{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3465431"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3465431","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προσήλωση στην ανοσοκατασταλτική αγωγή ασθενών μετά από μεταμόσχευση καρδιάς","abstract":"Εισαγωγή: Η μεταμόσχευση καρδιάς αποτελεί θεραπεία εκλογής για την αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας τελικού σταδίου. Μετά τη μεταμόσχευση απαιτείται η δια βίου λήψη ανοσοκατασταλτικής αγωγής για τη προστασία του μοσχεύματος. Έχει, όμως, παρατηρηθεί πως η προσήλωση σε αυτή αποτελεί πρόκληση για τους ασθενείς, γεγονός που καταδεικνύει την σπουδαιότητα της διερεύνησης του φαινομένου της μη προσήλωσης. Σκοπός: Διερεύνηση του βαθμού προσήλωσης στην ανοσοκατασταλτική αγωγή ασθενών μετά από μεταμόσχευση καρδιάς, μέσω της συστηματικής ανασκόπησης της διεθνούς βιβλιογραφίας. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση με τη χρήση δύο βάσεων δεδομένων («PubMed», «Scopus»). Οι μελέτες που συμπεριλήφθηκαν ήταν πρωτογενείς, ποσοτικές, δημοσιευμένες στην αγγλική γλώσσα και εντός του χρονικού διαστήματος 2000-2024. Οι λέξεις- κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν για την αναζήτηση βασίστηκαν στους τρεις βασικούς πυλώνες του ερευνητικού ερωτήματος: «heart transplantation», «medication adherence» και «immunosuppressive treatment». Αποτελέσματα: Ύστερα από αναζήτηση της βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων, προέκυψαν συνολικά 234 άρθρα, από τα οποία τα 18 συμπεριελήφθησαν στη συστηματική ανασκόπηση, με βάση τα κριτήρια ένταξης που τέθηκαν. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν μεταξύ 46-61 έτη και στην πλειοψηφία τους ήταν άνδρες. Επιπλέον, στην πλειοψηφία των μελετών χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι αυτοαναφοράς με σκοπό τηνεκτίμηση της προσήλωσης στην ανοσοκατασταλτική αγωγή και μόνο 5 μελέτες χρησιμοποίησαν περισσότερες από μία μεθόδους εκτίμησης. Τόσο ο βαθμός προσήλωσης στην ανοσοκατασταλτική αγωγή όσο και οι επιμέρους διαστάσεις της προσήλωσης παρουσίασαν μεγάλη διαφοροποίηση στις μελέτες που συμπεριλήφθηκαν. Η συνολική προσήλωση βρέθηκε σε 7 μελέτες 24,1%- 46,1 % , ενώ στην πλειοψηφία των μελετών άνω του 50%, με 2 μελέτες να αναφέρουν ποσοστό άνω του 80%. Οι διαστάσεις της προσήλωσης που διερευνήθηκαν στην πλειοψηφία των μελετών διακρίνονται στις «διακοπές» λήψης, στη προσήλωση στη λήψη και στη προσήλωση στον χρόνο λήψης της ανοσοκατασταλτικής αγωγής, ενώ στην πλειοψηφία το χαμηλότερο ποσοστό προσήλωσης σημειώνεται στον χρόνο λήψης. Συμπεράσματα: Η προσήλωση στην ανοσοκατασταλτική αγωγή των ασθενών μετά από μεταμόσχευση καρδιάς δεν είναι επαρκής. Απαιτείται περαιτέρω έρευνα, με τη χρήση αξιόπιστων μεθόδων εκτίμησης της προσήλωσης, με σκοπό τη διερεύνηση των παραγόντων που οδηγούν στη μη προσήλωση και την εφαρμογή παρεμβάσεων ενίσχυσης της προσήλωσης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η μεταμόσχευση καρδιάς αποτελεί θεραπεία εκλογής για την αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας τελικού σταδίου. Μετά τη μεταμόσχευση απαιτείται η δια βίου λήψη ανοσοκατασταλτικής αγωγής για τη προστασία του μοσχεύματος. Έχει, όμως, παρατηρηθεί πως η προσήλωση σε αυτή αποτελεί πρόκληση για τους ασθενείς, γεγονός που καταδεικνύει την σπουδαιότητα της διερεύνησης του φαινομένου της μη προσήλωσης. Σκοπός: Διερεύνηση του βαθμού προσήλωσης στην ανοσοκατασταλτική αγωγή ασθενών μετά από μεταμόσχευση καρδιάς, μέσω της συστηματικής ανασκόπησης της διεθνούς βιβλιογραφίας. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση με τη χρήση δύο βάσεων δεδομένων («PubMed», «Scopus»). Οι μελέτες που συμπεριλήφθηκαν ήταν πρωτογενείς, ποσοτικές, δημοσιευμένες στην αγγλική γλώσσα και εντός του χρονικού διαστήματος 2000-2024. Οι λέξεις- κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν για την αναζήτηση βασίστηκαν στους τρεις βασικούς πυλώνες του ερευνητικού ερωτήματος: «heart transplantation», «medication adherence» και «immunosuppressive treatment». Αποτελέσματα: Ύστερα από αναζήτηση της βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων, προέκυψαν συνολικά 234 άρθρα, από τα οποία τα 18 συμπεριελήφθησαν στη συστηματική ανασκόπηση, με βάση τα κριτήρια ένταξης που τέθηκαν. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν μεταξύ 46-61 έτη και στην πλειοψηφία τους ήταν άνδρες. Επιπλέον, στην πλειοψηφία των μελετών χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι αυτοαναφοράς με σκοπό τηνεκτίμηση της προσήλωσης στην ανοσοκατασταλτική αγωγή και μόνο 5 μελέτες χρησιμοποίησαν περισσότερες από μία μεθόδους εκτίμησης. Τόσο ο βαθμός προσήλωσης στην ανοσοκατασταλτική αγωγή όσο και οι επιμέρους διαστάσεις της προσήλωσης παρουσίασαν μεγάλη διαφοροποίηση στις μελέτες που συμπεριλήφθηκαν. Η συνολική προσήλωση βρέθηκε σε 7 μελέτες 24,1%- 46,1 % , ενώ στην πλειοψηφία των μελετών άνω του 50%, με 2 μελέτες να αναφέρουν ποσοστό άνω του 80%. Οι διαστάσεις της προσήλωσης που διερευνήθηκαν στην πλειοψηφία των μελετών διακρίνονται στις «διακοπές» λήψης, στη προσήλωση στη λήψη και στη προσήλωση στον χρόνο λήψης της ανοσοκατασταλτικής αγωγής, ενώ στην πλειοψηφία το χαμηλότερο ποσοστό προσήλωσης σημειώνεται στον χρόνο λήψης. Συμπεράσματα: Η προσήλωση στην ανοσοκατασταλτική αγωγή των ασθενών μετά από μεταμόσχευση καρδιάς δεν είναι επαρκής. Απαιτείται περαιτέρω έρευνα, με τη χρήση αξιόπιστων μεθόδων εκτίμησης της προσήλωσης, με σκοπό τη διερεύνηση των παραγόντων που οδηγούν στη μη προσήλωση και την εφαρμογή παρεμβάσεων ενίσχυσης της προσήλωσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκέγκα Μαρία","Gega Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:31:58Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3465431"],"render_values":[{"text":"uoadl:3465431","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3465431","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3465431","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3465431","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκέγκα Μαρία","Gega Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3465431","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3465431"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η μεταμόσχευση καρδιάς αποτελεί θεραπεία εκλογής για την αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας τελικού σταδίου. Μετά τη μεταμόσχευση απαιτείται η δια βίου λήψη ανοσοκατασταλτικής αγωγής για τη προστασία του μοσχεύματος. Έχει, όμως, παρατηρηθεί πως η προσήλωση σε αυτή αποτελεί πρόκληση για τους ασθενείς, γεγονός που καταδεικνύει την σπουδαιότητα της διερεύνησης του φαινομένου της μη προσήλωσης. Σκοπός: Διερεύνηση του βαθμού προσήλωσης στην ανοσοκατασταλτική αγωγή ασθενών μετά από μεταμόσχευση καρδιάς, μέσω της συστηματικής ανασκόπησης της διεθνούς βιβλιογραφίας. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση με τη χρήση δύο βάσεων δεδομένων («PubMed», «Scopus»). Οι μελέτες που συμπεριλήφθηκαν ήταν πρωτογενείς, ποσοτικές, δημοσιευμένες στην αγγλική γλώσσα και εντός του χρονικού διαστήματος 2000-2024. Οι λέξεις- κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν για την αναζήτηση βασίστηκαν στους τρεις βασικούς πυλώνες του ερευνητικού ερωτήματος: «heart transplantation», «medication adherence» και «immunosuppressive treatment». Αποτελέσματα: Ύστερα από αναζήτηση της βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων, προέκυψαν συνολικά 234 άρθρα, από τα οποία τα 18 συμπεριελήφθησαν στη συστηματική ανασκόπηση, με βάση τα κριτήρια ένταξης που τέθηκαν. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν μεταξύ 46-61 έτη και στην πλειοψηφία τους ήταν άνδρες. Επιπλέον, στην πλειοψηφία των μελετών χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι αυτοαναφοράς με σκοπό τηνεκτίμηση της προσήλωσης στην ανοσοκατασταλτική αγωγή και μόνο 5 μελέτες χρησιμοποίησαν περισσότερες από μία μεθόδους εκτίμησης. Τόσο ο βαθμός προσήλωσης στην ανοσοκατασταλτική αγωγή όσο και οι επιμέρους διαστάσεις της προσήλωσης παρουσίασαν μεγάλη διαφοροποίηση στις μελέτες που συμπεριλήφθηκαν. Η συνολική προσήλωση βρέθηκε σε 7 μελέτες 24,1%- 46,1 % , ενώ στην πλειοψηφία των μελετών άνω του 50%, με 2 μελέτες να αναφέρουν ποσοστό άνω του 80%. Οι διαστάσεις της προσήλωσης που διερευνήθηκαν στην πλειοψηφία των μελετών διακρίνονται στις «διακοπές» λήψης, στη προσήλωση στη λήψη και στη προσήλωση στον χρόνο λήψης της ανοσοκατασταλτικής αγωγής, ενώ στην πλειοψηφία το χαμηλότερο ποσοστό προσήλωσης σημειώνεται στον χρόνο λήψης. Συμπεράσματα: Η προσήλωση στην ανοσοκατασταλτική αγωγή των ασθενών μετά από μεταμόσχευση καρδιάς δεν είναι επαρκής. Απαιτείται περαιτέρω έρευνα, με τη χρήση αξιόπιστων μεθόδων εκτίμησης της προσήλωσης, με σκοπό τη διερεύνηση των παραγόντων που οδηγούν στη μη προσήλωση και την εφαρμογή παρεμβάσεων ενίσχυσης της προσήλωσης.","Introduction: Heart transplantation is the treatment of choice for end-stage heart failure. After transplantation, lifelong immunosuppressive treatment is required to protect the graft. However, it has been observed that adherence to immunosuppressive treatment is a challenge for patients, which demonstrates the importance of investigating the phenomenon of non-adherence. Objectives: To investigate adherence to immunosuppressive treatment of patients after heart transplantation through a systematic review of international literature. Material and Methods: A systematic review was performed using two databases, \"PubMed\" and \"Scopus\". The included studies were primary, quantitative, published in English and within the time period 2000-2024. The keywords used for the search were based on the three main pillars of the research question: “heart transplantation”, “medication adherence” and “immunosuppressive treatment”.. Results: After searching the literature in the databases, a total of 234 articles were found, of which 18 were included in the systematic review, based on the inclusion criteria set. The mean age of the participants was between 46-61 years and the majority were male. In addition, the majority of studies used self-report methods to assess adherence to immunosuppressive treatment and only 5 studies used more than one assessment method. Both the degree of adherence and the classification of adherence varied widely in the included studies. Overall adherence was found in 7 studies 24.1% - 46.1% , and in the majority of studies above 50%, with 2 studies reporting a rate above 80%. The dimensions of adherence investigated in the majority of studies were divided into \"drug holidays\", “taking nonadherence” and “timing nonadherence” to the immunosuppressive treatment , while in the majority the lowest adherence rate was noted in the time of intake. Conclusions: Adherence to immunosuppressive treatment in patients after heart transplantation is not sufficient. Further research is needed, using reliable methods to assess adherence, to investigate the factors leading to non-adherence and to implement interventions to enhance adherence."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προσήλωση στην ανοσοκατασταλτική αγωγή ασθενών μετά από μεταμόσχευση καρδιάς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκέγκα Μαρία","Gega Maria"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η μεταμόσχευση καρδιάς αποτελεί θεραπεία εκλογής για την αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας τελικού σταδίου. Μετά τη μεταμόσχευση απαιτείται η δια βίου λήψη ανοσοκατασταλτικής αγωγής για τη προστασία του μοσχεύματος. Έχει, όμως, παρατηρηθεί πως η προσήλωση σε αυτή αποτελεί πρόκληση για τους ασθενείς, γεγονός που καταδεικνύει την σπουδαιότητα της διερεύνησης του φαινομένου της μη προσήλωσης. Σκοπός: Διερεύνηση του βαθμού προσήλωσης στην ανοσοκατασταλτική αγωγή ασθενών μετά από μεταμόσχευση καρδιάς, μέσω της συστηματικής ανασκόπησης της διεθνούς βιβλιογραφίας. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση με τη χρήση δύο βάσεων δεδομένων («PubMed», «Scopus»). Οι μελέτες που συμπεριλήφθηκαν ήταν πρωτογενείς, ποσοτικές, δημοσιευμένες στην αγγλική γλώσσα και εντός του χρονικού διαστήματος 2000-2024. Οι λέξεις- κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν για την αναζήτηση βασίστηκαν στους τρεις βασικούς πυλώνες του ερευνητικού ερωτήματος: «heart transplantation», «medication adherence» και «immunosuppressive treatment». Αποτελέσματα: Ύστερα από αναζήτηση της βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων, προέκυψαν συνολικά 234 άρθρα, από τα οποία τα 18 συμπεριελήφθησαν στη συστηματική ανασκόπηση, με βάση τα κριτήρια ένταξης που τέθηκαν. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν μεταξύ 46-61 έτη και στην πλειοψηφία τους ήταν άνδρες. Επιπλέον, στην πλειοψηφία των μελετών χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι αυτοαναφοράς με σκοπό τηνεκτίμηση της προσήλωσης στην ανοσοκατασταλτική αγωγή και μόνο 5 μελέτες χρησιμοποίησαν περισσότερες από μία μεθόδους εκτίμησης. Τόσο ο βαθμός προσήλωσης στην ανοσοκατασταλτική αγωγή όσο και οι επιμέρους διαστάσεις της προσήλωσης παρουσίασαν μεγάλη διαφοροποίηση στις μελέτες που συμπεριλήφθηκαν. Η συνολική προσήλωση βρέθηκε σε 7 μελέτες 24,1%- 46,1 % , ενώ στην πλειοψηφία των μελετών άνω του 50%, με 2 μελέτες να αναφέρουν ποσοστό άνω του 80%. Οι διαστάσεις της προσήλωσης που διερευνήθηκαν στην πλειοψηφία των μελετών διακρίνονται στις «διακοπές» λήψης, στη προσήλωση στη λήψη και στη προσήλωση στον χρόνο λήψης της ανοσοκατασταλτικής αγωγής, ενώ στην πλειοψηφία το χαμηλότερο ποσοστό προσήλωσης σημειώνεται στον χρόνο λήψης. Συμπεράσματα: Η προσήλωση στην ανοσοκατασταλτική αγωγή των ασθενών μετά από μεταμόσχευση καρδιάς δεν είναι επαρκής. Απαιτείται περαιτέρω έρευνα, με τη χρήση αξιόπιστων μεθόδων εκτίμησης της προσήλωσης, με σκοπό τη διερεύνηση των παραγόντων που οδηγούν στη μη προσήλωση και την εφαρμογή παρεμβάσεων ενίσχυσης της προσήλωσης.","Introduction: Heart transplantation is the treatment of choice for end-stage heart failure. After transplantation, lifelong immunosuppressive treatment is required to protect the graft. However, it has been observed that adherence to immunosuppressive treatment is a challenge for patients, which demonstrates the importance of investigating the phenomenon of non-adherence. Objectives: To investigate adherence to immunosuppressive treatment of patients after heart transplantation through a systematic review of international literature. Material and Methods: A systematic review was performed using two databases, \"PubMed\" and \"Scopus\". The included studies were primary, quantitative, published in English and within the time period 2000-2024. The keywords used for the search were based on the three main pillars of the research question: “heart transplantation”, “medication adherence” and “immunosuppressive treatment”.. Results: After searching the literature in the databases, a total of 234 articles were found, of which 18 were included in the systematic review, based on the inclusion criteria set. The mean age of the participants was between 46-61 years and the majority were male. In addition, the majority of studies used self-report methods to assess adherence to immunosuppressive treatment and only 5 studies used more than one assessment method. Both the degree of adherence and the classification of adherence varied widely in the included studies. Overall adherence was found in 7 studies 24.1% - 46.1% , and in the majority of studies above 50%, with 2 studies reporting a rate above 80%. The dimensions of adherence investigated in the majority of studies were divided into \"drug holidays\", “taking nonadherence” and “timing nonadherence” to the immunosuppressive treatment , while in the majority the lowest adherence rate was noted in the time of intake. Conclusions: Adherence to immunosuppressive treatment in patients after heart transplantation is not sufficient. Further research is needed, using reliable methods to assess adherence, to investigate the factors leading to non-adherence and to implement interventions to enhance adherence."],"dc:identifier":["uoadl:3465431","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3465431"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Προσήλωση στην ανοσοκατασταλτική αγωγή ασθενών μετά από μεταμόσχευση καρδιάς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:58Z"}