{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476518"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476518","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η διερεύνηση του επιπέδου του εργασιακού άγχους και της κατάθλιψης στους ελεύθερους επαγγελματίες: συγκριτική μελέτη του δικηγορικου και των λοιπών επαγγελμάτων","abstract":"Εισαγωγή: Οι δικηγόροι καλούνται συχνά να αντιμετωπίσουν διάφορες προκλήσεις κατά την άσκηση του επαγγέλματός τους, όπως απαιτητικούς πελάτες, ασφυκτικές προθεσμίες, ηθικά διλήμματα, εξαντλητικά εργασιακά ωράρια, αναντιστοιχία οικονομικών απολαβών και κόπου εργασίας κ.α. Συχνά οι απαιτήσεις αυτές οδηγούν σε ψυχοπιεστικές καταστάσεις οι οποίες συμβάλλουν στην αύξηση του άγχους και κατάθλιψης σε αυτήν την ομάδα επαγγελματιών. Σκοπός: Η παρούσα διπλωματική εργασία μελετά την εμφάνιση άγχους και της κατάθλιψης στους δικηγόρους κατά την άσκηση του επαγγέλματός τους. Μέθοδος: Το μέγεθος του δείγματος περιλαμβάνει 147 συμμετέχοντες. Απεστάλησαν ηλεκτρονικώς ερωτηματολόγια σε μάχιμους δικηγόρους της Θεσσαλονίκης και σε ενεργούς ελεύθερους επαγγελματίες τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που εργάζονται στην ανωτέρω πόλη. 89 συμμετέχοντες ήταν δικηγόροι και 58 λοιποί ελεύθεροι επαγγελματίες. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση ψυχομετρικών εργαλείων, τα οποία χορηγήθηκαν ανώνυμα στους συμμετέχοντες και συγκεκριμένα το Ερωτηματολόγιο της Κλίμακας Άγχους του Hamilton, το Ερωτηματολόγιο Μέτρησης Κατάθλιψης του Beck και το Ερωτηματολόγιο State- Trait Anxiety Inventory (STAI-40) προς διερεύνηση των επιπέδων άγχους και κατάθλιψης, καθώς και ένα ερωτηματολόγιο καταγραφής δημογραφικών χαρακτηριστικών, που δόθηκε για την εργασία αυτή. Αποτέλεσμα: Το 66,7% των συμμετεχόντων αποτελείται από γυναίκες και το 42,9% των συμμετεχόντων ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα 35 έως 45 ετών, ενώ το 2,0% των συμμετεχόντων ανήκει στην ηλικιακή ομάδα 60-67 ετών. Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων (61,9%) είναι κάτοχοι μεταπτυχιακού τίτλου. Το 90,5% των συμμετεχόντων κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας. Το 60,5% των συμμετεχόντων ασκεί τη δικηγορία, ενώ το 39,5% ασκεί κάποιο άλλο επάγγελμα ως ελεύθερος επαγγελματίας. Οι συμμετέχοντες στην κλίμακα HAM-A παρουσιάζουν μέση βαθμολογία άγχους 17,4, με τυπική απόκλιση 10,41. Αυτό υποδηλώνει ότι, κατά μέσο όρο, οι συμμετέχοντες στη μελέτη μας βιώνουν ήπια έως μέτρια επίπεδα άγχους. Η ελάχιστη βαθμολογία 0 και η μέγιστη βαθμολογία 45 υπογραμμίζουν το εύρος των αγχωτικών συμπτωμάτων. Στην κλίμακα BDI-21 η μέση βαθμολογία κατάθλιψης είναι 9,43, με τυπική απόκλιση 8,74. Αυτό υποδεικνύει ελάχιστα επίπεδα κατάθλιψης μεταξύ των συμμετεχόντων. Η ελάχιστη τιμή είναι 0 και δηλώνει μηδενική κατάθλιψη και η μέγιστη τιμή 58 που δείχνει πιο σοβαρά συμπτώματα κατάθλιψης. Οι βαθμολογίες STAI-40 μετρούν τόσο το άγχος κατάστασης όσο και το άγχος χαρακτηριστικών. Η βαθμολογία του άγχους S έχει μέση τιμή 2,34 με τυπική απόκλιση 2,36 ενώ η βαθμολογία τους άγχους T έχει μέση τιμή 2,36 με τυπική απόκλιση 0,35, υποδεικνύοντας και τα δύο σχετικά χαμηλά επίπεδα άγχους. Η ελάχιστη τιμή για το άγχος S είναι 1,44 και δηλώνει μικρό βαθμό άγχους με μέγιστη τιμή 3,11 που δείχνει μέτριο βαθμό άγχους. Η ελάχιστη τιμή για το άγχος T είναι 1,60 και δηλώνει μικρό βαθμό άγχους και η μέγιστη τιμή 3,30 που δείχνει μέτριο βαθμό άγχους. Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι, κατά μέσο όρο, οι συμμετέχοντες δεν βιώνουν υψηλά επίπεδα άγχους. Συζήτηση-Συμπέρασμα: Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες, διέμεναν στη Θεσσαλονίκη, κάτοχοι μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών και εργάζονταν κυρίως ως δικηγόροι. Ο επιπολασμός του άγχους και της κατάθλιψης επηρεάστηκε σημαντικά από το φύλο, με υψηλότερο ποσοστό γυναικών στο δείγμα. Η επαγγελματική ιδιότητα, ιδιαίτερα η δικηγορία, αναδείχθηκε ως κρίσιμος παράγοντας που σχετίζεται με υψηλότερες μέσες βαθμολογίες κατάθλιψης, υποδεικνύοντας τις συγκεκριμένες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι δικηγόροι στη διατήρηση της ψυχικής τους ευεξίας. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι δικηγόροι εμφανίζουν σημαντικά υψηλότερη μέση βαθμολογία κατάθλιψης σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες από άλλα επαγγέλματα. Αυτό μπορεί να προκύπτει από το γεγονός ότι το δικηγορικό επάγγελμα διεξάγεται σε ένα περιβάλλον υψηλής πίεσης με μεγάλο φόρτο και πολλές ώρες εργασίας και την ευθύνη χειρισμού περίπλοκων υποθέσεων, αλλά και την ευθύνη προστασίας της ελευθερίας, της περιουσίας ή των οικογενειακών σχέσεων μεταξύ συγγενών. Η συνεχής έκθεση σε στρεσογόνες καταστάσεις και υποθέσεις που αναλαμβάνουν, όπως δολοφονίες, διαζύγια, κλοπές κ.λπ., και η προσδοκία παροχής νομικών συμβουλών σε πελάτες που βρίσκονται σε κίνδυνο επηρεάζει αρνητικά την ψυχική ευημερία των δικηγόρων. Επιπρόσθετα, συχνή είναι η συναισθηματική εξάντληση και η εξουθένωση που βιώνουν οι δικηγόροι, επιδεινώνοντας περαιτέρω τα συμπτώματα της κατάθλιψης και του άγχους. Η απαιτητική φύση του επαγγέλματος μπορεί επίσης να δυσχεράνει την ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής, επηρεάζοντας δυνητικά τις προσωπικές σχέσεις και αυξάνοντας περαιτέρω τον κίνδυνο συμπτωμάτων κατάθλιψης. Η παρατηρούμενη υψηλότερη μέση βαθμολογία κατάθλιψης μεταξύ των δικηγόρων υπογραμμίζει τις μοναδικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα άτομα στο δικηγορικό επάγγελμα. Υπογραμμίζει την ανάγκη εφαρμογής μηχανισμών υποστήριξης ψυχικής υγείας στο νομικό πεδίο και σε άλλα επαγγέλματα υψηλής πίεσης. Τελικά, μια προληπτική προσέγγιση για την ψυχική ευεξία όχι μόνο ωφελεί τα ίδια τα άτομα αλλά ενισχύει επίσης τη συνολική ποιότητα και ηθική των υπηρεσιών που παρέχουν. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν την περίπλοκη αλληλεπίδραση μεταξύ των δημογραφικών χαρακτηριστικών, της επαγγελματικής κατάστασης και των αποτελεσμάτων ψυχικής υγείας. Τονίζεται η ανάγκη αναγνώρισης και αντιμετώπισης των προκλήσεων ψυχικής υγείας σε συγκεκριμένα επαγγέλματα, όπως το δικηγορικό, και αναδεικνύει τη σημασία της πρόληψης και την ανάγκη για τον σχεδιασμό παρεμβάσεων για τη βελτίωση της ευημερίας σε επαγγέλματα με υψηλό στρες και κατάθλιψη.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι δικηγόροι καλούνται συχνά να αντιμετωπίσουν διάφορες προκλήσεις κατά την άσκηση του επαγγέλματός τους, όπως απαιτητικούς πελάτες, ασφυκτικές προθεσμίες, ηθικά διλήμματα, εξαντλητικά εργασιακά ωράρια, αναντιστοιχία οικονομικών απολαβών και κόπου εργασίας κ.α. Συχνά οι απαιτήσεις αυτές οδηγούν σε ψυχοπιεστικές καταστάσεις οι οποίες συμβάλλουν στην αύξηση του άγχους και κατάθλιψης σε αυτήν την ομάδα επαγγελματιών. Σκοπός: Η παρούσα διπλωματική εργασία μελετά την εμφάνιση άγχους και της κατάθλιψης στους δικηγόρους κατά την άσκηση του επαγγέλματός τους. Μέθοδος: Το μέγεθος του δείγματος περιλαμβάνει 147 συμμετέχοντες. Απεστάλησαν ηλεκτρονικώς ερωτηματολόγια σε μάχιμους δικηγόρους της Θεσσαλονίκης και σε ενεργούς ελεύθερους επαγγελματίες τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που εργάζονται στην ανωτέρω πόλη. 89 συμμετέχοντες ήταν δικηγόροι και 58 λοιποί ελεύθεροι επαγγελματίες. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση ψυχομετρικών εργαλείων, τα οποία χορηγήθηκαν ανώνυμα στους συμμετέχοντες και συγκεκριμένα το Ερωτηματολόγιο της Κλίμακας Άγχους του Hamilton, το Ερωτηματολόγιο Μέτρησης Κατάθλιψης του Beck και το Ερωτηματολόγιο State- Trait Anxiety Inventory (STAI-40) προς διερεύνηση των επιπέδων άγχους και κατάθλιψης, καθώς και ένα ερωτηματολόγιο καταγραφής δημογραφικών χαρακτηριστικών, που δόθηκε για την εργασία αυτή. Αποτέλεσμα: Το 66,7% των συμμετεχόντων αποτελείται από γυναίκες και το 42,9% των συμμετεχόντων ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα 35 έως 45 ετών, ενώ το 2,0% των συμμετεχόντων ανήκει στην ηλικιακή ομάδα 60-67 ετών. Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων (61,9%) είναι κάτοχοι μεταπτυχιακού τίτλου. Το 90,5% των συμμετεχόντων κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας. Το 60,5% των συμμετεχόντων ασκεί τη δικηγορία, ενώ το 39,5% ασκεί κάποιο άλλο επάγγελμα ως ελεύθερος επαγγελματίας. Οι συμμετέχοντες στην κλίμακα HAM-A παρουσιάζουν μέση βαθμολογία άγχους 17,4, με τυπική απόκλιση 10,41. Αυτό υποδηλώνει ότι, κατά μέσο όρο, οι συμμετέχοντες στη μελέτη μας βιώνουν ήπια έως μέτρια επίπεδα άγχους. Η ελάχιστη βαθμολογία 0 και η μέγιστη βαθμολογία 45 υπογραμμίζουν το εύρος των αγχωτικών συμπτωμάτων. Στην κλίμακα BDI-21 η μέση βαθμολογία κατάθλιψης είναι 9,43, με τυπική απόκλιση 8,74. Αυτό υποδεικνύει ελάχιστα επίπεδα κατάθλιψης μεταξύ των συμμετεχόντων. Η ελάχιστη τιμή είναι 0 και δηλώνει μηδενική κατάθλιψη και η μέγιστη τιμή 58 που δείχνει πιο σοβαρά συμπτώματα κατάθλιψης. Οι βαθμολογίες STAI-40 μετρούν τόσο το άγχος κατάστασης όσο και το άγχος χαρακτηριστικών. Η βαθμολογία του άγχους S έχει μέση τιμή 2,34 με τυπική απόκλιση 2,36 ενώ η βαθμολογία τους άγχους T έχει μέση τιμή 2,36 με τυπική απόκλιση 0,35, υποδεικνύοντας και τα δύο σχετικά χαμηλά επίπεδα άγχους. Η ελάχιστη τιμή για το άγχος S είναι 1,44 και δηλώνει μικρό βαθμό άγχους με μέγιστη τιμή 3,11 που δείχνει μέτριο βαθμό άγχους. Η ελάχιστη τιμή για το άγχος T είναι 1,60 και δηλώνει μικρό βαθμό άγχους και η μέγιστη τιμή 3,30 που δείχνει μέτριο βαθμό άγχους. Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι, κατά μέσο όρο, οι συμμετέχοντες δεν βιώνουν υψηλά επίπεδα άγχους. Συζήτηση-Συμπέρασμα: Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες, διέμεναν στη Θεσσαλονίκη, κάτοχοι μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών και εργάζονταν κυρίως ως δικηγόροι. Ο επιπολασμός του άγχους και της κατάθλιψης επηρεάστηκε σημαντικά από το φύλο, με υψηλότερο ποσοστό γυναικών στο δείγμα. Η επαγγελματική ιδιότητα, ιδιαίτερα η δικηγορία, αναδείχθηκε ως κρίσιμος παράγοντας που σχετίζεται με υψηλότερες μέσες βαθμολογίες κατάθλιψης, υποδεικνύοντας τις συγκεκριμένες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι δικηγόροι στη διατήρηση της ψυχικής τους ευεξίας. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι δικηγόροι εμφανίζουν σημαντικά υψηλότερη μέση βαθμολογία κατάθλιψης σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες από άλλα επαγγέλματα. Αυτό μπορεί να προκύπτει από το γεγονός ότι το δικηγορικό επάγγελμα διεξάγεται σε ένα περιβάλλον υψηλής πίεσης με μεγάλο φόρτο και πολλές ώρες εργασίας και την ευθύνη χειρισμού περίπλοκων υποθέσεων, αλλά και την ευθύνη προστασίας της ελευθερίας, της περιουσίας ή των οικογενειακών σχέσεων μεταξύ συγγενών. Η συνεχής έκθεση σε στρεσογόνες καταστάσεις και υποθέσεις που αναλαμβάνουν, όπως δολοφονίες, διαζύγια, κλοπές κ.λπ., και η προσδοκία παροχής νομικών συμβουλών σε πελάτες που βρίσκονται σε κίνδυνο επηρεάζει αρνητικά την ψυχική ευημερία των δικηγόρων. Επιπρόσθετα, συχνή είναι η συναισθηματική εξάντληση και η εξουθένωση που βιώνουν οι δικηγόροι, επιδεινώνοντας περαιτέρω τα συμπτώματα της κατάθλιψης και του άγχους. Η απαιτητική φύση του επαγγέλματος μπορεί επίσης να δυσχεράνει την ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής, επηρεάζοντας δυνητικά τις προσωπικές σχέσεις και αυξάνοντας περαιτέρω τον κίνδυνο συμπτωμάτων κατάθλιψης. Η παρατηρούμενη υψηλότερη μέση βαθμολογία κατάθλιψης μεταξύ των δικηγόρων υπογραμμίζει τις μοναδικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα άτομα στο δικηγορικό επάγγελμα. Υπογραμμίζει την ανάγκη εφαρμογής μηχανισμών υποστήριξης ψυχικής υγείας στο νομικό πεδίο και σε άλλα επαγγέλματα υψηλής πίεσης. Τελικά, μια προληπτική προσέγγιση για την ψυχική ευεξία όχι μόνο ωφελεί τα ίδια τα άτομα αλλά ενισχύει επίσης τη συνολική ποιότητα και ηθική των υπηρεσιών που παρέχουν. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν την περίπλοκη αλληλεπίδραση μεταξύ των δημογραφικών χαρακτηριστικών, της επαγγελματικής κατάστασης και των αποτελεσμάτων ψυχικής υγείας. Τονίζεται η ανάγκη αναγνώρισης και αντιμετώπισης των προκλήσεων ψυχικής υγείας σε συγκεκριμένα επαγγέλματα, όπως το δικηγορικό, και αναδεικνύει τη σημασία της πρόληψης και την ανάγκη για τον σχεδιασμό παρεμβάσεων για τη βελτίωση της ευημερίας σε επαγγέλματα με υψηλό στρες και κατάθλιψη.","abstract_has_math":false,"creators":["Διαλυνά Άρτεμις","Dialyna Artemis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476518"],"render_values":[{"text":"uoadl:3476518","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476518","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476518","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3476518","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Διαλυνά Άρτεμις","Dialyna Artemis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476518","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476518"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι δικηγόροι καλούνται συχνά να αντιμετωπίσουν διάφορες προκλήσεις κατά την άσκηση του επαγγέλματός τους, όπως απαιτητικούς πελάτες, ασφυκτικές προθεσμίες, ηθικά διλήμματα, εξαντλητικά εργασιακά ωράρια, αναντιστοιχία οικονομικών απολαβών και κόπου εργασίας κ.α. Συχνά οι απαιτήσεις αυτές οδηγούν σε ψυχοπιεστικές καταστάσεις οι οποίες συμβάλλουν στην αύξηση του άγχους και κατάθλιψης σε αυτήν την ομάδα επαγγελματιών. Σκοπός: Η παρούσα διπλωματική εργασία μελετά την εμφάνιση άγχους και της κατάθλιψης στους δικηγόρους κατά την άσκηση του επαγγέλματός τους. Μέθοδος: Το μέγεθος του δείγματος περιλαμβάνει 147 συμμετέχοντες. Απεστάλησαν ηλεκτρονικώς ερωτηματολόγια σε μάχιμους δικηγόρους της Θεσσαλονίκης και σε ενεργούς ελεύθερους επαγγελματίες τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που εργάζονται στην ανωτέρω πόλη. 89 συμμετέχοντες ήταν δικηγόροι και 58 λοιποί ελεύθεροι επαγγελματίες. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση ψυχομετρικών εργαλείων, τα οποία χορηγήθηκαν ανώνυμα στους συμμετέχοντες και συγκεκριμένα το Ερωτηματολόγιο της Κλίμακας Άγχους του Hamilton, το Ερωτηματολόγιο Μέτρησης Κατάθλιψης του Beck και το Ερωτηματολόγιο State- Trait Anxiety Inventory (STAI-40) προς διερεύνηση των επιπέδων άγχους και κατάθλιψης, καθώς και ένα ερωτηματολόγιο καταγραφής δημογραφικών χαρακτηριστικών, που δόθηκε για την εργασία αυτή. Αποτέλεσμα: Το 66,7% των συμμετεχόντων αποτελείται από γυναίκες και το 42,9% των συμμετεχόντων ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα 35 έως 45 ετών, ενώ το 2,0% των συμμετεχόντων ανήκει στην ηλικιακή ομάδα 60-67 ετών. Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων (61,9%) είναι κάτοχοι μεταπτυχιακού τίτλου. Το 90,5% των συμμετεχόντων κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας. Το 60,5% των συμμετεχόντων ασκεί τη δικηγορία, ενώ το 39,5% ασκεί κάποιο άλλο επάγγελμα ως ελεύθερος επαγγελματίας. Οι συμμετέχοντες στην κλίμακα HAM-A παρουσιάζουν μέση βαθμολογία άγχους 17,4, με τυπική απόκλιση 10,41. Αυτό υποδηλώνει ότι, κατά μέσο όρο, οι συμμετέχοντες στη μελέτη μας βιώνουν ήπια έως μέτρια επίπεδα άγχους. Η ελάχιστη βαθμολογία 0 και η μέγιστη βαθμολογία 45 υπογραμμίζουν το εύρος των αγχωτικών συμπτωμάτων. Στην κλίμακα BDI-21 η μέση βαθμολογία κατάθλιψης είναι 9,43, με τυπική απόκλιση 8,74. Αυτό υποδεικνύει ελάχιστα επίπεδα κατάθλιψης μεταξύ των συμμετεχόντων. Η ελάχιστη τιμή είναι 0 και δηλώνει μηδενική κατάθλιψη και η μέγιστη τιμή 58 που δείχνει πιο σοβαρά συμπτώματα κατάθλιψης. Οι βαθμολογίες STAI-40 μετρούν τόσο το άγχος κατάστασης όσο και το άγχος χαρακτηριστικών. Η βαθμολογία του άγχους S έχει μέση τιμή 2,34 με τυπική απόκλιση 2,36 ενώ η βαθμολογία τους άγχους T έχει μέση τιμή 2,36 με τυπική απόκλιση 0,35, υποδεικνύοντας και τα δύο σχετικά χαμηλά επίπεδα άγχους. Η ελάχιστη τιμή για το άγχος S είναι 1,44 και δηλώνει μικρό βαθμό άγχους με μέγιστη τιμή 3,11 που δείχνει μέτριο βαθμό άγχους. Η ελάχιστη τιμή για το άγχος T είναι 1,60 και δηλώνει μικρό βαθμό άγχους και η μέγιστη τιμή 3,30 που δείχνει μέτριο βαθμό άγχους. Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι, κατά μέσο όρο, οι συμμετέχοντες δεν βιώνουν υψηλά επίπεδα άγχους. Συζήτηση-Συμπέρασμα: Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες, διέμεναν στη Θεσσαλονίκη, κάτοχοι μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών και εργάζονταν κυρίως ως δικηγόροι. Ο επιπολασμός του άγχους και της κατάθλιψης επηρεάστηκε σημαντικά από το φύλο, με υψηλότερο ποσοστό γυναικών στο δείγμα. Η επαγγελματική ιδιότητα, ιδιαίτερα η δικηγορία, αναδείχθηκε ως κρίσιμος παράγοντας που σχετίζεται με υψηλότερες μέσες βαθμολογίες κατάθλιψης, υποδεικνύοντας τις συγκεκριμένες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι δικηγόροι στη διατήρηση της ψυχικής τους ευεξίας. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι δικηγόροι εμφανίζουν σημαντικά υψηλότερη μέση βαθμολογία κατάθλιψης σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες από άλλα επαγγέλματα. Αυτό μπορεί να προκύπτει από το γεγονός ότι το δικηγορικό επάγγελμα διεξάγεται σε ένα περιβάλλον υψηλής πίεσης με μεγάλο φόρτο και πολλές ώρες εργασίας και την ευθύνη χειρισμού περίπλοκων υποθέσεων, αλλά και την ευθύνη προστασίας της ελευθερίας, της περιουσίας ή των οικογενειακών σχέσεων μεταξύ συγγενών. Η συνεχής έκθεση σε στρεσογόνες καταστάσεις και υποθέσεις που αναλαμβάνουν, όπως δολοφονίες, διαζύγια, κλοπές κ.λπ., και η προσδοκία παροχής νομικών συμβουλών σε πελάτες που βρίσκονται σε κίνδυνο επηρεάζει αρνητικά την ψυχική ευημερία των δικηγόρων. Επιπρόσθετα, συχνή είναι η συναισθηματική εξάντληση και η εξουθένωση που βιώνουν οι δικηγόροι, επιδεινώνοντας περαιτέρω τα συμπτώματα της κατάθλιψης και του άγχους. Η απαιτητική φύση του επαγγέλματος μπορεί επίσης να δυσχεράνει την ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής, επηρεάζοντας δυνητικά τις προσωπικές σχέσεις και αυξάνοντας περαιτέρω τον κίνδυνο συμπτωμάτων κατάθλιψης. Η παρατηρούμενη υψηλότερη μέση βαθμολογία κατάθλιψης μεταξύ των δικηγόρων υπογραμμίζει τις μοναδικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα άτομα στο δικηγορικό επάγγελμα. Υπογραμμίζει την ανάγκη εφαρμογής μηχανισμών υποστήριξης ψυχικής υγείας στο νομικό πεδίο και σε άλλα επαγγέλματα υψηλής πίεσης. Τελικά, μια προληπτική προσέγγιση για την ψυχική ευεξία όχι μόνο ωφελεί τα ίδια τα άτομα αλλά ενισχύει επίσης τη συνολική ποιότητα και ηθική των υπηρεσιών που παρέχουν. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν την περίπλοκη αλληλεπίδραση μεταξύ των δημογραφικών χαρακτηριστικών, της επαγγελματικής κατάστασης και των αποτελεσμάτων ψυχικής υγείας. Τονίζεται η ανάγκη αναγνώρισης και αντιμετώπισης των προκλήσεων ψυχικής υγείας σε συγκεκριμένα επαγγέλματα, όπως το δικηγορικό, και αναδεικνύει τη σημασία της πρόληψης και την ανάγκη για τον σχεδιασμό παρεμβάσεων για τη βελτίωση της ευημερίας σε επαγγέλματα με υψηλό στρες και κατάθλιψη.","Introduction: Lawyers are often called upon to face various challenges in the practice of their profession, such as demanding clients, tight deadlines, ethical dilemmas, exhausting working hours, and a mismatch between financial compensation and work effort, among others. These demands frequently lead to stressful situations that contribute to increased levels of anxiety and depression among this professional group. Objective: The present thesis examines the occurrence of anxiety and depression in lawyers during the practice of their profession. Method: The sample size includes 147 participants. Questionnaires were sent electronically to practicing lawyers in Thessaloniki and to active self-employed professionals with higher education working in the aforementioned city. Among the participants, 89 were lawyers and 58 were other self-employed professionals. Data collection was conducted using psychometric tools, which were administered anonymously to participants, specifically: the Hamilton Anxiety Rating Scale (HAM-A), the Beck Depression Inventory (BDI), and the State-Trait Anxiety Inventory (STAI-40) to assess levels of anxiety and depression. A demographic characteristics questionnaire was also included for this study. Results: 66.7% of the participants were women, and 42.9% belonged to the age group of 35 to 45 years, while 2.0% were in the age group of 60 to 67 years. The majority of participants (61.9%) held a postgraduate degree. 90.5% of the participants resided in Thessaloniki, the second-largest city in Greece. 60.5% of the participants were lawyers, while 39.5% were engaged in other self-employed professions. Participants scored an average anxiety score of 17.4 on the HAM-A scale, with a standard deviation of 10.41. This suggests that, on average, the participants in our study experience mild to moderate levels of anxiety. The minimum score was 0 and the maximum was 45, highlighting the range of anxiety symptoms. On the BDI-21 scale, the average depression score was 9.43, with a standard deviation of 8.74. This indicates minimal levels of depression among participants. The minimum score was 0 (indicating no depression) and the maximum was 58, indicating more severe depressive symptoms. STAI-40 scores measure both state and trait anxiety. The average state anxiety score (S) was 2.34 with a standard deviation of 2.36, while the trait anxiety score (T) had a mean of 2.36 with a standard deviation of 0.35, indicating relatively low levels of anxiety in both categories. The minimum value for state anxiety was 1.44 (low anxiety) and the maximum was 3.11 (moderate anxiety). For trait anxiety, the minimum was 1.60 (low anxiety) and the maximum was 3.30 (moderate anxiety). These findings suggest that, on average, participants do not experience high levels of anxiety. Discussion – Conclusion: The majority of participants were women, residing in Thessaloniki, holding postgraduate degrees, and primarily working as lawyers. The prevalence of anxiety and depression was significantly influenced by gender, with a higher proportion of women in the sample. The professional status, particularly the legal profession, emerged as a critical factor associated with higher average depression scores, indicating the specific challenges lawyers face in maintaining their mental well-being. The results show that lawyers exhibit significantly higher average depression scores compared to participants from other professions. This may be due to the high-pressure environment of legal practice, heavy workload, long working hours, the responsibility of handling complex cases, and the duty to protect clients’ freedom, property, or family relations. Constant exposure to stressful situations and the types of cases they handle—such as murders, divorces, thefts, etc.—along with the expectation to provide legal advice to clients in distress, negatively impacts lawyers' mental health. Moreover, emotional exhaustion and burnout are common among lawyers, further exacerbating symptoms of depression and anxiety. The demanding nature of the profession can also hinder work-life balance, potentially affecting personal relationships and increasing the risk of depressive symptoms. The observed higher average depression scores among lawyers highlight the unique challenges faced in the legal profession. This underscores the need to implement mental health support mechanisms within the legal field and other high-pressure professions. Ultimately, a proactive approach to mental well-being not only benefits individuals but also enhances the overall quality and ethics of the services they provide. In conclusion, the results reveal the complex interplay between demographic characteristics, professional status, and mental health outcomes. They emphasize the need to recognize and address mental health challenges in specific professions such as law and highlight the importance of prevention and intervention planning to improve well-being in high-stress, high-depression occupations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η διερεύνηση του επιπέδου του εργασιακού άγχους και της κατάθλιψης στους ελεύθερους επαγγελματίες: συγκριτική μελέτη του δικηγορικου και των λοιπών επαγγελμάτων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Διαλυνά Άρτεμις","Dialyna Artemis"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι δικηγόροι καλούνται συχνά να αντιμετωπίσουν διάφορες προκλήσεις κατά την άσκηση του επαγγέλματός τους, όπως απαιτητικούς πελάτες, ασφυκτικές προθεσμίες, ηθικά διλήμματα, εξαντλητικά εργασιακά ωράρια, αναντιστοιχία οικονομικών απολαβών και κόπου εργασίας κ.α. Συχνά οι απαιτήσεις αυτές οδηγούν σε ψυχοπιεστικές καταστάσεις οι οποίες συμβάλλουν στην αύξηση του άγχους και κατάθλιψης σε αυτήν την ομάδα επαγγελματιών. Σκοπός: Η παρούσα διπλωματική εργασία μελετά την εμφάνιση άγχους και της κατάθλιψης στους δικηγόρους κατά την άσκηση του επαγγέλματός τους. Μέθοδος: Το μέγεθος του δείγματος περιλαμβάνει 147 συμμετέχοντες. Απεστάλησαν ηλεκτρονικώς ερωτηματολόγια σε μάχιμους δικηγόρους της Θεσσαλονίκης και σε ενεργούς ελεύθερους επαγγελματίες τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που εργάζονται στην ανωτέρω πόλη. 89 συμμετέχοντες ήταν δικηγόροι και 58 λοιποί ελεύθεροι επαγγελματίες. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση ψυχομετρικών εργαλείων, τα οποία χορηγήθηκαν ανώνυμα στους συμμετέχοντες και συγκεκριμένα το Ερωτηματολόγιο της Κλίμακας Άγχους του Hamilton, το Ερωτηματολόγιο Μέτρησης Κατάθλιψης του Beck και το Ερωτηματολόγιο State- Trait Anxiety Inventory (STAI-40) προς διερεύνηση των επιπέδων άγχους και κατάθλιψης, καθώς και ένα ερωτηματολόγιο καταγραφής δημογραφικών χαρακτηριστικών, που δόθηκε για την εργασία αυτή. Αποτέλεσμα: Το 66,7% των συμμετεχόντων αποτελείται από γυναίκες και το 42,9% των συμμετεχόντων ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα 35 έως 45 ετών, ενώ το 2,0% των συμμετεχόντων ανήκει στην ηλικιακή ομάδα 60-67 ετών. Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων (61,9%) είναι κάτοχοι μεταπτυχιακού τίτλου. Το 90,5% των συμμετεχόντων κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας. Το 60,5% των συμμετεχόντων ασκεί τη δικηγορία, ενώ το 39,5% ασκεί κάποιο άλλο επάγγελμα ως ελεύθερος επαγγελματίας. Οι συμμετέχοντες στην κλίμακα HAM-A παρουσιάζουν μέση βαθμολογία άγχους 17,4, με τυπική απόκλιση 10,41. Αυτό υποδηλώνει ότι, κατά μέσο όρο, οι συμμετέχοντες στη μελέτη μας βιώνουν ήπια έως μέτρια επίπεδα άγχους. Η ελάχιστη βαθμολογία 0 και η μέγιστη βαθμολογία 45 υπογραμμίζουν το εύρος των αγχωτικών συμπτωμάτων. Στην κλίμακα BDI-21 η μέση βαθμολογία κατάθλιψης είναι 9,43, με τυπική απόκλιση 8,74. Αυτό υποδεικνύει ελάχιστα επίπεδα κατάθλιψης μεταξύ των συμμετεχόντων. Η ελάχιστη τιμή είναι 0 και δηλώνει μηδενική κατάθλιψη και η μέγιστη τιμή 58 που δείχνει πιο σοβαρά συμπτώματα κατάθλιψης. Οι βαθμολογίες STAI-40 μετρούν τόσο το άγχος κατάστασης όσο και το άγχος χαρακτηριστικών. Η βαθμολογία του άγχους S έχει μέση τιμή 2,34 με τυπική απόκλιση 2,36 ενώ η βαθμολογία τους άγχους T έχει μέση τιμή 2,36 με τυπική απόκλιση 0,35, υποδεικνύοντας και τα δύο σχετικά χαμηλά επίπεδα άγχους. Η ελάχιστη τιμή για το άγχος S είναι 1,44 και δηλώνει μικρό βαθμό άγχους με μέγιστη τιμή 3,11 που δείχνει μέτριο βαθμό άγχους. Η ελάχιστη τιμή για το άγχος T είναι 1,60 και δηλώνει μικρό βαθμό άγχους και η μέγιστη τιμή 3,30 που δείχνει μέτριο βαθμό άγχους. Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι, κατά μέσο όρο, οι συμμετέχοντες δεν βιώνουν υψηλά επίπεδα άγχους. Συζήτηση-Συμπέρασμα: Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες, διέμεναν στη Θεσσαλονίκη, κάτοχοι μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών και εργάζονταν κυρίως ως δικηγόροι. Ο επιπολασμός του άγχους και της κατάθλιψης επηρεάστηκε σημαντικά από το φύλο, με υψηλότερο ποσοστό γυναικών στο δείγμα. Η επαγγελματική ιδιότητα, ιδιαίτερα η δικηγορία, αναδείχθηκε ως κρίσιμος παράγοντας που σχετίζεται με υψηλότερες μέσες βαθμολογίες κατάθλιψης, υποδεικνύοντας τις συγκεκριμένες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι δικηγόροι στη διατήρηση της ψυχικής τους ευεξίας. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι δικηγόροι εμφανίζουν σημαντικά υψηλότερη μέση βαθμολογία κατάθλιψης σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες από άλλα επαγγέλματα. Αυτό μπορεί να προκύπτει από το γεγονός ότι το δικηγορικό επάγγελμα διεξάγεται σε ένα περιβάλλον υψηλής πίεσης με μεγάλο φόρτο και πολλές ώρες εργασίας και την ευθύνη χειρισμού περίπλοκων υποθέσεων, αλλά και την ευθύνη προστασίας της ελευθερίας, της περιουσίας ή των οικογενειακών σχέσεων μεταξύ συγγενών. Η συνεχής έκθεση σε στρεσογόνες καταστάσεις και υποθέσεις που αναλαμβάνουν, όπως δολοφονίες, διαζύγια, κλοπές κ.λπ., και η προσδοκία παροχής νομικών συμβουλών σε πελάτες που βρίσκονται σε κίνδυνο επηρεάζει αρνητικά την ψυχική ευημερία των δικηγόρων. Επιπρόσθετα, συχνή είναι η συναισθηματική εξάντληση και η εξουθένωση που βιώνουν οι δικηγόροι, επιδεινώνοντας περαιτέρω τα συμπτώματα της κατάθλιψης και του άγχους. Η απαιτητική φύση του επαγγέλματος μπορεί επίσης να δυσχεράνει την ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής, επηρεάζοντας δυνητικά τις προσωπικές σχέσεις και αυξάνοντας περαιτέρω τον κίνδυνο συμπτωμάτων κατάθλιψης. Η παρατηρούμενη υψηλότερη μέση βαθμολογία κατάθλιψης μεταξύ των δικηγόρων υπογραμμίζει τις μοναδικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα άτομα στο δικηγορικό επάγγελμα. Υπογραμμίζει την ανάγκη εφαρμογής μηχανισμών υποστήριξης ψυχικής υγείας στο νομικό πεδίο και σε άλλα επαγγέλματα υψηλής πίεσης. Τελικά, μια προληπτική προσέγγιση για την ψυχική ευεξία όχι μόνο ωφελεί τα ίδια τα άτομα αλλά ενισχύει επίσης τη συνολική ποιότητα και ηθική των υπηρεσιών που παρέχουν. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν την περίπλοκη αλληλεπίδραση μεταξύ των δημογραφικών χαρακτηριστικών, της επαγγελματικής κατάστασης και των αποτελεσμάτων ψυχικής υγείας. Τονίζεται η ανάγκη αναγνώρισης και αντιμετώπισης των προκλήσεων ψυχικής υγείας σε συγκεκριμένα επαγγέλματα, όπως το δικηγορικό, και αναδεικνύει τη σημασία της πρόληψης και την ανάγκη για τον σχεδιασμό παρεμβάσεων για τη βελτίωση της ευημερίας σε επαγγέλματα με υψηλό στρες και κατάθλιψη.","Introduction: Lawyers are often called upon to face various challenges in the practice of their profession, such as demanding clients, tight deadlines, ethical dilemmas, exhausting working hours, and a mismatch between financial compensation and work effort, among others. These demands frequently lead to stressful situations that contribute to increased levels of anxiety and depression among this professional group. Objective: The present thesis examines the occurrence of anxiety and depression in lawyers during the practice of their profession. Method: The sample size includes 147 participants. Questionnaires were sent electronically to practicing lawyers in Thessaloniki and to active self-employed professionals with higher education working in the aforementioned city. Among the participants, 89 were lawyers and 58 were other self-employed professionals. Data collection was conducted using psychometric tools, which were administered anonymously to participants, specifically: the Hamilton Anxiety Rating Scale (HAM-A), the Beck Depression Inventory (BDI), and the State-Trait Anxiety Inventory (STAI-40) to assess levels of anxiety and depression. A demographic characteristics questionnaire was also included for this study. Results: 66.7% of the participants were women, and 42.9% belonged to the age group of 35 to 45 years, while 2.0% were in the age group of 60 to 67 years. The majority of participants (61.9%) held a postgraduate degree. 90.5% of the participants resided in Thessaloniki, the second-largest city in Greece. 60.5% of the participants were lawyers, while 39.5% were engaged in other self-employed professions. Participants scored an average anxiety score of 17.4 on the HAM-A scale, with a standard deviation of 10.41. This suggests that, on average, the participants in our study experience mild to moderate levels of anxiety. The minimum score was 0 and the maximum was 45, highlighting the range of anxiety symptoms. On the BDI-21 scale, the average depression score was 9.43, with a standard deviation of 8.74. This indicates minimal levels of depression among participants. The minimum score was 0 (indicating no depression) and the maximum was 58, indicating more severe depressive symptoms. STAI-40 scores measure both state and trait anxiety. The average state anxiety score (S) was 2.34 with a standard deviation of 2.36, while the trait anxiety score (T) had a mean of 2.36 with a standard deviation of 0.35, indicating relatively low levels of anxiety in both categories. The minimum value for state anxiety was 1.44 (low anxiety) and the maximum was 3.11 (moderate anxiety). For trait anxiety, the minimum was 1.60 (low anxiety) and the maximum was 3.30 (moderate anxiety). These findings suggest that, on average, participants do not experience high levels of anxiety. Discussion – Conclusion: The majority of participants were women, residing in Thessaloniki, holding postgraduate degrees, and primarily working as lawyers. The prevalence of anxiety and depression was significantly influenced by gender, with a higher proportion of women in the sample. The professional status, particularly the legal profession, emerged as a critical factor associated with higher average depression scores, indicating the specific challenges lawyers face in maintaining their mental well-being. The results show that lawyers exhibit significantly higher average depression scores compared to participants from other professions. This may be due to the high-pressure environment of legal practice, heavy workload, long working hours, the responsibility of handling complex cases, and the duty to protect clients’ freedom, property, or family relations. Constant exposure to stressful situations and the types of cases they handle—such as murders, divorces, thefts, etc.—along with the expectation to provide legal advice to clients in distress, negatively impacts lawyers' mental health. Moreover, emotional exhaustion and burnout are common among lawyers, further exacerbating symptoms of depression and anxiety. The demanding nature of the profession can also hinder work-life balance, potentially affecting personal relationships and increasing the risk of depressive symptoms. The observed higher average depression scores among lawyers highlight the unique challenges faced in the legal profession. This underscores the need to implement mental health support mechanisms within the legal field and other high-pressure professions. Ultimately, a proactive approach to mental well-being not only benefits individuals but also enhances the overall quality and ethics of the services they provide. In conclusion, the results reveal the complex interplay between demographic characteristics, professional status, and mental health outcomes. They emphasize the need to recognize and address mental health challenges in specific professions such as law and highlight the importance of prevention and intervention planning to improve well-being in high-stress, high-depression occupations."],"dc:identifier":["uoadl:3476518","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476518"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η διερεύνηση του επιπέδου του εργασιακού άγχους και της κατάθλιψης στους ελεύθερους επαγγελματίες: συγκριτική μελέτη του δικηγορικου και των λοιπών επαγγελμάτων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:13Z"}