{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476120"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476120","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Φαρμακολογική αξιολόγηση μορίων που στοχεύουν την MYC σε καρκινικές κυτταρικές σειρές; Ανάπτυξη και παρακολούθηση μοντέλου ξενομοσχεύματος με τη χρήση τεχνολογίας micro-PET/CT","abstract":"Ο καρκίνος απαιτεί διαρκή έρευνα για την ανακάλυψη νέων φαρμάκων, καθώς οι υπάρχουσες θεραπευτικές προσεγγίσεις δεν οδηγούν πάντα σε πλήρη ίαση, ειδικά στους πιο επιθετικούς τύπους καρκίνου. Μια πρωτότυπη κατηγορία φαρμακευτικών μορίων είναι τα PROTACs, χιμαιρικές ενώσεις με σπουδαία κλινικά οφέλη σε σχέση με τα συμβατικά μόρια, με κυριότερο το ότι αποικοδομούν καταλυτικά την επιθυμητή παθολογική πρωτεΐνη διαμέσου του πρωτεασώματος (protein degradation), αντί να την αναστέλλουν. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν έχουν μελετηθεί εκτενώς οι φυσικοχημικές τους ιδιότητες, όπως το μεγαλύτερο μοριακό τους βάρος, το οποίο είναι πιθανό να δυσχεραίνει την κυτταρική τους διαπερατότητα, γεγονός που επιτάσσει την πραγματοποίηση πειραμάτων κυτταρικής πρόσληψης, με στόχο την εύρεση των καταλληλότερων δομικά μορίων. Στη παρούσα εργασία, μελετήθηκαν τόσο PROTACs και μικρά μόρια αναστολείς που στοχεύουν την ογκοπρωτεΐνη MYC (ΒΕΤd-260, MYCDeg1 και MYCBind1 αντίστοιχα), όσο και ο χημειοθεραπευτικός παράγοντας πακλιταξέλη ως προς την κυτταροτοξικότητα και την κυτταρική τους πρόσληψη σε κυτταρική σειρά Καρκίνου του Προστάτη PC3 και σε σειρά Τριπλά Αρνητικού Καρκίνου του Μαστού MDA-MB-231. Οι κυτταρικές σειρές αυτές διαθέτουν ιδιαίτερο ερευνητικό ενδιαφέρον, καθώς προέρχονται από επιθετικούς, μεταστατικούς τύπους καρκίνου με περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές, λόγω της απουσίας στοχεύσιμων υποδοχέων. Η εργασία αυτή επικεντρώνεται σε μια συγκριτική μελέτη του μικρού μορίου MYCBind1 και του PROTAC MYCDeg1 στη σειρά MDA-MB-231, το οποίο φέρει στη δομή του τον MYCBind1. Το MYCBind1 αποδείχτηκε πιο κυτταροτοξικό σε σχέση με το MYCDeg1 στις 72 ώρες, με βάση τη μέθοδο MTT. Η παρόμοια (%) κυτταρική τους πρόσληψη, που μετρήθηκε με τη χρήση LC-MS/MS οργανολογίας και η παρόμοια μείωση που προκάλεσαν στην (%) σχετική έκφραση της MYC, βάσει της τεχνικής Western blot, στις 24 ώρες σε συγκέντρωση 10 μΜ στη σειρά MDA-MB-231, δεν δικαιολόγησαν τη διαφορά δραστικότητας των δύο μορίων και κατέδειξαν την εμπλοκή άλλων μηχανισμών δράσης. Το τελικό στάδιο της προκλινικής αξιολόγησης νέων μορίων προϋποθέτει και την διερεύνηση της αποτελεσματικότητας τους σε in vivo μοντέλα. Έτσι, αναπτύχθηκε in vivo PC3 ζωικό μοντέλο ξενομοσχευμένων μυών με στόχο την παρακολούθηση της ανάπτυξης του όγκου, βάσει της βιοκατανομής του ραδιοφαρμάκου 18F-FDG στον όγκο, χρησιμοποιώντας την micro-PET/CT τεχνολογία. Η αξιοποίηση της PET/CT απεικονιστικής τεχνολογίας ως ένα εργαλείο στην εκτίμηση του μεγέθους του όγκου στοχεύει στην καθιέρωση ενός πρωτοποριακού in vivo προκλινικού μοντέλου παρακολούθησης αποτελεσματικότητας νέων θεραπειών. Αν και η ανάπτυξη των όγκων ήταν γρήγορη και αποτελεσματική, η ανομοιόμορφη, μη ειδική FDG συσσώρευση στον όγκο κατέστησε δύσκολη την ακριβή εκτίμηση του μεγέθους του και κατέδειξε την ανάγκη βελτιστοποίησης του μοντέλου με διερεύνηση εκλεκτικότερων ραδιοφαρμακευτικών ουσιών.","abstract_html":"Ο καρκίνος απαιτεί διαρκή έρευνα για την ανακάλυψη νέων φαρμάκων, καθώς οι υπάρχουσες θεραπευτικές προσεγγίσεις δεν οδηγούν πάντα σε πλήρη ίαση, ειδικά στους πιο επιθετικούς τύπους καρκίνου. Μια πρωτότυπη κατηγορία φαρμακευτικών μορίων είναι τα PROTACs, χιμαιρικές ενώσεις με σπουδαία κλινικά οφέλη σε σχέση με τα συμβατικά μόρια, με κυριότερο το ότι αποικοδομούν καταλυτικά την επιθυμητή παθολογική πρωτεΐνη διαμέσου του πρωτεασώματος (protein degradation), αντί να την αναστέλλουν. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν έχουν μελετηθεί εκτενώς οι φυσικοχημικές τους ιδιότητες, όπως το μεγαλύτερο μοριακό τους βάρος, το οποίο είναι πιθανό να δυσχεραίνει την κυτταρική τους διαπερατότητα, γεγονός που επιτάσσει την πραγματοποίηση πειραμάτων κυτταρικής πρόσληψης, με στόχο την εύρεση των καταλληλότερων δομικά μορίων. Στη παρούσα εργασία, μελετήθηκαν τόσο PROTACs και μικρά μόρια αναστολείς που στοχεύουν την ογκοπρωτεΐνη MYC (ΒΕΤd-260, MYCDeg1 και MYCBind1 αντίστοιχα), όσο και ο χημειοθεραπευτικός παράγοντας πακλιταξέλη ως προς την κυτταροτοξικότητα και την κυτταρική τους πρόσληψη σε κυτταρική σειρά Καρκίνου του Προστάτη PC3 και σε σειρά Τριπλά Αρνητικού Καρκίνου του Μαστού MDA-MB-231. Οι κυτταρικές σειρές αυτές διαθέτουν ιδιαίτερο ερευνητικό ενδιαφέρον, καθώς προέρχονται από επιθετικούς, μεταστατικούς τύπους καρκίνου με περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές, λόγω της απουσίας στοχεύσιμων υποδοχέων. Η εργασία αυτή επικεντρώνεται σε μια συγκριτική μελέτη του μικρού μορίου MYCBind1 και του PROTAC MYCDeg1 στη σειρά MDA-MB-231, το οποίο φέρει στη δομή του τον MYCBind1. Το MYCBind1 αποδείχτηκε πιο κυτταροτοξικό σε σχέση με το MYCDeg1 στις 72 ώρες, με βάση τη μέθοδο MTT. Η παρόμοια (%) κυτταρική τους πρόσληψη, που μετρήθηκε με τη χρήση LC-MS/MS οργανολογίας και η παρόμοια μείωση που προκάλεσαν στην (%) σχετική έκφραση της MYC, βάσει της τεχνικής Western blot, στις 24 ώρες σε συγκέντρωση 10 μΜ στη σειρά MDA-MB-231, δεν δικαιολόγησαν τη διαφορά δραστικότητας των δύο μορίων και κατέδειξαν την εμπλοκή άλλων μηχανισμών δράσης. Το τελικό στάδιο της προκλινικής αξιολόγησης νέων μορίων προϋποθέτει και την διερεύνηση της αποτελεσματικότητας τους σε in vivo μοντέλα. Έτσι, αναπτύχθηκε in vivo PC3 ζωικό μοντέλο ξενομοσχευμένων μυών με στόχο την παρακολούθηση της ανάπτυξης του όγκου, βάσει της βιοκατανομής του ραδιοφαρμάκου 18F-FDG στον όγκο, χρησιμοποιώντας την micro-PET/CT τεχνολογία. Η αξιοποίηση της PET/CT απεικονιστικής τεχνολογίας ως ένα εργαλείο στην εκτίμηση του μεγέθους του όγκου στοχεύει στην καθιέρωση ενός πρωτοποριακού in vivo προκλινικού μοντέλου παρακολούθησης αποτελεσματικότητας νέων θεραπειών. Αν και η ανάπτυξη των όγκων ήταν γρήγορη και αποτελεσματική, η ανομοιόμορφη, μη ειδική FDG συσσώρευση στον όγκο κατέστησε δύσκολη την ακριβή εκτίμηση του μεγέθους του και κατέδειξε την ανάγκη βελτιστοποίησης του μοντέλου με διερεύνηση εκλεκτικότερων ραδιοφαρμακευτικών ουσιών.","abstract_has_math":false,"creators":["Πλάκας Νικόλαος","Plakas Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:11Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476120"],"render_values":[{"text":"uoadl:3476120","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476120","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476120","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3476120","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πλάκας Νικόλαος","Plakas Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476120","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476120"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος απαιτεί διαρκή έρευνα για την ανακάλυψη νέων φαρμάκων, καθώς οι υπάρχουσες θεραπευτικές προσεγγίσεις δεν οδηγούν πάντα σε πλήρη ίαση, ειδικά στους πιο επιθετικούς τύπους καρκίνου. Μια πρωτότυπη κατηγορία φαρμακευτικών μορίων είναι τα PROTACs, χιμαιρικές ενώσεις με σπουδαία κλινικά οφέλη σε σχέση με τα συμβατικά μόρια, με κυριότερο το ότι αποικοδομούν καταλυτικά την επιθυμητή παθολογική πρωτεΐνη διαμέσου του πρωτεασώματος (protein degradation), αντί να την αναστέλλουν. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν έχουν μελετηθεί εκτενώς οι φυσικοχημικές τους ιδιότητες, όπως το μεγαλύτερο μοριακό τους βάρος, το οποίο είναι πιθανό να δυσχεραίνει την κυτταρική τους διαπερατότητα, γεγονός που επιτάσσει την πραγματοποίηση πειραμάτων κυτταρικής πρόσληψης, με στόχο την εύρεση των καταλληλότερων δομικά μορίων. Στη παρούσα εργασία, μελετήθηκαν τόσο PROTACs και μικρά μόρια αναστολείς που στοχεύουν την ογκοπρωτεΐνη MYC (ΒΕΤd-260, MYCDeg1 και MYCBind1 αντίστοιχα), όσο και ο χημειοθεραπευτικός παράγοντας πακλιταξέλη ως προς την κυτταροτοξικότητα και την κυτταρική τους πρόσληψη σε κυτταρική σειρά Καρκίνου του Προστάτη PC3 και σε σειρά Τριπλά Αρνητικού Καρκίνου του Μαστού MDA-MB-231. Οι κυτταρικές σειρές αυτές διαθέτουν ιδιαίτερο ερευνητικό ενδιαφέρον, καθώς προέρχονται από επιθετικούς, μεταστατικούς τύπους καρκίνου με περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές, λόγω της απουσίας στοχεύσιμων υποδοχέων. Η εργασία αυτή επικεντρώνεται σε μια συγκριτική μελέτη του μικρού μορίου MYCBind1 και του PROTAC MYCDeg1 στη σειρά MDA-MB-231, το οποίο φέρει στη δομή του τον MYCBind1. Το MYCBind1 αποδείχτηκε πιο κυτταροτοξικό σε σχέση με το MYCDeg1 στις 72 ώρες, με βάση τη μέθοδο MTT. Η παρόμοια (%) κυτταρική τους πρόσληψη, που μετρήθηκε με τη χρήση LC-MS/MS οργανολογίας και η παρόμοια μείωση που προκάλεσαν στην (%) σχετική έκφραση της MYC, βάσει της τεχνικής Western blot, στις 24 ώρες σε συγκέντρωση 10 μΜ στη σειρά MDA-MB-231, δεν δικαιολόγησαν τη διαφορά δραστικότητας των δύο μορίων και κατέδειξαν την εμπλοκή άλλων μηχανισμών δράσης. Το τελικό στάδιο της προκλινικής αξιολόγησης νέων μορίων προϋποθέτει και την διερεύνηση της αποτελεσματικότητας τους σε in vivo μοντέλα. Έτσι, αναπτύχθηκε in vivo PC3 ζωικό μοντέλο ξενομοσχευμένων μυών με στόχο την παρακολούθηση της ανάπτυξης του όγκου, βάσει της βιοκατανομής του ραδιοφαρμάκου 18F-FDG στον όγκο, χρησιμοποιώντας την micro-PET/CT τεχνολογία. Η αξιοποίηση της PET/CT απεικονιστικής τεχνολογίας ως ένα εργαλείο στην εκτίμηση του μεγέθους του όγκου στοχεύει στην καθιέρωση ενός πρωτοποριακού in vivo προκλινικού μοντέλου παρακολούθησης αποτελεσματικότητας νέων θεραπειών. Αν και η ανάπτυξη των όγκων ήταν γρήγορη και αποτελεσματική, η ανομοιόμορφη, μη ειδική FDG συσσώρευση στον όγκο κατέστησε δύσκολη την ακριβή εκτίμηση του μεγέθους του και κατέδειξε την ανάγκη βελτιστοποίησης του μοντέλου με διερεύνηση εκλεκτικότερων ραδιοφαρμακευτικών ουσιών.","Cancer requires continuous research to discover new drugs, as existing therapeutic approaches do not always lead to a complete cure, especially in more aggressive cancer types. An innovative class of pharmaceutical molecules is PROTACs, chimeric compounds with significant clinical benefits compared to conventional molecules, primarily because they catalytically degrade the target pathological protein via the proteasome (protein degradation) rather than inhibiting it. However, their physicochemical properties, such as their larger molecular weight, which may hinder their cellular permeability, have not yet been extensively studied. This necessitates experiments on cellular uptake to identify the most structurally suitable compounds. In this study, both PROTACs and small-molecule inhibitors targeting the MYC oncoprotein (BETd-260, MYCDeg1, and MYCBind1) were examined, along with the chemotherapeutic agent paclitaxel, for their cytotoxicity and cellular uptake in the Prostate Cancer Cell line PC3 and Triple-Negative Breast Cancer Cell line MDA-MB-231. These cell lines are of particular research interest, as they originate from aggressive, metastatic cancer types with limited therapeutic options due to the absence of targetable receptors. This study focuses on a comparative analysis of the small molecule MYCBind1 and the PROTAC MYCDeg1 in the MDA-MB-231 cell line, with MYCDeg1 incorporating MYCBind1 in its structure. MYCBind1 was found to be more cytotoxic than MYCDeg1 at 72 hours, as assessed by the MTT assay. The similar cellular uptake (%) measured using LC-MS/MS and the comparable reduction in MYC relative expression (%) measured by Western blot at 24 hours at a 10 μM concentration in the MDA-MB-231 cell line did not justify the activity difference, highlighting the involvement of other mechanisms of action. The final stage of preclinical evaluation of new compounds also requires investigating their efficacy in in vivo models. An in vivo PC3 mouse xenograft model was developed to monitor tumor growth, based on the biodistribution of the radiotracer 18F-FDG in the tumor, using micro-PET/CT technology. The use of PET/CT imaging as a tool for tumor size assessment aims to establish an innovative in vivo preclinical model for monitoring the efficacy of new therapies. Although tumor growth was rapid and effective, the uneven, nonspecific FDG accumulation in the tumor made accurate size estimation challenging, highlighting the need to optimize the model by investigating more selective radiopharmaceuticals."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Φαρμακολογική αξιολόγηση μορίων που στοχεύουν την MYC σε καρκινικές κυτταρικές σειρές; Ανάπτυξη και παρακολούθηση μοντέλου ξενομοσχεύματος με τη χρήση τεχνολογίας micro-PET/CT"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πλάκας Νικόλαος","Plakas Nikolaos"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Ο καρκίνος απαιτεί διαρκή έρευνα για την ανακάλυψη νέων φαρμάκων, καθώς οι υπάρχουσες θεραπευτικές προσεγγίσεις δεν οδηγούν πάντα σε πλήρη ίαση, ειδικά στους πιο επιθετικούς τύπους καρκίνου. Μια πρωτότυπη κατηγορία φαρμακευτικών μορίων είναι τα PROTACs, χιμαιρικές ενώσεις με σπουδαία κλινικά οφέλη σε σχέση με τα συμβατικά μόρια, με κυριότερο το ότι αποικοδομούν καταλυτικά την επιθυμητή παθολογική πρωτεΐνη διαμέσου του πρωτεασώματος (protein degradation), αντί να την αναστέλλουν. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν έχουν μελετηθεί εκτενώς οι φυσικοχημικές τους ιδιότητες, όπως το μεγαλύτερο μοριακό τους βάρος, το οποίο είναι πιθανό να δυσχεραίνει την κυτταρική τους διαπερατότητα, γεγονός που επιτάσσει την πραγματοποίηση πειραμάτων κυτταρικής πρόσληψης, με στόχο την εύρεση των καταλληλότερων δομικά μορίων. Στη παρούσα εργασία, μελετήθηκαν τόσο PROTACs και μικρά μόρια αναστολείς που στοχεύουν την ογκοπρωτεΐνη MYC (ΒΕΤd-260, MYCDeg1 και MYCBind1 αντίστοιχα), όσο και ο χημειοθεραπευτικός παράγοντας πακλιταξέλη ως προς την κυτταροτοξικότητα και την κυτταρική τους πρόσληψη σε κυτταρική σειρά Καρκίνου του Προστάτη PC3 και σε σειρά Τριπλά Αρνητικού Καρκίνου του Μαστού MDA-MB-231. Οι κυτταρικές σειρές αυτές διαθέτουν ιδιαίτερο ερευνητικό ενδιαφέρον, καθώς προέρχονται από επιθετικούς, μεταστατικούς τύπους καρκίνου με περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές, λόγω της απουσίας στοχεύσιμων υποδοχέων. Η εργασία αυτή επικεντρώνεται σε μια συγκριτική μελέτη του μικρού μορίου MYCBind1 και του PROTAC MYCDeg1 στη σειρά MDA-MB-231, το οποίο φέρει στη δομή του τον MYCBind1. Το MYCBind1 αποδείχτηκε πιο κυτταροτοξικό σε σχέση με το MYCDeg1 στις 72 ώρες, με βάση τη μέθοδο MTT. Η παρόμοια (%) κυτταρική τους πρόσληψη, που μετρήθηκε με τη χρήση LC-MS/MS οργανολογίας και η παρόμοια μείωση που προκάλεσαν στην (%) σχετική έκφραση της MYC, βάσει της τεχνικής Western blot, στις 24 ώρες σε συγκέντρωση 10 μΜ στη σειρά MDA-MB-231, δεν δικαιολόγησαν τη διαφορά δραστικότητας των δύο μορίων και κατέδειξαν την εμπλοκή άλλων μηχανισμών δράσης. Το τελικό στάδιο της προκλινικής αξιολόγησης νέων μορίων προϋποθέτει και την διερεύνηση της αποτελεσματικότητας τους σε in vivo μοντέλα. Έτσι, αναπτύχθηκε in vivo PC3 ζωικό μοντέλο ξενομοσχευμένων μυών με στόχο την παρακολούθηση της ανάπτυξης του όγκου, βάσει της βιοκατανομής του ραδιοφαρμάκου 18F-FDG στον όγκο, χρησιμοποιώντας την micro-PET/CT τεχνολογία. Η αξιοποίηση της PET/CT απεικονιστικής τεχνολογίας ως ένα εργαλείο στην εκτίμηση του μεγέθους του όγκου στοχεύει στην καθιέρωση ενός πρωτοποριακού in vivo προκλινικού μοντέλου παρακολούθησης αποτελεσματικότητας νέων θεραπειών. Αν και η ανάπτυξη των όγκων ήταν γρήγορη και αποτελεσματική, η ανομοιόμορφη, μη ειδική FDG συσσώρευση στον όγκο κατέστησε δύσκολη την ακριβή εκτίμηση του μεγέθους του και κατέδειξε την ανάγκη βελτιστοποίησης του μοντέλου με διερεύνηση εκλεκτικότερων ραδιοφαρμακευτικών ουσιών.","Cancer requires continuous research to discover new drugs, as existing therapeutic approaches do not always lead to a complete cure, especially in more aggressive cancer types. An innovative class of pharmaceutical molecules is PROTACs, chimeric compounds with significant clinical benefits compared to conventional molecules, primarily because they catalytically degrade the target pathological protein via the proteasome (protein degradation) rather than inhibiting it. However, their physicochemical properties, such as their larger molecular weight, which may hinder their cellular permeability, have not yet been extensively studied. This necessitates experiments on cellular uptake to identify the most structurally suitable compounds. In this study, both PROTACs and small-molecule inhibitors targeting the MYC oncoprotein (BETd-260, MYCDeg1, and MYCBind1) were examined, along with the chemotherapeutic agent paclitaxel, for their cytotoxicity and cellular uptake in the Prostate Cancer Cell line PC3 and Triple-Negative Breast Cancer Cell line MDA-MB-231. These cell lines are of particular research interest, as they originate from aggressive, metastatic cancer types with limited therapeutic options due to the absence of targetable receptors. This study focuses on a comparative analysis of the small molecule MYCBind1 and the PROTAC MYCDeg1 in the MDA-MB-231 cell line, with MYCDeg1 incorporating MYCBind1 in its structure. MYCBind1 was found to be more cytotoxic than MYCDeg1 at 72 hours, as assessed by the MTT assay. The similar cellular uptake (%) measured using LC-MS/MS and the comparable reduction in MYC relative expression (%) measured by Western blot at 24 hours at a 10 μM concentration in the MDA-MB-231 cell line did not justify the activity difference, highlighting the involvement of other mechanisms of action. The final stage of preclinical evaluation of new compounds also requires investigating their efficacy in in vivo models. An in vivo PC3 mouse xenograft model was developed to monitor tumor growth, based on the biodistribution of the radiotracer 18F-FDG in the tumor, using micro-PET/CT technology. The use of PET/CT imaging as a tool for tumor size assessment aims to establish an innovative in vivo preclinical model for monitoring the efficacy of new therapies. Although tumor growth was rapid and effective, the uneven, nonspecific FDG accumulation in the tumor made accurate size estimation challenging, highlighting the need to optimize the model by investigating more selective radiopharmaceuticals."],"dc:identifier":["uoadl:3476120","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476120"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Φαρμακολογική αξιολόγηση μορίων που στοχεύουν την MYC σε καρκινικές κυτταρικές σειρές; Ανάπτυξη και παρακολούθηση μοντέλου ξενομοσχεύματος με τη χρήση τεχνολογίας micro-PET/CT"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:11Z"}