{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476644"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476644","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος των ναυτικών μονάδων και των πλωτών νοσοκομείων των Ενόπλων Δυνάμεων στη διαχείριση καταστροφών και κρίσεων και η συμβολή τους στη προβολή της ήπιας ισχύος στο θαλάσσιο χώρο","abstract":"Η έννοια της ισχύος αποτελεί, από την εποχή του Θουκυδίδη μέχρι σήμερα, μια από τις κεντρικότερες έννοιες των διεθνών σχέσεων και ταυτόχρονα των στρατηγικών σπουδών, «το νόμισμα της πολιτικής των μεγάλων δυνάμεων». Η ισχύς δεν είναι μια μονοδιάστατη, αλλά μια πολυδιάστατη έννοια και διαφορετικοί μελετητές διακρίνουν διαφορετικές διαστάσεις και κατηγορίες της ισχύος. Στο έργο του Θουκυδίδη παρουσιάζονται οι τρεις βασικές διαστάσεις της ισχύος: στρατιωτική ισχύς (με έμφαση στη ναυτική ισχύ), οικονομική ισχύς και διπλωματική ισχύς, ενώ ο Joseph Nye προσπαθώντας να δώσει μια ολιστική διάσταση της ισχύος τη διακρίνει α) σε σκληρή ισχύ (hard power) η οποία συνίσταται από τη στρατιωτική δύναμη, την οικονομία και τη διπλωματία, β) σε ήπια ισχύ (soft power), «την ικανότητα να επηρεάζεις άλλους μέσω συνεργατικών μέσων διαμόρφωσης της ατζέντας, μέσω πειθούς και θελκτικής έλξης προκειμένου να επιτύχεις τα επιθυμητά αποτελέσματα» και γ) σε έξυπνη ισχύ (smart power) η οποία αποτελεί το συνδυασμό σκληρής και ήπιας ισχύος. Η προβολή της ήπιας ισχύος στη θάλασσα περιλαμβάνει όλους τους συντελεστές της θαλάσσιας ισχύος, ενώ ιστορικά η, για πολιτικούς σκοπούς, ανάπτυξη ναυτικών μονάδων διαμορφώνει τη ναυτική διπλωματία, προβάλλοντας με τη ναυτική παρουσία την ήπια μορφή της θαλάσσιας ισχύος και την απειλή προβολής της σκληρής. Οι διαφόρου τύπου θαλάσσιες ή μη επιχειρήσεις όπως η διαχείριση κινδύνων, καταστροφών και κρίσεων, η εκτέλεση ειρηνευτικών και ανθρωπιστικών επιχειρήσεων, η εκκένωση αμάχων, αποστολές έρευνας και διάσωσης, αντικατοπτρίζουν τη δυνατότητα ενός κράτους στη προώθηση συμφερόντων του αλλά και να προάγει την εικόνα και παράλληλα την ήπια ισχύ του. Στη σημερινή εποχή τα καταγεγραμμένα περιστατικά φυσικών καταστροφών αλλά ιδιαίτερα τα, καταστροφικής κλίμακας, συνέπεια της κλιματικής κρίσης, γεγονότα έχουν αυξηθεί ενώ όλο και περισσότεροι δρώντες, όπως κράτη που με πρωταρχικό πυλώνα τις Ένοπλες Δυνάμεις(με βασικές πτυχές την αμεσότητα, την καταλληλότητα, την αποδοτικότητα, τον συντονισμό και όχι το υψηλό κόστος) ξεκίνησαν να συμμετέχουν, όλο και πιο ενεργά σε διεθνείς αποστολές για την ανακούφιση των πληγέντων σε περιπτώσεις κρίσεων ή/και καταστροφών. Κράτη που άλλα αναπτύσσουν τις ένοπλες δυνάμεις τους, ανάμεσα τους και πλωτά νοσοκομεία, για να συνδράμουν σε επιχειρήσεις διαχείρισης καταστροφών και κάποια που αναπτύσσουν τις στρατιωτικές τους δυνάμεις, υποδηλώνοντας τις σκληρές δυνατότητες ισχύος απέναντι στο κράτος που πλήττεται από την κρίση. Οι Η.Π.Α. και η Κίνα (που αποτελούν και τους δύο μεγαλύτερους δρώντες επί του πεδίου), η Μεγάλη Βρετανία και η Ρωσία έχουν ήδη την απαραίτητη ναυτική παρουσία για συνδρομή σε ανθρωπιστικές κρίσεις, ενώ άλλες χώρες όπως η Ελλάδα, η Αυστραλία, η Ιταλία και ο Καναδάς ‘εργάζονται’ για την απόκτηση της. Κοινό σημείο αναφοράς η προβολή ήπιας ισχύος που θα τους αποφέρει διαφόρων ειδών οφέλη. Είναι πλέον πραγματικότητα ότι οι αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας αποκτούν όλο και μεγαλύτερη σημασία. Έτσι γίνεται ακόμα πιο σημαντικός ο καθορισμός των επιθυμητών αποτελεσμάτων αλλά και σαφών προτεραιοτήτων για τη χρήση των μέσων (νοσοκομειακών πλοίων). Μόνο όταν συμβεί αυτό είναι σίγουρη η επιλογή δραστηριοτήτων που θα προάγουν την επίτευξη των στόχων πολιτικής. Ενώ οι παραδοσιακές αποστολές νοσοκομειακών πλοίων επικεντρώνονται στην υποστήριξη μάχης και την εκπαίδευση, οι επιτυχημένες εκστρατείες ανθρωπιστικής βοήθειας συνήθως αφορούν τη βελτίωση της ασφάλειας και της σταθερότητας σε μια περιοχή, τη στάση του πληθυσμού απέναντι στο κράτος που συνδράμει και τις συνθήκες υγείας και ευημερίας των τοπικών πληθυσμών. Οι σωστά σχεδιασμένοι και κοινοποιημένοι στόχοι ταυτόχρονα με το καθορισμό προτεραιοτήτων για τη χρήση των νοσοκομειακών πλοίων είναι ουσιαστικής σημασίας εάν απαιτείται να εκπληρωθούν τα επιθυμητά αποτελέσματα πολιτικής, ενώ το πλωτό νοσοκομείο του μέλλοντος( είτε μετασκευασμένο, είτε εντελώς καινούριο) οφείλει να αναπτύσσεται στο θέατρο των επιχειρήσεων σε αποστολές ρουτίνας, βελτιώνοντας τη συνεργασία σε θέματα ασφάλειας, αλλά παράλληλα και αυτόνομα σε συνεργασία με τις δυνάμεις του στόλου για την παροχή άμεσης πολεμικής υποστήριξης και αντιμετώπισης ανθρωπιστικών καταστροφών.","abstract_html":"Η έννοια της ισχύος αποτελεί, από την εποχή του Θουκυδίδη μέχρι σήμερα, μια από τις κεντρικότερες έννοιες των διεθνών σχέσεων και ταυτόχρονα των στρατηγικών σπουδών, «το νόμισμα της πολιτικής των μεγάλων δυνάμεων». Η ισχύς δεν είναι μια μονοδιάστατη, αλλά μια πολυδιάστατη έννοια και διαφορετικοί μελετητές διακρίνουν διαφορετικές διαστάσεις και κατηγορίες της ισχύος. Στο έργο του Θουκυδίδη παρουσιάζονται οι τρεις βασικές διαστάσεις της ισχύος: στρατιωτική ισχύς (με έμφαση στη ναυτική ισχύ), οικονομική ισχύς και διπλωματική ισχύς, ενώ ο Joseph Nye προσπαθώντας να δώσει μια ολιστική διάσταση της ισχύος τη διακρίνει α) σε σκληρή ισχύ (hard power) η οποία συνίσταται από τη στρατιωτική δύναμη, την οικονομία και τη διπλωματία, β) σε ήπια ισχύ (soft power), «την ικανότητα να επηρεάζεις άλλους μέσω συνεργατικών μέσων διαμόρφωσης της ατζέντας, μέσω πειθούς και θελκτικής έλξης προκειμένου να επιτύχεις τα επιθυμητά αποτελέσματα» και γ) σε έξυπνη ισχύ (smart power) η οποία αποτελεί το συνδυασμό σκληρής και ήπιας ισχύος. Η προβολή της ήπιας ισχύος στη θάλασσα περιλαμβάνει όλους τους συντελεστές της θαλάσσιας ισχύος, ενώ ιστορικά η, για πολιτικούς σκοπούς, ανάπτυξη ναυτικών μονάδων διαμορφώνει τη ναυτική διπλωματία, προβάλλοντας με τη ναυτική παρουσία την ήπια μορφή της θαλάσσιας ισχύος και την απειλή προβολής της σκληρής. Οι διαφόρου τύπου θαλάσσιες ή μη επιχειρήσεις όπως η διαχείριση κινδύνων, καταστροφών και κρίσεων, η εκτέλεση ειρηνευτικών και ανθρωπιστικών επιχειρήσεων, η εκκένωση αμάχων, αποστολές έρευνας και διάσωσης, αντικατοπτρίζουν τη δυνατότητα ενός κράτους στη προώθηση συμφερόντων του αλλά και να προάγει την εικόνα και παράλληλα την ήπια ισχύ του. Στη σημερινή εποχή τα καταγεγραμμένα περιστατικά φυσικών καταστροφών αλλά ιδιαίτερα τα, καταστροφικής κλίμακας, συνέπεια της κλιματικής κρίσης, γεγονότα έχουν αυξηθεί ενώ όλο και περισσότεροι δρώντες, όπως κράτη που με πρωταρχικό πυλώνα τις Ένοπλες Δυνάμεις(με βασικές πτυχές την αμεσότητα, την καταλληλότητα, την αποδοτικότητα, τον συντονισμό και όχι το υψηλό κόστος) ξεκίνησαν να συμμετέχουν, όλο και πιο ενεργά σε διεθνείς αποστολές για την ανακούφιση των πληγέντων σε περιπτώσεις κρίσεων ή/και καταστροφών. Κράτη που άλλα αναπτύσσουν τις ένοπλες δυνάμεις τους, ανάμεσα τους και πλωτά νοσοκομεία, για να συνδράμουν σε επιχειρήσεις διαχείρισης καταστροφών και κάποια που αναπτύσσουν τις στρατιωτικές τους δυνάμεις, υποδηλώνοντας τις σκληρές δυνατότητες ισχύος απέναντι στο κράτος που πλήττεται από την κρίση. Οι Η.Π.Α. και η Κίνα (που αποτελούν και τους δύο μεγαλύτερους δρώντες επί του πεδίου), η Μεγάλη Βρετανία και η Ρωσία έχουν ήδη την απαραίτητη ναυτική παρουσία για συνδρομή σε ανθρωπιστικές κρίσεις, ενώ άλλες χώρες όπως η Ελλάδα, η Αυστραλία, η Ιταλία και ο Καναδάς ‘εργάζονται’ για την απόκτηση της. Κοινό σημείο αναφοράς η προβολή ήπιας ισχύος που θα τους αποφέρει διαφόρων ειδών οφέλη. Είναι πλέον πραγματικότητα ότι οι αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας αποκτούν όλο και μεγαλύτερη σημασία. Έτσι γίνεται ακόμα πιο σημαντικός ο καθορισμός των επιθυμητών αποτελεσμάτων αλλά και σαφών προτεραιοτήτων για τη χρήση των μέσων (νοσοκομειακών πλοίων). Μόνο όταν συμβεί αυτό είναι σίγουρη η επιλογή δραστηριοτήτων που θα προάγουν την επίτευξη των στόχων πολιτικής. Ενώ οι παραδοσιακές αποστολές νοσοκομειακών πλοίων επικεντρώνονται στην υποστήριξη μάχης και την εκπαίδευση, οι επιτυχημένες εκστρατείες ανθρωπιστικής βοήθειας συνήθως αφορούν τη βελτίωση της ασφάλειας και της σταθερότητας σε μια περιοχή, τη στάση του πληθυσμού απέναντι στο κράτος που συνδράμει και τις συνθήκες υγείας και ευημερίας των τοπικών πληθυσμών. Οι σωστά σχεδιασμένοι και κοινοποιημένοι στόχοι ταυτόχρονα με το καθορισμό προτεραιοτήτων για τη χρήση των νοσοκομειακών πλοίων είναι ουσιαστικής σημασίας εάν απαιτείται να εκπληρωθούν τα επιθυμητά αποτελέσματα πολιτικής, ενώ το πλωτό νοσοκομείο του μέλλοντος( είτε μετασκευασμένο, είτε εντελώς καινούριο) οφείλει να αναπτύσσεται στο θέατρο των επιχειρήσεων σε αποστολές ρουτίνας, βελτιώνοντας τη συνεργασία σε θέματα ασφάλειας, αλλά παράλληλα και αυτόνομα σε συνεργασία με τις δυνάμεις του στόλου για την παροχή άμεσης πολεμικής υποστήριξης και αντιμετώπισης ανθρωπιστικών καταστροφών.","abstract_has_math":false,"creators":["Γαβανάς Αντώνιος","Gavanas Antonios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:13Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476644"],"render_values":[{"text":"uoadl:3476644","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476644","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476644","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3476644","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γαβανάς Αντώνιος","Gavanas Antonios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476644","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476644"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η έννοια της ισχύος αποτελεί, από την εποχή του Θουκυδίδη μέχρι σήμερα, μια από τις κεντρικότερες έννοιες των διεθνών σχέσεων και ταυτόχρονα των στρατηγικών σπουδών, «το νόμισμα της πολιτικής των μεγάλων δυνάμεων». Η ισχύς δεν είναι μια μονοδιάστατη, αλλά μια πολυδιάστατη έννοια και διαφορετικοί μελετητές διακρίνουν διαφορετικές διαστάσεις και κατηγορίες της ισχύος. Στο έργο του Θουκυδίδη παρουσιάζονται οι τρεις βασικές διαστάσεις της ισχύος: στρατιωτική ισχύς (με έμφαση στη ναυτική ισχύ), οικονομική ισχύς και διπλωματική ισχύς, ενώ ο Joseph Nye προσπαθώντας να δώσει μια ολιστική διάσταση της ισχύος τη διακρίνει α) σε σκληρή ισχύ (hard power) η οποία συνίσταται από τη στρατιωτική δύναμη, την οικονομία και τη διπλωματία, β) σε ήπια ισχύ (soft power), «την ικανότητα να επηρεάζεις άλλους μέσω συνεργατικών μέσων διαμόρφωσης της ατζέντας, μέσω πειθούς και θελκτικής έλξης προκειμένου να επιτύχεις τα επιθυμητά αποτελέσματα» και γ) σε έξυπνη ισχύ (smart power) η οποία αποτελεί το συνδυασμό σκληρής και ήπιας ισχύος. Η προβολή της ήπιας ισχύος στη θάλασσα περιλαμβάνει όλους τους συντελεστές της θαλάσσιας ισχύος, ενώ ιστορικά η, για πολιτικούς σκοπούς, ανάπτυξη ναυτικών μονάδων διαμορφώνει τη ναυτική διπλωματία, προβάλλοντας με τη ναυτική παρουσία την ήπια μορφή της θαλάσσιας ισχύος και την απειλή προβολής της σκληρής. Οι διαφόρου τύπου θαλάσσιες ή μη επιχειρήσεις όπως η διαχείριση κινδύνων, καταστροφών και κρίσεων, η εκτέλεση ειρηνευτικών και ανθρωπιστικών επιχειρήσεων, η εκκένωση αμάχων, αποστολές έρευνας και διάσωσης, αντικατοπτρίζουν τη δυνατότητα ενός κράτους στη προώθηση συμφερόντων του αλλά και να προάγει την εικόνα και παράλληλα την ήπια ισχύ του. Στη σημερινή εποχή τα καταγεγραμμένα περιστατικά φυσικών καταστροφών αλλά ιδιαίτερα τα, καταστροφικής κλίμακας, συνέπεια της κλιματικής κρίσης, γεγονότα έχουν αυξηθεί ενώ όλο και περισσότεροι δρώντες, όπως κράτη που με πρωταρχικό πυλώνα τις Ένοπλες Δυνάμεις(με βασικές πτυχές την αμεσότητα, την καταλληλότητα, την αποδοτικότητα, τον συντονισμό και όχι το υψηλό κόστος) ξεκίνησαν να συμμετέχουν, όλο και πιο ενεργά σε διεθνείς αποστολές για την ανακούφιση των πληγέντων σε περιπτώσεις κρίσεων ή/και καταστροφών. Κράτη που άλλα αναπτύσσουν τις ένοπλες δυνάμεις τους, ανάμεσα τους και πλωτά νοσοκομεία, για να συνδράμουν σε επιχειρήσεις διαχείρισης καταστροφών και κάποια που αναπτύσσουν τις στρατιωτικές τους δυνάμεις, υποδηλώνοντας τις σκληρές δυνατότητες ισχύος απέναντι στο κράτος που πλήττεται από την κρίση. Οι Η.Π.Α. και η Κίνα (που αποτελούν και τους δύο μεγαλύτερους δρώντες επί του πεδίου), η Μεγάλη Βρετανία και η Ρωσία έχουν ήδη την απαραίτητη ναυτική παρουσία για συνδρομή σε ανθρωπιστικές κρίσεις, ενώ άλλες χώρες όπως η Ελλάδα, η Αυστραλία, η Ιταλία και ο Καναδάς ‘εργάζονται’ για την απόκτηση της. Κοινό σημείο αναφοράς η προβολή ήπιας ισχύος που θα τους αποφέρει διαφόρων ειδών οφέλη. Είναι πλέον πραγματικότητα ότι οι αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας αποκτούν όλο και μεγαλύτερη σημασία. Έτσι γίνεται ακόμα πιο σημαντικός ο καθορισμός των επιθυμητών αποτελεσμάτων αλλά και σαφών προτεραιοτήτων για τη χρήση των μέσων (νοσοκομειακών πλοίων). Μόνο όταν συμβεί αυτό είναι σίγουρη η επιλογή δραστηριοτήτων που θα προάγουν την επίτευξη των στόχων πολιτικής. Ενώ οι παραδοσιακές αποστολές νοσοκομειακών πλοίων επικεντρώνονται στην υποστήριξη μάχης και την εκπαίδευση, οι επιτυχημένες εκστρατείες ανθρωπιστικής βοήθειας συνήθως αφορούν τη βελτίωση της ασφάλειας και της σταθερότητας σε μια περιοχή, τη στάση του πληθυσμού απέναντι στο κράτος που συνδράμει και τις συνθήκες υγείας και ευημερίας των τοπικών πληθυσμών. Οι σωστά σχεδιασμένοι και κοινοποιημένοι στόχοι ταυτόχρονα με το καθορισμό προτεραιοτήτων για τη χρήση των νοσοκομειακών πλοίων είναι ουσιαστικής σημασίας εάν απαιτείται να εκπληρωθούν τα επιθυμητά αποτελέσματα πολιτικής, ενώ το πλωτό νοσοκομείο του μέλλοντος( είτε μετασκευασμένο, είτε εντελώς καινούριο) οφείλει να αναπτύσσεται στο θέατρο των επιχειρήσεων σε αποστολές ρουτίνας, βελτιώνοντας τη συνεργασία σε θέματα ασφάλειας, αλλά παράλληλα και αυτόνομα σε συνεργασία με τις δυνάμεις του στόλου για την παροχή άμεσης πολεμικής υποστήριξης και αντιμετώπισης ανθρωπιστικών καταστροφών.","The concept of power is, from the time of Thucydides until today, one of the main concepts of international relations as well of strategic studies, “the currency of the politics of the great powers”. Power is not a one –dimensional, but a multi –dimensional topic and different scholars distinguish a variety of dimensions and categories. At Thucydides work are represented three main dimensions of power: military power (emphasized at the naval power), financial power and diplomatic power, while Joseph Nye, trying to give a holistic dimension of power categorized it into a) Hard power which consists of the military power, the economy and the diplomacy b) Soft power, meaning “The ability to influence others through cooperative means of agenda-setting”, persuasion and attraction in order to achieve the desired results” and c) Smart power which combine the Hard and Soft power. The projection of Soft power at sea includes all the factors of sea power, while historically, for political purposes, the development of naval forces shapes the naval diplomacy, showing by using the naval presence the soft character of sea power and at the same time the threat of the Hard power. The various maritime and non-maritime operations such as the management of risks, disasters and crises, the execution of peace and humanitarian operations, the evacuation of civilians, search and rescue missions, reflects the ability of a state to promote its interests and its image as well its Soft power. In today’s era all the recorded incidents of physical disasters but especially those with devastating consequences, due to climate crises, have been increased while more and more actors, such as states with the Armed Forces as their primary pillars (with the basic aspects of immediacy, appropriateness, efficiency, coordination and not the high cost) began to participate with vivid interest in international operations under the scope of relieve those affected in cases of crises and/or disasters. States that are developing their armed forces, as well hospital ships, in order to contribute in disaster management operations and some of them who develop their military forces, highlighting their hard power potential of the crisis-stricken state. USA and China (both of which consist the two main actors on the field), Great Britain and Russia already have the naval presence to assist in humanitarian crisis while other countries such as Greece, Australia, Italy and Canada “working on it”. The common reference point of them is the projection of the Soft power, through which they are going to gain a variety of benefits. It’s now a reality that all the humanitarian missions becoming even more important. That’s the reason why it’s crucial to define the desired results and to set clear priorities for the usage of the means (Hospital ships). Only when this happens, the choice of activities, that will promote the achievement of policy objectives, is the proper. While the classic hospital ship missions focus their attention on combat support and training, successful humanitarian aid campaigns are usually target at the improvement of the safety and the stability in an area, the population’s attitude towards the assisting state, and the health and well-being of locals. Properly designed and communicated objectives while prioritizing the use of hospital ships are essential if desired policy outcomes are to be met, while the hospital ship of the future (whether retrofitted or brand new) must be deployed in the theater of operations on routine missions, improving security cooperation, but also autonomously alongside fleet forces to provide direct combat support and respond to humanitarian disasters."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος των ναυτικών μονάδων και των πλωτών νοσοκομείων των Ενόπλων Δυνάμεων στη διαχείριση καταστροφών και κρίσεων και η συμβολή τους στη προβολή της ήπιας ισχύος στο θαλάσσιο χώρο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γαβανάς Αντώνιος","Gavanas Antonios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η έννοια της ισχύος αποτελεί, από την εποχή του Θουκυδίδη μέχρι σήμερα, μια από τις κεντρικότερες έννοιες των διεθνών σχέσεων και ταυτόχρονα των στρατηγικών σπουδών, «το νόμισμα της πολιτικής των μεγάλων δυνάμεων». Η ισχύς δεν είναι μια μονοδιάστατη, αλλά μια πολυδιάστατη έννοια και διαφορετικοί μελετητές διακρίνουν διαφορετικές διαστάσεις και κατηγορίες της ισχύος. Στο έργο του Θουκυδίδη παρουσιάζονται οι τρεις βασικές διαστάσεις της ισχύος: στρατιωτική ισχύς (με έμφαση στη ναυτική ισχύ), οικονομική ισχύς και διπλωματική ισχύς, ενώ ο Joseph Nye προσπαθώντας να δώσει μια ολιστική διάσταση της ισχύος τη διακρίνει α) σε σκληρή ισχύ (hard power) η οποία συνίσταται από τη στρατιωτική δύναμη, την οικονομία και τη διπλωματία, β) σε ήπια ισχύ (soft power), «την ικανότητα να επηρεάζεις άλλους μέσω συνεργατικών μέσων διαμόρφωσης της ατζέντας, μέσω πειθούς και θελκτικής έλξης προκειμένου να επιτύχεις τα επιθυμητά αποτελέσματα» και γ) σε έξυπνη ισχύ (smart power) η οποία αποτελεί το συνδυασμό σκληρής και ήπιας ισχύος. Η προβολή της ήπιας ισχύος στη θάλασσα περιλαμβάνει όλους τους συντελεστές της θαλάσσιας ισχύος, ενώ ιστορικά η, για πολιτικούς σκοπούς, ανάπτυξη ναυτικών μονάδων διαμορφώνει τη ναυτική διπλωματία, προβάλλοντας με τη ναυτική παρουσία την ήπια μορφή της θαλάσσιας ισχύος και την απειλή προβολής της σκληρής. Οι διαφόρου τύπου θαλάσσιες ή μη επιχειρήσεις όπως η διαχείριση κινδύνων, καταστροφών και κρίσεων, η εκτέλεση ειρηνευτικών και ανθρωπιστικών επιχειρήσεων, η εκκένωση αμάχων, αποστολές έρευνας και διάσωσης, αντικατοπτρίζουν τη δυνατότητα ενός κράτους στη προώθηση συμφερόντων του αλλά και να προάγει την εικόνα και παράλληλα την ήπια ισχύ του. Στη σημερινή εποχή τα καταγεγραμμένα περιστατικά φυσικών καταστροφών αλλά ιδιαίτερα τα, καταστροφικής κλίμακας, συνέπεια της κλιματικής κρίσης, γεγονότα έχουν αυξηθεί ενώ όλο και περισσότεροι δρώντες, όπως κράτη που με πρωταρχικό πυλώνα τις Ένοπλες Δυνάμεις(με βασικές πτυχές την αμεσότητα, την καταλληλότητα, την αποδοτικότητα, τον συντονισμό και όχι το υψηλό κόστος) ξεκίνησαν να συμμετέχουν, όλο και πιο ενεργά σε διεθνείς αποστολές για την ανακούφιση των πληγέντων σε περιπτώσεις κρίσεων ή/και καταστροφών. Κράτη που άλλα αναπτύσσουν τις ένοπλες δυνάμεις τους, ανάμεσα τους και πλωτά νοσοκομεία, για να συνδράμουν σε επιχειρήσεις διαχείρισης καταστροφών και κάποια που αναπτύσσουν τις στρατιωτικές τους δυνάμεις, υποδηλώνοντας τις σκληρές δυνατότητες ισχύος απέναντι στο κράτος που πλήττεται από την κρίση. Οι Η.Π.Α. και η Κίνα (που αποτελούν και τους δύο μεγαλύτερους δρώντες επί του πεδίου), η Μεγάλη Βρετανία και η Ρωσία έχουν ήδη την απαραίτητη ναυτική παρουσία για συνδρομή σε ανθρωπιστικές κρίσεις, ενώ άλλες χώρες όπως η Ελλάδα, η Αυστραλία, η Ιταλία και ο Καναδάς ‘εργάζονται’ για την απόκτηση της. Κοινό σημείο αναφοράς η προβολή ήπιας ισχύος που θα τους αποφέρει διαφόρων ειδών οφέλη. Είναι πλέον πραγματικότητα ότι οι αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας αποκτούν όλο και μεγαλύτερη σημασία. Έτσι γίνεται ακόμα πιο σημαντικός ο καθορισμός των επιθυμητών αποτελεσμάτων αλλά και σαφών προτεραιοτήτων για τη χρήση των μέσων (νοσοκομειακών πλοίων). Μόνο όταν συμβεί αυτό είναι σίγουρη η επιλογή δραστηριοτήτων που θα προάγουν την επίτευξη των στόχων πολιτικής. Ενώ οι παραδοσιακές αποστολές νοσοκομειακών πλοίων επικεντρώνονται στην υποστήριξη μάχης και την εκπαίδευση, οι επιτυχημένες εκστρατείες ανθρωπιστικής βοήθειας συνήθως αφορούν τη βελτίωση της ασφάλειας και της σταθερότητας σε μια περιοχή, τη στάση του πληθυσμού απέναντι στο κράτος που συνδράμει και τις συνθήκες υγείας και ευημερίας των τοπικών πληθυσμών. Οι σωστά σχεδιασμένοι και κοινοποιημένοι στόχοι ταυτόχρονα με το καθορισμό προτεραιοτήτων για τη χρήση των νοσοκομειακών πλοίων είναι ουσιαστικής σημασίας εάν απαιτείται να εκπληρωθούν τα επιθυμητά αποτελέσματα πολιτικής, ενώ το πλωτό νοσοκομείο του μέλλοντος( είτε μετασκευασμένο, είτε εντελώς καινούριο) οφείλει να αναπτύσσεται στο θέατρο των επιχειρήσεων σε αποστολές ρουτίνας, βελτιώνοντας τη συνεργασία σε θέματα ασφάλειας, αλλά παράλληλα και αυτόνομα σε συνεργασία με τις δυνάμεις του στόλου για την παροχή άμεσης πολεμικής υποστήριξης και αντιμετώπισης ανθρωπιστικών καταστροφών.","The concept of power is, from the time of Thucydides until today, one of the main concepts of international relations as well of strategic studies, “the currency of the politics of the great powers”. Power is not a one –dimensional, but a multi –dimensional topic and different scholars distinguish a variety of dimensions and categories. At Thucydides work are represented three main dimensions of power: military power (emphasized at the naval power), financial power and diplomatic power, while Joseph Nye, trying to give a holistic dimension of power categorized it into a) Hard power which consists of the military power, the economy and the diplomacy b) Soft power, meaning “The ability to influence others through cooperative means of agenda-setting”, persuasion and attraction in order to achieve the desired results” and c) Smart power which combine the Hard and Soft power. The projection of Soft power at sea includes all the factors of sea power, while historically, for political purposes, the development of naval forces shapes the naval diplomacy, showing by using the naval presence the soft character of sea power and at the same time the threat of the Hard power. The various maritime and non-maritime operations such as the management of risks, disasters and crises, the execution of peace and humanitarian operations, the evacuation of civilians, search and rescue missions, reflects the ability of a state to promote its interests and its image as well its Soft power. In today’s era all the recorded incidents of physical disasters but especially those with devastating consequences, due to climate crises, have been increased while more and more actors, such as states with the Armed Forces as their primary pillars (with the basic aspects of immediacy, appropriateness, efficiency, coordination and not the high cost) began to participate with vivid interest in international operations under the scope of relieve those affected in cases of crises and/or disasters. States that are developing their armed forces, as well hospital ships, in order to contribute in disaster management operations and some of them who develop their military forces, highlighting their hard power potential of the crisis-stricken state. USA and China (both of which consist the two main actors on the field), Great Britain and Russia already have the naval presence to assist in humanitarian crisis while other countries such as Greece, Australia, Italy and Canada “working on it”. The common reference point of them is the projection of the Soft power, through which they are going to gain a variety of benefits. It’s now a reality that all the humanitarian missions becoming even more important. That’s the reason why it’s crucial to define the desired results and to set clear priorities for the usage of the means (Hospital ships). Only when this happens, the choice of activities, that will promote the achievement of policy objectives, is the proper. While the classic hospital ship missions focus their attention on combat support and training, successful humanitarian aid campaigns are usually target at the improvement of the safety and the stability in an area, the population’s attitude towards the assisting state, and the health and well-being of locals. Properly designed and communicated objectives while prioritizing the use of hospital ships are essential if desired policy outcomes are to be met, while the hospital ship of the future (whether retrofitted or brand new) must be deployed in the theater of operations on routine missions, improving security cooperation, but also autonomously alongside fleet forces to provide direct combat support and respond to humanitarian disasters."],"dc:identifier":["uoadl:3476644","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476644"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ο ρόλος των ναυτικών μονάδων και των πλωτών νοσοκομείων των Ενόπλων Δυνάμεων στη διαχείριση καταστροφών και κρίσεων και η συμβολή τους στη προβολή της ήπιας ισχύος στο θαλάσσιο χώρο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:13Z"}