{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3463274"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3463274","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η μη Λεκτική Επικοινωνία ως ένα Κοινωνικοπαιδαγωγικό Μέσο Διαχείρισης της Σχολικής Τάξης: Οι Απόψεις των Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης","abstract":"Το σχολείο ως αναπόσπαστο μέρος της κοινωνίας καλείται να αντιμετωπίσει διάφορα κοινωνικοπαιδαγωγικά προβλήματα. Η διαχείριση της τάξης αποτελεί ένα ζήτημα που απασχολεί τους εκπαιδευτικούς, καθώς συχνά παρατηρούνται συμπεριφορές μαθητών, που διαταράσσουν την εύρυθμη λειτουργία του μαθήματος. Η δυσκολία διαχείρισης της τάξης οφείλεται συχνά στη μη αποτελεσματική επικοινωνία μεταξύ εκπαιδευτικού και μαθητή. Η μη λεκτική επικοινωνία αποτελεί ένα κοινωνικοπαιδαγωγικό μέσο οικοδόμησης σχέσεων και διαχείρισης της τάξης, καθώς η αξιοποίησή της στο πλαίσιο του μαθήματος, δημιουργεί ένα ευχάριστο και υποστηρικτικό περιβάλλον μάθησης. Δεδομένων των προαναφερθέντων συνθηκών και λαμβάνοντας υπόψη την κοινωνικοπαιδαγωγική στόχευση, σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας, είναι να εξεταστούν οι απόψεις των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για τη συσχέτιση της μη λεκτικής επικοινωνίας που χρησιμοποιούν και της αυτοαποτελεσματικότητάς τους στη διαχείριση της τάξης. Για τη διερεύνηση του θέματος και τη διατύπωση των ερευνητικών ερωτημάτων, έγινε εκτενής βιβλιογραφική ανασκόπηση ερευνών που εξετάζουν τη μη λεκτική επικοινωνία στη μαθησιακή διαδικασία και κατ’ επέκταση στη διαχείριση της τάξης. Στη συνέχεια, ακολούθησε ο σχεδιασμός της έρευνας, με βάση το θετικιστικό παράδειγμα, το οποίο κρίθηκε ως πιο κατάλληλο για την εξέταση του θέματος. Συγκεκριμένα, κατασκευάστηκε ένα ερωτηματολόγιο, με ερωτήσεις κλειστού τύπου, το οποίο βασίστηκε στα αντίστοιχα ερωτηματολόγια του Κοτσώνα (2018) και της Καϊλάρη (2019). Όσον αφορά τη δειγματοληψία, επιλέχθηκαν 306 εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης από όλη την Ελλάδα, με τη χρήση της βολικής δειγματοληψίας. Για την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS της IBM. Για την εξαγωγή και την παρουσίαση των αποτελεσμάτων έγινε χρήση της Περιγραφικής και της Επαγωγικής Στατιστικής. Ελέγχθηκαν επίσης οι μεταβλητές ως προς την κανονικότητά τους (test of normality) και στη συνέχεια έγιναν οι κατάλληλες συσχετίσεις. Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν και συσχετίστηκαν με τις αρχές της Κοινωνικής Παιδαγωγικής και της Κοινωνικής Νευροεπιστήμης. Με βάση τα ευρήματα της έρευνας, οι εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης θεωρούν σημαντική τη χρήση της μη λεκτικής επικοινωνίας στη μαθησιακή διαδικασία, ιδιαίτερα την αξιοποίηση του τόνου της φωνής τους. Ο βαθμός που οι δάσκαλοι θεωρούν σημαντική τη μη λεκτική επικοινωνία και η συχνότητα που την αξιοποιούν στο πλαίσιο του μαθήματος, σχετίζεται θετικά με την αυτοαποτελεσματικότητά τους στη διαχείριση της τάξης. Επιπλέον, βρέθηκε θετική συσχέτιση μεταξύ του επιπέδου σπουδών των δασκάλων και της χρήσης της μη λεκτικής επικοινωνίας στο μάθημα. Ωστόσο, τα μη λεκτικά μέσα που χρησιμοποιούν οι εκπαιδευτικοί φαίνεται ότι δεν συσχετίζονται με το φύλο, την ηλικία και την επαγγελματική τους εμπειρία. Βασικός στόχος της συγκεκριμένης διπλωματικής εργασίας είναι να προταθεί η μη λεκτική επικοινωνία ως ένα αποτελεσματικό μέσο διαχείρισης της τάξης, που διαπνέεται από κοινωνικοπαιδαγωγικές αρχές, ευελπιστώντας στη βελτίωση του κοινωνικού και εκπαιδευτικού συστήματος.","abstract_html":"Το σχολείο ως αναπόσπαστο μέρος της κοινωνίας καλείται να αντιμετωπίσει διάφορα κοινωνικοπαιδαγωγικά προβλήματα. Η διαχείριση της τάξης αποτελεί ένα ζήτημα που απασχολεί τους εκπαιδευτικούς, καθώς συχνά παρατηρούνται συμπεριφορές μαθητών, που διαταράσσουν την εύρυθμη λειτουργία του μαθήματος. Η δυσκολία διαχείρισης της τάξης οφείλεται συχνά στη μη αποτελεσματική επικοινωνία μεταξύ εκπαιδευτικού και μαθητή. Η μη λεκτική επικοινωνία αποτελεί ένα κοινωνικοπαιδαγωγικό μέσο οικοδόμησης σχέσεων και διαχείρισης της τάξης, καθώς η αξιοποίησή της στο πλαίσιο του μαθήματος, δημιουργεί ένα ευχάριστο και υποστηρικτικό περιβάλλον μάθησης. Δεδομένων των προαναφερθέντων συνθηκών και λαμβάνοντας υπόψη την κοινωνικοπαιδαγωγική στόχευση, σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας, είναι να εξεταστούν οι απόψεις των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για τη συσχέτιση της μη λεκτικής επικοινωνίας που χρησιμοποιούν και της αυτοαποτελεσματικότητάς τους στη διαχείριση της τάξης. Για τη διερεύνηση του θέματος και τη διατύπωση των ερευνητικών ερωτημάτων, έγινε εκτενής βιβλιογραφική ανασκόπηση ερευνών που εξετάζουν τη μη λεκτική επικοινωνία στη μαθησιακή διαδικασία και κατ’ επέκταση στη διαχείριση της τάξης. Στη συνέχεια, ακολούθησε ο σχεδιασμός της έρευνας, με βάση το θετικιστικό παράδειγμα, το οποίο κρίθηκε ως πιο κατάλληλο για την εξέταση του θέματος. Συγκεκριμένα, κατασκευάστηκε ένα ερωτηματολόγιο, με ερωτήσεις κλειστού τύπου, το οποίο βασίστηκε στα αντίστοιχα ερωτηματολόγια του Κοτσώνα (2018) και της Καϊλάρη (2019). Όσον αφορά τη δειγματοληψία, επιλέχθηκαν 306 εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης από όλη την Ελλάδα, με τη χρήση της βολικής δειγματοληψίας. Για την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS της IBM. Για την εξαγωγή και την παρουσίαση των αποτελεσμάτων έγινε χρήση της Περιγραφικής και της Επαγωγικής Στατιστικής. Ελέγχθηκαν επίσης οι μεταβλητές ως προς την κανονικότητά τους (test of normality) και στη συνέχεια έγιναν οι κατάλληλες συσχετίσεις. Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν και συσχετίστηκαν με τις αρχές της Κοινωνικής Παιδαγωγικής και της Κοινωνικής Νευροεπιστήμης. Με βάση τα ευρήματα της έρευνας, οι εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης θεωρούν σημαντική τη χρήση της μη λεκτικής επικοινωνίας στη μαθησιακή διαδικασία, ιδιαίτερα την αξιοποίηση του τόνου της φωνής τους. Ο βαθμός που οι δάσκαλοι θεωρούν σημαντική τη μη λεκτική επικοινωνία και η συχνότητα που την αξιοποιούν στο πλαίσιο του μαθήματος, σχετίζεται θετικά με την αυτοαποτελεσματικότητά τους στη διαχείριση της τάξης. Επιπλέον, βρέθηκε θετική συσχέτιση μεταξύ του επιπέδου σπουδών των δασκάλων και της χρήσης της μη λεκτικής επικοινωνίας στο μάθημα. Ωστόσο, τα μη λεκτικά μέσα που χρησιμοποιούν οι εκπαιδευτικοί φαίνεται ότι δεν συσχετίζονται με το φύλο, την ηλικία και την επαγγελματική τους εμπειρία. Βασικός στόχος της συγκεκριμένης διπλωματικής εργασίας είναι να προταθεί η μη λεκτική επικοινωνία ως ένα αποτελεσματικό μέσο διαχείρισης της τάξης, που διαπνέεται από κοινωνικοπαιδαγωγικές αρχές, ευελπιστώντας στη βελτίωση του κοινωνικού και εκπαιδευτικού συστήματος.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπανικόλα Ελένη","Papanikola Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:54Z","subjects":["Εκπαίδευση","Education"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3463274"],"render_values":[{"text":"uoadl:3463274","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3463274","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3463274","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3463274","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπανικόλα Ελένη","Papanikola Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση","Education"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3463274","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3463274"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το σχολείο ως αναπόσπαστο μέρος της κοινωνίας καλείται να αντιμετωπίσει διάφορα κοινωνικοπαιδαγωγικά προβλήματα. Η διαχείριση της τάξης αποτελεί ένα ζήτημα που απασχολεί τους εκπαιδευτικούς, καθώς συχνά παρατηρούνται συμπεριφορές μαθητών, που διαταράσσουν την εύρυθμη λειτουργία του μαθήματος. Η δυσκολία διαχείρισης της τάξης οφείλεται συχνά στη μη αποτελεσματική επικοινωνία μεταξύ εκπαιδευτικού και μαθητή. Η μη λεκτική επικοινωνία αποτελεί ένα κοινωνικοπαιδαγωγικό μέσο οικοδόμησης σχέσεων και διαχείρισης της τάξης, καθώς η αξιοποίησή της στο πλαίσιο του μαθήματος, δημιουργεί ένα ευχάριστο και υποστηρικτικό περιβάλλον μάθησης. Δεδομένων των προαναφερθέντων συνθηκών και λαμβάνοντας υπόψη την κοινωνικοπαιδαγωγική στόχευση, σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας, είναι να εξεταστούν οι απόψεις των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για τη συσχέτιση της μη λεκτικής επικοινωνίας που χρησιμοποιούν και της αυτοαποτελεσματικότητάς τους στη διαχείριση της τάξης. Για τη διερεύνηση του θέματος και τη διατύπωση των ερευνητικών ερωτημάτων, έγινε εκτενής βιβλιογραφική ανασκόπηση ερευνών που εξετάζουν τη μη λεκτική επικοινωνία στη μαθησιακή διαδικασία και κατ’ επέκταση στη διαχείριση της τάξης. Στη συνέχεια, ακολούθησε ο σχεδιασμός της έρευνας, με βάση το θετικιστικό παράδειγμα, το οποίο κρίθηκε ως πιο κατάλληλο για την εξέταση του θέματος. Συγκεκριμένα, κατασκευάστηκε ένα ερωτηματολόγιο, με ερωτήσεις κλειστού τύπου, το οποίο βασίστηκε στα αντίστοιχα ερωτηματολόγια του Κοτσώνα (2018) και της Καϊλάρη (2019). Όσον αφορά τη δειγματοληψία, επιλέχθηκαν 306 εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης από όλη την Ελλάδα, με τη χρήση της βολικής δειγματοληψίας. Για την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS της IBM. Για την εξαγωγή και την παρουσίαση των αποτελεσμάτων έγινε χρήση της Περιγραφικής και της Επαγωγικής Στατιστικής. Ελέγχθηκαν επίσης οι μεταβλητές ως προς την κανονικότητά τους (test of normality) και στη συνέχεια έγιναν οι κατάλληλες συσχετίσεις. Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν και συσχετίστηκαν με τις αρχές της Κοινωνικής Παιδαγωγικής και της Κοινωνικής Νευροεπιστήμης. Με βάση τα ευρήματα της έρευνας, οι εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης θεωρούν σημαντική τη χρήση της μη λεκτικής επικοινωνίας στη μαθησιακή διαδικασία, ιδιαίτερα την αξιοποίηση του τόνου της φωνής τους. Ο βαθμός που οι δάσκαλοι θεωρούν σημαντική τη μη λεκτική επικοινωνία και η συχνότητα που την αξιοποιούν στο πλαίσιο του μαθήματος, σχετίζεται θετικά με την αυτοαποτελεσματικότητά τους στη διαχείριση της τάξης. Επιπλέον, βρέθηκε θετική συσχέτιση μεταξύ του επιπέδου σπουδών των δασκάλων και της χρήσης της μη λεκτικής επικοινωνίας στο μάθημα. Ωστόσο, τα μη λεκτικά μέσα που χρησιμοποιούν οι εκπαιδευτικοί φαίνεται ότι δεν συσχετίζονται με το φύλο, την ηλικία και την επαγγελματική τους εμπειρία. Βασικός στόχος της συγκεκριμένης διπλωματικής εργασίας είναι να προταθεί η μη λεκτική επικοινωνία ως ένα αποτελεσματικό μέσο διαχείρισης της τάξης, που διαπνέεται από κοινωνικοπαιδαγωγικές αρχές, ευελπιστώντας στη βελτίωση του κοινωνικού και εκπαιδευτικού συστήματος.","The school, as an integral part of society, is called upon to address various socio-pedagogical issues. Classroom management is a matter that concerns educators, as disruptive student behaviors are often observed, which disturb the smooth operation of lessons. The difficulty in managing the classroom is often due to ineffective communication between the teacher and the student. Non-verbal communication serves as a socio-pedagogical tool for building relationships and managing the classroom, as its use within the lesson, creates a pleasant and supportive learning environment. Given the aforementioned conditions and considering the socio-pedagogical focus, the purpose of this thesis is to examine primary school teachers’ views on the relationship between non-verbal communication they use and their self-efficacy in classroom management. In order to investigate the topic and formulate research questions, an extensive literature review was conducted on studies examining non-verbal communication in the learning process and, by extension, in classroom management. The research design followed a positivist approach, which was deemed most appropriate for investigating the topic. Specifically, a questionnaire was constructed, consisting of closed-ended questions, based on similar questionnaires by Kotsona (2018) and Kailari (2019). As for the sampling, 306 primary school teachers from across Greece were selected, using convenience sampling. The IBM SPSS statistical software was used for data analysis. Descriptive and inferential statistics were used to extract and present the results. The variables were also checked for normality (test of normality), followed by appropriate correlations. The results were presented and correlated with the principles of Social Pedagogy and Social Neuroscience. Based on the research findings, primary school teachers consider the use of non-verbal communication to be important in the learning process, particularly the use of their tone of voice. The extent to which teachers perceive non-verbal communication as important and the frequency with which they use it during lessons are positively related to their self-efficacy in classroom management. Furthermore, a positive correlation was found between teachers' level of education and their use of non-verbal communication in the lesson. However, the non-verbal tools used by teachers seem to be unrelated to their gender, age, or professional experience. The primary goal of this thesis is to propose non-verbal communication as an effective tool for classroom management, grounded in socio-pedagogical principles, hoping to contribute to the improvement of the social and educational system."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η μη Λεκτική Επικοινωνία ως ένα Κοινωνικοπαιδαγωγικό Μέσο Διαχείρισης της Σχολικής Τάξης: Οι Απόψεις των Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπανικόλα Ελένη","Papanikola Eleni"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Το σχολείο ως αναπόσπαστο μέρος της κοινωνίας καλείται να αντιμετωπίσει διάφορα κοινωνικοπαιδαγωγικά προβλήματα. Η διαχείριση της τάξης αποτελεί ένα ζήτημα που απασχολεί τους εκπαιδευτικούς, καθώς συχνά παρατηρούνται συμπεριφορές μαθητών, που διαταράσσουν την εύρυθμη λειτουργία του μαθήματος. Η δυσκολία διαχείρισης της τάξης οφείλεται συχνά στη μη αποτελεσματική επικοινωνία μεταξύ εκπαιδευτικού και μαθητή. Η μη λεκτική επικοινωνία αποτελεί ένα κοινωνικοπαιδαγωγικό μέσο οικοδόμησης σχέσεων και διαχείρισης της τάξης, καθώς η αξιοποίησή της στο πλαίσιο του μαθήματος, δημιουργεί ένα ευχάριστο και υποστηρικτικό περιβάλλον μάθησης. Δεδομένων των προαναφερθέντων συνθηκών και λαμβάνοντας υπόψη την κοινωνικοπαιδαγωγική στόχευση, σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας, είναι να εξεταστούν οι απόψεις των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για τη συσχέτιση της μη λεκτικής επικοινωνίας που χρησιμοποιούν και της αυτοαποτελεσματικότητάς τους στη διαχείριση της τάξης. Για τη διερεύνηση του θέματος και τη διατύπωση των ερευνητικών ερωτημάτων, έγινε εκτενής βιβλιογραφική ανασκόπηση ερευνών που εξετάζουν τη μη λεκτική επικοινωνία στη μαθησιακή διαδικασία και κατ’ επέκταση στη διαχείριση της τάξης. Στη συνέχεια, ακολούθησε ο σχεδιασμός της έρευνας, με βάση το θετικιστικό παράδειγμα, το οποίο κρίθηκε ως πιο κατάλληλο για την εξέταση του θέματος. Συγκεκριμένα, κατασκευάστηκε ένα ερωτηματολόγιο, με ερωτήσεις κλειστού τύπου, το οποίο βασίστηκε στα αντίστοιχα ερωτηματολόγια του Κοτσώνα (2018) και της Καϊλάρη (2019). Όσον αφορά τη δειγματοληψία, επιλέχθηκαν 306 εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης από όλη την Ελλάδα, με τη χρήση της βολικής δειγματοληψίας. Για την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS της IBM. Για την εξαγωγή και την παρουσίαση των αποτελεσμάτων έγινε χρήση της Περιγραφικής και της Επαγωγικής Στατιστικής. Ελέγχθηκαν επίσης οι μεταβλητές ως προς την κανονικότητά τους (test of normality) και στη συνέχεια έγιναν οι κατάλληλες συσχετίσεις. Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν και συσχετίστηκαν με τις αρχές της Κοινωνικής Παιδαγωγικής και της Κοινωνικής Νευροεπιστήμης. Με βάση τα ευρήματα της έρευνας, οι εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης θεωρούν σημαντική τη χρήση της μη λεκτικής επικοινωνίας στη μαθησιακή διαδικασία, ιδιαίτερα την αξιοποίηση του τόνου της φωνής τους. Ο βαθμός που οι δάσκαλοι θεωρούν σημαντική τη μη λεκτική επικοινωνία και η συχνότητα που την αξιοποιούν στο πλαίσιο του μαθήματος, σχετίζεται θετικά με την αυτοαποτελεσματικότητά τους στη διαχείριση της τάξης. Επιπλέον, βρέθηκε θετική συσχέτιση μεταξύ του επιπέδου σπουδών των δασκάλων και της χρήσης της μη λεκτικής επικοινωνίας στο μάθημα. Ωστόσο, τα μη λεκτικά μέσα που χρησιμοποιούν οι εκπαιδευτικοί φαίνεται ότι δεν συσχετίζονται με το φύλο, την ηλικία και την επαγγελματική τους εμπειρία. Βασικός στόχος της συγκεκριμένης διπλωματικής εργασίας είναι να προταθεί η μη λεκτική επικοινωνία ως ένα αποτελεσματικό μέσο διαχείρισης της τάξης, που διαπνέεται από κοινωνικοπαιδαγωγικές αρχές, ευελπιστώντας στη βελτίωση του κοινωνικού και εκπαιδευτικού συστήματος.","The school, as an integral part of society, is called upon to address various socio-pedagogical issues. Classroom management is a matter that concerns educators, as disruptive student behaviors are often observed, which disturb the smooth operation of lessons. The difficulty in managing the classroom is often due to ineffective communication between the teacher and the student. Non-verbal communication serves as a socio-pedagogical tool for building relationships and managing the classroom, as its use within the lesson, creates a pleasant and supportive learning environment. Given the aforementioned conditions and considering the socio-pedagogical focus, the purpose of this thesis is to examine primary school teachers’ views on the relationship between non-verbal communication they use and their self-efficacy in classroom management. In order to investigate the topic and formulate research questions, an extensive literature review was conducted on studies examining non-verbal communication in the learning process and, by extension, in classroom management. The research design followed a positivist approach, which was deemed most appropriate for investigating the topic. Specifically, a questionnaire was constructed, consisting of closed-ended questions, based on similar questionnaires by Kotsona (2018) and Kailari (2019). As for the sampling, 306 primary school teachers from across Greece were selected, using convenience sampling. The IBM SPSS statistical software was used for data analysis. Descriptive and inferential statistics were used to extract and present the results. The variables were also checked for normality (test of normality), followed by appropriate correlations. The results were presented and correlated with the principles of Social Pedagogy and Social Neuroscience. Based on the research findings, primary school teachers consider the use of non-verbal communication to be important in the learning process, particularly the use of their tone of voice. The extent to which teachers perceive non-verbal communication as important and the frequency with which they use it during lessons are positively related to their self-efficacy in classroom management. Furthermore, a positive correlation was found between teachers' level of education and their use of non-verbal communication in the lesson. However, the non-verbal tools used by teachers seem to be unrelated to their gender, age, or professional experience. The primary goal of this thesis is to propose non-verbal communication as an effective tool for classroom management, grounded in socio-pedagogical principles, hoping to contribute to the improvement of the social and educational system."],"dc:identifier":["uoadl:3463274","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3463274"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση","Education"],"dc:title":["Η μη Λεκτική Επικοινωνία ως ένα Κοινωνικοπαιδαγωγικό Μέσο Διαχείρισης της Σχολικής Τάξης: Οι Απόψεις των Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:54Z"}