{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476299"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476299","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"H άσκηση ως μέσω πρόληψης και θεραπείας στην παιδική παχυσαρκία εντός σχολικού περιβαλλόντος συστηματική ανασκόπηση","abstract":"Εισαγωγή: Η άσκηση αποτελεί μέσω θεραπείας και πρόληψης για την παιδική παχυσαρκία και ψυχική υγεία των παιδιών, καθώς και για την ποιότητα ζωής τους. Ειδικότερα, αφορά παιδιά που βρίσκονται εντός σχολικού περιβάλλοντος και πραγματοποιούν το πρόγραμμα άσκησης εντός σχολικού ωραρίου. Η συνεργασία όλων των εμπλεκομένων φορέων, από την οικογένεια και τους εκπαιδευτικούς και τους επαγγελματίες υγείας, είναι απαραίτητη για την αποτελεσματική καταπολέμηση της παιδικής παχυσαρκίας μέσω ολοκληρωμένων προγραμμάτων που προάγουν τη σωματική δραστηριότητα. Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση είχε ως στόχο να αξιολογήσει τα πλέον πρόσφατα διαθέσιμα ερευνητικά στοιχεία που αφορούν το ρόλο της άσκησης εντός σχολικού πλαισίου για την καταπολέμηση και την πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας. Μεθοδολογία: Η μεθοδολογία της παρούσας εργασίας αποτελείται από συστηματική βιβλιογραφική αναζήτηση σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων, όπως η MEDLINE (PubMed), καθώς και η προσεκτική αναζήτηση βιβλιογραφίας σε σχετικά με το θέμα μας άρθρα και τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές. Η βιβλιογραφία που επιλέχθηκε ήταν της τελευταίας πενταετίας και αφορούσε παρεμβάσεις εντός σχολικού περιβάλλοντος ασκήσεις, για αερόβια άσκηση ή ασκήσεις ενδυνάμωσης είτε και συνδυασμό αυτών είτε μικρών παιχνιδιών και χωρίς διατροφική παρέμβαση. Αποτελέσματα: Στην τελική ανάλυση συμπεριλήφθηκαν 11 μελέτες, οι οποίες περιλάμβαναν 4401 μαθητές. Οι μελέτες που συμπεριλήφθηκαν δημοσιεύτηκαν μεταξύ 2019 και 2024 και περιλάμβαναν παιδιά ηλικίας από 0-17 ετών που συμμετείχαν σε ενδοσχολικό πρόγραμμα άσκησης. Οχτώ μελέτες αφορούσαν παρεμβάσεις που μαζί με την παρέμβαση η ομάδα που εκτελούσε το πρόγραμμα παρέμβασης ακολουθούσε και το συνήθης πρόγραμμα άσκησης του προγράμματος του σχολείου, 3 μελέτες μόνο δεν ακολούθησαν στην ομάδα παρέμβασης και το συνήθης πρόγραμμα άσκησης του σχολείου αλλά μόνο το πρόγραμμα της παρέμβασης. Σε εφτά μελέτες το πρόγραμμα άσκησης που πραγματοποιήθηκε ήταν υψηλής έντασης διαλειμματική προπόνηση ( HIIT), ενώ στις υπόλοιπες μελέτες πραγματοποιήθηκαν παιχνίδια σε εσωτερικό ή εξωτερικό χώρο. Φάνηκε λοιπόν από τα αποτελέσματα ορισμένων εκ των μελετών που συμπεριλήφθηκαν πως οι μαθητές που έλαβαν παρεμβάσεις υψηλής έντασης διαλειμματικής προπόνησης στις 6 από τις 11 μελέτες είχαν σημαντικά θετικά αποτελέσματα. Σε ανασκόπηση των 11 μελετών, η πλειονότητα (9 μελέτες) εξέτασε τον ΔΜΣ, με 5 από αυτές να δείχνουν μείωση στις ομάδες παρέμβασης. Η συστολική και διαστολική πίεση μελετήθηκαν σε 6 μελέτες, με σημαντική μείωση στις ομάδες παρέμβασης στις 5. Η αερόβια ικανότητα βελτιώθηκε σε όλες τις 6 μελέτες που την αξιολόγησαν. Η περιφέρεια μέσης και το σπλαχνικό λίπος μειώθηκαν σε 5 μελέτες στις ομάδες παρέμβασης. Ο χρόνος συμμετοχής στη φυσική δραστηριότητα αυξήθηκε σε 5 από τις 6 σχετικές μελέτες. Βελτίωση στη μυϊκή δύναμη παρατηρήθηκε σε 1 μελέτη, ενώ σε 1 άλλη υπήρξε αύξηση στη μέτρια και έντονη δραστηριότητα. Ο HOMA-IR βελτιώθηκε σε 1 μελέτη, ενώ τα τριγλυκερίδια μειώθηκαν σε 2 από τις 5 σχετικές μελέτες. Επίσης, σε 2 μελέτες υπήρξε μείωση της ινσουλίνης. Τα ευρήματα υποδεικνύουν θετική επίδραση στη μείωση της παιδικής παχυσαρκίας, στη βελτίωση της καρδιομεταβολικής υγείας και της συνολικής φυσικής κατάστασης. Ωστόσο, η ετερογένεια στις μεθόδους παρέμβασης και η έλλειψη καθορισμένων πρωτοκόλλων απαιτούν περαιτέρω έρευνα για την ενίσχυση της αξιοπιστίας και της πρακτικής εφαρμογής τους. Συμπεράσματα: Η υψηλής έντασης διαλειμματική προπόνηση (HIIT) φαίνεται να είναι αποτελεσματική ως παρέμβαση και να παρουσιάζει σημαντικά δυνητικά οφέλη για τους μαθητές που πραγματοποιούν το πρόγραμμα αυτό. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ένα κοινό τυποποιημένο σύστημα φυσικής αγωγής. Περεταίρω μελέτες θα πρέπει να διενεργηθούν με τυποποιημένες παρεμβάσεις και αντικειμενικό τρόπο εκτίμησης του οφέλους των μαθητών από αυτές, με στόχο τη γενίκευση των παρεμβάσεων φυσικής άσκησης στην πράξη και την επίτευξη των βέλτιστων αποτελεσμάτων για τους μαθητές. Λέξεις κλειδιά: υψηλής έντασης διαλειμματική προπόνηση, φυσική αγωγή, σχολικό περιβάλλον, παιδική παχυσαρκία.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η άσκηση αποτελεί μέσω θεραπείας και πρόληψης για την παιδική παχυσαρκία και ψυχική υγεία των παιδιών, καθώς και για την ποιότητα ζωής τους. Ειδικότερα, αφορά παιδιά που βρίσκονται εντός σχολικού περιβάλλοντος και πραγματοποιούν το πρόγραμμα άσκησης εντός σχολικού ωραρίου. Η συνεργασία όλων των εμπλεκομένων φορέων, από την οικογένεια και τους εκπαιδευτικούς και τους επαγγελματίες υγείας, είναι απαραίτητη για την αποτελεσματική καταπολέμηση της παιδικής παχυσαρκίας μέσω ολοκληρωμένων προγραμμάτων που προάγουν τη σωματική δραστηριότητα. Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση είχε ως στόχο να αξιολογήσει τα πλέον πρόσφατα διαθέσιμα ερευνητικά στοιχεία που αφορούν το ρόλο της άσκησης εντός σχολικού πλαισίου για την καταπολέμηση και την πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας. Μεθοδολογία: Η μεθοδολογία της παρούσας εργασίας αποτελείται από συστηματική βιβλιογραφική αναζήτηση σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων, όπως η MEDLINE (PubMed), καθώς και η προσεκτική αναζήτηση βιβλιογραφίας σε σχετικά με το θέμα μας άρθρα και τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές. Η βιβλιογραφία που επιλέχθηκε ήταν της τελευταίας πενταετίας και αφορούσε παρεμβάσεις εντός σχολικού περιβάλλοντος ασκήσεις, για αερόβια άσκηση ή ασκήσεις ενδυνάμωσης είτε και συνδυασμό αυτών είτε μικρών παιχνιδιών και χωρίς διατροφική παρέμβαση. Αποτελέσματα: Στην τελική ανάλυση συμπεριλήφθηκαν 11 μελέτες, οι οποίες περιλάμβαναν 4401 μαθητές. Οι μελέτες που συμπεριλήφθηκαν δημοσιεύτηκαν μεταξύ 2019 και 2024 και περιλάμβαναν παιδιά ηλικίας από 0-17 ετών που συμμετείχαν σε ενδοσχολικό πρόγραμμα άσκησης. Οχτώ μελέτες αφορούσαν παρεμβάσεις που μαζί με την παρέμβαση η ομάδα που εκτελούσε το πρόγραμμα παρέμβασης ακολουθούσε και το συνήθης πρόγραμμα άσκησης του προγράμματος του σχολείου, 3 μελέτες μόνο δεν ακολούθησαν στην ομάδα παρέμβασης και το συνήθης πρόγραμμα άσκησης του σχολείου αλλά μόνο το πρόγραμμα της παρέμβασης. Σε εφτά μελέτες το πρόγραμμα άσκησης που πραγματοποιήθηκε ήταν υψηλής έντασης διαλειμματική προπόνηση ( HIIT), ενώ στις υπόλοιπες μελέτες πραγματοποιήθηκαν παιχνίδια σε εσωτερικό ή εξωτερικό χώρο. Φάνηκε λοιπόν από τα αποτελέσματα ορισμένων εκ των μελετών που συμπεριλήφθηκαν πως οι μαθητές που έλαβαν παρεμβάσεις υψηλής έντασης διαλειμματικής προπόνησης στις 6 από τις 11 μελέτες είχαν σημαντικά θετικά αποτελέσματα. Σε ανασκόπηση των 11 μελετών, η πλειονότητα (9 μελέτες) εξέτασε τον ΔΜΣ, με 5 από αυτές να δείχνουν μείωση στις ομάδες παρέμβασης. Η συστολική και διαστολική πίεση μελετήθηκαν σε 6 μελέτες, με σημαντική μείωση στις ομάδες παρέμβασης στις 5. Η αερόβια ικανότητα βελτιώθηκε σε όλες τις 6 μελέτες που την αξιολόγησαν. Η περιφέρεια μέσης και το σπλαχνικό λίπος μειώθηκαν σε 5 μελέτες στις ομάδες παρέμβασης. Ο χρόνος συμμετοχής στη φυσική δραστηριότητα αυξήθηκε σε 5 από τις 6 σχετικές μελέτες. Βελτίωση στη μυϊκή δύναμη παρατηρήθηκε σε 1 μελέτη, ενώ σε 1 άλλη υπήρξε αύξηση στη μέτρια και έντονη δραστηριότητα. Ο HOMA-IR βελτιώθηκε σε 1 μελέτη, ενώ τα τριγλυκερίδια μειώθηκαν σε 2 από τις 5 σχετικές μελέτες. Επίσης, σε 2 μελέτες υπήρξε μείωση της ινσουλίνης. Τα ευρήματα υποδεικνύουν θετική επίδραση στη μείωση της παιδικής παχυσαρκίας, στη βελτίωση της καρδιομεταβολικής υγείας και της συνολικής φυσικής κατάστασης. Ωστόσο, η ετερογένεια στις μεθόδους παρέμβασης και η έλλειψη καθορισμένων πρωτοκόλλων απαιτούν περαιτέρω έρευνα για την ενίσχυση της αξιοπιστίας και της πρακτικής εφαρμογής τους. Συμπεράσματα: Η υψηλής έντασης διαλειμματική προπόνηση (HIIT) φαίνεται να είναι αποτελεσματική ως παρέμβαση και να παρουσιάζει σημαντικά δυνητικά οφέλη για τους μαθητές που πραγματοποιούν το πρόγραμμα αυτό. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ένα κοινό τυποποιημένο σύστημα φυσικής αγωγής. Περεταίρω μελέτες θα πρέπει να διενεργηθούν με τυποποιημένες παρεμβάσεις και αντικειμενικό τρόπο εκτίμησης του οφέλους των μαθητών από αυτές, με στόχο τη γενίκευση των παρεμβάσεων φυσικής άσκησης στην πράξη και την επίτευξη των βέλτιστων αποτελεσμάτων για τους μαθητές. Λέξεις κλειδιά: υψηλής έντασης διαλειμματική προπόνηση, φυσική αγωγή, σχολικό περιβάλλον, παιδική παχυσαρκία.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσουκαλάς Φώτιος","Tsoukalas Fotios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:11Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476299"],"render_values":[{"text":"uoadl:3476299","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476299","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476299","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3476299","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσουκαλάς Φώτιος","Tsoukalas Fotios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476299","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476299"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η άσκηση αποτελεί μέσω θεραπείας και πρόληψης για την παιδική παχυσαρκία και ψυχική υγεία των παιδιών, καθώς και για την ποιότητα ζωής τους. Ειδικότερα, αφορά παιδιά που βρίσκονται εντός σχολικού περιβάλλοντος και πραγματοποιούν το πρόγραμμα άσκησης εντός σχολικού ωραρίου. Η συνεργασία όλων των εμπλεκομένων φορέων, από την οικογένεια και τους εκπαιδευτικούς και τους επαγγελματίες υγείας, είναι απαραίτητη για την αποτελεσματική καταπολέμηση της παιδικής παχυσαρκίας μέσω ολοκληρωμένων προγραμμάτων που προάγουν τη σωματική δραστηριότητα. Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση είχε ως στόχο να αξιολογήσει τα πλέον πρόσφατα διαθέσιμα ερευνητικά στοιχεία που αφορούν το ρόλο της άσκησης εντός σχολικού πλαισίου για την καταπολέμηση και την πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας. Μεθοδολογία: Η μεθοδολογία της παρούσας εργασίας αποτελείται από συστηματική βιβλιογραφική αναζήτηση σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων, όπως η MEDLINE (PubMed), καθώς και η προσεκτική αναζήτηση βιβλιογραφίας σε σχετικά με το θέμα μας άρθρα και τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές. Η βιβλιογραφία που επιλέχθηκε ήταν της τελευταίας πενταετίας και αφορούσε παρεμβάσεις εντός σχολικού περιβάλλοντος ασκήσεις, για αερόβια άσκηση ή ασκήσεις ενδυνάμωσης είτε και συνδυασμό αυτών είτε μικρών παιχνιδιών και χωρίς διατροφική παρέμβαση. Αποτελέσματα: Στην τελική ανάλυση συμπεριλήφθηκαν 11 μελέτες, οι οποίες περιλάμβαναν 4401 μαθητές. Οι μελέτες που συμπεριλήφθηκαν δημοσιεύτηκαν μεταξύ 2019 και 2024 και περιλάμβαναν παιδιά ηλικίας από 0-17 ετών που συμμετείχαν σε ενδοσχολικό πρόγραμμα άσκησης. Οχτώ μελέτες αφορούσαν παρεμβάσεις που μαζί με την παρέμβαση η ομάδα που εκτελούσε το πρόγραμμα παρέμβασης ακολουθούσε και το συνήθης πρόγραμμα άσκησης του προγράμματος του σχολείου, 3 μελέτες μόνο δεν ακολούθησαν στην ομάδα παρέμβασης και το συνήθης πρόγραμμα άσκησης του σχολείου αλλά μόνο το πρόγραμμα της παρέμβασης. Σε εφτά μελέτες το πρόγραμμα άσκησης που πραγματοποιήθηκε ήταν υψηλής έντασης διαλειμματική προπόνηση ( HIIT), ενώ στις υπόλοιπες μελέτες πραγματοποιήθηκαν παιχνίδια σε εσωτερικό ή εξωτερικό χώρο. Φάνηκε λοιπόν από τα αποτελέσματα ορισμένων εκ των μελετών που συμπεριλήφθηκαν πως οι μαθητές που έλαβαν παρεμβάσεις υψηλής έντασης διαλειμματικής προπόνησης στις 6 από τις 11 μελέτες είχαν σημαντικά θετικά αποτελέσματα. Σε ανασκόπηση των 11 μελετών, η πλειονότητα (9 μελέτες) εξέτασε τον ΔΜΣ, με 5 από αυτές να δείχνουν μείωση στις ομάδες παρέμβασης. Η συστολική και διαστολική πίεση μελετήθηκαν σε 6 μελέτες, με σημαντική μείωση στις ομάδες παρέμβασης στις 5. Η αερόβια ικανότητα βελτιώθηκε σε όλες τις 6 μελέτες που την αξιολόγησαν. Η περιφέρεια μέσης και το σπλαχνικό λίπος μειώθηκαν σε 5 μελέτες στις ομάδες παρέμβασης. Ο χρόνος συμμετοχής στη φυσική δραστηριότητα αυξήθηκε σε 5 από τις 6 σχετικές μελέτες. Βελτίωση στη μυϊκή δύναμη παρατηρήθηκε σε 1 μελέτη, ενώ σε 1 άλλη υπήρξε αύξηση στη μέτρια και έντονη δραστηριότητα. Ο HOMA-IR βελτιώθηκε σε 1 μελέτη, ενώ τα τριγλυκερίδια μειώθηκαν σε 2 από τις 5 σχετικές μελέτες. Επίσης, σε 2 μελέτες υπήρξε μείωση της ινσουλίνης. Τα ευρήματα υποδεικνύουν θετική επίδραση στη μείωση της παιδικής παχυσαρκίας, στη βελτίωση της καρδιομεταβολικής υγείας και της συνολικής φυσικής κατάστασης. Ωστόσο, η ετερογένεια στις μεθόδους παρέμβασης και η έλλειψη καθορισμένων πρωτοκόλλων απαιτούν περαιτέρω έρευνα για την ενίσχυση της αξιοπιστίας και της πρακτικής εφαρμογής τους. Συμπεράσματα: Η υψηλής έντασης διαλειμματική προπόνηση (HIIT) φαίνεται να είναι αποτελεσματική ως παρέμβαση και να παρουσιάζει σημαντικά δυνητικά οφέλη για τους μαθητές που πραγματοποιούν το πρόγραμμα αυτό. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ένα κοινό τυποποιημένο σύστημα φυσικής αγωγής. Περεταίρω μελέτες θα πρέπει να διενεργηθούν με τυποποιημένες παρεμβάσεις και αντικειμενικό τρόπο εκτίμησης του οφέλους των μαθητών από αυτές, με στόχο τη γενίκευση των παρεμβάσεων φυσικής άσκησης στην πράξη και την επίτευξη των βέλτιστων αποτελεσμάτων για τους μαθητές. Λέξεις κλειδιά: υψηλής έντασης διαλειμματική προπόνηση, φυσική αγωγή, σχολικό περιβάλλον, παιδική παχυσαρκία.","Introduction: Exercise serves as a means of prevention and treatment for childhood obesity, mental health, and the overall quality of life of children, particularly for those within the school environment who participate in exercise programs during school hours. Collaboration among all stakeholders, including families, educators, and health professionals, is essential for effectively combating childhood obesity through comprehensive programs promoting physical activity. Purpose: This systematic review aimed to evaluate the most recent research evidence regarding the role of school-based exercise interventions in combating and preventing childhood obesity. Methodology: The methodology involved a systematic literature search in electronic databases such as MEDLINE (PubMed), along with a careful review of relevant articles and randomized clinical trials. The selected literature, published within the last five years, focused on school-based interventions involving aerobic exercise, strength training, or a combination of both, as well as small games, excluding dietary interventions. Results: The final analysis included 11 studies involving 4,401 students. The studies were published between 2019 and 2024 and included children aged 0-17 years who participated in school-based exercise programs. Eight studies involved interventions where the intervention group followed both the intervention program and the usual school exercise program, while in three studies, the intervention group followed only the intervention program without participating in the usual school exercise program. In seven studies, the exercise program implemented was high-intensity interval training (HIIT), while the remaining studies involved indoor or outdoor games. The results from six of the 11 studies indicated that students who received high-intensity interval training interventions experienced significant benefits. Across the 11 studies, the majority (9 studies) examined body mass index (BMI), with five of them showing reductions in the intervention groups. Systolic and diastolic blood pressure were assessed in six studies, with five reporting significant reductions in the intervention groups. Aerobic capacity improved in all six studies that evaluated it. Waist circumference and visceral fat were reduced in five studies in the intervention groups. Participation in physical activity increased in five out of six studies that investigated this parameter. Improvements in muscular strength were observed in one study, while another study reported an increase in moderate-to-vigorous physical activity. The HOMA-IR index improved in one study, while triglyceride levels decreased in two out of five studies that assessed them. Additionally, two studies reported reductions in insulin levels. The findings suggest a positive impact on reducing childhood obesity, improving cardiometabolic health, and enhancing overall physical fitness. However, the heterogeneity in intervention methods and the lack of standardized protocols highlight the need for further research to strengthen the reliability and practical application of these interventions. Conclusions: High-intensity interval training (HIIT) appears to be an effective intervention with significant potential benefits for students participating in such programs. However, there is currently no standardized physical education system. Further studies should be conducted using standardized interventions and objective methods to evaluate the benefits for students. The goal is to generalize physical activity interventions in practice and achieve the best possible outcomes for students. Keywords: high-intensity interval training, physical education, school setting, childhood obesity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["H άσκηση ως μέσω πρόληψης και θεραπείας στην παιδική παχυσαρκία εντός σχολικού περιβαλλόντος συστηματική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσουκαλάς Φώτιος","Tsoukalas Fotios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η άσκηση αποτελεί μέσω θεραπείας και πρόληψης για την παιδική παχυσαρκία και ψυχική υγεία των παιδιών, καθώς και για την ποιότητα ζωής τους. Ειδικότερα, αφορά παιδιά που βρίσκονται εντός σχολικού περιβάλλοντος και πραγματοποιούν το πρόγραμμα άσκησης εντός σχολικού ωραρίου. Η συνεργασία όλων των εμπλεκομένων φορέων, από την οικογένεια και τους εκπαιδευτικούς και τους επαγγελματίες υγείας, είναι απαραίτητη για την αποτελεσματική καταπολέμηση της παιδικής παχυσαρκίας μέσω ολοκληρωμένων προγραμμάτων που προάγουν τη σωματική δραστηριότητα. Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση είχε ως στόχο να αξιολογήσει τα πλέον πρόσφατα διαθέσιμα ερευνητικά στοιχεία που αφορούν το ρόλο της άσκησης εντός σχολικού πλαισίου για την καταπολέμηση και την πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας. Μεθοδολογία: Η μεθοδολογία της παρούσας εργασίας αποτελείται από συστηματική βιβλιογραφική αναζήτηση σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων, όπως η MEDLINE (PubMed), καθώς και η προσεκτική αναζήτηση βιβλιογραφίας σε σχετικά με το θέμα μας άρθρα και τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές. Η βιβλιογραφία που επιλέχθηκε ήταν της τελευταίας πενταετίας και αφορούσε παρεμβάσεις εντός σχολικού περιβάλλοντος ασκήσεις, για αερόβια άσκηση ή ασκήσεις ενδυνάμωσης είτε και συνδυασμό αυτών είτε μικρών παιχνιδιών και χωρίς διατροφική παρέμβαση. Αποτελέσματα: Στην τελική ανάλυση συμπεριλήφθηκαν 11 μελέτες, οι οποίες περιλάμβαναν 4401 μαθητές. Οι μελέτες που συμπεριλήφθηκαν δημοσιεύτηκαν μεταξύ 2019 και 2024 και περιλάμβαναν παιδιά ηλικίας από 0-17 ετών που συμμετείχαν σε ενδοσχολικό πρόγραμμα άσκησης. Οχτώ μελέτες αφορούσαν παρεμβάσεις που μαζί με την παρέμβαση η ομάδα που εκτελούσε το πρόγραμμα παρέμβασης ακολουθούσε και το συνήθης πρόγραμμα άσκησης του προγράμματος του σχολείου, 3 μελέτες μόνο δεν ακολούθησαν στην ομάδα παρέμβασης και το συνήθης πρόγραμμα άσκησης του σχολείου αλλά μόνο το πρόγραμμα της παρέμβασης. Σε εφτά μελέτες το πρόγραμμα άσκησης που πραγματοποιήθηκε ήταν υψηλής έντασης διαλειμματική προπόνηση ( HIIT), ενώ στις υπόλοιπες μελέτες πραγματοποιήθηκαν παιχνίδια σε εσωτερικό ή εξωτερικό χώρο. Φάνηκε λοιπόν από τα αποτελέσματα ορισμένων εκ των μελετών που συμπεριλήφθηκαν πως οι μαθητές που έλαβαν παρεμβάσεις υψηλής έντασης διαλειμματικής προπόνησης στις 6 από τις 11 μελέτες είχαν σημαντικά θετικά αποτελέσματα. Σε ανασκόπηση των 11 μελετών, η πλειονότητα (9 μελέτες) εξέτασε τον ΔΜΣ, με 5 από αυτές να δείχνουν μείωση στις ομάδες παρέμβασης. Η συστολική και διαστολική πίεση μελετήθηκαν σε 6 μελέτες, με σημαντική μείωση στις ομάδες παρέμβασης στις 5. Η αερόβια ικανότητα βελτιώθηκε σε όλες τις 6 μελέτες που την αξιολόγησαν. Η περιφέρεια μέσης και το σπλαχνικό λίπος μειώθηκαν σε 5 μελέτες στις ομάδες παρέμβασης. Ο χρόνος συμμετοχής στη φυσική δραστηριότητα αυξήθηκε σε 5 από τις 6 σχετικές μελέτες. Βελτίωση στη μυϊκή δύναμη παρατηρήθηκε σε 1 μελέτη, ενώ σε 1 άλλη υπήρξε αύξηση στη μέτρια και έντονη δραστηριότητα. Ο HOMA-IR βελτιώθηκε σε 1 μελέτη, ενώ τα τριγλυκερίδια μειώθηκαν σε 2 από τις 5 σχετικές μελέτες. Επίσης, σε 2 μελέτες υπήρξε μείωση της ινσουλίνης. Τα ευρήματα υποδεικνύουν θετική επίδραση στη μείωση της παιδικής παχυσαρκίας, στη βελτίωση της καρδιομεταβολικής υγείας και της συνολικής φυσικής κατάστασης. Ωστόσο, η ετερογένεια στις μεθόδους παρέμβασης και η έλλειψη καθορισμένων πρωτοκόλλων απαιτούν περαιτέρω έρευνα για την ενίσχυση της αξιοπιστίας και της πρακτικής εφαρμογής τους. Συμπεράσματα: Η υψηλής έντασης διαλειμματική προπόνηση (HIIT) φαίνεται να είναι αποτελεσματική ως παρέμβαση και να παρουσιάζει σημαντικά δυνητικά οφέλη για τους μαθητές που πραγματοποιούν το πρόγραμμα αυτό. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ένα κοινό τυποποιημένο σύστημα φυσικής αγωγής. Περεταίρω μελέτες θα πρέπει να διενεργηθούν με τυποποιημένες παρεμβάσεις και αντικειμενικό τρόπο εκτίμησης του οφέλους των μαθητών από αυτές, με στόχο τη γενίκευση των παρεμβάσεων φυσικής άσκησης στην πράξη και την επίτευξη των βέλτιστων αποτελεσμάτων για τους μαθητές. Λέξεις κλειδιά: υψηλής έντασης διαλειμματική προπόνηση, φυσική αγωγή, σχολικό περιβάλλον, παιδική παχυσαρκία.","Introduction: Exercise serves as a means of prevention and treatment for childhood obesity, mental health, and the overall quality of life of children, particularly for those within the school environment who participate in exercise programs during school hours. Collaboration among all stakeholders, including families, educators, and health professionals, is essential for effectively combating childhood obesity through comprehensive programs promoting physical activity. Purpose: This systematic review aimed to evaluate the most recent research evidence regarding the role of school-based exercise interventions in combating and preventing childhood obesity. Methodology: The methodology involved a systematic literature search in electronic databases such as MEDLINE (PubMed), along with a careful review of relevant articles and randomized clinical trials. The selected literature, published within the last five years, focused on school-based interventions involving aerobic exercise, strength training, or a combination of both, as well as small games, excluding dietary interventions. Results: The final analysis included 11 studies involving 4,401 students. The studies were published between 2019 and 2024 and included children aged 0-17 years who participated in school-based exercise programs. Eight studies involved interventions where the intervention group followed both the intervention program and the usual school exercise program, while in three studies, the intervention group followed only the intervention program without participating in the usual school exercise program. In seven studies, the exercise program implemented was high-intensity interval training (HIIT), while the remaining studies involved indoor or outdoor games. The results from six of the 11 studies indicated that students who received high-intensity interval training interventions experienced significant benefits. Across the 11 studies, the majority (9 studies) examined body mass index (BMI), with five of them showing reductions in the intervention groups. Systolic and diastolic blood pressure were assessed in six studies, with five reporting significant reductions in the intervention groups. Aerobic capacity improved in all six studies that evaluated it. Waist circumference and visceral fat were reduced in five studies in the intervention groups. Participation in physical activity increased in five out of six studies that investigated this parameter. Improvements in muscular strength were observed in one study, while another study reported an increase in moderate-to-vigorous physical activity. The HOMA-IR index improved in one study, while triglyceride levels decreased in two out of five studies that assessed them. Additionally, two studies reported reductions in insulin levels. The findings suggest a positive impact on reducing childhood obesity, improving cardiometabolic health, and enhancing overall physical fitness. However, the heterogeneity in intervention methods and the lack of standardized protocols highlight the need for further research to strengthen the reliability and practical application of these interventions. Conclusions: High-intensity interval training (HIIT) appears to be an effective intervention with significant potential benefits for students participating in such programs. However, there is currently no standardized physical education system. Further studies should be conducted using standardized interventions and objective methods to evaluate the benefits for students. The goal is to generalize physical activity interventions in practice and achieve the best possible outcomes for students. Keywords: high-intensity interval training, physical education, school setting, childhood obesity."],"dc:identifier":["uoadl:3476299","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476299"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["H άσκηση ως μέσω πρόληψης και θεραπείας στην παιδική παχυσαρκία εντός σχολικού περιβαλλόντος συστηματική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:11Z"}