{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476446"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476446","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ευρωπαϊκό και εθνικό νομοθετικό πλαίσιο για την προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων","abstract":"Τα δάση αποτελούν ζωτικούς πνεύμονες για τον πλανήτη, ρυθμίζοντας το κλίμα, αποθηκεύοντας διοξείδιο του άνθρακα και προσφέροντας καταφύγιο σε πλήθος ειδών. Παράλληλα, παρέχουν πολύτιμους φυσικούς πόρους, προστατεύουν το έδαφος από διάβρωση και συμβάλλουν στην ευημερία των τοπικών κοινοτήτων και της παγκόσμιας οικονομίας. Συνεπώς, η προστασία των δασών αποτελεί κρίσιμο ζήτημα παγκόσμιας σημασίας, με στόχο την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και τη διασφάλιση των οικοσυστημικών υπηρεσιών, δηλαδή των ωφελειών που παρέχουν τα φυσικά οικοσυστήματα στον άνθρωπο και την κοινωνία. Το πλαίσιο προστασίας των δασών διαμορφώνεται σε διεθνές, ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, ακολουθώντας συγκεκριμένες στρατηγικές και νομικές διατάξεις. Σε διεθνές επίπεδο, οι βασικοί μηχανισμοί προστασίας δασών περιλαμβάνουν τη Σύμβαση για τη Βιολογική Ποικιλότητα (1992), που ενισχύει τη βιώσιμη διαχείριση των δασών, και τη Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (UNFCCC), με προγράμματα όπως το REDD+ (Μείωση Εκπομπών από Αποψίλωση και Υποβάθμιση Δασών). Παράλληλα, η Ατζέντα 2030 και οι Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης υπογραμμίζουν τη σημασία της διατήρησης και αποκατάστασης των δασικών οικοσυστημάτων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει υιοθετήσει μια ολοκληρωμένη προσέγγιση μέσω της Δασικής Στρατηγικής της ΕΕ (2021) για το 2030, που στοχεύει στην αύξηση της δασικής κάλυψης και τη βιώσιμη διαχείριση των δασών. Το Ευρωπαϊκό Σχέδιο Δράσης για τα Δάση (2007- 2011) προώθησε πολιτικές για την προστασία των δασών από φυσικές καταστροφές και κλιματικές αλλαγές. Η προστασία των δασών εντάσσεται και στην Κοινή Γεωργική Πολιτική (ΚΓΠ), μέσω χρηματοδοτικών εργαλείων που ενισχύουν τη δασοκομία και την προστασία φυσικών πόρων. Η Πράσινη Συμφωνία της ΕΕ και η Στρατηγική για τη Βιοποικιλότητα επιδιώκουν την αποκατάσταση υποβαθμισμένων δασικών περιοχών. Στην Ελλάδα, η προστασία των δασών κατοχυρώνεται συνταγματικά από το Άρθρο 24 του Συντάγματος, που προβλέπει την υποχρέωση του κράτους για τη διατήρηση του δασικού χαρακτήρα των εκτάσεων. Ο Δασικός Κώδικας και η σχετική δασική νομοθεσία ορίζουν τους κανόνες διαχείρισης και προστασίας των δασών. Σε ποινικό επίπεδο, ο Ποινικός Κώδικας (άρθρα 265 και 266) προβλέπει αυστηρές ποινές για εγκλήματα όπως ο εμπρησμός δασών. Παράλληλα, η Ελλάδα ενσωματώνει ευρωπαϊκές πολιτικές και προγράμματα, αξιοποιώντας χρηματοδοτικά εργαλεία της ΕΕ για την αναδάσωση και την πρόληψη φυσικών καταστροφών. Εν κατακλείδι, η προστασία των δασών απαιτεί συντονισμένες δράσεις σε όλα τα επίπεδα, με σκοπό την προώθηση βιώσιμων πρακτικών και την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προκλήσεων με βάση τα αποτελέσματα της σύγχρονης έρευνας και της καινοτομίας.","abstract_html":"Τα δάση αποτελούν ζωτικούς πνεύμονες για τον πλανήτη, ρυθμίζοντας το κλίμα, αποθηκεύοντας διοξείδιο του άνθρακα και προσφέροντας καταφύγιο σε πλήθος ειδών. Παράλληλα, παρέχουν πολύτιμους φυσικούς πόρους, προστατεύουν το έδαφος από διάβρωση και συμβάλλουν στην ευημερία των τοπικών κοινοτήτων και της παγκόσμιας οικονομίας. Συνεπώς, η προστασία των δασών αποτελεί κρίσιμο ζήτημα παγκόσμιας σημασίας, με στόχο την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και τη διασφάλιση των οικοσυστημικών υπηρεσιών, δηλαδή των ωφελειών που παρέχουν τα φυσικά οικοσυστήματα στον άνθρωπο και την κοινωνία. Το πλαίσιο προστασίας των δασών διαμορφώνεται σε διεθνές, ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, ακολουθώντας συγκεκριμένες στρατηγικές και νομικές διατάξεις. Σε διεθνές επίπεδο, οι βασικοί μηχανισμοί προστασίας δασών περιλαμβάνουν τη Σύμβαση για τη Βιολογική Ποικιλότητα (1992), που ενισχύει τη βιώσιμη διαχείριση των δασών, και τη Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (UNFCCC), με προγράμματα όπως το REDD+ (Μείωση Εκπομπών από Αποψίλωση και Υποβάθμιση Δασών). Παράλληλα, η Ατζέντα 2030 και οι Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης υπογραμμίζουν τη σημασία της διατήρησης και αποκατάστασης των δασικών οικοσυστημάτων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει υιοθετήσει μια ολοκληρωμένη προσέγγιση μέσω της Δασικής Στρατηγικής της ΕΕ (2021) για το 2030, που στοχεύει στην αύξηση της δασικής κάλυψης και τη βιώσιμη διαχείριση των δασών. Το Ευρωπαϊκό Σχέδιο Δράσης για τα Δάση (2007- 2011) προώθησε πολιτικές για την προστασία των δασών από φυσικές καταστροφές και κλιματικές αλλαγές. Η προστασία των δασών εντάσσεται και στην Κοινή Γεωργική Πολιτική (ΚΓΠ), μέσω χρηματοδοτικών εργαλείων που ενισχύουν τη δασοκομία και την προστασία φυσικών πόρων. Η Πράσινη Συμφωνία της ΕΕ και η Στρατηγική για τη Βιοποικιλότητα επιδιώκουν την αποκατάσταση υποβαθμισμένων δασικών περιοχών. Στην Ελλάδα, η προστασία των δασών κατοχυρώνεται συνταγματικά από το Άρθρο 24 του Συντάγματος, που προβλέπει την υποχρέωση του κράτους για τη διατήρηση του δασικού χαρακτήρα των εκτάσεων. Ο Δασικός Κώδικας και η σχετική δασική νομοθεσία ορίζουν τους κανόνες διαχείρισης και προστασίας των δασών. Σε ποινικό επίπεδο, ο Ποινικός Κώδικας (άρθρα 265 και 266) προβλέπει αυστηρές ποινές για εγκλήματα όπως ο εμπρησμός δασών. Παράλληλα, η Ελλάδα ενσωματώνει ευρωπαϊκές πολιτικές και προγράμματα, αξιοποιώντας χρηματοδοτικά εργαλεία της ΕΕ για την αναδάσωση και την πρόληψη φυσικών καταστροφών. Εν κατακλείδι, η προστασία των δασών απαιτεί συντονισμένες δράσεις σε όλα τα επίπεδα, με σκοπό την προώθηση βιώσιμων πρακτικών και την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προκλήσεων με βάση τα αποτελέσματα της σύγχρονης έρευνας και της καινοτομίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουτούπης Δημήτριος","Koutoupis Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:13Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476446"],"render_values":[{"text":"uoadl:3476446","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476446","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476446","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3476446","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουτούπης Δημήτριος","Koutoupis Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476446","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476446"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα δάση αποτελούν ζωτικούς πνεύμονες για τον πλανήτη, ρυθμίζοντας το κλίμα, αποθηκεύοντας διοξείδιο του άνθρακα και προσφέροντας καταφύγιο σε πλήθος ειδών. Παράλληλα, παρέχουν πολύτιμους φυσικούς πόρους, προστατεύουν το έδαφος από διάβρωση και συμβάλλουν στην ευημερία των τοπικών κοινοτήτων και της παγκόσμιας οικονομίας. Συνεπώς, η προστασία των δασών αποτελεί κρίσιμο ζήτημα παγκόσμιας σημασίας, με στόχο την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και τη διασφάλιση των οικοσυστημικών υπηρεσιών, δηλαδή των ωφελειών που παρέχουν τα φυσικά οικοσυστήματα στον άνθρωπο και την κοινωνία. Το πλαίσιο προστασίας των δασών διαμορφώνεται σε διεθνές, ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, ακολουθώντας συγκεκριμένες στρατηγικές και νομικές διατάξεις. Σε διεθνές επίπεδο, οι βασικοί μηχανισμοί προστασίας δασών περιλαμβάνουν τη Σύμβαση για τη Βιολογική Ποικιλότητα (1992), που ενισχύει τη βιώσιμη διαχείριση των δασών, και τη Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (UNFCCC), με προγράμματα όπως το REDD+ (Μείωση Εκπομπών από Αποψίλωση και Υποβάθμιση Δασών). Παράλληλα, η Ατζέντα 2030 και οι Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης υπογραμμίζουν τη σημασία της διατήρησης και αποκατάστασης των δασικών οικοσυστημάτων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει υιοθετήσει μια ολοκληρωμένη προσέγγιση μέσω της Δασικής Στρατηγικής της ΕΕ (2021) για το 2030, που στοχεύει στην αύξηση της δασικής κάλυψης και τη βιώσιμη διαχείριση των δασών. Το Ευρωπαϊκό Σχέδιο Δράσης για τα Δάση (2007- 2011) προώθησε πολιτικές για την προστασία των δασών από φυσικές καταστροφές και κλιματικές αλλαγές. Η προστασία των δασών εντάσσεται και στην Κοινή Γεωργική Πολιτική (ΚΓΠ), μέσω χρηματοδοτικών εργαλείων που ενισχύουν τη δασοκομία και την προστασία φυσικών πόρων. Η Πράσινη Συμφωνία της ΕΕ και η Στρατηγική για τη Βιοποικιλότητα επιδιώκουν την αποκατάσταση υποβαθμισμένων δασικών περιοχών. Στην Ελλάδα, η προστασία των δασών κατοχυρώνεται συνταγματικά από το Άρθρο 24 του Συντάγματος, που προβλέπει την υποχρέωση του κράτους για τη διατήρηση του δασικού χαρακτήρα των εκτάσεων. Ο Δασικός Κώδικας και η σχετική δασική νομοθεσία ορίζουν τους κανόνες διαχείρισης και προστασίας των δασών. Σε ποινικό επίπεδο, ο Ποινικός Κώδικας (άρθρα 265 και 266) προβλέπει αυστηρές ποινές για εγκλήματα όπως ο εμπρησμός δασών. Παράλληλα, η Ελλάδα ενσωματώνει ευρωπαϊκές πολιτικές και προγράμματα, αξιοποιώντας χρηματοδοτικά εργαλεία της ΕΕ για την αναδάσωση και την πρόληψη φυσικών καταστροφών. Εν κατακλείδι, η προστασία των δασών απαιτεί συντονισμένες δράσεις σε όλα τα επίπεδα, με σκοπό την προώθηση βιώσιμων πρακτικών και την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προκλήσεων με βάση τα αποτελέσματα της σύγχρονης έρευνας και της καινοτομίας.","Forests serve as vital lungs for the planet, regulating the climate, storing carbon dioxide, and providing shelter for numerous species. At the same time, they offer valuable natural resources, protect the soil from erosion, and contribute to the well-being of local communities and the global economy. Therefore, the protection of forests is a crucial issue of global significance, aiming to tackle climate change, preserve biodiversity, and safeguard ecosystem services—that is, the benefits that natural ecosystems provide to humans and society. The framework for forest protection is shaped at international, European, and national levels, following specific strategies and legal provisions. At the international level, the main mechanisms for forest protection include the Convention on Biological Diversity (1992), which promotes the sustainable management of forests, and the United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC), with programs such as REDD+ (Reducing Emissions from Deforestation and Forest Degradation). Additionally, the 2030 Agenda and the Sustainable Development Goals highlight the importance of conserving and restoring forest ecosystems. The European Union has adopted a comprehensive approach through the EU Forest Strategy (2021) for 2030, which aims to increase forest cover and promote sustainable forest management. The EU Forest Action Plan (2007-2011) advanced policies to protect forests from natural disasters and climate change. Forest protection is also integrated into the Common Agricultural Policy (CAP) through financial instruments that support forestry and the protection of natural resources. The EU Green Deal and the Biodiversity Strategy seek to restore degraded forest areas. In Greece, the protection of forests is constitutionally safeguarded by Article 24 of the Constitution, which mandates the state’s obligation to preserve the forested nature of land areas. The Forest Code and related forestry legislation define the rules for forest management and protection. At the criminal level, the Penal Code (Articles 265 and 266) imposes strict penalties for crimes such as forest arson. Additionally, Greece incorporates European policies and programs, utilizing EU financial tools for reforestation and disaster prevention. In conclusion, forest protection requires coordinated actions at all levels to promote sustainable practices and address environmental challenges based on modern research and innovation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ευρωπαϊκό και εθνικό νομοθετικό πλαίσιο για την προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουτούπης Δημήτριος","Koutoupis Dimitrios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Τα δάση αποτελούν ζωτικούς πνεύμονες για τον πλανήτη, ρυθμίζοντας το κλίμα, αποθηκεύοντας διοξείδιο του άνθρακα και προσφέροντας καταφύγιο σε πλήθος ειδών. Παράλληλα, παρέχουν πολύτιμους φυσικούς πόρους, προστατεύουν το έδαφος από διάβρωση και συμβάλλουν στην ευημερία των τοπικών κοινοτήτων και της παγκόσμιας οικονομίας. Συνεπώς, η προστασία των δασών αποτελεί κρίσιμο ζήτημα παγκόσμιας σημασίας, με στόχο την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και τη διασφάλιση των οικοσυστημικών υπηρεσιών, δηλαδή των ωφελειών που παρέχουν τα φυσικά οικοσυστήματα στον άνθρωπο και την κοινωνία. Το πλαίσιο προστασίας των δασών διαμορφώνεται σε διεθνές, ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, ακολουθώντας συγκεκριμένες στρατηγικές και νομικές διατάξεις. Σε διεθνές επίπεδο, οι βασικοί μηχανισμοί προστασίας δασών περιλαμβάνουν τη Σύμβαση για τη Βιολογική Ποικιλότητα (1992), που ενισχύει τη βιώσιμη διαχείριση των δασών, και τη Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (UNFCCC), με προγράμματα όπως το REDD+ (Μείωση Εκπομπών από Αποψίλωση και Υποβάθμιση Δασών). Παράλληλα, η Ατζέντα 2030 και οι Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης υπογραμμίζουν τη σημασία της διατήρησης και αποκατάστασης των δασικών οικοσυστημάτων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει υιοθετήσει μια ολοκληρωμένη προσέγγιση μέσω της Δασικής Στρατηγικής της ΕΕ (2021) για το 2030, που στοχεύει στην αύξηση της δασικής κάλυψης και τη βιώσιμη διαχείριση των δασών. Το Ευρωπαϊκό Σχέδιο Δράσης για τα Δάση (2007- 2011) προώθησε πολιτικές για την προστασία των δασών από φυσικές καταστροφές και κλιματικές αλλαγές. Η προστασία των δασών εντάσσεται και στην Κοινή Γεωργική Πολιτική (ΚΓΠ), μέσω χρηματοδοτικών εργαλείων που ενισχύουν τη δασοκομία και την προστασία φυσικών πόρων. Η Πράσινη Συμφωνία της ΕΕ και η Στρατηγική για τη Βιοποικιλότητα επιδιώκουν την αποκατάσταση υποβαθμισμένων δασικών περιοχών. Στην Ελλάδα, η προστασία των δασών κατοχυρώνεται συνταγματικά από το Άρθρο 24 του Συντάγματος, που προβλέπει την υποχρέωση του κράτους για τη διατήρηση του δασικού χαρακτήρα των εκτάσεων. Ο Δασικός Κώδικας και η σχετική δασική νομοθεσία ορίζουν τους κανόνες διαχείρισης και προστασίας των δασών. Σε ποινικό επίπεδο, ο Ποινικός Κώδικας (άρθρα 265 και 266) προβλέπει αυστηρές ποινές για εγκλήματα όπως ο εμπρησμός δασών. Παράλληλα, η Ελλάδα ενσωματώνει ευρωπαϊκές πολιτικές και προγράμματα, αξιοποιώντας χρηματοδοτικά εργαλεία της ΕΕ για την αναδάσωση και την πρόληψη φυσικών καταστροφών. Εν κατακλείδι, η προστασία των δασών απαιτεί συντονισμένες δράσεις σε όλα τα επίπεδα, με σκοπό την προώθηση βιώσιμων πρακτικών και την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προκλήσεων με βάση τα αποτελέσματα της σύγχρονης έρευνας και της καινοτομίας.","Forests serve as vital lungs for the planet, regulating the climate, storing carbon dioxide, and providing shelter for numerous species. At the same time, they offer valuable natural resources, protect the soil from erosion, and contribute to the well-being of local communities and the global economy. Therefore, the protection of forests is a crucial issue of global significance, aiming to tackle climate change, preserve biodiversity, and safeguard ecosystem services—that is, the benefits that natural ecosystems provide to humans and society. The framework for forest protection is shaped at international, European, and national levels, following specific strategies and legal provisions. At the international level, the main mechanisms for forest protection include the Convention on Biological Diversity (1992), which promotes the sustainable management of forests, and the United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC), with programs such as REDD+ (Reducing Emissions from Deforestation and Forest Degradation). Additionally, the 2030 Agenda and the Sustainable Development Goals highlight the importance of conserving and restoring forest ecosystems. The European Union has adopted a comprehensive approach through the EU Forest Strategy (2021) for 2030, which aims to increase forest cover and promote sustainable forest management. The EU Forest Action Plan (2007-2011) advanced policies to protect forests from natural disasters and climate change. Forest protection is also integrated into the Common Agricultural Policy (CAP) through financial instruments that support forestry and the protection of natural resources. The EU Green Deal and the Biodiversity Strategy seek to restore degraded forest areas. In Greece, the protection of forests is constitutionally safeguarded by Article 24 of the Constitution, which mandates the state’s obligation to preserve the forested nature of land areas. The Forest Code and related forestry legislation define the rules for forest management and protection. At the criminal level, the Penal Code (Articles 265 and 266) imposes strict penalties for crimes such as forest arson. Additionally, Greece incorporates European policies and programs, utilizing EU financial tools for reforestation and disaster prevention. In conclusion, forest protection requires coordinated actions at all levels to promote sustainable practices and address environmental challenges based on modern research and innovation."],"dc:identifier":["uoadl:3476446","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476446"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ευρωπαϊκό και εθνικό νομοθετικό πλαίσιο για την προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:13Z"}