{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3463607"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3463607","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Γνώσεις, πηγές πληροφόρησης και συμπεριφορές για ζητήματα που σχετίζονται με τη Σεξουαλική Αγωγή","abstract":"Η ένταξη της Σεξουαλικής Αγωγής στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα αποτελεί μια μακρά διαδικασία. Οι πρώτες προσπάθειες ξεκίνησαν το 1964, όταν ο γενικός γραμματέας του τότε Υπουργείου Παιδείας, Ευάγγελος Παπανούτσος, εξέφρασε για πρώτη φορά την ανάγκη δημιουργίας ενός πλαισίου Σεξουαλικής Εκπαίδευσης. Παρά τις συστάσεις διεθνών οργανισμών, όπως η UNESCO, μόλις το 2020 κατέστη υποχρεωτική η διεξαγωγή εργαστηρίων δεξιοτήτων, στα οποία περιλαμβάνονται και θεματικές που άπτονται της Σεξουαλικής Αγωγής. Η πορεία ενσωμάτωσης της στο ελληνικό σχολείο επηρεάζεται διαχρονικά από το κοινωνικο-πολιτισμικό προφίλ της χώρας, που χαρακτηρίζεται από υψηλά ποσοστά θρησκευτικότητας και συντηρητικές στάσεις σε ζητήματα σεξουαλικότητας, ισότητας και (έμφυλης) βίας. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφική ανασκόπηση που πραγματοποιήθηκε, στην Ελλάδα έχουν διεξαχθεί περιορισμένες έρευνες που αφορούν τις γνώσεις, στάσεις, πηγές πληροφόρησης και συμπεριφορές σε θέματα Σεξουαλικής Αγωγής λαμβάνοντας υπόψιν και την εκπαιδευτική διάσταση των θεμάτων αυτών. Οι υπάρχουσες μελέτες εστιάζουν κυρίως σε εφήβους και νέους ενήλικες, περιορίζονται θεματικά στην αντισύλληψη και τα ΣΜΛ, ενώ παρέχουν περιορισμένα αποτελέσματα για την προτίμηση και τον βαθμό ικανοποίησης από τη Σεξουαλική Αγωγή που έχουν λάβει οι συμμετέχοντες. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση των γνώσεων, πηγών πληροφόρησης και συμπεριφορών ενήλικων ατόμων σε θέματα Σεξουαλικής Αγωγής με γνώμονα την Τεχνική Καθοδήγηση για την Ολοκληρωμένη Σεξουαλική Εκπαίδευση της UNESCO, που δημοσιεύτηκε το 2018. Τα ερευνητικά ερωτήματα που διατυπώθηκαν περιλαμβάνουν τη διερεύνηση α) του επιπέδου γνώσεων σε βασικές θεματικές που αναφέρονται στην πρόσφατη οδηγία της UNESCO, β) των κύριων και προτιμώμενων πηγών πληροφόρησης των συμμετεχόντων κατά την παιδική/εφηβική ηλικία τους, αλλά και την ενήλικη ζωή, καθώς και γ) ορισμένων σεξουαλικών συμπεριφορών, και εμπειριών βίας και διακρίσεων με βάση το φύλο και το σεξουαλικό τους προσανατολισμό. Διερευνήθηκε επίσης η ύπαρξη διαφορών μεταξύ των κοινωνικών φύλων και των ηλικιακών ομάδων που συμμετείχαν στην έρευνα. Για τη διεξαγωγή της έρευνας επιλέχθηκε η ποσοτική μεθοδολογία με χρήση διαδικτυακού ερωτηματολογίου, ενώ η δειγματοληψία έγινε με συνδυασμό δειγματοληψίας ευκολίας και χιονοστιβάδας. Το ερωτηματολόγιο περιλάμβανε τέσσερις ενότητες: κοινωνικο-δημογραφικά στοιχεία, γνώσεις σε βασικά θέματα σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας, πηγές πληροφόρησης και συμπεριφορές/εμπειρίες σχετικές με τη Σεξουαλική Αγωγή. Συγκεντρώθηκαν απαντήσεις από 907 άτομα, ενώ μετά τη διαδικασία καθαρισμού των δεδομένων το τελικό δείγμα διαμορφώθηκε σε 869, κυρίως νέους ενήλικες (75% έως 37 ετών), με υψηλό μορφωτικό επίπεδο (77,7% με τουλάχιστον πτυχίο ΑΕΙ/ΤΕΙ), που διέμεναν σε αστικά κέντρα (82,2%). Η πλειοψηφία ήταν γυναίκες (64,3%), ετεροφυλόφιλα άτομα (63,4%), που βρίσκονταν σε κάποιας μορφής μονογαμική σχέση (60,2%). Τα αποτελέσματα έδειξαν σημαντικά κενά στις γνώσεις των συμμετεχόντων, ιδιαίτερα σε θέματα σεξουαλικώς μεταδιδόμενων λοιμώξεων (ΣΜΛ) και ζητημάτων που σχετίζονται με τρανς, μη δυαδικά και ίντερσεξ άτομα. Οι γυναίκες σημείωσαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερες επιδόσεις από τους άνδρες σε όλες τις θεματικές. Αναφορικά με τις πηγές πληροφόρησης, οι φίλοι, το διαδίκτυο και η πορνογραφία αναδείχθηκαν ως προτιμώμενες πηγές κατά την εφηβεία, ενώ στην ενήλικη ζωή στην κορυφή βρέθηκαν οι διαδικτυακές σελίδες, οι επαγγελματίες υγείας και οι φίλοι. Στις κύριες πηγές πληροφόρησης κατά την εφηβεία, παρατηρήθηκαν διαφορές στις προτιμήσεις ανάλογα με τη θεματική για την οποία ζητούσαν πληροφορίες οι συμμετέχοντες, ωστόσο οι φίλοι και οι ιστοσελίδες παρέμειναν στις κορυφαίες επιλογές τους. Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων (43,4%) χαρακτήρισε τη σεξουαλική αγωγή που έλαβε κατά την παιδική/εφηβική ηλικία ως Αγωγή Σεξουαλικής Υγείας, ενώ το 1/4 του δείγματος (24,5%) ανέφερε ότι δεν έλαβε κανενός είδους Σεξουαλική Αγωγή. Όσον αφορά τις συμπεριφορές, καταγράφηκε χαμηλή συστηματική («κάθε φορά») χρήση προφυλακτικού για αντισύλληψη (33,7%-77,1%), αλλά και προστασία από ΣΜΛ (26,2%-69,5%), με νέους αλλά και σταθερούς συντρόφους. Σχετικά με τη διενέργεια προληπτικών εξετάσεων για ΣΜΛ το 35,4% του δείγματος απάντησε ότι εξετάζεται κάθε 12 μήνες, ενώ το 29,7% δεν έχει κάνει ποτέ τέτοιες εξετάσεις. Τέλος, όσον αφορά τις εμπειρίες διακρίσεων και βίας, οι γυναίκες και τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα ανέφεραν ότι έχουν βιώσει τέτοιες εμπειρίες συχνότερα από τους άνδρες του δείγματος. Η λεκτική (65,6%) και ψυχολογική βία (63,6%) αναφέρθηκαν σε υψηλότερη συχνότητα ως μορφές βίας που έχουν βιώσει οι συμμετέχοντες, με τις γυναίκες να αναφέρουν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα ποσοστά ψυχολογικής και σεξουαλικής βίας συγκριτικά με τους άνδρες. Συμπερασματικά, μέσω της παρούσας εργασίας επιβεβαιώνονται αποτελέσματα προηγούμενων ερευνών συμπεριλαμβανομένων των κενών στις γνώσεις για τις ΣΜΛ, του κεντρικού ρόλου των φίλων ως πηγής πληροφόρησης κατά την εφηβεία, της χαμηλή συστηματική χρήση προφυλακτικού, ιδιαίτερα μεταξύ σταθερών συντρόφων, και της χαμηλής διενέργειας εξετάσεων για ΣΜΛ από ενήλικες. Όσον αφορά νέα ερευνητικά δεδομένα για την Ελλάδα, στην παιδική/εφηβική ηλικία καταγράφηκε η σημασία του διαδικτύου, των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της πορνογραφίας στην πληροφόρηση για ζητήματα Σεξουαλικής Αγωγής. Επιπλέον, καταγράφηκαν κενά γνώσεων ενηλίκων σε ζητήματα σχετικά με τρανς, μη δυαδικά και ίντερσεξ άτομα . Οι προτιμώμενες πηγές πληροφόρησης ενηλίκων, και το ποσοστό εκείνων που έλαβαν Σεξουαλική Αγωγή ως ενήλικα άτομα διαπιστώθηκαν επίσης για πρώτη φορά. Οι περιορισμοί της έρευνας περιλαμβάνουν τη μη αντιπροσωπευτικότητα του δείγματος και πιθανές μεροληψίες λόγω της μεθόδου δειγματοληψίας και της φύσης των ερωτηματολογίων αυτοαναφοράς. Προτείνεται η διεξαγωγή μελλοντικών ερευνών με διαφορετικές δειγματοληπτικές μεθόδους, εστίαση σε υποεκπροσωπούμενες ομάδες, όπως τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, και αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των υφιστάμενων παρεμβάσεων Σεξουαλικής Αγωγής που εντάχθηκαν πρόσφατα στο ελληνικό σχολείο.","abstract_html":"Η ένταξη της Σεξουαλικής Αγωγής στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα αποτελεί μια μακρά διαδικασία. Οι πρώτες προσπάθειες ξεκίνησαν το 1964, όταν ο γενικός γραμματέας του τότε Υπουργείου Παιδείας, Ευάγγελος Παπανούτσος, εξέφρασε για πρώτη φορά την ανάγκη δημιουργίας ενός πλαισίου Σεξουαλικής Εκπαίδευσης. Παρά τις συστάσεις διεθνών οργανισμών, όπως η UNESCO, μόλις το 2020 κατέστη υποχρεωτική η διεξαγωγή εργαστηρίων δεξιοτήτων, στα οποία περιλαμβάνονται και θεματικές που άπτονται της Σεξουαλικής Αγωγής. Η πορεία ενσωμάτωσης της στο ελληνικό σχολείο επηρεάζεται διαχρονικά από το κοινωνικο-πολιτισμικό προφίλ της χώρας, που χαρακτηρίζεται από υψηλά ποσοστά θρησκευτικότητας και συντηρητικές στάσεις σε ζητήματα σεξουαλικότητας, ισότητας και (έμφυλης) βίας. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφική ανασκόπηση που πραγματοποιήθηκε, στην Ελλάδα έχουν διεξαχθεί περιορισμένες έρευνες που αφορούν τις γνώσεις, στάσεις, πηγές πληροφόρησης και συμπεριφορές σε θέματα Σεξουαλικής Αγωγής λαμβάνοντας υπόψιν και την εκπαιδευτική διάσταση των θεμάτων αυτών. Οι υπάρχουσες μελέτες εστιάζουν κυρίως σε εφήβους και νέους ενήλικες, περιορίζονται θεματικά στην αντισύλληψη και τα ΣΜΛ, ενώ παρέχουν περιορισμένα αποτελέσματα για την προτίμηση και τον βαθμό ικανοποίησης από τη Σεξουαλική Αγωγή που έχουν λάβει οι συμμετέχοντες. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση των γνώσεων, πηγών πληροφόρησης και συμπεριφορών ενήλικων ατόμων σε θέματα Σεξουαλικής Αγωγής με γνώμονα την Τεχνική Καθοδήγηση για την Ολοκληρωμένη Σεξουαλική Εκπαίδευση της UNESCO, που δημοσιεύτηκε το 2018. Τα ερευνητικά ερωτήματα που διατυπώθηκαν περιλαμβάνουν τη διερεύνηση α) του επιπέδου γνώσεων σε βασικές θεματικές που αναφέρονται στην πρόσφατη οδηγία της UNESCO, β) των κύριων και προτιμώμενων πηγών πληροφόρησης των συμμετεχόντων κατά την παιδική/εφηβική ηλικία τους, αλλά και την ενήλικη ζωή, καθώς και γ) ορισμένων σεξουαλικών συμπεριφορών, και εμπειριών βίας και διακρίσεων με βάση το φύλο και το σεξουαλικό τους προσανατολισμό. Διερευνήθηκε επίσης η ύπαρξη διαφορών μεταξύ των κοινωνικών φύλων και των ηλικιακών ομάδων που συμμετείχαν στην έρευνα. Για τη διεξαγωγή της έρευνας επιλέχθηκε η ποσοτική μεθοδολογία με χρήση διαδικτυακού ερωτηματολογίου, ενώ η δειγματοληψία έγινε με συνδυασμό δειγματοληψίας ευκολίας και χιονοστιβάδας. Το ερωτηματολόγιο περιλάμβανε τέσσερις ενότητες: κοινωνικο-δημογραφικά στοιχεία, γνώσεις σε βασικά θέματα σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας, πηγές πληροφόρησης και συμπεριφορές/εμπειρίες σχετικές με τη Σεξουαλική Αγωγή. Συγκεντρώθηκαν απαντήσεις από 907 άτομα, ενώ μετά τη διαδικασία καθαρισμού των δεδομένων το τελικό δείγμα διαμορφώθηκε σε 869, κυρίως νέους ενήλικες (75% έως 37 ετών), με υψηλό μορφωτικό επίπεδο (77,7% με τουλάχιστον πτυχίο ΑΕΙ/ΤΕΙ), που διέμεναν σε αστικά κέντρα (82,2%). Η πλειοψηφία ήταν γυναίκες (64,3%), ετεροφυλόφιλα άτομα (63,4%), που βρίσκονταν σε κάποιας μορφής μονογαμική σχέση (60,2%). Τα αποτελέσματα έδειξαν σημαντικά κενά στις γνώσεις των συμμετεχόντων, ιδιαίτερα σε θέματα σεξουαλικώς μεταδιδόμενων λοιμώξεων (ΣΜΛ) και ζητημάτων που σχετίζονται με τρανς, μη δυαδικά και ίντερσεξ άτομα. Οι γυναίκες σημείωσαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερες επιδόσεις από τους άνδρες σε όλες τις θεματικές. Αναφορικά με τις πηγές πληροφόρησης, οι φίλοι, το διαδίκτυο και η πορνογραφία αναδείχθηκαν ως προτιμώμενες πηγές κατά την εφηβεία, ενώ στην ενήλικη ζωή στην κορυφή βρέθηκαν οι διαδικτυακές σελίδες, οι επαγγελματίες υγείας και οι φίλοι. Στις κύριες πηγές πληροφόρησης κατά την εφηβεία, παρατηρήθηκαν διαφορές στις προτιμήσεις ανάλογα με τη θεματική για την οποία ζητούσαν πληροφορίες οι συμμετέχοντες, ωστόσο οι φίλοι και οι ιστοσελίδες παρέμειναν στις κορυφαίες επιλογές τους. Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων (43,4%) χαρακτήρισε τη σεξουαλική αγωγή που έλαβε κατά την παιδική/εφηβική ηλικία ως Αγωγή Σεξουαλικής Υγείας, ενώ το 1/4 του δείγματος (24,5%) ανέφερε ότι δεν έλαβε κανενός είδους Σεξουαλική Αγωγή. Όσον αφορά τις συμπεριφορές, καταγράφηκε χαμηλή συστηματική («κάθε φορά») χρήση προφυλακτικού για αντισύλληψη (33,7%-77,1%), αλλά και προστασία από ΣΜΛ (26,2%-69,5%), με νέους αλλά και σταθερούς συντρόφους. Σχετικά με τη διενέργεια προληπτικών εξετάσεων για ΣΜΛ το 35,4% του δείγματος απάντησε ότι εξετάζεται κάθε 12 μήνες, ενώ το 29,7% δεν έχει κάνει ποτέ τέτοιες εξετάσεις. Τέλος, όσον αφορά τις εμπειρίες διακρίσεων και βίας, οι γυναίκες και τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα ανέφεραν ότι έχουν βιώσει τέτοιες εμπειρίες συχνότερα από τους άνδρες του δείγματος. Η λεκτική (65,6%) και ψυχολογική βία (63,6%) αναφέρθηκαν σε υψηλότερη συχνότητα ως μορφές βίας που έχουν βιώσει οι συμμετέχοντες, με τις γυναίκες να αναφέρουν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα ποσοστά ψυχολογικής και σεξουαλικής βίας συγκριτικά με τους άνδρες. Συμπερασματικά, μέσω της παρούσας εργασίας επιβεβαιώνονται αποτελέσματα προηγούμενων ερευνών συμπεριλαμβανομένων των κενών στις γνώσεις για τις ΣΜΛ, του κεντρικού ρόλου των φίλων ως πηγής πληροφόρησης κατά την εφηβεία, της χαμηλή συστηματική χρήση προφυλακτικού, ιδιαίτερα μεταξύ σταθερών συντρόφων, και της χαμηλής διενέργειας εξετάσεων για ΣΜΛ από ενήλικες. Όσον αφορά νέα ερευνητικά δεδομένα για την Ελλάδα, στην παιδική/εφηβική ηλικία καταγράφηκε η σημασία του διαδικτύου, των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της πορνογραφίας στην πληροφόρηση για ζητήματα Σεξουαλικής Αγωγής. Επιπλέον, καταγράφηκαν κενά γνώσεων ενηλίκων σε ζητήματα σχετικά με τρανς, μη δυαδικά και ίντερσεξ άτομα . Οι προτιμώμενες πηγές πληροφόρησης ενηλίκων, και το ποσοστό εκείνων που έλαβαν Σεξουαλική Αγωγή ως ενήλικα άτομα διαπιστώθηκαν επίσης για πρώτη φορά. Οι περιορισμοί της έρευνας περιλαμβάνουν τη μη αντιπροσωπευτικότητα του δείγματος και πιθανές μεροληψίες λόγω της μεθόδου δειγματοληψίας και της φύσης των ερωτηματολογίων αυτοαναφοράς. Προτείνεται η διεξαγωγή μελλοντικών ερευνών με διαφορετικές δειγματοληπτικές μεθόδους, εστίαση σε υποεκπροσωπούμενες ομάδες, όπως τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, και αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των υφιστάμενων παρεμβάσεων Σεξουαλικής Αγωγής που εντάχθηκαν πρόσφατα στο ελληνικό σχολείο.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαγδαληνού Ελένη","Magdalinou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:56Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3463607"],"render_values":[{"text":"uoadl:3463607","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3463607","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3463607","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3463607","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαγδαληνού Ελένη","Magdalinou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3463607","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3463607"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ένταξη της Σεξουαλικής Αγωγής στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα αποτελεί μια μακρά διαδικασία. Οι πρώτες προσπάθειες ξεκίνησαν το 1964, όταν ο γενικός γραμματέας του τότε Υπουργείου Παιδείας, Ευάγγελος Παπανούτσος, εξέφρασε για πρώτη φορά την ανάγκη δημιουργίας ενός πλαισίου Σεξουαλικής Εκπαίδευσης. Παρά τις συστάσεις διεθνών οργανισμών, όπως η UNESCO, μόλις το 2020 κατέστη υποχρεωτική η διεξαγωγή εργαστηρίων δεξιοτήτων, στα οποία περιλαμβάνονται και θεματικές που άπτονται της Σεξουαλικής Αγωγής. Η πορεία ενσωμάτωσης της στο ελληνικό σχολείο επηρεάζεται διαχρονικά από το κοινωνικο-πολιτισμικό προφίλ της χώρας, που χαρακτηρίζεται από υψηλά ποσοστά θρησκευτικότητας και συντηρητικές στάσεις σε ζητήματα σεξουαλικότητας, ισότητας και (έμφυλης) βίας. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφική ανασκόπηση που πραγματοποιήθηκε, στην Ελλάδα έχουν διεξαχθεί περιορισμένες έρευνες που αφορούν τις γνώσεις, στάσεις, πηγές πληροφόρησης και συμπεριφορές σε θέματα Σεξουαλικής Αγωγής λαμβάνοντας υπόψιν και την εκπαιδευτική διάσταση των θεμάτων αυτών. Οι υπάρχουσες μελέτες εστιάζουν κυρίως σε εφήβους και νέους ενήλικες, περιορίζονται θεματικά στην αντισύλληψη και τα ΣΜΛ, ενώ παρέχουν περιορισμένα αποτελέσματα για την προτίμηση και τον βαθμό ικανοποίησης από τη Σεξουαλική Αγωγή που έχουν λάβει οι συμμετέχοντες. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση των γνώσεων, πηγών πληροφόρησης και συμπεριφορών ενήλικων ατόμων σε θέματα Σεξουαλικής Αγωγής με γνώμονα την Τεχνική Καθοδήγηση για την Ολοκληρωμένη Σεξουαλική Εκπαίδευση της UNESCO, που δημοσιεύτηκε το 2018. Τα ερευνητικά ερωτήματα που διατυπώθηκαν περιλαμβάνουν τη διερεύνηση α) του επιπέδου γνώσεων σε βασικές θεματικές που αναφέρονται στην πρόσφατη οδηγία της UNESCO, β) των κύριων και προτιμώμενων πηγών πληροφόρησης των συμμετεχόντων κατά την παιδική/εφηβική ηλικία τους, αλλά και την ενήλικη ζωή, καθώς και γ) ορισμένων σεξουαλικών συμπεριφορών, και εμπειριών βίας και διακρίσεων με βάση το φύλο και το σεξουαλικό τους προσανατολισμό. Διερευνήθηκε επίσης η ύπαρξη διαφορών μεταξύ των κοινωνικών φύλων και των ηλικιακών ομάδων που συμμετείχαν στην έρευνα. Για τη διεξαγωγή της έρευνας επιλέχθηκε η ποσοτική μεθοδολογία με χρήση διαδικτυακού ερωτηματολογίου, ενώ η δειγματοληψία έγινε με συνδυασμό δειγματοληψίας ευκολίας και χιονοστιβάδας. Το ερωτηματολόγιο περιλάμβανε τέσσερις ενότητες: κοινωνικο-δημογραφικά στοιχεία, γνώσεις σε βασικά θέματα σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας, πηγές πληροφόρησης και συμπεριφορές/εμπειρίες σχετικές με τη Σεξουαλική Αγωγή. Συγκεντρώθηκαν απαντήσεις από 907 άτομα, ενώ μετά τη διαδικασία καθαρισμού των δεδομένων το τελικό δείγμα διαμορφώθηκε σε 869, κυρίως νέους ενήλικες (75% έως 37 ετών), με υψηλό μορφωτικό επίπεδο (77,7% με τουλάχιστον πτυχίο ΑΕΙ/ΤΕΙ), που διέμεναν σε αστικά κέντρα (82,2%). Η πλειοψηφία ήταν γυναίκες (64,3%), ετεροφυλόφιλα άτομα (63,4%), που βρίσκονταν σε κάποιας μορφής μονογαμική σχέση (60,2%). Τα αποτελέσματα έδειξαν σημαντικά κενά στις γνώσεις των συμμετεχόντων, ιδιαίτερα σε θέματα σεξουαλικώς μεταδιδόμενων λοιμώξεων (ΣΜΛ) και ζητημάτων που σχετίζονται με τρανς, μη δυαδικά και ίντερσεξ άτομα. Οι γυναίκες σημείωσαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερες επιδόσεις από τους άνδρες σε όλες τις θεματικές. Αναφορικά με τις πηγές πληροφόρησης, οι φίλοι, το διαδίκτυο και η πορνογραφία αναδείχθηκαν ως προτιμώμενες πηγές κατά την εφηβεία, ενώ στην ενήλικη ζωή στην κορυφή βρέθηκαν οι διαδικτυακές σελίδες, οι επαγγελματίες υγείας και οι φίλοι. Στις κύριες πηγές πληροφόρησης κατά την εφηβεία, παρατηρήθηκαν διαφορές στις προτιμήσεις ανάλογα με τη θεματική για την οποία ζητούσαν πληροφορίες οι συμμετέχοντες, ωστόσο οι φίλοι και οι ιστοσελίδες παρέμειναν στις κορυφαίες επιλογές τους. Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων (43,4%) χαρακτήρισε τη σεξουαλική αγωγή που έλαβε κατά την παιδική/εφηβική ηλικία ως Αγωγή Σεξουαλικής Υγείας, ενώ το 1/4 του δείγματος (24,5%) ανέφερε ότι δεν έλαβε κανενός είδους Σεξουαλική Αγωγή. Όσον αφορά τις συμπεριφορές, καταγράφηκε χαμηλή συστηματική («κάθε φορά») χρήση προφυλακτικού για αντισύλληψη (33,7%-77,1%), αλλά και προστασία από ΣΜΛ (26,2%-69,5%), με νέους αλλά και σταθερούς συντρόφους. Σχετικά με τη διενέργεια προληπτικών εξετάσεων για ΣΜΛ το 35,4% του δείγματος απάντησε ότι εξετάζεται κάθε 12 μήνες, ενώ το 29,7% δεν έχει κάνει ποτέ τέτοιες εξετάσεις. Τέλος, όσον αφορά τις εμπειρίες διακρίσεων και βίας, οι γυναίκες και τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα ανέφεραν ότι έχουν βιώσει τέτοιες εμπειρίες συχνότερα από τους άνδρες του δείγματος. Η λεκτική (65,6%) και ψυχολογική βία (63,6%) αναφέρθηκαν σε υψηλότερη συχνότητα ως μορφές βίας που έχουν βιώσει οι συμμετέχοντες, με τις γυναίκες να αναφέρουν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα ποσοστά ψυχολογικής και σεξουαλικής βίας συγκριτικά με τους άνδρες. Συμπερασματικά, μέσω της παρούσας εργασίας επιβεβαιώνονται αποτελέσματα προηγούμενων ερευνών συμπεριλαμβανομένων των κενών στις γνώσεις για τις ΣΜΛ, του κεντρικού ρόλου των φίλων ως πηγής πληροφόρησης κατά την εφηβεία, της χαμηλή συστηματική χρήση προφυλακτικού, ιδιαίτερα μεταξύ σταθερών συντρόφων, και της χαμηλής διενέργειας εξετάσεων για ΣΜΛ από ενήλικες. Όσον αφορά νέα ερευνητικά δεδομένα για την Ελλάδα, στην παιδική/εφηβική ηλικία καταγράφηκε η σημασία του διαδικτύου, των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της πορνογραφίας στην πληροφόρηση για ζητήματα Σεξουαλικής Αγωγής. Επιπλέον, καταγράφηκαν κενά γνώσεων ενηλίκων σε ζητήματα σχετικά με τρανς, μη δυαδικά και ίντερσεξ άτομα . Οι προτιμώμενες πηγές πληροφόρησης ενηλίκων, και το ποσοστό εκείνων που έλαβαν Σεξουαλική Αγωγή ως ενήλικα άτομα διαπιστώθηκαν επίσης για πρώτη φορά. Οι περιορισμοί της έρευνας περιλαμβάνουν τη μη αντιπροσωπευτικότητα του δείγματος και πιθανές μεροληψίες λόγω της μεθόδου δειγματοληψίας και της φύσης των ερωτηματολογίων αυτοαναφοράς. Προτείνεται η διεξαγωγή μελλοντικών ερευνών με διαφορετικές δειγματοληπτικές μεθόδους, εστίαση σε υποεκπροσωπούμενες ομάδες, όπως τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, και αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των υφιστάμενων παρεμβάσεων Σεξουαλικής Αγωγής που εντάχθηκαν πρόσφατα στο ελληνικό σχολείο.","The integration of Sexuality Education into the Greek educational system has been a lengthy process. First attempts began in 1964 when the general secretary of the Ministry of Education, Evangelos Papanoutsos, expressed the need to create a Sexuality Education framework. Despite recommendations from international organizations, like UNESCO, it was not until 2020 that skill labs (“Εργαστήρια Δεξιοτήτων”), which include some Sexuality Education topics, became mandatory. The incorporation of Sexuality Education has historically been influenced by the country's socio-cultural profile, which is characterized by high levels of religiosity and conservative attitudes towards sexuality, gender equality, and gender-based violence. According to our literature review, limited research has been conducted in Greece regarding knowledge, attitudes, sources of information, and behaviors related to Sexuality Education in an educational context. Existing studies primarily focus on teenagers and young adults, with an emphasis on contraception and STIs, while offering limited insights into participants' preferences and satisfaction with Sexuality Education. This research aimed to investigate adults' knowledge, sources of information, and behaviors concerning Sexuality Education, guided by UNESCO's 2018 International Technical Guidance on sexuality education. The research questions included exploring: a) knowledge on key topics mentioned in the UNESCO guidelines, b) primary and preferred sources of information during childhood/adolescence and adult life, and c) sexual behaviors, experiences of violence, and discrimination based on gender and sexual orientation. The study also examined differences between genders and age groups. A quantitative methodology was employed, utilizing an online questionnaire with a combination of convenience and snowball sampling. The questionnaire consisted of four sections: socio-demographic data, knowledge on key sexual and reproductive health topics, sources of information, and behaviors/experiences related to Sexuality Education. Responses were collected from 907 individuals, with the final sample, after data cleaning, being 869 participants; primarily young adults (75% was up to 37 years old), highly educated (77.7% had at least a bachelor degree), residing in urban areas (82.2%). The majority were women (64.3%), heterosexuals (63.4%), and in some kind of monogamous relationship (60.2%). The results revealed significant knowledge gaps, particularly regarding sexually transmitted infections (STIs) and issues related to trans, non-binary, and intersex individuals. Women scored significantly higher than men across all topics. Regarding sources of information, friends, websites, and pornography emerged as preferred sources during adolescence, while in adult life, websites, healthcare professionals, and friends were the most common. When it comes to the main sources of information in adolescence, differences arised depending on the topic for which information was sought, but friends and websites remained the most prevalent choices. The majority of participants (43.4%) characterized the Sexuality Education received during childhood/adolescence as Reproductive Health Education, while a quarter of the sample (24.5%) reported receiving no Sexuality Education at all. Behavioral aspects showed low systematic (\"every time\") condom use for contraception (33.7% - 77.1%) and STI protection (26.2% - 69.5%), with regular and new partners respectively. Additionally, 35.4% of the sample reported being tested every 12 months, while 29.7% had never undergone such tests. Regarding experiences of discrimination and violence, women and LGBTQI+ individuals reported higher rates than men. Verbal (65.6%) and psychological violence (63.6%) were most frequently reported, with women reporting significantly higher rates of psychological and sexual violence compared to men. In conclusion, the study confirms previous research findings, including knowledge gaps about STIs, the central role of friends as a source of information during adolescence, low systematic condom use (especially among regular partners), and low rates of STI testing among adults. Novel research data for Greece include the important role that websites, social media, and pornography serve as sources of information on Sexuality Education-related topics during childhood and adolescence. Additionally, this study documented knowledge gaps among adults regarding trans, non-binary, and intersex individuals, along with adult preferences for sources of information, and the percentage of those receiving Sexuality Education as adults, that were also recorded for the first time. The research limitations include the lack of a representative sample and potential biases arising from the sampling method and the use of a self-reported questionnaire. Future research is recommended using different sampling methods, focusing on underrepresented groups, such as LGBTQI+ individuals, and evaluating the effectiveness of recently introduced Sexuality Education interventions in Greek schools."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Γνώσεις, πηγές πληροφόρησης και συμπεριφορές για ζητήματα που σχετίζονται με τη Σεξουαλική Αγωγή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαγδαληνού Ελένη","Magdalinou Eleni"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η ένταξη της Σεξουαλικής Αγωγής στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα αποτελεί μια μακρά διαδικασία. Οι πρώτες προσπάθειες ξεκίνησαν το 1964, όταν ο γενικός γραμματέας του τότε Υπουργείου Παιδείας, Ευάγγελος Παπανούτσος, εξέφρασε για πρώτη φορά την ανάγκη δημιουργίας ενός πλαισίου Σεξουαλικής Εκπαίδευσης. Παρά τις συστάσεις διεθνών οργανισμών, όπως η UNESCO, μόλις το 2020 κατέστη υποχρεωτική η διεξαγωγή εργαστηρίων δεξιοτήτων, στα οποία περιλαμβάνονται και θεματικές που άπτονται της Σεξουαλικής Αγωγής. Η πορεία ενσωμάτωσης της στο ελληνικό σχολείο επηρεάζεται διαχρονικά από το κοινωνικο-πολιτισμικό προφίλ της χώρας, που χαρακτηρίζεται από υψηλά ποσοστά θρησκευτικότητας και συντηρητικές στάσεις σε ζητήματα σεξουαλικότητας, ισότητας και (έμφυλης) βίας. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφική ανασκόπηση που πραγματοποιήθηκε, στην Ελλάδα έχουν διεξαχθεί περιορισμένες έρευνες που αφορούν τις γνώσεις, στάσεις, πηγές πληροφόρησης και συμπεριφορές σε θέματα Σεξουαλικής Αγωγής λαμβάνοντας υπόψιν και την εκπαιδευτική διάσταση των θεμάτων αυτών. Οι υπάρχουσες μελέτες εστιάζουν κυρίως σε εφήβους και νέους ενήλικες, περιορίζονται θεματικά στην αντισύλληψη και τα ΣΜΛ, ενώ παρέχουν περιορισμένα αποτελέσματα για την προτίμηση και τον βαθμό ικανοποίησης από τη Σεξουαλική Αγωγή που έχουν λάβει οι συμμετέχοντες. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση των γνώσεων, πηγών πληροφόρησης και συμπεριφορών ενήλικων ατόμων σε θέματα Σεξουαλικής Αγωγής με γνώμονα την Τεχνική Καθοδήγηση για την Ολοκληρωμένη Σεξουαλική Εκπαίδευση της UNESCO, που δημοσιεύτηκε το 2018. Τα ερευνητικά ερωτήματα που διατυπώθηκαν περιλαμβάνουν τη διερεύνηση α) του επιπέδου γνώσεων σε βασικές θεματικές που αναφέρονται στην πρόσφατη οδηγία της UNESCO, β) των κύριων και προτιμώμενων πηγών πληροφόρησης των συμμετεχόντων κατά την παιδική/εφηβική ηλικία τους, αλλά και την ενήλικη ζωή, καθώς και γ) ορισμένων σεξουαλικών συμπεριφορών, και εμπειριών βίας και διακρίσεων με βάση το φύλο και το σεξουαλικό τους προσανατολισμό. Διερευνήθηκε επίσης η ύπαρξη διαφορών μεταξύ των κοινωνικών φύλων και των ηλικιακών ομάδων που συμμετείχαν στην έρευνα. Για τη διεξαγωγή της έρευνας επιλέχθηκε η ποσοτική μεθοδολογία με χρήση διαδικτυακού ερωτηματολογίου, ενώ η δειγματοληψία έγινε με συνδυασμό δειγματοληψίας ευκολίας και χιονοστιβάδας. Το ερωτηματολόγιο περιλάμβανε τέσσερις ενότητες: κοινωνικο-δημογραφικά στοιχεία, γνώσεις σε βασικά θέματα σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας, πηγές πληροφόρησης και συμπεριφορές/εμπειρίες σχετικές με τη Σεξουαλική Αγωγή. Συγκεντρώθηκαν απαντήσεις από 907 άτομα, ενώ μετά τη διαδικασία καθαρισμού των δεδομένων το τελικό δείγμα διαμορφώθηκε σε 869, κυρίως νέους ενήλικες (75% έως 37 ετών), με υψηλό μορφωτικό επίπεδο (77,7% με τουλάχιστον πτυχίο ΑΕΙ/ΤΕΙ), που διέμεναν σε αστικά κέντρα (82,2%). Η πλειοψηφία ήταν γυναίκες (64,3%), ετεροφυλόφιλα άτομα (63,4%), που βρίσκονταν σε κάποιας μορφής μονογαμική σχέση (60,2%). Τα αποτελέσματα έδειξαν σημαντικά κενά στις γνώσεις των συμμετεχόντων, ιδιαίτερα σε θέματα σεξουαλικώς μεταδιδόμενων λοιμώξεων (ΣΜΛ) και ζητημάτων που σχετίζονται με τρανς, μη δυαδικά και ίντερσεξ άτομα. Οι γυναίκες σημείωσαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερες επιδόσεις από τους άνδρες σε όλες τις θεματικές. Αναφορικά με τις πηγές πληροφόρησης, οι φίλοι, το διαδίκτυο και η πορνογραφία αναδείχθηκαν ως προτιμώμενες πηγές κατά την εφηβεία, ενώ στην ενήλικη ζωή στην κορυφή βρέθηκαν οι διαδικτυακές σελίδες, οι επαγγελματίες υγείας και οι φίλοι. Στις κύριες πηγές πληροφόρησης κατά την εφηβεία, παρατηρήθηκαν διαφορές στις προτιμήσεις ανάλογα με τη θεματική για την οποία ζητούσαν πληροφορίες οι συμμετέχοντες, ωστόσο οι φίλοι και οι ιστοσελίδες παρέμειναν στις κορυφαίες επιλογές τους. Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων (43,4%) χαρακτήρισε τη σεξουαλική αγωγή που έλαβε κατά την παιδική/εφηβική ηλικία ως Αγωγή Σεξουαλικής Υγείας, ενώ το 1/4 του δείγματος (24,5%) ανέφερε ότι δεν έλαβε κανενός είδους Σεξουαλική Αγωγή. Όσον αφορά τις συμπεριφορές, καταγράφηκε χαμηλή συστηματική («κάθε φορά») χρήση προφυλακτικού για αντισύλληψη (33,7%-77,1%), αλλά και προστασία από ΣΜΛ (26,2%-69,5%), με νέους αλλά και σταθερούς συντρόφους. Σχετικά με τη διενέργεια προληπτικών εξετάσεων για ΣΜΛ το 35,4% του δείγματος απάντησε ότι εξετάζεται κάθε 12 μήνες, ενώ το 29,7% δεν έχει κάνει ποτέ τέτοιες εξετάσεις. Τέλος, όσον αφορά τις εμπειρίες διακρίσεων και βίας, οι γυναίκες και τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα ανέφεραν ότι έχουν βιώσει τέτοιες εμπειρίες συχνότερα από τους άνδρες του δείγματος. Η λεκτική (65,6%) και ψυχολογική βία (63,6%) αναφέρθηκαν σε υψηλότερη συχνότητα ως μορφές βίας που έχουν βιώσει οι συμμετέχοντες, με τις γυναίκες να αναφέρουν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα ποσοστά ψυχολογικής και σεξουαλικής βίας συγκριτικά με τους άνδρες. Συμπερασματικά, μέσω της παρούσας εργασίας επιβεβαιώνονται αποτελέσματα προηγούμενων ερευνών συμπεριλαμβανομένων των κενών στις γνώσεις για τις ΣΜΛ, του κεντρικού ρόλου των φίλων ως πηγής πληροφόρησης κατά την εφηβεία, της χαμηλή συστηματική χρήση προφυλακτικού, ιδιαίτερα μεταξύ σταθερών συντρόφων, και της χαμηλής διενέργειας εξετάσεων για ΣΜΛ από ενήλικες. Όσον αφορά νέα ερευνητικά δεδομένα για την Ελλάδα, στην παιδική/εφηβική ηλικία καταγράφηκε η σημασία του διαδικτύου, των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της πορνογραφίας στην πληροφόρηση για ζητήματα Σεξουαλικής Αγωγής. Επιπλέον, καταγράφηκαν κενά γνώσεων ενηλίκων σε ζητήματα σχετικά με τρανς, μη δυαδικά και ίντερσεξ άτομα . Οι προτιμώμενες πηγές πληροφόρησης ενηλίκων, και το ποσοστό εκείνων που έλαβαν Σεξουαλική Αγωγή ως ενήλικα άτομα διαπιστώθηκαν επίσης για πρώτη φορά. Οι περιορισμοί της έρευνας περιλαμβάνουν τη μη αντιπροσωπευτικότητα του δείγματος και πιθανές μεροληψίες λόγω της μεθόδου δειγματοληψίας και της φύσης των ερωτηματολογίων αυτοαναφοράς. Προτείνεται η διεξαγωγή μελλοντικών ερευνών με διαφορετικές δειγματοληπτικές μεθόδους, εστίαση σε υποεκπροσωπούμενες ομάδες, όπως τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, και αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των υφιστάμενων παρεμβάσεων Σεξουαλικής Αγωγής που εντάχθηκαν πρόσφατα στο ελληνικό σχολείο.","The integration of Sexuality Education into the Greek educational system has been a lengthy process. First attempts began in 1964 when the general secretary of the Ministry of Education, Evangelos Papanoutsos, expressed the need to create a Sexuality Education framework. Despite recommendations from international organizations, like UNESCO, it was not until 2020 that skill labs (“Εργαστήρια Δεξιοτήτων”), which include some Sexuality Education topics, became mandatory. The incorporation of Sexuality Education has historically been influenced by the country's socio-cultural profile, which is characterized by high levels of religiosity and conservative attitudes towards sexuality, gender equality, and gender-based violence. According to our literature review, limited research has been conducted in Greece regarding knowledge, attitudes, sources of information, and behaviors related to Sexuality Education in an educational context. Existing studies primarily focus on teenagers and young adults, with an emphasis on contraception and STIs, while offering limited insights into participants' preferences and satisfaction with Sexuality Education. This research aimed to investigate adults' knowledge, sources of information, and behaviors concerning Sexuality Education, guided by UNESCO's 2018 International Technical Guidance on sexuality education. The research questions included exploring: a) knowledge on key topics mentioned in the UNESCO guidelines, b) primary and preferred sources of information during childhood/adolescence and adult life, and c) sexual behaviors, experiences of violence, and discrimination based on gender and sexual orientation. The study also examined differences between genders and age groups. A quantitative methodology was employed, utilizing an online questionnaire with a combination of convenience and snowball sampling. The questionnaire consisted of four sections: socio-demographic data, knowledge on key sexual and reproductive health topics, sources of information, and behaviors/experiences related to Sexuality Education. Responses were collected from 907 individuals, with the final sample, after data cleaning, being 869 participants; primarily young adults (75% was up to 37 years old), highly educated (77.7% had at least a bachelor degree), residing in urban areas (82.2%). The majority were women (64.3%), heterosexuals (63.4%), and in some kind of monogamous relationship (60.2%). The results revealed significant knowledge gaps, particularly regarding sexually transmitted infections (STIs) and issues related to trans, non-binary, and intersex individuals. Women scored significantly higher than men across all topics. Regarding sources of information, friends, websites, and pornography emerged as preferred sources during adolescence, while in adult life, websites, healthcare professionals, and friends were the most common. When it comes to the main sources of information in adolescence, differences arised depending on the topic for which information was sought, but friends and websites remained the most prevalent choices. The majority of participants (43.4%) characterized the Sexuality Education received during childhood/adolescence as Reproductive Health Education, while a quarter of the sample (24.5%) reported receiving no Sexuality Education at all. Behavioral aspects showed low systematic (\"every time\") condom use for contraception (33.7% - 77.1%) and STI protection (26.2% - 69.5%), with regular and new partners respectively. Additionally, 35.4% of the sample reported being tested every 12 months, while 29.7% had never undergone such tests. Regarding experiences of discrimination and violence, women and LGBTQI+ individuals reported higher rates than men. Verbal (65.6%) and psychological violence (63.6%) were most frequently reported, with women reporting significantly higher rates of psychological and sexual violence compared to men. In conclusion, the study confirms previous research findings, including knowledge gaps about STIs, the central role of friends as a source of information during adolescence, low systematic condom use (especially among regular partners), and low rates of STI testing among adults. Novel research data for Greece include the important role that websites, social media, and pornography serve as sources of information on Sexuality Education-related topics during childhood and adolescence. Additionally, this study documented knowledge gaps among adults regarding trans, non-binary, and intersex individuals, along with adult preferences for sources of information, and the percentage of those receiving Sexuality Education as adults, that were also recorded for the first time. The research limitations include the lack of a representative sample and potential biases arising from the sampling method and the use of a self-reported questionnaire. Future research is recommended using different sampling methods, focusing on underrepresented groups, such as LGBTQI+ individuals, and evaluating the effectiveness of recently introduced Sexuality Education interventions in Greek schools."],"dc:identifier":["uoadl:3463607","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3463607"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Γνώσεις, πηγές πληροφόρησης και συμπεριφορές για ζητήματα που σχετίζονται με τη Σεξουαλική Αγωγή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:56Z"}