{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3466729"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3466729","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση της δυναμικής μετάδοσης ιών από ζώα ξενιστές στον άνθρωπο και της πιθανότητας ακόλουθης πρόκλησης επιδημικών εκρήξεων: μια προσέγγιση σε πλαίσιο εφαρμογής μεθόδων μοριακής επιδημιολογίας.","abstract":"Σκοπός: Η μετάδοση ιών από ζώα στον άνθρωπο αποτελεί υπαρκτή και τρέχουσα απειλή μετά και την πρόσφατη πανδημία COVID-19. Στην παρούσα εργασία θα παρατεθούν επιδημιολογικά στοιχεία αναφορικά με ιογενή νοσήματα που προσβάλλουν τον άνθρωπο και μεταδίδονται από ζώα, καθώς και θα επισημανθεί η συνδρομής της μοριακής επιδημιολογίας στη διερεύνηση των ιών που προκαλούν αυτά τα νοσήματα. Μέθοδος: Μελετήθηκαν οι ετήσιες επιδημιολογικές αναφορές που υποβλήθηκαν στο Σύστημα Επιτήρησης του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (TESSy/ ECDC) και αφορούσαν ιογενή νοσήματα την περίοδο 2014 – 2023. Επιλέχθηκαν δεκαέξι νοσήματα που πληρούσαν το κριτήριο, της άμεσης ή έμμεσης μετάδοσης μέσω ζώων και της μέσω διαβιβαστών μετάδοσης. Τα επιδημιολογικά στοιχεία συνοδεύονται από εισαγωγικές πληροφορίες ανά νόσημα, οι οποίες αντλήθηκαν από τον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ), το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των Η.Π.Α (CDC) και της Ευρώπης (ECDC). Τέλος, παρουσιάζονται αποτελέσματα φυλογενετικών αναλύσεων σε ιούς των οικογενειών Coronaviridae, Paramyxoviridae, Orthomyxoviridae, Rhabdoviridae, και συγκρίνεται η γενετική απόσταση μεταξύ στελεχών ιών ασθενών και στελεχών ιών ξενιστών, νυχτερίδων και τρωκτικών. Αποτελέσματα: Οι ιοί που προκάλεσαν τη μεγαλύτερη συρροή κρουσμάτων ήταν: SARS-CoV-2 (n=280.873.732 κρούσματα), Hantavirus (n=20.388), Dengue fever virus (n=19.548), Chikungunya virus (n=3.865), West Nile virus (n=2.698), Zika virus (n=2.578). Κοροναϊοί νυχτερίδων παρουσιάζουν γενετική ομοιότητα με κοροναϊούς του ανθρώπου, χοίρων, καμήλων, τρωκτικών, πτηνών. Παραμυξοϊοί νυχτερίδων, παρουσιάζουν γενετική ομοιότητα με παραμυξοιούς αλόγων, χοίρων και τρωκτικών, με μετάδοση σε ανθρώπους, ορισμένων εξ αυτών. Κοροναϊοί βοοειδών, χοίρων και τρωκτικών παρουσιάζουν γενετική ομοιότητα με ανθρώπινους κορονοϊούς. Ο γονότυπος 1 των στελεχών της γρίπης των πτηνών Η5Ν1 είναι ο πιο ευρέως διαδεδομένος (22 χώρες εντόπισης, 53 ξενιστές, 149 στελέχη). Η μεταπήδηση του γονοτύπου 1 του ιού της λύσσας χρονολογείται πριν από 888-1459 έτη, από νυχτερίδες των ΗΠΑ σε ρακούν και μετέπειτα σε είδη σαρκοφάγων παγκόσμιας εντόπισης. Για όλα τα ανωτέρω αποτελέσματα το ποσοστό αξιοπιστίας ήταν μεγαλύτερο του 70%. Συμπεράσματα: Καθοριστικό παράγοντα μετάδοσης ιογενών παθογόνων από τα ζώα στον άνθρωπο, αποτελεί η αλληλεπίδραση οικόσιτων ζώων με ζώα της άγριας πανίδας. Νυχτερίδες και τρωκτικά πρωτοστατούν. Η κλιματική κρίση οδηγεί σε τροποποίηση της οικολογίας διαβιβαστών, με αποτέλεσμα την επιβίωσή τους σε νέες περιοχές, αλλά και σε αυξημένη επιβίωση ιών εντός ξενιστών. Διαβιβαστές ενδημικοί στην Ευρώπη, ενδέχεται να μπορούν να μεταδώσουν εισαγόμενους από χώρες εκτός Ε.Ε./Ε.Ο.Χ. ιούς. Τα μοντέλα πρόβλεψης δείχνουν για ορισμένες περιπτώσεις νοσημάτων, να επεκτείνονται γεωγραφικά σε χώρες που γειτνιάζουν με την Ευρώπη, καθώς και πιθανές αυξητικές τάσεις σε κράτη μέλη με γνωστή εντόπιση. Η μοριακή επιδημιολογία αποτελεί έναν ιδανικό τρόπο μελέτης ταχέως εξελισσόμενων ιών, ιδιαίτερα λόγω του πλεονεκτήματος μελέτης μεταλλαγμένων στελεχών. Τα ανωτέρω νοσήματα, θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στην διαφορική διάγνωση νοσούντων επιστρεφόντων ασθενών και οι ίδιοι θα πρέπει να λαμβάνουν μέτρα ατομικής προστασίας μετά την επιστροφή τους.","abstract_html":"Σκοπός: Η μετάδοση ιών από ζώα στον άνθρωπο αποτελεί υπαρκτή και τρέχουσα απειλή μετά και την πρόσφατη πανδημία COVID-19. Στην παρούσα εργασία θα παρατεθούν επιδημιολογικά στοιχεία αναφορικά με ιογενή νοσήματα που προσβάλλουν τον άνθρωπο και μεταδίδονται από ζώα, καθώς και θα επισημανθεί η συνδρομής της μοριακής επιδημιολογίας στη διερεύνηση των ιών που προκαλούν αυτά τα νοσήματα. Μέθοδος: Μελετήθηκαν οι ετήσιες επιδημιολογικές αναφορές που υποβλήθηκαν στο Σύστημα Επιτήρησης του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (TESSy/ ECDC) και αφορούσαν ιογενή νοσήματα την περίοδο 2014 – 2023. Επιλέχθηκαν δεκαέξι νοσήματα που πληρούσαν το κριτήριο, της άμεσης ή έμμεσης μετάδοσης μέσω ζώων και της μέσω διαβιβαστών μετάδοσης. Τα επιδημιολογικά στοιχεία συνοδεύονται από εισαγωγικές πληροφορίες ανά νόσημα, οι οποίες αντλήθηκαν από τον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ), το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των Η.Π.Α (CDC) και της Ευρώπης (ECDC). Τέλος, παρουσιάζονται αποτελέσματα φυλογενετικών αναλύσεων σε ιούς των οικογενειών Coronaviridae, Paramyxoviridae, Orthomyxoviridae, Rhabdoviridae, και συγκρίνεται η γενετική απόσταση μεταξύ στελεχών ιών ασθενών και στελεχών ιών ξενιστών, νυχτερίδων και τρωκτικών. Αποτελέσματα: Οι ιοί που προκάλεσαν τη μεγαλύτερη συρροή κρουσμάτων ήταν: SARS-CoV-2 (n=280.873.732 κρούσματα), Hantavirus (n=20.388), Dengue fever virus (n=19.548), Chikungunya virus (n=3.865), West Nile virus (n=2.698), Zika virus (n=2.578). Κοροναϊοί νυχτερίδων παρουσιάζουν γενετική ομοιότητα με κοροναϊούς του ανθρώπου, χοίρων, καμήλων, τρωκτικών, πτηνών. Παραμυξοϊοί νυχτερίδων, παρουσιάζουν γενετική ομοιότητα με παραμυξοιούς αλόγων, χοίρων και τρωκτικών, με μετάδοση σε ανθρώπους, ορισμένων εξ αυτών. Κοροναϊοί βοοειδών, χοίρων και τρωκτικών παρουσιάζουν γενετική ομοιότητα με ανθρώπινους κορονοϊούς. Ο γονότυπος 1 των στελεχών της γρίπης των πτηνών Η5Ν1 είναι ο πιο ευρέως διαδεδομένος (22 χώρες εντόπισης, 53 ξενιστές, 149 στελέχη). Η μεταπήδηση του γονοτύπου 1 του ιού της λύσσας χρονολογείται πριν από 888-1459 έτη, από νυχτερίδες των ΗΠΑ σε ρακούν και μετέπειτα σε είδη σαρκοφάγων παγκόσμιας εντόπισης. Για όλα τα ανωτέρω αποτελέσματα το ποσοστό αξιοπιστίας ήταν μεγαλύτερο του 70%. Συμπεράσματα: Καθοριστικό παράγοντα μετάδοσης ιογενών παθογόνων από τα ζώα στον άνθρωπο, αποτελεί η αλληλεπίδραση οικόσιτων ζώων με ζώα της άγριας πανίδας. Νυχτερίδες και τρωκτικά πρωτοστατούν. Η κλιματική κρίση οδηγεί σε τροποποίηση της οικολογίας διαβιβαστών, με αποτέλεσμα την επιβίωσή τους σε νέες περιοχές, αλλά και σε αυξημένη επιβίωση ιών εντός ξενιστών. Διαβιβαστές ενδημικοί στην Ευρώπη, ενδέχεται να μπορούν να μεταδώσουν εισαγόμενους από χώρες εκτός Ε.Ε./Ε.Ο.Χ. ιούς. Τα μοντέλα πρόβλεψης δείχνουν για ορισμένες περιπτώσεις νοσημάτων, να επεκτείνονται γεωγραφικά σε χώρες που γειτνιάζουν με την Ευρώπη, καθώς και πιθανές αυξητικές τάσεις σε κράτη μέλη με γνωστή εντόπιση. Η μοριακή επιδημιολογία αποτελεί έναν ιδανικό τρόπο μελέτης ταχέως εξελισσόμενων ιών, ιδιαίτερα λόγω του πλεονεκτήματος μελέτης μεταλλαγμένων στελεχών. Τα ανωτέρω νοσήματα, θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στην διαφορική διάγνωση νοσούντων επιστρεφόντων ασθενών και οι ίδιοι θα πρέπει να λαμβάνουν μέτρα ατομικής προστασίας μετά την επιστροφή τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαντώνης Θωμάς","Papantonis Thomas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:01Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3466729"],"render_values":[{"text":"uoadl:3466729","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3466729","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3466729","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3466729","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαντώνης Θωμάς","Papantonis Thomas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3466729","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3466729"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Η μετάδοση ιών από ζώα στον άνθρωπο αποτελεί υπαρκτή και τρέχουσα απειλή μετά και την πρόσφατη πανδημία COVID-19. Στην παρούσα εργασία θα παρατεθούν επιδημιολογικά στοιχεία αναφορικά με ιογενή νοσήματα που προσβάλλουν τον άνθρωπο και μεταδίδονται από ζώα, καθώς και θα επισημανθεί η συνδρομής της μοριακής επιδημιολογίας στη διερεύνηση των ιών που προκαλούν αυτά τα νοσήματα. Μέθοδος: Μελετήθηκαν οι ετήσιες επιδημιολογικές αναφορές που υποβλήθηκαν στο Σύστημα Επιτήρησης του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (TESSy/ ECDC) και αφορούσαν ιογενή νοσήματα την περίοδο 2014 – 2023. Επιλέχθηκαν δεκαέξι νοσήματα που πληρούσαν το κριτήριο, της άμεσης ή έμμεσης μετάδοσης μέσω ζώων και της μέσω διαβιβαστών μετάδοσης. Τα επιδημιολογικά στοιχεία συνοδεύονται από εισαγωγικές πληροφορίες ανά νόσημα, οι οποίες αντλήθηκαν από τον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ), το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των Η.Π.Α (CDC) και της Ευρώπης (ECDC). Τέλος, παρουσιάζονται αποτελέσματα φυλογενετικών αναλύσεων σε ιούς των οικογενειών Coronaviridae, Paramyxoviridae, Orthomyxoviridae, Rhabdoviridae, και συγκρίνεται η γενετική απόσταση μεταξύ στελεχών ιών ασθενών και στελεχών ιών ξενιστών, νυχτερίδων και τρωκτικών. Αποτελέσματα: Οι ιοί που προκάλεσαν τη μεγαλύτερη συρροή κρουσμάτων ήταν: SARS-CoV-2 (n=280.873.732 κρούσματα), Hantavirus (n=20.388), Dengue fever virus (n=19.548), Chikungunya virus (n=3.865), West Nile virus (n=2.698), Zika virus (n=2.578). Κοροναϊοί νυχτερίδων παρουσιάζουν γενετική ομοιότητα με κοροναϊούς του ανθρώπου, χοίρων, καμήλων, τρωκτικών, πτηνών. Παραμυξοϊοί νυχτερίδων, παρουσιάζουν γενετική ομοιότητα με παραμυξοιούς αλόγων, χοίρων και τρωκτικών, με μετάδοση σε ανθρώπους, ορισμένων εξ αυτών. Κοροναϊοί βοοειδών, χοίρων και τρωκτικών παρουσιάζουν γενετική ομοιότητα με ανθρώπινους κορονοϊούς. Ο γονότυπος 1 των στελεχών της γρίπης των πτηνών Η5Ν1 είναι ο πιο ευρέως διαδεδομένος (22 χώρες εντόπισης, 53 ξενιστές, 149 στελέχη). Η μεταπήδηση του γονοτύπου 1 του ιού της λύσσας χρονολογείται πριν από 888-1459 έτη, από νυχτερίδες των ΗΠΑ σε ρακούν και μετέπειτα σε είδη σαρκοφάγων παγκόσμιας εντόπισης. Για όλα τα ανωτέρω αποτελέσματα το ποσοστό αξιοπιστίας ήταν μεγαλύτερο του 70%. Συμπεράσματα: Καθοριστικό παράγοντα μετάδοσης ιογενών παθογόνων από τα ζώα στον άνθρωπο, αποτελεί η αλληλεπίδραση οικόσιτων ζώων με ζώα της άγριας πανίδας. Νυχτερίδες και τρωκτικά πρωτοστατούν. Η κλιματική κρίση οδηγεί σε τροποποίηση της οικολογίας διαβιβαστών, με αποτέλεσμα την επιβίωσή τους σε νέες περιοχές, αλλά και σε αυξημένη επιβίωση ιών εντός ξενιστών. Διαβιβαστές ενδημικοί στην Ευρώπη, ενδέχεται να μπορούν να μεταδώσουν εισαγόμενους από χώρες εκτός Ε.Ε./Ε.Ο.Χ. ιούς. Τα μοντέλα πρόβλεψης δείχνουν για ορισμένες περιπτώσεις νοσημάτων, να επεκτείνονται γεωγραφικά σε χώρες που γειτνιάζουν με την Ευρώπη, καθώς και πιθανές αυξητικές τάσεις σε κράτη μέλη με γνωστή εντόπιση. Η μοριακή επιδημιολογία αποτελεί έναν ιδανικό τρόπο μελέτης ταχέως εξελισσόμενων ιών, ιδιαίτερα λόγω του πλεονεκτήματος μελέτης μεταλλαγμένων στελεχών. Τα ανωτέρω νοσήματα, θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στην διαφορική διάγνωση νοσούντων επιστρεφόντων ασθενών και οι ίδιοι θα πρέπει να λαμβάνουν μέτρα ατομικής προστασίας μετά την επιστροφή τους.","Purpose: The transmission of viruses from animals to humans is an existed and current threat after the recent COVID-19 pandemic. In this study, epidemiological data will be presented regarding the viral diseases that affect humans and are transmitted by animals, as well as the contribution of molecular epidemiology to the investigation of these diseases will be noted. Method: The annual epidemiological reports submitted to the European Surveillance System of the European Center for Disease Control and Prevention (TESSy/ECDC) related to viral diseases for the period of 2014 – 2023 were studied. Sixteen diseases that comply with the criterion of direct or indirect transmission from an animal to humans or with the intervention of transmitters were selected. The epidemiological data were accompanied by general information of each disease, which were obtained from the National Public Health Organization (NPHO), the Center for Disease Control and Prevention of the U.S.A. (CDC) and European Center for Disease, Prevention and Control (ECDC). Finally, results of phylogenetic analysis were presented on viruses of the Coronaviridae, Paramyxoviridae, Orthomyxoviridae and Rhabdoviridae families and a comparison of the genetic distance among virus strains isolated from patients and virus strains found in hosts was performed. Results: The viruses that caused the largest occurrence of cases were: SARS-CoV-2 (n=280,873,732 cases), Hantavirus (n=20,388), Dengue fever virus (n=19,548), Chikungunya virus (n =3,865), West Nile virus (n=2,698), and Zika virus (n=2,578). Bat coronaviruses have genetic similarity to human, porcine, camel, rodent and avian coronaviruses. Paramyxoviruses of bats have genetic similarity to paramyxoviruses of horses, pigs and rodents, with some of them to have been transmitted to humans. Bovine, porcine and rodent coronaviruses have genetic similarity to human coronaviruses. Transcript of genotype 1 lyssavirus is identified 888-1459 years ago, from US bats to raccoons and later to other carnivore species with a global footprint. For all the above results the estimated reliability was higher than 70%. Conclusions: A determining factor favoring the transmission of pathogens from animals to humans is the interaction of domestic animals with wild animals. Bats and rodents are the leaders in this interaction. The climate crisis leads to a modification of the ecology of transmitters, and as a result they can survive in areas that were not endemic until now. Also, it leads to an increased viral survival in host animals. Transmitters endemic to Europe may be able to transmit viruses imported from endemic countries outside of Europe. Forecast models show for some cases of diseases to be geographically expanded in countries adjacent to the borders of Europe, as well as possible increasing trends in Member States where they are already detected. Molecular epidemiology is an ideal scientific tool to study rapidly evolving viruses, especially with its ability to study strain with mutations. The above diseases have to be included within the returning sick travelers’ differential diagnosis, as well as travelers have to comply with personal protection measures upon their return to European territory."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση της δυναμικής μετάδοσης ιών από ζώα ξενιστές στον άνθρωπο και της πιθανότητας ακόλουθης πρόκλησης επιδημικών εκρήξεων: μια προσέγγιση σε πλαίσιο εφαρμογής μεθόδων μοριακής επιδημιολογίας."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαντώνης Θωμάς","Papantonis Thomas"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Σκοπός: Η μετάδοση ιών από ζώα στον άνθρωπο αποτελεί υπαρκτή και τρέχουσα απειλή μετά και την πρόσφατη πανδημία COVID-19. Στην παρούσα εργασία θα παρατεθούν επιδημιολογικά στοιχεία αναφορικά με ιογενή νοσήματα που προσβάλλουν τον άνθρωπο και μεταδίδονται από ζώα, καθώς και θα επισημανθεί η συνδρομής της μοριακής επιδημιολογίας στη διερεύνηση των ιών που προκαλούν αυτά τα νοσήματα. Μέθοδος: Μελετήθηκαν οι ετήσιες επιδημιολογικές αναφορές που υποβλήθηκαν στο Σύστημα Επιτήρησης του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (TESSy/ ECDC) και αφορούσαν ιογενή νοσήματα την περίοδο 2014 – 2023. Επιλέχθηκαν δεκαέξι νοσήματα που πληρούσαν το κριτήριο, της άμεσης ή έμμεσης μετάδοσης μέσω ζώων και της μέσω διαβιβαστών μετάδοσης. Τα επιδημιολογικά στοιχεία συνοδεύονται από εισαγωγικές πληροφορίες ανά νόσημα, οι οποίες αντλήθηκαν από τον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ), το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των Η.Π.Α (CDC) και της Ευρώπης (ECDC). Τέλος, παρουσιάζονται αποτελέσματα φυλογενετικών αναλύσεων σε ιούς των οικογενειών Coronaviridae, Paramyxoviridae, Orthomyxoviridae, Rhabdoviridae, και συγκρίνεται η γενετική απόσταση μεταξύ στελεχών ιών ασθενών και στελεχών ιών ξενιστών, νυχτερίδων και τρωκτικών. Αποτελέσματα: Οι ιοί που προκάλεσαν τη μεγαλύτερη συρροή κρουσμάτων ήταν: SARS-CoV-2 (n=280.873.732 κρούσματα), Hantavirus (n=20.388), Dengue fever virus (n=19.548), Chikungunya virus (n=3.865), West Nile virus (n=2.698), Zika virus (n=2.578). Κοροναϊοί νυχτερίδων παρουσιάζουν γενετική ομοιότητα με κοροναϊούς του ανθρώπου, χοίρων, καμήλων, τρωκτικών, πτηνών. Παραμυξοϊοί νυχτερίδων, παρουσιάζουν γενετική ομοιότητα με παραμυξοιούς αλόγων, χοίρων και τρωκτικών, με μετάδοση σε ανθρώπους, ορισμένων εξ αυτών. Κοροναϊοί βοοειδών, χοίρων και τρωκτικών παρουσιάζουν γενετική ομοιότητα με ανθρώπινους κορονοϊούς. Ο γονότυπος 1 των στελεχών της γρίπης των πτηνών Η5Ν1 είναι ο πιο ευρέως διαδεδομένος (22 χώρες εντόπισης, 53 ξενιστές, 149 στελέχη). Η μεταπήδηση του γονοτύπου 1 του ιού της λύσσας χρονολογείται πριν από 888-1459 έτη, από νυχτερίδες των ΗΠΑ σε ρακούν και μετέπειτα σε είδη σαρκοφάγων παγκόσμιας εντόπισης. Για όλα τα ανωτέρω αποτελέσματα το ποσοστό αξιοπιστίας ήταν μεγαλύτερο του 70%. Συμπεράσματα: Καθοριστικό παράγοντα μετάδοσης ιογενών παθογόνων από τα ζώα στον άνθρωπο, αποτελεί η αλληλεπίδραση οικόσιτων ζώων με ζώα της άγριας πανίδας. Νυχτερίδες και τρωκτικά πρωτοστατούν. Η κλιματική κρίση οδηγεί σε τροποποίηση της οικολογίας διαβιβαστών, με αποτέλεσμα την επιβίωσή τους σε νέες περιοχές, αλλά και σε αυξημένη επιβίωση ιών εντός ξενιστών. Διαβιβαστές ενδημικοί στην Ευρώπη, ενδέχεται να μπορούν να μεταδώσουν εισαγόμενους από χώρες εκτός Ε.Ε./Ε.Ο.Χ. ιούς. Τα μοντέλα πρόβλεψης δείχνουν για ορισμένες περιπτώσεις νοσημάτων, να επεκτείνονται γεωγραφικά σε χώρες που γειτνιάζουν με την Ευρώπη, καθώς και πιθανές αυξητικές τάσεις σε κράτη μέλη με γνωστή εντόπιση. Η μοριακή επιδημιολογία αποτελεί έναν ιδανικό τρόπο μελέτης ταχέως εξελισσόμενων ιών, ιδιαίτερα λόγω του πλεονεκτήματος μελέτης μεταλλαγμένων στελεχών. Τα ανωτέρω νοσήματα, θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στην διαφορική διάγνωση νοσούντων επιστρεφόντων ασθενών και οι ίδιοι θα πρέπει να λαμβάνουν μέτρα ατομικής προστασίας μετά την επιστροφή τους.","Purpose: The transmission of viruses from animals to humans is an existed and current threat after the recent COVID-19 pandemic. In this study, epidemiological data will be presented regarding the viral diseases that affect humans and are transmitted by animals, as well as the contribution of molecular epidemiology to the investigation of these diseases will be noted. Method: The annual epidemiological reports submitted to the European Surveillance System of the European Center for Disease Control and Prevention (TESSy/ECDC) related to viral diseases for the period of 2014 – 2023 were studied. Sixteen diseases that comply with the criterion of direct or indirect transmission from an animal to humans or with the intervention of transmitters were selected. The epidemiological data were accompanied by general information of each disease, which were obtained from the National Public Health Organization (NPHO), the Center for Disease Control and Prevention of the U.S.A. (CDC) and European Center for Disease, Prevention and Control (ECDC). Finally, results of phylogenetic analysis were presented on viruses of the Coronaviridae, Paramyxoviridae, Orthomyxoviridae and Rhabdoviridae families and a comparison of the genetic distance among virus strains isolated from patients and virus strains found in hosts was performed. Results: The viruses that caused the largest occurrence of cases were: SARS-CoV-2 (n=280,873,732 cases), Hantavirus (n=20,388), Dengue fever virus (n=19,548), Chikungunya virus (n =3,865), West Nile virus (n=2,698), and Zika virus (n=2,578). Bat coronaviruses have genetic similarity to human, porcine, camel, rodent and avian coronaviruses. Paramyxoviruses of bats have genetic similarity to paramyxoviruses of horses, pigs and rodents, with some of them to have been transmitted to humans. Bovine, porcine and rodent coronaviruses have genetic similarity to human coronaviruses. Transcript of genotype 1 lyssavirus is identified 888-1459 years ago, from US bats to raccoons and later to other carnivore species with a global footprint. For all the above results the estimated reliability was higher than 70%. Conclusions: A determining factor favoring the transmission of pathogens from animals to humans is the interaction of domestic animals with wild animals. Bats and rodents are the leaders in this interaction. The climate crisis leads to a modification of the ecology of transmitters, and as a result they can survive in areas that were not endemic until now. Also, it leads to an increased viral survival in host animals. Transmitters endemic to Europe may be able to transmit viruses imported from endemic countries outside of Europe. Forecast models show for some cases of diseases to be geographically expanded in countries adjacent to the borders of Europe, as well as possible increasing trends in Member States where they are already detected. Molecular epidemiology is an ideal scientific tool to study rapidly evolving viruses, especially with its ability to study strain with mutations. The above diseases have to be included within the returning sick travelers’ differential diagnosis, as well as travelers have to comply with personal protection measures upon their return to European territory."],"dc:identifier":["uoadl:3466729","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3466729"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση της δυναμικής μετάδοσης ιών από ζώα ξενιστές στον άνθρωπο και της πιθανότητας ακόλουθης πρόκλησης επιδημικών εκρήξεων: μια προσέγγιση σε πλαίσιο εφαρμογής μεθόδων μοριακής επιδημιολογίας."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:01Z"}