{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3473886"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3473886","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η αποκλιμάκωση της Χειρουργικής στον καρκίνο του μαστού","abstract":"Ο William Stewart Halsted το 1894 εισήγαγε την ριζική μαστεκτομή για την θερα- πεία του καρκίνου μαστού, η οποία βασιζόταν στην αντίληψη ότι η καρκινική νόσος επεκτείνεται μέσω των λεμφαγγείων. Αυτή η χειρουργική μέθοδος κυριάρχησε ως μοναδική μέθοδος θεραπείας του καρκίνου μαστού για 75 συναπτά χρόνια. Η διαπίστωση του Bernard Fisher στα μέσα της δεκαετίας του 1970 ότι η υποτροπή του καρκίνου οφείλεται στην συστηματική αιματογενή διασπορά των καρκινικών κυττάρων πριν από το χειρουργείο και όχι στην ατελή επέμ- βαση, ανέτρεψε τις έως τότε κρατούσες απόψεις του Halsted και εδραίωσε τις συντηρητικές επεμβάσεις για την τοπικοπεριοχική θεραπεία του καρκίνου μαστού. Η κατανόηση της βιολογίας του καρκίνου, η διάγνωση ολοένα και μικρότερων όγκων με τις νέες απεικονιστικές μεθόδους στο πλαίσιο των προγραμμάτων πρό- ληψης, οι εξατομικευμένες θεραπείες με καινοτόμα φάρμακα, η ιατροτεχνολογική πρόοδος της ακτινοθεραπείας και η ενεργός συμμετοχή πολλών ιατρών διαφορετι- κών ειδικοτήτων μετέβαλλαν άρδην την θεραπευτική διαχείριση του καρκίνου μα- στού. Ήδη από το 1980 σημειώθηκε βαθμιαία αποκλιμάκωση της χειρουργικής του μαστού με μεταστροφή από τις ριζικές προς τις συντηρητικές επεμβάσεις. H συντηρητική χειρουργική με διατήρηση του μαστού εδραιώθηκε στέρεα ως αποτελεσματική θεραπεία του πρώιμου ΚΜ, αντικαθιστώντας εν πολλοίς την μα- στεκτομή. Έκτοτε η ογκεκτομή με υγιή χειρουργικά όρια αποτελεί την κρατούσα θεραπεία, διότι οι περισσότεροι καρκίνοι μαστού διαγιγνώσκονται σε πρώιμο στά- διο και οι μεγαλύτεροι σε μέγεθος όγκοι συρρικνώνονται με την εισαγωγική θερα- πεία. Η πλειονότητα των επεμβάσεων που πραγματοποιούνται για την θεραπεία του καρκίνου μαστού σε οικουμενικό επίπεδο (>80%), επιτελούνται με συντηρητικές τεχνικές και διατήρηση του μαστού, με ανεκτίμητη συνεισφορά στην ποιότητα ζωής των ασθενών. Συνακόλουθα και οι μέθοδοι σταδιοποίησης της μασχάλης τροποποιήθηκαν ριζι- κά. Η τεχνική της βιοψίας του φρουρού λεμφαδένα αντικατέστησε ολοσχερώς την λεμφαδενεκτομή της μασχάλης σε πρώιμους καρκίνους σταδίου Ι/ΙΙ με κλινικά αρ- νητική μασχάλη (cN0). Ορόσημο στην διαχείριση του καρκίνου αποτέλεσε η εισαγωγική θεραπεία, η οποία αναμόρφωσε θεμελιακά την θεραπευτική διαχείριση του καρκίνου μαστού. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε στους τοπικά προχωρημένους και μη εξαιρέσιμους όγκους με σκοπό την ριζική εκτομή (R0), ενώ αργότερα εφαρμόστηκε και σε χειρουργή- σιμους όγκους, διότι με την μείωση του καρκινικού φορτίου στον μαστό και στην μασχάλη μπορούσαν να γίνουν περισσότερες και πιο αποτελεσματικές συντηρητικές επεμβάσεις. Επιπλέον, αποτελεί θεραπεία πρώτης επιλογής στους μοριακούς υπότυ- πους με επιθετική βιολογική συμπεριφορά, όπως είναι οι τριπλά αρνητικοί καρκίνοι (ΤΑΚΜ) και οι HER2 θετικοί όγκοι, διότι μειώνει τις υποτροπές και επιμηκύνει την επιβίωση. Στην παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία γίνεται ανασκόπηση της εξελικτικής πορείας των χειρουργικών μεθόδων θεραπείας του καρκίνου μαστού από την εποχή του Halsted με προβολή στο σήμερα, με έμφαση στην συντηρητική χειρουργική υπό το φως των τελευταίων επιστημονικών κατακτήσεων κυρίως της εισαγωγικής θεραπείας αλλά και της επικουρικής συστηματικής θεραπείας, της γε- νετικής, της απεικονιστικής διαγνωστικής, της στοχεύουσας θεραπείας, της ανοσο- θεραπείας και της ακτινοθεραπείας. Στόχος αυτής της εργασίας είναι να παράσχει μια επικαιροποιημένη επισκόπηση της βιβλιογραφίας καθώς και τις προτεινόμενες κατευθυντήριες οδηγίες, όπως τις επεξεργάστηκαν ομάδες εργασίας ειδικών επιστημόνων με εξειδίκευση στις παθή- σεις του μαστού και βασίζονται σε δημοσιευμένες μελέτες στο κάθε θέμα για την διαχείριση των ασθενών με καρκίνο του μαστού.","abstract_html":"Ο William Stewart Halsted το 1894 εισήγαγε την ριζική μαστεκτομή για την θερα- πεία του καρκίνου μαστού, η οποία βασιζόταν στην αντίληψη ότι η καρκινική νόσος επεκτείνεται μέσω των λεμφαγγείων. Αυτή η χειρουργική μέθοδος κυριάρχησε ως μοναδική μέθοδος θεραπείας του καρκίνου μαστού για 75 συναπτά χρόνια. Η διαπίστωση του Bernard Fisher στα μέσα της δεκαετίας του 1970 ότι η υποτροπή του καρκίνου οφείλεται στην συστηματική αιματογενή διασπορά των καρκινικών κυττάρων πριν από το χειρουργείο και όχι στην ατελή επέμ- βαση, ανέτρεψε τις έως τότε κρατούσες απόψεις του Halsted και εδραίωσε τις συντηρητικές επεμβάσεις για την τοπικοπεριοχική θεραπεία του καρκίνου μαστού. Η κατανόηση της βιολογίας του καρκίνου, η διάγνωση ολοένα και μικρότερων όγκων με τις νέες απεικονιστικές μεθόδους στο πλαίσιο των προγραμμάτων πρό- ληψης, οι εξατομικευμένες θεραπείες με καινοτόμα φάρμακα, η ιατροτεχνολογική πρόοδος της ακτινοθεραπείας και η ενεργός συμμετοχή πολλών ιατρών διαφορετι- κών ειδικοτήτων μετέβαλλαν άρδην την θεραπευτική διαχείριση του καρκίνου μα- στού. Ήδη από το 1980 σημειώθηκε βαθμιαία αποκλιμάκωση της χειρουργικής του μαστού με μεταστροφή από τις ριζικές προς τις συντηρητικές επεμβάσεις. H συντηρητική χειρουργική με διατήρηση του μαστού εδραιώθηκε στέρεα ως αποτελεσματική θεραπεία του πρώιμου ΚΜ, αντικαθιστώντας εν πολλοίς την μα- στεκτομή. Έκτοτε η ογκεκτομή με υγιή χειρουργικά όρια αποτελεί την κρατούσα θεραπεία, διότι οι περισσότεροι καρκίνοι μαστού διαγιγνώσκονται σε πρώιμο στά- διο και οι μεγαλύτεροι σε μέγεθος όγκοι συρρικνώνονται με την εισαγωγική θερα- πεία. Η πλειονότητα των επεμβάσεων που πραγματοποιούνται για την θεραπεία του καρκίνου μαστού σε οικουμενικό επίπεδο (&gt;80%), επιτελούνται με συντηρητικές τεχνικές και διατήρηση του μαστού, με ανεκτίμητη συνεισφορά στην ποιότητα ζωής των ασθενών. Συνακόλουθα και οι μέθοδοι σταδιοποίησης της μασχάλης τροποποιήθηκαν ριζι- κά. Η τεχνική της βιοψίας του φρουρού λεμφαδένα αντικατέστησε ολοσχερώς την λεμφαδενεκτομή της μασχάλης σε πρώιμους καρκίνους σταδίου Ι/ΙΙ με κλινικά αρ- νητική μασχάλη (cN0). Ορόσημο στην διαχείριση του καρκίνου αποτέλεσε η εισαγωγική θεραπεία, η οποία αναμόρφωσε θεμελιακά την θεραπευτική διαχείριση του καρκίνου μαστού. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε στους τοπικά προχωρημένους και μη εξαιρέσιμους όγκους με σκοπό την ριζική εκτομή (R0), ενώ αργότερα εφαρμόστηκε και σε χειρουργή- σιμους όγκους, διότι με την μείωση του καρκινικού φορτίου στον μαστό και στην μασχάλη μπορούσαν να γίνουν περισσότερες και πιο αποτελεσματικές συντηρητικές επεμβάσεις. Επιπλέον, αποτελεί θεραπεία πρώτης επιλογής στους μοριακούς υπότυ- πους με επιθετική βιολογική συμπεριφορά, όπως είναι οι τριπλά αρνητικοί καρκίνοι (ΤΑΚΜ) και οι HER2 θετικοί όγκοι, διότι μειώνει τις υποτροπές και επιμηκύνει την επιβίωση. Στην παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία γίνεται ανασκόπηση της εξελικτικής πορείας των χειρουργικών μεθόδων θεραπείας του καρκίνου μαστού από την εποχή του Halsted με προβολή στο σήμερα, με έμφαση στην συντηρητική χειρουργική υπό το φως των τελευταίων επιστημονικών κατακτήσεων κυρίως της εισαγωγικής θεραπείας αλλά και της επικουρικής συστηματικής θεραπείας, της γε- νετικής, της απεικονιστικής διαγνωστικής, της στοχεύουσας θεραπείας, της ανοσο- θεραπείας και της ακτινοθεραπείας. Στόχος αυτής της εργασίας είναι να παράσχει μια επικαιροποιημένη επισκόπηση της βιβλιογραφίας καθώς και τις προτεινόμενες κατευθυντήριες οδηγίες, όπως τις επεξεργάστηκαν ομάδες εργασίας ειδικών επιστημόνων με εξειδίκευση στις παθή- σεις του μαστού και βασίζονται σε δημοσιευμένες μελέτες στο κάθε θέμα για την διαχείριση των ασθενών με καρκίνο του μαστού.","abstract_has_math":false,"creators":["Κέκος Γεώργιος","Kekos Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:05Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3473886"],"render_values":[{"text":"uoadl:3473886","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3473886","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3473886","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3473886","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κέκος Γεώργιος","Kekos Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3473886","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3473886"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο William Stewart Halsted το 1894 εισήγαγε την ριζική μαστεκτομή για την θερα- πεία του καρκίνου μαστού, η οποία βασιζόταν στην αντίληψη ότι η καρκινική νόσος επεκτείνεται μέσω των λεμφαγγείων. Αυτή η χειρουργική μέθοδος κυριάρχησε ως μοναδική μέθοδος θεραπείας του καρκίνου μαστού για 75 συναπτά χρόνια. Η διαπίστωση του Bernard Fisher στα μέσα της δεκαετίας του 1970 ότι η υποτροπή του καρκίνου οφείλεται στην συστηματική αιματογενή διασπορά των καρκινικών κυττάρων πριν από το χειρουργείο και όχι στην ατελή επέμ- βαση, ανέτρεψε τις έως τότε κρατούσες απόψεις του Halsted και εδραίωσε τις συντηρητικές επεμβάσεις για την τοπικοπεριοχική θεραπεία του καρκίνου μαστού. Η κατανόηση της βιολογίας του καρκίνου, η διάγνωση ολοένα και μικρότερων όγκων με τις νέες απεικονιστικές μεθόδους στο πλαίσιο των προγραμμάτων πρό- ληψης, οι εξατομικευμένες θεραπείες με καινοτόμα φάρμακα, η ιατροτεχνολογική πρόοδος της ακτινοθεραπείας και η ενεργός συμμετοχή πολλών ιατρών διαφορετι- κών ειδικοτήτων μετέβαλλαν άρδην την θεραπευτική διαχείριση του καρκίνου μα- στού. Ήδη από το 1980 σημειώθηκε βαθμιαία αποκλιμάκωση της χειρουργικής του μαστού με μεταστροφή από τις ριζικές προς τις συντηρητικές επεμβάσεις. H συντηρητική χειρουργική με διατήρηση του μαστού εδραιώθηκε στέρεα ως αποτελεσματική θεραπεία του πρώιμου ΚΜ, αντικαθιστώντας εν πολλοίς την μα- στεκτομή. Έκτοτε η ογκεκτομή με υγιή χειρουργικά όρια αποτελεί την κρατούσα θεραπεία, διότι οι περισσότεροι καρκίνοι μαστού διαγιγνώσκονται σε πρώιμο στά- διο και οι μεγαλύτεροι σε μέγεθος όγκοι συρρικνώνονται με την εισαγωγική θερα- πεία. Η πλειονότητα των επεμβάσεων που πραγματοποιούνται για την θεραπεία του καρκίνου μαστού σε οικουμενικό επίπεδο (>80%), επιτελούνται με συντηρητικές τεχνικές και διατήρηση του μαστού, με ανεκτίμητη συνεισφορά στην ποιότητα ζωής των ασθενών. Συνακόλουθα και οι μέθοδοι σταδιοποίησης της μασχάλης τροποποιήθηκαν ριζι- κά. Η τεχνική της βιοψίας του φρουρού λεμφαδένα αντικατέστησε ολοσχερώς την λεμφαδενεκτομή της μασχάλης σε πρώιμους καρκίνους σταδίου Ι/ΙΙ με κλινικά αρ- νητική μασχάλη (cN0). Ορόσημο στην διαχείριση του καρκίνου αποτέλεσε η εισαγωγική θεραπεία, η οποία αναμόρφωσε θεμελιακά την θεραπευτική διαχείριση του καρκίνου μαστού. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε στους τοπικά προχωρημένους και μη εξαιρέσιμους όγκους με σκοπό την ριζική εκτομή (R0), ενώ αργότερα εφαρμόστηκε και σε χειρουργή- σιμους όγκους, διότι με την μείωση του καρκινικού φορτίου στον μαστό και στην μασχάλη μπορούσαν να γίνουν περισσότερες και πιο αποτελεσματικές συντηρητικές επεμβάσεις. Επιπλέον, αποτελεί θεραπεία πρώτης επιλογής στους μοριακούς υπότυ- πους με επιθετική βιολογική συμπεριφορά, όπως είναι οι τριπλά αρνητικοί καρκίνοι (ΤΑΚΜ) και οι HER2 θετικοί όγκοι, διότι μειώνει τις υποτροπές και επιμηκύνει την επιβίωση. Στην παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία γίνεται ανασκόπηση της εξελικτικής πορείας των χειρουργικών μεθόδων θεραπείας του καρκίνου μαστού από την εποχή του Halsted με προβολή στο σήμερα, με έμφαση στην συντηρητική χειρουργική υπό το φως των τελευταίων επιστημονικών κατακτήσεων κυρίως της εισαγωγικής θεραπείας αλλά και της επικουρικής συστηματικής θεραπείας, της γε- νετικής, της απεικονιστικής διαγνωστικής, της στοχεύουσας θεραπείας, της ανοσο- θεραπείας και της ακτινοθεραπείας. Στόχος αυτής της εργασίας είναι να παράσχει μια επικαιροποιημένη επισκόπηση της βιβλιογραφίας καθώς και τις προτεινόμενες κατευθυντήριες οδηγίες, όπως τις επεξεργάστηκαν ομάδες εργασίας ειδικών επιστημόνων με εξειδίκευση στις παθή- σεις του μαστού και βασίζονται σε δημοσιευμένες μελέτες στο κάθε θέμα για την διαχείριση των ασθενών με καρκίνο του μαστού.","In 1894, it was William Stewart Halsted who first introduced the radical mastectomy for breast cancer treatment, which was based on the concept that the cancerous disease spreads locally, mainly through the lymphatic vessels. This type of surgery dominated as the sole treatment for breast cancer for the next 75 years. In the mid-1970s, Bernard Fisher’s discovery that disease recurrences result from the systematic spread of cancer cells pre-surgery, rather than from incomplete surgery, overturned Halsted’s formerly prevailing views and led to modified radical mastectomy. The understanding of cancer biology, the diagnosis of increasingly smaller tumors with new imaging methods in the context of prevention programs, personalized treatments with innovative medicines, the medical and technical progress of radiotherapy and the active participation of many doctors of different specialties have profoundly transformed the therapeutic management of breast cancer. As early as 1980, there was a decline in breast surgery with a shift from radical to conservative procedures. Breast-conserving surgery has firmly established as an effective treatment for early breast cancer, largely replacing mastectomy. Since then, lumpectomy on healthy surgical margins has been the predominant treatment because most breast cancers are diagnosed at an early stage and larger in size tumors are substaged with preoperative systemic therapy. The majority of operations used to treat breast cancer worldwide (>80%), are performed with conservative techniques and breast conservation, with an inestimable benefit to patients’ quality of life. Consequently, axillary staging techniques were also fundamentally modified. The sentinel lymph node biopsy technique has completely replaced axillary lymphadenectomy in early stage I/II cancers patients with clinically lymph node negative axilla (cN0). A milestone in cancer management was neoadjuvant therapy, which completely reformed the therapeutic strategy for cancer treatment. Initially, it was used in locally advanced and non-operable tumors with the aim of radical resection (R0), while later it was also applied to operable tumors, because by reducing the cancer burden in the breast and the axilla, more and more effective conservative operations could be performed. In addition, it is a first choice treatment in molecular subtypes with aggressive biological behavior, such as triple-negative cancers and HER2-positive tumors. The present MSc thesis is reviewing the evolutionary course of surgical methods forbreast cancer treatment, since Halsted to the present day, with focus on conservative surgery in the light of the latest developments, notably in Neoadjuvant Therapy but also in Genetics, Imaging Diagnostics, Pharmacology and Radiotherapy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η αποκλιμάκωση της Χειρουργικής στον καρκίνο του μαστού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κέκος Γεώργιος","Kekos Georgios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Ο William Stewart Halsted το 1894 εισήγαγε την ριζική μαστεκτομή για την θερα- πεία του καρκίνου μαστού, η οποία βασιζόταν στην αντίληψη ότι η καρκινική νόσος επεκτείνεται μέσω των λεμφαγγείων. Αυτή η χειρουργική μέθοδος κυριάρχησε ως μοναδική μέθοδος θεραπείας του καρκίνου μαστού για 75 συναπτά χρόνια. Η διαπίστωση του Bernard Fisher στα μέσα της δεκαετίας του 1970 ότι η υποτροπή του καρκίνου οφείλεται στην συστηματική αιματογενή διασπορά των καρκινικών κυττάρων πριν από το χειρουργείο και όχι στην ατελή επέμ- βαση, ανέτρεψε τις έως τότε κρατούσες απόψεις του Halsted και εδραίωσε τις συντηρητικές επεμβάσεις για την τοπικοπεριοχική θεραπεία του καρκίνου μαστού. Η κατανόηση της βιολογίας του καρκίνου, η διάγνωση ολοένα και μικρότερων όγκων με τις νέες απεικονιστικές μεθόδους στο πλαίσιο των προγραμμάτων πρό- ληψης, οι εξατομικευμένες θεραπείες με καινοτόμα φάρμακα, η ιατροτεχνολογική πρόοδος της ακτινοθεραπείας και η ενεργός συμμετοχή πολλών ιατρών διαφορετι- κών ειδικοτήτων μετέβαλλαν άρδην την θεραπευτική διαχείριση του καρκίνου μα- στού. Ήδη από το 1980 σημειώθηκε βαθμιαία αποκλιμάκωση της χειρουργικής του μαστού με μεταστροφή από τις ριζικές προς τις συντηρητικές επεμβάσεις. H συντηρητική χειρουργική με διατήρηση του μαστού εδραιώθηκε στέρεα ως αποτελεσματική θεραπεία του πρώιμου ΚΜ, αντικαθιστώντας εν πολλοίς την μα- στεκτομή. Έκτοτε η ογκεκτομή με υγιή χειρουργικά όρια αποτελεί την κρατούσα θεραπεία, διότι οι περισσότεροι καρκίνοι μαστού διαγιγνώσκονται σε πρώιμο στά- διο και οι μεγαλύτεροι σε μέγεθος όγκοι συρρικνώνονται με την εισαγωγική θερα- πεία. Η πλειονότητα των επεμβάσεων που πραγματοποιούνται για την θεραπεία του καρκίνου μαστού σε οικουμενικό επίπεδο (>80%), επιτελούνται με συντηρητικές τεχνικές και διατήρηση του μαστού, με ανεκτίμητη συνεισφορά στην ποιότητα ζωής των ασθενών. Συνακόλουθα και οι μέθοδοι σταδιοποίησης της μασχάλης τροποποιήθηκαν ριζι- κά. Η τεχνική της βιοψίας του φρουρού λεμφαδένα αντικατέστησε ολοσχερώς την λεμφαδενεκτομή της μασχάλης σε πρώιμους καρκίνους σταδίου Ι/ΙΙ με κλινικά αρ- νητική μασχάλη (cN0). Ορόσημο στην διαχείριση του καρκίνου αποτέλεσε η εισαγωγική θεραπεία, η οποία αναμόρφωσε θεμελιακά την θεραπευτική διαχείριση του καρκίνου μαστού. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε στους τοπικά προχωρημένους και μη εξαιρέσιμους όγκους με σκοπό την ριζική εκτομή (R0), ενώ αργότερα εφαρμόστηκε και σε χειρουργή- σιμους όγκους, διότι με την μείωση του καρκινικού φορτίου στον μαστό και στην μασχάλη μπορούσαν να γίνουν περισσότερες και πιο αποτελεσματικές συντηρητικές επεμβάσεις. Επιπλέον, αποτελεί θεραπεία πρώτης επιλογής στους μοριακούς υπότυ- πους με επιθετική βιολογική συμπεριφορά, όπως είναι οι τριπλά αρνητικοί καρκίνοι (ΤΑΚΜ) και οι HER2 θετικοί όγκοι, διότι μειώνει τις υποτροπές και επιμηκύνει την επιβίωση. Στην παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία γίνεται ανασκόπηση της εξελικτικής πορείας των χειρουργικών μεθόδων θεραπείας του καρκίνου μαστού από την εποχή του Halsted με προβολή στο σήμερα, με έμφαση στην συντηρητική χειρουργική υπό το φως των τελευταίων επιστημονικών κατακτήσεων κυρίως της εισαγωγικής θεραπείας αλλά και της επικουρικής συστηματικής θεραπείας, της γε- νετικής, της απεικονιστικής διαγνωστικής, της στοχεύουσας θεραπείας, της ανοσο- θεραπείας και της ακτινοθεραπείας. Στόχος αυτής της εργασίας είναι να παράσχει μια επικαιροποιημένη επισκόπηση της βιβλιογραφίας καθώς και τις προτεινόμενες κατευθυντήριες οδηγίες, όπως τις επεξεργάστηκαν ομάδες εργασίας ειδικών επιστημόνων με εξειδίκευση στις παθή- σεις του μαστού και βασίζονται σε δημοσιευμένες μελέτες στο κάθε θέμα για την διαχείριση των ασθενών με καρκίνο του μαστού.","In 1894, it was William Stewart Halsted who first introduced the radical mastectomy for breast cancer treatment, which was based on the concept that the cancerous disease spreads locally, mainly through the lymphatic vessels. This type of surgery dominated as the sole treatment for breast cancer for the next 75 years. In the mid-1970s, Bernard Fisher’s discovery that disease recurrences result from the systematic spread of cancer cells pre-surgery, rather than from incomplete surgery, overturned Halsted’s formerly prevailing views and led to modified radical mastectomy. The understanding of cancer biology, the diagnosis of increasingly smaller tumors with new imaging methods in the context of prevention programs, personalized treatments with innovative medicines, the medical and technical progress of radiotherapy and the active participation of many doctors of different specialties have profoundly transformed the therapeutic management of breast cancer. As early as 1980, there was a decline in breast surgery with a shift from radical to conservative procedures. Breast-conserving surgery has firmly established as an effective treatment for early breast cancer, largely replacing mastectomy. Since then, lumpectomy on healthy surgical margins has been the predominant treatment because most breast cancers are diagnosed at an early stage and larger in size tumors are substaged with preoperative systemic therapy. The majority of operations used to treat breast cancer worldwide (>80%), are performed with conservative techniques and breast conservation, with an inestimable benefit to patients’ quality of life. Consequently, axillary staging techniques were also fundamentally modified. The sentinel lymph node biopsy technique has completely replaced axillary lymphadenectomy in early stage I/II cancers patients with clinically lymph node negative axilla (cN0). A milestone in cancer management was neoadjuvant therapy, which completely reformed the therapeutic strategy for cancer treatment. Initially, it was used in locally advanced and non-operable tumors with the aim of radical resection (R0), while later it was also applied to operable tumors, because by reducing the cancer burden in the breast and the axilla, more and more effective conservative operations could be performed. In addition, it is a first choice treatment in molecular subtypes with aggressive biological behavior, such as triple-negative cancers and HER2-positive tumors. The present MSc thesis is reviewing the evolutionary course of surgical methods forbreast cancer treatment, since Halsted to the present day, with focus on conservative surgery in the light of the latest developments, notably in Neoadjuvant Therapy but also in Genetics, Imaging Diagnostics, Pharmacology and Radiotherapy."],"dc:identifier":["uoadl:3473886","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3473886"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η αποκλιμάκωση της Χειρουργικής στον καρκίνο του μαστού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:05Z"}