{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476073"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476073","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αποκατάσταση τραυματικής ρήξης θωρακικής αορτής με ενδαγγειακές τεχνικές","abstract":"Εισαγωγή και σκοπός: Η τραυματική κάκωση της θωρακικής αορτής είναι η δεύτερη σε συχνότητα αιτία θανάτου μετά τη τραυματική κάκωση του εγκεφάλου έπειτα από αμβλείας έντασης τραύμα, με το 80-90% των ασθενών να καταλήγει στον τόπο του ατυχήματος. Η ανοιχτή αποκατάσταση αποτελούσε αρχικά την μέθοδο εκλογής, συνοδευόταν όμως από υψηλό ποσοστό θνητότητας και επιπλοκών. Στις μέρες μας, η ενδαγγειακή αποκατάσταση αποτελεί πλέον την προτιμώμενη μέθοδο επιδιόρθωσης. Ωστόσο, ο χρόνος παρέμβασης αποτελεί ακόμη αμφιλεγόμενο ζήτημα. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι, κατόπιν ανασκόπησης της υπάρχουσας βιβλιογραφίας, να παρουσιαστούν τα ποσοστά νοσηρότητας και θνητότητας καθώς και οι επιπλοκές που σχετίζονται με τη κάθε μέθοδο, όπως επίσης και η ανάγκη επανεπεμβάσεων και η διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο ούτως ώστε να εξαχθούν συμπεράσματα ως προς την μέθοδο εκλογής, τον χρόνο τέλεσής της και το ενδεδειγμένο πλαίσιο μακροχρόνιας παρακολούθησης. Υλικό και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση όλων των μελετών που ήταν γραμμένες στην αγγλική γλώσσα και δημοσιευμένες στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων PubMed και Cochrane Register of Studies έως τον Φεβρουάριο του 2024, με βάση την μεθοδολογία για τις συστηματικές ανασκοπήσεις που πραγματοποιείται διεθνώς και αφορούσαν περιστατικά ενδαγγειακής αντιμετώπισης αμβλείας τραυματικής κάκωσης θωρακικής αορτής. Επιπρόσθετα, ανευρέθηκαν τα χαρακτηριστικά των ασθενών που αντιμετωπίστηκαν ενδαγγειακά στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο Ευαγγελισμός» το έτος 2023 λόγω αμβλείας τραυματικής κάκωσης της θωρακικής αορτής. Έγινε ύστερα εξαγωγή δεδομένων ως προς την θνητότητα 30 ημερών, την συνολική θνητότητα, τις βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπλοκές, τη διάρκεια νοσηλείας και τις επανεπεμβάσεις. Αποτελέσματα: Ανευρέθηκαν και αναλύθηκαν συνολικά 83 δημοσιεύσεις που πληρούσαν τις προϋποθέσεις της μελέτης μας (12 δημοσιεύσεις με αναφορά κατευθυντήριων οδηγιών, συστάσεων και χαρακτηριστικών από μητρώα ασθενών σχετικά με το τραύμα, 3 δημοσιεύσεις με μεμονωμένα περιστατικά, 22 σειρές περιστατικών, 18 δημοσιεύσεις που συγκρίνουν την ανοιχτή με την ενδαγγειακή μέθοδο, 6 δημοσιεύσεις που συγκρίνουν την πρώιμη με τη καθυστερημένη αντιμετώπιση, 8 δημοσιεύσεις με σειρές περιστατικών που αντιμετωπίστηκαν είτε ενδαγγειακά είτε με την ανοιχτή μέθοδο είτε συντηρητικά και τέλος 14 δημοσιεύσεις που αφορούσαν προηγούμενες συστηματικές ανασκοπήσεις της βιβλιογραφίας και μετα-αναλύσεις. Από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας προκύπτει ότι η ενδαγγειακή μέθοδος αποκατάστασης της αμβλείας τραυματικής κάκωσης της θωρακικής αορτής χαρακτηρίζεται από χαμηλά ποσοστά ενδονοσοκομειακής θνητότητας. Υπάρχει όμως το ενδεχόμενο ανάγκης επανεπεμβάσεων λόγω σχετιζόμενων με το ενδομόσχευμα επιπλοκών. Η ανάγκη όμως για επανεπεμβάσεις είναι χαμηλότερη σε εξειδικευμένα κέντρα που αντιμετωπίζουν μεγάλο όγκο ασθενών. Όσον αφορά τους 14 ασθενείς με τραυματική ρήξη θωρακικής αορτής που αντιμετωπίστηκαν ενδαγγειακά στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο Ευαγγελισμός» το έτος 2023, το ποσοστό τεχνικής επιτυχίας ήταν 100%. Το ποσοστό θνητότητας 30 ημερών ήταν 0% ενώ η συνολική θνητότητα ήταν 7% (1 ασθενής, δεν αναφέρεται η αιτία θανάτου). Οι ασθενείς με συνοδές ορθοπεδικές κακώσεις είχαν παρατεταμένη διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο. Περιεπεμβατικά, σ’ έναν ασθενή απαιτήθηκε αποκατάσταση της μηριαίας αρτηρίας με συνθετικό μόσχευμα, ενώ κατά την διάρκεια νοσηλείας απαιτήθηκε διενέργεια τραχειοστομίας σ’ έναν ασθενή λόγω παρατεταμένης διασωλήνωσης ενώ ένας άλλος ασθενής εμφάνισε επεισόδιο βακτηριαιμίας. Καμία άμεση επανεπέμβαση δεν απαιτήθηκε. Όσον αφορά την μακροχρόνια παρακολούθηση δεν βρέθηκαν κάποια στοιχεία. Συμπεράσματα: Η ενδαγγειακή μέθοδος αποκατάστασης της αμβλείας τραυματικής κάκωσης της θωρακικής αορτής έχει πολλά πλεονεκτήματα συγκριτικά με την ανοιχτή μέθοδο (ελάχιστα επεμβατική μέθοδος, λιγότερη ανάγκη μεταγγίσεων, αποφυγή εξωσωματικής κυκλοφορίας και αερισμού ενός πνεύμονα) με όφελος επιβίωσης τις πρώτες 30 ημέρες, όπως προκύπτει και από την μελέτη μας στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο Ευαγγελισμός». Η ενδαγγειακή μέθοδος όμως, σχετίζεται και με την εμφάνιση επιπλοκών, όπως αυτών σχετιζόμενων με το σημείο εισόδου και με το ενδομόσχευμα. Επειδή ένα μεγάλο μέρος των ασθενών με την κάκωση αυτή είναι νεαρής ηλικίας άτομα, ανησυχία υπάρχει όσον αφορά την μακροχρόνια παρακολούθησή τους με αξονική αγγειογραφία λόγω της επανειλημμένης έκθεσής τους σε ιονίζουσα ακτινοβολία. Συμπερασματικά, η ενδαγγειακή μέθοδος αντιμετώπισης της αμβλείας τραυματικής κάκωσης της θωρακικής αορτής είναι μία ασφαλής και αποτελεσματική μέθοδος με χαμηλά ποσοστά ενδονοσοκομειακής θνητότητας και επιπλοκών.","abstract_html":"Εισαγωγή και σκοπός: Η τραυματική κάκωση της θωρακικής αορτής είναι η δεύτερη σε συχνότητα αιτία θανάτου μετά τη τραυματική κάκωση του εγκεφάλου έπειτα από αμβλείας έντασης τραύμα, με το 80-90% των ασθενών να καταλήγει στον τόπο του ατυχήματος. Η ανοιχτή αποκατάσταση αποτελούσε αρχικά την μέθοδο εκλογής, συνοδευόταν όμως από υψηλό ποσοστό θνητότητας και επιπλοκών. Στις μέρες μας, η ενδαγγειακή αποκατάσταση αποτελεί πλέον την προτιμώμενη μέθοδο επιδιόρθωσης. Ωστόσο, ο χρόνος παρέμβασης αποτελεί ακόμη αμφιλεγόμενο ζήτημα. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι, κατόπιν ανασκόπησης της υπάρχουσας βιβλιογραφίας, να παρουσιαστούν τα ποσοστά νοσηρότητας και θνητότητας καθώς και οι επιπλοκές που σχετίζονται με τη κάθε μέθοδο, όπως επίσης και η ανάγκη επανεπεμβάσεων και η διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο ούτως ώστε να εξαχθούν συμπεράσματα ως προς την μέθοδο εκλογής, τον χρόνο τέλεσής της και το ενδεδειγμένο πλαίσιο μακροχρόνιας παρακολούθησης. Υλικό και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση όλων των μελετών που ήταν γραμμένες στην αγγλική γλώσσα και δημοσιευμένες στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων PubMed και Cochrane Register of Studies έως τον Φεβρουάριο του 2024, με βάση την μεθοδολογία για τις συστηματικές ανασκοπήσεις που πραγματοποιείται διεθνώς και αφορούσαν περιστατικά ενδαγγειακής αντιμετώπισης αμβλείας τραυματικής κάκωσης θωρακικής αορτής. Επιπρόσθετα, ανευρέθηκαν τα χαρακτηριστικά των ασθενών που αντιμετωπίστηκαν ενδαγγειακά στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο Ευαγγελισμός» το έτος 2023 λόγω αμβλείας τραυματικής κάκωσης της θωρακικής αορτής. Έγινε ύστερα εξαγωγή δεδομένων ως προς την θνητότητα 30 ημερών, την συνολική θνητότητα, τις βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπλοκές, τη διάρκεια νοσηλείας και τις επανεπεμβάσεις. Αποτελέσματα: Ανευρέθηκαν και αναλύθηκαν συνολικά 83 δημοσιεύσεις που πληρούσαν τις προϋποθέσεις της μελέτης μας (12 δημοσιεύσεις με αναφορά κατευθυντήριων οδηγιών, συστάσεων και χαρακτηριστικών από μητρώα ασθενών σχετικά με το τραύμα, 3 δημοσιεύσεις με μεμονωμένα περιστατικά, 22 σειρές περιστατικών, 18 δημοσιεύσεις που συγκρίνουν την ανοιχτή με την ενδαγγειακή μέθοδο, 6 δημοσιεύσεις που συγκρίνουν την πρώιμη με τη καθυστερημένη αντιμετώπιση, 8 δημοσιεύσεις με σειρές περιστατικών που αντιμετωπίστηκαν είτε ενδαγγειακά είτε με την ανοιχτή μέθοδο είτε συντηρητικά και τέλος 14 δημοσιεύσεις που αφορούσαν προηγούμενες συστηματικές ανασκοπήσεις της βιβλιογραφίας και μετα-αναλύσεις. Από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας προκύπτει ότι η ενδαγγειακή μέθοδος αποκατάστασης της αμβλείας τραυματικής κάκωσης της θωρακικής αορτής χαρακτηρίζεται από χαμηλά ποσοστά ενδονοσοκομειακής θνητότητας. Υπάρχει όμως το ενδεχόμενο ανάγκης επανεπεμβάσεων λόγω σχετιζόμενων με το ενδομόσχευμα επιπλοκών. Η ανάγκη όμως για επανεπεμβάσεις είναι χαμηλότερη σε εξειδικευμένα κέντρα που αντιμετωπίζουν μεγάλο όγκο ασθενών. Όσον αφορά τους 14 ασθενείς με τραυματική ρήξη θωρακικής αορτής που αντιμετωπίστηκαν ενδαγγειακά στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο Ευαγγελισμός» το έτος 2023, το ποσοστό τεχνικής επιτυχίας ήταν 100%. Το ποσοστό θνητότητας 30 ημερών ήταν 0% ενώ η συνολική θνητότητα ήταν 7% (1 ασθενής, δεν αναφέρεται η αιτία θανάτου). Οι ασθενείς με συνοδές ορθοπεδικές κακώσεις είχαν παρατεταμένη διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο. Περιεπεμβατικά, σ’ έναν ασθενή απαιτήθηκε αποκατάσταση της μηριαίας αρτηρίας με συνθετικό μόσχευμα, ενώ κατά την διάρκεια νοσηλείας απαιτήθηκε διενέργεια τραχειοστομίας σ’ έναν ασθενή λόγω παρατεταμένης διασωλήνωσης ενώ ένας άλλος ασθενής εμφάνισε επεισόδιο βακτηριαιμίας. Καμία άμεση επανεπέμβαση δεν απαιτήθηκε. Όσον αφορά την μακροχρόνια παρακολούθηση δεν βρέθηκαν κάποια στοιχεία. Συμπεράσματα: Η ενδαγγειακή μέθοδος αποκατάστασης της αμβλείας τραυματικής κάκωσης της θωρακικής αορτής έχει πολλά πλεονεκτήματα συγκριτικά με την ανοιχτή μέθοδο (ελάχιστα επεμβατική μέθοδος, λιγότερη ανάγκη μεταγγίσεων, αποφυγή εξωσωματικής κυκλοφορίας και αερισμού ενός πνεύμονα) με όφελος επιβίωσης τις πρώτες 30 ημέρες, όπως προκύπτει και από την μελέτη μας στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο Ευαγγελισμός». Η ενδαγγειακή μέθοδος όμως, σχετίζεται και με την εμφάνιση επιπλοκών, όπως αυτών σχετιζόμενων με το σημείο εισόδου και με το ενδομόσχευμα. Επειδή ένα μεγάλο μέρος των ασθενών με την κάκωση αυτή είναι νεαρής ηλικίας άτομα, ανησυχία υπάρχει όσον αφορά την μακροχρόνια παρακολούθησή τους με αξονική αγγειογραφία λόγω της επανειλημμένης έκθεσής τους σε ιονίζουσα ακτινοβολία. Συμπερασματικά, η ενδαγγειακή μέθοδος αντιμετώπισης της αμβλείας τραυματικής κάκωσης της θωρακικής αορτής είναι μία ασφαλής και αποτελεσματική μέθοδος με χαμηλά ποσοστά ενδονοσοκομειακής θνητότητας και επιπλοκών.","abstract_has_math":false,"creators":["Πηλιχός Γεώργιος","Pilichos Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:11Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476073"],"render_values":[{"text":"uoadl:3476073","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476073","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476073","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3476073","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πηλιχός Γεώργιος","Pilichos Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476073","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476073"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή και σκοπός: Η τραυματική κάκωση της θωρακικής αορτής είναι η δεύτερη σε συχνότητα αιτία θανάτου μετά τη τραυματική κάκωση του εγκεφάλου έπειτα από αμβλείας έντασης τραύμα, με το 80-90% των ασθενών να καταλήγει στον τόπο του ατυχήματος. Η ανοιχτή αποκατάσταση αποτελούσε αρχικά την μέθοδο εκλογής, συνοδευόταν όμως από υψηλό ποσοστό θνητότητας και επιπλοκών. Στις μέρες μας, η ενδαγγειακή αποκατάσταση αποτελεί πλέον την προτιμώμενη μέθοδο επιδιόρθωσης. Ωστόσο, ο χρόνος παρέμβασης αποτελεί ακόμη αμφιλεγόμενο ζήτημα. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι, κατόπιν ανασκόπησης της υπάρχουσας βιβλιογραφίας, να παρουσιαστούν τα ποσοστά νοσηρότητας και θνητότητας καθώς και οι επιπλοκές που σχετίζονται με τη κάθε μέθοδο, όπως επίσης και η ανάγκη επανεπεμβάσεων και η διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο ούτως ώστε να εξαχθούν συμπεράσματα ως προς την μέθοδο εκλογής, τον χρόνο τέλεσής της και το ενδεδειγμένο πλαίσιο μακροχρόνιας παρακολούθησης. Υλικό και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση όλων των μελετών που ήταν γραμμένες στην αγγλική γλώσσα και δημοσιευμένες στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων PubMed και Cochrane Register of Studies έως τον Φεβρουάριο του 2024, με βάση την μεθοδολογία για τις συστηματικές ανασκοπήσεις που πραγματοποιείται διεθνώς και αφορούσαν περιστατικά ενδαγγειακής αντιμετώπισης αμβλείας τραυματικής κάκωσης θωρακικής αορτής. Επιπρόσθετα, ανευρέθηκαν τα χαρακτηριστικά των ασθενών που αντιμετωπίστηκαν ενδαγγειακά στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο Ευαγγελισμός» το έτος 2023 λόγω αμβλείας τραυματικής κάκωσης της θωρακικής αορτής. Έγινε ύστερα εξαγωγή δεδομένων ως προς την θνητότητα 30 ημερών, την συνολική θνητότητα, τις βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπλοκές, τη διάρκεια νοσηλείας και τις επανεπεμβάσεις. Αποτελέσματα: Ανευρέθηκαν και αναλύθηκαν συνολικά 83 δημοσιεύσεις που πληρούσαν τις προϋποθέσεις της μελέτης μας (12 δημοσιεύσεις με αναφορά κατευθυντήριων οδηγιών, συστάσεων και χαρακτηριστικών από μητρώα ασθενών σχετικά με το τραύμα, 3 δημοσιεύσεις με μεμονωμένα περιστατικά, 22 σειρές περιστατικών, 18 δημοσιεύσεις που συγκρίνουν την ανοιχτή με την ενδαγγειακή μέθοδο, 6 δημοσιεύσεις που συγκρίνουν την πρώιμη με τη καθυστερημένη αντιμετώπιση, 8 δημοσιεύσεις με σειρές περιστατικών που αντιμετωπίστηκαν είτε ενδαγγειακά είτε με την ανοιχτή μέθοδο είτε συντηρητικά και τέλος 14 δημοσιεύσεις που αφορούσαν προηγούμενες συστηματικές ανασκοπήσεις της βιβλιογραφίας και μετα-αναλύσεις. Από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας προκύπτει ότι η ενδαγγειακή μέθοδος αποκατάστασης της αμβλείας τραυματικής κάκωσης της θωρακικής αορτής χαρακτηρίζεται από χαμηλά ποσοστά ενδονοσοκομειακής θνητότητας. Υπάρχει όμως το ενδεχόμενο ανάγκης επανεπεμβάσεων λόγω σχετιζόμενων με το ενδομόσχευμα επιπλοκών. Η ανάγκη όμως για επανεπεμβάσεις είναι χαμηλότερη σε εξειδικευμένα κέντρα που αντιμετωπίζουν μεγάλο όγκο ασθενών. Όσον αφορά τους 14 ασθενείς με τραυματική ρήξη θωρακικής αορτής που αντιμετωπίστηκαν ενδαγγειακά στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο Ευαγγελισμός» το έτος 2023, το ποσοστό τεχνικής επιτυχίας ήταν 100%. Το ποσοστό θνητότητας 30 ημερών ήταν 0% ενώ η συνολική θνητότητα ήταν 7% (1 ασθενής, δεν αναφέρεται η αιτία θανάτου). Οι ασθενείς με συνοδές ορθοπεδικές κακώσεις είχαν παρατεταμένη διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο. Περιεπεμβατικά, σ’ έναν ασθενή απαιτήθηκε αποκατάσταση της μηριαίας αρτηρίας με συνθετικό μόσχευμα, ενώ κατά την διάρκεια νοσηλείας απαιτήθηκε διενέργεια τραχειοστομίας σ’ έναν ασθενή λόγω παρατεταμένης διασωλήνωσης ενώ ένας άλλος ασθενής εμφάνισε επεισόδιο βακτηριαιμίας. Καμία άμεση επανεπέμβαση δεν απαιτήθηκε. Όσον αφορά την μακροχρόνια παρακολούθηση δεν βρέθηκαν κάποια στοιχεία. Συμπεράσματα: Η ενδαγγειακή μέθοδος αποκατάστασης της αμβλείας τραυματικής κάκωσης της θωρακικής αορτής έχει πολλά πλεονεκτήματα συγκριτικά με την ανοιχτή μέθοδο (ελάχιστα επεμβατική μέθοδος, λιγότερη ανάγκη μεταγγίσεων, αποφυγή εξωσωματικής κυκλοφορίας και αερισμού ενός πνεύμονα) με όφελος επιβίωσης τις πρώτες 30 ημέρες, όπως προκύπτει και από την μελέτη μας στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο Ευαγγελισμός». Η ενδαγγειακή μέθοδος όμως, σχετίζεται και με την εμφάνιση επιπλοκών, όπως αυτών σχετιζόμενων με το σημείο εισόδου και με το ενδομόσχευμα. Επειδή ένα μεγάλο μέρος των ασθενών με την κάκωση αυτή είναι νεαρής ηλικίας άτομα, ανησυχία υπάρχει όσον αφορά την μακροχρόνια παρακολούθησή τους με αξονική αγγειογραφία λόγω της επανειλημμένης έκθεσής τους σε ιονίζουσα ακτινοβολία. Συμπερασματικά, η ενδαγγειακή μέθοδος αντιμετώπισης της αμβλείας τραυματικής κάκωσης της θωρακικής αορτής είναι μία ασφαλής και αποτελεσματική μέθοδος με χαμηλά ποσοστά ενδονοσοκομειακής θνητότητας και επιπλοκών.","Objective: Blunt thoracic aortic injury is the second most common cause of death after traumatic brain injury following blunt trauma, with 80-90% of patients dying at the scene of the accident. Open repair was initially the method of choice for the treatment of this injury, but it was accompanied by a high mortality and complication rate. Nowadays, endovascular repair is the preferred method for the management of traumatic thoracic aortic injury. However, the timing of intervention is still a controversial issue. The purpose of this study is, after performing a review of the existing literature, to present the morbidity and mortality rates, and the complications associated with the open and endovascular repair, as well as the need for reinterventions and the length of hospital stay, in order to draw conclusions regarding the method of choice for the treatment of blunt thoracic aortic injury, the appropriate time to perform the intervention, and the adequate schedule for the post-operative follow up. Material and method: A systematic review of all studies written in English and published in the electronic databases PubMed and Cochrane Register of Studies up to February 2024 was carried out, based on the methodology for systematic reviews carried out internationally and concerning cases of endovascular treatment of blunt thoracic aortic injury. In addition, the characteristics of patients who underwent endovascular repair at the General Hospital of Athens \"Evangelismos\" in 2023 due to blunt thoracic aortic injury were found. Data such as 30-day mortality, overall mortality, short- and long-term complications, length of hospital stay, and reinterventions were extracted. Results: A total of 83 publications that met the criteria for our study were found and analyzed (12 publications reporting guidelines, recommendations, and patient registry characteristics regarding trauma, 3 publications with case reports, 22 case series, 18 publications comparing open versus endovascular repair, 6 publications comparing early versus delayed thoracic endovascular aortic repair, 8 publications which included patients who underwent endovascular repair, open surgery, or conservative management, and finally 14 publications which were previous systematic reviews and meta-analyses. This systematic review of the literature shows that endovascular repair of blunt thoracic aortic injury is associated with low rates of in-hospital mortality. However, reinterventions may be needed due to endograft-related complications. These complications are less common in centers, where a higher volume of endovascular procedures is performed. Regarding the 14 patients with blunt thoracic aortic injury who underwent endovascular repair at the General Hospital of Athens “Evangelismos” in 2023, the technical success rate was 100%. The 30-day mortality rate was 0% while the overall mortality rate was 7% (1 patient, the cause of death is not mentioned). Patients with concomitant orthopedic injuries had a prolonged hospital length of stay. Perioperatively, one patient with common femoral artery injury required repair with interposition graft, while during hospitalization another patient required tracheostomy due to prolonged intubation. Another patient experienced an episode of sepsis. No immediate reintervention was required in any patient. No data were found regarding the long-term follow up. Conclusion: Endovascular repair of blunt thoracic aortic injury has many advantages compared to the open repair (minimally invasive method, less need for blood transfusions, no need for extracorporeal circulation and ventilation of one lung) with a survival benefit at 30 days, as shown in our study which was performed at the General Hospital of Athens “Evangelismos”. However, the endovascular repair is also associated with the occurrence of complications, such as those related to the access site and the endograft. Since a large proportion of patients with this injury are young, there is concern about their long-term follow up by performing computed tomography angiography due to the repeated exposure to ionizing radiation. In conclusion, endovascular repair of blunt thoracic aortic injury is safe and effective and demonstrates low rates of in-hospital mortality and complications."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αποκατάσταση τραυματικής ρήξης θωρακικής αορτής με ενδαγγειακές τεχνικές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πηλιχός Γεώργιος","Pilichos Georgios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή και σκοπός: Η τραυματική κάκωση της θωρακικής αορτής είναι η δεύτερη σε συχνότητα αιτία θανάτου μετά τη τραυματική κάκωση του εγκεφάλου έπειτα από αμβλείας έντασης τραύμα, με το 80-90% των ασθενών να καταλήγει στον τόπο του ατυχήματος. Η ανοιχτή αποκατάσταση αποτελούσε αρχικά την μέθοδο εκλογής, συνοδευόταν όμως από υψηλό ποσοστό θνητότητας και επιπλοκών. Στις μέρες μας, η ενδαγγειακή αποκατάσταση αποτελεί πλέον την προτιμώμενη μέθοδο επιδιόρθωσης. Ωστόσο, ο χρόνος παρέμβασης αποτελεί ακόμη αμφιλεγόμενο ζήτημα. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι, κατόπιν ανασκόπησης της υπάρχουσας βιβλιογραφίας, να παρουσιαστούν τα ποσοστά νοσηρότητας και θνητότητας καθώς και οι επιπλοκές που σχετίζονται με τη κάθε μέθοδο, όπως επίσης και η ανάγκη επανεπεμβάσεων και η διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο ούτως ώστε να εξαχθούν συμπεράσματα ως προς την μέθοδο εκλογής, τον χρόνο τέλεσής της και το ενδεδειγμένο πλαίσιο μακροχρόνιας παρακολούθησης. Υλικό και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση όλων των μελετών που ήταν γραμμένες στην αγγλική γλώσσα και δημοσιευμένες στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων PubMed και Cochrane Register of Studies έως τον Φεβρουάριο του 2024, με βάση την μεθοδολογία για τις συστηματικές ανασκοπήσεις που πραγματοποιείται διεθνώς και αφορούσαν περιστατικά ενδαγγειακής αντιμετώπισης αμβλείας τραυματικής κάκωσης θωρακικής αορτής. Επιπρόσθετα, ανευρέθηκαν τα χαρακτηριστικά των ασθενών που αντιμετωπίστηκαν ενδαγγειακά στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο Ευαγγελισμός» το έτος 2023 λόγω αμβλείας τραυματικής κάκωσης της θωρακικής αορτής. Έγινε ύστερα εξαγωγή δεδομένων ως προς την θνητότητα 30 ημερών, την συνολική θνητότητα, τις βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπλοκές, τη διάρκεια νοσηλείας και τις επανεπεμβάσεις. Αποτελέσματα: Ανευρέθηκαν και αναλύθηκαν συνολικά 83 δημοσιεύσεις που πληρούσαν τις προϋποθέσεις της μελέτης μας (12 δημοσιεύσεις με αναφορά κατευθυντήριων οδηγιών, συστάσεων και χαρακτηριστικών από μητρώα ασθενών σχετικά με το τραύμα, 3 δημοσιεύσεις με μεμονωμένα περιστατικά, 22 σειρές περιστατικών, 18 δημοσιεύσεις που συγκρίνουν την ανοιχτή με την ενδαγγειακή μέθοδο, 6 δημοσιεύσεις που συγκρίνουν την πρώιμη με τη καθυστερημένη αντιμετώπιση, 8 δημοσιεύσεις με σειρές περιστατικών που αντιμετωπίστηκαν είτε ενδαγγειακά είτε με την ανοιχτή μέθοδο είτε συντηρητικά και τέλος 14 δημοσιεύσεις που αφορούσαν προηγούμενες συστηματικές ανασκοπήσεις της βιβλιογραφίας και μετα-αναλύσεις. Από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας προκύπτει ότι η ενδαγγειακή μέθοδος αποκατάστασης της αμβλείας τραυματικής κάκωσης της θωρακικής αορτής χαρακτηρίζεται από χαμηλά ποσοστά ενδονοσοκομειακής θνητότητας. Υπάρχει όμως το ενδεχόμενο ανάγκης επανεπεμβάσεων λόγω σχετιζόμενων με το ενδομόσχευμα επιπλοκών. Η ανάγκη όμως για επανεπεμβάσεις είναι χαμηλότερη σε εξειδικευμένα κέντρα που αντιμετωπίζουν μεγάλο όγκο ασθενών. Όσον αφορά τους 14 ασθενείς με τραυματική ρήξη θωρακικής αορτής που αντιμετωπίστηκαν ενδαγγειακά στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο Ευαγγελισμός» το έτος 2023, το ποσοστό τεχνικής επιτυχίας ήταν 100%. Το ποσοστό θνητότητας 30 ημερών ήταν 0% ενώ η συνολική θνητότητα ήταν 7% (1 ασθενής, δεν αναφέρεται η αιτία θανάτου). Οι ασθενείς με συνοδές ορθοπεδικές κακώσεις είχαν παρατεταμένη διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο. Περιεπεμβατικά, σ’ έναν ασθενή απαιτήθηκε αποκατάσταση της μηριαίας αρτηρίας με συνθετικό μόσχευμα, ενώ κατά την διάρκεια νοσηλείας απαιτήθηκε διενέργεια τραχειοστομίας σ’ έναν ασθενή λόγω παρατεταμένης διασωλήνωσης ενώ ένας άλλος ασθενής εμφάνισε επεισόδιο βακτηριαιμίας. Καμία άμεση επανεπέμβαση δεν απαιτήθηκε. Όσον αφορά την μακροχρόνια παρακολούθηση δεν βρέθηκαν κάποια στοιχεία. Συμπεράσματα: Η ενδαγγειακή μέθοδος αποκατάστασης της αμβλείας τραυματικής κάκωσης της θωρακικής αορτής έχει πολλά πλεονεκτήματα συγκριτικά με την ανοιχτή μέθοδο (ελάχιστα επεμβατική μέθοδος, λιγότερη ανάγκη μεταγγίσεων, αποφυγή εξωσωματικής κυκλοφορίας και αερισμού ενός πνεύμονα) με όφελος επιβίωσης τις πρώτες 30 ημέρες, όπως προκύπτει και από την μελέτη μας στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο Ευαγγελισμός». Η ενδαγγειακή μέθοδος όμως, σχετίζεται και με την εμφάνιση επιπλοκών, όπως αυτών σχετιζόμενων με το σημείο εισόδου και με το ενδομόσχευμα. Επειδή ένα μεγάλο μέρος των ασθενών με την κάκωση αυτή είναι νεαρής ηλικίας άτομα, ανησυχία υπάρχει όσον αφορά την μακροχρόνια παρακολούθησή τους με αξονική αγγειογραφία λόγω της επανειλημμένης έκθεσής τους σε ιονίζουσα ακτινοβολία. Συμπερασματικά, η ενδαγγειακή μέθοδος αντιμετώπισης της αμβλείας τραυματικής κάκωσης της θωρακικής αορτής είναι μία ασφαλής και αποτελεσματική μέθοδος με χαμηλά ποσοστά ενδονοσοκομειακής θνητότητας και επιπλοκών.","Objective: Blunt thoracic aortic injury is the second most common cause of death after traumatic brain injury following blunt trauma, with 80-90% of patients dying at the scene of the accident. Open repair was initially the method of choice for the treatment of this injury, but it was accompanied by a high mortality and complication rate. Nowadays, endovascular repair is the preferred method for the management of traumatic thoracic aortic injury. However, the timing of intervention is still a controversial issue. The purpose of this study is, after performing a review of the existing literature, to present the morbidity and mortality rates, and the complications associated with the open and endovascular repair, as well as the need for reinterventions and the length of hospital stay, in order to draw conclusions regarding the method of choice for the treatment of blunt thoracic aortic injury, the appropriate time to perform the intervention, and the adequate schedule for the post-operative follow up. Material and method: A systematic review of all studies written in English and published in the electronic databases PubMed and Cochrane Register of Studies up to February 2024 was carried out, based on the methodology for systematic reviews carried out internationally and concerning cases of endovascular treatment of blunt thoracic aortic injury. In addition, the characteristics of patients who underwent endovascular repair at the General Hospital of Athens \"Evangelismos\" in 2023 due to blunt thoracic aortic injury were found. Data such as 30-day mortality, overall mortality, short- and long-term complications, length of hospital stay, and reinterventions were extracted. Results: A total of 83 publications that met the criteria for our study were found and analyzed (12 publications reporting guidelines, recommendations, and patient registry characteristics regarding trauma, 3 publications with case reports, 22 case series, 18 publications comparing open versus endovascular repair, 6 publications comparing early versus delayed thoracic endovascular aortic repair, 8 publications which included patients who underwent endovascular repair, open surgery, or conservative management, and finally 14 publications which were previous systematic reviews and meta-analyses. This systematic review of the literature shows that endovascular repair of blunt thoracic aortic injury is associated with low rates of in-hospital mortality. However, reinterventions may be needed due to endograft-related complications. These complications are less common in centers, where a higher volume of endovascular procedures is performed. Regarding the 14 patients with blunt thoracic aortic injury who underwent endovascular repair at the General Hospital of Athens “Evangelismos” in 2023, the technical success rate was 100%. The 30-day mortality rate was 0% while the overall mortality rate was 7% (1 patient, the cause of death is not mentioned). Patients with concomitant orthopedic injuries had a prolonged hospital length of stay. Perioperatively, one patient with common femoral artery injury required repair with interposition graft, while during hospitalization another patient required tracheostomy due to prolonged intubation. Another patient experienced an episode of sepsis. No immediate reintervention was required in any patient. No data were found regarding the long-term follow up. Conclusion: Endovascular repair of blunt thoracic aortic injury has many advantages compared to the open repair (minimally invasive method, less need for blood transfusions, no need for extracorporeal circulation and ventilation of one lung) with a survival benefit at 30 days, as shown in our study which was performed at the General Hospital of Athens “Evangelismos”. However, the endovascular repair is also associated with the occurrence of complications, such as those related to the access site and the endograft. Since a large proportion of patients with this injury are young, there is concern about their long-term follow up by performing computed tomography angiography due to the repeated exposure to ionizing radiation. In conclusion, endovascular repair of blunt thoracic aortic injury is safe and effective and demonstrates low rates of in-hospital mortality and complications."],"dc:identifier":["uoadl:3476073","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476073"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αποκατάσταση τραυματικής ρήξης θωρακικής αορτής με ενδαγγειακές τεχνικές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:11Z"}