμή του κατά την ένταξη στη μελέτη (Τ1), χωρίς να βρεθεί συσχέτιση μεταξύ των τιμών του G12 για τις χρονικές στιγμές (Τ1) και (Τ3). Τέλος, τα χαρακτηριστικά των ασθενών που συνέχισαν την παρακολούθηση σε σχέση με εκείνων που τη διέκοψαν βρέθηκε ότι διέφεραν μόνον ως προς τη συνολική βαθμολογία τους στην κλίμακα PANSS κατά τον χρόνο ένταξης στη μελέτη (Τ1), η οποία ήταν χαμηλότερη για όσους διέκοψαν την παρακολούθηση. Οι παράγοντες που επηρεάζουν την προαγωγή της εναισθησίας μετά την οξεία φάση του πρώτου ψυχωσικού επεισοδίου είναι σημαντικό να μελετηθούν περισσότερο στον ελληνικό πληθυσμό, ώστε να αναπτυχθούν στοχευμένες θεραπευτικές παρεμβάσεις ενίσχυσης της εναισθησίας στις Υπηρεσίες Έγκαιρης Παρέμβασης.","abstract_has_math":false,"creators":["Ντελιδάκη Βεατρίκη","Delidakis Veatriki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:52Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3462842"],"render_values":[{"text":"uoadl:3462842","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462842","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462842","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3462842","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ντελιδάκη Βεατρίκη","Delidakis Veatriki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3462842","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462842"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το αυξανόμενο ενδιαφέρον για την Έγκαιρη Παρέμβαση στην Ψύχωση έχει αναδείξει τη σημασία της διάρκειας της μη θεραπευόμενης ψύχωσης ως καθοριστική για την πορεία των ψυχωσικών διαταραχών, όπως καθοριστική θεωρείται και η εναισθησία με τις διάφορες συνιστώσες της. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ της διάρκειας της μη θεραπευόμενης ψύχωσης (ΜΘΨ, DUP) και της διάρκειας της μη θεραπευόμενης ασθένειας (ΜΘΑ, DUI) με την εναισθησία σε ασθενείς με πρώτο ψυχωσικό επεισόδιο. Το δείγμα αντλήθηκε από την Athens FEP Research Study, μια μεγάλη προοπτική μελέτη ενός έτους όπου στρατολογήθηκαν 225 ασθενείς με πρώτο ψυχωσικό επεισόδιο στους οποίους χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή παράλληλα με την ένταξή τους στη μελέτη. Είχαν ηλικία από 16 έως 45 ετών, διαγνώσεις κατά ICD-10 α) ουσιοεπαγώμενη ψύχωση (F1x.5), β) μη συναισθηματική ψύχωση (F20-F29) και γ) συναισθηματική ψύχωση (F30-F33) και ελάχιστη έκθεση σε αντιψυχωσικά φάρμακα (< 2 εβδομάδες). Αντλήθηκαν δεδομένα για τη διάρκεια της μη θεραπευόμενης ψύχωσης και της μη θεραπευόμενης ασθένειας με μετρήσεις που έγιναν με την κλίμακα Nottingham Onset Schedule (NOS-DUP) για την πρώτη και αξιοποιώντας πληροφορίες από τους ασθενείς, τον ιατρικό τους φάκελο, την οικογένεια και τους θεράποντές τους για τη δεύτερη. Η εναισθησία εκτιμήθηκε βάσει του λήμματος G12 της κλίμακας PANSS (μετρά την «έλλειψη κρίσης και εναισθησίας») κατά την ένταξη των ασθενών στη μελέτη (Τ1), στον ένα μήνα παρακολούθησης (Τ2) και στο ένα έτος παρακολούθησης (Τ3) και βάσει της συμμόρφωσής τους στη φαρμακευτική αγωγή που τους χορηγήθηκε, η οποία καταγράφηκε στο ένα έτος παρακολούθησης (Τ3) ως «ναι» ή «όχι». Ως κύριο ερευνητικό ερώτημα τέθηκε η σχέση της DUP με την εναισθησία, υποθέτοντας αρνητική συσχέτιση και μελετήθηκε με λογιστική παλινδρόμηση. Δευτερεύοντα ερωτήματα αποτέλεσαν: α) η σχέση της DUI με την εναισθησία, όπου υποτέθηκε αρνητική συσχέτιση και μελετήθηκε με λογιστική παλινδρόμηση, β) πώς μεταβάλλεται η μέση εναισθησία με την πάροδο του χρόνου, όπου υποτέθηκε ότι βελτιώνεται σε στατιστικά σημαντικό βαθμό και μελετήθηκε με δοκιμασία Wilcoxon, γ) η σχέση των τιμών του G12 μεταξύ τους στις τρεις χρονικές στιγμές, όπου υποτέθηκε θετική συσχέτιση και υπολογίστηκε με το συντελεστή συσχέτισης Spearman (ρ) και δ) εάν κάποιος παράγοντας των ασθενών ή της νόσου σχετίζεται με το ποσοστό εγκατάλειψης της παρακολούθησης της Athens FEP Research Study στο ένα έτος (3/5 του δείγματος), που μελετήθηκε με t-test ή μη παραμετρικό έλεγχο για τις ποσοτικές μεταβλητές και με έλεγχο χ2 για τις ποιοτικές μεταβλητές. Δεν βρέθηκε συσχέτιση ανάμεσα στη DUP και την εναισθησία, ούτε στη DUI και την εναισθησία. Επιβεβαιώθηκε στατιστικά ότι η εναισθησία των ασθενών βελτιώνεται με το πέρασμα του χρόνου και βρέθηκε συσχέτιση της τιμής του G12 στο έτος (Τ3) με την τιμή του στον μήνα (Τ2) και της τιμής του στον μήνα (Τ2) με την τιμή του κατά την ένταξη στη μελέτη (Τ1), χωρίς να βρεθεί συσχέτιση μεταξύ των τιμών του G12 για τις χρονικές στιγμές (Τ1) και (Τ3). Τέλος, τα χαρακτηριστικά των ασθενών που συνέχισαν την παρακολούθηση σε σχέση με εκείνων που τη διέκοψαν βρέθηκε ότι διέφεραν μόνον ως προς τη συνολική βαθμολογία τους στην κλίμακα PANSS κατά τον χρόνο ένταξης στη μελέτη (Τ1), η οποία ήταν χαμηλότερη για όσους διέκοψαν την παρακολούθηση. Οι παράγοντες που επηρεάζουν την προαγωγή της εναισθησίας μετά την οξεία φάση του πρώτου ψυχωσικού επεισοδίου είναι σημαντικό να μελετηθούν περισσότερο στον ελληνικό πληθυσμό, ώστε να αναπτυχθούν στοχευμένες θεραπευτικές παρεμβάσεις ενίσχυσης της εναισθησίας στις Υπηρεσίες Έγκαιρης Παρέμβασης.","The growing interest in Early Intervention in Psychosis has highlighted the importance of the duration of untreated psychosis (DUP) as a determining factor for the course of psychotic disorders, as well as the significance of insight and its various components. The aim of this study is to explore the relationship between the duration of untreated psychosis (DUP) and the duration of untreated illness (DUI) with insight in patients with a first episode of psychosis. The sample was drawn from the Athens FEP Research Study, a large prospective study that recruited 225 patients with a first psychotic episode, aged 16 to 45, with diagnoses according to ICD-10: a) substance-induced psychosis (F1x.5), b) non-affective psychosis (F20-F29), and c) affective psychosis (F30-F33), and minimal exposure to antipsychotic medication (<2 weeks), They were followed up for one year after receiving pharmacological treatment along with inclusion in the study. Data for DUP and DUI consist of measurements taken using the Nottingham Onset Schedule (NOS-DUP) for the former and information from the patients, their medical records, family, and caregivers for the latter. Insight was assessed using item G12 of the PANSS scale, which measures 'lack of insight and awareness,' at baseline – time of inclusion in the study (T1), at one month follow-up (T2), and at one year follow-up (T3), as well as evaluating adherence to the prescribed medication, recorded at one-year follow-up (T3) as either 'yes' or 'no'. The primary research question was defined as the relationship between DUP and insight, hypothesizing a negative correlation, while the secondary questions were: a) the relationship between DUI and insight, that was analyzed using logistic regression, after hypothesizing a negative correlation, b) how the average insight changes over time, hypothesizing a statistically significant improvement, that was tested with Wilcoxon signed-rank test, c) the relationship between the G12 item scores at the three time points (T1, T2, T3) measured for each patient, hypothesizing a positive correlation, that was tested with Spearman’s rho correlation and d) whether any patient or illness factor is associated with the drop-out rate from the Athens FEP Research Study, which corresponds to 3/5 of the initial sample after one year of follow-up and which was analyzed using a t-test or a non-parametric test for the quantitative variables and with a χ² test for the qualitative variables. No correlation was found between DUP and insight or between DUI and insight. It was statistically confirmed that patients' insight improves over time, while correlations were found between G12 scores at time points (T3) and (T2), as well as (T2) and (T1), whereas no correlation was found between the scores of G12 between time points (T1) and (T3). Finally, patients' characteristics were found to differ between those who continued to the one-year follow-up and those who discontinued, in terms of their baseline (T1) PANSS total score alone, which was lower for those who dropped out. It is important to further study the factors affecting patients' insight after the acute phase of the first psychotic episode in the Greek population, so that targeted therapeutic interventions for the enhancement of insight can be developed in Early Intervention Services."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η σχέση του χρόνου μη θεραπευόμενης ψύχωσης με την εναισθησία σε ασθενείς με ψυχωσικές διαταραχές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ντελιδάκη Βεατρίκη","Delidakis Veatriki"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Το αυξανόμενο ενδιαφέρον για την Έγκαιρη Παρέμβαση στην Ψύχωση έχει αναδείξει τη σημασία της διάρκειας της μη θεραπευόμενης ψύχωσης ως καθοριστική για την πορεία των ψυχωσικών διαταραχών, όπως καθοριστική θεωρείται και η εναισθησία με τις διάφορες συνιστώσες της. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ της διάρκειας της μη θεραπευόμενης ψύχωσης (ΜΘΨ, DUP) και της διάρκειας της μη θεραπευόμενης ασθένειας (ΜΘΑ, DUI) με την εναισθησία σε ασθενείς με πρώτο ψυχωσικό επεισόδιο. Το δείγμα αντλήθηκε από την Athens FEP Research Study, μια μεγάλη προοπτική μελέτη ενός έτους όπου στρατολογήθηκαν 225 ασθενείς με πρώτο ψυχωσικό επεισόδιο στους οποίους χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή παράλληλα με την ένταξή τους στη μελέτη. Είχαν ηλικία από 16 έως 45 ετών, διαγνώσεις κατά ICD-10 α) ουσιοεπαγώμενη ψύχωση (F1x.5), β) μη συναισθηματική ψύχωση (F20-F29) και γ) συναισθηματική ψύχωση (F30-F33) και ελάχιστη έκθεση σε αντιψυχωσικά φάρμακα (< 2 εβδομάδες). Αντλήθηκαν δεδομένα για τη διάρκεια της μη θεραπευόμενης ψύχωσης και της μη θεραπευόμενης ασθένειας με μετρήσεις που έγιναν με την κλίμακα Nottingham Onset Schedule (NOS-DUP) για την πρώτη και αξιοποιώντας πληροφορίες από τους ασθενείς, τον ιατρικό τους φάκελο, την οικογένεια και τους θεράποντές τους για τη δεύτερη. Η εναισθησία εκτιμήθηκε βάσει του λήμματος G12 της κλίμακας PANSS (μετρά την «έλλειψη κρίσης και εναισθησίας») κατά την ένταξη των ασθενών στη μελέτη (Τ1), στον ένα μήνα παρακολούθησης (Τ2) και στο ένα έτος παρακολούθησης (Τ3) και βάσει της συμμόρφωσής τους στη φαρμακευτική αγωγή που τους χορηγήθηκε, η οποία καταγράφηκε στο ένα έτος παρακολούθησης (Τ3) ως «ναι» ή «όχι». Ως κύριο ερευνητικό ερώτημα τέθηκε η σχέση της DUP με την εναισθησία, υποθέτοντας αρνητική συσχέτιση και μελετήθηκε με λογιστική παλινδρόμηση. Δευτερεύοντα ερωτήματα αποτέλεσαν: α) η σχέση της DUI με την εναισθησία, όπου υποτέθηκε αρνητική συσχέτιση και μελετήθηκε με λογιστική παλινδρόμηση, β) πώς μεταβάλλεται η μέση εναισθησία με την πάροδο του χρόνου, όπου υποτέθηκε ότι βελτιώνεται σε στατιστικά σημαντικό βαθμό και μελετήθηκε με δοκιμασία Wilcoxon, γ) η σχέση των τιμών του G12 μεταξύ τους στις τρεις χρονικές στιγμές, όπου υποτέθηκε θετική συσχέτιση και υπολογίστηκε με το συντελεστή συσχέτισης Spearman (ρ) και δ) εάν κάποιος παράγοντας των ασθενών ή της νόσου σχετίζεται με το ποσοστό εγκατάλειψης της παρακολούθησης της Athens FEP Research Study στο ένα έτος (3/5 του δείγματος), που μελετήθηκε με t-test ή μη παραμετρικό έλεγχο για τις ποσοτικές μεταβλητές και με έλεγχο χ2 για τις ποιοτικές μεταβλητές. Δεν βρέθηκε συσχέτιση ανάμεσα στη DUP και την εναισθησία, ούτε στη DUI και την εναισθησία. Επιβεβαιώθηκε στατιστικά ότι η εναισθησία των ασθενών βελτιώνεται με το πέρασμα του χρόνου και βρέθηκε συσχέτιση της τιμής του G12 στο έτος (Τ3) με την τιμή του στον μήνα (Τ2) και της τιμής του στον μήνα (Τ2) με την τιμή του κατά την ένταξη στη μελέτη (Τ1), χωρίς να βρεθεί συσχέτιση μεταξύ των τιμών του G12 για τις χρονικές στιγμές (Τ1) και (Τ3). Τέλος, τα χαρακτηριστικά των ασθενών που συνέχισαν την παρακολούθηση σε σχέση με εκείνων που τη διέκοψαν βρέθηκε ότι διέφεραν μόνον ως προς τη συνολική βαθμολογία τους στην κλίμακα PANSS κατά τον χρόνο ένταξης στη μελέτη (Τ1), η οποία ήταν χαμηλότερη για όσους διέκοψαν την παρακολούθηση. Οι παράγοντες που επηρεάζουν την προαγωγή της εναισθησίας μετά την οξεία φάση του πρώτου ψυχωσικού επεισοδίου είναι σημαντικό να μελετηθούν περισσότερο στον ελληνικό πληθυσμό, ώστε να αναπτυχθούν στοχευμένες θεραπευτικές παρεμβάσεις ενίσχυσης της εναισθησίας στις Υπηρεσίες Έγκαιρης Παρέμβασης.","The growing interest in Early Intervention in Psychosis has highlighted the importance of the duration of untreated psychosis (DUP) as a determining factor for the course of psychotic disorders, as well as the significance of insight and its various components. The aim of this study is to explore the relationship between the duration of untreated psychosis (DUP) and the duration of untreated illness (DUI) with insight in patients with a first episode of psychosis. The sample was drawn from the Athens FEP Research Study, a large prospective study that recruited 225 patients with a first psychotic episode, aged 16 to 45, with diagnoses according to ICD-10: a) substance-induced psychosis (F1x.5), b) non-affective psychosis (F20-F29), and c) affective psychosis (F30-F33), and minimal exposure to antipsychotic medication (<2 weeks), They were followed up for one year after receiving pharmacological treatment along with inclusion in the study. Data for DUP and DUI consist of measurements taken using the Nottingham Onset Schedule (NOS-DUP) for the former and information from the patients, their medical records, family, and caregivers for the latter. Insight was assessed using item G12 of the PANSS scale, which measures 'lack of insight and awareness,' at baseline – time of inclusion in the study (T1), at one month follow-up (T2), and at one year follow-up (T3), as well as evaluating adherence to the prescribed medication, recorded at one-year follow-up (T3) as either 'yes' or 'no'. The primary research question was defined as the relationship between DUP and insight, hypothesizing a negative correlation, while the secondary questions were: a) the relationship between DUI and insight, that was analyzed using logistic regression, after hypothesizing a negative correlation, b) how the average insight changes over time, hypothesizing a statistically significant improvement, that was tested with Wilcoxon signed-rank test, c) the relationship between the G12 item scores at the three time points (T1, T2, T3) measured for each patient, hypothesizing a positive correlation, that was tested with Spearman’s rho correlation and d) whether any patient or illness factor is associated with the drop-out rate from the Athens FEP Research Study, which corresponds to 3/5 of the initial sample after one year of follow-up and which was analyzed using a t-test or a non-parametric test for the quantitative variables and with a χ² test for the qualitative variables. No correlation was found between DUP and insight or between DUI and insight. It was statistically confirmed that patients' insight improves over time, while correlations were found between G12 scores at time points (T3) and (T2), as well as (T2) and (T1), whereas no correlation was found between the scores of G12 between time points (T1) and (T3). Finally, patients' characteristics were found to differ between those who continued to the one-year follow-up and those who discontinued, in terms of their baseline (T1) PANSS total score alone, which was lower for those who dropped out. It is important to further study the factors affecting patients' insight after the acute phase of the first psychotic episode in the Greek population, so that targeted therapeutic interventions for the enhancement of insight can be developed in Early Intervention Services."],"dc:identifier":["uoadl:3462842","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462842"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η σχέση του χρόνου μη θεραπευόμενης ψύχωσης με την εναισθησία σε ασθενείς με ψυχωσικές διαταραχές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:52Z"}