{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476654"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476654","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προσδιορισμός ενεργειακής απαίτησης κατά την διάρκεια του Πυρρίχιου Χορού Σέρρα και η επίδραση στο καρδιακό στρες","abstract":"Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια, έχει αναπτυχθεί εκτενής έρευνα σχετικά με τους ποντιακούς χορούς, οι οποίοι μελετώνται ως εναλλακτική μορφή σωματικής άσκησης, με ιδιαίτερη έμφαση στις απαιτήσεις τους σε οξυγόνο (O2). Παρά τη σημαντική βιβλιογραφία που υπάρχει, ο Πυρρίχιος Χορός Σέρρα (ΠΥΡΣ), ο οποίος χαρακτηρίζεται από υψηλή ένταση και ιδιαίτερη κινητική πολυπλοκότητα και αποτελεί έναν από τους θεμελιώδεις άξονες της ποντιακής πολιτιστικής κληρονομιάς, παραμένει ανεξερεύνητος από την άποψη των ενεργειακών και καρδιοαναπνευστικών απαιτήσεων. Σκοπός: Η παρούσα έρευνα αποσκοπεί στη συγκριτική ανάλυση των ενεργειακών απαιτήσεων του ΠΥΡΣ σε σχέση με μια τυπική δοκιμασία προσδιορισμού μέγιστης πρόσληψης Ο2 (VO2max) σε δαπεδοεργόμετρο, καθώς και στην εκτίμηση της επίδρασης της εκτέλεσης του εν λόγω χορού στους καρδιοαναπνευστικούς δείκτες, με έμφαση στο καρδιακό στρες. Μέθοδος: Συνολικά, 9 υγιείς άντρες, ηλικίας 29,7±4,4 ετών, με μέσο όρο VO2max 43,4±6,5 ml/kg/min και χορευτική εμπειρία 13,4±2,3 έτη, συμμετείχαν στις πειραματικές διαδικασίες, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν σε δύο στάδια. Στο πρώτο στάδιο, οι συμμετέχοντες εκτέλεσαν δοκιμασία VO2max, σε δαπεδοεργόμετρο, ενώ καταγράφηκε ο δείκτης καρδιακού στρες (Cardiac Stress Index - CSI) και η μεταβλητότητα του καρδιακού ρυθμού (HRV) πριν (Τ1), αμέσως μετά (Τ2), 30’ (Τ3) και 60’ (Τ4) μετά τη δοκιμασία. Στο δεύτερο στάδιο, μετά από διάστημα μιάς εβδομάδας, οι συμμετέχοντες εκτέλεσαν τον ΠΥΡΣ φορώντας την παραδοσιακή ποντιακή φορεσιά, ενώ παράλληλα καταμετρήθηκε η αναπνευστική απόκριση με σπιροεργόμετρο. Ομοίως, καταγράφηκαν το CSI και η HRV με την ίδια μεθοδολογία, όπως στο πρώτο στάδιο. Αποτελέσματα Από τη στατιστική ανάλυση της σχέσης μεταξύ των μεταβλητών VO2max και VO2 κατά την εκτέλεση του ΠΥΡΣ, προκύπτει ότι η αναπνευστική απόκριση κατά τη διάρκεια του ΠΥΡΣ αγγίζει το 86,5±7,9% (p < 0,001). Παρομοίως, η ανάλυση της σχέσης μεταξύ των HRmax και HR κατά τον ΠΥΡΣ (HRΠΥΡΣ) δείχνει ότι η καρδιαγγειακή απόκριση κατά τη διάρκεια του ΠΥΡΣ φτάνει το 92,3±4,5% (p < 0,001). Επιπλέον, οι αναλύσεις για τις σχέσεις RMSSD2VO2max - RMSSD2ΠΥΡΣ (9,13±8,34ms έναντι 18,3±18,7, p = 0,125), HF2VO2max - HF2ΠΥΡΣ (4900,4±2793,8ms2 έναντι 8455,8±8184,39ms2, p = 0,674) και LF/HF2VO2max - LF/HF2ΠΥΡΣ (1,64±2,25 έναντι 0,92±0,43, p = 0,674) δεν έδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές. Παρομοίως, μη στατιστικά σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν στις σχέσεις SDNN2VO2max - SDNN2ΠΥΡΣ (14,5±5,6ms έναντι 25,11 ± 17,4ms, p = 0,094) και LF2VO2max - LF2ΠΥΡΣ (3427,5±1780,0ms2 έναντι 5673,7±4209,9ms2 , p = 0,092). Τέλος, η ανάλυση για τον μέσο όρο του CSI2VO2max (86,3±20,7%) και του CSI2ΠΥΡΣ (66,1±29,7%) δείχνει ότι οι δύο τιμές δεν παρουσιάζουν επίσης στατιστικά σημαντικές διαφορές (p = 0,128). Συμπεράσματα Τα αποτελέσματα της έρευνας φαίνεται να συνεισφέρουν στην κατανόηση των βιολογικών επιπτώσεων του ΠΥΡΣ και να ενισχύσουν την αναγνώριση του παραδοσιακού χορού ως εναλλακτική και αποτελεσματική μορφή άσκησης για την προώθηση της υγείας και της φυσικής κατάστασης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια, έχει αναπτυχθεί εκτενής έρευνα σχετικά με τους ποντιακούς χορούς, οι οποίοι μελετώνται ως εναλλακτική μορφή σωματικής άσκησης, με ιδιαίτερη έμφαση στις απαιτήσεις τους σε οξυγόνο (O2). Παρά τη σημαντική βιβλιογραφία που υπάρχει, ο Πυρρίχιος Χορός Σέρρα (ΠΥΡΣ), ο οποίος χαρακτηρίζεται από υψηλή ένταση και ιδιαίτερη κινητική πολυπλοκότητα και αποτελεί έναν από τους θεμελιώδεις άξονες της ποντιακής πολιτιστικής κληρονομιάς, παραμένει ανεξερεύνητος από την άποψη των ενεργειακών και καρδιοαναπνευστικών απαιτήσεων. Σκοπός: Η παρούσα έρευνα αποσκοπεί στη συγκριτική ανάλυση των ενεργειακών απαιτήσεων του ΠΥΡΣ σε σχέση με μια τυπική δοκιμασία προσδιορισμού μέγιστης πρόσληψης Ο2 (VO2max) σε δαπεδοεργόμετρο, καθώς και στην εκτίμηση της επίδρασης της εκτέλεσης του εν λόγω χορού στους καρδιοαναπνευστικούς δείκτες, με έμφαση στο καρδιακό στρες. Μέθοδος: Συνολικά, 9 υγιείς άντρες, ηλικίας 29,7±4,4 ετών, με μέσο όρο VO2max 43,4±6,5 ml/kg/min και χορευτική εμπειρία 13,4±2,3 έτη, συμμετείχαν στις πειραματικές διαδικασίες, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν σε δύο στάδια. Στο πρώτο στάδιο, οι συμμετέχοντες εκτέλεσαν δοκιμασία VO2max, σε δαπεδοεργόμετρο, ενώ καταγράφηκε ο δείκτης καρδιακού στρες (Cardiac Stress Index - CSI) και η μεταβλητότητα του καρδιακού ρυθμού (HRV) πριν (Τ1), αμέσως μετά (Τ2), 30’ (Τ3) και 60’ (Τ4) μετά τη δοκιμασία. Στο δεύτερο στάδιο, μετά από διάστημα μιάς εβδομάδας, οι συμμετέχοντες εκτέλεσαν τον ΠΥΡΣ φορώντας την παραδοσιακή ποντιακή φορεσιά, ενώ παράλληλα καταμετρήθηκε η αναπνευστική απόκριση με σπιροεργόμετρο. Ομοίως, καταγράφηκαν το CSI και η HRV με την ίδια μεθοδολογία, όπως στο πρώτο στάδιο. Αποτελέσματα Από τη στατιστική ανάλυση της σχέσης μεταξύ των μεταβλητών VO2max και VO2 κατά την εκτέλεση του ΠΥΡΣ, προκύπτει ότι η αναπνευστική απόκριση κατά τη διάρκεια του ΠΥΡΣ αγγίζει το 86,5±7,9% (p &lt; 0,001). Παρομοίως, η ανάλυση της σχέσης μεταξύ των HRmax και HR κατά τον ΠΥΡΣ (HRΠΥΡΣ) δείχνει ότι η καρδιαγγειακή απόκριση κατά τη διάρκεια του ΠΥΡΣ φτάνει το 92,3±4,5% (p &lt; 0,001). Επιπλέον, οι αναλύσεις για τις σχέσεις RMSSD2VO2max - RMSSD2ΠΥΡΣ (9,13±8,34ms έναντι 18,3±18,7, p = 0,125), HF2VO2max - HF2ΠΥΡΣ (4900,4±2793,8ms2 έναντι 8455,8±8184,39ms2, p = 0,674) και LF/HF2VO2max - LF/HF2ΠΥΡΣ (1,64±2,25 έναντι 0,92±0,43, p = 0,674) δεν έδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές. Παρομοίως, μη στατιστικά σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν στις σχέσεις SDNN2VO2max - SDNN2ΠΥΡΣ (14,5±5,6ms έναντι 25,11 ± 17,4ms, p = 0,094) και LF2VO2max - LF2ΠΥΡΣ (3427,5±1780,0ms2 έναντι 5673,7±4209,9ms2 , p = 0,092). Τέλος, η ανάλυση για τον μέσο όρο του CSI2VO2max (86,3±20,7%) και του CSI2ΠΥΡΣ (66,1±29,7%) δείχνει ότι οι δύο τιμές δεν παρουσιάζουν επίσης στατιστικά σημαντικές διαφορές (p = 0,128). Συμπεράσματα Τα αποτελέσματα της έρευνας φαίνεται να συνεισφέρουν στην κατανόηση των βιολογικών επιπτώσεων του ΠΥΡΣ και να ενισχύσουν την αναγνώριση του παραδοσιακού χορού ως εναλλακτική και αποτελεσματική μορφή άσκησης για την προώθηση της υγείας και της φυσικής κατάστασης.","abstract_has_math":false,"creators":["Συμεωνίδης Θεοχάρης","Simeonidis Theocharis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476654"],"render_values":[{"text":"uoadl:3476654","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476654","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476654","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3476654","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Συμεωνίδης Θεοχάρης","Simeonidis Theocharis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476654","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476654"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια, έχει αναπτυχθεί εκτενής έρευνα σχετικά με τους ποντιακούς χορούς, οι οποίοι μελετώνται ως εναλλακτική μορφή σωματικής άσκησης, με ιδιαίτερη έμφαση στις απαιτήσεις τους σε οξυγόνο (O2). Παρά τη σημαντική βιβλιογραφία που υπάρχει, ο Πυρρίχιος Χορός Σέρρα (ΠΥΡΣ), ο οποίος χαρακτηρίζεται από υψηλή ένταση και ιδιαίτερη κινητική πολυπλοκότητα και αποτελεί έναν από τους θεμελιώδεις άξονες της ποντιακής πολιτιστικής κληρονομιάς, παραμένει ανεξερεύνητος από την άποψη των ενεργειακών και καρδιοαναπνευστικών απαιτήσεων. Σκοπός: Η παρούσα έρευνα αποσκοπεί στη συγκριτική ανάλυση των ενεργειακών απαιτήσεων του ΠΥΡΣ σε σχέση με μια τυπική δοκιμασία προσδιορισμού μέγιστης πρόσληψης Ο2 (VO2max) σε δαπεδοεργόμετρο, καθώς και στην εκτίμηση της επίδρασης της εκτέλεσης του εν λόγω χορού στους καρδιοαναπνευστικούς δείκτες, με έμφαση στο καρδιακό στρες. Μέθοδος: Συνολικά, 9 υγιείς άντρες, ηλικίας 29,7±4,4 ετών, με μέσο όρο VO2max 43,4±6,5 ml/kg/min και χορευτική εμπειρία 13,4±2,3 έτη, συμμετείχαν στις πειραματικές διαδικασίες, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν σε δύο στάδια. Στο πρώτο στάδιο, οι συμμετέχοντες εκτέλεσαν δοκιμασία VO2max, σε δαπεδοεργόμετρο, ενώ καταγράφηκε ο δείκτης καρδιακού στρες (Cardiac Stress Index - CSI) και η μεταβλητότητα του καρδιακού ρυθμού (HRV) πριν (Τ1), αμέσως μετά (Τ2), 30’ (Τ3) και 60’ (Τ4) μετά τη δοκιμασία. Στο δεύτερο στάδιο, μετά από διάστημα μιάς εβδομάδας, οι συμμετέχοντες εκτέλεσαν τον ΠΥΡΣ φορώντας την παραδοσιακή ποντιακή φορεσιά, ενώ παράλληλα καταμετρήθηκε η αναπνευστική απόκριση με σπιροεργόμετρο. Ομοίως, καταγράφηκαν το CSI και η HRV με την ίδια μεθοδολογία, όπως στο πρώτο στάδιο. Αποτελέσματα Από τη στατιστική ανάλυση της σχέσης μεταξύ των μεταβλητών VO2max και VO2 κατά την εκτέλεση του ΠΥΡΣ, προκύπτει ότι η αναπνευστική απόκριση κατά τη διάρκεια του ΠΥΡΣ αγγίζει το 86,5±7,9% (p < 0,001). Παρομοίως, η ανάλυση της σχέσης μεταξύ των HRmax και HR κατά τον ΠΥΡΣ (HRΠΥΡΣ) δείχνει ότι η καρδιαγγειακή απόκριση κατά τη διάρκεια του ΠΥΡΣ φτάνει το 92,3±4,5% (p < 0,001). Επιπλέον, οι αναλύσεις για τις σχέσεις RMSSD2VO2max - RMSSD2ΠΥΡΣ (9,13±8,34ms έναντι 18,3±18,7, p = 0,125), HF2VO2max - HF2ΠΥΡΣ (4900,4±2793,8ms2 έναντι 8455,8±8184,39ms2, p = 0,674) και LF/HF2VO2max - LF/HF2ΠΥΡΣ (1,64±2,25 έναντι 0,92±0,43, p = 0,674) δεν έδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές. Παρομοίως, μη στατιστικά σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν στις σχέσεις SDNN2VO2max - SDNN2ΠΥΡΣ (14,5±5,6ms έναντι 25,11 ± 17,4ms, p = 0,094) και LF2VO2max - LF2ΠΥΡΣ (3427,5±1780,0ms2 έναντι 5673,7±4209,9ms2 , p = 0,092). Τέλος, η ανάλυση για τον μέσο όρο του CSI2VO2max (86,3±20,7%) και του CSI2ΠΥΡΣ (66,1±29,7%) δείχνει ότι οι δύο τιμές δεν παρουσιάζουν επίσης στατιστικά σημαντικές διαφορές (p = 0,128). Συμπεράσματα Τα αποτελέσματα της έρευνας φαίνεται να συνεισφέρουν στην κατανόηση των βιολογικών επιπτώσεων του ΠΥΡΣ και να ενισχύσουν την αναγνώριση του παραδοσιακού χορού ως εναλλακτική και αποτελεσματική μορφή άσκησης για την προώθηση της υγείας και της φυσικής κατάστασης.","Introduction: In recent years, extensive research has been conducted on Pontic dances, which are studied as an alternative form of physical exercise, with particular emphasis on their oxygen (O2) demands. Despite the significant existing literature, the Serra Pyrrhichios Dance (PΥRS), a high-intensity dance characterized by intricate motor complexity and being a fundamental aspect of the Pontic cultural heritage, remains unexplored in terms of its energy and cardiorespiratory demands. Objective: The present study aims to conduct a comparative analysis of the energy demands of the PΥRS in relation to a typical VO2max test on a treadmill, and to assess the effect of performing this dance on cardiorespiratory markers, with a focus on cardiac stress. Methodology: A total of 9 healthy male participants, aged 29,7 ± 4.4 years, with a average VO2max of 43,4 ±6,5 ml/kg/min and dance experience 13,4±2,4 years, took part in the experimental procedures, which were conducted in two stages. In the first stage, participants performed progressively increasing intensity exercise to exhaustion on a treadmill, while cardiac stress index (CSI) and heart rate variability (HRV) was recorded before (T1), immediately after (T2), 30 minutes (T3), and 60 minutes (T4) following the test. In the second stage, participants performed the PΥRS wearing the traditional Pontic attire, while the respiratory response was measured using a spirometer. Similarly, CSI and HRV was recorded using the same methodology as in the first stage. Results: From the statistical analysis of the relationship between VO2max and VO2 during PYRS execution, it emerges that the respiratory response during PYRS reaches 86.5 ± 7.9% (p < 0.001). Similarly, for the relationship between HRmax and HR during PYRS (HRPYRS), the cardiovascular response during PYRS is equally high, reaching 92.3±4.5% (p < 0.001). Additionally, the analyses for the relationships RMSSD2VO2max - RMSSD2PYRS (9.13±8.34ms vs. 18.3±18.7ms, p=0.125), HF2VO2max - HF2PYRS (4900.4±2793.8ms2 vs. 8455.8±8184.39ms2, p=0.674), and LF/HF2VO2max - LF/HF2PYRS (1.64±2.25 vs. 0.92±0.43, p=0.674) revealed no statistically significant differences. Similarly, no statistically significant differences were observed in the relationships SDNN2VO2max - SDNN2PYRS (14.5±5.6ms vs. 25.11±17.4ms, p=0.094) and LF2VO2max - LF2PYRS (3427.5±1780.0ms2 vs. 5673.7±4209.9ms2 , p=0.092). Finally, the analysis of the mean CSI2VO2max (86.3±20.7%) and CSI2PYRS (66.1±29.7%) indicates that these two values do not exhibit statistically significant differences (p=0.128). Conclusion: The results of the study appear to contribute to the understanding of the biological effects of the PΥRS and to strengthen the recognition of traditional dance as an alternative and effective form of exercise for promoting health and physical fitness."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προσδιορισμός ενεργειακής απαίτησης κατά την διάρκεια του Πυρρίχιου Χορού Σέρρα και η επίδραση στο καρδιακό στρες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Συμεωνίδης Θεοχάρης","Simeonidis Theocharis"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια, έχει αναπτυχθεί εκτενής έρευνα σχετικά με τους ποντιακούς χορούς, οι οποίοι μελετώνται ως εναλλακτική μορφή σωματικής άσκησης, με ιδιαίτερη έμφαση στις απαιτήσεις τους σε οξυγόνο (O2). Παρά τη σημαντική βιβλιογραφία που υπάρχει, ο Πυρρίχιος Χορός Σέρρα (ΠΥΡΣ), ο οποίος χαρακτηρίζεται από υψηλή ένταση και ιδιαίτερη κινητική πολυπλοκότητα και αποτελεί έναν από τους θεμελιώδεις άξονες της ποντιακής πολιτιστικής κληρονομιάς, παραμένει ανεξερεύνητος από την άποψη των ενεργειακών και καρδιοαναπνευστικών απαιτήσεων. Σκοπός: Η παρούσα έρευνα αποσκοπεί στη συγκριτική ανάλυση των ενεργειακών απαιτήσεων του ΠΥΡΣ σε σχέση με μια τυπική δοκιμασία προσδιορισμού μέγιστης πρόσληψης Ο2 (VO2max) σε δαπεδοεργόμετρο, καθώς και στην εκτίμηση της επίδρασης της εκτέλεσης του εν λόγω χορού στους καρδιοαναπνευστικούς δείκτες, με έμφαση στο καρδιακό στρες. Μέθοδος: Συνολικά, 9 υγιείς άντρες, ηλικίας 29,7±4,4 ετών, με μέσο όρο VO2max 43,4±6,5 ml/kg/min και χορευτική εμπειρία 13,4±2,3 έτη, συμμετείχαν στις πειραματικές διαδικασίες, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν σε δύο στάδια. Στο πρώτο στάδιο, οι συμμετέχοντες εκτέλεσαν δοκιμασία VO2max, σε δαπεδοεργόμετρο, ενώ καταγράφηκε ο δείκτης καρδιακού στρες (Cardiac Stress Index - CSI) και η μεταβλητότητα του καρδιακού ρυθμού (HRV) πριν (Τ1), αμέσως μετά (Τ2), 30’ (Τ3) και 60’ (Τ4) μετά τη δοκιμασία. Στο δεύτερο στάδιο, μετά από διάστημα μιάς εβδομάδας, οι συμμετέχοντες εκτέλεσαν τον ΠΥΡΣ φορώντας την παραδοσιακή ποντιακή φορεσιά, ενώ παράλληλα καταμετρήθηκε η αναπνευστική απόκριση με σπιροεργόμετρο. Ομοίως, καταγράφηκαν το CSI και η HRV με την ίδια μεθοδολογία, όπως στο πρώτο στάδιο. Αποτελέσματα Από τη στατιστική ανάλυση της σχέσης μεταξύ των μεταβλητών VO2max και VO2 κατά την εκτέλεση του ΠΥΡΣ, προκύπτει ότι η αναπνευστική απόκριση κατά τη διάρκεια του ΠΥΡΣ αγγίζει το 86,5±7,9% (p < 0,001). Παρομοίως, η ανάλυση της σχέσης μεταξύ των HRmax και HR κατά τον ΠΥΡΣ (HRΠΥΡΣ) δείχνει ότι η καρδιαγγειακή απόκριση κατά τη διάρκεια του ΠΥΡΣ φτάνει το 92,3±4,5% (p < 0,001). Επιπλέον, οι αναλύσεις για τις σχέσεις RMSSD2VO2max - RMSSD2ΠΥΡΣ (9,13±8,34ms έναντι 18,3±18,7, p = 0,125), HF2VO2max - HF2ΠΥΡΣ (4900,4±2793,8ms2 έναντι 8455,8±8184,39ms2, p = 0,674) και LF/HF2VO2max - LF/HF2ΠΥΡΣ (1,64±2,25 έναντι 0,92±0,43, p = 0,674) δεν έδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές. Παρομοίως, μη στατιστικά σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν στις σχέσεις SDNN2VO2max - SDNN2ΠΥΡΣ (14,5±5,6ms έναντι 25,11 ± 17,4ms, p = 0,094) και LF2VO2max - LF2ΠΥΡΣ (3427,5±1780,0ms2 έναντι 5673,7±4209,9ms2 , p = 0,092). Τέλος, η ανάλυση για τον μέσο όρο του CSI2VO2max (86,3±20,7%) και του CSI2ΠΥΡΣ (66,1±29,7%) δείχνει ότι οι δύο τιμές δεν παρουσιάζουν επίσης στατιστικά σημαντικές διαφορές (p = 0,128). Συμπεράσματα Τα αποτελέσματα της έρευνας φαίνεται να συνεισφέρουν στην κατανόηση των βιολογικών επιπτώσεων του ΠΥΡΣ και να ενισχύσουν την αναγνώριση του παραδοσιακού χορού ως εναλλακτική και αποτελεσματική μορφή άσκησης για την προώθηση της υγείας και της φυσικής κατάστασης.","Introduction: In recent years, extensive research has been conducted on Pontic dances, which are studied as an alternative form of physical exercise, with particular emphasis on their oxygen (O2) demands. Despite the significant existing literature, the Serra Pyrrhichios Dance (PΥRS), a high-intensity dance characterized by intricate motor complexity and being a fundamental aspect of the Pontic cultural heritage, remains unexplored in terms of its energy and cardiorespiratory demands. Objective: The present study aims to conduct a comparative analysis of the energy demands of the PΥRS in relation to a typical VO2max test on a treadmill, and to assess the effect of performing this dance on cardiorespiratory markers, with a focus on cardiac stress. Methodology: A total of 9 healthy male participants, aged 29,7 ± 4.4 years, with a average VO2max of 43,4 ±6,5 ml/kg/min and dance experience 13,4±2,4 years, took part in the experimental procedures, which were conducted in two stages. In the first stage, participants performed progressively increasing intensity exercise to exhaustion on a treadmill, while cardiac stress index (CSI) and heart rate variability (HRV) was recorded before (T1), immediately after (T2), 30 minutes (T3), and 60 minutes (T4) following the test. In the second stage, participants performed the PΥRS wearing the traditional Pontic attire, while the respiratory response was measured using a spirometer. Similarly, CSI and HRV was recorded using the same methodology as in the first stage. Results: From the statistical analysis of the relationship between VO2max and VO2 during PYRS execution, it emerges that the respiratory response during PYRS reaches 86.5 ± 7.9% (p < 0.001). Similarly, for the relationship between HRmax and HR during PYRS (HRPYRS), the cardiovascular response during PYRS is equally high, reaching 92.3±4.5% (p < 0.001). Additionally, the analyses for the relationships RMSSD2VO2max - RMSSD2PYRS (9.13±8.34ms vs. 18.3±18.7ms, p=0.125), HF2VO2max - HF2PYRS (4900.4±2793.8ms2 vs. 8455.8±8184.39ms2, p=0.674), and LF/HF2VO2max - LF/HF2PYRS (1.64±2.25 vs. 0.92±0.43, p=0.674) revealed no statistically significant differences. Similarly, no statistically significant differences were observed in the relationships SDNN2VO2max - SDNN2PYRS (14.5±5.6ms vs. 25.11±17.4ms, p=0.094) and LF2VO2max - LF2PYRS (3427.5±1780.0ms2 vs. 5673.7±4209.9ms2 , p=0.092). Finally, the analysis of the mean CSI2VO2max (86.3±20.7%) and CSI2PYRS (66.1±29.7%) indicates that these two values do not exhibit statistically significant differences (p=0.128). Conclusion: The results of the study appear to contribute to the understanding of the biological effects of the PΥRS and to strengthen the recognition of traditional dance as an alternative and effective form of exercise for promoting health and physical fitness."],"dc:identifier":["uoadl:3476654","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476654"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Προσδιορισμός ενεργειακής απαίτησης κατά την διάρκεια του Πυρρίχιου Χορού Σέρρα και η επίδραση στο καρδιακό στρες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:15Z"}