{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3471280"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3471280","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τα όρια του ελέγχου των κρατικών ενισχύσεων φορολογικού χαρακτήρα από την ΕΕ ιδίως ενόψει της φορολογικής αυτονομίας των κρατών μελών - Η ειδικότερη περίπτωση των Tax Rulings","abstract":"Η παρούσα διατριβή εξετάζει τον έλεγχο που ξεκίνησε το 2013 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, βάσει των κανόνων για την απαγόρευση των κρατικών ενισχύσεων, των φορολογικών αποφάσεων προέγκρισης (“tax rulings”) που εκδίδουν τα κράτη μέλη υπέρ μεμονωμένων εταιριών και έχουν ως αποτέλεσμα να χορηγούν φορολογικό πλεονέκτημα στον αποδέκτη τους στρεβλώνοντας τον ελεύθερο ανταγωνισμό εντός της ΕΕ. Συγκεκριμένα, εξετάζονται τα ουσιαστικά και διαδικαστικά όρια αυτού του ελέγχου σύμφωνα και με την πρόσφατη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης- εν είδει case study-, με έμφαση στον ορθό εντοπισμό από την Επιτροπή του συστήματος αναφοράς για την κρίση περί επιλεκτικού πλεονεκτήματος και την χρήση από την τελευταία της αρχής του πλήρους ανταγωνισμού ως εργαλείο για την διαμόρφωσή του. Σύμφωνα με την απόφαση- σταθμό του Δικαστηρίου στην υπόθεση Fiat (2022), η οποία ανέτρεψε την βασική συλλογιστική της Επιτροπής σε αυτή την σειρά αποφάσεών της, μόνο το εθνικό δίκαιο των κρατών μελών πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον προσδιορισμό του συστήματος αναφοράς. Ωστόσο, η παρούσα έρευνα, εξετάζοντας προσεκτικά τη νομολογία του Δικαστηρίου και μετά την Fiat και μέχρι την απόφαση για την Apple (2024), φωτίζει ορισμένες σκέψεις του Δικαστηρίου που με την μορφή obiter dictorum εισάγουν παρεκκλίσεις στην ανωτέρω κατηγορηματική προσέγγιση του Δικαστηρίου για το σύστημα αναφοράς, ιδίως όταν υπάρχει κίνδυνος καταστρατήγησης του δικαίου της ΕΕ.","abstract_html":"Η παρούσα διατριβή εξετάζει τον έλεγχο που ξεκίνησε το 2013 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, βάσει των κανόνων για την απαγόρευση των κρατικών ενισχύσεων, των φορολογικών αποφάσεων προέγκρισης (“tax rulings”) που εκδίδουν τα κράτη μέλη υπέρ μεμονωμένων εταιριών και έχουν ως αποτέλεσμα να χορηγούν φορολογικό πλεονέκτημα στον αποδέκτη τους στρεβλώνοντας τον ελεύθερο ανταγωνισμό εντός της ΕΕ. Συγκεκριμένα, εξετάζονται τα ουσιαστικά και διαδικαστικά όρια αυτού του ελέγχου σύμφωνα και με την πρόσφατη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης- εν είδει case study-, με έμφαση στον ορθό εντοπισμό από την Επιτροπή του συστήματος αναφοράς για την κρίση περί επιλεκτικού πλεονεκτήματος και την χρήση από την τελευταία της αρχής του πλήρους ανταγωνισμού ως εργαλείο για την διαμόρφωσή του. Σύμφωνα με την απόφαση- σταθμό του Δικαστηρίου στην υπόθεση Fiat (2022), η οποία ανέτρεψε την βασική συλλογιστική της Επιτροπής σε αυτή την σειρά αποφάσεών της, μόνο το εθνικό δίκαιο των κρατών μελών πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον προσδιορισμό του συστήματος αναφοράς. Ωστόσο, η παρούσα έρευνα, εξετάζοντας προσεκτικά τη νομολογία του Δικαστηρίου και μετά την Fiat και μέχρι την απόφαση για την Apple (2024), φωτίζει ορισμένες σκέψεις του Δικαστηρίου που με την μορφή obiter dictorum εισάγουν παρεκκλίσεις στην ανωτέρω κατηγορηματική προσέγγιση του Δικαστηρίου για το σύστημα αναφοράς, ιδίως όταν υπάρχει κίνδυνος καταστρατήγησης του δικαίου της ΕΕ.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραδαΐδης Γρηγόριος","Karadaidis Grigorios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:03Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3471280"],"render_values":[{"text":"uoadl:3471280","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3471280","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3471280","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3471280","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραδαΐδης Γρηγόριος","Karadaidis Grigorios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3471280","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3471280"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διατριβή εξετάζει τον έλεγχο που ξεκίνησε το 2013 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, βάσει των κανόνων για την απαγόρευση των κρατικών ενισχύσεων, των φορολογικών αποφάσεων προέγκρισης (“tax rulings”) που εκδίδουν τα κράτη μέλη υπέρ μεμονωμένων εταιριών και έχουν ως αποτέλεσμα να χορηγούν φορολογικό πλεονέκτημα στον αποδέκτη τους στρεβλώνοντας τον ελεύθερο ανταγωνισμό εντός της ΕΕ. Συγκεκριμένα, εξετάζονται τα ουσιαστικά και διαδικαστικά όρια αυτού του ελέγχου σύμφωνα και με την πρόσφατη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης- εν είδει case study-, με έμφαση στον ορθό εντοπισμό από την Επιτροπή του συστήματος αναφοράς για την κρίση περί επιλεκτικού πλεονεκτήματος και την χρήση από την τελευταία της αρχής του πλήρους ανταγωνισμού ως εργαλείο για την διαμόρφωσή του. Σύμφωνα με την απόφαση- σταθμό του Δικαστηρίου στην υπόθεση Fiat (2022), η οποία ανέτρεψε την βασική συλλογιστική της Επιτροπής σε αυτή την σειρά αποφάσεών της, μόνο το εθνικό δίκαιο των κρατών μελών πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον προσδιορισμό του συστήματος αναφοράς. Ωστόσο, η παρούσα έρευνα, εξετάζοντας προσεκτικά τη νομολογία του Δικαστηρίου και μετά την Fiat και μέχρι την απόφαση για την Apple (2024), φωτίζει ορισμένες σκέψεις του Δικαστηρίου που με την μορφή obiter dictorum εισάγουν παρεκκλίσεις στην ανωτέρω κατηγορηματική προσέγγιση του Δικαστηρίου για το σύστημα αναφοράς, ιδίως όταν υπάρχει κίνδυνος καταστρατήγησης του δικαίου της ΕΕ.","This thesis examines the investigation initiated in 2013 by the European Commission, based on the rules prohibiting state aid, into tax rulings issued by member states in favor of specific companies. These rulings grant tax advantages to their recipients, distorting free competition within the EU. In particular, the substantive and procedural limits of this investigation are analyzed, with reference to recent case law of the Court of Justice of the European Union, using a case study approach. Emphasis is placed on the Commission’s correct identification of the reference system for determining selective advantage and its use of the arm’s length principle as a tool for shaping that determination. According to the landmark ruling by the Court in the Fiat case (2022), which overturned the Commission’s key reasoning in this series of decisions, only the national law of member states should be considered in identifying the reference system. However, this research, by closely examining the Court's case law after Fiat and up to the Apple decision (2024), sheds light on certain observations by the Court—presented as obiter dicta—that introduce deviations from the Court’s otherwise categorical approach to the reference system, in particular where there is a risk of circumvention of EU law."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τα όρια του ελέγχου των κρατικών ενισχύσεων φορολογικού χαρακτήρα από την ΕΕ ιδίως ενόψει της φορολογικής αυτονομίας των κρατών μελών - Η ειδικότερη περίπτωση των Tax Rulings"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραδαΐδης Γρηγόριος","Karadaidis Grigorios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα διατριβή εξετάζει τον έλεγχο που ξεκίνησε το 2013 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, βάσει των κανόνων για την απαγόρευση των κρατικών ενισχύσεων, των φορολογικών αποφάσεων προέγκρισης (“tax rulings”) που εκδίδουν τα κράτη μέλη υπέρ μεμονωμένων εταιριών και έχουν ως αποτέλεσμα να χορηγούν φορολογικό πλεονέκτημα στον αποδέκτη τους στρεβλώνοντας τον ελεύθερο ανταγωνισμό εντός της ΕΕ. Συγκεκριμένα, εξετάζονται τα ουσιαστικά και διαδικαστικά όρια αυτού του ελέγχου σύμφωνα και με την πρόσφατη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης- εν είδει case study-, με έμφαση στον ορθό εντοπισμό από την Επιτροπή του συστήματος αναφοράς για την κρίση περί επιλεκτικού πλεονεκτήματος και την χρήση από την τελευταία της αρχής του πλήρους ανταγωνισμού ως εργαλείο για την διαμόρφωσή του. Σύμφωνα με την απόφαση- σταθμό του Δικαστηρίου στην υπόθεση Fiat (2022), η οποία ανέτρεψε την βασική συλλογιστική της Επιτροπής σε αυτή την σειρά αποφάσεών της, μόνο το εθνικό δίκαιο των κρατών μελών πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον προσδιορισμό του συστήματος αναφοράς. Ωστόσο, η παρούσα έρευνα, εξετάζοντας προσεκτικά τη νομολογία του Δικαστηρίου και μετά την Fiat και μέχρι την απόφαση για την Apple (2024), φωτίζει ορισμένες σκέψεις του Δικαστηρίου που με την μορφή obiter dictorum εισάγουν παρεκκλίσεις στην ανωτέρω κατηγορηματική προσέγγιση του Δικαστηρίου για το σύστημα αναφοράς, ιδίως όταν υπάρχει κίνδυνος καταστρατήγησης του δικαίου της ΕΕ.","This thesis examines the investigation initiated in 2013 by the European Commission, based on the rules prohibiting state aid, into tax rulings issued by member states in favor of specific companies. These rulings grant tax advantages to their recipients, distorting free competition within the EU. In particular, the substantive and procedural limits of this investigation are analyzed, with reference to recent case law of the Court of Justice of the European Union, using a case study approach. Emphasis is placed on the Commission’s correct identification of the reference system for determining selective advantage and its use of the arm’s length principle as a tool for shaping that determination. According to the landmark ruling by the Court in the Fiat case (2022), which overturned the Commission’s key reasoning in this series of decisions, only the national law of member states should be considered in identifying the reference system. However, this research, by closely examining the Court's case law after Fiat and up to the Apple decision (2024), sheds light on certain observations by the Court—presented as obiter dicta—that introduce deviations from the Court’s otherwise categorical approach to the reference system, in particular where there is a risk of circumvention of EU law."],"dc:identifier":["uoadl:3471280","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3471280"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Τα όρια του ελέγχου των κρατικών ενισχύσεων φορολογικού χαρακτήρα από την ΕΕ ιδίως ενόψει της φορολογικής αυτονομίας των κρατών μελών - Η ειδικότερη περίπτωση των Tax Rulings"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:03Z"}