{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3471416"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3471416","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της οξείας αλλαγής του προφόρτιου στην επιμήκη παραμόρφωση της δεξιάς κοιλίας","abstract":"Η σημασία της δεξιάς κοιλίας (ΔΚ) στην σύγχρονη καρδιολογία αναγνωρίζεται ολοένα και περισσότερο καθώς αποδεδειγμένα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην λειτουργική ικανότητα και την πρόγνωση των ασθενών ενός μεγάλου εύρους νοσολογικών οντοτήτων. Η ακριβής αξιολόγηση των διαστάσεων, της σφαιρικής λειτουργικότητας και των ενδοκοιλοτικών πιέσεων της ΔΚ έχει αποκτήσει έτσι καθοριστική σημασία στην καθημερινή κλινική πρακτική. Η δισδιάστατη (2D) υπερηχοκαρδιογραφία είναι η ευρύτερα χρησιμοποιούμενη απεικονιστική μέθοδος για την μελέτη της ΔΚ και πολλές παράμετροι έχουν αναπτυχθεί σε αυτή την κατεύθυνση, όπως η συστολική μετατόπιση του δακτυλίου της τριγλώχινας (TAPSE) και το συστολικό κύμα του ιστικού Doppler στον πλάγιο δακτύλιο της τριγλώχινας βαλβίδας (s’TDI ΔΚ). Παρ’ όλα αυτά υπόκεινται σε σημαντικούς περιορισμούς καθώς είναι εξαρτώμενες από τη γωνία λήψης και λιγότερο αντιπροσωπευτικές της σφαιρικής λειτουργικότητας της ΔΚ. Η μελέτη της επιμήκους παραμόρφωσης (2D strain) της ΔΚ επιτρέπει την ανίχνευση της τμηματικής αλλά και της συνολικής παραμόρφωσης του μυοκαρδίου. Είναι ανεξάρτητη από τη γωνία λήψης, είναι λιγότερο εξαρτημένη από τις γεωμετρικές αλλαγές του σχήματος της δεξιάς κοιλίας και από τις κινήσεις της καρδιάς εντός του θωρακικού κλωβού. Η διαμήκης τάση ΔΚ μπορεί, επομένως, να είναι ένα πιο αντιπροσωπευτικό και ευαίσθητο μέτρο της συστολικής λειτουργίας. Και αυτό γιατί μπορεί να επιτρέψει την ανίχνευση υποκλινικών αλλαγών στη συστολική λειτουργία της ΔΚ, μη ανιχνεύσιμων από τις συμβατικές συστολικές παραμέτρους, επιτρέποντας έτσι την πρώιμη ανίχνευση της μειωμένης συστολικής λειτουργίας. Παραμένει πάντως το ερώτημα της εξάρτησης της από τις οξείες μεταβολές του προφόρτιου της δεξιάς κοιλίας. Οι ασθενείς με τελικού σταδίου νεφρική ανεπάρκεια, που υποβάλλονται χρονίως σε αιμοκάθαρση, παρουσιάζουν οξεία αλλαγή ενδαγγειακού όγκου και αυτό οδηγεί σε οξεία μείωση του προφόρτιου της καρδιάς. Μελετήθηκαν 18 ασθενείς (μέση ηλικία 66,6±12,3έτη) με διαθωρακικό υπερηχογράφημα καρδιάς αμέσως πριν και μετά από μια συνεδρία αιμοκάθαρσης και ελήφθησαν υπερηχοκαρδιογραφικές εικόνες πλήρους όγκου σε πραγματικό χρόνο. Από τη συγκεκριμένη μελέτη εξάγεται το συμπέρασμα της ανεξαρτησίας της μέτρησης της επιμήκους παραμόρφωσης της δεξιάς κοιλίας καθώς και του strain του ελευθέρου τοιχώματος αυτής από τις συνθήκες φόρτισης. Αντιθέτως οι κλασικοί υπερηχοκαρδιογραφικοί δείκτες παρουσιάζουν στατιστικά σημαντική μεταβολή με τη μείωση του προφόρτιου. Οι νεότεροι δείκτες καθίστανται θεμέλιοι λίθοι για την αξιολόγηση και παρακολούθηση της λειτουργικότητας παρά τις αλλαγές στον ενδοαγγειακό όγκο.","abstract_html":"Η σημασία της δεξιάς κοιλίας (ΔΚ) στην σύγχρονη καρδιολογία αναγνωρίζεται ολοένα και περισσότερο καθώς αποδεδειγμένα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην λειτουργική ικανότητα και την πρόγνωση των ασθενών ενός μεγάλου εύρους νοσολογικών οντοτήτων. Η ακριβής αξιολόγηση των διαστάσεων, της σφαιρικής λειτουργικότητας και των ενδοκοιλοτικών πιέσεων της ΔΚ έχει αποκτήσει έτσι καθοριστική σημασία στην καθημερινή κλινική πρακτική. Η δισδιάστατη (2D) υπερηχοκαρδιογραφία είναι η ευρύτερα χρησιμοποιούμενη απεικονιστική μέθοδος για την μελέτη της ΔΚ και πολλές παράμετροι έχουν αναπτυχθεί σε αυτή την κατεύθυνση, όπως η συστολική μετατόπιση του δακτυλίου της τριγλώχινας (TAPSE) και το συστολικό κύμα του ιστικού Doppler στον πλάγιο δακτύλιο της τριγλώχινας βαλβίδας (s’TDI ΔΚ). Παρ’ όλα αυτά υπόκεινται σε σημαντικούς περιορισμούς καθώς είναι εξαρτώμενες από τη γωνία λήψης και λιγότερο αντιπροσωπευτικές της σφαιρικής λειτουργικότητας της ΔΚ. Η μελέτη της επιμήκους παραμόρφωσης (2D strain) της ΔΚ επιτρέπει την ανίχνευση της τμηματικής αλλά και της συνολικής παραμόρφωσης του μυοκαρδίου. Είναι ανεξάρτητη από τη γωνία λήψης, είναι λιγότερο εξαρτημένη από τις γεωμετρικές αλλαγές του σχήματος της δεξιάς κοιλίας και από τις κινήσεις της καρδιάς εντός του θωρακικού κλωβού. Η διαμήκης τάση ΔΚ μπορεί, επομένως, να είναι ένα πιο αντιπροσωπευτικό και ευαίσθητο μέτρο της συστολικής λειτουργίας. Και αυτό γιατί μπορεί να επιτρέψει την ανίχνευση υποκλινικών αλλαγών στη συστολική λειτουργία της ΔΚ, μη ανιχνεύσιμων από τις συμβατικές συστολικές παραμέτρους, επιτρέποντας έτσι την πρώιμη ανίχνευση της μειωμένης συστολικής λειτουργίας. Παραμένει πάντως το ερώτημα της εξάρτησης της από τις οξείες μεταβολές του προφόρτιου της δεξιάς κοιλίας. Οι ασθενείς με τελικού σταδίου νεφρική ανεπάρκεια, που υποβάλλονται χρονίως σε αιμοκάθαρση, παρουσιάζουν οξεία αλλαγή ενδαγγειακού όγκου και αυτό οδηγεί σε οξεία μείωση του προφόρτιου της καρδιάς. Μελετήθηκαν 18 ασθενείς (μέση ηλικία 66,6±12,3έτη) με διαθωρακικό υπερηχογράφημα καρδιάς αμέσως πριν και μετά από μια συνεδρία αιμοκάθαρσης και ελήφθησαν υπερηχοκαρδιογραφικές εικόνες πλήρους όγκου σε πραγματικό χρόνο. Από τη συγκεκριμένη μελέτη εξάγεται το συμπέρασμα της ανεξαρτησίας της μέτρησης της επιμήκους παραμόρφωσης της δεξιάς κοιλίας καθώς και του strain του ελευθέρου τοιχώματος αυτής από τις συνθήκες φόρτισης. Αντιθέτως οι κλασικοί υπερηχοκαρδιογραφικοί δείκτες παρουσιάζουν στατιστικά σημαντική μεταβολή με τη μείωση του προφόρτιου. Οι νεότεροι δείκτες καθίστανται θεμέλιοι λίθοι για την αξιολόγηση και παρακολούθηση της λειτουργικότητας παρά τις αλλαγές στον ενδοαγγειακό όγκο.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραγεώργου Δήμητρα","Karageorgou Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:05Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3471416"],"render_values":[{"text":"uoadl:3471416","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3471416","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3471416","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3471416","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραγεώργου Δήμητρα","Karageorgou Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3471416","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3471416"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η σημασία της δεξιάς κοιλίας (ΔΚ) στην σύγχρονη καρδιολογία αναγνωρίζεται ολοένα και περισσότερο καθώς αποδεδειγμένα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην λειτουργική ικανότητα και την πρόγνωση των ασθενών ενός μεγάλου εύρους νοσολογικών οντοτήτων. Η ακριβής αξιολόγηση των διαστάσεων, της σφαιρικής λειτουργικότητας και των ενδοκοιλοτικών πιέσεων της ΔΚ έχει αποκτήσει έτσι καθοριστική σημασία στην καθημερινή κλινική πρακτική. Η δισδιάστατη (2D) υπερηχοκαρδιογραφία είναι η ευρύτερα χρησιμοποιούμενη απεικονιστική μέθοδος για την μελέτη της ΔΚ και πολλές παράμετροι έχουν αναπτυχθεί σε αυτή την κατεύθυνση, όπως η συστολική μετατόπιση του δακτυλίου της τριγλώχινας (TAPSE) και το συστολικό κύμα του ιστικού Doppler στον πλάγιο δακτύλιο της τριγλώχινας βαλβίδας (s’TDI ΔΚ). Παρ’ όλα αυτά υπόκεινται σε σημαντικούς περιορισμούς καθώς είναι εξαρτώμενες από τη γωνία λήψης και λιγότερο αντιπροσωπευτικές της σφαιρικής λειτουργικότητας της ΔΚ. Η μελέτη της επιμήκους παραμόρφωσης (2D strain) της ΔΚ επιτρέπει την ανίχνευση της τμηματικής αλλά και της συνολικής παραμόρφωσης του μυοκαρδίου. Είναι ανεξάρτητη από τη γωνία λήψης, είναι λιγότερο εξαρτημένη από τις γεωμετρικές αλλαγές του σχήματος της δεξιάς κοιλίας και από τις κινήσεις της καρδιάς εντός του θωρακικού κλωβού. Η διαμήκης τάση ΔΚ μπορεί, επομένως, να είναι ένα πιο αντιπροσωπευτικό και ευαίσθητο μέτρο της συστολικής λειτουργίας. Και αυτό γιατί μπορεί να επιτρέψει την ανίχνευση υποκλινικών αλλαγών στη συστολική λειτουργία της ΔΚ, μη ανιχνεύσιμων από τις συμβατικές συστολικές παραμέτρους, επιτρέποντας έτσι την πρώιμη ανίχνευση της μειωμένης συστολικής λειτουργίας. Παραμένει πάντως το ερώτημα της εξάρτησης της από τις οξείες μεταβολές του προφόρτιου της δεξιάς κοιλίας. Οι ασθενείς με τελικού σταδίου νεφρική ανεπάρκεια, που υποβάλλονται χρονίως σε αιμοκάθαρση, παρουσιάζουν οξεία αλλαγή ενδαγγειακού όγκου και αυτό οδηγεί σε οξεία μείωση του προφόρτιου της καρδιάς. Μελετήθηκαν 18 ασθενείς (μέση ηλικία 66,6±12,3έτη) με διαθωρακικό υπερηχογράφημα καρδιάς αμέσως πριν και μετά από μια συνεδρία αιμοκάθαρσης και ελήφθησαν υπερηχοκαρδιογραφικές εικόνες πλήρους όγκου σε πραγματικό χρόνο. Από τη συγκεκριμένη μελέτη εξάγεται το συμπέρασμα της ανεξαρτησίας της μέτρησης της επιμήκους παραμόρφωσης της δεξιάς κοιλίας καθώς και του strain του ελευθέρου τοιχώματος αυτής από τις συνθήκες φόρτισης. Αντιθέτως οι κλασικοί υπερηχοκαρδιογραφικοί δείκτες παρουσιάζουν στατιστικά σημαντική μεταβολή με τη μείωση του προφόρτιου. Οι νεότεροι δείκτες καθίστανται θεμέλιοι λίθοι για την αξιολόγηση και παρακολούθηση της λειτουργικότητας παρά τις αλλαγές στον ενδοαγγειακό όγκο.","The importance of the right ventricle (RV) in modern cardiology is increasingly recognized as it has been shown to play an important role in the functional capacity and prognosis of patients of a wide range of pathological entities. The accurate assessment of the dimensions, global functionality and intra-abdominal pressures of the RV has thus acquired a decisive importance in daily clinical practice. Two-dimensional (2D) echocardiography is the most widely used imaging modality for the study of RV. Many parameters have been developed in this direction, such as tricuspid annular plane systolic excursion (TAPSE) and systolic wave of the tissue Doppler in the lateral annulus of the tricuspid valve (s’ TDI RV). However, they are subject to significant limitations as they are dependent on the shooting angle and less representative of the overall functionality of the right ventricle. The study of the longitudinal strain (2D strain) of the RV allows the detection of both the segmental and the total deformation of the myocardium. It is independent of the acquisition angle, is less dependent on the geometric changes in the shape of the right ventricle and on the movements of the heart within the thoracic cavity. RV longitudinal strain may therefore be a more representative and sensitive measure of systolic function. This is because it may allow the detection of subclinical changes in RV systolic function not detectable by conventional RV systolic parameters, thus allowing early detection of reduced RV systolic function. However, the question of its dependence on acute changes in right ventricular preload remains. Patients with end-stage renal failure, chronically undergoing hemodialysis, present an acute change in intravascular volume and this leads to an acute reduction in cardiac output. Eighteen patients were studied (mean age 66,6±12,3years) with transthoracic echocardiography immediately before and after a dialysis session and real-time full-volume echocardiographic images were obtained. This study concludes that the measurement of longitudinal deformation of the right ventricle and its free wall strain are independent of loading conditions. On the contrary, classical cardiac ultrasound indices show a statistically significant change with the reduction of preload. The newer indices are becoming cornerstones for the evaluation and monitoring of functionality despite changes in intravascular volume."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της οξείας αλλαγής του προφόρτιου στην επιμήκη παραμόρφωση της δεξιάς κοιλίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραγεώργου Δήμητρα","Karageorgou Dimitra"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η σημασία της δεξιάς κοιλίας (ΔΚ) στην σύγχρονη καρδιολογία αναγνωρίζεται ολοένα και περισσότερο καθώς αποδεδειγμένα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην λειτουργική ικανότητα και την πρόγνωση των ασθενών ενός μεγάλου εύρους νοσολογικών οντοτήτων. Η ακριβής αξιολόγηση των διαστάσεων, της σφαιρικής λειτουργικότητας και των ενδοκοιλοτικών πιέσεων της ΔΚ έχει αποκτήσει έτσι καθοριστική σημασία στην καθημερινή κλινική πρακτική. Η δισδιάστατη (2D) υπερηχοκαρδιογραφία είναι η ευρύτερα χρησιμοποιούμενη απεικονιστική μέθοδος για την μελέτη της ΔΚ και πολλές παράμετροι έχουν αναπτυχθεί σε αυτή την κατεύθυνση, όπως η συστολική μετατόπιση του δακτυλίου της τριγλώχινας (TAPSE) και το συστολικό κύμα του ιστικού Doppler στον πλάγιο δακτύλιο της τριγλώχινας βαλβίδας (s’TDI ΔΚ). Παρ’ όλα αυτά υπόκεινται σε σημαντικούς περιορισμούς καθώς είναι εξαρτώμενες από τη γωνία λήψης και λιγότερο αντιπροσωπευτικές της σφαιρικής λειτουργικότητας της ΔΚ. Η μελέτη της επιμήκους παραμόρφωσης (2D strain) της ΔΚ επιτρέπει την ανίχνευση της τμηματικής αλλά και της συνολικής παραμόρφωσης του μυοκαρδίου. Είναι ανεξάρτητη από τη γωνία λήψης, είναι λιγότερο εξαρτημένη από τις γεωμετρικές αλλαγές του σχήματος της δεξιάς κοιλίας και από τις κινήσεις της καρδιάς εντός του θωρακικού κλωβού. Η διαμήκης τάση ΔΚ μπορεί, επομένως, να είναι ένα πιο αντιπροσωπευτικό και ευαίσθητο μέτρο της συστολικής λειτουργίας. Και αυτό γιατί μπορεί να επιτρέψει την ανίχνευση υποκλινικών αλλαγών στη συστολική λειτουργία της ΔΚ, μη ανιχνεύσιμων από τις συμβατικές συστολικές παραμέτρους, επιτρέποντας έτσι την πρώιμη ανίχνευση της μειωμένης συστολικής λειτουργίας. Παραμένει πάντως το ερώτημα της εξάρτησης της από τις οξείες μεταβολές του προφόρτιου της δεξιάς κοιλίας. Οι ασθενείς με τελικού σταδίου νεφρική ανεπάρκεια, που υποβάλλονται χρονίως σε αιμοκάθαρση, παρουσιάζουν οξεία αλλαγή ενδαγγειακού όγκου και αυτό οδηγεί σε οξεία μείωση του προφόρτιου της καρδιάς. Μελετήθηκαν 18 ασθενείς (μέση ηλικία 66,6±12,3έτη) με διαθωρακικό υπερηχογράφημα καρδιάς αμέσως πριν και μετά από μια συνεδρία αιμοκάθαρσης και ελήφθησαν υπερηχοκαρδιογραφικές εικόνες πλήρους όγκου σε πραγματικό χρόνο. Από τη συγκεκριμένη μελέτη εξάγεται το συμπέρασμα της ανεξαρτησίας της μέτρησης της επιμήκους παραμόρφωσης της δεξιάς κοιλίας καθώς και του strain του ελευθέρου τοιχώματος αυτής από τις συνθήκες φόρτισης. Αντιθέτως οι κλασικοί υπερηχοκαρδιογραφικοί δείκτες παρουσιάζουν στατιστικά σημαντική μεταβολή με τη μείωση του προφόρτιου. Οι νεότεροι δείκτες καθίστανται θεμέλιοι λίθοι για την αξιολόγηση και παρακολούθηση της λειτουργικότητας παρά τις αλλαγές στον ενδοαγγειακό όγκο.","The importance of the right ventricle (RV) in modern cardiology is increasingly recognized as it has been shown to play an important role in the functional capacity and prognosis of patients of a wide range of pathological entities. The accurate assessment of the dimensions, global functionality and intra-abdominal pressures of the RV has thus acquired a decisive importance in daily clinical practice. Two-dimensional (2D) echocardiography is the most widely used imaging modality for the study of RV. Many parameters have been developed in this direction, such as tricuspid annular plane systolic excursion (TAPSE) and systolic wave of the tissue Doppler in the lateral annulus of the tricuspid valve (s’ TDI RV). However, they are subject to significant limitations as they are dependent on the shooting angle and less representative of the overall functionality of the right ventricle. The study of the longitudinal strain (2D strain) of the RV allows the detection of both the segmental and the total deformation of the myocardium. It is independent of the acquisition angle, is less dependent on the geometric changes in the shape of the right ventricle and on the movements of the heart within the thoracic cavity. RV longitudinal strain may therefore be a more representative and sensitive measure of systolic function. This is because it may allow the detection of subclinical changes in RV systolic function not detectable by conventional RV systolic parameters, thus allowing early detection of reduced RV systolic function. However, the question of its dependence on acute changes in right ventricular preload remains. Patients with end-stage renal failure, chronically undergoing hemodialysis, present an acute change in intravascular volume and this leads to an acute reduction in cardiac output. Eighteen patients were studied (mean age 66,6±12,3years) with transthoracic echocardiography immediately before and after a dialysis session and real-time full-volume echocardiographic images were obtained. This study concludes that the measurement of longitudinal deformation of the right ventricle and its free wall strain are independent of loading conditions. On the contrary, classical cardiac ultrasound indices show a statistically significant change with the reduction of preload. The newer indices are becoming cornerstones for the evaluation and monitoring of functionality despite changes in intravascular volume."],"dc:identifier":["uoadl:3471416","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3471416"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση της οξείας αλλαγής του προφόρτιου στην επιμήκη παραμόρφωση της δεξιάς κοιλίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:05Z"}