{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476139"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476139","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο τελετουργικός θρήνος στην κοινότητα των Δουκάτων Αυλώνας Αλβανίας - Μία λαογραφική προσέγγιση.","abstract":"Στην παρούσα διπλωματική εξετάζεται η μακραίωνη επιβίωση και εξέλιξη του παραδοσιακού μοιρολογιού, ενταγμένου στη μακρά ιστορική παράδοση της θρηνητικής ποίησης από την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Ευρώπης. Καταγράφονται και παρουσιάζονται για πρώτη φορά τρεις τελετουργικοί θρήνοι/μοιρολόγια από την αγροτική και ποιμενική κοινότητα των Δουκάτων Αυλώνας Ν. Αλβανίας. Πρόκειται για τρία αυτοσχέδια μοιρολόγια καταγεγραμμένα τη στιγμή της δημιουργίας τους και της πρώτης εκφοράς τους (2004), δηλαδή στις αυθεντικές τους συνθήκες. Τρεις γυναίκες, η καθεμιά ξεχωριστά, κάθονται να μοιρολογήσουν έναν άνδρα εβδομήντα δύο ετών. Τον μοιρολογούν η ανιψιά, η αδελφή και μια γειτόνισσα-συγχωριανή του, της οποίας το μοιρολόγι εκφράζει τη φωνή της κοινότητας. Τα πρωτοπαρουσιαζόμενα μοιρολόγια αυτά προσεγγίζονται με την αξιοποίηση μεθοδολογικών (έρευνα πεδίου, ημι-δομημένες συνεντεύξεις, πολυτοπική εθνογραφία, εμική-ετική ερμηνεία) και θεωρητικών εργαλείων (τελετουργικός θρήνος ‒ διάβαση, μεθοριακότητα, σύμβολα-κλειδιά, ποιητική τελετουργία ‒ τελετουργική ποιητική, homo narrans ‒ homo performans, παράσταση) που ακολουθεί η λαογραφική επιστήμη κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Σχολιάζονται, επίσης, ως προς τις συγκεκριμένες ιστορικο-κοινωνικές και πολιτισμικές συνθήκες (συμφραζόμενα) που τα εξέθρεψαν, αλλά και τον ηθικό κώδικα που επέτρεψε την επιβίωση και μετεξέλιξή τους. Έπεται, εκτός από την αισθητική τους αποτίμηση, μια αξιολόγηση για την κοινωνική-επικοινωνιακή λειτουργικότητά τους κατά την περίοδο του πένθους και για τις συμβάσεις τους είδους που ισχύουν στη συγκεκριμένη κοινότητα.","abstract_html":"Στην παρούσα διπλωματική εξετάζεται η μακραίωνη επιβίωση και εξέλιξη του παραδοσιακού μοιρολογιού, ενταγμένου στη μακρά ιστορική παράδοση της θρηνητικής ποίησης από την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Ευρώπης. Καταγράφονται και παρουσιάζονται για πρώτη φορά τρεις τελετουργικοί θρήνοι/μοιρολόγια από την αγροτική και ποιμενική κοινότητα των Δουκάτων Αυλώνας Ν. Αλβανίας. Πρόκειται για τρία αυτοσχέδια μοιρολόγια καταγεγραμμένα τη στιγμή της δημιουργίας τους και της πρώτης εκφοράς τους (2004), δηλαδή στις αυθεντικές τους συνθήκες. Τρεις γυναίκες, η καθεμιά ξεχωριστά, κάθονται να μοιρολογήσουν έναν άνδρα εβδομήντα δύο ετών. Τον μοιρολογούν η ανιψιά, η αδελφή και μια γειτόνισσα-συγχωριανή του, της οποίας το μοιρολόγι εκφράζει τη φωνή της κοινότητας. Τα πρωτοπαρουσιαζόμενα μοιρολόγια αυτά προσεγγίζονται με την αξιοποίηση μεθοδολογικών (έρευνα πεδίου, ημι-δομημένες συνεντεύξεις, πολυτοπική εθνογραφία, εμική-ετική ερμηνεία) και θεωρητικών εργαλείων (τελετουργικός θρήνος ‒ διάβαση, μεθοριακότητα, σύμβολα-κλειδιά, ποιητική τελετουργία ‒ τελετουργική ποιητική, homo narrans ‒ homo performans, παράσταση) που ακολουθεί η λαογραφική επιστήμη κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Σχολιάζονται, επίσης, ως προς τις συγκεκριμένες ιστορικο-κοινωνικές και πολιτισμικές συνθήκες (συμφραζόμενα) που τα εξέθρεψαν, αλλά και τον ηθικό κώδικα που επέτρεψε την επιβίωση και μετεξέλιξή τους. Έπεται, εκτός από την αισθητική τους αποτίμηση, μια αξιολόγηση για την κοινωνική-επικοινωνιακή λειτουργικότητά τους κατά την περίοδο του πένθους και για τις συμβάσεις τους είδους που ισχύουν στη συγκεκριμένη κοινότητα.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσάτσης Βαγγέλης","Tsatsis Vangelis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:11Z","subjects":["Γεωγραφία - Ανθρωπολογία – Λαογραφία","Geography - Anthropology - Folklore"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476139"],"render_values":[{"text":"uoadl:3476139","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476139","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476139","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3476139","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσάτσης Βαγγέλης","Tsatsis Vangelis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γεωγραφία - Ανθρωπολογία – Λαογραφία","Geography - Anthropology - Folklore"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476139","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476139"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα διπλωματική εξετάζεται η μακραίωνη επιβίωση και εξέλιξη του παραδοσιακού μοιρολογιού, ενταγμένου στη μακρά ιστορική παράδοση της θρηνητικής ποίησης από την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Ευρώπης. Καταγράφονται και παρουσιάζονται για πρώτη φορά τρεις τελετουργικοί θρήνοι/μοιρολόγια από την αγροτική και ποιμενική κοινότητα των Δουκάτων Αυλώνας Ν. Αλβανίας. Πρόκειται για τρία αυτοσχέδια μοιρολόγια καταγεγραμμένα τη στιγμή της δημιουργίας τους και της πρώτης εκφοράς τους (2004), δηλαδή στις αυθεντικές τους συνθήκες. Τρεις γυναίκες, η καθεμιά ξεχωριστά, κάθονται να μοιρολογήσουν έναν άνδρα εβδομήντα δύο ετών. Τον μοιρολογούν η ανιψιά, η αδελφή και μια γειτόνισσα-συγχωριανή του, της οποίας το μοιρολόγι εκφράζει τη φωνή της κοινότητας. Τα πρωτοπαρουσιαζόμενα μοιρολόγια αυτά προσεγγίζονται με την αξιοποίηση μεθοδολογικών (έρευνα πεδίου, ημι-δομημένες συνεντεύξεις, πολυτοπική εθνογραφία, εμική-ετική ερμηνεία) και θεωρητικών εργαλείων (τελετουργικός θρήνος ‒ διάβαση, μεθοριακότητα, σύμβολα-κλειδιά, ποιητική τελετουργία ‒ τελετουργική ποιητική, homo narrans ‒ homo performans, παράσταση) που ακολουθεί η λαογραφική επιστήμη κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Σχολιάζονται, επίσης, ως προς τις συγκεκριμένες ιστορικο-κοινωνικές και πολιτισμικές συνθήκες (συμφραζόμενα) που τα εξέθρεψαν, αλλά και τον ηθικό κώδικα που επέτρεψε την επιβίωση και μετεξέλιξή τους. Έπεται, εκτός από την αισθητική τους αποτίμηση, μια αξιολόγηση για την κοινωνική-επικοινωνιακή λειτουργικότητά τους κατά την περίοδο του πένθους και για τις συμβάσεις τους είδους που ισχύουν στη συγκεκριμένη κοινότητα.","In this thesis, we examine the centuries-old evolution of the traditional lament, which is integrated in the long historical tradition of the lament poetry in the wider area of Eastern Europe. Three ritual laments from the rural and pastoral community of Dukat (Aulona, South Albania) are being registered and presented here for the first time. They are three improvised laments registered at their moment of their creation and first outing (2004), i.e. lamenting in authentic situations. Three women, each of them separately, mourn for a 72-year-old man. They are his niece, his sister and one of his neighbours whose lament represents the voice of the community. These for the first time presented laments are examined by employing the methodological (fieldwork, semi-structured interview, multi-sited ethnography, double hermeneutic) and theoretical principles and tools that Folklore Studies utilize during the latest decades (ritual lament, rites of passage, liminality, key symbols, poetic ritual – ritual poetics, homo narrans – homo performans, verbal art as performance). In addition, the aforementioned laments are being commented in relation not only to the historical-social and cultural conditions (context) that give birth to them, but also to the moral code that allowed their survival and further development. Last but not least, apart from their aesthetic appraisal, there is also an evaluation of their social and communicative functionality (lament as communicative event) during the mourning period and of the conventions of the genre in general that apply in the specific community."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο τελετουργικός θρήνος στην κοινότητα των Δουκάτων Αυλώνας Αλβανίας - Μία λαογραφική προσέγγιση."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσάτσης Βαγγέλης","Tsatsis Vangelis"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Στην παρούσα διπλωματική εξετάζεται η μακραίωνη επιβίωση και εξέλιξη του παραδοσιακού μοιρολογιού, ενταγμένου στη μακρά ιστορική παράδοση της θρηνητικής ποίησης από την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Ευρώπης. Καταγράφονται και παρουσιάζονται για πρώτη φορά τρεις τελετουργικοί θρήνοι/μοιρολόγια από την αγροτική και ποιμενική κοινότητα των Δουκάτων Αυλώνας Ν. Αλβανίας. Πρόκειται για τρία αυτοσχέδια μοιρολόγια καταγεγραμμένα τη στιγμή της δημιουργίας τους και της πρώτης εκφοράς τους (2004), δηλαδή στις αυθεντικές τους συνθήκες. Τρεις γυναίκες, η καθεμιά ξεχωριστά, κάθονται να μοιρολογήσουν έναν άνδρα εβδομήντα δύο ετών. Τον μοιρολογούν η ανιψιά, η αδελφή και μια γειτόνισσα-συγχωριανή του, της οποίας το μοιρολόγι εκφράζει τη φωνή της κοινότητας. Τα πρωτοπαρουσιαζόμενα μοιρολόγια αυτά προσεγγίζονται με την αξιοποίηση μεθοδολογικών (έρευνα πεδίου, ημι-δομημένες συνεντεύξεις, πολυτοπική εθνογραφία, εμική-ετική ερμηνεία) και θεωρητικών εργαλείων (τελετουργικός θρήνος ‒ διάβαση, μεθοριακότητα, σύμβολα-κλειδιά, ποιητική τελετουργία ‒ τελετουργική ποιητική, homo narrans ‒ homo performans, παράσταση) που ακολουθεί η λαογραφική επιστήμη κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Σχολιάζονται, επίσης, ως προς τις συγκεκριμένες ιστορικο-κοινωνικές και πολιτισμικές συνθήκες (συμφραζόμενα) που τα εξέθρεψαν, αλλά και τον ηθικό κώδικα που επέτρεψε την επιβίωση και μετεξέλιξή τους. Έπεται, εκτός από την αισθητική τους αποτίμηση, μια αξιολόγηση για την κοινωνική-επικοινωνιακή λειτουργικότητά τους κατά την περίοδο του πένθους και για τις συμβάσεις τους είδους που ισχύουν στη συγκεκριμένη κοινότητα.","In this thesis, we examine the centuries-old evolution of the traditional lament, which is integrated in the long historical tradition of the lament poetry in the wider area of Eastern Europe. Three ritual laments from the rural and pastoral community of Dukat (Aulona, South Albania) are being registered and presented here for the first time. They are three improvised laments registered at their moment of their creation and first outing (2004), i.e. lamenting in authentic situations. Three women, each of them separately, mourn for a 72-year-old man. They are his niece, his sister and one of his neighbours whose lament represents the voice of the community. These for the first time presented laments are examined by employing the methodological (fieldwork, semi-structured interview, multi-sited ethnography, double hermeneutic) and theoretical principles and tools that Folklore Studies utilize during the latest decades (ritual lament, rites of passage, liminality, key symbols, poetic ritual – ritual poetics, homo narrans – homo performans, verbal art as performance). In addition, the aforementioned laments are being commented in relation not only to the historical-social and cultural conditions (context) that give birth to them, but also to the moral code that allowed their survival and further development. Last but not least, apart from their aesthetic appraisal, there is also an evaluation of their social and communicative functionality (lament as communicative event) during the mourning period and of the conventions of the genre in general that apply in the specific community."],"dc:identifier":["uoadl:3476139","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476139"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Γεωγραφία - Ανθρωπολογία – Λαογραφία","Geography - Anthropology - Folklore"],"dc:title":["Ο τελετουργικός θρήνος στην κοινότητα των Δουκάτων Αυλώνας Αλβανίας - Μία λαογραφική προσέγγιση."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:11Z"}