{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3475776"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3475776","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η σχέση της παχυσαρκίας με την επανεμφάνιση, τη θνησιμότητα και τα λειτουργικά αποτελέσματα μετά από ενδοεγκεφαλική αιμορραγία: μια συστηματική ανασκόπηση","abstract":"H παχυσαρκία και το αυξημένο σωματικό βάρος θεωρούνται σημαντικοί παράγοντες κινδύνου για αρκετές νόσους, ιδίως τις χρόνιες. Ωστόσο, για ορισμένες καταστάσεις υπάρχουν ενδείξεις πως αυτοί οι παράγοντες μπορεί να έχουν θετική επίδραση, κυρίως μετά την εμφάνιση του συμβάντος. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα εγκεφαλικά επεισόδια, όπου ενώ η παχυσαρκία σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης τους, υπάρχουν δεδομένα που δείχνουν πως σχετίζεται και με καλύτερη έκβαση κατά την οξεία φάση. Στόχος της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν να εξετάσει τη συσχέτιση μεταξύ του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) και της θνησιμότητας, της υποτροπής του ΑΕΕ και της λειτουργικής έκβασης σε ασθενείς με ενδοεγκεφαλική αιμορραγία (ΕΑ) τόσο στην οξεία φάση (ενδονοσοκομειακά), όσο και μετά την έξοδο από το νοσοκομείο. Για την ανασκόπηση, πραγματοποιήθηκε αναζήτηση σε δύο επιστημονικές βάσεις δεδομένων, τις PubMed και Embase, για την εύρεση σχετικών άρθρων. Στην συστηματική ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν δεκατέσσερις μελέτες, οι οποίες εξέτασαν τη συσχέτιση μεταξύ του ΔΜΣ και τουλάχιστον μίας από τις παραπάνω εκβάσεις σε ασθενείς που επέζησαν από ΕΑ. Τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα των μελετών υποδεικνύουν μια σταθερή υψηλότερη επιβίωση ενδονοσοκομειακά σε ασθενείς με ΕΑ που είναι παχύσαρκοι σε σύγκριση με τους ασθενείς με φυσιολογικό βάρος. Ακόμη, βρέθηκε μια πιθανή θετική επίδραση της παχυσαρκίας στη λειτουργική έκβαση των ασθενών με ΕΑ, όπως αυτή αξιολογήθηκε με την modified Rankin Scale. Ωστόσο, τα στοιχεία από τις μελέτες για την πιο μακροπρόθεσμη επιβίωση των ασθενών με ΕΑ δεν ήταν το ίδια ξεκάθαρα ως προς κάποιο πιθανό όφελος σε ασθενείς με παχυσαρκία. Συμπερασματικά, η παρούσα συστηματική ανασκόπηση δείχνει την ύπαρξη του «παράδοξου της παχυσαρκίας» σε ασθενείς μετά από ΕΑ, αλλά αυτό αφορά κυρίως την επιβίωση κατά την οξεία φάση.","abstract_html":"H παχυσαρκία και το αυξημένο σωματικό βάρος θεωρούνται σημαντικοί παράγοντες κινδύνου για αρκετές νόσους, ιδίως τις χρόνιες. Ωστόσο, για ορισμένες καταστάσεις υπάρχουν ενδείξεις πως αυτοί οι παράγοντες μπορεί να έχουν θετική επίδραση, κυρίως μετά την εμφάνιση του συμβάντος. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα εγκεφαλικά επεισόδια, όπου ενώ η παχυσαρκία σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης τους, υπάρχουν δεδομένα που δείχνουν πως σχετίζεται και με καλύτερη έκβαση κατά την οξεία φάση. Στόχος της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν να εξετάσει τη συσχέτιση μεταξύ του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) και της θνησιμότητας, της υποτροπής του ΑΕΕ και της λειτουργικής έκβασης σε ασθενείς με ενδοεγκεφαλική αιμορραγία (ΕΑ) τόσο στην οξεία φάση (ενδονοσοκομειακά), όσο και μετά την έξοδο από το νοσοκομείο. Για την ανασκόπηση, πραγματοποιήθηκε αναζήτηση σε δύο επιστημονικές βάσεις δεδομένων, τις PubMed και Embase, για την εύρεση σχετικών άρθρων. Στην συστηματική ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν δεκατέσσερις μελέτες, οι οποίες εξέτασαν τη συσχέτιση μεταξύ του ΔΜΣ και τουλάχιστον μίας από τις παραπάνω εκβάσεις σε ασθενείς που επέζησαν από ΕΑ. Τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα των μελετών υποδεικνύουν μια σταθερή υψηλότερη επιβίωση ενδονοσοκομειακά σε ασθενείς με ΕΑ που είναι παχύσαρκοι σε σύγκριση με τους ασθενείς με φυσιολογικό βάρος. Ακόμη, βρέθηκε μια πιθανή θετική επίδραση της παχυσαρκίας στη λειτουργική έκβαση των ασθενών με ΕΑ, όπως αυτή αξιολογήθηκε με την modified Rankin Scale. Ωστόσο, τα στοιχεία από τις μελέτες για την πιο μακροπρόθεσμη επιβίωση των ασθενών με ΕΑ δεν ήταν το ίδια ξεκάθαρα ως προς κάποιο πιθανό όφελος σε ασθενείς με παχυσαρκία. Συμπερασματικά, η παρούσα συστηματική ανασκόπηση δείχνει την ύπαρξη του «παράδοξου της παχυσαρκίας» σε ασθενείς μετά από ΕΑ, αλλά αυτό αφορά κυρίως την επιβίωση κατά την οξεία φάση.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπασωτηρίου Ιωάννης","Papassotiriou Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3475776"],"render_values":[{"text":"uoadl:3475776","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3475776","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3475776","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3475776","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπασωτηρίου Ιωάννης","Papassotiriou Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3475776","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3475776"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["H παχυσαρκία και το αυξημένο σωματικό βάρος θεωρούνται σημαντικοί παράγοντες κινδύνου για αρκετές νόσους, ιδίως τις χρόνιες. Ωστόσο, για ορισμένες καταστάσεις υπάρχουν ενδείξεις πως αυτοί οι παράγοντες μπορεί να έχουν θετική επίδραση, κυρίως μετά την εμφάνιση του συμβάντος. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα εγκεφαλικά επεισόδια, όπου ενώ η παχυσαρκία σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης τους, υπάρχουν δεδομένα που δείχνουν πως σχετίζεται και με καλύτερη έκβαση κατά την οξεία φάση. Στόχος της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν να εξετάσει τη συσχέτιση μεταξύ του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) και της θνησιμότητας, της υποτροπής του ΑΕΕ και της λειτουργικής έκβασης σε ασθενείς με ενδοεγκεφαλική αιμορραγία (ΕΑ) τόσο στην οξεία φάση (ενδονοσοκομειακά), όσο και μετά την έξοδο από το νοσοκομείο. Για την ανασκόπηση, πραγματοποιήθηκε αναζήτηση σε δύο επιστημονικές βάσεις δεδομένων, τις PubMed και Embase, για την εύρεση σχετικών άρθρων. Στην συστηματική ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν δεκατέσσερις μελέτες, οι οποίες εξέτασαν τη συσχέτιση μεταξύ του ΔΜΣ και τουλάχιστον μίας από τις παραπάνω εκβάσεις σε ασθενείς που επέζησαν από ΕΑ. Τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα των μελετών υποδεικνύουν μια σταθερή υψηλότερη επιβίωση ενδονοσοκομειακά σε ασθενείς με ΕΑ που είναι παχύσαρκοι σε σύγκριση με τους ασθενείς με φυσιολογικό βάρος. Ακόμη, βρέθηκε μια πιθανή θετική επίδραση της παχυσαρκίας στη λειτουργική έκβαση των ασθενών με ΕΑ, όπως αυτή αξιολογήθηκε με την modified Rankin Scale. Ωστόσο, τα στοιχεία από τις μελέτες για την πιο μακροπρόθεσμη επιβίωση των ασθενών με ΕΑ δεν ήταν το ίδια ξεκάθαρα ως προς κάποιο πιθανό όφελος σε ασθενείς με παχυσαρκία. Συμπερασματικά, η παρούσα συστηματική ανασκόπηση δείχνει την ύπαρξη του «παράδοξου της παχυσαρκίας» σε ασθενείς μετά από ΕΑ, αλλά αυτό αφορά κυρίως την επιβίωση κατά την οξεία φάση.","Obesity and increased body weight are important risk factors for many diseases, especially for chronic diseases. However, for some pathologic conditions there is evidence that these factors may have a positive effect, mainly after the event has occurred. A typical example is stroke, where although obesity is associated with an increased risk of stroke, there is also evidence that it is associated with better survival at the acute phase. The aim of the present systematic review was to examine the association between body mass index (BMI) and mortality, stroke recurrence and functional outcomes in patients with intracerebral hemorrhage (ICH). For this review, a systematic literature search was performed for relevant articles in two scientific databases, PubMed and Embase. Fourteen studies were included in the systematic review, all of which examined the association between BMI and at least one of the above outcomes in patients who survived ICH. The pooled results of the studies indicate consistently higher in-hospital survival in patients with ICH who are obese compared with patients of normal weight. In addition, a possible positive effect of obesity on the functional outcomes of patients with ICH was also found, as assessed by the modified Rankin scale. However, the evidence from the studies on the effect of obesity on longer-term survival after ICH was less clear. In conclusion, the present systematic review shows the existence of the “obesity paradox” in patients after ICH, but this mainly affects in-hospital survival."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η σχέση της παχυσαρκίας με την επανεμφάνιση, τη θνησιμότητα και τα λειτουργικά αποτελέσματα μετά από ενδοεγκεφαλική αιμορραγία: μια συστηματική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπασωτηρίου Ιωάννης","Papassotiriou Ioannis"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["H παχυσαρκία και το αυξημένο σωματικό βάρος θεωρούνται σημαντικοί παράγοντες κινδύνου για αρκετές νόσους, ιδίως τις χρόνιες. Ωστόσο, για ορισμένες καταστάσεις υπάρχουν ενδείξεις πως αυτοί οι παράγοντες μπορεί να έχουν θετική επίδραση, κυρίως μετά την εμφάνιση του συμβάντος. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα εγκεφαλικά επεισόδια, όπου ενώ η παχυσαρκία σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης τους, υπάρχουν δεδομένα που δείχνουν πως σχετίζεται και με καλύτερη έκβαση κατά την οξεία φάση. Στόχος της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν να εξετάσει τη συσχέτιση μεταξύ του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) και της θνησιμότητας, της υποτροπής του ΑΕΕ και της λειτουργικής έκβασης σε ασθενείς με ενδοεγκεφαλική αιμορραγία (ΕΑ) τόσο στην οξεία φάση (ενδονοσοκομειακά), όσο και μετά την έξοδο από το νοσοκομείο. Για την ανασκόπηση, πραγματοποιήθηκε αναζήτηση σε δύο επιστημονικές βάσεις δεδομένων, τις PubMed και Embase, για την εύρεση σχετικών άρθρων. Στην συστηματική ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν δεκατέσσερις μελέτες, οι οποίες εξέτασαν τη συσχέτιση μεταξύ του ΔΜΣ και τουλάχιστον μίας από τις παραπάνω εκβάσεις σε ασθενείς που επέζησαν από ΕΑ. Τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα των μελετών υποδεικνύουν μια σταθερή υψηλότερη επιβίωση ενδονοσοκομειακά σε ασθενείς με ΕΑ που είναι παχύσαρκοι σε σύγκριση με τους ασθενείς με φυσιολογικό βάρος. Ακόμη, βρέθηκε μια πιθανή θετική επίδραση της παχυσαρκίας στη λειτουργική έκβαση των ασθενών με ΕΑ, όπως αυτή αξιολογήθηκε με την modified Rankin Scale. Ωστόσο, τα στοιχεία από τις μελέτες για την πιο μακροπρόθεσμη επιβίωση των ασθενών με ΕΑ δεν ήταν το ίδια ξεκάθαρα ως προς κάποιο πιθανό όφελος σε ασθενείς με παχυσαρκία. Συμπερασματικά, η παρούσα συστηματική ανασκόπηση δείχνει την ύπαρξη του «παράδοξου της παχυσαρκίας» σε ασθενείς μετά από ΕΑ, αλλά αυτό αφορά κυρίως την επιβίωση κατά την οξεία φάση.","Obesity and increased body weight are important risk factors for many diseases, especially for chronic diseases. However, for some pathologic conditions there is evidence that these factors may have a positive effect, mainly after the event has occurred. A typical example is stroke, where although obesity is associated with an increased risk of stroke, there is also evidence that it is associated with better survival at the acute phase. The aim of the present systematic review was to examine the association between body mass index (BMI) and mortality, stroke recurrence and functional outcomes in patients with intracerebral hemorrhage (ICH). For this review, a systematic literature search was performed for relevant articles in two scientific databases, PubMed and Embase. Fourteen studies were included in the systematic review, all of which examined the association between BMI and at least one of the above outcomes in patients who survived ICH. The pooled results of the studies indicate consistently higher in-hospital survival in patients with ICH who are obese compared with patients of normal weight. In addition, a possible positive effect of obesity on the functional outcomes of patients with ICH was also found, as assessed by the modified Rankin scale. However, the evidence from the studies on the effect of obesity on longer-term survival after ICH was less clear. In conclusion, the present systematic review shows the existence of the “obesity paradox” in patients after ICH, but this mainly affects in-hospital survival."],"dc:identifier":["uoadl:3475776","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3475776"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η σχέση της παχυσαρκίας με την επανεμφάνιση, τη θνησιμότητα και τα λειτουργικά αποτελέσματα μετά από ενδοεγκεφαλική αιμορραγία: μια συστηματική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:09Z"}