{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476500"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476500","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αυτό-αξιολόγηση φυσικής κατάστασης, ποιότητας ζωής και αυτονομίας μετά τη νόσηση από COVID-19","abstract":"Η νόσος COVID-19 έχει προκαλέσει παγκόσμια πανδημία, και ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών αναπτύσσει το σύνδρομο Long COVID, το οποίο χαρακτηρίζεται από επίμονα συμπτώματα που συνεχίζονται μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση της νόσου. Το σύνδρομο Long COVID αποτελεί μια κύρια αιτία νοσηρότητας. Οι ασθενείς ενδέχεται να υποφέρουν από εξουθενωτικά συμπτώματα που αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια ή μετά από λοίμωξη από τον ιό SARS-CoV-2. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να διερευνήσει την επίδραση του συνδρόμου Long COVID στην αυτοαξιολόγηση της φυσικής κατάστασης, της ποιότητας ζωής και της αυτονομίας των ασθενών που έχουν αναρρώσει από COVID-19. Επιπλέον, αποσκοπεί στον εντοπισμό και την κατανόηση των κοινών συμπτωμάτων και δυσχεριών στην καθημερινότητα που επιμένουν για διάστημα μεγαλύτερο των 12 εβδομάδων μετά την ανάρρωση, όπως η κόπωση, οι δυσκολίες στην αναπνοή, οι ψυχολογικές επιπτώσεις και η μειωμένη λειτουργικότητα στην καθημερινή ζωή. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή 188 ατόμων μέσω ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου που περιλάμβανε δημογραφικά στοιχεία, ιατρικό ιστορικό και αξιολόγηση της ποιότητας ζωής. Χρησιμοποιήθηκαν σταθμισμένα αυτοαναφερόμενα εργαλεία αξιολόγησης για την εκτίμηση της ποιότητας ζωής (SF-36), της κόπωσης (Multidimensional Fatigue Inventory – MFI-20) και της ποιότητας του ύπνου (Pittsburgh Sleep Quality Index – PSQI). Η διάμεση περίοδος από τη νόσηση COVID-19 ήταν 6,57 μήνες. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ότι η κόπωση αποτελεί κεντρικό χαρακτηριστικό του συνδρόμου, με σημαντική συσχέτιση με τη σωματική λειτουργία (ρ = -0,61, p < 0,001). Παράλληλα, η ποιότητα ύπνου (PSQI) σχετίστηκε αρνητικά με τη γενική υγεία (ρ = -0,53, p < 0,001). Οι γυναίκες ανέφεραν υψηλότερα επίπεδα κόπωσης (p = 0,043) και ψυχολογικών συμπτωμάτων (p = 0,003), ενώ οι άνδρες εμφάνισαν αυξημένο BMI (ρ = 0,494, p < 0,001). Η κοινωνικότητα επίσης φάνηκε να μειώνεται στους 6-12 μήνες μετά τη νόσηση (p = 0,01), ενώ η καθυστέρηση ύπνου (p = 0,002) και η ημερήσια δυσλειτουργία (p = 0,025) αυξήθηκαν σημαντικά. Η ανάλυση παλινδρόμησης δεν ανέδειξε επαρκείς προβλεπτικούς παράγοντες για την κόπωση, την ποιότητα ζωής και την ποιότητα ύπνου. Συμπερασματικά, τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι ένα σημαντικό τμήμα των συμμετεχόντων εξακολουθεί να αντιμετωπίζει συμπτώματα σωματικής και ψυχικής κόπωσης, διαταραχές ύπνου και μειωμένη κοινωνική λειτουργικότητα αρκετούς μήνες μετά την ανάρρωση. Σε επίπεδο συμπτωματολογίας, αναδείχθηκε μια ομάδα ατόμων που παρουσίασε επίμονα ή νεοεμφανιζόμενα προβλήματα όπως ζάλη, μυϊκή δυσκαμψία, κεφαλαλγίες, αδυναμία των άκρων ή δυσκολίες συγκέντρωσης. Οι θετικές συσχετίσεις μεταξύ αυτών των συμπτωμάτων υπογραμμίζουν τον πολυπαραγοντικό χαρακτήρα του Long COVID.","abstract_html":"Η νόσος COVID-19 έχει προκαλέσει παγκόσμια πανδημία, και ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών αναπτύσσει το σύνδρομο Long COVID, το οποίο χαρακτηρίζεται από επίμονα συμπτώματα που συνεχίζονται μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση της νόσου. Το σύνδρομο Long COVID αποτελεί μια κύρια αιτία νοσηρότητας. Οι ασθενείς ενδέχεται να υποφέρουν από εξουθενωτικά συμπτώματα που αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια ή μετά από λοίμωξη από τον ιό SARS-CoV-2. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να διερευνήσει την επίδραση του συνδρόμου Long COVID στην αυτοαξιολόγηση της φυσικής κατάστασης, της ποιότητας ζωής και της αυτονομίας των ασθενών που έχουν αναρρώσει από COVID-19. Επιπλέον, αποσκοπεί στον εντοπισμό και την κατανόηση των κοινών συμπτωμάτων και δυσχεριών στην καθημερινότητα που επιμένουν για διάστημα μεγαλύτερο των 12 εβδομάδων μετά την ανάρρωση, όπως η κόπωση, οι δυσκολίες στην αναπνοή, οι ψυχολογικές επιπτώσεις και η μειωμένη λειτουργικότητα στην καθημερινή ζωή. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή 188 ατόμων μέσω ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου που περιλάμβανε δημογραφικά στοιχεία, ιατρικό ιστορικό και αξιολόγηση της ποιότητας ζωής. Χρησιμοποιήθηκαν σταθμισμένα αυτοαναφερόμενα εργαλεία αξιολόγησης για την εκτίμηση της ποιότητας ζωής (SF-36), της κόπωσης (Multidimensional Fatigue Inventory – MFI-20) και της ποιότητας του ύπνου (Pittsburgh Sleep Quality Index – PSQI). Η διάμεση περίοδος από τη νόσηση COVID-19 ήταν 6,57 μήνες. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ότι η κόπωση αποτελεί κεντρικό χαρακτηριστικό του συνδρόμου, με σημαντική συσχέτιση με τη σωματική λειτουργία (ρ = -0,61, p &lt; 0,001). Παράλληλα, η ποιότητα ύπνου (PSQI) σχετίστηκε αρνητικά με τη γενική υγεία (ρ = -0,53, p &lt; 0,001). Οι γυναίκες ανέφεραν υψηλότερα επίπεδα κόπωσης (p = 0,043) και ψυχολογικών συμπτωμάτων (p = 0,003), ενώ οι άνδρες εμφάνισαν αυξημένο BMI (ρ = 0,494, p &lt; 0,001). Η κοινωνικότητα επίσης φάνηκε να μειώνεται στους 6-12 μήνες μετά τη νόσηση (p = 0,01), ενώ η καθυστέρηση ύπνου (p = 0,002) και η ημερήσια δυσλειτουργία (p = 0,025) αυξήθηκαν σημαντικά. Η ανάλυση παλινδρόμησης δεν ανέδειξε επαρκείς προβλεπτικούς παράγοντες για την κόπωση, την ποιότητα ζωής και την ποιότητα ύπνου. Συμπερασματικά, τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι ένα σημαντικό τμήμα των συμμετεχόντων εξακολουθεί να αντιμετωπίζει συμπτώματα σωματικής και ψυχικής κόπωσης, διαταραχές ύπνου και μειωμένη κοινωνική λειτουργικότητα αρκετούς μήνες μετά την ανάρρωση. Σε επίπεδο συμπτωματολογίας, αναδείχθηκε μια ομάδα ατόμων που παρουσίασε επίμονα ή νεοεμφανιζόμενα προβλήματα όπως ζάλη, μυϊκή δυσκαμψία, κεφαλαλγίες, αδυναμία των άκρων ή δυσκολίες συγκέντρωσης. Οι θετικές συσχετίσεις μεταξύ αυτών των συμπτωμάτων υπογραμμίζουν τον πολυπαραγοντικό χαρακτήρα του Long COVID.","abstract_has_math":false,"creators":["Κονδύλη Ήλια-Μαρία","Kondyli Ilia-Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476500"],"render_values":[{"text":"uoadl:3476500","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476500","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476500","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3476500","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κονδύλη Ήλια-Μαρία","Kondyli Ilia-Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476500","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476500"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η νόσος COVID-19 έχει προκαλέσει παγκόσμια πανδημία, και ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών αναπτύσσει το σύνδρομο Long COVID, το οποίο χαρακτηρίζεται από επίμονα συμπτώματα που συνεχίζονται μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση της νόσου. Το σύνδρομο Long COVID αποτελεί μια κύρια αιτία νοσηρότητας. Οι ασθενείς ενδέχεται να υποφέρουν από εξουθενωτικά συμπτώματα που αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια ή μετά από λοίμωξη από τον ιό SARS-CoV-2. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να διερευνήσει την επίδραση του συνδρόμου Long COVID στην αυτοαξιολόγηση της φυσικής κατάστασης, της ποιότητας ζωής και της αυτονομίας των ασθενών που έχουν αναρρώσει από COVID-19. Επιπλέον, αποσκοπεί στον εντοπισμό και την κατανόηση των κοινών συμπτωμάτων και δυσχεριών στην καθημερινότητα που επιμένουν για διάστημα μεγαλύτερο των 12 εβδομάδων μετά την ανάρρωση, όπως η κόπωση, οι δυσκολίες στην αναπνοή, οι ψυχολογικές επιπτώσεις και η μειωμένη λειτουργικότητα στην καθημερινή ζωή. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή 188 ατόμων μέσω ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου που περιλάμβανε δημογραφικά στοιχεία, ιατρικό ιστορικό και αξιολόγηση της ποιότητας ζωής. Χρησιμοποιήθηκαν σταθμισμένα αυτοαναφερόμενα εργαλεία αξιολόγησης για την εκτίμηση της ποιότητας ζωής (SF-36), της κόπωσης (Multidimensional Fatigue Inventory – MFI-20) και της ποιότητας του ύπνου (Pittsburgh Sleep Quality Index – PSQI). Η διάμεση περίοδος από τη νόσηση COVID-19 ήταν 6,57 μήνες. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ότι η κόπωση αποτελεί κεντρικό χαρακτηριστικό του συνδρόμου, με σημαντική συσχέτιση με τη σωματική λειτουργία (ρ = -0,61, p < 0,001). Παράλληλα, η ποιότητα ύπνου (PSQI) σχετίστηκε αρνητικά με τη γενική υγεία (ρ = -0,53, p < 0,001). Οι γυναίκες ανέφεραν υψηλότερα επίπεδα κόπωσης (p = 0,043) και ψυχολογικών συμπτωμάτων (p = 0,003), ενώ οι άνδρες εμφάνισαν αυξημένο BMI (ρ = 0,494, p < 0,001). Η κοινωνικότητα επίσης φάνηκε να μειώνεται στους 6-12 μήνες μετά τη νόσηση (p = 0,01), ενώ η καθυστέρηση ύπνου (p = 0,002) και η ημερήσια δυσλειτουργία (p = 0,025) αυξήθηκαν σημαντικά. Η ανάλυση παλινδρόμησης δεν ανέδειξε επαρκείς προβλεπτικούς παράγοντες για την κόπωση, την ποιότητα ζωής και την ποιότητα ύπνου. Συμπερασματικά, τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι ένα σημαντικό τμήμα των συμμετεχόντων εξακολουθεί να αντιμετωπίζει συμπτώματα σωματικής και ψυχικής κόπωσης, διαταραχές ύπνου και μειωμένη κοινωνική λειτουργικότητα αρκετούς μήνες μετά την ανάρρωση. Σε επίπεδο συμπτωματολογίας, αναδείχθηκε μια ομάδα ατόμων που παρουσίασε επίμονα ή νεοεμφανιζόμενα προβλήματα όπως ζάλη, μυϊκή δυσκαμψία, κεφαλαλγίες, αδυναμία των άκρων ή δυσκολίες συγκέντρωσης. Οι θετικές συσχετίσεις μεταξύ αυτών των συμπτωμάτων υπογραμμίζουν τον πολυπαραγοντικό χαρακτήρα του Long COVID.","COVID-19 has caused a global pandemic, and a significant percentage of patients develop Long COVID syndrome, characterized by persistent symptoms that continue after recovery from the acute phase of the disease. Long COVID syndrome represents a major cause of morbidity, with patients potentially suffering from debilitating symptoms that emerge during or after infection with the SARS-CoV-2 virus. The purpose of this study is to investigate the impact of Long COVID syndrome on self-assessed physical fitness, quality of life, and autonomy in patients who have recovered from COVID-19. Additionally, it aims to identify and understand common symptoms and challenges in daily life that persist for more than 12 weeks post-recovery, such as fatigue, breathing difficulties, psychological effects, and reduced daily functionality. The research involved 188 participants who completed an online questionnaire comprising demographic data, medical history, and quality-of-life assessment. Standardized self-reported evaluation tools were used to assess quality of life (SF-36), fatigue (Multidimensional Fatigue Inventory – MFI-20), and sleep quality (Pittsburgh Sleep Quality Index – PSQI). The median period since COVID-19 infection was 6.57 months. The results highlighted fatigue as a central feature of the syndrome, significantly correlated with physical functioning (ρ = -0.61, p < 0.001). Additionally, sleep quality (PSQI) was negatively associated with general health (ρ = -0.53, p < 0.001). Women reported higher levels of fatigue (p = 0.043) and psychological symptoms (p = 0.003), whereas men exhibited an increased BMI (ρ = 0.494, p < 0.001). Social functioning was also found to decrease 6–12 months post-infection (p = 0.01), while sleep onset delay (p = 0.002) and daytime dysfunction (p = 0.025) significantly increased. Regression analysis did not reveal sufficient predictive factors for fatigue, quality of life, or sleep quality. In conclusion, the findings demonstrate that a significant proportion of participants continue to experience symptoms of physical and mental fatigue, sleep disturbances, and reduced social functioning several months after recovery. Symptomatically, a subset of individuals displayed persistent or newly developed issues such as dizziness, muscle stiffness, headaches, limb weakness, or concentration difficulties. The positive correlations among these symptoms underscore the multifactorial nature of Long COVID."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αυτό-αξιολόγηση φυσικής κατάστασης, ποιότητας ζωής και αυτονομίας μετά τη νόσηση από COVID-19"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κονδύλη Ήλια-Μαρία","Kondyli Ilia-Maria"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η νόσος COVID-19 έχει προκαλέσει παγκόσμια πανδημία, και ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών αναπτύσσει το σύνδρομο Long COVID, το οποίο χαρακτηρίζεται από επίμονα συμπτώματα που συνεχίζονται μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση της νόσου. Το σύνδρομο Long COVID αποτελεί μια κύρια αιτία νοσηρότητας. Οι ασθενείς ενδέχεται να υποφέρουν από εξουθενωτικά συμπτώματα που αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια ή μετά από λοίμωξη από τον ιό SARS-CoV-2. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να διερευνήσει την επίδραση του συνδρόμου Long COVID στην αυτοαξιολόγηση της φυσικής κατάστασης, της ποιότητας ζωής και της αυτονομίας των ασθενών που έχουν αναρρώσει από COVID-19. Επιπλέον, αποσκοπεί στον εντοπισμό και την κατανόηση των κοινών συμπτωμάτων και δυσχεριών στην καθημερινότητα που επιμένουν για διάστημα μεγαλύτερο των 12 εβδομάδων μετά την ανάρρωση, όπως η κόπωση, οι δυσκολίες στην αναπνοή, οι ψυχολογικές επιπτώσεις και η μειωμένη λειτουργικότητα στην καθημερινή ζωή. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή 188 ατόμων μέσω ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου που περιλάμβανε δημογραφικά στοιχεία, ιατρικό ιστορικό και αξιολόγηση της ποιότητας ζωής. Χρησιμοποιήθηκαν σταθμισμένα αυτοαναφερόμενα εργαλεία αξιολόγησης για την εκτίμηση της ποιότητας ζωής (SF-36), της κόπωσης (Multidimensional Fatigue Inventory – MFI-20) και της ποιότητας του ύπνου (Pittsburgh Sleep Quality Index – PSQI). Η διάμεση περίοδος από τη νόσηση COVID-19 ήταν 6,57 μήνες. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ότι η κόπωση αποτελεί κεντρικό χαρακτηριστικό του συνδρόμου, με σημαντική συσχέτιση με τη σωματική λειτουργία (ρ = -0,61, p < 0,001). Παράλληλα, η ποιότητα ύπνου (PSQI) σχετίστηκε αρνητικά με τη γενική υγεία (ρ = -0,53, p < 0,001). Οι γυναίκες ανέφεραν υψηλότερα επίπεδα κόπωσης (p = 0,043) και ψυχολογικών συμπτωμάτων (p = 0,003), ενώ οι άνδρες εμφάνισαν αυξημένο BMI (ρ = 0,494, p < 0,001). Η κοινωνικότητα επίσης φάνηκε να μειώνεται στους 6-12 μήνες μετά τη νόσηση (p = 0,01), ενώ η καθυστέρηση ύπνου (p = 0,002) και η ημερήσια δυσλειτουργία (p = 0,025) αυξήθηκαν σημαντικά. Η ανάλυση παλινδρόμησης δεν ανέδειξε επαρκείς προβλεπτικούς παράγοντες για την κόπωση, την ποιότητα ζωής και την ποιότητα ύπνου. Συμπερασματικά, τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι ένα σημαντικό τμήμα των συμμετεχόντων εξακολουθεί να αντιμετωπίζει συμπτώματα σωματικής και ψυχικής κόπωσης, διαταραχές ύπνου και μειωμένη κοινωνική λειτουργικότητα αρκετούς μήνες μετά την ανάρρωση. Σε επίπεδο συμπτωματολογίας, αναδείχθηκε μια ομάδα ατόμων που παρουσίασε επίμονα ή νεοεμφανιζόμενα προβλήματα όπως ζάλη, μυϊκή δυσκαμψία, κεφαλαλγίες, αδυναμία των άκρων ή δυσκολίες συγκέντρωσης. Οι θετικές συσχετίσεις μεταξύ αυτών των συμπτωμάτων υπογραμμίζουν τον πολυπαραγοντικό χαρακτήρα του Long COVID.","COVID-19 has caused a global pandemic, and a significant percentage of patients develop Long COVID syndrome, characterized by persistent symptoms that continue after recovery from the acute phase of the disease. Long COVID syndrome represents a major cause of morbidity, with patients potentially suffering from debilitating symptoms that emerge during or after infection with the SARS-CoV-2 virus. The purpose of this study is to investigate the impact of Long COVID syndrome on self-assessed physical fitness, quality of life, and autonomy in patients who have recovered from COVID-19. Additionally, it aims to identify and understand common symptoms and challenges in daily life that persist for more than 12 weeks post-recovery, such as fatigue, breathing difficulties, psychological effects, and reduced daily functionality. The research involved 188 participants who completed an online questionnaire comprising demographic data, medical history, and quality-of-life assessment. Standardized self-reported evaluation tools were used to assess quality of life (SF-36), fatigue (Multidimensional Fatigue Inventory – MFI-20), and sleep quality (Pittsburgh Sleep Quality Index – PSQI). The median period since COVID-19 infection was 6.57 months. The results highlighted fatigue as a central feature of the syndrome, significantly correlated with physical functioning (ρ = -0.61, p < 0.001). Additionally, sleep quality (PSQI) was negatively associated with general health (ρ = -0.53, p < 0.001). Women reported higher levels of fatigue (p = 0.043) and psychological symptoms (p = 0.003), whereas men exhibited an increased BMI (ρ = 0.494, p < 0.001). Social functioning was also found to decrease 6–12 months post-infection (p = 0.01), while sleep onset delay (p = 0.002) and daytime dysfunction (p = 0.025) significantly increased. Regression analysis did not reveal sufficient predictive factors for fatigue, quality of life, or sleep quality. In conclusion, the findings demonstrate that a significant proportion of participants continue to experience symptoms of physical and mental fatigue, sleep disturbances, and reduced social functioning several months after recovery. Symptomatically, a subset of individuals displayed persistent or newly developed issues such as dizziness, muscle stiffness, headaches, limb weakness, or concentration difficulties. The positive correlations among these symptoms underscore the multifactorial nature of Long COVID."],"dc:identifier":["uoadl:3476500","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476500"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αυτό-αξιολόγηση φυσικής κατάστασης, ποιότητας ζωής και αυτονομίας μετά τη νόσηση από COVID-19"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:13Z"}