{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476289"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476289","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανάπτυξη μεθοδολογίας προσδιορισμού ανθοκυανινών σε εδώδιμες φυσικές πρώτες ύλες.","abstract":"Οι ανθοκυανίνες (ή ανθοκυάνες) είναι υδατοδιαλυτές φυσικές χρωστικές, οι οποίες βρίσκονται κυρίως στα άνθη ή/και στους καρπούς σε πολλές βοτανικές οικογένειες φυτών. Δομικά αποτελούνται από έναν άγλυκο τμήμα, που ονομάζεται ανθοκυανιδίνη συνδεδεμένο με ένα ή περισσότερα σάκχαρα. Γενικά, υπάρχουν πολλές γενίνες στη φύση, που σχηματίζουν ανθοκυανίνες, ωστόσο έξι είναι οι σημαντικότερες εξ’ αυτών: κυανιδίνη, δελφινιδίνη, μαλβιδίνη, πελαργονιδίνη, πετουνιδίνη και παιωνιδίνη. Η ένωσή τους με διαφορετικά σάκχαρα οδηγεί σε ένα μεγάλο αριθμό ανθοκυανινών στο φυτικό βασίλειο και ένα μοναδικό προφίλ χρωστικών σε κάθε παραγωγό οργανισμό. Επιπλέον, οι ανθοκυανίνες μπορεί να είναι ακυλιωμένες με οργανικά οξέα ή όχι, κάτι που επηρεάζει τη σταθερότητά τους στις συνθήκες του περιβάλλοντος. Ο συνδυασμός των διαφορετικών ανθοκυανινών και η περιεκτικότητα τους σε κάθε δρόγη μεταβάλει τελικά και τη χρωματική χροιά της. Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση των συνθηκών ξήρανσης και εκχύλισης φυσικών προϊόντων πλούσιων σε ανθοκυανίνες και η ανάπτυξη κατάλληλης μεθοδολογίας προσδιορισμού ανθοκυανινών σε αυτά. Ειδικότερα, στο πλαίσιο υλοποίησης της συγκεκριμένης διπλωματικής εργασίας πραγματοποιήθηκε συλλογή εδώδιμων καρπών που αποδεδειγμένα εμπεριέχουν ανθοκυανίνες, είτε από την περιοχή της Πανεπιστημιούπολης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, είτε με προμήθεια από επιλεγμένους προμηθευτές της ελληνικής περιφέρειας. Συγκεκριμένα, συλλέχθηκαν μαύρα μούρα, μύρτιλα, βατόμουρα, σμέουρα, φράουλες, ώριμες μαύρες ελιές, κόκκινο κρεμμύδι, κόκκινο λάχανο και μαύρα καρότα. Ακολούθησε η ξήρανση με (3) διαφορετικούς τρόπους, ήτοι: (α) Ξήρανση σε συνθήκες περιβάλλοντος, (β) Ξήρανση σε εργαστηριακό φούρνο στους 140﮿C για 5 ώρες και (γ) Ξήρανση με την τεχνική της λυοφιλοποίησης. Από τη σύγκριση των αποτελεσμάτων, επιλέχθηκε η λυοφιλοποίηση ως η πιο αποτελεσματική μέθοδος ξήρανσης, ως προς την περιεκτικότητα των καρπών σε ανθοκυανίνες, η οποία και εφαρμόστηκε σε όλα τα δείγματα της μελέτης. Έπειτα, για την ανάκτηση των πολικών συστατικών από τα αποξηραμένα δείγματα επιλέχθηκε η τεχνική της υποβοηθούμενης από υπερήχους εκχύλισης, μετά από δοκιμές με διαφορετικά συστήματα διαλυτών εκχύλισης, από τα οποία επιλέχθηκε το σύστημα ισοπροπανόλης, νερού και οξικού οξέος ως το καταλληλότερο για την ανάκτηση των ανθοκυανινών. Στην συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν δοκιμές στα παραχθέντα εκχυλίσματα για τη βελτιστοποίηση των συνθηκών υδρόλυσης των ανθοκυανινών σε ανθοκυανιδίνες και τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν με εκείνα της βιβλιογραφίας. Παράλληλα, κατασκευάστηκαν καμπύλες αναφοράς, χρησιμοποιώντας πρότυπες ανθοκυανιδίνες, με στόχο την ποσοτικοποίηση των χρωστικών στα άγνωστα δείγματα της μελέτης. Ο προσδιορισμός των ανθοκυανιδινών σε όλα τα πειράματα πραγματοποιήθηκε με την τεχνική της Υγρής Χρωματογραφίας Υψηλής Απόδοσης (HPLC), συζευγμένης με Ανιχνευτή Συστοιχίας Διόδων (DAD), σε κατάλληλο χρωματογραφικό σύστημα, και επετεύχθη ικανοποιητικός διαχωρισμός των υπό μελέτη ουσιών. Επιπλέον, μελετήθηκε η απευθείας υδρόλυση των ανθοκυανινών στα αποξηραμένα δείγματα καρπών και συγκρίθηκαν τα επίπεδα των ανθοκυανιδινών με τα αντίστοιχα επίπεδα των ήδη υδρολυμένων εκχυλισμάτων τους. Από την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων προέκυψε ότι η μέθοδος της απευθείας υδρόλυσης στον αποξηραμένο καρπό ή/και φυτικό υλικό, με 4Μ H₂SO₄ στους 90﮿C για 30 λεπτά και ο συνδυασμός της υδρόλυσης και της εκχύλισης σε ένα στάδιο, οδηγεί σε παραπλήσια ή υψηλότερα ποσοστά ανθοκυανιδινών, εν συγκρίσει με την υδρόλυση στο εκχύλισμα, πιθανότατα λόγω της μη αποτελεσματικής ανάκτησή τους κατά το στάδιο της εκχύλισης. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης μελέτης έδειξαν ότι η απευθείας υδρόλυση των ανθοκυανινών, στον αποξηραμένο καρπό ή/και φυτικό υλικό, με θειικό οξύ εφαρμόζοντας το προαναφερόμενο πρωτόκολλο, και ο προσδιορισμός των παραγόμενων ανθοκυανιδινών με Υγρή Χρωματογραφία Υψηλής Απόδοσης (HPLC-DAD), είναι μια μέθοδος γρήγορη, οικονομική και αποτελεσματική για τον προσδιορισμό των ανθοκυανιδινών στα φυσικά προϊόντα. Τέλος, μετά τον προσδιορισμό των ανθοκυανιδινών δύναται να προσδιοριστεί και η περιεκτικότητα των αντίστοιχων ανθοκυανινών που υπήρχαν στα δείγματα/δρόγες φυσικής προέλευσης πριν τη διαδικασία της υδρόλυσης, εισάγοντας έναν διορθωτικό συντελεστή α, ανάλογα με τα είδη των σακχάρων που είναι συνδεδεμένα με τις ανθοκυανίνες, με βάση την εξίσωση: Περιεκτικότητα ανθοκυανίνης (i) = Περιεκτικότητα ανθοκυανιδίνης (i) x α, όπου α: το μέσο ΜΒ των σακχάρων που είναι συνδεδεμένα με την κάθε ανθοκυανιδίνη. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι μέρος των αποτελεσμάτων της παρούσας διπλωματικής εργασίας έχουν παρουσιαστεί με την μορφή αναρτημένων ανακοινώσεων σε (2) διεθνή επιστημονικά συνέδρια.","abstract_html":"Οι ανθοκυανίνες (ή ανθοκυάνες) είναι υδατοδιαλυτές φυσικές χρωστικές, οι οποίες βρίσκονται κυρίως στα άνθη ή/και στους καρπούς σε πολλές βοτανικές οικογένειες φυτών. Δομικά αποτελούνται από έναν άγλυκο τμήμα, που ονομάζεται ανθοκυανιδίνη συνδεδεμένο με ένα ή περισσότερα σάκχαρα. Γενικά, υπάρχουν πολλές γενίνες στη φύση, που σχηματίζουν ανθοκυανίνες, ωστόσο έξι είναι οι σημαντικότερες εξ’ αυτών: κυανιδίνη, δελφινιδίνη, μαλβιδίνη, πελαργονιδίνη, πετουνιδίνη και παιωνιδίνη. Η ένωσή τους με διαφορετικά σάκχαρα οδηγεί σε ένα μεγάλο αριθμό ανθοκυανινών στο φυτικό βασίλειο και ένα μοναδικό προφίλ χρωστικών σε κάθε παραγωγό οργανισμό. Επιπλέον, οι ανθοκυανίνες μπορεί να είναι ακυλιωμένες με οργανικά οξέα ή όχι, κάτι που επηρεάζει τη σταθερότητά τους στις συνθήκες του περιβάλλοντος. Ο συνδυασμός των διαφορετικών ανθοκυανινών και η περιεκτικότητα τους σε κάθε δρόγη μεταβάλει τελικά και τη χρωματική χροιά της. Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση των συνθηκών ξήρανσης και εκχύλισης φυσικών προϊόντων πλούσιων σε ανθοκυανίνες και η ανάπτυξη κατάλληλης μεθοδολογίας προσδιορισμού ανθοκυανινών σε αυτά. Ειδικότερα, στο πλαίσιο υλοποίησης της συγκεκριμένης διπλωματικής εργασίας πραγματοποιήθηκε συλλογή εδώδιμων καρπών που αποδεδειγμένα εμπεριέχουν ανθοκυανίνες, είτε από την περιοχή της Πανεπιστημιούπολης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, είτε με προμήθεια από επιλεγμένους προμηθευτές της ελληνικής περιφέρειας. Συγκεκριμένα, συλλέχθηκαν μαύρα μούρα, μύρτιλα, βατόμουρα, σμέουρα, φράουλες, ώριμες μαύρες ελιές, κόκκινο κρεμμύδι, κόκκινο λάχανο και μαύρα καρότα. Ακολούθησε η ξήρανση με (3) διαφορετικούς τρόπους, ήτοι: (α) Ξήρανση σε συνθήκες περιβάλλοντος, (β) Ξήρανση σε εργαστηριακό φούρνο στους 140﮿C για 5 ώρες και (γ) Ξήρανση με την τεχνική της λυοφιλοποίησης. Από τη σύγκριση των αποτελεσμάτων, επιλέχθηκε η λυοφιλοποίηση ως η πιο αποτελεσματική μέθοδος ξήρανσης, ως προς την περιεκτικότητα των καρπών σε ανθοκυανίνες, η οποία και εφαρμόστηκε σε όλα τα δείγματα της μελέτης. Έπειτα, για την ανάκτηση των πολικών συστατικών από τα αποξηραμένα δείγματα επιλέχθηκε η τεχνική της υποβοηθούμενης από υπερήχους εκχύλισης, μετά από δοκιμές με διαφορετικά συστήματα διαλυτών εκχύλισης, από τα οποία επιλέχθηκε το σύστημα ισοπροπανόλης, νερού και οξικού οξέος ως το καταλληλότερο για την ανάκτηση των ανθοκυανινών. Στην συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν δοκιμές στα παραχθέντα εκχυλίσματα για τη βελτιστοποίηση των συνθηκών υδρόλυσης των ανθοκυανινών σε ανθοκυανιδίνες και τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν με εκείνα της βιβλιογραφίας. Παράλληλα, κατασκευάστηκαν καμπύλες αναφοράς, χρησιμοποιώντας πρότυπες ανθοκυανιδίνες, με στόχο την ποσοτικοποίηση των χρωστικών στα άγνωστα δείγματα της μελέτης. Ο προσδιορισμός των ανθοκυανιδινών σε όλα τα πειράματα πραγματοποιήθηκε με την τεχνική της Υγρής Χρωματογραφίας Υψηλής Απόδοσης (HPLC), συζευγμένης με Ανιχνευτή Συστοιχίας Διόδων (DAD), σε κατάλληλο χρωματογραφικό σύστημα, και επετεύχθη ικανοποιητικός διαχωρισμός των υπό μελέτη ουσιών. Επιπλέον, μελετήθηκε η απευθείας υδρόλυση των ανθοκυανινών στα αποξηραμένα δείγματα καρπών και συγκρίθηκαν τα επίπεδα των ανθοκυανιδινών με τα αντίστοιχα επίπεδα των ήδη υδρολυμένων εκχυλισμάτων τους. Από την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων προέκυψε ότι η μέθοδος της απευθείας υδρόλυσης στον αποξηραμένο καρπό ή/και φυτικό υλικό, με 4Μ H₂SO₄ στους 90﮿C για 30 λεπτά και ο συνδυασμός της υδρόλυσης και της εκχύλισης σε ένα στάδιο, οδηγεί σε παραπλήσια ή υψηλότερα ποσοστά ανθοκυανιδινών, εν συγκρίσει με την υδρόλυση στο εκχύλισμα, πιθανότατα λόγω της μη αποτελεσματικής ανάκτησή τους κατά το στάδιο της εκχύλισης. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης μελέτης έδειξαν ότι η απευθείας υδρόλυση των ανθοκυανινών, στον αποξηραμένο καρπό ή/και φυτικό υλικό, με θειικό οξύ εφαρμόζοντας το προαναφερόμενο πρωτόκολλο, και ο προσδιορισμός των παραγόμενων ανθοκυανιδινών με Υγρή Χρωματογραφία Υψηλής Απόδοσης (HPLC-DAD), είναι μια μέθοδος γρήγορη, οικονομική και αποτελεσματική για τον προσδιορισμό των ανθοκυανιδινών στα φυσικά προϊόντα. Τέλος, μετά τον προσδιορισμό των ανθοκυανιδινών δύναται να προσδιοριστεί και η περιεκτικότητα των αντίστοιχων ανθοκυανινών που υπήρχαν στα δείγματα/δρόγες φυσικής προέλευσης πριν τη διαδικασία της υδρόλυσης, εισάγοντας έναν διορθωτικό συντελεστή α, ανάλογα με τα είδη των σακχάρων που είναι συνδεδεμένα με τις ανθοκυανίνες, με βάση την εξίσωση: Περιεκτικότητα ανθοκυανίνης (i) = Περιεκτικότητα ανθοκυανιδίνης (i) x α, όπου α: το μέσο ΜΒ των σακχάρων που είναι συνδεδεμένα με την κάθε ανθοκυανιδίνη. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι μέρος των αποτελεσμάτων της παρούσας διπλωματικής εργασίας έχουν παρουσιαστεί με την μορφή αναρτημένων ανακοινώσεων σε (2) διεθνή επιστημονικά συνέδρια.","abstract_has_math":false,"creators":["ΑΦΕΝΤΟΥΛΗ ΝΕΦΕΛΗ-ΔΗΜΗΤΡΑ","AFENTOULI NEFELI-DIMITRA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:11Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476289"],"render_values":[{"text":"uoadl:3476289","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476289","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476289","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3476289","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΑΦΕΝΤΟΥΛΗ ΝΕΦΕΛΗ-ΔΗΜΗΤΡΑ","AFENTOULI NEFELI-DIMITRA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476289","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476289"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι ανθοκυανίνες (ή ανθοκυάνες) είναι υδατοδιαλυτές φυσικές χρωστικές, οι οποίες βρίσκονται κυρίως στα άνθη ή/και στους καρπούς σε πολλές βοτανικές οικογένειες φυτών. Δομικά αποτελούνται από έναν άγλυκο τμήμα, που ονομάζεται ανθοκυανιδίνη συνδεδεμένο με ένα ή περισσότερα σάκχαρα. Γενικά, υπάρχουν πολλές γενίνες στη φύση, που σχηματίζουν ανθοκυανίνες, ωστόσο έξι είναι οι σημαντικότερες εξ’ αυτών: κυανιδίνη, δελφινιδίνη, μαλβιδίνη, πελαργονιδίνη, πετουνιδίνη και παιωνιδίνη. Η ένωσή τους με διαφορετικά σάκχαρα οδηγεί σε ένα μεγάλο αριθμό ανθοκυανινών στο φυτικό βασίλειο και ένα μοναδικό προφίλ χρωστικών σε κάθε παραγωγό οργανισμό. Επιπλέον, οι ανθοκυανίνες μπορεί να είναι ακυλιωμένες με οργανικά οξέα ή όχι, κάτι που επηρεάζει τη σταθερότητά τους στις συνθήκες του περιβάλλοντος. Ο συνδυασμός των διαφορετικών ανθοκυανινών και η περιεκτικότητα τους σε κάθε δρόγη μεταβάλει τελικά και τη χρωματική χροιά της. Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση των συνθηκών ξήρανσης και εκχύλισης φυσικών προϊόντων πλούσιων σε ανθοκυανίνες και η ανάπτυξη κατάλληλης μεθοδολογίας προσδιορισμού ανθοκυανινών σε αυτά. Ειδικότερα, στο πλαίσιο υλοποίησης της συγκεκριμένης διπλωματικής εργασίας πραγματοποιήθηκε συλλογή εδώδιμων καρπών που αποδεδειγμένα εμπεριέχουν ανθοκυανίνες, είτε από την περιοχή της Πανεπιστημιούπολης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, είτε με προμήθεια από επιλεγμένους προμηθευτές της ελληνικής περιφέρειας. Συγκεκριμένα, συλλέχθηκαν μαύρα μούρα, μύρτιλα, βατόμουρα, σμέουρα, φράουλες, ώριμες μαύρες ελιές, κόκκινο κρεμμύδι, κόκκινο λάχανο και μαύρα καρότα. Ακολούθησε η ξήρανση με (3) διαφορετικούς τρόπους, ήτοι: (α) Ξήρανση σε συνθήκες περιβάλλοντος, (β) Ξήρανση σε εργαστηριακό φούρνο στους 140﮿C για 5 ώρες και (γ) Ξήρανση με την τεχνική της λυοφιλοποίησης. Από τη σύγκριση των αποτελεσμάτων, επιλέχθηκε η λυοφιλοποίηση ως η πιο αποτελεσματική μέθοδος ξήρανσης, ως προς την περιεκτικότητα των καρπών σε ανθοκυανίνες, η οποία και εφαρμόστηκε σε όλα τα δείγματα της μελέτης. Έπειτα, για την ανάκτηση των πολικών συστατικών από τα αποξηραμένα δείγματα επιλέχθηκε η τεχνική της υποβοηθούμενης από υπερήχους εκχύλισης, μετά από δοκιμές με διαφορετικά συστήματα διαλυτών εκχύλισης, από τα οποία επιλέχθηκε το σύστημα ισοπροπανόλης, νερού και οξικού οξέος ως το καταλληλότερο για την ανάκτηση των ανθοκυανινών. Στην συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν δοκιμές στα παραχθέντα εκχυλίσματα για τη βελτιστοποίηση των συνθηκών υδρόλυσης των ανθοκυανινών σε ανθοκυανιδίνες και τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν με εκείνα της βιβλιογραφίας. Παράλληλα, κατασκευάστηκαν καμπύλες αναφοράς, χρησιμοποιώντας πρότυπες ανθοκυανιδίνες, με στόχο την ποσοτικοποίηση των χρωστικών στα άγνωστα δείγματα της μελέτης. Ο προσδιορισμός των ανθοκυανιδινών σε όλα τα πειράματα πραγματοποιήθηκε με την τεχνική της Υγρής Χρωματογραφίας Υψηλής Απόδοσης (HPLC), συζευγμένης με Ανιχνευτή Συστοιχίας Διόδων (DAD), σε κατάλληλο χρωματογραφικό σύστημα, και επετεύχθη ικανοποιητικός διαχωρισμός των υπό μελέτη ουσιών. Επιπλέον, μελετήθηκε η απευθείας υδρόλυση των ανθοκυανινών στα αποξηραμένα δείγματα καρπών και συγκρίθηκαν τα επίπεδα των ανθοκυανιδινών με τα αντίστοιχα επίπεδα των ήδη υδρολυμένων εκχυλισμάτων τους. Από την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων προέκυψε ότι η μέθοδος της απευθείας υδρόλυσης στον αποξηραμένο καρπό ή/και φυτικό υλικό, με 4Μ H₂SO₄ στους 90﮿C για 30 λεπτά και ο συνδυασμός της υδρόλυσης και της εκχύλισης σε ένα στάδιο, οδηγεί σε παραπλήσια ή υψηλότερα ποσοστά ανθοκυανιδινών, εν συγκρίσει με την υδρόλυση στο εκχύλισμα, πιθανότατα λόγω της μη αποτελεσματικής ανάκτησή τους κατά το στάδιο της εκχύλισης. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης μελέτης έδειξαν ότι η απευθείας υδρόλυση των ανθοκυανινών, στον αποξηραμένο καρπό ή/και φυτικό υλικό, με θειικό οξύ εφαρμόζοντας το προαναφερόμενο πρωτόκολλο, και ο προσδιορισμός των παραγόμενων ανθοκυανιδινών με Υγρή Χρωματογραφία Υψηλής Απόδοσης (HPLC-DAD), είναι μια μέθοδος γρήγορη, οικονομική και αποτελεσματική για τον προσδιορισμό των ανθοκυανιδινών στα φυσικά προϊόντα. Τέλος, μετά τον προσδιορισμό των ανθοκυανιδινών δύναται να προσδιοριστεί και η περιεκτικότητα των αντίστοιχων ανθοκυανινών που υπήρχαν στα δείγματα/δρόγες φυσικής προέλευσης πριν τη διαδικασία της υδρόλυσης, εισάγοντας έναν διορθωτικό συντελεστή α, ανάλογα με τα είδη των σακχάρων που είναι συνδεδεμένα με τις ανθοκυανίνες, με βάση την εξίσωση: Περιεκτικότητα ανθοκυανίνης (i) = Περιεκτικότητα ανθοκυανιδίνης (i) x α, όπου α: το μέσο ΜΒ των σακχάρων που είναι συνδεδεμένα με την κάθε ανθοκυανιδίνη. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι μέρος των αποτελεσμάτων της παρούσας διπλωματικής εργασίας έχουν παρουσιαστεί με την μορφή αναρτημένων ανακοινώσεων σε (2) διεθνή επιστημονικά συνέδρια.","Anthocyanins are water-soluble natural pigments, which are mainly found in the flowers and/or fruits of many botanical families of plants. Structurally, they consist of an aglycone moiety, called anthocyanidin, linked to one or more sugars. In general, there are many genes in nature that form anthocyanins, however six are the most important of them: cyanidin, delphinidin, malvidin, pelargonidin, petunidin and peonidin. Their combination with different sugars leads to a lot of anthocyanins in the plant kingdom and a unique pigment profile in each producing organism. In addition, anthocyanins may or may not be acylated with organic acids, which affects their stability in environmental conditions. The combination of different anthocyanins and their content in each drug ultimately change its color. The purpose of this thesis is to investigate the drying and extraction conditions of natural products rich in anthocyanins and to develop an appropriate methodology for determining anthocyanins in them. In the context of implementing this specific thesis, a collection of edible fruits that have been proven to contain anthocyanins was carried out, either from the area of the University Campus of the National and Kapodistrian University of Athens, or from selected suppliers in the Greek region. Specifically, black mulberries, blueberries, blackberries, raspberries, strawberries, ripe black olives, red onion, red cabbage and black carrots were collected. This was followed by drying in three different ways, namely: (a) Drying in ambient conditions, (b) Drying in a laboratory oven at 140﮿C for five hours and (c) Drying using the freeze-drying technique. From the comparison of the results, freeze-drying was selected as the most effective drying method, in terms of the anthocyanin content of the fruits and it was hence applied to all the samples of the study. Then, for the recovery of the polar components from the dried samples, the ultrasound-assisted extraction technique was chosen, after tests with different extraction solvent systems, from which the isopropanol, water and acetic acid system was chosen as the most suitable for the recovery of anthocyanins. Subsequently, tests were carried out on the produced extracts to optimize the hydrolysis conditions of anthocyanins to anthocyanidins, and the results were compared with those in the literature. At the same time, reference curves were constructed, using standard anthocyanidins, with the aim of quantifying the pigments in the unknown samples of the study. The determination of anthocyanidins in all experiments was carried out using the High-Performance Liquid Chromatography (HPLC) technique, coupled with a Diode Array Detector (DAD), in an appropriate chromatographic system, and satisfactory separation of the substances under study was achieved. In addition, the direct hydrolysis of anthocyanins in dried fruit samples was studied and the levels of anthocyanidins were compared with the corresponding levels of their already hydrolyzed extracts. The evaluation of the results showed that the method of direct hydrolysis of the dried fruit and/or plant material, with 4M H₂SO₄ at 90﮿C for 30 minutes and the combination of hydrolysis and extraction in one step, leads to similar or higher percentages of anthocyanidins, compared to hydrolysis in the extract, probably due to their inefficient recovery during the extraction step. In conclusion, the results of this study showed that the direct hydrolysis of anthocyanins, in the dried fruit and/or plant material, with sulfuric acid applying the aforementioned protocol, and the determination of the produced anthocyanidins by High Performance Liquid Chromatography (HPLC-DAD), is a fast, economical and effective method for the determination of anthocyanidins in natural products. Finally, after the determination of anthocyanidins, the content of the corresponding anthocyanins that were present in the samples/drugs of natural origin before the hydrolysis process can be determined, by introducing a correction factor α, depending on the types of sugars that are bound to the anthocyanins, based on the equation: Anthocyanin content (i) = Anthocyanidin content (i) x α, where α: the average MW of the sugars that are bound to each anthocyanin. Finally, it is worth noting that part of the results of this thesis has been presented in the form of published announcements at two international scientific conferences."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανάπτυξη μεθοδολογίας προσδιορισμού ανθοκυανινών σε εδώδιμες φυσικές πρώτες ύλες."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΑΦΕΝΤΟΥΛΗ ΝΕΦΕΛΗ-ΔΗΜΗΤΡΑ","AFENTOULI NEFELI-DIMITRA"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Οι ανθοκυανίνες (ή ανθοκυάνες) είναι υδατοδιαλυτές φυσικές χρωστικές, οι οποίες βρίσκονται κυρίως στα άνθη ή/και στους καρπούς σε πολλές βοτανικές οικογένειες φυτών. Δομικά αποτελούνται από έναν άγλυκο τμήμα, που ονομάζεται ανθοκυανιδίνη συνδεδεμένο με ένα ή περισσότερα σάκχαρα. Γενικά, υπάρχουν πολλές γενίνες στη φύση, που σχηματίζουν ανθοκυανίνες, ωστόσο έξι είναι οι σημαντικότερες εξ’ αυτών: κυανιδίνη, δελφινιδίνη, μαλβιδίνη, πελαργονιδίνη, πετουνιδίνη και παιωνιδίνη. Η ένωσή τους με διαφορετικά σάκχαρα οδηγεί σε ένα μεγάλο αριθμό ανθοκυανινών στο φυτικό βασίλειο και ένα μοναδικό προφίλ χρωστικών σε κάθε παραγωγό οργανισμό. Επιπλέον, οι ανθοκυανίνες μπορεί να είναι ακυλιωμένες με οργανικά οξέα ή όχι, κάτι που επηρεάζει τη σταθερότητά τους στις συνθήκες του περιβάλλοντος. Ο συνδυασμός των διαφορετικών ανθοκυανινών και η περιεκτικότητα τους σε κάθε δρόγη μεταβάλει τελικά και τη χρωματική χροιά της. Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση των συνθηκών ξήρανσης και εκχύλισης φυσικών προϊόντων πλούσιων σε ανθοκυανίνες και η ανάπτυξη κατάλληλης μεθοδολογίας προσδιορισμού ανθοκυανινών σε αυτά. Ειδικότερα, στο πλαίσιο υλοποίησης της συγκεκριμένης διπλωματικής εργασίας πραγματοποιήθηκε συλλογή εδώδιμων καρπών που αποδεδειγμένα εμπεριέχουν ανθοκυανίνες, είτε από την περιοχή της Πανεπιστημιούπολης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, είτε με προμήθεια από επιλεγμένους προμηθευτές της ελληνικής περιφέρειας. Συγκεκριμένα, συλλέχθηκαν μαύρα μούρα, μύρτιλα, βατόμουρα, σμέουρα, φράουλες, ώριμες μαύρες ελιές, κόκκινο κρεμμύδι, κόκκινο λάχανο και μαύρα καρότα. Ακολούθησε η ξήρανση με (3) διαφορετικούς τρόπους, ήτοι: (α) Ξήρανση σε συνθήκες περιβάλλοντος, (β) Ξήρανση σε εργαστηριακό φούρνο στους 140﮿C για 5 ώρες και (γ) Ξήρανση με την τεχνική της λυοφιλοποίησης. Από τη σύγκριση των αποτελεσμάτων, επιλέχθηκε η λυοφιλοποίηση ως η πιο αποτελεσματική μέθοδος ξήρανσης, ως προς την περιεκτικότητα των καρπών σε ανθοκυανίνες, η οποία και εφαρμόστηκε σε όλα τα δείγματα της μελέτης. Έπειτα, για την ανάκτηση των πολικών συστατικών από τα αποξηραμένα δείγματα επιλέχθηκε η τεχνική της υποβοηθούμενης από υπερήχους εκχύλισης, μετά από δοκιμές με διαφορετικά συστήματα διαλυτών εκχύλισης, από τα οποία επιλέχθηκε το σύστημα ισοπροπανόλης, νερού και οξικού οξέος ως το καταλληλότερο για την ανάκτηση των ανθοκυανινών. Στην συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν δοκιμές στα παραχθέντα εκχυλίσματα για τη βελτιστοποίηση των συνθηκών υδρόλυσης των ανθοκυανινών σε ανθοκυανιδίνες και τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν με εκείνα της βιβλιογραφίας. Παράλληλα, κατασκευάστηκαν καμπύλες αναφοράς, χρησιμοποιώντας πρότυπες ανθοκυανιδίνες, με στόχο την ποσοτικοποίηση των χρωστικών στα άγνωστα δείγματα της μελέτης. Ο προσδιορισμός των ανθοκυανιδινών σε όλα τα πειράματα πραγματοποιήθηκε με την τεχνική της Υγρής Χρωματογραφίας Υψηλής Απόδοσης (HPLC), συζευγμένης με Ανιχνευτή Συστοιχίας Διόδων (DAD), σε κατάλληλο χρωματογραφικό σύστημα, και επετεύχθη ικανοποιητικός διαχωρισμός των υπό μελέτη ουσιών. Επιπλέον, μελετήθηκε η απευθείας υδρόλυση των ανθοκυανινών στα αποξηραμένα δείγματα καρπών και συγκρίθηκαν τα επίπεδα των ανθοκυανιδινών με τα αντίστοιχα επίπεδα των ήδη υδρολυμένων εκχυλισμάτων τους. Από την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων προέκυψε ότι η μέθοδος της απευθείας υδρόλυσης στον αποξηραμένο καρπό ή/και φυτικό υλικό, με 4Μ H₂SO₄ στους 90﮿C για 30 λεπτά και ο συνδυασμός της υδρόλυσης και της εκχύλισης σε ένα στάδιο, οδηγεί σε παραπλήσια ή υψηλότερα ποσοστά ανθοκυανιδινών, εν συγκρίσει με την υδρόλυση στο εκχύλισμα, πιθανότατα λόγω της μη αποτελεσματικής ανάκτησή τους κατά το στάδιο της εκχύλισης. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης μελέτης έδειξαν ότι η απευθείας υδρόλυση των ανθοκυανινών, στον αποξηραμένο καρπό ή/και φυτικό υλικό, με θειικό οξύ εφαρμόζοντας το προαναφερόμενο πρωτόκολλο, και ο προσδιορισμός των παραγόμενων ανθοκυανιδινών με Υγρή Χρωματογραφία Υψηλής Απόδοσης (HPLC-DAD), είναι μια μέθοδος γρήγορη, οικονομική και αποτελεσματική για τον προσδιορισμό των ανθοκυανιδινών στα φυσικά προϊόντα. Τέλος, μετά τον προσδιορισμό των ανθοκυανιδινών δύναται να προσδιοριστεί και η περιεκτικότητα των αντίστοιχων ανθοκυανινών που υπήρχαν στα δείγματα/δρόγες φυσικής προέλευσης πριν τη διαδικασία της υδρόλυσης, εισάγοντας έναν διορθωτικό συντελεστή α, ανάλογα με τα είδη των σακχάρων που είναι συνδεδεμένα με τις ανθοκυανίνες, με βάση την εξίσωση: Περιεκτικότητα ανθοκυανίνης (i) = Περιεκτικότητα ανθοκυανιδίνης (i) x α, όπου α: το μέσο ΜΒ των σακχάρων που είναι συνδεδεμένα με την κάθε ανθοκυανιδίνη. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι μέρος των αποτελεσμάτων της παρούσας διπλωματικής εργασίας έχουν παρουσιαστεί με την μορφή αναρτημένων ανακοινώσεων σε (2) διεθνή επιστημονικά συνέδρια.","Anthocyanins are water-soluble natural pigments, which are mainly found in the flowers and/or fruits of many botanical families of plants. Structurally, they consist of an aglycone moiety, called anthocyanidin, linked to one or more sugars. In general, there are many genes in nature that form anthocyanins, however six are the most important of them: cyanidin, delphinidin, malvidin, pelargonidin, petunidin and peonidin. Their combination with different sugars leads to a lot of anthocyanins in the plant kingdom and a unique pigment profile in each producing organism. In addition, anthocyanins may or may not be acylated with organic acids, which affects their stability in environmental conditions. The combination of different anthocyanins and their content in each drug ultimately change its color. The purpose of this thesis is to investigate the drying and extraction conditions of natural products rich in anthocyanins and to develop an appropriate methodology for determining anthocyanins in them. In the context of implementing this specific thesis, a collection of edible fruits that have been proven to contain anthocyanins was carried out, either from the area of the University Campus of the National and Kapodistrian University of Athens, or from selected suppliers in the Greek region. Specifically, black mulberries, blueberries, blackberries, raspberries, strawberries, ripe black olives, red onion, red cabbage and black carrots were collected. This was followed by drying in three different ways, namely: (a) Drying in ambient conditions, (b) Drying in a laboratory oven at 140﮿C for five hours and (c) Drying using the freeze-drying technique. From the comparison of the results, freeze-drying was selected as the most effective drying method, in terms of the anthocyanin content of the fruits and it was hence applied to all the samples of the study. Then, for the recovery of the polar components from the dried samples, the ultrasound-assisted extraction technique was chosen, after tests with different extraction solvent systems, from which the isopropanol, water and acetic acid system was chosen as the most suitable for the recovery of anthocyanins. Subsequently, tests were carried out on the produced extracts to optimize the hydrolysis conditions of anthocyanins to anthocyanidins, and the results were compared with those in the literature. At the same time, reference curves were constructed, using standard anthocyanidins, with the aim of quantifying the pigments in the unknown samples of the study. The determination of anthocyanidins in all experiments was carried out using the High-Performance Liquid Chromatography (HPLC) technique, coupled with a Diode Array Detector (DAD), in an appropriate chromatographic system, and satisfactory separation of the substances under study was achieved. In addition, the direct hydrolysis of anthocyanins in dried fruit samples was studied and the levels of anthocyanidins were compared with the corresponding levels of their already hydrolyzed extracts. The evaluation of the results showed that the method of direct hydrolysis of the dried fruit and/or plant material, with 4M H₂SO₄ at 90﮿C for 30 minutes and the combination of hydrolysis and extraction in one step, leads to similar or higher percentages of anthocyanidins, compared to hydrolysis in the extract, probably due to their inefficient recovery during the extraction step. In conclusion, the results of this study showed that the direct hydrolysis of anthocyanins, in the dried fruit and/or plant material, with sulfuric acid applying the aforementioned protocol, and the determination of the produced anthocyanidins by High Performance Liquid Chromatography (HPLC-DAD), is a fast, economical and effective method for the determination of anthocyanidins in natural products. Finally, after the determination of anthocyanidins, the content of the corresponding anthocyanins that were present in the samples/drugs of natural origin before the hydrolysis process can be determined, by introducing a correction factor α, depending on the types of sugars that are bound to the anthocyanins, based on the equation: Anthocyanin content (i) = Anthocyanidin content (i) x α, where α: the average MW of the sugars that are bound to each anthocyanin. Finally, it is worth noting that part of the results of this thesis has been presented in the form of published announcements at two international scientific conferences."],"dc:identifier":["uoadl:3476289","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476289"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ανάπτυξη μεθοδολογίας προσδιορισμού ανθοκυανινών σε εδώδιμες φυσικές πρώτες ύλες."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:11Z"}