{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3471859"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3471859","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτίμηση της δυσκαμψίας (LASI) του αριστερού κόλπου άμεσα μετά από τη διενεργούμενη αγγειοπλαστική","abstract":"Το Οξύ Έμφραγμα του Μυοκαρδίου με ανάσπαση του ST διαστήματος (STEMI) αποτελεί σοβαρή κλινική οντότητα με υψηλά ποσοστά νοσηρότητας και θνησιμότητας. Παρά τη σημαντική πρόοδο στην θεραπευτική του αντιμετώπιση με τη διαδερμική επέμβαση επαναγγείωσης (αγγειοπλαστική), η νόσος εξακολουθεί να οδηγεί σε αρνητική αναδιαμόρφωση και αυξημένες πιέσεις πλήρωσης την αριστερή κοιλία, επιβαρύνοντας τόσο τη συστολική όσο και διαστολική λειτουργία της. Η έκταση της εμφραγματικής περιοχής αποτελεί καθοριστικό παράγοντα στην εξέλιξη της νόσου και την πρόγνωση. Η Μαγνητική Τομογραφία Καρδιάς (CMR) θεωρείται η «εξέταση εκλογής» για την ακριβή εκτίμηση του μεγέθους του εμφράγματος, με τη διαθεσιμότητα της στην καθημερινή κλινική πράξη να περιορίζεται από το υψηλό της κόστος και τη δυνατότητα των ασθενών να υποβληθούν σε αυτήν. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η συσχέτιση του LASI, όπως μετράται στις 72 ώρες μετά από επιτυχημένη PCI, με το μέγεθος του εμφράγματος που εκτιμάται μέσω εναλλακτικών και άμεσα διαθέσιμων μέσων, όπως του Selvester Score, της τροπονίνης Ι και του WMSI. Υλικό και μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 50 ασθενείς με διάγνωση STEMI, οι οποίοι αντιμετωπίστηκαν με PCI και νοσηλεύτηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Γ. Γεννηματάς». Η εκτίμηση της εμφραγματικής έκτασης πραγματοποιήθηκε με τη χρήση τριών δεικτών: του Selvester score, του Δείκτη Κινητικότητας Τοιχώματος (Wall Motion Score Index - WMSI) και της τιμής τροπονίνης στις 72 ώρες. Η δυσκαμψία του αριστερού κόλπου εκτιμήθηκε μέσω του LASI. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν από την αναδρομικά από τον ιατρικό φάκελο, την καρδιολογική εξέταση, τα αποτελέσματα της εργαστηριακής διερεύνσηης και την υπερηχογραφική/ απεικονιστική εξέταση Αποτελέσματα: Το στατιστικό δείγμα της μελέτης περιλάμβανε 50 ασθενείς με μέση ηλικία 58,8 έτη (SD=10,6), εκ των οποίων το 88% ήταν άνδρες. Η στατιστική ανάλυση ανέδειξε θετική συσχέτιση του LASI με το BNP (r=0,298, p=0,036) και οριακή συσχέτιση με το Selvester score στις 72 ώρες (r=0,267, p=0,061). Ο δείκτης WMSI παρουσίασε στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση με το Selvester score από το ΗΚΓ εισαγωγής r=0,395, p=0,004), από το ΗΚΓ μετά την αγγειοπλαστική (r=0,476, p<0,001) και από το ΗΚΓ στις 72 ώρες (r=0,516, p<0,001), καθώς και με την τιμή της τροπονίνης στις 72 ώρες (r=0,516, p<0,001). Αντίθετα, ο WMSI παρουσίασε ισχυρή αρνητική συσχέτιση με το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας (r=-0,810, p<0,001). Παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των ασθενών με φυσιολογικό και παθολογικό LASI, τόσο στο WMSI (p=0,021) όσο και στο Selvester score (p<0,001). Επιπλέον, οι ασθενείς με παθολογικές τιμές LASI εμφάνιζαν μεγαλύτερη έκταση εμφράγματος, βάσει των δεικτών WMSI (χ²=4,04, p=0,044), Selvester score (χ²=4,847, p=0,028) και τροπονίνης στις 72 ώρες (χ² = 4,168, p=0,041). Από την ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης βρέθηκε μόνο το Selvester score στο ΗΚΓ των 72 ωρών να παρουσιάζει στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την πρόβλεψη του παθολογικού LASI (p=0,008). Συμπέρασμα: Βάσει των αποτελεσμάτων της μελέτης οι παθολογικές τιμές του δείκτη LASI συσχετίζονται με μεγαλύτερη έκταση εμφράγματος ανεξαρτήτως του δείκτη μέτρησης που χρησιμοποιήθηκε, ενώ το Selvester score στο ΗΚΓ των 72 ωρών αποδείχθηκε ότι έχει τη μεγαλύτερη προγνωστική αξία με κάθε αύξηση στη βαθμολογία του να συνδέεται με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης παθολογικού LASI. Ο LASI ενδέχεται να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο για την εκτίμηση της βαρύτητας της εμφραγματικής βλάβης και της πρόγνωσης των ασθενών με STEMI.","abstract_html":"Το Οξύ Έμφραγμα του Μυοκαρδίου με ανάσπαση του ST διαστήματος (STEMI) αποτελεί σοβαρή κλινική οντότητα με υψηλά ποσοστά νοσηρότητας και θνησιμότητας. Παρά τη σημαντική πρόοδο στην θεραπευτική του αντιμετώπιση με τη διαδερμική επέμβαση επαναγγείωσης (αγγειοπλαστική), η νόσος εξακολουθεί να οδηγεί σε αρνητική αναδιαμόρφωση και αυξημένες πιέσεις πλήρωσης την αριστερή κοιλία, επιβαρύνοντας τόσο τη συστολική όσο και διαστολική λειτουργία της. Η έκταση της εμφραγματικής περιοχής αποτελεί καθοριστικό παράγοντα στην εξέλιξη της νόσου και την πρόγνωση. Η Μαγνητική Τομογραφία Καρδιάς (CMR) θεωρείται η «εξέταση εκλογής» για την ακριβή εκτίμηση του μεγέθους του εμφράγματος, με τη διαθεσιμότητα της στην καθημερινή κλινική πράξη να περιορίζεται από το υψηλό της κόστος και τη δυνατότητα των ασθενών να υποβληθούν σε αυτήν. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η συσχέτιση του LASI, όπως μετράται στις 72 ώρες μετά από επιτυχημένη PCI, με το μέγεθος του εμφράγματος που εκτιμάται μέσω εναλλακτικών και άμεσα διαθέσιμων μέσων, όπως του Selvester Score, της τροπονίνης Ι και του WMSI. Υλικό και μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 50 ασθενείς με διάγνωση STEMI, οι οποίοι αντιμετωπίστηκαν με PCI και νοσηλεύτηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Γ. Γεννηματάς». Η εκτίμηση της εμφραγματικής έκτασης πραγματοποιήθηκε με τη χρήση τριών δεικτών: του Selvester score, του Δείκτη Κινητικότητας Τοιχώματος (Wall Motion Score Index - WMSI) και της τιμής τροπονίνης στις 72 ώρες. Η δυσκαμψία του αριστερού κόλπου εκτιμήθηκε μέσω του LASI. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν από την αναδρομικά από τον ιατρικό φάκελο, την καρδιολογική εξέταση, τα αποτελέσματα της εργαστηριακής διερεύνσηης και την υπερηχογραφική/ απεικονιστική εξέταση Αποτελέσματα: Το στατιστικό δείγμα της μελέτης περιλάμβανε 50 ασθενείς με μέση ηλικία 58,8 έτη (SD=10,6), εκ των οποίων το 88% ήταν άνδρες. Η στατιστική ανάλυση ανέδειξε θετική συσχέτιση του LASI με το BNP (r=0,298, p=0,036) και οριακή συσχέτιση με το Selvester score στις 72 ώρες (r=0,267, p=0,061). Ο δείκτης WMSI παρουσίασε στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση με το Selvester score από το ΗΚΓ εισαγωγής r=0,395, p=0,004), από το ΗΚΓ μετά την αγγειοπλαστική (r=0,476, p&lt;0,001) και από το ΗΚΓ στις 72 ώρες (r=0,516, p&lt;0,001), καθώς και με την τιμή της τροπονίνης στις 72 ώρες (r=0,516, p&lt;0,001). Αντίθετα, ο WMSI παρουσίασε ισχυρή αρνητική συσχέτιση με το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας (r=-0,810, p&lt;0,001). Παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των ασθενών με φυσιολογικό και παθολογικό LASI, τόσο στο WMSI (p=0,021) όσο και στο Selvester score (p&lt;0,001). Επιπλέον, οι ασθενείς με παθολογικές τιμές LASI εμφάνιζαν μεγαλύτερη έκταση εμφράγματος, βάσει των δεικτών WMSI (χ²=4,04, p=0,044), Selvester score (χ²=4,847, p=0,028) και τροπονίνης στις 72 ώρες (χ² = 4,168, p=0,041). Από την ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης βρέθηκε μόνο το Selvester score στο ΗΚΓ των 72 ωρών να παρουσιάζει στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την πρόβλεψη του παθολογικού LASI (p=0,008). Συμπέρασμα: Βάσει των αποτελεσμάτων της μελέτης οι παθολογικές τιμές του δείκτη LASI συσχετίζονται με μεγαλύτερη έκταση εμφράγματος ανεξαρτήτως του δείκτη μέτρησης που χρησιμοποιήθηκε, ενώ το Selvester score στο ΗΚΓ των 72 ωρών αποδείχθηκε ότι έχει τη μεγαλύτερη προγνωστική αξία με κάθε αύξηση στη βαθμολογία του να συνδέεται με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης παθολογικού LASI. Ο LASI ενδέχεται να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο για την εκτίμηση της βαρύτητας της εμφραγματικής βλάβης και της πρόγνωσης των ασθενών με STEMI.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραβασίλης Χρήστος","Karavasilis Christos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:05Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3471859"],"render_values":[{"text":"uoadl:3471859","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3471859","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3471859","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3471859","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραβασίλης Χρήστος","Karavasilis Christos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3471859","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3471859"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το Οξύ Έμφραγμα του Μυοκαρδίου με ανάσπαση του ST διαστήματος (STEMI) αποτελεί σοβαρή κλινική οντότητα με υψηλά ποσοστά νοσηρότητας και θνησιμότητας. Παρά τη σημαντική πρόοδο στην θεραπευτική του αντιμετώπιση με τη διαδερμική επέμβαση επαναγγείωσης (αγγειοπλαστική), η νόσος εξακολουθεί να οδηγεί σε αρνητική αναδιαμόρφωση και αυξημένες πιέσεις πλήρωσης την αριστερή κοιλία, επιβαρύνοντας τόσο τη συστολική όσο και διαστολική λειτουργία της. Η έκταση της εμφραγματικής περιοχής αποτελεί καθοριστικό παράγοντα στην εξέλιξη της νόσου και την πρόγνωση. Η Μαγνητική Τομογραφία Καρδιάς (CMR) θεωρείται η «εξέταση εκλογής» για την ακριβή εκτίμηση του μεγέθους του εμφράγματος, με τη διαθεσιμότητα της στην καθημερινή κλινική πράξη να περιορίζεται από το υψηλό της κόστος και τη δυνατότητα των ασθενών να υποβληθούν σε αυτήν. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η συσχέτιση του LASI, όπως μετράται στις 72 ώρες μετά από επιτυχημένη PCI, με το μέγεθος του εμφράγματος που εκτιμάται μέσω εναλλακτικών και άμεσα διαθέσιμων μέσων, όπως του Selvester Score, της τροπονίνης Ι και του WMSI. Υλικό και μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 50 ασθενείς με διάγνωση STEMI, οι οποίοι αντιμετωπίστηκαν με PCI και νοσηλεύτηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Γ. Γεννηματάς». Η εκτίμηση της εμφραγματικής έκτασης πραγματοποιήθηκε με τη χρήση τριών δεικτών: του Selvester score, του Δείκτη Κινητικότητας Τοιχώματος (Wall Motion Score Index - WMSI) και της τιμής τροπονίνης στις 72 ώρες. Η δυσκαμψία του αριστερού κόλπου εκτιμήθηκε μέσω του LASI. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν από την αναδρομικά από τον ιατρικό φάκελο, την καρδιολογική εξέταση, τα αποτελέσματα της εργαστηριακής διερεύνσηης και την υπερηχογραφική/ απεικονιστική εξέταση Αποτελέσματα: Το στατιστικό δείγμα της μελέτης περιλάμβανε 50 ασθενείς με μέση ηλικία 58,8 έτη (SD=10,6), εκ των οποίων το 88% ήταν άνδρες. Η στατιστική ανάλυση ανέδειξε θετική συσχέτιση του LASI με το BNP (r=0,298, p=0,036) και οριακή συσχέτιση με το Selvester score στις 72 ώρες (r=0,267, p=0,061). Ο δείκτης WMSI παρουσίασε στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση με το Selvester score από το ΗΚΓ εισαγωγής r=0,395, p=0,004), από το ΗΚΓ μετά την αγγειοπλαστική (r=0,476, p<0,001) και από το ΗΚΓ στις 72 ώρες (r=0,516, p<0,001), καθώς και με την τιμή της τροπονίνης στις 72 ώρες (r=0,516, p<0,001). Αντίθετα, ο WMSI παρουσίασε ισχυρή αρνητική συσχέτιση με το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας (r=-0,810, p<0,001). Παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των ασθενών με φυσιολογικό και παθολογικό LASI, τόσο στο WMSI (p=0,021) όσο και στο Selvester score (p<0,001). Επιπλέον, οι ασθενείς με παθολογικές τιμές LASI εμφάνιζαν μεγαλύτερη έκταση εμφράγματος, βάσει των δεικτών WMSI (χ²=4,04, p=0,044), Selvester score (χ²=4,847, p=0,028) και τροπονίνης στις 72 ώρες (χ² = 4,168, p=0,041). Από την ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης βρέθηκε μόνο το Selvester score στο ΗΚΓ των 72 ωρών να παρουσιάζει στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την πρόβλεψη του παθολογικού LASI (p=0,008). Συμπέρασμα: Βάσει των αποτελεσμάτων της μελέτης οι παθολογικές τιμές του δείκτη LASI συσχετίζονται με μεγαλύτερη έκταση εμφράγματος ανεξαρτήτως του δείκτη μέτρησης που χρησιμοποιήθηκε, ενώ το Selvester score στο ΗΚΓ των 72 ωρών αποδείχθηκε ότι έχει τη μεγαλύτερη προγνωστική αξία με κάθε αύξηση στη βαθμολογία του να συνδέεται με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης παθολογικού LASI. Ο LASI ενδέχεται να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο για την εκτίμηση της βαρύτητας της εμφραγματικής βλάβης και της πρόγνωσης των ασθενών με STEMI.","Acute Myocardial Infarction with ST-segment elevation (STEMI) is a serious clinical condition associated with high rates of mortality and morbidity. Despite significant advancements in therapeutic management through percutaneous coronary intervention (angioplasty), the disease continues to result in adverse remodeling and increased filling pressures of the left ventricle, further impairing both its systolic and diastolic function. The extent of the infarcted area is a critical determinant in disease progression and prognosis. Cardiac Magnetic Resonance Imaging (CMR) is considered the \"gold standard\" for accurately assessing infarct size; however, its availability in everyday clinical practice is limited due to its high cost and the feasibility of patients undergoing the procedure. Objective: The aim of this study was to investigate the correlation between Left Atrial Stiffness Index (LASI), measured 72 hours after successful PCI, and the infarct size assessed through alternative, readily available methods, such as the Selvester Score, troponin I levels, and Wall Motion Score Index (WMSI).. Materials and Methods: The study included 50 patients diagnosed with STEMI, who were treated with PCI and hospitalized at the General Hospital of Athens \"G. Gennimatas.\" The extent of the infarct was evaluated using three indicators: the Selvester score, the Wall Motion Score Index (WMSI), and troponin levels measured at 72 hours. Left atrial stiffness was assessed using the LASI. Data were retrospectively collected from medical records, clinical examinations, laboratory tests, and echocardiographic/imaging studies.. Results: The study sample consisted of 50 patients with a mean age of 58.8 years (SD =10.6), 88% men. Statistical analysis revealed a positive correlation between LASI and BNP levels (r=0.298, p=0.036) and a borderline correlation with the Selvester score at 72 hours (r=0.267, p=0.061). The WMSI showed a statistically significant positive correlation with the Selvester score from the admission ECG (r=0.395, p=0.004), the post-PCI ECG (r=0.476, p<0.001), and the 72-hour ECG (r = 0.516, p < 0.001), as well as with troponin levels at 72 hours (r=0.516, p<0.001). In contrast, WMSI demonstrated a strong negative correlation with the left ventricular ejection fraction (r=-0.810, p<0.001). Statistically significant differences were observed between patients with normal and pathological LASI values, both in WMSI (p=0.021) and the Selvester score (p<0.001). Additionally, patients with pathological LASI values showed larger infarct sizes based on WMSI (χ²=4.04, p=0.044), Selvester score (χ²=4.847, p=0.028), and troponin levels at 72 hours (χ²=4.168, p=0.041). Logistic regression analysis found tha tonly the Selvester score from the 72-hour ECG had a statistically significant correlation with the prediction of pathological LASI (p = 0.008). Conclusion: Abnormal LASI values are associated with larger infarct sizes regardless of the index used for assessment. The Selvester score at 72 hours post-PCI showed the highest prognostic value, as each increase in score was linked to a higher likelihood of abnormal LASI. LASI may serve as a valuable tool for assessing infarct severity and predicting outcomes in STEMI patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτίμηση της δυσκαμψίας (LASI) του αριστερού κόλπου άμεσα μετά από τη διενεργούμενη αγγειοπλαστική"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραβασίλης Χρήστος","Karavasilis Christos"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Το Οξύ Έμφραγμα του Μυοκαρδίου με ανάσπαση του ST διαστήματος (STEMI) αποτελεί σοβαρή κλινική οντότητα με υψηλά ποσοστά νοσηρότητας και θνησιμότητας. Παρά τη σημαντική πρόοδο στην θεραπευτική του αντιμετώπιση με τη διαδερμική επέμβαση επαναγγείωσης (αγγειοπλαστική), η νόσος εξακολουθεί να οδηγεί σε αρνητική αναδιαμόρφωση και αυξημένες πιέσεις πλήρωσης την αριστερή κοιλία, επιβαρύνοντας τόσο τη συστολική όσο και διαστολική λειτουργία της. Η έκταση της εμφραγματικής περιοχής αποτελεί καθοριστικό παράγοντα στην εξέλιξη της νόσου και την πρόγνωση. Η Μαγνητική Τομογραφία Καρδιάς (CMR) θεωρείται η «εξέταση εκλογής» για την ακριβή εκτίμηση του μεγέθους του εμφράγματος, με τη διαθεσιμότητα της στην καθημερινή κλινική πράξη να περιορίζεται από το υψηλό της κόστος και τη δυνατότητα των ασθενών να υποβληθούν σε αυτήν. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η συσχέτιση του LASI, όπως μετράται στις 72 ώρες μετά από επιτυχημένη PCI, με το μέγεθος του εμφράγματος που εκτιμάται μέσω εναλλακτικών και άμεσα διαθέσιμων μέσων, όπως του Selvester Score, της τροπονίνης Ι και του WMSI. Υλικό και μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 50 ασθενείς με διάγνωση STEMI, οι οποίοι αντιμετωπίστηκαν με PCI και νοσηλεύτηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Γ. Γεννηματάς». Η εκτίμηση της εμφραγματικής έκτασης πραγματοποιήθηκε με τη χρήση τριών δεικτών: του Selvester score, του Δείκτη Κινητικότητας Τοιχώματος (Wall Motion Score Index - WMSI) και της τιμής τροπονίνης στις 72 ώρες. Η δυσκαμψία του αριστερού κόλπου εκτιμήθηκε μέσω του LASI. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν από την αναδρομικά από τον ιατρικό φάκελο, την καρδιολογική εξέταση, τα αποτελέσματα της εργαστηριακής διερεύνσηης και την υπερηχογραφική/ απεικονιστική εξέταση Αποτελέσματα: Το στατιστικό δείγμα της μελέτης περιλάμβανε 50 ασθενείς με μέση ηλικία 58,8 έτη (SD=10,6), εκ των οποίων το 88% ήταν άνδρες. Η στατιστική ανάλυση ανέδειξε θετική συσχέτιση του LASI με το BNP (r=0,298, p=0,036) και οριακή συσχέτιση με το Selvester score στις 72 ώρες (r=0,267, p=0,061). Ο δείκτης WMSI παρουσίασε στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση με το Selvester score από το ΗΚΓ εισαγωγής r=0,395, p=0,004), από το ΗΚΓ μετά την αγγειοπλαστική (r=0,476, p<0,001) και από το ΗΚΓ στις 72 ώρες (r=0,516, p<0,001), καθώς και με την τιμή της τροπονίνης στις 72 ώρες (r=0,516, p<0,001). Αντίθετα, ο WMSI παρουσίασε ισχυρή αρνητική συσχέτιση με το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας (r=-0,810, p<0,001). Παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των ασθενών με φυσιολογικό και παθολογικό LASI, τόσο στο WMSI (p=0,021) όσο και στο Selvester score (p<0,001). Επιπλέον, οι ασθενείς με παθολογικές τιμές LASI εμφάνιζαν μεγαλύτερη έκταση εμφράγματος, βάσει των δεικτών WMSI (χ²=4,04, p=0,044), Selvester score (χ²=4,847, p=0,028) και τροπονίνης στις 72 ώρες (χ² = 4,168, p=0,041). Από την ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης βρέθηκε μόνο το Selvester score στο ΗΚΓ των 72 ωρών να παρουσιάζει στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την πρόβλεψη του παθολογικού LASI (p=0,008). Συμπέρασμα: Βάσει των αποτελεσμάτων της μελέτης οι παθολογικές τιμές του δείκτη LASI συσχετίζονται με μεγαλύτερη έκταση εμφράγματος ανεξαρτήτως του δείκτη μέτρησης που χρησιμοποιήθηκε, ενώ το Selvester score στο ΗΚΓ των 72 ωρών αποδείχθηκε ότι έχει τη μεγαλύτερη προγνωστική αξία με κάθε αύξηση στη βαθμολογία του να συνδέεται με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης παθολογικού LASI. Ο LASI ενδέχεται να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο για την εκτίμηση της βαρύτητας της εμφραγματικής βλάβης και της πρόγνωσης των ασθενών με STEMI.","Acute Myocardial Infarction with ST-segment elevation (STEMI) is a serious clinical condition associated with high rates of mortality and morbidity. Despite significant advancements in therapeutic management through percutaneous coronary intervention (angioplasty), the disease continues to result in adverse remodeling and increased filling pressures of the left ventricle, further impairing both its systolic and diastolic function. The extent of the infarcted area is a critical determinant in disease progression and prognosis. Cardiac Magnetic Resonance Imaging (CMR) is considered the \"gold standard\" for accurately assessing infarct size; however, its availability in everyday clinical practice is limited due to its high cost and the feasibility of patients undergoing the procedure. Objective: The aim of this study was to investigate the correlation between Left Atrial Stiffness Index (LASI), measured 72 hours after successful PCI, and the infarct size assessed through alternative, readily available methods, such as the Selvester Score, troponin I levels, and Wall Motion Score Index (WMSI).. Materials and Methods: The study included 50 patients diagnosed with STEMI, who were treated with PCI and hospitalized at the General Hospital of Athens \"G. Gennimatas.\" The extent of the infarct was evaluated using three indicators: the Selvester score, the Wall Motion Score Index (WMSI), and troponin levels measured at 72 hours. Left atrial stiffness was assessed using the LASI. Data were retrospectively collected from medical records, clinical examinations, laboratory tests, and echocardiographic/imaging studies.. Results: The study sample consisted of 50 patients with a mean age of 58.8 years (SD =10.6), 88% men. Statistical analysis revealed a positive correlation between LASI and BNP levels (r=0.298, p=0.036) and a borderline correlation with the Selvester score at 72 hours (r=0.267, p=0.061). The WMSI showed a statistically significant positive correlation with the Selvester score from the admission ECG (r=0.395, p=0.004), the post-PCI ECG (r=0.476, p<0.001), and the 72-hour ECG (r = 0.516, p < 0.001), as well as with troponin levels at 72 hours (r=0.516, p<0.001). In contrast, WMSI demonstrated a strong negative correlation with the left ventricular ejection fraction (r=-0.810, p<0.001). Statistically significant differences were observed between patients with normal and pathological LASI values, both in WMSI (p=0.021) and the Selvester score (p<0.001). Additionally, patients with pathological LASI values showed larger infarct sizes based on WMSI (χ²=4.04, p=0.044), Selvester score (χ²=4.847, p=0.028), and troponin levels at 72 hours (χ²=4.168, p=0.041). Logistic regression analysis found tha tonly the Selvester score from the 72-hour ECG had a statistically significant correlation with the prediction of pathological LASI (p = 0.008). Conclusion: Abnormal LASI values are associated with larger infarct sizes regardless of the index used for assessment. The Selvester score at 72 hours post-PCI showed the highest prognostic value, as each increase in score was linked to a higher likelihood of abnormal LASI. LASI may serve as a valuable tool for assessing infarct severity and predicting outcomes in STEMI patients."],"dc:identifier":["uoadl:3471859","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3471859"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εκτίμηση της δυσκαμψίας (LASI) του αριστερού κόλπου άμεσα μετά από τη διενεργούμενη αγγειοπλαστική"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:05Z"}