{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3462893"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3462893","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η συμμόρφωση των ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 στην Μεσογειακή Διατροφή","abstract":"Ο σακχαρώδης διαβήτης, μια χρόνια πάθηση που χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, ενέχει σημαντικούς κινδύνους για την υγεία λόγω της σύνδεσής του με καρδιαγγειακές παθήσεις, παχυσαρκία και άλλες μεταβολικές διαταραχές. Ο διαβήτης τύπου 2 (T2D) συνδέεται στενά με τον τρόπο ζωής και τη διατροφή. Η παραδοσιακή Μεσογειακή διατροφή έχει αποδείξει τα οφέλη της σε διάφορους καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου, και ειδικότερα στον διαβήτη. Η παρούσα μελέτη εξετάζει το βαθμό στον οποίο άτομα με διαβήτη τύπου 2 ακολουθούν το Μεσογειακό διατροφικό πρότυπο και πώς η προσήλωση σε αυτό συσχετίζεται με τον γλυκαιμικό έλεγχο. Η ομάδα της μελέτης είχε σχεδόν ίση κατανομή φύλου (54% άνδρες, 46% γυναίκες), ενώ η ελαφριά σωματική δραστηριότητα ήταν κυρίαρχη (68%) και η πλειονότητα ήταν μη καπνιστές (78%). Οι συμμετέχοντες παρουσίασαν υψηλή χρήση φαρμάκων, με πιο συχνά τη μετφορμίνη (78%), τις στατίνες (52%) και τους αναστολείς SGLT-2 (55%), γεγονός που αντικατοπτρίζει την ανάγκη για φαρμακευτική παρέμβαση. Η μέση ηλικία ήταν 62,4 έτη, με μέσο δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) 31,75 kg/m², υποδεικνύοντας έναν παχύσαρκο πληθυσμό με κινδύνους για την υγεία. Οι αναλύσεις έδειξαν μια σημαντική αρνητική σχέση μεταξύ της προσήλωσης στη Μεσογειακή διατροφή και των επιπέδων HbA1c, αναδεικνύοντας την προσήλωση στη διατροφή ως βασικό παράγοντα πρόβλεψης του γλυκαιμικού ελέγχου. Η πλειονότητα των συμμετεχόντων δεν είχε υψηλή προσήλωση στη διατροφή. Συγκεκριμένα, οι συμμετέχοντες με βαθμολογία Μεσογειακής διατροφής ≤ 35 εμφάνισαν υψηλότερα επίπεδα HbA1c, υποδεικνύοντας χειρότερο γλυκαιμικό έλεγχο σε σύγκριση με εκείνους με υψηλότερες βαθμολογίες. Το ίδιο ισχύει και για τους συμμετέχοντες που ανήκουν στο χαμηλότερο τριτημόριο της προσήλωσης. Κάθε αύξηση κατά μία μονάδα στη βαθμολογία της Μεσογειακής διατροφής προέβλεπε μείωση κατά 0,13% στα επίπεδα HbA1c. Στα μοντέλα πολλαπλής παλινδρόμησης, η προσήλωση στη διατροφή παραμένει ο πιο ισχυρός παράγοντας πρόβλεψης του γλυκαιμικού ελέγχου, ακόμη και μετά από προσαρμογές για την ηλικία, τον ΔΜΣ, το κάπνισμα και άλλους παράγοντες. Αυτό υποδηλώνει ότι η προσήλωση στη Μεσογειακή διατροφή μπορεί να αποτελέσει μια πολύτιμη μη φαρμακευτική προσέγγιση για την ενίσχυση του γλυκαιμικού ελέγχου σε πληθυσμούς με διαβήτη.","abstract_html":"Ο σακχαρώδης διαβήτης, μια χρόνια πάθηση που χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, ενέχει σημαντικούς κινδύνους για την υγεία λόγω της σύνδεσής του με καρδιαγγειακές παθήσεις, παχυσαρκία και άλλες μεταβολικές διαταραχές. Ο διαβήτης τύπου 2 (T2D) συνδέεται στενά με τον τρόπο ζωής και τη διατροφή. Η παραδοσιακή Μεσογειακή διατροφή έχει αποδείξει τα οφέλη της σε διάφορους καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου, και ειδικότερα στον διαβήτη. Η παρούσα μελέτη εξετάζει το βαθμό στον οποίο άτομα με διαβήτη τύπου 2 ακολουθούν το Μεσογειακό διατροφικό πρότυπο και πώς η προσήλωση σε αυτό συσχετίζεται με τον γλυκαιμικό έλεγχο. Η ομάδα της μελέτης είχε σχεδόν ίση κατανομή φύλου (54% άνδρες, 46% γυναίκες), ενώ η ελαφριά σωματική δραστηριότητα ήταν κυρίαρχη (68%) και η πλειονότητα ήταν μη καπνιστές (78%). Οι συμμετέχοντες παρουσίασαν υψηλή χρήση φαρμάκων, με πιο συχνά τη μετφορμίνη (78%), τις στατίνες (52%) και τους αναστολείς SGLT-2 (55%), γεγονός που αντικατοπτρίζει την ανάγκη για φαρμακευτική παρέμβαση. Η μέση ηλικία ήταν 62,4 έτη, με μέσο δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) 31,75 kg/m², υποδεικνύοντας έναν παχύσαρκο πληθυσμό με κινδύνους για την υγεία. Οι αναλύσεις έδειξαν μια σημαντική αρνητική σχέση μεταξύ της προσήλωσης στη Μεσογειακή διατροφή και των επιπέδων HbA1c, αναδεικνύοντας την προσήλωση στη διατροφή ως βασικό παράγοντα πρόβλεψης του γλυκαιμικού ελέγχου. Η πλειονότητα των συμμετεχόντων δεν είχε υψηλή προσήλωση στη διατροφή. Συγκεκριμένα, οι συμμετέχοντες με βαθμολογία Μεσογειακής διατροφής ≤ 35 εμφάνισαν υψηλότερα επίπεδα HbA1c, υποδεικνύοντας χειρότερο γλυκαιμικό έλεγχο σε σύγκριση με εκείνους με υψηλότερες βαθμολογίες. Το ίδιο ισχύει και για τους συμμετέχοντες που ανήκουν στο χαμηλότερο τριτημόριο της προσήλωσης. Κάθε αύξηση κατά μία μονάδα στη βαθμολογία της Μεσογειακής διατροφής προέβλεπε μείωση κατά 0,13% στα επίπεδα HbA1c. Στα μοντέλα πολλαπλής παλινδρόμησης, η προσήλωση στη διατροφή παραμένει ο πιο ισχυρός παράγοντας πρόβλεψης του γλυκαιμικού ελέγχου, ακόμη και μετά από προσαρμογές για την ηλικία, τον ΔΜΣ, το κάπνισμα και άλλους παράγοντες. Αυτό υποδηλώνει ότι η προσήλωση στη Μεσογειακή διατροφή μπορεί να αποτελέσει μια πολύτιμη μη φαρμακευτική προσέγγιση για την ενίσχυση του γλυκαιμικού ελέγχου σε πληθυσμούς με διαβήτη.","abstract_has_math":false,"creators":["Βαβίτης Αριστείδης","Vavitis Aristeidis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:52Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3462893"],"render_values":[{"text":"uoadl:3462893","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462893","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462893","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3462893","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βαβίτης Αριστείδης","Vavitis Aristeidis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3462893","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462893"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο σακχαρώδης διαβήτης, μια χρόνια πάθηση που χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, ενέχει σημαντικούς κινδύνους για την υγεία λόγω της σύνδεσής του με καρδιαγγειακές παθήσεις, παχυσαρκία και άλλες μεταβολικές διαταραχές. Ο διαβήτης τύπου 2 (T2D) συνδέεται στενά με τον τρόπο ζωής και τη διατροφή. Η παραδοσιακή Μεσογειακή διατροφή έχει αποδείξει τα οφέλη της σε διάφορους καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου, και ειδικότερα στον διαβήτη. Η παρούσα μελέτη εξετάζει το βαθμό στον οποίο άτομα με διαβήτη τύπου 2 ακολουθούν το Μεσογειακό διατροφικό πρότυπο και πώς η προσήλωση σε αυτό συσχετίζεται με τον γλυκαιμικό έλεγχο. Η ομάδα της μελέτης είχε σχεδόν ίση κατανομή φύλου (54% άνδρες, 46% γυναίκες), ενώ η ελαφριά σωματική δραστηριότητα ήταν κυρίαρχη (68%) και η πλειονότητα ήταν μη καπνιστές (78%). Οι συμμετέχοντες παρουσίασαν υψηλή χρήση φαρμάκων, με πιο συχνά τη μετφορμίνη (78%), τις στατίνες (52%) και τους αναστολείς SGLT-2 (55%), γεγονός που αντικατοπτρίζει την ανάγκη για φαρμακευτική παρέμβαση. Η μέση ηλικία ήταν 62,4 έτη, με μέσο δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) 31,75 kg/m², υποδεικνύοντας έναν παχύσαρκο πληθυσμό με κινδύνους για την υγεία. Οι αναλύσεις έδειξαν μια σημαντική αρνητική σχέση μεταξύ της προσήλωσης στη Μεσογειακή διατροφή και των επιπέδων HbA1c, αναδεικνύοντας την προσήλωση στη διατροφή ως βασικό παράγοντα πρόβλεψης του γλυκαιμικού ελέγχου. Η πλειονότητα των συμμετεχόντων δεν είχε υψηλή προσήλωση στη διατροφή. Συγκεκριμένα, οι συμμετέχοντες με βαθμολογία Μεσογειακής διατροφής ≤ 35 εμφάνισαν υψηλότερα επίπεδα HbA1c, υποδεικνύοντας χειρότερο γλυκαιμικό έλεγχο σε σύγκριση με εκείνους με υψηλότερες βαθμολογίες. Το ίδιο ισχύει και για τους συμμετέχοντες που ανήκουν στο χαμηλότερο τριτημόριο της προσήλωσης. Κάθε αύξηση κατά μία μονάδα στη βαθμολογία της Μεσογειακής διατροφής προέβλεπε μείωση κατά 0,13% στα επίπεδα HbA1c. Στα μοντέλα πολλαπλής παλινδρόμησης, η προσήλωση στη διατροφή παραμένει ο πιο ισχυρός παράγοντας πρόβλεψης του γλυκαιμικού ελέγχου, ακόμη και μετά από προσαρμογές για την ηλικία, τον ΔΜΣ, το κάπνισμα και άλλους παράγοντες. Αυτό υποδηλώνει ότι η προσήλωση στη Μεσογειακή διατροφή μπορεί να αποτελέσει μια πολύτιμη μη φαρμακευτική προσέγγιση για την ενίσχυση του γλυκαιμικού ελέγχου σε πληθυσμούς με διαβήτη.","Diabetes, a chronic condition marked by elevated blood glucose levels, poses significant health risks due to its associations with cardiovascular disease, obesity, and other metabolic disorders. T2D is associated with lifestyle and diet. The traditional Mediterranean diet has proven its benefits over several cardiovascular risk factors, and specifically on diabetes. This study examines in which grade people with diabetes 2 follow a Mediterranean dietary pattern and how the adherence to this is associated with the glycemic control. The group of the study had a near-equal gender distribution (54% men, 46% women), while light physical activity was predominant (68%), and the majority of them were non-smokers (78%). Participants showed a high usage of medications, especially Metformin (78%), Statins (52%), and SGLT-2 inhibitors (55%), reflecting the need for pharmacologic intervention. The average age was 62.4 years, with a mean body mass index (BMI) of 31.75 kg/m², indicating an obese population with moderate health risks. Analyses revealed a significant negative relationship between Mediterranean diet adherence and HbA1c levels, highlighting diet adherence as a key predictor of glycemic control. The majority does not have a high adherence to the diet. Participants with a Mediterranean diet score ≤ 35 exhibited higher HbA1c levels, indicating worse glycemic control compared to those with higher scores. The same happens with participants who are in the lowest tertile of adherence. Each one-point increase in Mediterranean diet score predicted a 0.13% reduction in HbA1c levels. In multiple regression models, diet adherence remains the most robust predictor of glycemic control, even when adjusting for age, BMI, smoking, and other factors. This suggests that adherence to the Mediterranean diet may be a valuable non pharmacologic approach for enhancing glycemic control in diabetic populations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η συμμόρφωση των ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 στην Μεσογειακή Διατροφή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βαβίτης Αριστείδης","Vavitis Aristeidis"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Ο σακχαρώδης διαβήτης, μια χρόνια πάθηση που χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, ενέχει σημαντικούς κινδύνους για την υγεία λόγω της σύνδεσής του με καρδιαγγειακές παθήσεις, παχυσαρκία και άλλες μεταβολικές διαταραχές. Ο διαβήτης τύπου 2 (T2D) συνδέεται στενά με τον τρόπο ζωής και τη διατροφή. Η παραδοσιακή Μεσογειακή διατροφή έχει αποδείξει τα οφέλη της σε διάφορους καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου, και ειδικότερα στον διαβήτη. Η παρούσα μελέτη εξετάζει το βαθμό στον οποίο άτομα με διαβήτη τύπου 2 ακολουθούν το Μεσογειακό διατροφικό πρότυπο και πώς η προσήλωση σε αυτό συσχετίζεται με τον γλυκαιμικό έλεγχο. Η ομάδα της μελέτης είχε σχεδόν ίση κατανομή φύλου (54% άνδρες, 46% γυναίκες), ενώ η ελαφριά σωματική δραστηριότητα ήταν κυρίαρχη (68%) και η πλειονότητα ήταν μη καπνιστές (78%). Οι συμμετέχοντες παρουσίασαν υψηλή χρήση φαρμάκων, με πιο συχνά τη μετφορμίνη (78%), τις στατίνες (52%) και τους αναστολείς SGLT-2 (55%), γεγονός που αντικατοπτρίζει την ανάγκη για φαρμακευτική παρέμβαση. Η μέση ηλικία ήταν 62,4 έτη, με μέσο δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) 31,75 kg/m², υποδεικνύοντας έναν παχύσαρκο πληθυσμό με κινδύνους για την υγεία. Οι αναλύσεις έδειξαν μια σημαντική αρνητική σχέση μεταξύ της προσήλωσης στη Μεσογειακή διατροφή και των επιπέδων HbA1c, αναδεικνύοντας την προσήλωση στη διατροφή ως βασικό παράγοντα πρόβλεψης του γλυκαιμικού ελέγχου. Η πλειονότητα των συμμετεχόντων δεν είχε υψηλή προσήλωση στη διατροφή. Συγκεκριμένα, οι συμμετέχοντες με βαθμολογία Μεσογειακής διατροφής ≤ 35 εμφάνισαν υψηλότερα επίπεδα HbA1c, υποδεικνύοντας χειρότερο γλυκαιμικό έλεγχο σε σύγκριση με εκείνους με υψηλότερες βαθμολογίες. Το ίδιο ισχύει και για τους συμμετέχοντες που ανήκουν στο χαμηλότερο τριτημόριο της προσήλωσης. Κάθε αύξηση κατά μία μονάδα στη βαθμολογία της Μεσογειακής διατροφής προέβλεπε μείωση κατά 0,13% στα επίπεδα HbA1c. Στα μοντέλα πολλαπλής παλινδρόμησης, η προσήλωση στη διατροφή παραμένει ο πιο ισχυρός παράγοντας πρόβλεψης του γλυκαιμικού ελέγχου, ακόμη και μετά από προσαρμογές για την ηλικία, τον ΔΜΣ, το κάπνισμα και άλλους παράγοντες. Αυτό υποδηλώνει ότι η προσήλωση στη Μεσογειακή διατροφή μπορεί να αποτελέσει μια πολύτιμη μη φαρμακευτική προσέγγιση για την ενίσχυση του γλυκαιμικού ελέγχου σε πληθυσμούς με διαβήτη.","Diabetes, a chronic condition marked by elevated blood glucose levels, poses significant health risks due to its associations with cardiovascular disease, obesity, and other metabolic disorders. T2D is associated with lifestyle and diet. The traditional Mediterranean diet has proven its benefits over several cardiovascular risk factors, and specifically on diabetes. This study examines in which grade people with diabetes 2 follow a Mediterranean dietary pattern and how the adherence to this is associated with the glycemic control. The group of the study had a near-equal gender distribution (54% men, 46% women), while light physical activity was predominant (68%), and the majority of them were non-smokers (78%). Participants showed a high usage of medications, especially Metformin (78%), Statins (52%), and SGLT-2 inhibitors (55%), reflecting the need for pharmacologic intervention. The average age was 62.4 years, with a mean body mass index (BMI) of 31.75 kg/m², indicating an obese population with moderate health risks. Analyses revealed a significant negative relationship between Mediterranean diet adherence and HbA1c levels, highlighting diet adherence as a key predictor of glycemic control. The majority does not have a high adherence to the diet. Participants with a Mediterranean diet score ≤ 35 exhibited higher HbA1c levels, indicating worse glycemic control compared to those with higher scores. The same happens with participants who are in the lowest tertile of adherence. Each one-point increase in Mediterranean diet score predicted a 0.13% reduction in HbA1c levels. In multiple regression models, diet adherence remains the most robust predictor of glycemic control, even when adjusting for age, BMI, smoking, and other factors. This suggests that adherence to the Mediterranean diet may be a valuable non pharmacologic approach for enhancing glycemic control in diabetic populations."],"dc:identifier":["uoadl:3462893","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3462893"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η συμμόρφωση των ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 στην Μεσογειακή Διατροφή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:52Z"}