{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3471291"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3471291","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Examination of PRKN mRNA levels in peripheral blood as a tool to identify PRKN-related Parkinon's disease","abstract":"Η νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ), ως δεύτερη συχνότερη νευροεκφυλιστική διαταραχή, χαρακτηρίζεται από την εκφύλιση ντοπαμινεργικών νευρώνων στη μέλαινα ουσία, καθώς και τη δημιουργία σωματίων Lewis. Η μιτοχονδριακή δυσλειτουργία, ιδιαίτερα στο μονοπάτι ελέγχου PINK1/parkin , φαίνεται να έχει κεντρικό ρόλο στην παθογένεση της ΝΠ. Το γονίδιο PRKN, το οποίο κωδικοποιέι την Ε3 ουμπικουιτινο-λιγκάση παρκίνη, διαθέτει κρίσιμο ρόλο στη μιτοφαγία και τη διατήρηση των μιτοχονδρίων. Μεταλλάξεις στο γονίδιο της παρκίνης, αποτελούν κύρια αιτία ΝΠ πρώιμης έναρξης, που κληρονομείται με αυτοσωμικό υπολειπόμενο τρόπο. Η γενετική ταυτοποίηση μεταλλάξεων της παρκίνης είναι μέχρι στιγμής δύσκολη, απαιτώντας αρκετά εξειδικευμένες γενετικές εξετάσεις. Θα ήταν, λοιπόν, χρήσιμη η ύπαρξη ενός ανιχνευτικού τεστ των φορέων των μεταλλάξεων της παρκίνης με υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα. Σε προηγούμενη μελέτη του εργαστηρίου μας, βασιζόμενη σε μικρό δείγμα ασθενών, οι Papagiannakis et al (2024) πρότειναν πως η χρήση των επιπέδων mRNA στα μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος ανιχνεύει με υψηλή ακρίβεια ασθενείς με ΝΠ σχετιζόμενη με παρκίνη σε σχέση με ασθενείς με ιδιοπαθή ΝΠ και υγιείς μάρτυρες. Στην παρούσα μελέτη, σκοπός είναι η περαιτέρω επικαιροποίηση και επέκταση αυτών των ευρημάτων σε περισσότερα δείγματα χρησιμοποιώντας ένα καινούριο ζεύγος εκκινητών για τη διαδικασία τη RT-PCR για το γονίδιο της PRKN. Για αυτή τη διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε ανάλυση μονοπύρηνων κυττάρων περιφερικού αίματος από 7 ασθενείς με ΝΠ σχετιζόμενη με παρκίνη ( 3 ομοζυγοι ή σύνθετοι ετερόζυγοι, 4 ετερόζυγοι), 8 ασθενείς με ιδιοπαθή ΝΠ και 7 υγιείς μάρτυρες από μία ήδη υπάρχουσα κοορτή της Α’ Νευρολογικής Κλινικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστήμιου Αθηνών (ΕΚΠΑ), στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο. Οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν κυρίως στο Εργαστήριο Νευροεκφυλιστικών Νόσων του Ιδρύματος Ιατροβιολογικών ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών (ΙΙΒΕΑΑ). Η έκφραση των επιπέδων mRNA της παρκίνης ποσοτικοποιήθηκε μέσω RT-PCR με τη χρήση ενός νέου ζεύγους εκκινητών, ενώ για τη γενετική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε MLPA, Sanger Sequencing και WES. Τα ευρήματα της μελέτης ανέδειξαν μία στατιστικά σημαντική διαφορά στην έκφραση της παρκίνης μεταξύ των διαφόρων ομάδων (υγιών, ασθενών με ιδιοπαθή ΝΠ, και ασθενών με ΝΠ σχετιζόμενη με παρκίνη, p-value <0.0001). Η έκφραση της παρκίνης ανευρέθη μειωμένη σε ασθενείς με ΝΠ-σχετιζόμενη με παρκίνη (3 ομόζυγοι- 4 ετερόζυγοι) σε σύγκριση με υγιείς μάρτυρες (4.3 φορές μικρότερη, p-value=0.0004) και ασθενείς με ιδιοπαθή ΝΠ ( 3.25 φορές μικρότερη, p-value=0.021). Τα επίπεδα mRNA του γονιδίου PRKN ήταν μη ανιχνεύσιμα η πολύ χαμηλά σε όλους τους φορείς της μετάλλαξης, ακόμη και στους ετερόζυγους. Η ανάλυση της καμπύλης ROC ανέδειξε ευαισθησία και ειδικότητα της μεθόδου στο 100% καθώς και θετική προγνωστική αξία των χαμηλών επιπέδων PRKN για την παρουσίας φορέων μετάλλαξης PRKN επίσης 100% (72,3-100%). Συμπερασματικά, η μελέτη αυτή αναδεικνύει τη διαγνωστική αξία των επιπέδων mRNA του γονιδίου της παρκίνης για τη διαφοροποίηση των φορέων των μεταλλάξεων PRKN από τους μη –φορείς, αναδεικνύοντας μειωμένα επίπεδα mRNA γονιδίου PRKN στη ΝΠ σχετιζόμενη με παρκίνη. Αυτά τα ευρήματα οδηγούν στην ενσωμάτωση των επιπέδων έκφρασης mRNA της παρκίνης στο περιφερικό αίμα ως χρήσιμο εργαλείο στην κλινική διαγνωστική και θεραπευτική πράξη της ΝΠ . Επιπλέον, τα χαμηλά επίπεδα mRNA παρκίνης ακόμη και στους ετερόζυγους φορείς υποδεικνύει πιθανώς την ύπαρξη επιπλέον μηχανισμών από την έλλειψη ενός μόνου γενετικού αλληλίου.","abstract_html":"Η νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ), ως δεύτερη συχνότερη νευροεκφυλιστική διαταραχή, χαρακτηρίζεται από την εκφύλιση ντοπαμινεργικών νευρώνων στη μέλαινα ουσία, καθώς και τη δημιουργία σωματίων Lewis. Η μιτοχονδριακή δυσλειτουργία, ιδιαίτερα στο μονοπάτι ελέγχου PINK1/parkin , φαίνεται να έχει κεντρικό ρόλο στην παθογένεση της ΝΠ. Το γονίδιο PRKN, το οποίο κωδικοποιέι την Ε3 ουμπικουιτινο-λιγκάση παρκίνη, διαθέτει κρίσιμο ρόλο στη μιτοφαγία και τη διατήρηση των μιτοχονδρίων. Μεταλλάξεις στο γονίδιο της παρκίνης, αποτελούν κύρια αιτία ΝΠ πρώιμης έναρξης, που κληρονομείται με αυτοσωμικό υπολειπόμενο τρόπο. Η γενετική ταυτοποίηση μεταλλάξεων της παρκίνης είναι μέχρι στιγμής δύσκολη, απαιτώντας αρκετά εξειδικευμένες γενετικές εξετάσεις. Θα ήταν, λοιπόν, χρήσιμη η ύπαρξη ενός ανιχνευτικού τεστ των φορέων των μεταλλάξεων της παρκίνης με υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα. Σε προηγούμενη μελέτη του εργαστηρίου μας, βασιζόμενη σε μικρό δείγμα ασθενών, οι Papagiannakis et al (2024) πρότειναν πως η χρήση των επιπέδων mRNA στα μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος ανιχνεύει με υψηλή ακρίβεια ασθενείς με ΝΠ σχετιζόμενη με παρκίνη σε σχέση με ασθενείς με ιδιοπαθή ΝΠ και υγιείς μάρτυρες. Στην παρούσα μελέτη, σκοπός είναι η περαιτέρω επικαιροποίηση και επέκταση αυτών των ευρημάτων σε περισσότερα δείγματα χρησιμοποιώντας ένα καινούριο ζεύγος εκκινητών για τη διαδικασία τη RT-PCR για το γονίδιο της PRKN. Για αυτή τη διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε ανάλυση μονοπύρηνων κυττάρων περιφερικού αίματος από 7 ασθενείς με ΝΠ σχετιζόμενη με παρκίνη ( 3 ομοζυγοι ή σύνθετοι ετερόζυγοι, 4 ετερόζυγοι), 8 ασθενείς με ιδιοπαθή ΝΠ και 7 υγιείς μάρτυρες από μία ήδη υπάρχουσα κοορτή της Α’ Νευρολογικής Κλινικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστήμιου Αθηνών (ΕΚΠΑ), στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο. Οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν κυρίως στο Εργαστήριο Νευροεκφυλιστικών Νόσων του Ιδρύματος Ιατροβιολογικών ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών (ΙΙΒΕΑΑ). Η έκφραση των επιπέδων mRNA της παρκίνης ποσοτικοποιήθηκε μέσω RT-PCR με τη χρήση ενός νέου ζεύγους εκκινητών, ενώ για τη γενετική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε MLPA, Sanger Sequencing και WES. Τα ευρήματα της μελέτης ανέδειξαν μία στατιστικά σημαντική διαφορά στην έκφραση της παρκίνης μεταξύ των διαφόρων ομάδων (υγιών, ασθενών με ιδιοπαθή ΝΠ, και ασθενών με ΝΠ σχετιζόμενη με παρκίνη, p-value &lt;0.0001). Η έκφραση της παρκίνης ανευρέθη μειωμένη σε ασθενείς με ΝΠ-σχετιζόμενη με παρκίνη (3 ομόζυγοι- 4 ετερόζυγοι) σε σύγκριση με υγιείς μάρτυρες (4.3 φορές μικρότερη, p-value=0.0004) και ασθενείς με ιδιοπαθή ΝΠ ( 3.25 φορές μικρότερη, p-value=0.021). Τα επίπεδα mRNA του γονιδίου PRKN ήταν μη ανιχνεύσιμα η πολύ χαμηλά σε όλους τους φορείς της μετάλλαξης, ακόμη και στους ετερόζυγους. Η ανάλυση της καμπύλης ROC ανέδειξε ευαισθησία και ειδικότητα της μεθόδου στο 100% καθώς και θετική προγνωστική αξία των χαμηλών επιπέδων PRKN για την παρουσίας φορέων μετάλλαξης PRKN επίσης 100% (72,3-100%). Συμπερασματικά, η μελέτη αυτή αναδεικνύει τη διαγνωστική αξία των επιπέδων mRNA του γονιδίου της παρκίνης για τη διαφοροποίηση των φορέων των μεταλλάξεων PRKN από τους μη –φορείς, αναδεικνύοντας μειωμένα επίπεδα mRNA γονιδίου PRKN στη ΝΠ σχετιζόμενη με παρκίνη. Αυτά τα ευρήματα οδηγούν στην ενσωμάτωση των επιπέδων έκφρασης mRNA της παρκίνης στο περιφερικό αίμα ως χρήσιμο εργαλείο στην κλινική διαγνωστική και θεραπευτική πράξη της ΝΠ . Επιπλέον, τα χαμηλά επίπεδα mRNA παρκίνης ακόμη και στους ετερόζυγους φορείς υποδεικνύει πιθανώς την ύπαρξη επιπλέον μηχανισμών από την έλλειψη ενός μόνου γενετικού αλληλίου.","abstract_has_math":false,"creators":["Σιλιόγκα Ελίνα","Siliogka Elina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:03Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3471291"],"render_values":[{"text":"uoadl:3471291","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3471291","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3471291","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3471291","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σιλιόγκα Ελίνα","Siliogka Elina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3471291","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3471291"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ), ως δεύτερη συχνότερη νευροεκφυλιστική διαταραχή, χαρακτηρίζεται από την εκφύλιση ντοπαμινεργικών νευρώνων στη μέλαινα ουσία, καθώς και τη δημιουργία σωματίων Lewis. Η μιτοχονδριακή δυσλειτουργία, ιδιαίτερα στο μονοπάτι ελέγχου PINK1/parkin , φαίνεται να έχει κεντρικό ρόλο στην παθογένεση της ΝΠ. Το γονίδιο PRKN, το οποίο κωδικοποιέι την Ε3 ουμπικουιτινο-λιγκάση παρκίνη, διαθέτει κρίσιμο ρόλο στη μιτοφαγία και τη διατήρηση των μιτοχονδρίων. Μεταλλάξεις στο γονίδιο της παρκίνης, αποτελούν κύρια αιτία ΝΠ πρώιμης έναρξης, που κληρονομείται με αυτοσωμικό υπολειπόμενο τρόπο. Η γενετική ταυτοποίηση μεταλλάξεων της παρκίνης είναι μέχρι στιγμής δύσκολη, απαιτώντας αρκετά εξειδικευμένες γενετικές εξετάσεις. Θα ήταν, λοιπόν, χρήσιμη η ύπαρξη ενός ανιχνευτικού τεστ των φορέων των μεταλλάξεων της παρκίνης με υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα. Σε προηγούμενη μελέτη του εργαστηρίου μας, βασιζόμενη σε μικρό δείγμα ασθενών, οι Papagiannakis et al (2024) πρότειναν πως η χρήση των επιπέδων mRNA στα μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος ανιχνεύει με υψηλή ακρίβεια ασθενείς με ΝΠ σχετιζόμενη με παρκίνη σε σχέση με ασθενείς με ιδιοπαθή ΝΠ και υγιείς μάρτυρες. Στην παρούσα μελέτη, σκοπός είναι η περαιτέρω επικαιροποίηση και επέκταση αυτών των ευρημάτων σε περισσότερα δείγματα χρησιμοποιώντας ένα καινούριο ζεύγος εκκινητών για τη διαδικασία τη RT-PCR για το γονίδιο της PRKN. Για αυτή τη διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε ανάλυση μονοπύρηνων κυττάρων περιφερικού αίματος από 7 ασθενείς με ΝΠ σχετιζόμενη με παρκίνη ( 3 ομοζυγοι ή σύνθετοι ετερόζυγοι, 4 ετερόζυγοι), 8 ασθενείς με ιδιοπαθή ΝΠ και 7 υγιείς μάρτυρες από μία ήδη υπάρχουσα κοορτή της Α’ Νευρολογικής Κλινικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστήμιου Αθηνών (ΕΚΠΑ), στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο. Οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν κυρίως στο Εργαστήριο Νευροεκφυλιστικών Νόσων του Ιδρύματος Ιατροβιολογικών ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών (ΙΙΒΕΑΑ). Η έκφραση των επιπέδων mRNA της παρκίνης ποσοτικοποιήθηκε μέσω RT-PCR με τη χρήση ενός νέου ζεύγους εκκινητών, ενώ για τη γενετική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε MLPA, Sanger Sequencing και WES. Τα ευρήματα της μελέτης ανέδειξαν μία στατιστικά σημαντική διαφορά στην έκφραση της παρκίνης μεταξύ των διαφόρων ομάδων (υγιών, ασθενών με ιδιοπαθή ΝΠ, και ασθενών με ΝΠ σχετιζόμενη με παρκίνη, p-value <0.0001). Η έκφραση της παρκίνης ανευρέθη μειωμένη σε ασθενείς με ΝΠ-σχετιζόμενη με παρκίνη (3 ομόζυγοι- 4 ετερόζυγοι) σε σύγκριση με υγιείς μάρτυρες (4.3 φορές μικρότερη, p-value=0.0004) και ασθενείς με ιδιοπαθή ΝΠ ( 3.25 φορές μικρότερη, p-value=0.021). Τα επίπεδα mRNA του γονιδίου PRKN ήταν μη ανιχνεύσιμα η πολύ χαμηλά σε όλους τους φορείς της μετάλλαξης, ακόμη και στους ετερόζυγους. Η ανάλυση της καμπύλης ROC ανέδειξε ευαισθησία και ειδικότητα της μεθόδου στο 100% καθώς και θετική προγνωστική αξία των χαμηλών επιπέδων PRKN για την παρουσίας φορέων μετάλλαξης PRKN επίσης 100% (72,3-100%). Συμπερασματικά, η μελέτη αυτή αναδεικνύει τη διαγνωστική αξία των επιπέδων mRNA του γονιδίου της παρκίνης για τη διαφοροποίηση των φορέων των μεταλλάξεων PRKN από τους μη –φορείς, αναδεικνύοντας μειωμένα επίπεδα mRNA γονιδίου PRKN στη ΝΠ σχετιζόμενη με παρκίνη. Αυτά τα ευρήματα οδηγούν στην ενσωμάτωση των επιπέδων έκφρασης mRNA της παρκίνης στο περιφερικό αίμα ως χρήσιμο εργαλείο στην κλινική διαγνωστική και θεραπευτική πράξη της ΝΠ . Επιπλέον, τα χαμηλά επίπεδα mRNA παρκίνης ακόμη και στους ετερόζυγους φορείς υποδεικνύει πιθανώς την ύπαρξη επιπλέον μηχανισμών από την έλλειψη ενός μόνου γενετικού αλληλίου.","Parkinson’s Disease (PD), the second most prevalent neurodegenerative disorder , is characterized by the degeneration of dopaminergic neurons in the substantia nigra pars compacta (SNpc) and the formation of Lewy bodies. Mitochondrial dysfunction, particularly involving the PINK1/Parkin-mediated quality control system, is central to PD pathogenesis.. PRKN, encoding the E3 ubiquitin ligase Parkin, plays a critical role in mitophagy and mitochondrial maintenance. Mutations in PRKN are a leading cause of early-onset autosomal recessive PD. Genetic identification of PRKN mutations is difficult, requiring a battery of sophisticated tests. It would be valuable to have a screening test to identify with high sensitivity and specificity potential PRKN mutation carriers. In previous work, based on a small number of samples, Papagiannakis et al. (2024) suggested that PRKN mRNA expression levels in Peripheral Blood Mononuclear Cells (PBMCs) separated with high accuracy patients with PRKN-related PD from idiopathic PD (iPD) and healthy controls. In the current work, we have sought to validate and extend these findings to additional samples using an alternative set of primers for the performance of RT-PCR of the PRKN gene. This thesis analyzed PBMC samples from 7 PRKN-related PD patients (3 biallelic, 4 heterozygous), 8 idiopathic PD patients, and 7 healthy controls of an already established cohort at the 1st Department of Neurology of the National and Kapodistrian University of Athens at Εginition Hospital. Experiments were undertaken largely in the Laboratory of Neurodegenerative Disorders of the Biomedical Research Foundation of the Academy of Athens. The expression levels of PRKN mRNA were quantified by RT-PCR using a novel pair of primers, while genetic analysis employed MLPA, Sanger Sequencing and Whole Exome Sequencing (WES). A statistically significant difference in PRKN expression was founded between these groups (healthy controls, idiopathic PD, PD PRKN–carriers, omnibus p-value<0.0001). PRKN expression levels were decreased in biallelic and heterozygous PRKN-carrier PD patients, compared to healthy controls (4.3 times lower, p-value=0.0004) and to iPD patients (3.25 times lower , p-value=0.0210). PRKN mRNA levels were uniformly undetectable or very low in all PRKN carriers, even heterozygotes. ROC analysis revealed a sensitivity of 100% and specificity of 100%, as well as the PPV of low PRKN expression levels for the presence of heterozygote or biallelic PRKN–variants was 100% (72,3%-100%) In conclusion, our study highlights the diagnostic potential of PRKN-mRNA expression levels in differentiating PRKN-variant carriers from non- carriers in PD, demonstrating reduced PRKN mRNA expression in PRKN-associated PD patients. These findings pave the way for the integration of PRKN expression profile in peripheral blood as a useful screening tool into the clinical workflow of diagnostics and therapeutics of PD. Furthermore, the uniformly low PRKN mRNA levels in heterozygote carriers suggest that additional mechanisms of reducing PRKN mRNA levels beyond the single allele genetic defect may be at play."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Examination of PRKN mRNA levels in peripheral blood as a tool to identify PRKN-related Parkinon's disease"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σιλιόγκα Ελίνα","Siliogka Elina"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ), ως δεύτερη συχνότερη νευροεκφυλιστική διαταραχή, χαρακτηρίζεται από την εκφύλιση ντοπαμινεργικών νευρώνων στη μέλαινα ουσία, καθώς και τη δημιουργία σωματίων Lewis. Η μιτοχονδριακή δυσλειτουργία, ιδιαίτερα στο μονοπάτι ελέγχου PINK1/parkin , φαίνεται να έχει κεντρικό ρόλο στην παθογένεση της ΝΠ. Το γονίδιο PRKN, το οποίο κωδικοποιέι την Ε3 ουμπικουιτινο-λιγκάση παρκίνη, διαθέτει κρίσιμο ρόλο στη μιτοφαγία και τη διατήρηση των μιτοχονδρίων. Μεταλλάξεις στο γονίδιο της παρκίνης, αποτελούν κύρια αιτία ΝΠ πρώιμης έναρξης, που κληρονομείται με αυτοσωμικό υπολειπόμενο τρόπο. Η γενετική ταυτοποίηση μεταλλάξεων της παρκίνης είναι μέχρι στιγμής δύσκολη, απαιτώντας αρκετά εξειδικευμένες γενετικές εξετάσεις. Θα ήταν, λοιπόν, χρήσιμη η ύπαρξη ενός ανιχνευτικού τεστ των φορέων των μεταλλάξεων της παρκίνης με υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα. Σε προηγούμενη μελέτη του εργαστηρίου μας, βασιζόμενη σε μικρό δείγμα ασθενών, οι Papagiannakis et al (2024) πρότειναν πως η χρήση των επιπέδων mRNA στα μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος ανιχνεύει με υψηλή ακρίβεια ασθενείς με ΝΠ σχετιζόμενη με παρκίνη σε σχέση με ασθενείς με ιδιοπαθή ΝΠ και υγιείς μάρτυρες. Στην παρούσα μελέτη, σκοπός είναι η περαιτέρω επικαιροποίηση και επέκταση αυτών των ευρημάτων σε περισσότερα δείγματα χρησιμοποιώντας ένα καινούριο ζεύγος εκκινητών για τη διαδικασία τη RT-PCR για το γονίδιο της PRKN. Για αυτή τη διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε ανάλυση μονοπύρηνων κυττάρων περιφερικού αίματος από 7 ασθενείς με ΝΠ σχετιζόμενη με παρκίνη ( 3 ομοζυγοι ή σύνθετοι ετερόζυγοι, 4 ετερόζυγοι), 8 ασθενείς με ιδιοπαθή ΝΠ και 7 υγιείς μάρτυρες από μία ήδη υπάρχουσα κοορτή της Α’ Νευρολογικής Κλινικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστήμιου Αθηνών (ΕΚΠΑ), στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο. Οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν κυρίως στο Εργαστήριο Νευροεκφυλιστικών Νόσων του Ιδρύματος Ιατροβιολογικών ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών (ΙΙΒΕΑΑ). Η έκφραση των επιπέδων mRNA της παρκίνης ποσοτικοποιήθηκε μέσω RT-PCR με τη χρήση ενός νέου ζεύγους εκκινητών, ενώ για τη γενετική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε MLPA, Sanger Sequencing και WES. Τα ευρήματα της μελέτης ανέδειξαν μία στατιστικά σημαντική διαφορά στην έκφραση της παρκίνης μεταξύ των διαφόρων ομάδων (υγιών, ασθενών με ιδιοπαθή ΝΠ, και ασθενών με ΝΠ σχετιζόμενη με παρκίνη, p-value <0.0001). Η έκφραση της παρκίνης ανευρέθη μειωμένη σε ασθενείς με ΝΠ-σχετιζόμενη με παρκίνη (3 ομόζυγοι- 4 ετερόζυγοι) σε σύγκριση με υγιείς μάρτυρες (4.3 φορές μικρότερη, p-value=0.0004) και ασθενείς με ιδιοπαθή ΝΠ ( 3.25 φορές μικρότερη, p-value=0.021). Τα επίπεδα mRNA του γονιδίου PRKN ήταν μη ανιχνεύσιμα η πολύ χαμηλά σε όλους τους φορείς της μετάλλαξης, ακόμη και στους ετερόζυγους. Η ανάλυση της καμπύλης ROC ανέδειξε ευαισθησία και ειδικότητα της μεθόδου στο 100% καθώς και θετική προγνωστική αξία των χαμηλών επιπέδων PRKN για την παρουσίας φορέων μετάλλαξης PRKN επίσης 100% (72,3-100%). Συμπερασματικά, η μελέτη αυτή αναδεικνύει τη διαγνωστική αξία των επιπέδων mRNA του γονιδίου της παρκίνης για τη διαφοροποίηση των φορέων των μεταλλάξεων PRKN από τους μη –φορείς, αναδεικνύοντας μειωμένα επίπεδα mRNA γονιδίου PRKN στη ΝΠ σχετιζόμενη με παρκίνη. Αυτά τα ευρήματα οδηγούν στην ενσωμάτωση των επιπέδων έκφρασης mRNA της παρκίνης στο περιφερικό αίμα ως χρήσιμο εργαλείο στην κλινική διαγνωστική και θεραπευτική πράξη της ΝΠ . Επιπλέον, τα χαμηλά επίπεδα mRNA παρκίνης ακόμη και στους ετερόζυγους φορείς υποδεικνύει πιθανώς την ύπαρξη επιπλέον μηχανισμών από την έλλειψη ενός μόνου γενετικού αλληλίου.","Parkinson’s Disease (PD), the second most prevalent neurodegenerative disorder , is characterized by the degeneration of dopaminergic neurons in the substantia nigra pars compacta (SNpc) and the formation of Lewy bodies. Mitochondrial dysfunction, particularly involving the PINK1/Parkin-mediated quality control system, is central to PD pathogenesis.. PRKN, encoding the E3 ubiquitin ligase Parkin, plays a critical role in mitophagy and mitochondrial maintenance. Mutations in PRKN are a leading cause of early-onset autosomal recessive PD. Genetic identification of PRKN mutations is difficult, requiring a battery of sophisticated tests. It would be valuable to have a screening test to identify with high sensitivity and specificity potential PRKN mutation carriers. In previous work, based on a small number of samples, Papagiannakis et al. (2024) suggested that PRKN mRNA expression levels in Peripheral Blood Mononuclear Cells (PBMCs) separated with high accuracy patients with PRKN-related PD from idiopathic PD (iPD) and healthy controls. In the current work, we have sought to validate and extend these findings to additional samples using an alternative set of primers for the performance of RT-PCR of the PRKN gene. This thesis analyzed PBMC samples from 7 PRKN-related PD patients (3 biallelic, 4 heterozygous), 8 idiopathic PD patients, and 7 healthy controls of an already established cohort at the 1st Department of Neurology of the National and Kapodistrian University of Athens at Εginition Hospital. Experiments were undertaken largely in the Laboratory of Neurodegenerative Disorders of the Biomedical Research Foundation of the Academy of Athens. The expression levels of PRKN mRNA were quantified by RT-PCR using a novel pair of primers, while genetic analysis employed MLPA, Sanger Sequencing and Whole Exome Sequencing (WES). A statistically significant difference in PRKN expression was founded between these groups (healthy controls, idiopathic PD, PD PRKN–carriers, omnibus p-value<0.0001). PRKN expression levels were decreased in biallelic and heterozygous PRKN-carrier PD patients, compared to healthy controls (4.3 times lower, p-value=0.0004) and to iPD patients (3.25 times lower , p-value=0.0210). PRKN mRNA levels were uniformly undetectable or very low in all PRKN carriers, even heterozygotes. ROC analysis revealed a sensitivity of 100% and specificity of 100%, as well as the PPV of low PRKN expression levels for the presence of heterozygote or biallelic PRKN–variants was 100% (72,3%-100%) In conclusion, our study highlights the diagnostic potential of PRKN-mRNA expression levels in differentiating PRKN-variant carriers from non- carriers in PD, demonstrating reduced PRKN mRNA expression in PRKN-associated PD patients. These findings pave the way for the integration of PRKN expression profile in peripheral blood as a useful screening tool into the clinical workflow of diagnostics and therapeutics of PD. Furthermore, the uniformly low PRKN mRNA levels in heterozygote carriers suggest that additional mechanisms of reducing PRKN mRNA levels beyond the single allele genetic defect may be at play."],"dc:identifier":["uoadl:3471291","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3471291"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Examination of PRKN mRNA levels in peripheral blood as a tool to identify PRKN-related Parkinon's disease"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:03Z"}