{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476058"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476058","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της Σιρτουίνης 5 (SIRT5) ως νέου καρδιοπροστατευτικού στόχου με τη χρήση του νεοσυντιθέμενου, εκλεκτικού για τη SIRT5, φαρμακολογικού αγωνιστή MC3215","abstract":"Εισαγωγή: Οι σιρτουίνες (SIRTs) αποτελούν σημαντικό φαρμακολογικό στόχο για την αντιμετώπιση πλήθους καρδιαγγειακών παθήσεων μεταξύ των οποίων και της βλάβης ισχαιμίας επαναιμάτωσης. Πρόσφατες μελέτες ανέδειξαν τον καρδιοπροστατευτικό ρόλο της SIRT5 σε in vitro και in vivo πειραματικά μοντέλα με γονιδιακή εξάλειψη του γονιδίου της SIRT5 και ισχαιμική μυοκαρδιακή βλάβη. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν έχει μελετηθεί η επίδραση φαρμακολογικών μορίων εκλεκτικών για τη SIRT5 στην έκταση του εμφράγματος. Σκοπός: Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση της δράσης του φαρμακολογικού SIRT5 αγωνιστή, MC3215, σε in vivo μοντέλα ισχαιμίας επαναιμάτωσης μυών. Πρώτος στόχος ήταν να αποσαφηνιστεί ότι το μόριο ενεργοποιεί την πρωτεΐνη SIRT5 στα χρονικά σημεία που μελετώνται οι καρδιοπροστατευτικοί μηχανισμοί. Επόμενο βήμα ήταν η διερεύνηση της ενεργοποίησης των ενδογενών μηχανισμών καρδιοπροστασίας: Reperfusion Salvage Kinase Pathway (RISK) και Survivor Activating Factor Enhancing Pathway (SAFE) και της ενεργοποίησης των μιτοχονδριακών διαδικασιών σύντηξης και σχάσης των μιτοχονδρίων (fusion και fission). Ακόμη, μελετήθηκε εάν η καρδιοπροστασία είναι SIRT5 εξαρτώμενη με τη χρήση του αναστολέα της SIRT5 TW-37. Μέθοδοι και αποτελέσματα: Σε όλα τα πειραματικά μοντέλα συμμετείχαν αρσενικοί μύες C57BL/6J , οι οποίοι έλαβαν τα φαρμακολογικά μόρια με ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση. Στο πρώτο μοντέλο υπέστησαν ισχαιμία για 30 λεπτά και στο 20ο λεπτό η ομάδα μαρτύρων (n=6) έλαβε DMSO 5% και η δεύτερη ομάδα (n=6) έλαβε το MC3215 σε δόσεις 20mg/kg. Ακολούθησε επαναιμάτωση για 10 λεπτά. Στο χρονικό σημείο αυτό έγινε ανοσοαποτύπωση κατά Western για τη μελέτη της μαλονυλίωσης της λυσίνης και των καρδιοπροστατευτικών μηχανισμών RISK και SAFE. Διαπιστώθηκε πως στα 10 λεπτά ο αγωνιστής ενεργοποιεί την SIRT5 και τις πρωτεΐνες AMPK, Akt, eNOS και αναστέλλει τη δράση της GSK3β. Αποτέλεσμα είναι η ενεργοποίηση του RISK μονοπατιού. Στο δεύτερο μοντέλο οι μύες τυχαιοποιήθηκαν σε τρείς ομάδες : στην ομάδα που δεν υπεβλήθη σε ισχαιμία (n=6), στους μάρτυρες (n=7) που έλαβαν DMSO 5% σε δόση 20mg/kg και στην ομάδα που έλαβε MC3215 (n=7) σε δόση 20mg/kg. Η ισχαιμία διήρκησε 30 λεπτά, τα μόρια χορηγήθηκαν στο 20ο λεπτό και η επαναιμάτωση ακολούθησε για 3 ώρες για τη μελέτη των fusion και fission. Μελετήθηκε ξανά η μαλονυλίωση της λυσίνης, επιβεβαιώθηκε η ενεργοποίηση της SIRT5 από τον αγωνιστή και διαπιστώθηκε αύξηση της πρωτεΐνης Mfn2 που συμμετέχει στο fusion υποδηλώνοντας την επαγωγή της διαδικασίας από τον αγωνιστή. Στο τρίτο μοντέλο οι μύες υπέστησαν 30 λεπτά ισχαιμία και 2 ώρες επαναιμάτωση. Τυχαιοποιήθηκαν σε τέσσερις ομάδες: στους μάρτυρες (n=7) που έλαβαν DMSO 10% σε δόση 20mg/kg στα 5 λεπτά της ισχαιμίας, στην ομάδα που έλαβε τον αγωνιστή MC3215 (n=7) σε δόση 20 mg/kg στα 20 λεπτά της ισχαιμίας, στην ομάδα που έλαβε τον αναστολέα της SIRT5 TW-37 (n=9) σε δόση 10mg/kg στα 5 λεπτά της ισχαιμίας και στην ομάδα (n=7) που έλαβε το MC3215 και το TW-37 σε δόσεις 20mg/kg και 10mg/kg στο 20ο και στο 5ο λεπτό της ισχαιμίας αντίστοιχα. Αποτέλεσμα ήταν η κατάργηση των καρδιοπροστατευτικών αποτελεσμάτων του αγωνιστή στις 2h επαναιμάτωσης και άρα η επιβεβαίωση πως η καρδιοπροστασία που επιτυγχάνει ο αγωνιστής είναι SIRT5 εξαρτώμενη. Συμπεράσματα: Ο αγωνιστής της SIRT5 MC3215 αποτελεί έναν νέο καρδιοπροστατευτικό στόχο που επιτυγχάνει την ενεργοποίηση του RISK καρδιοπροστατευτικού μονοπατιού και της μιτοχονδριακής σύντηξης (fusion) που συντελεί στην επιβίωση των μιτοχονδρίων. Με τον τρόπο αυτό η χορήγηση του μορίου πριν την έναρξη της επαναιμάτωσης μπορεί να συμβάλλει στην μείωση της βλάβης ισχαιμίας επαναιμάτωσης του μυοκαρδίου.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι σιρτουίνες (SIRTs) αποτελούν σημαντικό φαρμακολογικό στόχο για την αντιμετώπιση πλήθους καρδιαγγειακών παθήσεων μεταξύ των οποίων και της βλάβης ισχαιμίας επαναιμάτωσης. Πρόσφατες μελέτες ανέδειξαν τον καρδιοπροστατευτικό ρόλο της SIRT5 σε in vitro και in vivo πειραματικά μοντέλα με γονιδιακή εξάλειψη του γονιδίου της SIRT5 και ισχαιμική μυοκαρδιακή βλάβη. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν έχει μελετηθεί η επίδραση φαρμακολογικών μορίων εκλεκτικών για τη SIRT5 στην έκταση του εμφράγματος. Σκοπός: Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση της δράσης του φαρμακολογικού SIRT5 αγωνιστή, MC3215, σε in vivo μοντέλα ισχαιμίας επαναιμάτωσης μυών. Πρώτος στόχος ήταν να αποσαφηνιστεί ότι το μόριο ενεργοποιεί την πρωτεΐνη SIRT5 στα χρονικά σημεία που μελετώνται οι καρδιοπροστατευτικοί μηχανισμοί. Επόμενο βήμα ήταν η διερεύνηση της ενεργοποίησης των ενδογενών μηχανισμών καρδιοπροστασίας: Reperfusion Salvage Kinase Pathway (RISK) και Survivor Activating Factor Enhancing Pathway (SAFE) και της ενεργοποίησης των μιτοχονδριακών διαδικασιών σύντηξης και σχάσης των μιτοχονδρίων (fusion και fission). Ακόμη, μελετήθηκε εάν η καρδιοπροστασία είναι SIRT5 εξαρτώμενη με τη χρήση του αναστολέα της SIRT5 TW-37. Μέθοδοι και αποτελέσματα: Σε όλα τα πειραματικά μοντέλα συμμετείχαν αρσενικοί μύες C57BL/6J , οι οποίοι έλαβαν τα φαρμακολογικά μόρια με ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση. Στο πρώτο μοντέλο υπέστησαν ισχαιμία για 30 λεπτά και στο 20ο λεπτό η ομάδα μαρτύρων (n=6) έλαβε DMSO 5% και η δεύτερη ομάδα (n=6) έλαβε το MC3215 σε δόσεις 20mg/kg. Ακολούθησε επαναιμάτωση για 10 λεπτά. Στο χρονικό σημείο αυτό έγινε ανοσοαποτύπωση κατά Western για τη μελέτη της μαλονυλίωσης της λυσίνης και των καρδιοπροστατευτικών μηχανισμών RISK και SAFE. Διαπιστώθηκε πως στα 10 λεπτά ο αγωνιστής ενεργοποιεί την SIRT5 και τις πρωτεΐνες AMPK, Akt, eNOS και αναστέλλει τη δράση της GSK3β. Αποτέλεσμα είναι η ενεργοποίηση του RISK μονοπατιού. Στο δεύτερο μοντέλο οι μύες τυχαιοποιήθηκαν σε τρείς ομάδες : στην ομάδα που δεν υπεβλήθη σε ισχαιμία (n=6), στους μάρτυρες (n=7) που έλαβαν DMSO 5% σε δόση 20mg/kg και στην ομάδα που έλαβε MC3215 (n=7) σε δόση 20mg/kg. Η ισχαιμία διήρκησε 30 λεπτά, τα μόρια χορηγήθηκαν στο 20ο λεπτό και η επαναιμάτωση ακολούθησε για 3 ώρες για τη μελέτη των fusion και fission. Μελετήθηκε ξανά η μαλονυλίωση της λυσίνης, επιβεβαιώθηκε η ενεργοποίηση της SIRT5 από τον αγωνιστή και διαπιστώθηκε αύξηση της πρωτεΐνης Mfn2 που συμμετέχει στο fusion υποδηλώνοντας την επαγωγή της διαδικασίας από τον αγωνιστή. Στο τρίτο μοντέλο οι μύες υπέστησαν 30 λεπτά ισχαιμία και 2 ώρες επαναιμάτωση. Τυχαιοποιήθηκαν σε τέσσερις ομάδες: στους μάρτυρες (n=7) που έλαβαν DMSO 10% σε δόση 20mg/kg στα 5 λεπτά της ισχαιμίας, στην ομάδα που έλαβε τον αγωνιστή MC3215 (n=7) σε δόση 20 mg/kg στα 20 λεπτά της ισχαιμίας, στην ομάδα που έλαβε τον αναστολέα της SIRT5 TW-37 (n=9) σε δόση 10mg/kg στα 5 λεπτά της ισχαιμίας και στην ομάδα (n=7) που έλαβε το MC3215 και το TW-37 σε δόσεις 20mg/kg και 10mg/kg στο 20ο και στο 5ο λεπτό της ισχαιμίας αντίστοιχα. Αποτέλεσμα ήταν η κατάργηση των καρδιοπροστατευτικών αποτελεσμάτων του αγωνιστή στις 2h επαναιμάτωσης και άρα η επιβεβαίωση πως η καρδιοπροστασία που επιτυγχάνει ο αγωνιστής είναι SIRT5 εξαρτώμενη. Συμπεράσματα: Ο αγωνιστής της SIRT5 MC3215 αποτελεί έναν νέο καρδιοπροστατευτικό στόχο που επιτυγχάνει την ενεργοποίηση του RISK καρδιοπροστατευτικού μονοπατιού και της μιτοχονδριακής σύντηξης (fusion) που συντελεί στην επιβίωση των μιτοχονδρίων. Με τον τρόπο αυτό η χορήγηση του μορίου πριν την έναρξη της επαναιμάτωσης μπορεί να συμβάλλει στην μείωση της βλάβης ισχαιμίας επαναιμάτωσης του μυοκαρδίου.","abstract_has_math":false,"creators":["Χαραλαμποπούλου Αγγελική Μαρία","Charalampopoulou Angeliki Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:11Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476058"],"render_values":[{"text":"uoadl:3476058","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476058","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476058","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3476058","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χαραλαμποπούλου Αγγελική Μαρία","Charalampopoulou Angeliki Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476058","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476058"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι σιρτουίνες (SIRTs) αποτελούν σημαντικό φαρμακολογικό στόχο για την αντιμετώπιση πλήθους καρδιαγγειακών παθήσεων μεταξύ των οποίων και της βλάβης ισχαιμίας επαναιμάτωσης. Πρόσφατες μελέτες ανέδειξαν τον καρδιοπροστατευτικό ρόλο της SIRT5 σε in vitro και in vivo πειραματικά μοντέλα με γονιδιακή εξάλειψη του γονιδίου της SIRT5 και ισχαιμική μυοκαρδιακή βλάβη. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν έχει μελετηθεί η επίδραση φαρμακολογικών μορίων εκλεκτικών για τη SIRT5 στην έκταση του εμφράγματος. Σκοπός: Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση της δράσης του φαρμακολογικού SIRT5 αγωνιστή, MC3215, σε in vivo μοντέλα ισχαιμίας επαναιμάτωσης μυών. Πρώτος στόχος ήταν να αποσαφηνιστεί ότι το μόριο ενεργοποιεί την πρωτεΐνη SIRT5 στα χρονικά σημεία που μελετώνται οι καρδιοπροστατευτικοί μηχανισμοί. Επόμενο βήμα ήταν η διερεύνηση της ενεργοποίησης των ενδογενών μηχανισμών καρδιοπροστασίας: Reperfusion Salvage Kinase Pathway (RISK) και Survivor Activating Factor Enhancing Pathway (SAFE) και της ενεργοποίησης των μιτοχονδριακών διαδικασιών σύντηξης και σχάσης των μιτοχονδρίων (fusion και fission). Ακόμη, μελετήθηκε εάν η καρδιοπροστασία είναι SIRT5 εξαρτώμενη με τη χρήση του αναστολέα της SIRT5 TW-37. Μέθοδοι και αποτελέσματα: Σε όλα τα πειραματικά μοντέλα συμμετείχαν αρσενικοί μύες C57BL/6J , οι οποίοι έλαβαν τα φαρμακολογικά μόρια με ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση. Στο πρώτο μοντέλο υπέστησαν ισχαιμία για 30 λεπτά και στο 20ο λεπτό η ομάδα μαρτύρων (n=6) έλαβε DMSO 5% και η δεύτερη ομάδα (n=6) έλαβε το MC3215 σε δόσεις 20mg/kg. Ακολούθησε επαναιμάτωση για 10 λεπτά. Στο χρονικό σημείο αυτό έγινε ανοσοαποτύπωση κατά Western για τη μελέτη της μαλονυλίωσης της λυσίνης και των καρδιοπροστατευτικών μηχανισμών RISK και SAFE. Διαπιστώθηκε πως στα 10 λεπτά ο αγωνιστής ενεργοποιεί την SIRT5 και τις πρωτεΐνες AMPK, Akt, eNOS και αναστέλλει τη δράση της GSK3β. Αποτέλεσμα είναι η ενεργοποίηση του RISK μονοπατιού. Στο δεύτερο μοντέλο οι μύες τυχαιοποιήθηκαν σε τρείς ομάδες : στην ομάδα που δεν υπεβλήθη σε ισχαιμία (n=6), στους μάρτυρες (n=7) που έλαβαν DMSO 5% σε δόση 20mg/kg και στην ομάδα που έλαβε MC3215 (n=7) σε δόση 20mg/kg. Η ισχαιμία διήρκησε 30 λεπτά, τα μόρια χορηγήθηκαν στο 20ο λεπτό και η επαναιμάτωση ακολούθησε για 3 ώρες για τη μελέτη των fusion και fission. Μελετήθηκε ξανά η μαλονυλίωση της λυσίνης, επιβεβαιώθηκε η ενεργοποίηση της SIRT5 από τον αγωνιστή και διαπιστώθηκε αύξηση της πρωτεΐνης Mfn2 που συμμετέχει στο fusion υποδηλώνοντας την επαγωγή της διαδικασίας από τον αγωνιστή. Στο τρίτο μοντέλο οι μύες υπέστησαν 30 λεπτά ισχαιμία και 2 ώρες επαναιμάτωση. Τυχαιοποιήθηκαν σε τέσσερις ομάδες: στους μάρτυρες (n=7) που έλαβαν DMSO 10% σε δόση 20mg/kg στα 5 λεπτά της ισχαιμίας, στην ομάδα που έλαβε τον αγωνιστή MC3215 (n=7) σε δόση 20 mg/kg στα 20 λεπτά της ισχαιμίας, στην ομάδα που έλαβε τον αναστολέα της SIRT5 TW-37 (n=9) σε δόση 10mg/kg στα 5 λεπτά της ισχαιμίας και στην ομάδα (n=7) που έλαβε το MC3215 και το TW-37 σε δόσεις 20mg/kg και 10mg/kg στο 20ο και στο 5ο λεπτό της ισχαιμίας αντίστοιχα. Αποτέλεσμα ήταν η κατάργηση των καρδιοπροστατευτικών αποτελεσμάτων του αγωνιστή στις 2h επαναιμάτωσης και άρα η επιβεβαίωση πως η καρδιοπροστασία που επιτυγχάνει ο αγωνιστής είναι SIRT5 εξαρτώμενη. Συμπεράσματα: Ο αγωνιστής της SIRT5 MC3215 αποτελεί έναν νέο καρδιοπροστατευτικό στόχο που επιτυγχάνει την ενεργοποίηση του RISK καρδιοπροστατευτικού μονοπατιού και της μιτοχονδριακής σύντηξης (fusion) που συντελεί στην επιβίωση των μιτοχονδρίων. Με τον τρόπο αυτό η χορήγηση του μορίου πριν την έναρξη της επαναιμάτωσης μπορεί να συμβάλλει στην μείωση της βλάβης ισχαιμίας επαναιμάτωσης του μυοκαρδίου.","Introduction: Sirtuins (SIRTs) are a significant pharmacological target for the treatment of various cardiovascular diseases, including ischemia-reperfusion injury. Recent studies have highlighted the cardioprotective role of SIRT5 in in vitro and in vivo experimental models involving gene deletion of the SIRT5 gene and ischemic myocardial injury. However, the effect of pharmacological agents selective for SIRT5 on infarct size has not yet been studied. Purpose: The aim of this study is to investigate the action of the pharmacological SIRT5 agonist, MC3215, in in vivo ischemia-reperfusion injury models. The first goal was to clarify that the molecule activates the SIRT5 protein at the specific time points when the cardioprotective mechanisms are studied. The next step was to investigate the activation of endogenous cardioprotective mechanisms: the Reperfusion Injury Salvage Kinase (RISK) pathway, the Survivor Activating Factor Enhancing (SAFE) pathway, and the activation of mitochondrial fusion and fission processes. Furthermore, it was studied whether cardioprotection is SIRT5-dependent using the SIRT5 inhibitor TW-37. Methods and Results: All experimental models involved male C57BL/6J mice, which received the pharmacological agents via intraperitoneal administration. In the first model, ischemia was induced for 30 minutes, and at the 20th minute, the control group (n=6) received 5% DMSO, while the second group (n=6) received MC3215 at a dose of 20 mg/kg. Reperfusion followed for 10 minutes. At this time point, Western blot analysis was performed to study lysine malonylation and the cardioprotective mechanisms RISK and SAFE. It was found that after 10 minutes, the agonist activates SIRT5 and the proteins AMPK, Akt, eNOS, and inhibits the action of GSK3β. This resulted in the activation of the RISK pathway. In the second model, the mice were randomized into three groups: a group that did not undergo ischemia (n=6), the control group (n=7) receiving 5% DMSO at a dose of 20 mg/kg, and the group receiving MC3215 (n=7) at a dose of 20 mg/kg. Ischemia lasted 30 minutes, the molecules were administered at the 20th minute, and reperfusion followed for 3 hours to study fusion and fission. Lysine malonylation was examined again, SIRT5 activation by the agonist was confirmed, and an increase in the Mfn2 protein, which participates in mitochondrial fusion, was observed, indicating the induction of the fusion process by the agonist. In the third model, the mice underwent 30 minutes of ischemia and 2 hours of reperfusion. They were randomized into four groups: the control group (n=7) that received 10% DMSO at a dose of 20 mg/kg at the 5th minute of ischemia, the group receiving the agonist MC3215 (n=7) at a dose of 20 mg/kg at the 20th minute of ischemia, the group receiving the SIRT5 inhibitor TW-37 (n=9) at a dose of 10 mg/kg at the 5th minute of ischemia, and the group (n=7) receiving both MC3215 and TW-37 at doses of 20 mg/kg and 10 mg/kg at the 20th and 5th minutes of ischemia, respectively. The result was the abolition of the cardioprotective effects of the agonist after 2 hours of reperfusion, confirming that the cardioprotection achieved by the agonist is SIRT5-dependent. Conclusions: The SIRT5 agonist MC3215 represents a new cardioprotective target that activates the RISK cardioprotective pathway and mitochondrial fusion, thus contributing to mitochondrial survival. In this way, the administration of this molecule before the onset of reperfusion may contribute to reducing ischemia-reperfusion injury of the myocardium."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της Σιρτουίνης 5 (SIRT5) ως νέου καρδιοπροστατευτικού στόχου με τη χρήση του νεοσυντιθέμενου, εκλεκτικού για τη SIRT5, φαρμακολογικού αγωνιστή MC3215"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χαραλαμποπούλου Αγγελική Μαρία","Charalampopoulou Angeliki Maria"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι σιρτουίνες (SIRTs) αποτελούν σημαντικό φαρμακολογικό στόχο για την αντιμετώπιση πλήθους καρδιαγγειακών παθήσεων μεταξύ των οποίων και της βλάβης ισχαιμίας επαναιμάτωσης. Πρόσφατες μελέτες ανέδειξαν τον καρδιοπροστατευτικό ρόλο της SIRT5 σε in vitro και in vivo πειραματικά μοντέλα με γονιδιακή εξάλειψη του γονιδίου της SIRT5 και ισχαιμική μυοκαρδιακή βλάβη. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν έχει μελετηθεί η επίδραση φαρμακολογικών μορίων εκλεκτικών για τη SIRT5 στην έκταση του εμφράγματος. Σκοπός: Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση της δράσης του φαρμακολογικού SIRT5 αγωνιστή, MC3215, σε in vivo μοντέλα ισχαιμίας επαναιμάτωσης μυών. Πρώτος στόχος ήταν να αποσαφηνιστεί ότι το μόριο ενεργοποιεί την πρωτεΐνη SIRT5 στα χρονικά σημεία που μελετώνται οι καρδιοπροστατευτικοί μηχανισμοί. Επόμενο βήμα ήταν η διερεύνηση της ενεργοποίησης των ενδογενών μηχανισμών καρδιοπροστασίας: Reperfusion Salvage Kinase Pathway (RISK) και Survivor Activating Factor Enhancing Pathway (SAFE) και της ενεργοποίησης των μιτοχονδριακών διαδικασιών σύντηξης και σχάσης των μιτοχονδρίων (fusion και fission). Ακόμη, μελετήθηκε εάν η καρδιοπροστασία είναι SIRT5 εξαρτώμενη με τη χρήση του αναστολέα της SIRT5 TW-37. Μέθοδοι και αποτελέσματα: Σε όλα τα πειραματικά μοντέλα συμμετείχαν αρσενικοί μύες C57BL/6J , οι οποίοι έλαβαν τα φαρμακολογικά μόρια με ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση. Στο πρώτο μοντέλο υπέστησαν ισχαιμία για 30 λεπτά και στο 20ο λεπτό η ομάδα μαρτύρων (n=6) έλαβε DMSO 5% και η δεύτερη ομάδα (n=6) έλαβε το MC3215 σε δόσεις 20mg/kg. Ακολούθησε επαναιμάτωση για 10 λεπτά. Στο χρονικό σημείο αυτό έγινε ανοσοαποτύπωση κατά Western για τη μελέτη της μαλονυλίωσης της λυσίνης και των καρδιοπροστατευτικών μηχανισμών RISK και SAFE. Διαπιστώθηκε πως στα 10 λεπτά ο αγωνιστής ενεργοποιεί την SIRT5 και τις πρωτεΐνες AMPK, Akt, eNOS και αναστέλλει τη δράση της GSK3β. Αποτέλεσμα είναι η ενεργοποίηση του RISK μονοπατιού. Στο δεύτερο μοντέλο οι μύες τυχαιοποιήθηκαν σε τρείς ομάδες : στην ομάδα που δεν υπεβλήθη σε ισχαιμία (n=6), στους μάρτυρες (n=7) που έλαβαν DMSO 5% σε δόση 20mg/kg και στην ομάδα που έλαβε MC3215 (n=7) σε δόση 20mg/kg. Η ισχαιμία διήρκησε 30 λεπτά, τα μόρια χορηγήθηκαν στο 20ο λεπτό και η επαναιμάτωση ακολούθησε για 3 ώρες για τη μελέτη των fusion και fission. Μελετήθηκε ξανά η μαλονυλίωση της λυσίνης, επιβεβαιώθηκε η ενεργοποίηση της SIRT5 από τον αγωνιστή και διαπιστώθηκε αύξηση της πρωτεΐνης Mfn2 που συμμετέχει στο fusion υποδηλώνοντας την επαγωγή της διαδικασίας από τον αγωνιστή. Στο τρίτο μοντέλο οι μύες υπέστησαν 30 λεπτά ισχαιμία και 2 ώρες επαναιμάτωση. Τυχαιοποιήθηκαν σε τέσσερις ομάδες: στους μάρτυρες (n=7) που έλαβαν DMSO 10% σε δόση 20mg/kg στα 5 λεπτά της ισχαιμίας, στην ομάδα που έλαβε τον αγωνιστή MC3215 (n=7) σε δόση 20 mg/kg στα 20 λεπτά της ισχαιμίας, στην ομάδα που έλαβε τον αναστολέα της SIRT5 TW-37 (n=9) σε δόση 10mg/kg στα 5 λεπτά της ισχαιμίας και στην ομάδα (n=7) που έλαβε το MC3215 και το TW-37 σε δόσεις 20mg/kg και 10mg/kg στο 20ο και στο 5ο λεπτό της ισχαιμίας αντίστοιχα. Αποτέλεσμα ήταν η κατάργηση των καρδιοπροστατευτικών αποτελεσμάτων του αγωνιστή στις 2h επαναιμάτωσης και άρα η επιβεβαίωση πως η καρδιοπροστασία που επιτυγχάνει ο αγωνιστής είναι SIRT5 εξαρτώμενη. Συμπεράσματα: Ο αγωνιστής της SIRT5 MC3215 αποτελεί έναν νέο καρδιοπροστατευτικό στόχο που επιτυγχάνει την ενεργοποίηση του RISK καρδιοπροστατευτικού μονοπατιού και της μιτοχονδριακής σύντηξης (fusion) που συντελεί στην επιβίωση των μιτοχονδρίων. Με τον τρόπο αυτό η χορήγηση του μορίου πριν την έναρξη της επαναιμάτωσης μπορεί να συμβάλλει στην μείωση της βλάβης ισχαιμίας επαναιμάτωσης του μυοκαρδίου.","Introduction: Sirtuins (SIRTs) are a significant pharmacological target for the treatment of various cardiovascular diseases, including ischemia-reperfusion injury. Recent studies have highlighted the cardioprotective role of SIRT5 in in vitro and in vivo experimental models involving gene deletion of the SIRT5 gene and ischemic myocardial injury. However, the effect of pharmacological agents selective for SIRT5 on infarct size has not yet been studied. Purpose: The aim of this study is to investigate the action of the pharmacological SIRT5 agonist, MC3215, in in vivo ischemia-reperfusion injury models. The first goal was to clarify that the molecule activates the SIRT5 protein at the specific time points when the cardioprotective mechanisms are studied. The next step was to investigate the activation of endogenous cardioprotective mechanisms: the Reperfusion Injury Salvage Kinase (RISK) pathway, the Survivor Activating Factor Enhancing (SAFE) pathway, and the activation of mitochondrial fusion and fission processes. Furthermore, it was studied whether cardioprotection is SIRT5-dependent using the SIRT5 inhibitor TW-37. Methods and Results: All experimental models involved male C57BL/6J mice, which received the pharmacological agents via intraperitoneal administration. In the first model, ischemia was induced for 30 minutes, and at the 20th minute, the control group (n=6) received 5% DMSO, while the second group (n=6) received MC3215 at a dose of 20 mg/kg. Reperfusion followed for 10 minutes. At this time point, Western blot analysis was performed to study lysine malonylation and the cardioprotective mechanisms RISK and SAFE. It was found that after 10 minutes, the agonist activates SIRT5 and the proteins AMPK, Akt, eNOS, and inhibits the action of GSK3β. This resulted in the activation of the RISK pathway. In the second model, the mice were randomized into three groups: a group that did not undergo ischemia (n=6), the control group (n=7) receiving 5% DMSO at a dose of 20 mg/kg, and the group receiving MC3215 (n=7) at a dose of 20 mg/kg. Ischemia lasted 30 minutes, the molecules were administered at the 20th minute, and reperfusion followed for 3 hours to study fusion and fission. Lysine malonylation was examined again, SIRT5 activation by the agonist was confirmed, and an increase in the Mfn2 protein, which participates in mitochondrial fusion, was observed, indicating the induction of the fusion process by the agonist. In the third model, the mice underwent 30 minutes of ischemia and 2 hours of reperfusion. They were randomized into four groups: the control group (n=7) that received 10% DMSO at a dose of 20 mg/kg at the 5th minute of ischemia, the group receiving the agonist MC3215 (n=7) at a dose of 20 mg/kg at the 20th minute of ischemia, the group receiving the SIRT5 inhibitor TW-37 (n=9) at a dose of 10 mg/kg at the 5th minute of ischemia, and the group (n=7) receiving both MC3215 and TW-37 at doses of 20 mg/kg and 10 mg/kg at the 20th and 5th minutes of ischemia, respectively. The result was the abolition of the cardioprotective effects of the agonist after 2 hours of reperfusion, confirming that the cardioprotection achieved by the agonist is SIRT5-dependent. Conclusions: The SIRT5 agonist MC3215 represents a new cardioprotective target that activates the RISK cardioprotective pathway and mitochondrial fusion, thus contributing to mitochondrial survival. In this way, the administration of this molecule before the onset of reperfusion may contribute to reducing ischemia-reperfusion injury of the myocardium."],"dc:identifier":["uoadl:3476058","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476058"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη της Σιρτουίνης 5 (SIRT5) ως νέου καρδιοπροστατευτικού στόχου με τη χρήση του νεοσυντιθέμενου, εκλεκτικού για τη SIRT5, φαρμακολογικού αγωνιστή MC3215"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:11Z"}