{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3475783"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3475783","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τα αντιψυχωσικά ως παράγοντας κινδύνου για καρκίνο του μαστού: Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση","abstract":"Σκοπός: Παρά το γεγονός ότι προηγούμενες μελέτες έχουν αναδείξει μια πιθανή σχέση μεταξύ της αντιψυχωσικής φαρμακευτικής αγωγής και της ανάπτυξης καρκίνου του μαστού, η συσχέτιση παραμένει ασαφής. Ο στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογήσει τη σχέση μεταξύ της αντιψυχωσικής θεραπείας και του κινδύνου καρκίνου του μαστού. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, ScienceDirect και Cochrane Library, σε συνδυασμό με μη αυτοματοποιημένη αναζήτηση αναφορών, έως τις 12 Ιουλίου 2024, για βιβλιογραφία σχετική με μελέτες που διερευνούν τη συσχέτιση μεταξύ αντιψυχωσικής θεραπείας και καρκίνο του μαστού σε γυναίκες. Η πρωτογενής ανάλυση περιελάμβανε μια συνολική μετα-ανάλυση σχετικού κινδύνου, με δευτερεύουσα ανάλυση σχετικού λόγου συμπληρωματικών πιθανοτήτων για επιπρόσθετα στοιχεία. Πραγματοποιήθηκαν περαιτέρω αναλύσεις υπο-ομάδας και μετα-παλινδρόμησης. Οι αναλύσεις υπο-ομάδας και μετα-παλινδρόμησης στόχευαν να αντιμετωπίσουν την ετερογένεια και να εξετάσουν οποιαδήποτε πιθανή συσχέτιση μεταξύ των παραγόντων που μεταβάλλονταν και των εκβάσεων που αξιολογήθηκαν. Η παρούσα μετα-ανάλυση πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA (Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν, συνολικά, δεκαεπτά μελέτες με 3.347.235 ασθενείς. Τα αποτελέσματα υποστηρίζουν ότι η έκθεση σε αντιψυχωσικά οδηγεί σε συνολικό 21% αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του μαστού (HR = 1,21, 95% CI: 1,03 - 1,42) σε σύγκριση με τη μη έκθεση, αποτέλεσμα πιο διακριτό στις αναδρομικές μελέτες. Επιπλέον, τα PRL(prolactin)-increasing αντιψυχωσικά ενέχουν αυξημένο κίνδυνο (HR: 1,23, 95% CI: 1,08-1,40) συγκριτικά με τα PRL-sparing ή την απουσία έκθεσης. Επιπλέον, η παρατεταμένη συνολική διάρκεια της θεραπείας συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού (>5 έτη: HR: 1,47, 95% CI: 1,22-1,76), σε σύγκριση με θεραπεία για λιγότερο από 1 έτος. Αυτή η συσχέτιση επαληθεύτηκε στην υπο-ανάλυση που αφορούσε τα αντιψυχωσικά πρώτης γενιάς (FGAs) (OR: 1,46, 95%CI: 1,32-1,62), ενώ δεν ήταν στατιστικά σημαντική στην υπο-ανάλυση των αντιψυχωσικών δεύτερης γενιάς (SGAs) (OR: 1,09, 95% CI: 0,94 -1,25). Συμπεράσματα: Υπάρχει σημαντική συσχέτιση μεταξύ του κινδύνου καρκίνου του μαστού στις γυναίκες και της χρήσης αντιψυχωσικών, κυρίως σε αναδρομικές μελέτες. Τα PRL-increasing αντιψυχωσικά παρουσιάζουν υψηλότερη συσχέτιση με τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού σε σύγκριση με τα PRL-sparing. Η μεγαλύτερη διάρκεια έκθεσης σε FGAs οδηγεί σε υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Η προοπτική και μακροχρόνια παρακολούθηση για καρκίνο του μαστού είναι απαραίτητη για όλους τους ασθενείς που λαμβάνουν αντιψυχωσικά.","abstract_html":"Σκοπός: Παρά το γεγονός ότι προηγούμενες μελέτες έχουν αναδείξει μια πιθανή σχέση μεταξύ της αντιψυχωσικής φαρμακευτικής αγωγής και της ανάπτυξης καρκίνου του μαστού, η συσχέτιση παραμένει ασαφής. Ο στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογήσει τη σχέση μεταξύ της αντιψυχωσικής θεραπείας και του κινδύνου καρκίνου του μαστού. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, ScienceDirect και Cochrane Library, σε συνδυασμό με μη αυτοματοποιημένη αναζήτηση αναφορών, έως τις 12 Ιουλίου 2024, για βιβλιογραφία σχετική με μελέτες που διερευνούν τη συσχέτιση μεταξύ αντιψυχωσικής θεραπείας και καρκίνο του μαστού σε γυναίκες. Η πρωτογενής ανάλυση περιελάμβανε μια συνολική μετα-ανάλυση σχετικού κινδύνου, με δευτερεύουσα ανάλυση σχετικού λόγου συμπληρωματικών πιθανοτήτων για επιπρόσθετα στοιχεία. Πραγματοποιήθηκαν περαιτέρω αναλύσεις υπο-ομάδας και μετα-παλινδρόμησης. Οι αναλύσεις υπο-ομάδας και μετα-παλινδρόμησης στόχευαν να αντιμετωπίσουν την ετερογένεια και να εξετάσουν οποιαδήποτε πιθανή συσχέτιση μεταξύ των παραγόντων που μεταβάλλονταν και των εκβάσεων που αξιολογήθηκαν. Η παρούσα μετα-ανάλυση πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA (Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν, συνολικά, δεκαεπτά μελέτες με 3.347.235 ασθενείς. Τα αποτελέσματα υποστηρίζουν ότι η έκθεση σε αντιψυχωσικά οδηγεί σε συνολικό 21% αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του μαστού (HR = 1,21, 95% CI: 1,03 - 1,42) σε σύγκριση με τη μη έκθεση, αποτέλεσμα πιο διακριτό στις αναδρομικές μελέτες. Επιπλέον, τα PRL(prolactin)-increasing αντιψυχωσικά ενέχουν αυξημένο κίνδυνο (HR: 1,23, 95% CI: 1,08-1,40) συγκριτικά με τα PRL-sparing ή την απουσία έκθεσης. Επιπλέον, η παρατεταμένη συνολική διάρκεια της θεραπείας συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού (&gt;5 έτη: HR: 1,47, 95% CI: 1,22-1,76), σε σύγκριση με θεραπεία για λιγότερο από 1 έτος. Αυτή η συσχέτιση επαληθεύτηκε στην υπο-ανάλυση που αφορούσε τα αντιψυχωσικά πρώτης γενιάς (FGAs) (OR: 1,46, 95%CI: 1,32-1,62), ενώ δεν ήταν στατιστικά σημαντική στην υπο-ανάλυση των αντιψυχωσικών δεύτερης γενιάς (SGAs) (OR: 1,09, 95% CI: 0,94 -1,25). Συμπεράσματα: Υπάρχει σημαντική συσχέτιση μεταξύ του κινδύνου καρκίνου του μαστού στις γυναίκες και της χρήσης αντιψυχωσικών, κυρίως σε αναδρομικές μελέτες. Τα PRL-increasing αντιψυχωσικά παρουσιάζουν υψηλότερη συσχέτιση με τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού σε σύγκριση με τα PRL-sparing. Η μεγαλύτερη διάρκεια έκθεσης σε FGAs οδηγεί σε υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Η προοπτική και μακροχρόνια παρακολούθηση για καρκίνο του μαστού είναι απαραίτητη για όλους τους ασθενείς που λαμβάνουν αντιψυχωσικά.","abstract_has_math":false,"creators":["Ρεβέλου Μαρία-Τριανταφυλλιά","Revelou Maria-Triantafyllia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3475783"],"render_values":[{"text":"uoadl:3475783","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3475783","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3475783","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3475783","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ρεβέλου Μαρία-Τριανταφυλλιά","Revelou Maria-Triantafyllia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3475783","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3475783"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Παρά το γεγονός ότι προηγούμενες μελέτες έχουν αναδείξει μια πιθανή σχέση μεταξύ της αντιψυχωσικής φαρμακευτικής αγωγής και της ανάπτυξης καρκίνου του μαστού, η συσχέτιση παραμένει ασαφής. Ο στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογήσει τη σχέση μεταξύ της αντιψυχωσικής θεραπείας και του κινδύνου καρκίνου του μαστού. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, ScienceDirect και Cochrane Library, σε συνδυασμό με μη αυτοματοποιημένη αναζήτηση αναφορών, έως τις 12 Ιουλίου 2024, για βιβλιογραφία σχετική με μελέτες που διερευνούν τη συσχέτιση μεταξύ αντιψυχωσικής θεραπείας και καρκίνο του μαστού σε γυναίκες. Η πρωτογενής ανάλυση περιελάμβανε μια συνολική μετα-ανάλυση σχετικού κινδύνου, με δευτερεύουσα ανάλυση σχετικού λόγου συμπληρωματικών πιθανοτήτων για επιπρόσθετα στοιχεία. Πραγματοποιήθηκαν περαιτέρω αναλύσεις υπο-ομάδας και μετα-παλινδρόμησης. Οι αναλύσεις υπο-ομάδας και μετα-παλινδρόμησης στόχευαν να αντιμετωπίσουν την ετερογένεια και να εξετάσουν οποιαδήποτε πιθανή συσχέτιση μεταξύ των παραγόντων που μεταβάλλονταν και των εκβάσεων που αξιολογήθηκαν. Η παρούσα μετα-ανάλυση πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA (Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν, συνολικά, δεκαεπτά μελέτες με 3.347.235 ασθενείς. Τα αποτελέσματα υποστηρίζουν ότι η έκθεση σε αντιψυχωσικά οδηγεί σε συνολικό 21% αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του μαστού (HR = 1,21, 95% CI: 1,03 - 1,42) σε σύγκριση με τη μη έκθεση, αποτέλεσμα πιο διακριτό στις αναδρομικές μελέτες. Επιπλέον, τα PRL(prolactin)-increasing αντιψυχωσικά ενέχουν αυξημένο κίνδυνο (HR: 1,23, 95% CI: 1,08-1,40) συγκριτικά με τα PRL-sparing ή την απουσία έκθεσης. Επιπλέον, η παρατεταμένη συνολική διάρκεια της θεραπείας συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού (>5 έτη: HR: 1,47, 95% CI: 1,22-1,76), σε σύγκριση με θεραπεία για λιγότερο από 1 έτος. Αυτή η συσχέτιση επαληθεύτηκε στην υπο-ανάλυση που αφορούσε τα αντιψυχωσικά πρώτης γενιάς (FGAs) (OR: 1,46, 95%CI: 1,32-1,62), ενώ δεν ήταν στατιστικά σημαντική στην υπο-ανάλυση των αντιψυχωσικών δεύτερης γενιάς (SGAs) (OR: 1,09, 95% CI: 0,94 -1,25). Συμπεράσματα: Υπάρχει σημαντική συσχέτιση μεταξύ του κινδύνου καρκίνου του μαστού στις γυναίκες και της χρήσης αντιψυχωσικών, κυρίως σε αναδρομικές μελέτες. Τα PRL-increasing αντιψυχωσικά παρουσιάζουν υψηλότερη συσχέτιση με τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού σε σύγκριση με τα PRL-sparing. Η μεγαλύτερη διάρκεια έκθεσης σε FGAs οδηγεί σε υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Η προοπτική και μακροχρόνια παρακολούθηση για καρκίνο του μαστού είναι απαραίτητη για όλους τους ασθενείς που λαμβάνουν αντιψυχωσικά.","Objectives: While studies have shown a possible link between antipsychotic medication and the development of breast cancer; overall, results remain inconclusive. The aim of the study was to assess the relationship between antipsychotic therapy and breast cancer risk, providing relevant determinative insights. Methods: A systematic database search was conducted in PubMed, ScienceDirect, and Cochrane Library databases, along with a manual search of references, until July 12th, 2024, for literature on studies investigating the association between antipsychotic therapy and breast cancer in women. Primary analysis involved an overall hazard ratio meta-analysis, with secondary odds ratio analysis for complementary evidence. Further subgroup and meta-regression analyses were conducted. Subgroup and meta-regression analyses aimed to address heterogeneity and examine any potential association between the factors that varied, and the outcomes reported. The present meta-analysis was performed following the Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses (PRISMA) guidelines. Results: Seventeen studies with 3.347.235 patients were included. Results support that exposure to antipsychotics leads to an overall 21% increased risk for breast cancer (HR = 1,21, 95% CI: 1,03 – 1,42) compared to no exposure, which was more pronounced among retrospective studies. Furthermore, prolactin (PRL)-increasing antipsychotics pose an elevated risk (HR: 1,23, 95% CI: 1,08-1,40) compared to PRL-sparing or no use. Additionally, prolonged duration of therapy overall was associated with increased breast cancer risk (>5 years: HR: 1,47, 95% CI: 1,22-1,76), when compared to less than 1 year duration of therapy. In the subgroup analysis, the statistically significant increased risk for breast cancer with prolonged drug administration was confirmed for the first generation antipsychotics (FGAs) (OR: 1,46, 95%CI: 1,32-1,62), but not for the second generation antipsychotics (SGAs) had no statistically significant results (OR: 1,09, 95% CI: 0,94-1,25). Conclusion: There is a significant association between breast cancer risk in women and the use of antipsychotics, based primarily on evidence from retrospective studies. PRL-increasing medications present a higher correlation with breast cancer risk compared to PRL-sparing drugs. Longer duration of exposure to FGAs results in a higher risk of breast cancer. Prospective and long-term surveillance for breast cancer is essential for all patients receiving antipsychotics."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τα αντιψυχωσικά ως παράγοντας κινδύνου για καρκίνο του μαστού: Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ρεβέλου Μαρία-Τριανταφυλλιά","Revelou Maria-Triantafyllia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Σκοπός: Παρά το γεγονός ότι προηγούμενες μελέτες έχουν αναδείξει μια πιθανή σχέση μεταξύ της αντιψυχωσικής φαρμακευτικής αγωγής και της ανάπτυξης καρκίνου του μαστού, η συσχέτιση παραμένει ασαφής. Ο στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογήσει τη σχέση μεταξύ της αντιψυχωσικής θεραπείας και του κινδύνου καρκίνου του μαστού. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, ScienceDirect και Cochrane Library, σε συνδυασμό με μη αυτοματοποιημένη αναζήτηση αναφορών, έως τις 12 Ιουλίου 2024, για βιβλιογραφία σχετική με μελέτες που διερευνούν τη συσχέτιση μεταξύ αντιψυχωσικής θεραπείας και καρκίνο του μαστού σε γυναίκες. Η πρωτογενής ανάλυση περιελάμβανε μια συνολική μετα-ανάλυση σχετικού κινδύνου, με δευτερεύουσα ανάλυση σχετικού λόγου συμπληρωματικών πιθανοτήτων για επιπρόσθετα στοιχεία. Πραγματοποιήθηκαν περαιτέρω αναλύσεις υπο-ομάδας και μετα-παλινδρόμησης. Οι αναλύσεις υπο-ομάδας και μετα-παλινδρόμησης στόχευαν να αντιμετωπίσουν την ετερογένεια και να εξετάσουν οποιαδήποτε πιθανή συσχέτιση μεταξύ των παραγόντων που μεταβάλλονταν και των εκβάσεων που αξιολογήθηκαν. Η παρούσα μετα-ανάλυση πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA (Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν, συνολικά, δεκαεπτά μελέτες με 3.347.235 ασθενείς. Τα αποτελέσματα υποστηρίζουν ότι η έκθεση σε αντιψυχωσικά οδηγεί σε συνολικό 21% αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του μαστού (HR = 1,21, 95% CI: 1,03 - 1,42) σε σύγκριση με τη μη έκθεση, αποτέλεσμα πιο διακριτό στις αναδρομικές μελέτες. Επιπλέον, τα PRL(prolactin)-increasing αντιψυχωσικά ενέχουν αυξημένο κίνδυνο (HR: 1,23, 95% CI: 1,08-1,40) συγκριτικά με τα PRL-sparing ή την απουσία έκθεσης. Επιπλέον, η παρατεταμένη συνολική διάρκεια της θεραπείας συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού (>5 έτη: HR: 1,47, 95% CI: 1,22-1,76), σε σύγκριση με θεραπεία για λιγότερο από 1 έτος. Αυτή η συσχέτιση επαληθεύτηκε στην υπο-ανάλυση που αφορούσε τα αντιψυχωσικά πρώτης γενιάς (FGAs) (OR: 1,46, 95%CI: 1,32-1,62), ενώ δεν ήταν στατιστικά σημαντική στην υπο-ανάλυση των αντιψυχωσικών δεύτερης γενιάς (SGAs) (OR: 1,09, 95% CI: 0,94 -1,25). Συμπεράσματα: Υπάρχει σημαντική συσχέτιση μεταξύ του κινδύνου καρκίνου του μαστού στις γυναίκες και της χρήσης αντιψυχωσικών, κυρίως σε αναδρομικές μελέτες. Τα PRL-increasing αντιψυχωσικά παρουσιάζουν υψηλότερη συσχέτιση με τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού σε σύγκριση με τα PRL-sparing. Η μεγαλύτερη διάρκεια έκθεσης σε FGAs οδηγεί σε υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Η προοπτική και μακροχρόνια παρακολούθηση για καρκίνο του μαστού είναι απαραίτητη για όλους τους ασθενείς που λαμβάνουν αντιψυχωσικά.","Objectives: While studies have shown a possible link between antipsychotic medication and the development of breast cancer; overall, results remain inconclusive. The aim of the study was to assess the relationship between antipsychotic therapy and breast cancer risk, providing relevant determinative insights. Methods: A systematic database search was conducted in PubMed, ScienceDirect, and Cochrane Library databases, along with a manual search of references, until July 12th, 2024, for literature on studies investigating the association between antipsychotic therapy and breast cancer in women. Primary analysis involved an overall hazard ratio meta-analysis, with secondary odds ratio analysis for complementary evidence. Further subgroup and meta-regression analyses were conducted. Subgroup and meta-regression analyses aimed to address heterogeneity and examine any potential association between the factors that varied, and the outcomes reported. The present meta-analysis was performed following the Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses (PRISMA) guidelines. Results: Seventeen studies with 3.347.235 patients were included. Results support that exposure to antipsychotics leads to an overall 21% increased risk for breast cancer (HR = 1,21, 95% CI: 1,03 – 1,42) compared to no exposure, which was more pronounced among retrospective studies. Furthermore, prolactin (PRL)-increasing antipsychotics pose an elevated risk (HR: 1,23, 95% CI: 1,08-1,40) compared to PRL-sparing or no use. Additionally, prolonged duration of therapy overall was associated with increased breast cancer risk (>5 years: HR: 1,47, 95% CI: 1,22-1,76), when compared to less than 1 year duration of therapy. In the subgroup analysis, the statistically significant increased risk for breast cancer with prolonged drug administration was confirmed for the first generation antipsychotics (FGAs) (OR: 1,46, 95%CI: 1,32-1,62), but not for the second generation antipsychotics (SGAs) had no statistically significant results (OR: 1,09, 95% CI: 0,94-1,25). Conclusion: There is a significant association between breast cancer risk in women and the use of antipsychotics, based primarily on evidence from retrospective studies. PRL-increasing medications present a higher correlation with breast cancer risk compared to PRL-sparing drugs. Longer duration of exposure to FGAs results in a higher risk of breast cancer. Prospective and long-term surveillance for breast cancer is essential for all patients receiving antipsychotics."],"dc:identifier":["uoadl:3475783","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3475783"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Τα αντιψυχωσικά ως παράγοντας κινδύνου για καρκίνο του μαστού: Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:09Z"}