{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3475920"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3475920","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εφαρμογή βιομιμητικού μοντέλου εξαδεκυλοφωσφοχολίνης για τον υπολογισμό του συντελεστή μερισμού της δικλοφαινάκης","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη χρήση βιομιμητικών μεμβρανικών μοντέλων για τη μέτρηση της λιποφιλίας των φαρμάκων, εστιάζοντας στα μικύλλια εξαδεκυλοφωσφοχολίνης (HePC). Στόχος είναι η επικύρωση της μεθόδου χρησιμοποιώντας τη δικλοφαινάκη, καθώς και η προσαρμογή της τεχνικής στον διαθέσιμο εργαστηριακό εξοπλισμό. Στο θεωρητικό μέρος αναλύονται οι έννοιες της λιποφιλίας, του συντελεστή μερισμού και κατανομής, καθώς και οι διάφορες ερευνητικές προσεγγίσεις που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό τους. Στο πειραματικό μέρος, η μέθοδος βασίζεται στη μεταβολή παραμέτρων της απορρόφησης του φαρμάκου κατά τη μετάβαση από υδατικό σε μικκυλιακό περιβάλλον, χρησιμοποιώντας φασματοσκοπία υπεριώδους-ορατού και παραγώγισης για την εκμηδένιση της σκέδασης του φωτός. Η αρχική εφαρμογή του πρωτοκόλλου (Magalhães et al.) εμφάνισε αποκλίσεις, οδηγώντας σε τροποποιήσεις για χρήση φασματοφωτόμετρου υπεριώδους-ορατού διπλής δέσμης και κοινώς διαθέσιμα αναλώσιμα. Τα πειράματα διεξήχθησαν με μικκύλια HePC, ρυθμιστικό διάλυμα HEPES/NaCl και νατριούχο δικλοφαινάκη, σε κυψελίδες όγκου 400 μL και 2 mL, ενώ η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με μη γραμμική παλινδρόμηση σε GraphPad Prism. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν ότι τα μικκύλια μιλτεφοσίνης παρέχουν στατιστικά αποδεκτές τιμές συντελεστών μερισμού, με το Kp στην κυψελίδα 400 μL να ανέρχεται σε 788.4, τιμή που συνάδει με πειραματικά και βιβλιογραφικά δεδομένα (Kp: 1066), ενώ εντοπίστηκαν και διαφοροποιήσεις μεταξύ των δύο κυψελίδων. Παράλληλα, αναδείχθηκαν περιορισμοί του αρχικού πρωτοκόλλου, όπως η ανάγκη για αποκλειστική χρήση ειδικών μικροπλακών διαυγών σε μήκη κύματος του υπεριώδους φάσματος. Συμπερασματικά, η τεχνική δείχνει να αποτελεί μια αξιόπιστη μέθοδο υπολογισμού της λιποφιλίας φαρμάκων, με ενδιαφέρουσες δυνατότητες εφαρμογής. Μελλοντικές έρευνες θα μπορούσαν να βελτιστοποιήσουν την προσέγγιση, εξετάζοντας επιπλέον πειραματικές παραμέτρους και ενσωματώνοντας υπολογιστικά μοντέλα για την ακριβέστερη πρόβλεψη της λιποφιλίας.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη χρήση βιομιμητικών μεμβρανικών μοντέλων για τη μέτρηση της λιποφιλίας των φαρμάκων, εστιάζοντας στα μικύλλια εξαδεκυλοφωσφοχολίνης (HePC). Στόχος είναι η επικύρωση της μεθόδου χρησιμοποιώντας τη δικλοφαινάκη, καθώς και η προσαρμογή της τεχνικής στον διαθέσιμο εργαστηριακό εξοπλισμό. Στο θεωρητικό μέρος αναλύονται οι έννοιες της λιποφιλίας, του συντελεστή μερισμού και κατανομής, καθώς και οι διάφορες ερευνητικές προσεγγίσεις που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό τους. Στο πειραματικό μέρος, η μέθοδος βασίζεται στη μεταβολή παραμέτρων της απορρόφησης του φαρμάκου κατά τη μετάβαση από υδατικό σε μικκυλιακό περιβάλλον, χρησιμοποιώντας φασματοσκοπία υπεριώδους-ορατού και παραγώγισης για την εκμηδένιση της σκέδασης του φωτός. Η αρχική εφαρμογή του πρωτοκόλλου (Magalhães et al.) εμφάνισε αποκλίσεις, οδηγώντας σε τροποποιήσεις για χρήση φασματοφωτόμετρου υπεριώδους-ορατού διπλής δέσμης και κοινώς διαθέσιμα αναλώσιμα. Τα πειράματα διεξήχθησαν με μικκύλια HePC, ρυθμιστικό διάλυμα HEPES/NaCl και νατριούχο δικλοφαινάκη, σε κυψελίδες όγκου 400 μL και 2 mL, ενώ η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με μη γραμμική παλινδρόμηση σε GraphPad Prism. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν ότι τα μικκύλια μιλτεφοσίνης παρέχουν στατιστικά αποδεκτές τιμές συντελεστών μερισμού, με το Kp στην κυψελίδα 400 μL να ανέρχεται σε 788.4, τιμή που συνάδει με πειραματικά και βιβλιογραφικά δεδομένα (Kp: 1066), ενώ εντοπίστηκαν και διαφοροποιήσεις μεταξύ των δύο κυψελίδων. Παράλληλα, αναδείχθηκαν περιορισμοί του αρχικού πρωτοκόλλου, όπως η ανάγκη για αποκλειστική χρήση ειδικών μικροπλακών διαυγών σε μήκη κύματος του υπεριώδους φάσματος. Συμπερασματικά, η τεχνική δείχνει να αποτελεί μια αξιόπιστη μέθοδο υπολογισμού της λιποφιλίας φαρμάκων, με ενδιαφέρουσες δυνατότητες εφαρμογής. Μελλοντικές έρευνες θα μπορούσαν να βελτιστοποιήσουν την προσέγγιση, εξετάζοντας επιπλέον πειραματικές παραμέτρους και ενσωματώνοντας υπολογιστικά μοντέλα για την ακριβέστερη πρόβλεψη της λιποφιλίας.","abstract_has_math":false,"creators":["ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ","IOAKEIMIDIS GEORGIOS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:09Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3475920"],"render_values":[{"text":"uoadl:3475920","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3475920","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3475920","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3475920","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ","IOAKEIMIDIS GEORGIOS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3475920","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3475920"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη χρήση βιομιμητικών μεμβρανικών μοντέλων για τη μέτρηση της λιποφιλίας των φαρμάκων, εστιάζοντας στα μικύλλια εξαδεκυλοφωσφοχολίνης (HePC). Στόχος είναι η επικύρωση της μεθόδου χρησιμοποιώντας τη δικλοφαινάκη, καθώς και η προσαρμογή της τεχνικής στον διαθέσιμο εργαστηριακό εξοπλισμό. Στο θεωρητικό μέρος αναλύονται οι έννοιες της λιποφιλίας, του συντελεστή μερισμού και κατανομής, καθώς και οι διάφορες ερευνητικές προσεγγίσεις που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό τους. Στο πειραματικό μέρος, η μέθοδος βασίζεται στη μεταβολή παραμέτρων της απορρόφησης του φαρμάκου κατά τη μετάβαση από υδατικό σε μικκυλιακό περιβάλλον, χρησιμοποιώντας φασματοσκοπία υπεριώδους-ορατού και παραγώγισης για την εκμηδένιση της σκέδασης του φωτός. Η αρχική εφαρμογή του πρωτοκόλλου (Magalhães et al.) εμφάνισε αποκλίσεις, οδηγώντας σε τροποποιήσεις για χρήση φασματοφωτόμετρου υπεριώδους-ορατού διπλής δέσμης και κοινώς διαθέσιμα αναλώσιμα. Τα πειράματα διεξήχθησαν με μικκύλια HePC, ρυθμιστικό διάλυμα HEPES/NaCl και νατριούχο δικλοφαινάκη, σε κυψελίδες όγκου 400 μL και 2 mL, ενώ η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με μη γραμμική παλινδρόμηση σε GraphPad Prism. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν ότι τα μικκύλια μιλτεφοσίνης παρέχουν στατιστικά αποδεκτές τιμές συντελεστών μερισμού, με το Kp στην κυψελίδα 400 μL να ανέρχεται σε 788.4, τιμή που συνάδει με πειραματικά και βιβλιογραφικά δεδομένα (Kp: 1066), ενώ εντοπίστηκαν και διαφοροποιήσεις μεταξύ των δύο κυψελίδων. Παράλληλα, αναδείχθηκαν περιορισμοί του αρχικού πρωτοκόλλου, όπως η ανάγκη για αποκλειστική χρήση ειδικών μικροπλακών διαυγών σε μήκη κύματος του υπεριώδους φάσματος. Συμπερασματικά, η τεχνική δείχνει να αποτελεί μια αξιόπιστη μέθοδο υπολογισμού της λιποφιλίας φαρμάκων, με ενδιαφέρουσες δυνατότητες εφαρμογής. Μελλοντικές έρευνες θα μπορούσαν να βελτιστοποιήσουν την προσέγγιση, εξετάζοντας επιπλέον πειραματικές παραμέτρους και ενσωματώνοντας υπολογιστικά μοντέλα για την ακριβέστερη πρόβλεψη της λιποφιλίας.","This thesis examines the use of biomimetic membrane models for measuring drug lipophilicity, focusing on micelles formed by hexadecylphosphocholine (HePC) molecules. The aim is to validate the method using diclofenac and to adapt the technique to the available laboratory equipment. The theoretical section analyzes the concepts of lipophilicity, partition coefficient, and distribution coefficient, as well as various research approaches used for their calculation. The experimental part is based on the variation of drug absorption parameters during its transition from an aqueous to a micellar environment, utilizing derivative UV-Vis spectroscopy to eliminate light scattering. The initial application of the high-throughput protocol developed by Magalhães showed discrepancies, leading to modifications for use with a double-beam UV-Vis spectrophotometer and widely available analytical consumables. The experiments were conducted using HePC micelles, HEPES/NaCl buffer solution, and sodium diclofenac in 400 μL and 2 mL cuvettes, while statistical analysis was performed through nonlinear regression using Excel and GraphPad Prism. The results confirm that miltefosine micelles provide statistically acceptable partition coefficient (Kp) values, with Kp in the 400 μL cuvette reaching 788.4, which is consistent with both experimental and literature data (Kp: 1066), while differences between the two cuvettes were also observed. Additionally, limitations of the original protocol were identified, such as the need for exclusive use of UV-transparent microplates at UV wavelengths. In conclusion, this technique provides a reliable method for measuring drug lipophilicity, with potential applications in various laboratory settings. Future research could further optimize this approach by examining additional experimental parameters and incorporating computational models to enhance the accuracy of lipophilicity predictions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εφαρμογή βιομιμητικού μοντέλου εξαδεκυλοφωσφοχολίνης για τον υπολογισμό του συντελεστή μερισμού της δικλοφαινάκης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ","IOAKEIMIDIS GEORGIOS"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη χρήση βιομιμητικών μεμβρανικών μοντέλων για τη μέτρηση της λιποφιλίας των φαρμάκων, εστιάζοντας στα μικύλλια εξαδεκυλοφωσφοχολίνης (HePC). Στόχος είναι η επικύρωση της μεθόδου χρησιμοποιώντας τη δικλοφαινάκη, καθώς και η προσαρμογή της τεχνικής στον διαθέσιμο εργαστηριακό εξοπλισμό. Στο θεωρητικό μέρος αναλύονται οι έννοιες της λιποφιλίας, του συντελεστή μερισμού και κατανομής, καθώς και οι διάφορες ερευνητικές προσεγγίσεις που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό τους. Στο πειραματικό μέρος, η μέθοδος βασίζεται στη μεταβολή παραμέτρων της απορρόφησης του φαρμάκου κατά τη μετάβαση από υδατικό σε μικκυλιακό περιβάλλον, χρησιμοποιώντας φασματοσκοπία υπεριώδους-ορατού και παραγώγισης για την εκμηδένιση της σκέδασης του φωτός. Η αρχική εφαρμογή του πρωτοκόλλου (Magalhães et al.) εμφάνισε αποκλίσεις, οδηγώντας σε τροποποιήσεις για χρήση φασματοφωτόμετρου υπεριώδους-ορατού διπλής δέσμης και κοινώς διαθέσιμα αναλώσιμα. Τα πειράματα διεξήχθησαν με μικκύλια HePC, ρυθμιστικό διάλυμα HEPES/NaCl και νατριούχο δικλοφαινάκη, σε κυψελίδες όγκου 400 μL και 2 mL, ενώ η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με μη γραμμική παλινδρόμηση σε GraphPad Prism. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν ότι τα μικκύλια μιλτεφοσίνης παρέχουν στατιστικά αποδεκτές τιμές συντελεστών μερισμού, με το Kp στην κυψελίδα 400 μL να ανέρχεται σε 788.4, τιμή που συνάδει με πειραματικά και βιβλιογραφικά δεδομένα (Kp: 1066), ενώ εντοπίστηκαν και διαφοροποιήσεις μεταξύ των δύο κυψελίδων. Παράλληλα, αναδείχθηκαν περιορισμοί του αρχικού πρωτοκόλλου, όπως η ανάγκη για αποκλειστική χρήση ειδικών μικροπλακών διαυγών σε μήκη κύματος του υπεριώδους φάσματος. Συμπερασματικά, η τεχνική δείχνει να αποτελεί μια αξιόπιστη μέθοδο υπολογισμού της λιποφιλίας φαρμάκων, με ενδιαφέρουσες δυνατότητες εφαρμογής. Μελλοντικές έρευνες θα μπορούσαν να βελτιστοποιήσουν την προσέγγιση, εξετάζοντας επιπλέον πειραματικές παραμέτρους και ενσωματώνοντας υπολογιστικά μοντέλα για την ακριβέστερη πρόβλεψη της λιποφιλίας.","This thesis examines the use of biomimetic membrane models for measuring drug lipophilicity, focusing on micelles formed by hexadecylphosphocholine (HePC) molecules. The aim is to validate the method using diclofenac and to adapt the technique to the available laboratory equipment. The theoretical section analyzes the concepts of lipophilicity, partition coefficient, and distribution coefficient, as well as various research approaches used for their calculation. The experimental part is based on the variation of drug absorption parameters during its transition from an aqueous to a micellar environment, utilizing derivative UV-Vis spectroscopy to eliminate light scattering. The initial application of the high-throughput protocol developed by Magalhães showed discrepancies, leading to modifications for use with a double-beam UV-Vis spectrophotometer and widely available analytical consumables. The experiments were conducted using HePC micelles, HEPES/NaCl buffer solution, and sodium diclofenac in 400 μL and 2 mL cuvettes, while statistical analysis was performed through nonlinear regression using Excel and GraphPad Prism. The results confirm that miltefosine micelles provide statistically acceptable partition coefficient (Kp) values, with Kp in the 400 μL cuvette reaching 788.4, which is consistent with both experimental and literature data (Kp: 1066), while differences between the two cuvettes were also observed. Additionally, limitations of the original protocol were identified, such as the need for exclusive use of UV-transparent microplates at UV wavelengths. In conclusion, this technique provides a reliable method for measuring drug lipophilicity, with potential applications in various laboratory settings. Future research could further optimize this approach by examining additional experimental parameters and incorporating computational models to enhance the accuracy of lipophilicity predictions."],"dc:identifier":["uoadl:3475920","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3475920"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Εφαρμογή βιομιμητικού μοντέλου εξαδεκυλοφωσφοχολίνης για τον υπολογισμό του συντελεστή μερισμού της δικλοφαινάκης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:09Z"}