{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3475853"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3475853","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το Φαινόμενο του Σχολικού Εκφοβισμού σε Μονάδες Ειδικής Αγωγής : Απόψεις Εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης","abstract":"Η παρούσα εργασία διερευνά τις στρατηγικές που υιοθετούν οι εκπαιδευτικοί δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε μονάδες ειδικής αγωγής για την αντιμετώπιση περιστατικών σχολικού εκφοβισμού, με έμφαση στη στήριξη του θύματος, την παρέμβαση προς τον θύτη και την εμπλοκή άλλων ενηλίκων ή πειθαρχικών μέτρων. Ο κεντρικός στόχος της έρευνας εστιάζει στη χαρτογράφηση των μεθόδων που επιλέγουν οι εκπαιδευτικοί προκειμένου να προλάβουν ή να διαχειριστούν φαινόμενα επιθετικότητας, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες των μαθητών με ειδικές ανάγκες. Για την επίτευξη του στόχου αυτού, χρησιμοποιήθηκε ποσοτική μεθοδολογία, στο πλαίσιο της οποίας διανεμήθηκε δομημένο ερωτηματολόγιο σε δείγμα 105 εκπαιδευτικών που υπηρετούν σε σχολικές μονάδες δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το ερευνητικό εργαλείο, το οποίο περιελάμβανε ερωτήσεις σχετικά με την προθυμία στήριξης του θύματος, την πιθανή εργασία με τον θύτη, την επιλογή ή μη της αγνόησης του περιστατικού, την εμπλοκή άλλων ενηλίκων και την επιβολή πειθαρχικών μέτρων, παρείχε αξιόπιστα δεδομένα αναφορικά με τη στάση των συμμετεχόντων. Τα κύρια ευρήματα καταδεικνύουν ότι οι εκπαιδευτικοί απορρίπτουν καθολικά την πρακτική της αγνόησης, θεωρώντας ότι επιτείνει τη θυματοποίηση και ενισχύει την αίσθηση ατιμωρησίας. Παράλληλα, οι περισσότεροι εμφανίζονται ιδιαίτερα πρόθυμοι να στηρίξουν ψυχολογικά το θύμα, διευκολύνοντας την ενίσχυση της αυτοπεποίθησής του. ε ό,τι αφορά τον θύτη, οι εκπαιδευτικοί υποστηρίζουν τη διεξαγωγή στοχευμένων παρεμβάσεων, προκειμένου να τροποποιηθεί η επιθετική συμπεριφορά, και τονίζουν τη σημασία των πειθαρχικών μέτρων όταν η κατάσταση παρουσιάζει έντονη επαναληψιμότητα. Επιπλέον, το εύρημα ότι επιδιώκουν τη συμμετοχή συναδέλφων, διευθυντών, συμβούλων και γονέων υποδεικνύει τη γενικευμένη πεποίθηση πως η ολιστική αντιμετώπιση του εκφοβισμού περιλαμβάνει πολυεπίπεδη συνεργασία. Συνολικά, προκύπτει η αναγκαιότητα συνεχούς επιμόρφωσης του εκπαιδευτικού προσωπικού, ιδίως σε μονάδες ειδικής αγωγής όπου οι ανάγκες των μαθητών καθιστούν τις έγκαιρες και συντονισμένες παρεμβάσεις ακόμα πιο κρίσιμες για την προστασία και τη συμπερίληψη όλων των παιδιών.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία διερευνά τις στρατηγικές που υιοθετούν οι εκπαιδευτικοί δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε μονάδες ειδικής αγωγής για την αντιμετώπιση περιστατικών σχολικού εκφοβισμού, με έμφαση στη στήριξη του θύματος, την παρέμβαση προς τον θύτη και την εμπλοκή άλλων ενηλίκων ή πειθαρχικών μέτρων. Ο κεντρικός στόχος της έρευνας εστιάζει στη χαρτογράφηση των μεθόδων που επιλέγουν οι εκπαιδευτικοί προκειμένου να προλάβουν ή να διαχειριστούν φαινόμενα επιθετικότητας, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες των μαθητών με ειδικές ανάγκες. Για την επίτευξη του στόχου αυτού, χρησιμοποιήθηκε ποσοτική μεθοδολογία, στο πλαίσιο της οποίας διανεμήθηκε δομημένο ερωτηματολόγιο σε δείγμα 105 εκπαιδευτικών που υπηρετούν σε σχολικές μονάδες δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το ερευνητικό εργαλείο, το οποίο περιελάμβανε ερωτήσεις σχετικά με την προθυμία στήριξης του θύματος, την πιθανή εργασία με τον θύτη, την επιλογή ή μη της αγνόησης του περιστατικού, την εμπλοκή άλλων ενηλίκων και την επιβολή πειθαρχικών μέτρων, παρείχε αξιόπιστα δεδομένα αναφορικά με τη στάση των συμμετεχόντων. Τα κύρια ευρήματα καταδεικνύουν ότι οι εκπαιδευτικοί απορρίπτουν καθολικά την πρακτική της αγνόησης, θεωρώντας ότι επιτείνει τη θυματοποίηση και ενισχύει την αίσθηση ατιμωρησίας. Παράλληλα, οι περισσότεροι εμφανίζονται ιδιαίτερα πρόθυμοι να στηρίξουν ψυχολογικά το θύμα, διευκολύνοντας την ενίσχυση της αυτοπεποίθησής του. ε ό,τι αφορά τον θύτη, οι εκπαιδευτικοί υποστηρίζουν τη διεξαγωγή στοχευμένων παρεμβάσεων, προκειμένου να τροποποιηθεί η επιθετική συμπεριφορά, και τονίζουν τη σημασία των πειθαρχικών μέτρων όταν η κατάσταση παρουσιάζει έντονη επαναληψιμότητα. Επιπλέον, το εύρημα ότι επιδιώκουν τη συμμετοχή συναδέλφων, διευθυντών, συμβούλων και γονέων υποδεικνύει τη γενικευμένη πεποίθηση πως η ολιστική αντιμετώπιση του εκφοβισμού περιλαμβάνει πολυεπίπεδη συνεργασία. Συνολικά, προκύπτει η αναγκαιότητα συνεχούς επιμόρφωσης του εκπαιδευτικού προσωπικού, ιδίως σε μονάδες ειδικής αγωγής όπου οι ανάγκες των μαθητών καθιστούν τις έγκαιρες και συντονισμένες παρεμβάσεις ακόμα πιο κρίσιμες για την προστασία και τη συμπερίληψη όλων των παιδιών.","abstract_has_math":false,"creators":["Κορδίστα Αγγελική","Kordista Aggelikh"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:09Z","subjects":["Εκπαίδευση","Education"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3475853"],"render_values":[{"text":"uoadl:3475853","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3475853","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3475853","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3475853","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κορδίστα Αγγελική","Kordista Aggelikh"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση","Education"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3475853","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3475853"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία διερευνά τις στρατηγικές που υιοθετούν οι εκπαιδευτικοί δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε μονάδες ειδικής αγωγής για την αντιμετώπιση περιστατικών σχολικού εκφοβισμού, με έμφαση στη στήριξη του θύματος, την παρέμβαση προς τον θύτη και την εμπλοκή άλλων ενηλίκων ή πειθαρχικών μέτρων. Ο κεντρικός στόχος της έρευνας εστιάζει στη χαρτογράφηση των μεθόδων που επιλέγουν οι εκπαιδευτικοί προκειμένου να προλάβουν ή να διαχειριστούν φαινόμενα επιθετικότητας, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες των μαθητών με ειδικές ανάγκες. Για την επίτευξη του στόχου αυτού, χρησιμοποιήθηκε ποσοτική μεθοδολογία, στο πλαίσιο της οποίας διανεμήθηκε δομημένο ερωτηματολόγιο σε δείγμα 105 εκπαιδευτικών που υπηρετούν σε σχολικές μονάδες δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το ερευνητικό εργαλείο, το οποίο περιελάμβανε ερωτήσεις σχετικά με την προθυμία στήριξης του θύματος, την πιθανή εργασία με τον θύτη, την επιλογή ή μη της αγνόησης του περιστατικού, την εμπλοκή άλλων ενηλίκων και την επιβολή πειθαρχικών μέτρων, παρείχε αξιόπιστα δεδομένα αναφορικά με τη στάση των συμμετεχόντων. Τα κύρια ευρήματα καταδεικνύουν ότι οι εκπαιδευτικοί απορρίπτουν καθολικά την πρακτική της αγνόησης, θεωρώντας ότι επιτείνει τη θυματοποίηση και ενισχύει την αίσθηση ατιμωρησίας. Παράλληλα, οι περισσότεροι εμφανίζονται ιδιαίτερα πρόθυμοι να στηρίξουν ψυχολογικά το θύμα, διευκολύνοντας την ενίσχυση της αυτοπεποίθησής του. ε ό,τι αφορά τον θύτη, οι εκπαιδευτικοί υποστηρίζουν τη διεξαγωγή στοχευμένων παρεμβάσεων, προκειμένου να τροποποιηθεί η επιθετική συμπεριφορά, και τονίζουν τη σημασία των πειθαρχικών μέτρων όταν η κατάσταση παρουσιάζει έντονη επαναληψιμότητα. Επιπλέον, το εύρημα ότι επιδιώκουν τη συμμετοχή συναδέλφων, διευθυντών, συμβούλων και γονέων υποδεικνύει τη γενικευμένη πεποίθηση πως η ολιστική αντιμετώπιση του εκφοβισμού περιλαμβάνει πολυεπίπεδη συνεργασία. Συνολικά, προκύπτει η αναγκαιότητα συνεχούς επιμόρφωσης του εκπαιδευτικού προσωπικού, ιδίως σε μονάδες ειδικής αγωγής όπου οι ανάγκες των μαθητών καθιστούν τις έγκαιρες και συντονισμένες παρεμβάσεις ακόμα πιο κρίσιμες για την προστασία και τη συμπερίληψη όλων των παιδιών.","This paper explores the strategies adopted by secondary school teachers in special education units to deal with incidents of school bullying, emphasizing supporting the victim, intervening with the bully, and involving other adults or disciplinary measures. The central objective of the research focuses on mapping the methods chosen by teachers to prevent or manage aggression phenomena, taking into account the specificities of students with special needs. A quantitative methodology was used to achieve this objective, within the framework of which a structured questionnaire was distributed to a sample of 105 teachers serving in secondary school units. The research tool, which included questions regarding the willingness to support the victim, the potential to work with the perpetrator, the choice or not to ignore the incident, the involvement of other adults, and the imposition of disciplinary measures, provided reliable data regarding the attitudes of the participants. The main findings demonstrate that teachers universally reject the practice of ignoring, considering that it intensifies victimization and reinforces the sense of impunity. At the same time, most appear particularly willing to support the victim psychologically, facilitating the strengthening of his self-confidence. As for the perpetrator, teachers support the implementation of targeted interventions in order to modify aggressive behavior, and emphasize the importance of disciplinary measures when the situation is highly repetitive. Furthermore, the finding that they seek the participation of colleagues, principals, counselors, and parents indicates a general belief that a holistic approach to bullying involves multi-level collaboration. Overall, the need for ongoing training of educational staff emerges, especially in special education settings where the needs of students make timely and coordinated interventions even more critical for the protection and inclusion of all children."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το Φαινόμενο του Σχολικού Εκφοβισμού σε Μονάδες Ειδικής Αγωγής : Απόψεις Εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κορδίστα Αγγελική","Kordista Aggelikh"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία διερευνά τις στρατηγικές που υιοθετούν οι εκπαιδευτικοί δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε μονάδες ειδικής αγωγής για την αντιμετώπιση περιστατικών σχολικού εκφοβισμού, με έμφαση στη στήριξη του θύματος, την παρέμβαση προς τον θύτη και την εμπλοκή άλλων ενηλίκων ή πειθαρχικών μέτρων. Ο κεντρικός στόχος της έρευνας εστιάζει στη χαρτογράφηση των μεθόδων που επιλέγουν οι εκπαιδευτικοί προκειμένου να προλάβουν ή να διαχειριστούν φαινόμενα επιθετικότητας, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες των μαθητών με ειδικές ανάγκες. Για την επίτευξη του στόχου αυτού, χρησιμοποιήθηκε ποσοτική μεθοδολογία, στο πλαίσιο της οποίας διανεμήθηκε δομημένο ερωτηματολόγιο σε δείγμα 105 εκπαιδευτικών που υπηρετούν σε σχολικές μονάδες δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το ερευνητικό εργαλείο, το οποίο περιελάμβανε ερωτήσεις σχετικά με την προθυμία στήριξης του θύματος, την πιθανή εργασία με τον θύτη, την επιλογή ή μη της αγνόησης του περιστατικού, την εμπλοκή άλλων ενηλίκων και την επιβολή πειθαρχικών μέτρων, παρείχε αξιόπιστα δεδομένα αναφορικά με τη στάση των συμμετεχόντων. Τα κύρια ευρήματα καταδεικνύουν ότι οι εκπαιδευτικοί απορρίπτουν καθολικά την πρακτική της αγνόησης, θεωρώντας ότι επιτείνει τη θυματοποίηση και ενισχύει την αίσθηση ατιμωρησίας. Παράλληλα, οι περισσότεροι εμφανίζονται ιδιαίτερα πρόθυμοι να στηρίξουν ψυχολογικά το θύμα, διευκολύνοντας την ενίσχυση της αυτοπεποίθησής του. ε ό,τι αφορά τον θύτη, οι εκπαιδευτικοί υποστηρίζουν τη διεξαγωγή στοχευμένων παρεμβάσεων, προκειμένου να τροποποιηθεί η επιθετική συμπεριφορά, και τονίζουν τη σημασία των πειθαρχικών μέτρων όταν η κατάσταση παρουσιάζει έντονη επαναληψιμότητα. Επιπλέον, το εύρημα ότι επιδιώκουν τη συμμετοχή συναδέλφων, διευθυντών, συμβούλων και γονέων υποδεικνύει τη γενικευμένη πεποίθηση πως η ολιστική αντιμετώπιση του εκφοβισμού περιλαμβάνει πολυεπίπεδη συνεργασία. Συνολικά, προκύπτει η αναγκαιότητα συνεχούς επιμόρφωσης του εκπαιδευτικού προσωπικού, ιδίως σε μονάδες ειδικής αγωγής όπου οι ανάγκες των μαθητών καθιστούν τις έγκαιρες και συντονισμένες παρεμβάσεις ακόμα πιο κρίσιμες για την προστασία και τη συμπερίληψη όλων των παιδιών.","This paper explores the strategies adopted by secondary school teachers in special education units to deal with incidents of school bullying, emphasizing supporting the victim, intervening with the bully, and involving other adults or disciplinary measures. The central objective of the research focuses on mapping the methods chosen by teachers to prevent or manage aggression phenomena, taking into account the specificities of students with special needs. A quantitative methodology was used to achieve this objective, within the framework of which a structured questionnaire was distributed to a sample of 105 teachers serving in secondary school units. The research tool, which included questions regarding the willingness to support the victim, the potential to work with the perpetrator, the choice or not to ignore the incident, the involvement of other adults, and the imposition of disciplinary measures, provided reliable data regarding the attitudes of the participants. The main findings demonstrate that teachers universally reject the practice of ignoring, considering that it intensifies victimization and reinforces the sense of impunity. At the same time, most appear particularly willing to support the victim psychologically, facilitating the strengthening of his self-confidence. As for the perpetrator, teachers support the implementation of targeted interventions in order to modify aggressive behavior, and emphasize the importance of disciplinary measures when the situation is highly repetitive. Furthermore, the finding that they seek the participation of colleagues, principals, counselors, and parents indicates a general belief that a holistic approach to bullying involves multi-level collaboration. Overall, the need for ongoing training of educational staff emerges, especially in special education settings where the needs of students make timely and coordinated interventions even more critical for the protection and inclusion of all children."],"dc:identifier":["uoadl:3475853","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3475853"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση","Education"],"dc:title":["Το Φαινόμενο του Σχολικού Εκφοβισμού σε Μονάδες Ειδικής Αγωγής : Απόψεις Εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:09Z"}