{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3463881"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3463881","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ: «Αξιοποίηση της Ψηφιακής Αφήγησης για την ευαισθητοποίηση στο Μεταναστευτικό Ζήτημα στη Δευτευροβάθμια Εκπαίδευση»","abstract":"Η παρούσα εργασία μελετά την προστιθέμενη αξία της Ψηφιακής Αφήγησης στο πλαίσιο της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης. Λόγω του ενδιαφέροντος της ερευνήτριας για το προσφυγικό ζήτημα και το αντίκτυπο που επιφέρει στο ελληνικό σχολείο, εκπονήθηκε η εργασία αυτή. Συγκεκριμένα, μελετάται ο βαθμός κατανόησης από τους μαθητές των όρων πρόσφυγας και μετανάστης, αξιοποιώντας δραστηριότητες που στόχο έχουν την διερεύνηση των αντιλήψεων – στάσεων των μαθητών απέναντι στους μετανάστες – πρόσφυγες στα ελληνικά σχολεία. Οι στάσεις των μαθητών εξετάζονται πριν και μετά τις δραστηριότητες, ώστε να διαπιστωθεί αν υπάρχουν μετακινήσεις των αρχικών απόψεων. Οι όροι αυτοί μελετώνται στο ευρύτερο πλαίσιο του ρατσισμού, ο οποίος αποτελεί σημαντική διδακτική ενότητα στο σχολικό εγχειρίδιο της Νεοελληνικής Γλώσσας. Η προσφυγική κρίση καθιστά την ένταξη των αλλοδαπών μαθητών ένα επίκαιρο ζήτημα. Ακόμα μεγαλύτερη σημασία, ωστόσο, πρέπει να δοθεί στη στάση που καλλιεργείται στους μαθητές απέναντι στους μετανάστες – πρόσφυγες. Γι’ αυτούς τους λόγους, πραγματοποιήθηκε η παρούσα έρευνα σε 20 μαθητές/-τριες της Γ’ Γυμνασίου αναφορικά με τις στάσεις απέναντι στους αλλοδαπούς συμμαθητές τους, αλλά και στο βαθμό που συμβάλλει η Ψηφιακή Αφήγηση στην ενίσχυση της ενσυναίσθησης απέναντι στους μετανάστες – πρόσφυγες μαθητές. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2023 σε Γυμνάσιο της Δυτικής Αττικής κι ολοκληρώθηκε τον Φεβρουάριο του 2024. Το ψηφιακό εργαλείο που χρησιμοποιήθηκε, απέβλεπε στη δημιουργία ψηφιακής αφήγησης, ώστε οι μαθητές να αξιοποιήσουν βιωματικά το εργαλείο, δημιουργώντας δικές τους ιστορίες. Παράλληλα, στοχεύεται η ενδυνάμωση των μαθητών με δραστηριότητες που υποστηρίζονται από τις νέες τεχνολογίες. Για τις ανάγκες της έρευνας χρησιμοποιήθηκε η ποσοτική μέθοδος με ερωτηματολόγια που απαντήθηκαν από τους μαθητές, ώστε να δομηθεί η ευρύτερη εικόνα των στάσεων των μαθητών σχετικά με τους μετανάστες – πρόσφυγες. Παράλληλα, εξετάστηκε κατά πόσο άλλαξε η στάση των μαθητών με την ολοκλήρωση της ψηφιακής αφήγησης. Το ερωτηματολόγιο περιλάμβανε ερωτήσεις της κλίμακας Likert, ώστε να εξεταστεί κατά πόσο συμφωνούν ή διαφωνούν οι μαθητές/-τριες με τις απόψεις που δήλωναν οι ερωτήσεις. Κάθε μαθητής/-τρια απάντησε σε ένα ερωτηματολόγιο pre–test, ώστε να αξιολογηθεί η στάση τους πριν την υλοποίηση της παρέμβασης. Έπειτα, αφού οι μαθητές χωρίστηκαν σε τέσσερις ισοδύναμες 7 ομάδες των πέντε ατόμων, δύο αποτέλεσαν τις ομάδες Ψηφιακής Αφήγησης και δύο τις ομάδες Αναλογικής Αφήγησης. Η κύρια διαφορά ανάμεσα στις ομάδες σε μια επιστημονική παρέμβαση είναι η έκθεση στην παρέμβαση ή τη μεταβλητή που εξετάζεται. Στην προκειμένη περίπτωση, έχουμε μια συγκριτική μελέτη δύο εναλλακτικών εργαλείων αφήγησης, ώστε να διερευνηθεί αν η παρέμβαση με το ψηφιακό εργαλείο ή το αναλογικό στις ομάδες έχει πραγματική επίδραση. Οι μαθητές κατατάσσονται στις συγκριτικές ομάδες, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη προσωπικά χαρακτηριστικά, αλλά το επίπεδο της επίδοσης των παιδιών. Στόχος είναι να δημιουργηθούν ισορροπημένες ομάδες, όπου οι «καλοί» μαθητές θα βοηθήσουν τους πιο αδύναμους στην ενεργό συμμετοχή στην ομάδα τους. Αυτό διασφαλίζει ότι οποιεσδήποτε διαφορές στα αποτελέσματα οφείλονται στην παρέμβαση και όχι σε προϋπάρχουσες διαφορές ανάμεσα στους μαθητές. Για την εξαγωγή των αποτελεσμάτων, οι μαθητές απάντησαν σε διαμορφωμένο ερωτηματολόγιο, ανάλογα με το αν ανήκαν στην ομάδα που χρησιμοποίησε το ψηφιακό ή το αναλογικό μέσο αφήγησης. Οι ερωτήσεις διερευνούν αν το ψηφιακό εργαλείο ή το αναλογικό κόμικ ενισχύουν ή όχι το βαθμό ενσυναίσθησης των μαθητών/-τριών. Παράλληλα, για να μελετηθεί αν υπήρξε μετακίνηση των αντιλήψεων των παιδιών, οι ερωτήσεις του pre–test αξιοποιήθηκαν για τη δημιουργία του ερωτηματολογίου post–test, το οποίο απάντησαν όλοι οι μαθητές μετά την ολοκλήρωση των δραστηριοτήτων. Η έρευνα απέδειξε ότι οι μαθητές ήταν εξοικειωμένοι με τους όρους πρόσφυγας και μετανάστης, ενώ φάνηκε ότι ενισχύθηκε ο βαθμός ενσυναίσθησης, αλλά όχι σε μεγάλο βαθμό. Επιπλέον, τα αποτελέσματα των ερωτηματολογίων έδειξαν ότι πιο αποτελεσματικό ήταν το ψηφιακό εργαλείο για την αλλαγή των στάσεων και του βαθμού ενσυναίσθησης των μαθητών/-τριών έναντι του αναλογικού κόμικ, αλλά με περιθώρια βελτίωσης. Η αναγκαιότητα αυτής της έρευνας έγκειται στο γεγονός ότι εστίασε περισσότερο στις στάσεις των μαθητών απέναντι στο προσφυγικό ζήτημα, σε αντίθεση με άλλες έρευνες που επικεντρώνονται στις απόψεις των εκπαιδευτικών. Συνεπώς, η παρούσα προσφυγική κρίση, θέτει νέες βάσεις για την εφαρμογή της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία μελετά την προστιθέμενη αξία της Ψηφιακής Αφήγησης στο πλαίσιο της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης. Λόγω του ενδιαφέροντος της ερευνήτριας για το προσφυγικό ζήτημα και το αντίκτυπο που επιφέρει στο ελληνικό σχολείο, εκπονήθηκε η εργασία αυτή. Συγκεκριμένα, μελετάται ο βαθμός κατανόησης από τους μαθητές των όρων πρόσφυγας και μετανάστης, αξιοποιώντας δραστηριότητες που στόχο έχουν την διερεύνηση των αντιλήψεων – στάσεων των μαθητών απέναντι στους μετανάστες – πρόσφυγες στα ελληνικά σχολεία. Οι στάσεις των μαθητών εξετάζονται πριν και μετά τις δραστηριότητες, ώστε να διαπιστωθεί αν υπάρχουν μετακινήσεις των αρχικών απόψεων. Οι όροι αυτοί μελετώνται στο ευρύτερο πλαίσιο του ρατσισμού, ο οποίος αποτελεί σημαντική διδακτική ενότητα στο σχολικό εγχειρίδιο της Νεοελληνικής Γλώσσας. Η προσφυγική κρίση καθιστά την ένταξη των αλλοδαπών μαθητών ένα επίκαιρο ζήτημα. Ακόμα μεγαλύτερη σημασία, ωστόσο, πρέπει να δοθεί στη στάση που καλλιεργείται στους μαθητές απέναντι στους μετανάστες – πρόσφυγες. Γι’ αυτούς τους λόγους, πραγματοποιήθηκε η παρούσα έρευνα σε 20 μαθητές/-τριες της Γ’ Γυμνασίου αναφορικά με τις στάσεις απέναντι στους αλλοδαπούς συμμαθητές τους, αλλά και στο βαθμό που συμβάλλει η Ψηφιακή Αφήγηση στην ενίσχυση της ενσυναίσθησης απέναντι στους μετανάστες – πρόσφυγες μαθητές. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2023 σε Γυμνάσιο της Δυτικής Αττικής κι ολοκληρώθηκε τον Φεβρουάριο του 2024. Το ψηφιακό εργαλείο που χρησιμοποιήθηκε, απέβλεπε στη δημιουργία ψηφιακής αφήγησης, ώστε οι μαθητές να αξιοποιήσουν βιωματικά το εργαλείο, δημιουργώντας δικές τους ιστορίες. Παράλληλα, στοχεύεται η ενδυνάμωση των μαθητών με δραστηριότητες που υποστηρίζονται από τις νέες τεχνολογίες. Για τις ανάγκες της έρευνας χρησιμοποιήθηκε η ποσοτική μέθοδος με ερωτηματολόγια που απαντήθηκαν από τους μαθητές, ώστε να δομηθεί η ευρύτερη εικόνα των στάσεων των μαθητών σχετικά με τους μετανάστες – πρόσφυγες. Παράλληλα, εξετάστηκε κατά πόσο άλλαξε η στάση των μαθητών με την ολοκλήρωση της ψηφιακής αφήγησης. Το ερωτηματολόγιο περιλάμβανε ερωτήσεις της κλίμακας Likert, ώστε να εξεταστεί κατά πόσο συμφωνούν ή διαφωνούν οι μαθητές/-τριες με τις απόψεις που δήλωναν οι ερωτήσεις. Κάθε μαθητής/-τρια απάντησε σε ένα ερωτηματολόγιο pre–test, ώστε να αξιολογηθεί η στάση τους πριν την υλοποίηση της παρέμβασης. Έπειτα, αφού οι μαθητές χωρίστηκαν σε τέσσερις ισοδύναμες 7 ομάδες των πέντε ατόμων, δύο αποτέλεσαν τις ομάδες Ψηφιακής Αφήγησης και δύο τις ομάδες Αναλογικής Αφήγησης. Η κύρια διαφορά ανάμεσα στις ομάδες σε μια επιστημονική παρέμβαση είναι η έκθεση στην παρέμβαση ή τη μεταβλητή που εξετάζεται. Στην προκειμένη περίπτωση, έχουμε μια συγκριτική μελέτη δύο εναλλακτικών εργαλείων αφήγησης, ώστε να διερευνηθεί αν η παρέμβαση με το ψηφιακό εργαλείο ή το αναλογικό στις ομάδες έχει πραγματική επίδραση. Οι μαθητές κατατάσσονται στις συγκριτικές ομάδες, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη προσωπικά χαρακτηριστικά, αλλά το επίπεδο της επίδοσης των παιδιών. Στόχος είναι να δημιουργηθούν ισορροπημένες ομάδες, όπου οι «καλοί» μαθητές θα βοηθήσουν τους πιο αδύναμους στην ενεργό συμμετοχή στην ομάδα τους. Αυτό διασφαλίζει ότι οποιεσδήποτε διαφορές στα αποτελέσματα οφείλονται στην παρέμβαση και όχι σε προϋπάρχουσες διαφορές ανάμεσα στους μαθητές. Για την εξαγωγή των αποτελεσμάτων, οι μαθητές απάντησαν σε διαμορφωμένο ερωτηματολόγιο, ανάλογα με το αν ανήκαν στην ομάδα που χρησιμοποίησε το ψηφιακό ή το αναλογικό μέσο αφήγησης. Οι ερωτήσεις διερευνούν αν το ψηφιακό εργαλείο ή το αναλογικό κόμικ ενισχύουν ή όχι το βαθμό ενσυναίσθησης των μαθητών/-τριών. Παράλληλα, για να μελετηθεί αν υπήρξε μετακίνηση των αντιλήψεων των παιδιών, οι ερωτήσεις του pre–test αξιοποιήθηκαν για τη δημιουργία του ερωτηματολογίου post–test, το οποίο απάντησαν όλοι οι μαθητές μετά την ολοκλήρωση των δραστηριοτήτων. Η έρευνα απέδειξε ότι οι μαθητές ήταν εξοικειωμένοι με τους όρους πρόσφυγας και μετανάστης, ενώ φάνηκε ότι ενισχύθηκε ο βαθμός ενσυναίσθησης, αλλά όχι σε μεγάλο βαθμό. Επιπλέον, τα αποτελέσματα των ερωτηματολογίων έδειξαν ότι πιο αποτελεσματικό ήταν το ψηφιακό εργαλείο για την αλλαγή των στάσεων και του βαθμού ενσυναίσθησης των μαθητών/-τριών έναντι του αναλογικού κόμικ, αλλά με περιθώρια βελτίωσης. Η αναγκαιότητα αυτής της έρευνας έγκειται στο γεγονός ότι εστίασε περισσότερο στις στάσεις των μαθητών απέναντι στο προσφυγικό ζήτημα, σε αντίθεση με άλλες έρευνες που επικεντρώνονται στις απόψεις των εκπαιδευτικών. Συνεπώς, η παρούσα προσφυγική κρίση, θέτει νέες βάσεις για την εφαρμογή της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Παππά Κωνσταντίνα","Pappa Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:58Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3463881"],"render_values":[{"text":"uoadl:3463881","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3463881","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3463881","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3463881","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παππά Κωνσταντίνα","Pappa Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3463881","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3463881"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία μελετά την προστιθέμενη αξία της Ψηφιακής Αφήγησης στο πλαίσιο της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης. Λόγω του ενδιαφέροντος της ερευνήτριας για το προσφυγικό ζήτημα και το αντίκτυπο που επιφέρει στο ελληνικό σχολείο, εκπονήθηκε η εργασία αυτή. Συγκεκριμένα, μελετάται ο βαθμός κατανόησης από τους μαθητές των όρων πρόσφυγας και μετανάστης, αξιοποιώντας δραστηριότητες που στόχο έχουν την διερεύνηση των αντιλήψεων – στάσεων των μαθητών απέναντι στους μετανάστες – πρόσφυγες στα ελληνικά σχολεία. Οι στάσεις των μαθητών εξετάζονται πριν και μετά τις δραστηριότητες, ώστε να διαπιστωθεί αν υπάρχουν μετακινήσεις των αρχικών απόψεων. Οι όροι αυτοί μελετώνται στο ευρύτερο πλαίσιο του ρατσισμού, ο οποίος αποτελεί σημαντική διδακτική ενότητα στο σχολικό εγχειρίδιο της Νεοελληνικής Γλώσσας. Η προσφυγική κρίση καθιστά την ένταξη των αλλοδαπών μαθητών ένα επίκαιρο ζήτημα. Ακόμα μεγαλύτερη σημασία, ωστόσο, πρέπει να δοθεί στη στάση που καλλιεργείται στους μαθητές απέναντι στους μετανάστες – πρόσφυγες. Γι’ αυτούς τους λόγους, πραγματοποιήθηκε η παρούσα έρευνα σε 20 μαθητές/-τριες της Γ’ Γυμνασίου αναφορικά με τις στάσεις απέναντι στους αλλοδαπούς συμμαθητές τους, αλλά και στο βαθμό που συμβάλλει η Ψηφιακή Αφήγηση στην ενίσχυση της ενσυναίσθησης απέναντι στους μετανάστες – πρόσφυγες μαθητές. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2023 σε Γυμνάσιο της Δυτικής Αττικής κι ολοκληρώθηκε τον Φεβρουάριο του 2024. Το ψηφιακό εργαλείο που χρησιμοποιήθηκε, απέβλεπε στη δημιουργία ψηφιακής αφήγησης, ώστε οι μαθητές να αξιοποιήσουν βιωματικά το εργαλείο, δημιουργώντας δικές τους ιστορίες. Παράλληλα, στοχεύεται η ενδυνάμωση των μαθητών με δραστηριότητες που υποστηρίζονται από τις νέες τεχνολογίες. Για τις ανάγκες της έρευνας χρησιμοποιήθηκε η ποσοτική μέθοδος με ερωτηματολόγια που απαντήθηκαν από τους μαθητές, ώστε να δομηθεί η ευρύτερη εικόνα των στάσεων των μαθητών σχετικά με τους μετανάστες – πρόσφυγες. Παράλληλα, εξετάστηκε κατά πόσο άλλαξε η στάση των μαθητών με την ολοκλήρωση της ψηφιακής αφήγησης. Το ερωτηματολόγιο περιλάμβανε ερωτήσεις της κλίμακας Likert, ώστε να εξεταστεί κατά πόσο συμφωνούν ή διαφωνούν οι μαθητές/-τριες με τις απόψεις που δήλωναν οι ερωτήσεις. Κάθε μαθητής/-τρια απάντησε σε ένα ερωτηματολόγιο pre–test, ώστε να αξιολογηθεί η στάση τους πριν την υλοποίηση της παρέμβασης. Έπειτα, αφού οι μαθητές χωρίστηκαν σε τέσσερις ισοδύναμες 7 ομάδες των πέντε ατόμων, δύο αποτέλεσαν τις ομάδες Ψηφιακής Αφήγησης και δύο τις ομάδες Αναλογικής Αφήγησης. Η κύρια διαφορά ανάμεσα στις ομάδες σε μια επιστημονική παρέμβαση είναι η έκθεση στην παρέμβαση ή τη μεταβλητή που εξετάζεται. Στην προκειμένη περίπτωση, έχουμε μια συγκριτική μελέτη δύο εναλλακτικών εργαλείων αφήγησης, ώστε να διερευνηθεί αν η παρέμβαση με το ψηφιακό εργαλείο ή το αναλογικό στις ομάδες έχει πραγματική επίδραση. Οι μαθητές κατατάσσονται στις συγκριτικές ομάδες, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη προσωπικά χαρακτηριστικά, αλλά το επίπεδο της επίδοσης των παιδιών. Στόχος είναι να δημιουργηθούν ισορροπημένες ομάδες, όπου οι «καλοί» μαθητές θα βοηθήσουν τους πιο αδύναμους στην ενεργό συμμετοχή στην ομάδα τους. Αυτό διασφαλίζει ότι οποιεσδήποτε διαφορές στα αποτελέσματα οφείλονται στην παρέμβαση και όχι σε προϋπάρχουσες διαφορές ανάμεσα στους μαθητές. Για την εξαγωγή των αποτελεσμάτων, οι μαθητές απάντησαν σε διαμορφωμένο ερωτηματολόγιο, ανάλογα με το αν ανήκαν στην ομάδα που χρησιμοποίησε το ψηφιακό ή το αναλογικό μέσο αφήγησης. Οι ερωτήσεις διερευνούν αν το ψηφιακό εργαλείο ή το αναλογικό κόμικ ενισχύουν ή όχι το βαθμό ενσυναίσθησης των μαθητών/-τριών. Παράλληλα, για να μελετηθεί αν υπήρξε μετακίνηση των αντιλήψεων των παιδιών, οι ερωτήσεις του pre–test αξιοποιήθηκαν για τη δημιουργία του ερωτηματολογίου post–test, το οποίο απάντησαν όλοι οι μαθητές μετά την ολοκλήρωση των δραστηριοτήτων. Η έρευνα απέδειξε ότι οι μαθητές ήταν εξοικειωμένοι με τους όρους πρόσφυγας και μετανάστης, ενώ φάνηκε ότι ενισχύθηκε ο βαθμός ενσυναίσθησης, αλλά όχι σε μεγάλο βαθμό. Επιπλέον, τα αποτελέσματα των ερωτηματολογίων έδειξαν ότι πιο αποτελεσματικό ήταν το ψηφιακό εργαλείο για την αλλαγή των στάσεων και του βαθμού ενσυναίσθησης των μαθητών/-τριών έναντι του αναλογικού κόμικ, αλλά με περιθώρια βελτίωσης. Η αναγκαιότητα αυτής της έρευνας έγκειται στο γεγονός ότι εστίασε περισσότερο στις στάσεις των μαθητών απέναντι στο προσφυγικό ζήτημα, σε αντίθεση με άλλες έρευνες που επικεντρώνονται στις απόψεις των εκπαιδευτικών. Συνεπώς, η παρούσα προσφυγική κρίση, θέτει νέες βάσεις για την εφαρμογή της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης.","This paper examines the added value of Digital Storytelling within the framework of intercultural education. Due to the researcher’s interest in the refugee issue and its impact on Greek schools, this study was conducted. Specifically, it explores the extent to which students understand the terms refugee and migrant, using activities aimed at investigating students' perceptions and attitudes towards migrants and refugees in Greek schools. Students' attitudes are examined before and after the activities to determine whether there are shifts in their initial opinions. These terms are studied within the broader context of racism, which constitutes an important teaching unit in the Modern Greek Language textbook. The refugee crisis makes the integration of foreign students a pressing issue. However, even greater importance should be placed on the attitudes cultivated among students toward migrants and refugees. For these reasons, this study was conducted with 20 third-year junior high school students regarding their attitudes towards foreign classmates, as well as the extent to which Digital Storytelling contributes to enhancing empathy toward migrant and refugee students. The research took place in December 2023 at a junior high school in Western Attica and was completed in February 2024. The digital tool used aimed at creating digital stories so that students could engage with the tool experientially, creating their own stories. At the same time, the goal was to empower students with activities supported by new technologies. For the purposes of the research, the quantitative method was used with questionnaires answered by the students to build a broader picture of their attitudes towards migrants and refugees. Additionally, it was examined whether students' attitudes changed upon completion of the digital storytelling. The questionnaire included Likert scale questions to assess the extent to which students agreed or disagreed with the statements presented. Each student completed a pre-test questionnaire to evaluate their attitudes before the intervention was implemented. Subsequently, the students were divided into four equivalent groups of five members each, with two forming the Digital Storytelling groups and the other two forming the Analog Storytelling groups. The primary distinction between the groups in a scientific intervention lies in exposure to the intervention or the variable under investigation. In this case, a comparative study of two alternative storytelling tools was conducted to explore whether the intervention using the digital tool or the analog tool had a tangible effect. Students were assigned to the comparative groups based on their performance levels rather than personal characteristics. The aim was to create balanced groups in which \"stronger\" students could assist the weaker ones in actively participating within their teams. This approach ensures that any differences in results can be attributed to the intervention rather than pre-existing differences among the students. To derive the results, students completed a structured questionnaire depending on whether they belonged to the group that used the digital or analog storytelling medium. The questions examined whether the digital tool or the analog comic enhanced the students' empathy levels. At the same time, to investigate whether there was a shift in the students’ perceptions, the pre-test questions were used to create the post-test questionnaire, which all students answered after completing the activities. 10 The research showed that students were familiar with the terms refugee and migrant, and that their level of empathy increased, though not significantly. Additionally, the questionnaire results indicated that the digital tool was more effective in changing students' attitudes and empathy compared to the analog comic, but with room for improvement. The necessity of this research lies in the fact that it focused more on students' attitudes toward the refugee issue, in contrast to other studies that focus on teachers' views. Therefore, the ongoing refugee crisis sets new foundations for the implementation of intercultural education."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ: «Αξιοποίηση της Ψηφιακής Αφήγησης για την ευαισθητοποίηση στο Μεταναστευτικό Ζήτημα στη Δευτευροβάθμια Εκπαίδευση»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παππά Κωνσταντίνα","Pappa Konstantina"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία μελετά την προστιθέμενη αξία της Ψηφιακής Αφήγησης στο πλαίσιο της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης. Λόγω του ενδιαφέροντος της ερευνήτριας για το προσφυγικό ζήτημα και το αντίκτυπο που επιφέρει στο ελληνικό σχολείο, εκπονήθηκε η εργασία αυτή. Συγκεκριμένα, μελετάται ο βαθμός κατανόησης από τους μαθητές των όρων πρόσφυγας και μετανάστης, αξιοποιώντας δραστηριότητες που στόχο έχουν την διερεύνηση των αντιλήψεων – στάσεων των μαθητών απέναντι στους μετανάστες – πρόσφυγες στα ελληνικά σχολεία. Οι στάσεις των μαθητών εξετάζονται πριν και μετά τις δραστηριότητες, ώστε να διαπιστωθεί αν υπάρχουν μετακινήσεις των αρχικών απόψεων. Οι όροι αυτοί μελετώνται στο ευρύτερο πλαίσιο του ρατσισμού, ο οποίος αποτελεί σημαντική διδακτική ενότητα στο σχολικό εγχειρίδιο της Νεοελληνικής Γλώσσας. Η προσφυγική κρίση καθιστά την ένταξη των αλλοδαπών μαθητών ένα επίκαιρο ζήτημα. Ακόμα μεγαλύτερη σημασία, ωστόσο, πρέπει να δοθεί στη στάση που καλλιεργείται στους μαθητές απέναντι στους μετανάστες – πρόσφυγες. Γι’ αυτούς τους λόγους, πραγματοποιήθηκε η παρούσα έρευνα σε 20 μαθητές/-τριες της Γ’ Γυμνασίου αναφορικά με τις στάσεις απέναντι στους αλλοδαπούς συμμαθητές τους, αλλά και στο βαθμό που συμβάλλει η Ψηφιακή Αφήγηση στην ενίσχυση της ενσυναίσθησης απέναντι στους μετανάστες – πρόσφυγες μαθητές. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2023 σε Γυμνάσιο της Δυτικής Αττικής κι ολοκληρώθηκε τον Φεβρουάριο του 2024. Το ψηφιακό εργαλείο που χρησιμοποιήθηκε, απέβλεπε στη δημιουργία ψηφιακής αφήγησης, ώστε οι μαθητές να αξιοποιήσουν βιωματικά το εργαλείο, δημιουργώντας δικές τους ιστορίες. Παράλληλα, στοχεύεται η ενδυνάμωση των μαθητών με δραστηριότητες που υποστηρίζονται από τις νέες τεχνολογίες. Για τις ανάγκες της έρευνας χρησιμοποιήθηκε η ποσοτική μέθοδος με ερωτηματολόγια που απαντήθηκαν από τους μαθητές, ώστε να δομηθεί η ευρύτερη εικόνα των στάσεων των μαθητών σχετικά με τους μετανάστες – πρόσφυγες. Παράλληλα, εξετάστηκε κατά πόσο άλλαξε η στάση των μαθητών με την ολοκλήρωση της ψηφιακής αφήγησης. Το ερωτηματολόγιο περιλάμβανε ερωτήσεις της κλίμακας Likert, ώστε να εξεταστεί κατά πόσο συμφωνούν ή διαφωνούν οι μαθητές/-τριες με τις απόψεις που δήλωναν οι ερωτήσεις. Κάθε μαθητής/-τρια απάντησε σε ένα ερωτηματολόγιο pre–test, ώστε να αξιολογηθεί η στάση τους πριν την υλοποίηση της παρέμβασης. Έπειτα, αφού οι μαθητές χωρίστηκαν σε τέσσερις ισοδύναμες 7 ομάδες των πέντε ατόμων, δύο αποτέλεσαν τις ομάδες Ψηφιακής Αφήγησης και δύο τις ομάδες Αναλογικής Αφήγησης. Η κύρια διαφορά ανάμεσα στις ομάδες σε μια επιστημονική παρέμβαση είναι η έκθεση στην παρέμβαση ή τη μεταβλητή που εξετάζεται. Στην προκειμένη περίπτωση, έχουμε μια συγκριτική μελέτη δύο εναλλακτικών εργαλείων αφήγησης, ώστε να διερευνηθεί αν η παρέμβαση με το ψηφιακό εργαλείο ή το αναλογικό στις ομάδες έχει πραγματική επίδραση. Οι μαθητές κατατάσσονται στις συγκριτικές ομάδες, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη προσωπικά χαρακτηριστικά, αλλά το επίπεδο της επίδοσης των παιδιών. Στόχος είναι να δημιουργηθούν ισορροπημένες ομάδες, όπου οι «καλοί» μαθητές θα βοηθήσουν τους πιο αδύναμους στην ενεργό συμμετοχή στην ομάδα τους. Αυτό διασφαλίζει ότι οποιεσδήποτε διαφορές στα αποτελέσματα οφείλονται στην παρέμβαση και όχι σε προϋπάρχουσες διαφορές ανάμεσα στους μαθητές. Για την εξαγωγή των αποτελεσμάτων, οι μαθητές απάντησαν σε διαμορφωμένο ερωτηματολόγιο, ανάλογα με το αν ανήκαν στην ομάδα που χρησιμοποίησε το ψηφιακό ή το αναλογικό μέσο αφήγησης. Οι ερωτήσεις διερευνούν αν το ψηφιακό εργαλείο ή το αναλογικό κόμικ ενισχύουν ή όχι το βαθμό ενσυναίσθησης των μαθητών/-τριών. Παράλληλα, για να μελετηθεί αν υπήρξε μετακίνηση των αντιλήψεων των παιδιών, οι ερωτήσεις του pre–test αξιοποιήθηκαν για τη δημιουργία του ερωτηματολογίου post–test, το οποίο απάντησαν όλοι οι μαθητές μετά την ολοκλήρωση των δραστηριοτήτων. Η έρευνα απέδειξε ότι οι μαθητές ήταν εξοικειωμένοι με τους όρους πρόσφυγας και μετανάστης, ενώ φάνηκε ότι ενισχύθηκε ο βαθμός ενσυναίσθησης, αλλά όχι σε μεγάλο βαθμό. Επιπλέον, τα αποτελέσματα των ερωτηματολογίων έδειξαν ότι πιο αποτελεσματικό ήταν το ψηφιακό εργαλείο για την αλλαγή των στάσεων και του βαθμού ενσυναίσθησης των μαθητών/-τριών έναντι του αναλογικού κόμικ, αλλά με περιθώρια βελτίωσης. Η αναγκαιότητα αυτής της έρευνας έγκειται στο γεγονός ότι εστίασε περισσότερο στις στάσεις των μαθητών απέναντι στο προσφυγικό ζήτημα, σε αντίθεση με άλλες έρευνες που επικεντρώνονται στις απόψεις των εκπαιδευτικών. Συνεπώς, η παρούσα προσφυγική κρίση, θέτει νέες βάσεις για την εφαρμογή της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης.","This paper examines the added value of Digital Storytelling within the framework of intercultural education. Due to the researcher’s interest in the refugee issue and its impact on Greek schools, this study was conducted. Specifically, it explores the extent to which students understand the terms refugee and migrant, using activities aimed at investigating students' perceptions and attitudes towards migrants and refugees in Greek schools. Students' attitudes are examined before and after the activities to determine whether there are shifts in their initial opinions. These terms are studied within the broader context of racism, which constitutes an important teaching unit in the Modern Greek Language textbook. The refugee crisis makes the integration of foreign students a pressing issue. However, even greater importance should be placed on the attitudes cultivated among students toward migrants and refugees. For these reasons, this study was conducted with 20 third-year junior high school students regarding their attitudes towards foreign classmates, as well as the extent to which Digital Storytelling contributes to enhancing empathy toward migrant and refugee students. The research took place in December 2023 at a junior high school in Western Attica and was completed in February 2024. The digital tool used aimed at creating digital stories so that students could engage with the tool experientially, creating their own stories. At the same time, the goal was to empower students with activities supported by new technologies. For the purposes of the research, the quantitative method was used with questionnaires answered by the students to build a broader picture of their attitudes towards migrants and refugees. Additionally, it was examined whether students' attitudes changed upon completion of the digital storytelling. The questionnaire included Likert scale questions to assess the extent to which students agreed or disagreed with the statements presented. Each student completed a pre-test questionnaire to evaluate their attitudes before the intervention was implemented. Subsequently, the students were divided into four equivalent groups of five members each, with two forming the Digital Storytelling groups and the other two forming the Analog Storytelling groups. The primary distinction between the groups in a scientific intervention lies in exposure to the intervention or the variable under investigation. In this case, a comparative study of two alternative storytelling tools was conducted to explore whether the intervention using the digital tool or the analog tool had a tangible effect. Students were assigned to the comparative groups based on their performance levels rather than personal characteristics. The aim was to create balanced groups in which \"stronger\" students could assist the weaker ones in actively participating within their teams. This approach ensures that any differences in results can be attributed to the intervention rather than pre-existing differences among the students. To derive the results, students completed a structured questionnaire depending on whether they belonged to the group that used the digital or analog storytelling medium. The questions examined whether the digital tool or the analog comic enhanced the students' empathy levels. At the same time, to investigate whether there was a shift in the students’ perceptions, the pre-test questions were used to create the post-test questionnaire, which all students answered after completing the activities. 10 The research showed that students were familiar with the terms refugee and migrant, and that their level of empathy increased, though not significantly. Additionally, the questionnaire results indicated that the digital tool was more effective in changing students' attitudes and empathy compared to the analog comic, but with room for improvement. The necessity of this research lies in the fact that it focused more on students' attitudes toward the refugee issue, in contrast to other studies that focus on teachers' views. Therefore, the ongoing refugee crisis sets new foundations for the implementation of intercultural education."],"dc:identifier":["uoadl:3463881","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3463881"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ: «Αξιοποίηση της Ψηφιακής Αφήγησης για την ευαισθητοποίηση στο Μεταναστευτικό Ζήτημα στη Δευτευροβάθμια Εκπαίδευση»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:58Z"}