{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3474044"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3474044","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αξιολόγηση μερικών γηγενών ποικιλιών αμπέλου οινοποιίας (Vitis vinifera l.) κατά το έτος 2022","abstract":"Αντικείμενο μελέτης, της παρούσας μεταπτυχιακής εργασίας είναι η αξιολόγηση οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου (Vitis Vinifera L) καθώς και η επίδρασή τους, στα ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά τόσο στα στερεά μέρη των ραγών (φλοιός και γίγαρτα) όσο και στα χαρακτηριστικά του γλεύκους. Οι ποικιλίες που μελετήθηκαν είναι το Μοσχοφίλερο και οι βιότυποι αυτού, η Κυδωνίτσα, το Βιδιανό και η Gewürztraminer. Η συλλογή των δειγμάτων πραγματοποιήθηκε κατά το στάδιο της τεχνολογικής ωρίμανσης από αμπελώνα στην περιοχή της Νεμέας του νομού Κορινθίας. Οι σταφυλές και οι ράγες των δειγμάτων που συγκομίστηκαν, υποβλήθηκαν σε μηχανικές κατεργασίες όπως μετρήσεις μήκους, πλάτους και βάρους. Για τον προσδιορισμό των γλευκογραφικών χαρακτηριστικών πραγματοποιήθηκαν επίσης, οι μετρήσεις των: Brix, pH, βαθμού ωρίμανσης και ογκομετρούμενης οξύτητας. Ακολούθησαν οι μετρήσεις των φαινολικών συστατικών στους φλοιούς και στα γίγαρτα αφού είχε προηγηθεί η διαδικασία εκχύλισής τους. Με τη χρήση φασματοφωτομέτρου πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις σε φαινολικές ενώσεις, ολικές φλαβόνες και φλαβονόλες, ολικές φλαβανόλες, ολικές φλαβονοειδείς ενώσεις, ολικές ορθο-διφαινόλες και συμπυκνωμένες τανίνες. Φασματοφωτομετρικά μετρήθηκαν επίσης, οι ολικές ανθοκυάνες στου φλοιούς ενώ με τη μέθοδο της υγρής χρωματογραφίας υψηλής απόδοσης (HPLC) προσδιορίστηκαν οι μεμονωμένες ανθοκυάνες. Με HPLC προσδιορίστηκαν ακόμα, τα οργανικά οξέα και σάκχαρα του γλεύκους. Τέλος, διερευνήθηκε η αντιοξειδωτική ικανότητα φλοιών και γιγάρτων ως προς την ικανότητα αναγωγής του τρισθενούς σιδήρου (FRAP) και δέσμευσης της ελεύθερη ρίζας (DPPH). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα γίγαρτα σε σύγκριση με τους φλοιούς εμφάνισαν υψηλότερη συγκέντρωση φαινολικών ενώσεων (με εξαίρεση τη μέτρηση των ολικών φλαβονών και φλαβονολών) καθώς και αντιοξειδωτική ικανότητα. Από τη σύγκριση των λευκών ποικιλιών και των ερυθρών βιοτύπων προέκυψε επίσης, ότι τα γίγαρτα των ερυθρών βιοτύπων (Μοσχοφίλερου) κατείχαν υψηλότερη συγκέντρωση φαινολικών ενώσεων καθώς και αντιοξειδωτική ικανότητα. Η μαλβιδίνη αναγνωρίστηκε ως η κύρια ανθοκυάνη όλων των ερυθρών βιοτύπων και το τρυγικό οξύ ως το κυριότερο οργανικό οξύ του γλεύκους των λευκών ποικιλιών και των ερυθρών βιοτύπων. Ως προς τους βιότυπους Μοσχοφίλερου διαπιστώθηκε πως οι Ε3 και Ε4, έχουν τη δυνατότητα να παράγουν καλύτερης ποιότητας οίνο λόγω της υψηλότερης συγκέντρωσης ενώσεων (φαινολικές ενώσεις και οργανικά οξέα) που είναι βιβλιογραφικά αποδεδειγμένο ότι συμβάλουν θετικά στο χρώμα, τη γεύση, τη σταθερότητα και τη γενική πολυπλοκότητα του οίνου. Ως προς τις λευκές ποικιλίες ενθαρρυντικά ήταν τα αποτελέσματα για τις ποικιλίες Κυδωνίτσα και Gewürztraminer.","abstract_html":"Αντικείμενο μελέτης, της παρούσας μεταπτυχιακής εργασίας είναι η αξιολόγηση οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου (Vitis Vinifera L) καθώς και η επίδρασή τους, στα ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά τόσο στα στερεά μέρη των ραγών (φλοιός και γίγαρτα) όσο και στα χαρακτηριστικά του γλεύκους. Οι ποικιλίες που μελετήθηκαν είναι το Μοσχοφίλερο και οι βιότυποι αυτού, η Κυδωνίτσα, το Βιδιανό και η Gewürztraminer. Η συλλογή των δειγμάτων πραγματοποιήθηκε κατά το στάδιο της τεχνολογικής ωρίμανσης από αμπελώνα στην περιοχή της Νεμέας του νομού Κορινθίας. Οι σταφυλές και οι ράγες των δειγμάτων που συγκομίστηκαν, υποβλήθηκαν σε μηχανικές κατεργασίες όπως μετρήσεις μήκους, πλάτους και βάρους. Για τον προσδιορισμό των γλευκογραφικών χαρακτηριστικών πραγματοποιήθηκαν επίσης, οι μετρήσεις των: Brix, pH, βαθμού ωρίμανσης και ογκομετρούμενης οξύτητας. Ακολούθησαν οι μετρήσεις των φαινολικών συστατικών στους φλοιούς και στα γίγαρτα αφού είχε προηγηθεί η διαδικασία εκχύλισής τους. Με τη χρήση φασματοφωτομέτρου πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις σε φαινολικές ενώσεις, ολικές φλαβόνες και φλαβονόλες, ολικές φλαβανόλες, ολικές φλαβονοειδείς ενώσεις, ολικές ορθο-διφαινόλες και συμπυκνωμένες τανίνες. Φασματοφωτομετρικά μετρήθηκαν επίσης, οι ολικές ανθοκυάνες στου φλοιούς ενώ με τη μέθοδο της υγρής χρωματογραφίας υψηλής απόδοσης (HPLC) προσδιορίστηκαν οι μεμονωμένες ανθοκυάνες. Με HPLC προσδιορίστηκαν ακόμα, τα οργανικά οξέα και σάκχαρα του γλεύκους. Τέλος, διερευνήθηκε η αντιοξειδωτική ικανότητα φλοιών και γιγάρτων ως προς την ικανότητα αναγωγής του τρισθενούς σιδήρου (FRAP) και δέσμευσης της ελεύθερη ρίζας (DPPH). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα γίγαρτα σε σύγκριση με τους φλοιούς εμφάνισαν υψηλότερη συγκέντρωση φαινολικών ενώσεων (με εξαίρεση τη μέτρηση των ολικών φλαβονών και φλαβονολών) καθώς και αντιοξειδωτική ικανότητα. Από τη σύγκριση των λευκών ποικιλιών και των ερυθρών βιοτύπων προέκυψε επίσης, ότι τα γίγαρτα των ερυθρών βιοτύπων (Μοσχοφίλερου) κατείχαν υψηλότερη συγκέντρωση φαινολικών ενώσεων καθώς και αντιοξειδωτική ικανότητα. Η μαλβιδίνη αναγνωρίστηκε ως η κύρια ανθοκυάνη όλων των ερυθρών βιοτύπων και το τρυγικό οξύ ως το κυριότερο οργανικό οξύ του γλεύκους των λευκών ποικιλιών και των ερυθρών βιοτύπων. Ως προς τους βιότυπους Μοσχοφίλερου διαπιστώθηκε πως οι Ε3 και Ε4, έχουν τη δυνατότητα να παράγουν καλύτερης ποιότητας οίνο λόγω της υψηλότερης συγκέντρωσης ενώσεων (φαινολικές ενώσεις και οργανικά οξέα) που είναι βιβλιογραφικά αποδεδειγμένο ότι συμβάλουν θετικά στο χρώμα, τη γεύση, τη σταθερότητα και τη γενική πολυπλοκότητα του οίνου. Ως προς τις λευκές ποικιλίες ενθαρρυντικά ήταν τα αποτελέσματα για τις ποικιλίες Κυδωνίτσα και Gewürztraminer.","abstract_has_math":false,"creators":["Γουρζουλίδου Ελισσάβετ","Gourzoulidou Elissavet"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:07Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3474044"],"render_values":[{"text":"uoadl:3474044","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3474044","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3474044","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3474044","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γουρζουλίδου Ελισσάβετ","Gourzoulidou Elissavet"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3474044","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3474044"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο μελέτης, της παρούσας μεταπτυχιακής εργασίας είναι η αξιολόγηση οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου (Vitis Vinifera L) καθώς και η επίδρασή τους, στα ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά τόσο στα στερεά μέρη των ραγών (φλοιός και γίγαρτα) όσο και στα χαρακτηριστικά του γλεύκους. Οι ποικιλίες που μελετήθηκαν είναι το Μοσχοφίλερο και οι βιότυποι αυτού, η Κυδωνίτσα, το Βιδιανό και η Gewürztraminer. Η συλλογή των δειγμάτων πραγματοποιήθηκε κατά το στάδιο της τεχνολογικής ωρίμανσης από αμπελώνα στην περιοχή της Νεμέας του νομού Κορινθίας. Οι σταφυλές και οι ράγες των δειγμάτων που συγκομίστηκαν, υποβλήθηκαν σε μηχανικές κατεργασίες όπως μετρήσεις μήκους, πλάτους και βάρους. Για τον προσδιορισμό των γλευκογραφικών χαρακτηριστικών πραγματοποιήθηκαν επίσης, οι μετρήσεις των: Brix, pH, βαθμού ωρίμανσης και ογκομετρούμενης οξύτητας. Ακολούθησαν οι μετρήσεις των φαινολικών συστατικών στους φλοιούς και στα γίγαρτα αφού είχε προηγηθεί η διαδικασία εκχύλισής τους. Με τη χρήση φασματοφωτομέτρου πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις σε φαινολικές ενώσεις, ολικές φλαβόνες και φλαβονόλες, ολικές φλαβανόλες, ολικές φλαβονοειδείς ενώσεις, ολικές ορθο-διφαινόλες και συμπυκνωμένες τανίνες. Φασματοφωτομετρικά μετρήθηκαν επίσης, οι ολικές ανθοκυάνες στου φλοιούς ενώ με τη μέθοδο της υγρής χρωματογραφίας υψηλής απόδοσης (HPLC) προσδιορίστηκαν οι μεμονωμένες ανθοκυάνες. Με HPLC προσδιορίστηκαν ακόμα, τα οργανικά οξέα και σάκχαρα του γλεύκους. Τέλος, διερευνήθηκε η αντιοξειδωτική ικανότητα φλοιών και γιγάρτων ως προς την ικανότητα αναγωγής του τρισθενούς σιδήρου (FRAP) και δέσμευσης της ελεύθερη ρίζας (DPPH). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα γίγαρτα σε σύγκριση με τους φλοιούς εμφάνισαν υψηλότερη συγκέντρωση φαινολικών ενώσεων (με εξαίρεση τη μέτρηση των ολικών φλαβονών και φλαβονολών) καθώς και αντιοξειδωτική ικανότητα. Από τη σύγκριση των λευκών ποικιλιών και των ερυθρών βιοτύπων προέκυψε επίσης, ότι τα γίγαρτα των ερυθρών βιοτύπων (Μοσχοφίλερου) κατείχαν υψηλότερη συγκέντρωση φαινολικών ενώσεων καθώς και αντιοξειδωτική ικανότητα. Η μαλβιδίνη αναγνωρίστηκε ως η κύρια ανθοκυάνη όλων των ερυθρών βιοτύπων και το τρυγικό οξύ ως το κυριότερο οργανικό οξύ του γλεύκους των λευκών ποικιλιών και των ερυθρών βιοτύπων. Ως προς τους βιότυπους Μοσχοφίλερου διαπιστώθηκε πως οι Ε3 και Ε4, έχουν τη δυνατότητα να παράγουν καλύτερης ποιότητας οίνο λόγω της υψηλότερης συγκέντρωσης ενώσεων (φαινολικές ενώσεις και οργανικά οξέα) που είναι βιβλιογραφικά αποδεδειγμένο ότι συμβάλουν θετικά στο χρώμα, τη γεύση, τη σταθερότητα και τη γενική πολυπλοκότητα του οίνου. Ως προς τις λευκές ποικιλίες ενθαρρυντικά ήταν τα αποτελέσματα για τις ποικιλίες Κυδωνίτσα και Gewürztraminer.","The object of the present postgraduate thesis is the evaluation of some indigenous wine grapevine cultivars (Vitis vinifera L.) and their effect on the qualitative and quantitative characteristics of the solid parts of the grapes (seeds and grape skins) and the characteristics of the must. The studied varieties were Moschofilero and its biotypes, Kydonitsa, Vidiano and Gewürztraminer. The samples were collected during the technological ripening stage from a vineyard in the area of Nemea in the prefecture of Corinthia. Both grapes and clusters of the harvested samples were subjected to mechanical treatments such as length, width and weight measurements. Brix, pH, ripening degree and volumetric acidity measurements were also carried out in order to determine the grape must characteristics. This was followed by measurements of the phenolic compounds in the grape skin and seeds after the extraction process had been carried out. Using a spectrophotometer, measurements of phenolic compounds, total flavones and flavonols, total flavanols, total flavonoid compounds, total ortho-biphenols and concentrated tannins were carried out. Total anthocyanins in the peel were also measured spectrophotometrically and individual anthocyanins were determined by high performance liquid chromatography (HPLC). HPLC was also used to determine the organic acids and sugars in the must. Finally, the antioxidant capacity of skins and seeds was investigated in terms of trivalent iron reduction (FRAP) and free radical scavenging (DPPH). The results showed that the seeds compared to the grape skin had higher concentration of phenolic compounds (with the exception of the measurement of total flavones and flavonols) as well as antioxidant capacity. The comparison between the white varieties and red biotypes also showed that the red biotypes (Moschofilero) had a higher concentration of phenolic compounds and antioxidant capacity. Malvidin was identified as the main anthocyanin of all red biotypes and tartaric acid as the main organic acid of the must of the white and red varieties. As for the Moschofilero biotypes, it was found that E3 and E4 have the potential to produce higher quality wine due to the higher concentration of compounds (phenolic compounds and organic acids) that are proven in the literature that contribute positively to the colour, flavour, stability and the overall wine complexity. Regarding the white grapevine cultivars, promising were the results for both Kydonitsa and Gewürztraminer grape varieties"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αξιολόγηση μερικών γηγενών ποικιλιών αμπέλου οινοποιίας (Vitis vinifera l.) κατά το έτος 2022"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γουρζουλίδου Ελισσάβετ","Gourzoulidou Elissavet"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Αντικείμενο μελέτης, της παρούσας μεταπτυχιακής εργασίας είναι η αξιολόγηση οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου (Vitis Vinifera L) καθώς και η επίδρασή τους, στα ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά τόσο στα στερεά μέρη των ραγών (φλοιός και γίγαρτα) όσο και στα χαρακτηριστικά του γλεύκους. Οι ποικιλίες που μελετήθηκαν είναι το Μοσχοφίλερο και οι βιότυποι αυτού, η Κυδωνίτσα, το Βιδιανό και η Gewürztraminer. Η συλλογή των δειγμάτων πραγματοποιήθηκε κατά το στάδιο της τεχνολογικής ωρίμανσης από αμπελώνα στην περιοχή της Νεμέας του νομού Κορινθίας. Οι σταφυλές και οι ράγες των δειγμάτων που συγκομίστηκαν, υποβλήθηκαν σε μηχανικές κατεργασίες όπως μετρήσεις μήκους, πλάτους και βάρους. Για τον προσδιορισμό των γλευκογραφικών χαρακτηριστικών πραγματοποιήθηκαν επίσης, οι μετρήσεις των: Brix, pH, βαθμού ωρίμανσης και ογκομετρούμενης οξύτητας. Ακολούθησαν οι μετρήσεις των φαινολικών συστατικών στους φλοιούς και στα γίγαρτα αφού είχε προηγηθεί η διαδικασία εκχύλισής τους. Με τη χρήση φασματοφωτομέτρου πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις σε φαινολικές ενώσεις, ολικές φλαβόνες και φλαβονόλες, ολικές φλαβανόλες, ολικές φλαβονοειδείς ενώσεις, ολικές ορθο-διφαινόλες και συμπυκνωμένες τανίνες. Φασματοφωτομετρικά μετρήθηκαν επίσης, οι ολικές ανθοκυάνες στου φλοιούς ενώ με τη μέθοδο της υγρής χρωματογραφίας υψηλής απόδοσης (HPLC) προσδιορίστηκαν οι μεμονωμένες ανθοκυάνες. Με HPLC προσδιορίστηκαν ακόμα, τα οργανικά οξέα και σάκχαρα του γλεύκους. Τέλος, διερευνήθηκε η αντιοξειδωτική ικανότητα φλοιών και γιγάρτων ως προς την ικανότητα αναγωγής του τρισθενούς σιδήρου (FRAP) και δέσμευσης της ελεύθερη ρίζας (DPPH). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα γίγαρτα σε σύγκριση με τους φλοιούς εμφάνισαν υψηλότερη συγκέντρωση φαινολικών ενώσεων (με εξαίρεση τη μέτρηση των ολικών φλαβονών και φλαβονολών) καθώς και αντιοξειδωτική ικανότητα. Από τη σύγκριση των λευκών ποικιλιών και των ερυθρών βιοτύπων προέκυψε επίσης, ότι τα γίγαρτα των ερυθρών βιοτύπων (Μοσχοφίλερου) κατείχαν υψηλότερη συγκέντρωση φαινολικών ενώσεων καθώς και αντιοξειδωτική ικανότητα. Η μαλβιδίνη αναγνωρίστηκε ως η κύρια ανθοκυάνη όλων των ερυθρών βιοτύπων και το τρυγικό οξύ ως το κυριότερο οργανικό οξύ του γλεύκους των λευκών ποικιλιών και των ερυθρών βιοτύπων. Ως προς τους βιότυπους Μοσχοφίλερου διαπιστώθηκε πως οι Ε3 και Ε4, έχουν τη δυνατότητα να παράγουν καλύτερης ποιότητας οίνο λόγω της υψηλότερης συγκέντρωσης ενώσεων (φαινολικές ενώσεις και οργανικά οξέα) που είναι βιβλιογραφικά αποδεδειγμένο ότι συμβάλουν θετικά στο χρώμα, τη γεύση, τη σταθερότητα και τη γενική πολυπλοκότητα του οίνου. Ως προς τις λευκές ποικιλίες ενθαρρυντικά ήταν τα αποτελέσματα για τις ποικιλίες Κυδωνίτσα και Gewürztraminer.","The object of the present postgraduate thesis is the evaluation of some indigenous wine grapevine cultivars (Vitis vinifera L.) and their effect on the qualitative and quantitative characteristics of the solid parts of the grapes (seeds and grape skins) and the characteristics of the must. The studied varieties were Moschofilero and its biotypes, Kydonitsa, Vidiano and Gewürztraminer. The samples were collected during the technological ripening stage from a vineyard in the area of Nemea in the prefecture of Corinthia. Both grapes and clusters of the harvested samples were subjected to mechanical treatments such as length, width and weight measurements. Brix, pH, ripening degree and volumetric acidity measurements were also carried out in order to determine the grape must characteristics. This was followed by measurements of the phenolic compounds in the grape skin and seeds after the extraction process had been carried out. Using a spectrophotometer, measurements of phenolic compounds, total flavones and flavonols, total flavanols, total flavonoid compounds, total ortho-biphenols and concentrated tannins were carried out. Total anthocyanins in the peel were also measured spectrophotometrically and individual anthocyanins were determined by high performance liquid chromatography (HPLC). HPLC was also used to determine the organic acids and sugars in the must. Finally, the antioxidant capacity of skins and seeds was investigated in terms of trivalent iron reduction (FRAP) and free radical scavenging (DPPH). The results showed that the seeds compared to the grape skin had higher concentration of phenolic compounds (with the exception of the measurement of total flavones and flavonols) as well as antioxidant capacity. The comparison between the white varieties and red biotypes also showed that the red biotypes (Moschofilero) had a higher concentration of phenolic compounds and antioxidant capacity. Malvidin was identified as the main anthocyanin of all red biotypes and tartaric acid as the main organic acid of the must of the white and red varieties. As for the Moschofilero biotypes, it was found that E3 and E4 have the potential to produce higher quality wine due to the higher concentration of compounds (phenolic compounds and organic acids) that are proven in the literature that contribute positively to the colour, flavour, stability and the overall wine complexity. Regarding the white grapevine cultivars, promising were the results for both Kydonitsa and Gewürztraminer grape varieties"],"dc:identifier":["uoadl:3474044","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3474044"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Αξιολόγηση μερικών γηγενών ποικιλιών αμπέλου οινοποιίας (Vitis vinifera l.) κατά το έτος 2022"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:07Z"}