{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3463043"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3463043","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Geochemical and Mineralogical Study of the Antimony (Sb) mineralization in the Pelion area, Magnesia, Greece.","abstract":"Το αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ορυκτολογική και γεωχημική μελέτη της μεταλλοφορίας αντιμονίου (Sb) στην περιοχή του Πηλίου, Ν. Μαγνησίας, Ελλάδα. Η περιοχή μελέτης της βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή της «Αλικόπετρας» και συγκεκριμένα στις θέσεις «Μαντέμια» και «Μονή Παναγίας» όπου απαντάται μεταλλοφορία αντιμονίου, καθώς και στην θέση «Κοκκινόβραχος» όπου υπάρχει εκτεταμένη παρουσία έντονα εξαλλοιωμένων πετρωμάτων. Για την παρούσα εργασία συλλέχθηκαν δεκαεπτά (17) δείγματα, αποτελούμενα από έντεκα (11) δείγματα Sb-ούχου μεταλλεύματος, πέντε (5) δείγματα από τα πετρώματα-ξενιστές και ένα (1) δείγμα από το εξαλλοιωμένο πέτρωμα του «Κοκκινόβραχου». Ο ορυκτολογικός και γεωχημικός προσδιορισμός των δειγμάτων από τις θέσεις «Μαντέμια» και «Μονή Παναγίας» πραγματοποιήθηκε με την χρήση οπτικής μικροσκοπίας, ηλεκτρονικής μικροσκοπίας σάρωσης με φασματοσκοπία ακτίνων Χ διασποράς ενέργειας (SEM-EDS), περιθλασιμετρίας ακτινών-Χ (XRD) συνοδευόμενης από ημιποσοτική ανάλυση (λογισμικό EVA), φασματοσκοπίας φθορισμού ακτίνων-Χ (XRF), και φασματομετρίας ατομικών μαζών σε επαγωγικά συζευγμένο πλάσμα (ICP-MS). Τέλος, ανάλυση ισοτόπων θείου πραγματοποιήθηκε σε κρυστάλλους αντιμονίτη και από τις δύο θέσεις. Η μεταλλοφορία αντιμονίου στη θέση «Μαντέμια» εμφανίζεται υπό τη μορφή φακών μεγέθους 2-15 εκ. μέσα σε μάρμαρα. Η ορυκτολογική σύσταση της μεταλλοφορίας αποτελείται από αντιμονίτη, σιδηροπυρίτη, σφαλερίτη, θειοάλατα Sb-Pb, και τα δευτερογενή ορυκτά του Sb βαλεντινίτη, ένα ορυκτό της ομάδας του ρωμεΐτη, στιμπικονίτη και σεναρμοντίτη. Εντοπίστηκαν πέντε διαφορετικά είδη θειοαλάτων Sb-Pb, συγκεκριμένα ο ζινκενίτης, ο φουλοπίτης, ο πλαγιονίτης, ο ρομπινσονίτης και ο βουλανζερίτης. Ο σφαλερίτης είναι χαμηλής περιεκτικότητας σε Fe (έως 1,65 wt.%). Ο σιδηροπυρίτης περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις As, με τιμές που φτάνουν το 10 wt.%. Οι γεωχημικές αναλύσεις των δειγμάτων της μεταλλοφορίας παρουσιάζουν συγκεντρώσεις έως 29 wt.% Sb, 6.13 wt.% Fe, 6100 ppm Zn, 3550 ppm As, 2400 ppm Pb, 300 ppm Cu, 40 ppm Sn, 167 ppm Ga, 67 ppm Ta, 3 ppm Te και 2 ppm Ag. Οι αναλύσεις σταθερών ισοτόπων θείου παρουσιάζουν τιμές δ34S που κυμαίνονται μεταξύ 0.8-2.7‰, και υποδεικνύουν μαγματική προέλευση θείου. Η μεταλλοφορία στη «Μονή Παναγίας» εμφανίζεται υπό τη μορφή λεπτών και ασυνεχών φλεβών μαζί με χαλαζία. Η ορυκτολογική σύσταση της μεταλλοφορίας σε αυτή τη θέση είναι πιο πλούσια και αποτελείται από αντιμονίτη, σιδηροπυρίτη, σφαλερίτη, αρσενοπυρίτη, κινναβαρίτη, θειοάλατα Bi-Pb-Cu±Ag, (Bi-)τενναντίτη, κολοραντοΐτη και τετραδυμίτη, καθώς και τα ίδια δευτερογενή ορυκτά του Sb που συναντάμε στα «Μαντέμια». Η περιεκτικότητα Fe στον σφαλερίτη φτάνει το 2,32 wt.%, ενώ το As στον σιδηροπυρίτη φτάνει το 4,98 wt.%. Η γεωχημική σύσταση των δειγμάτων της μεταλλοφορίας αποτελείται από έως 9.10 wt.% Sb, 2.41 wt.% Fe, 7200 ppm Zn, 2240 ppm As, 160 ppm Cu, 2 ppm Ag και 2 ppm Te. Η μεταλλοφορία της θέσης «Μονή Παναγίας» παρουσιάζει έλλειψη σε Pb (έως 210 ppm), Sn (έως 10 ppm), Ga (έως 7 ppm) και Ta (έως 6 ppm), και εμπλουτισμό σε Bi (έως 30 ppm) σε σχέση με τη μεταλλοφορία στα “Μαντέμια”. Τέλος, οι αναλύσεις ισοτόπων θείου που πραγματοποιήθηκαν σε δύο δείγματα παρουσιάζουν τιμές δ34S 2.6‰ και 3.1‰. Η μεταλλοφορία αντιμονίου στο Πήλιο παρουσιάζει χαρακτηριστικά επιθερμικής μεταλλοφορίας, που σχηματίστηκε λόγω υδροθερμικής δραστηριότητας, υπό σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες και από ρευστά ενδιάμεσης έως χαμηλής κατάστασης θείωσης. Οι διαφορές που εντοπίζονται μεταξύ των μεταλλοφοριών των δύο θέσεων οφείλονται σε διαφορές στις φυσικοχημικές συνθήκες κατά την μεταλλογένεση, όπως χαμηλότερη κατάσταση θείωσης των ρευστών και χαμηλότερες θερμοκρασίες κατά την απόθεση της μεταλλοφορίας αντιμονίτη στη «Μονή Παναγίας» σε σχέση με τη μεταλλοφορία της θέσης «Μαντέμια». Η υδροθερμική εξαλλοίωση στην περιοχή της «Αλικόπετρας» είναι εμφανής τόσο στα έντονα πυριτιωμένα πετρώματα του «Κοκκινόβραχου», όσο και στα πετρώματα-ξενιστές της μεταλλοφορίας, όπου τα ορυκτά της εξαλλοίωσης είναι ο χαλαζίας, ο δολομίτης, ο ασβεστίτης και ο μοσχοβίτης.","abstract_html":"Το αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ορυκτολογική και γεωχημική μελέτη της μεταλλοφορίας αντιμονίου (Sb) στην περιοχή του Πηλίου, Ν. Μαγνησίας, Ελλάδα. Η περιοχή μελέτης της βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή της «Αλικόπετρας» και συγκεκριμένα στις θέσεις «Μαντέμια» και «Μονή Παναγίας» όπου απαντάται μεταλλοφορία αντιμονίου, καθώς και στην θέση «Κοκκινόβραχος» όπου υπάρχει εκτεταμένη παρουσία έντονα εξαλλοιωμένων πετρωμάτων. Για την παρούσα εργασία συλλέχθηκαν δεκαεπτά (17) δείγματα, αποτελούμενα από έντεκα (11) δείγματα Sb-ούχου μεταλλεύματος, πέντε (5) δείγματα από τα πετρώματα-ξενιστές και ένα (1) δείγμα από το εξαλλοιωμένο πέτρωμα του «Κοκκινόβραχου». Ο ορυκτολογικός και γεωχημικός προσδιορισμός των δειγμάτων από τις θέσεις «Μαντέμια» και «Μονή Παναγίας» πραγματοποιήθηκε με την χρήση οπτικής μικροσκοπίας, ηλεκτρονικής μικροσκοπίας σάρωσης με φασματοσκοπία ακτίνων Χ διασποράς ενέργειας (SEM-EDS), περιθλασιμετρίας ακτινών-Χ (XRD) συνοδευόμενης από ημιποσοτική ανάλυση (λογισμικό EVA), φασματοσκοπίας φθορισμού ακτίνων-Χ (XRF), και φασματομετρίας ατομικών μαζών σε επαγωγικά συζευγμένο πλάσμα (ICP-MS). Τέλος, ανάλυση ισοτόπων θείου πραγματοποιήθηκε σε κρυστάλλους αντιμονίτη και από τις δύο θέσεις. Η μεταλλοφορία αντιμονίου στη θέση «Μαντέμια» εμφανίζεται υπό τη μορφή φακών μεγέθους 2-15 εκ. μέσα σε μάρμαρα. Η ορυκτολογική σύσταση της μεταλλοφορίας αποτελείται από αντιμονίτη, σιδηροπυρίτη, σφαλερίτη, θειοάλατα Sb-Pb, και τα δευτερογενή ορυκτά του Sb βαλεντινίτη, ένα ορυκτό της ομάδας του ρωμεΐτη, στιμπικονίτη και σεναρμοντίτη. Εντοπίστηκαν πέντε διαφορετικά είδη θειοαλάτων Sb-Pb, συγκεκριμένα ο ζινκενίτης, ο φουλοπίτης, ο πλαγιονίτης, ο ρομπινσονίτης και ο βουλανζερίτης. Ο σφαλερίτης είναι χαμηλής περιεκτικότητας σε Fe (έως 1,65 wt.%). Ο σιδηροπυρίτης περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις As, με τιμές που φτάνουν το 10 wt.%. Οι γεωχημικές αναλύσεις των δειγμάτων της μεταλλοφορίας παρουσιάζουν συγκεντρώσεις έως 29 wt.% Sb, 6.13 wt.% Fe, 6100 ppm Zn, 3550 ppm As, 2400 ppm Pb, 300 ppm Cu, 40 ppm Sn, 167 ppm Ga, 67 ppm Ta, 3 ppm Te και 2 ppm Ag. Οι αναλύσεις σταθερών ισοτόπων θείου παρουσιάζουν τιμές δ34S που κυμαίνονται μεταξύ 0.8-2.7‰, και υποδεικνύουν μαγματική προέλευση θείου. Η μεταλλοφορία στη «Μονή Παναγίας» εμφανίζεται υπό τη μορφή λεπτών και ασυνεχών φλεβών μαζί με χαλαζία. Η ορυκτολογική σύσταση της μεταλλοφορίας σε αυτή τη θέση είναι πιο πλούσια και αποτελείται από αντιμονίτη, σιδηροπυρίτη, σφαλερίτη, αρσενοπυρίτη, κινναβαρίτη, θειοάλατα Bi-Pb-Cu±Ag, (Bi-)τενναντίτη, κολοραντοΐτη και τετραδυμίτη, καθώς και τα ίδια δευτερογενή ορυκτά του Sb που συναντάμε στα «Μαντέμια». Η περιεκτικότητα Fe στον σφαλερίτη φτάνει το 2,32 wt.%, ενώ το As στον σιδηροπυρίτη φτάνει το 4,98 wt.%. Η γεωχημική σύσταση των δειγμάτων της μεταλλοφορίας αποτελείται από έως 9.10 wt.% Sb, 2.41 wt.% Fe, 7200 ppm Zn, 2240 ppm As, 160 ppm Cu, 2 ppm Ag και 2 ppm Te. Η μεταλλοφορία της θέσης «Μονή Παναγίας» παρουσιάζει έλλειψη σε Pb (έως 210 ppm), Sn (έως 10 ppm), Ga (έως 7 ppm) και Ta (έως 6 ppm), και εμπλουτισμό σε Bi (έως 30 ppm) σε σχέση με τη μεταλλοφορία στα “Μαντέμια”. Τέλος, οι αναλύσεις ισοτόπων θείου που πραγματοποιήθηκαν σε δύο δείγματα παρουσιάζουν τιμές δ34S 2.6‰ και 3.1‰. Η μεταλλοφορία αντιμονίου στο Πήλιο παρουσιάζει χαρακτηριστικά επιθερμικής μεταλλοφορίας, που σχηματίστηκε λόγω υδροθερμικής δραστηριότητας, υπό σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες και από ρευστά ενδιάμεσης έως χαμηλής κατάστασης θείωσης. Οι διαφορές που εντοπίζονται μεταξύ των μεταλλοφοριών των δύο θέσεων οφείλονται σε διαφορές στις φυσικοχημικές συνθήκες κατά την μεταλλογένεση, όπως χαμηλότερη κατάσταση θείωσης των ρευστών και χαμηλότερες θερμοκρασίες κατά την απόθεση της μεταλλοφορίας αντιμονίτη στη «Μονή Παναγίας» σε σχέση με τη μεταλλοφορία της θέσης «Μαντέμια». Η υδροθερμική εξαλλοίωση στην περιοχή της «Αλικόπετρας» είναι εμφανής τόσο στα έντονα πυριτιωμένα πετρώματα του «Κοκκινόβραχου», όσο και στα πετρώματα-ξενιστές της μεταλλοφορίας, όπου τα ορυκτά της εξαλλοίωσης είναι ο χαλαζίας, ο δολομίτης, ο ασβεστίτης και ο μοσχοβίτης.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκίκα Αντωνέλα","Gjika Antonela"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:52Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3463043"],"render_values":[{"text":"uoadl:3463043","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3463043","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3463043","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3463043","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκίκα Αντωνέλα","Gjika Antonela"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3463043","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3463043"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ορυκτολογική και γεωχημική μελέτη της μεταλλοφορίας αντιμονίου (Sb) στην περιοχή του Πηλίου, Ν. Μαγνησίας, Ελλάδα. Η περιοχή μελέτης της βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή της «Αλικόπετρας» και συγκεκριμένα στις θέσεις «Μαντέμια» και «Μονή Παναγίας» όπου απαντάται μεταλλοφορία αντιμονίου, καθώς και στην θέση «Κοκκινόβραχος» όπου υπάρχει εκτεταμένη παρουσία έντονα εξαλλοιωμένων πετρωμάτων. Για την παρούσα εργασία συλλέχθηκαν δεκαεπτά (17) δείγματα, αποτελούμενα από έντεκα (11) δείγματα Sb-ούχου μεταλλεύματος, πέντε (5) δείγματα από τα πετρώματα-ξενιστές και ένα (1) δείγμα από το εξαλλοιωμένο πέτρωμα του «Κοκκινόβραχου». Ο ορυκτολογικός και γεωχημικός προσδιορισμός των δειγμάτων από τις θέσεις «Μαντέμια» και «Μονή Παναγίας» πραγματοποιήθηκε με την χρήση οπτικής μικροσκοπίας, ηλεκτρονικής μικροσκοπίας σάρωσης με φασματοσκοπία ακτίνων Χ διασποράς ενέργειας (SEM-EDS), περιθλασιμετρίας ακτινών-Χ (XRD) συνοδευόμενης από ημιποσοτική ανάλυση (λογισμικό EVA), φασματοσκοπίας φθορισμού ακτίνων-Χ (XRF), και φασματομετρίας ατομικών μαζών σε επαγωγικά συζευγμένο πλάσμα (ICP-MS). Τέλος, ανάλυση ισοτόπων θείου πραγματοποιήθηκε σε κρυστάλλους αντιμονίτη και από τις δύο θέσεις. Η μεταλλοφορία αντιμονίου στη θέση «Μαντέμια» εμφανίζεται υπό τη μορφή φακών μεγέθους 2-15 εκ. μέσα σε μάρμαρα. Η ορυκτολογική σύσταση της μεταλλοφορίας αποτελείται από αντιμονίτη, σιδηροπυρίτη, σφαλερίτη, θειοάλατα Sb-Pb, και τα δευτερογενή ορυκτά του Sb βαλεντινίτη, ένα ορυκτό της ομάδας του ρωμεΐτη, στιμπικονίτη και σεναρμοντίτη. Εντοπίστηκαν πέντε διαφορετικά είδη θειοαλάτων Sb-Pb, συγκεκριμένα ο ζινκενίτης, ο φουλοπίτης, ο πλαγιονίτης, ο ρομπινσονίτης και ο βουλανζερίτης. Ο σφαλερίτης είναι χαμηλής περιεκτικότητας σε Fe (έως 1,65 wt.%). Ο σιδηροπυρίτης περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις As, με τιμές που φτάνουν το 10 wt.%. Οι γεωχημικές αναλύσεις των δειγμάτων της μεταλλοφορίας παρουσιάζουν συγκεντρώσεις έως 29 wt.% Sb, 6.13 wt.% Fe, 6100 ppm Zn, 3550 ppm As, 2400 ppm Pb, 300 ppm Cu, 40 ppm Sn, 167 ppm Ga, 67 ppm Ta, 3 ppm Te και 2 ppm Ag. Οι αναλύσεις σταθερών ισοτόπων θείου παρουσιάζουν τιμές δ34S που κυμαίνονται μεταξύ 0.8-2.7‰, και υποδεικνύουν μαγματική προέλευση θείου. Η μεταλλοφορία στη «Μονή Παναγίας» εμφανίζεται υπό τη μορφή λεπτών και ασυνεχών φλεβών μαζί με χαλαζία. Η ορυκτολογική σύσταση της μεταλλοφορίας σε αυτή τη θέση είναι πιο πλούσια και αποτελείται από αντιμονίτη, σιδηροπυρίτη, σφαλερίτη, αρσενοπυρίτη, κινναβαρίτη, θειοάλατα Bi-Pb-Cu±Ag, (Bi-)τενναντίτη, κολοραντοΐτη και τετραδυμίτη, καθώς και τα ίδια δευτερογενή ορυκτά του Sb που συναντάμε στα «Μαντέμια». Η περιεκτικότητα Fe στον σφαλερίτη φτάνει το 2,32 wt.%, ενώ το As στον σιδηροπυρίτη φτάνει το 4,98 wt.%. Η γεωχημική σύσταση των δειγμάτων της μεταλλοφορίας αποτελείται από έως 9.10 wt.% Sb, 2.41 wt.% Fe, 7200 ppm Zn, 2240 ppm As, 160 ppm Cu, 2 ppm Ag και 2 ppm Te. Η μεταλλοφορία της θέσης «Μονή Παναγίας» παρουσιάζει έλλειψη σε Pb (έως 210 ppm), Sn (έως 10 ppm), Ga (έως 7 ppm) και Ta (έως 6 ppm), και εμπλουτισμό σε Bi (έως 30 ppm) σε σχέση με τη μεταλλοφορία στα “Μαντέμια”. Τέλος, οι αναλύσεις ισοτόπων θείου που πραγματοποιήθηκαν σε δύο δείγματα παρουσιάζουν τιμές δ34S 2.6‰ και 3.1‰. Η μεταλλοφορία αντιμονίου στο Πήλιο παρουσιάζει χαρακτηριστικά επιθερμικής μεταλλοφορίας, που σχηματίστηκε λόγω υδροθερμικής δραστηριότητας, υπό σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες και από ρευστά ενδιάμεσης έως χαμηλής κατάστασης θείωσης. Οι διαφορές που εντοπίζονται μεταξύ των μεταλλοφοριών των δύο θέσεων οφείλονται σε διαφορές στις φυσικοχημικές συνθήκες κατά την μεταλλογένεση, όπως χαμηλότερη κατάσταση θείωσης των ρευστών και χαμηλότερες θερμοκρασίες κατά την απόθεση της μεταλλοφορίας αντιμονίτη στη «Μονή Παναγίας» σε σχέση με τη μεταλλοφορία της θέσης «Μαντέμια». Η υδροθερμική εξαλλοίωση στην περιοχή της «Αλικόπετρας» είναι εμφανής τόσο στα έντονα πυριτιωμένα πετρώματα του «Κοκκινόβραχου», όσο και στα πετρώματα-ξενιστές της μεταλλοφορίας, όπου τα ορυκτά της εξαλλοίωσης είναι ο χαλαζίας, ο δολομίτης, ο ασβεστίτης και ο μοσχοβίτης.","The subject of this master’s thesis is the mineralogical and geochemical investigation of the antimony (Sb) mineralization in the Pelion region, Magnesia, Greece. This study focuses on the broader “Alikopetra” area, and specifically the “Mantemia” and “Moni Panagias” sites where antimony mineralization occurs, as well as the proximal heavily altered rock formation at “Kokkinovrahos”. For this study, a total of 17 samples were collected from the “Alikopetra” area, consisting of eleven (11) antimony ore samples, four (4) host-rock samples, one (1) wall-rock sample, and one (1) the altered rock sample from “Kokkinovrahos”. The mineralogical and geochemical examination of the “Mantemia” and “Moni Panagias” samples was conducted using optical microscopy, Scanning Electron Microscopy combined with Energy-dispersive X-ray Spectroscopy (SEM-EDS), X-Ray Diffraction analysis (XRD) followed by mineralogical semi-quantitative analysis (using EVA software), bulk analysis by X-Ray Fluorescence Spectroscopy (XRF) and Inductively Coupled Plasma Mass Spectrometry (ICP-MS). Finally, sulfur isotope analysis were performed on stibnite crystals from both mineralization sites. The antimony mineralization at the “Mantemia” site occurs in the form of stibnite lenses within the marble, ranging in length between 2-15 cm. The ore assemblage consists of stibnite, pyrite, sphalerite and Sb-Pb sulfosalts, accompanied by the secondary Sb minerals valentinite, a mineral of the roméite group, stibiconite and senarmontite. Five different species of Sb-Pb sulfosalts were identified, namely zinkenite, fülöppite, plagionite, robinsonite and boulangerite. Sphalerite exhibits low Fe concentrations (up to 1.65 wt.%). Pyrite has a high As content, reaching up to 10 wt% and being mostly incorporated in the rims of the crystals. Geochemical analysis yielded concentrations up to 29 wt.% Sb, 6.13 wt.% Fe, 6100 ppm Zn, 3550 ppm As, 2400 ppm Pb, 300 ppm Cu, 40 ppm Sn, 167 ppm Ga, 67 ppm Ta, 3 ppm Te and 2 ppm Ag in the ore samples. Sulfur isotope analysis on stibnite crystals exhibit δ34S values ranging between 0.8-2.7‰, indicative of a magmatic sulfur source. The antimony ore at “Moni Panagias” occurs in thin and discontinuous quartz veins. The ore assemblage at this site appears more diverse, consisting of stibnite, pyrite, sphalerite, arsenopyrite, cinnabar, Bi-Pb-Cu±Ag sulfosalts, (Bi-)tennantite, coloradoite and tetradymite, accompanied by the same secondary Sb minerals as in “Mantemia”. Iron content in sphalerite reaches 2.32 wt.%, while As content in arsenic pyrite reaches 4.98 wt.%. The geochemical composition of the “Moni Panagias” ore samples consists of 9.10 wt.% Sb, 2.41 wt.% Fe, 7200 ppm Zn, 2240 ppm As, 160 ppm Cu, 2 ppm Ag and 2 ppm Te. The “Moni Panagias” mineralization exhibits a depletion in Pb (up to 210 ppm), Sn (up to 10 ppm), Ga (up to 7 ppm) and Ta (up to 6 ppm), and an enrichment in Bi (up to 30 ppm) compared to the “Mantemia” ore. Finally, sulfur isotope analysis on two samples exhibit δ34S values of 2.6‰ and 3.1‰. The antimony mineralization in Pelion exhibits characteristics of an epithermal mineralization, formed due to hydrothermal activity, under relatively low temperatures and intermediate to low-sulfidation fluid states. The differences identified between the two mineralization sites can be attributed to variations of physicochemical conditions during the precipitation of the ore, such as lower fluid sulfidation states and temperatures during the precipitation of the “Moni Panagias” ore (probably due to increased neutralization and/or sulfur consumption), compared to those at “Mantemia” ores. Hydrothermal alteration in the “Alikopetra” area is apparent through the heavily silicified Kokkinovrahos formation, as well as in the host-rocks of the mineralization, where the alteration minerals consist of quartz, dolomite, calcite and muscovite."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Geochemical and Mineralogical Study of the Antimony (Sb) mineralization in the Pelion area, Magnesia, Greece."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκίκα Αντωνέλα","Gjika Antonela"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Το αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ορυκτολογική και γεωχημική μελέτη της μεταλλοφορίας αντιμονίου (Sb) στην περιοχή του Πηλίου, Ν. Μαγνησίας, Ελλάδα. Η περιοχή μελέτης της βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή της «Αλικόπετρας» και συγκεκριμένα στις θέσεις «Μαντέμια» και «Μονή Παναγίας» όπου απαντάται μεταλλοφορία αντιμονίου, καθώς και στην θέση «Κοκκινόβραχος» όπου υπάρχει εκτεταμένη παρουσία έντονα εξαλλοιωμένων πετρωμάτων. Για την παρούσα εργασία συλλέχθηκαν δεκαεπτά (17) δείγματα, αποτελούμενα από έντεκα (11) δείγματα Sb-ούχου μεταλλεύματος, πέντε (5) δείγματα από τα πετρώματα-ξενιστές και ένα (1) δείγμα από το εξαλλοιωμένο πέτρωμα του «Κοκκινόβραχου». Ο ορυκτολογικός και γεωχημικός προσδιορισμός των δειγμάτων από τις θέσεις «Μαντέμια» και «Μονή Παναγίας» πραγματοποιήθηκε με την χρήση οπτικής μικροσκοπίας, ηλεκτρονικής μικροσκοπίας σάρωσης με φασματοσκοπία ακτίνων Χ διασποράς ενέργειας (SEM-EDS), περιθλασιμετρίας ακτινών-Χ (XRD) συνοδευόμενης από ημιποσοτική ανάλυση (λογισμικό EVA), φασματοσκοπίας φθορισμού ακτίνων-Χ (XRF), και φασματομετρίας ατομικών μαζών σε επαγωγικά συζευγμένο πλάσμα (ICP-MS). Τέλος, ανάλυση ισοτόπων θείου πραγματοποιήθηκε σε κρυστάλλους αντιμονίτη και από τις δύο θέσεις. Η μεταλλοφορία αντιμονίου στη θέση «Μαντέμια» εμφανίζεται υπό τη μορφή φακών μεγέθους 2-15 εκ. μέσα σε μάρμαρα. Η ορυκτολογική σύσταση της μεταλλοφορίας αποτελείται από αντιμονίτη, σιδηροπυρίτη, σφαλερίτη, θειοάλατα Sb-Pb, και τα δευτερογενή ορυκτά του Sb βαλεντινίτη, ένα ορυκτό της ομάδας του ρωμεΐτη, στιμπικονίτη και σεναρμοντίτη. Εντοπίστηκαν πέντε διαφορετικά είδη θειοαλάτων Sb-Pb, συγκεκριμένα ο ζινκενίτης, ο φουλοπίτης, ο πλαγιονίτης, ο ρομπινσονίτης και ο βουλανζερίτης. Ο σφαλερίτης είναι χαμηλής περιεκτικότητας σε Fe (έως 1,65 wt.%). Ο σιδηροπυρίτης περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις As, με τιμές που φτάνουν το 10 wt.%. Οι γεωχημικές αναλύσεις των δειγμάτων της μεταλλοφορίας παρουσιάζουν συγκεντρώσεις έως 29 wt.% Sb, 6.13 wt.% Fe, 6100 ppm Zn, 3550 ppm As, 2400 ppm Pb, 300 ppm Cu, 40 ppm Sn, 167 ppm Ga, 67 ppm Ta, 3 ppm Te και 2 ppm Ag. Οι αναλύσεις σταθερών ισοτόπων θείου παρουσιάζουν τιμές δ34S που κυμαίνονται μεταξύ 0.8-2.7‰, και υποδεικνύουν μαγματική προέλευση θείου. Η μεταλλοφορία στη «Μονή Παναγίας» εμφανίζεται υπό τη μορφή λεπτών και ασυνεχών φλεβών μαζί με χαλαζία. Η ορυκτολογική σύσταση της μεταλλοφορίας σε αυτή τη θέση είναι πιο πλούσια και αποτελείται από αντιμονίτη, σιδηροπυρίτη, σφαλερίτη, αρσενοπυρίτη, κινναβαρίτη, θειοάλατα Bi-Pb-Cu±Ag, (Bi-)τενναντίτη, κολοραντοΐτη και τετραδυμίτη, καθώς και τα ίδια δευτερογενή ορυκτά του Sb που συναντάμε στα «Μαντέμια». Η περιεκτικότητα Fe στον σφαλερίτη φτάνει το 2,32 wt.%, ενώ το As στον σιδηροπυρίτη φτάνει το 4,98 wt.%. Η γεωχημική σύσταση των δειγμάτων της μεταλλοφορίας αποτελείται από έως 9.10 wt.% Sb, 2.41 wt.% Fe, 7200 ppm Zn, 2240 ppm As, 160 ppm Cu, 2 ppm Ag και 2 ppm Te. Η μεταλλοφορία της θέσης «Μονή Παναγίας» παρουσιάζει έλλειψη σε Pb (έως 210 ppm), Sn (έως 10 ppm), Ga (έως 7 ppm) και Ta (έως 6 ppm), και εμπλουτισμό σε Bi (έως 30 ppm) σε σχέση με τη μεταλλοφορία στα “Μαντέμια”. Τέλος, οι αναλύσεις ισοτόπων θείου που πραγματοποιήθηκαν σε δύο δείγματα παρουσιάζουν τιμές δ34S 2.6‰ και 3.1‰. Η μεταλλοφορία αντιμονίου στο Πήλιο παρουσιάζει χαρακτηριστικά επιθερμικής μεταλλοφορίας, που σχηματίστηκε λόγω υδροθερμικής δραστηριότητας, υπό σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες και από ρευστά ενδιάμεσης έως χαμηλής κατάστασης θείωσης. Οι διαφορές που εντοπίζονται μεταξύ των μεταλλοφοριών των δύο θέσεων οφείλονται σε διαφορές στις φυσικοχημικές συνθήκες κατά την μεταλλογένεση, όπως χαμηλότερη κατάσταση θείωσης των ρευστών και χαμηλότερες θερμοκρασίες κατά την απόθεση της μεταλλοφορίας αντιμονίτη στη «Μονή Παναγίας» σε σχέση με τη μεταλλοφορία της θέσης «Μαντέμια». Η υδροθερμική εξαλλοίωση στην περιοχή της «Αλικόπετρας» είναι εμφανής τόσο στα έντονα πυριτιωμένα πετρώματα του «Κοκκινόβραχου», όσο και στα πετρώματα-ξενιστές της μεταλλοφορίας, όπου τα ορυκτά της εξαλλοίωσης είναι ο χαλαζίας, ο δολομίτης, ο ασβεστίτης και ο μοσχοβίτης.","The subject of this master’s thesis is the mineralogical and geochemical investigation of the antimony (Sb) mineralization in the Pelion region, Magnesia, Greece. This study focuses on the broader “Alikopetra” area, and specifically the “Mantemia” and “Moni Panagias” sites where antimony mineralization occurs, as well as the proximal heavily altered rock formation at “Kokkinovrahos”. For this study, a total of 17 samples were collected from the “Alikopetra” area, consisting of eleven (11) antimony ore samples, four (4) host-rock samples, one (1) wall-rock sample, and one (1) the altered rock sample from “Kokkinovrahos”. The mineralogical and geochemical examination of the “Mantemia” and “Moni Panagias” samples was conducted using optical microscopy, Scanning Electron Microscopy combined with Energy-dispersive X-ray Spectroscopy (SEM-EDS), X-Ray Diffraction analysis (XRD) followed by mineralogical semi-quantitative analysis (using EVA software), bulk analysis by X-Ray Fluorescence Spectroscopy (XRF) and Inductively Coupled Plasma Mass Spectrometry (ICP-MS). Finally, sulfur isotope analysis were performed on stibnite crystals from both mineralization sites. The antimony mineralization at the “Mantemia” site occurs in the form of stibnite lenses within the marble, ranging in length between 2-15 cm. The ore assemblage consists of stibnite, pyrite, sphalerite and Sb-Pb sulfosalts, accompanied by the secondary Sb minerals valentinite, a mineral of the roméite group, stibiconite and senarmontite. Five different species of Sb-Pb sulfosalts were identified, namely zinkenite, fülöppite, plagionite, robinsonite and boulangerite. Sphalerite exhibits low Fe concentrations (up to 1.65 wt.%). Pyrite has a high As content, reaching up to 10 wt% and being mostly incorporated in the rims of the crystals. Geochemical analysis yielded concentrations up to 29 wt.% Sb, 6.13 wt.% Fe, 6100 ppm Zn, 3550 ppm As, 2400 ppm Pb, 300 ppm Cu, 40 ppm Sn, 167 ppm Ga, 67 ppm Ta, 3 ppm Te and 2 ppm Ag in the ore samples. Sulfur isotope analysis on stibnite crystals exhibit δ34S values ranging between 0.8-2.7‰, indicative of a magmatic sulfur source. The antimony ore at “Moni Panagias” occurs in thin and discontinuous quartz veins. The ore assemblage at this site appears more diverse, consisting of stibnite, pyrite, sphalerite, arsenopyrite, cinnabar, Bi-Pb-Cu±Ag sulfosalts, (Bi-)tennantite, coloradoite and tetradymite, accompanied by the same secondary Sb minerals as in “Mantemia”. Iron content in sphalerite reaches 2.32 wt.%, while As content in arsenic pyrite reaches 4.98 wt.%. The geochemical composition of the “Moni Panagias” ore samples consists of 9.10 wt.% Sb, 2.41 wt.% Fe, 7200 ppm Zn, 2240 ppm As, 160 ppm Cu, 2 ppm Ag and 2 ppm Te. The “Moni Panagias” mineralization exhibits a depletion in Pb (up to 210 ppm), Sn (up to 10 ppm), Ga (up to 7 ppm) and Ta (up to 6 ppm), and an enrichment in Bi (up to 30 ppm) compared to the “Mantemia” ore. Finally, sulfur isotope analysis on two samples exhibit δ34S values of 2.6‰ and 3.1‰. The antimony mineralization in Pelion exhibits characteristics of an epithermal mineralization, formed due to hydrothermal activity, under relatively low temperatures and intermediate to low-sulfidation fluid states. The differences identified between the two mineralization sites can be attributed to variations of physicochemical conditions during the precipitation of the ore, such as lower fluid sulfidation states and temperatures during the precipitation of the “Moni Panagias” ore (probably due to increased neutralization and/or sulfur consumption), compared to those at “Mantemia” ores. Hydrothermal alteration in the “Alikopetra” area is apparent through the heavily silicified Kokkinovrahos formation, as well as in the host-rocks of the mineralization, where the alteration minerals consist of quartz, dolomite, calcite and muscovite."],"dc:identifier":["uoadl:3463043","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3463043"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Geochemical and Mineralogical Study of the Antimony (Sb) mineralization in the Pelion area, Magnesia, Greece."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:52Z"}