{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476920"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3476920","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ἡ Μαθηματική Δομή Σκέψης καὶ Λόγου στὸν Πλατωνικὸ Διάλογο Μένων","abstract":"Περίληψη Ὁ σκοπὸς τῆς ἐργασίας ἔγκειται στὸ νὰ καταδείξει τὴ σημασία τοῦ μαθηματικῶς σκέπτεσθαι στὴν προσπάθεια τοῦ φιλοσόφου περὶ τὴν ἀνεύρεση τῆς ἀληθείας ἐν γένει. Ὁ Πλατωνικὸς διάλογος Μένων ἀποτελεῑ ἐξαιρετικὸ δεῖγμα ἐπί τοῦ θέματος. Ὅλος ὁ διάλογος ἀναπτύσσεται στηριζόμενος σὲ ἐπιχειρήματα μὲ δομὴ οἱονεὶ γεωμετρική. Ἡ συλλογιστική διαδικασία εἶναι παραγωγική – αξιωματική, ὅπως καὶ ἡ διαδικασία ποὺ χρησιμοποιεῖται στὴ γεωμετρία. Ἡ προσπάθεια ἀποδείξεως τοῦ ἐρωτήματος γιὰ τὸ διδακτόν τῆς ἀρετῆς ξεκινᾶ (πρέπει νὰ ξεκινᾶ) ἀπὸ τὸν ὁρισμὸ τῆς ἐννοίας «ἀρετή» καὶ κατόπιν μὲ ὀρθὲς κρίσεις νὰ φθάνει στὸ συμπέρασμα, τὸ ὁποῖο, ἐὰν επιτευχθεῖ, θὰ λειτουργεῖ ὡς μαθηματικὸ θεώρημα, ἢτοι, ὡς ἀκλόνητη εἰς τὸ διηνεκὲς ἀπόδειξη . Οἱ διάφορες μέθοδοι ποὺ χρησιμοποιοῦνται κατὰ τὴ διαδικασία εὑρέσεως τοῦ ὁρισμοῦ, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴ συλλογιστικὴ πορεία τῶν ἀποδείξεων, εἶναι μέθοδοι οἱ ὁποῖες χρησιμοποιοῦνται ἢδη ἀπὸ τοὺς μαθηματικούς-γεωμέτρες ἐν τῇ πράξει. Στὀν διάλογο αὐτὸ συναντοῦμε ὅλες τὶς γεωμετρικὲς μεθόδους ποὺ ἀφοροῦν τόσο σὲ ἀπόδειξη θεωρήματος, ὅσο καὶ στὴν ἐπίλυση συγκεκριμένου γεωμετρικοῦ προβλήματος. Ἐδῶ διαπιστώνουμε τὶς μεθόδους τῆς συνθέσεως, τῆς διαιρέσεως ἀλλὰ καὶ τὴν ὑποθετικὴ μέθοδο, πολύ σημαντική στη γεωμετρία, ἀκόμη δὲ καὶ τὴ μέθοδο τῆς ἐπαγωγῆς. Καὶ ὅλη αὐτὴ ἡ προσπάθεια, ἐνῷ συντελεῖται στὸν τομέα τῆς ἠθικῆς, τοῦ ὁποίου τὰ χαρακτηριστικὰ εἶναι ποιοτικῆς καὶ ὂχι ποσοτικῆς φύσεως, διανθίζεται ἀπό ὁρολογία ἐν πολλοῖς ἀμιγῶς γεωμετρική. Καὶ σὰ νὰ μὴ φθάνουν αὐτά, ὁ Πλάτων παραθέτει και δύο γεωμετρικά προβλήματα ὡς ὑποδείγματα-ὁδηγοὺς γιὰ τὴν ἐπίλυση τοῦ ἀναπτυσσομένου θέματος περί τοῦ διδακτοῦ τῆς ἀρετῆς. Ἐν τέλει, ἡ κινητήριος δύναμις τῆς καθόλου διαδικασίας σὲ ὁλόκληρο τὸν διάλογο συνίσταται στὴ δυναμικὴ τοῦ λόγου (Λογικῆς- μαθηματικῶν) ποὺ ἀγωνίζεται νὰ ἐκφράσει πρωτόγνωρες πολλὲς φορὲς ἔννοιες καὶ συλλογιστικὲς άτραπούς, ἀποδεικνύοντας τοιουτοτρόπως ὅτι ἡ γλῶσσα ἀποτελεῖ τὸν κορμὸ τοῦ δένδρου τῆς γνώσεως.","abstract_html":"Περίληψη Ὁ σκοπὸς τῆς ἐργασίας ἔγκειται στὸ νὰ καταδείξει τὴ σημασία τοῦ μαθηματικῶς σκέπτεσθαι στὴν προσπάθεια τοῦ φιλοσόφου περὶ τὴν ἀνεύρεση τῆς ἀληθείας ἐν γένει. Ὁ Πλατωνικὸς διάλογος Μένων ἀποτελεῑ ἐξαιρετικὸ δεῖγμα ἐπί τοῦ θέματος. Ὅλος ὁ διάλογος ἀναπτύσσεται στηριζόμενος σὲ ἐπιχειρήματα μὲ δομὴ οἱονεὶ γεωμετρική. Ἡ συλλογιστική διαδικασία εἶναι παραγωγική – αξιωματική, ὅπως καὶ ἡ διαδικασία ποὺ χρησιμοποιεῖται στὴ γεωμετρία. Ἡ προσπάθεια ἀποδείξεως τοῦ ἐρωτήματος γιὰ τὸ διδακτόν τῆς ἀρετῆς ξεκινᾶ (πρέπει νὰ ξεκινᾶ) ἀπὸ τὸν ὁρισμὸ τῆς ἐννοίας «ἀρετή» καὶ κατόπιν μὲ ὀρθὲς κρίσεις νὰ φθάνει στὸ συμπέρασμα, τὸ ὁποῖο, ἐὰν επιτευχθεῖ, θὰ λειτουργεῖ ὡς μαθηματικὸ θεώρημα, ἢτοι, ὡς ἀκλόνητη εἰς τὸ διηνεκὲς ἀπόδειξη . Οἱ διάφορες μέθοδοι ποὺ χρησιμοποιοῦνται κατὰ τὴ διαδικασία εὑρέσεως τοῦ ὁρισμοῦ, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴ συλλογιστικὴ πορεία τῶν ἀποδείξεων, εἶναι μέθοδοι οἱ ὁποῖες χρησιμοποιοῦνται ἢδη ἀπὸ τοὺς μαθηματικούς-γεωμέτρες ἐν τῇ πράξει. Στὀν διάλογο αὐτὸ συναντοῦμε ὅλες τὶς γεωμετρικὲς μεθόδους ποὺ ἀφοροῦν τόσο σὲ ἀπόδειξη θεωρήματος, ὅσο καὶ στὴν ἐπίλυση συγκεκριμένου γεωμετρικοῦ προβλήματος. Ἐδῶ διαπιστώνουμε τὶς μεθόδους τῆς συνθέσεως, τῆς διαιρέσεως ἀλλὰ καὶ τὴν ὑποθετικὴ μέθοδο, πολύ σημαντική στη γεωμετρία, ἀκόμη δὲ καὶ τὴ μέθοδο τῆς ἐπαγωγῆς. Καὶ ὅλη αὐτὴ ἡ προσπάθεια, ἐνῷ συντελεῖται στὸν τομέα τῆς ἠθικῆς, τοῦ ὁποίου τὰ χαρακτηριστικὰ εἶναι ποιοτικῆς καὶ ὂχι ποσοτικῆς φύσεως, διανθίζεται ἀπό ὁρολογία ἐν πολλοῖς ἀμιγῶς γεωμετρική. Καὶ σὰ νὰ μὴ φθάνουν αὐτά, ὁ Πλάτων παραθέτει και δύο γεωμετρικά προβλήματα ὡς ὑποδείγματα-ὁδηγοὺς γιὰ τὴν ἐπίλυση τοῦ ἀναπτυσσομένου θέματος περί τοῦ διδακτοῦ τῆς ἀρετῆς. Ἐν τέλει, ἡ κινητήριος δύναμις τῆς καθόλου διαδικασίας σὲ ὁλόκληρο τὸν διάλογο συνίσταται στὴ δυναμικὴ τοῦ λόγου (Λογικῆς- μαθηματικῶν) ποὺ ἀγωνίζεται νὰ ἐκφράσει πρωτόγνωρες πολλὲς φορὲς ἔννοιες καὶ συλλογιστικὲς άτραπούς, ἀποδεικνύοντας τοιουτοτρόπως ὅτι ἡ γλῶσσα ἀποτελεῖ τὸν κορμὸ τοῦ δένδρου τῆς γνώσεως.","abstract_has_math":false,"creators":["Σταθόπουλος Νικόλαος","Stathopoulos Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:15Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476920"],"render_values":[{"text":"uoadl:3476920","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476920","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476920","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3476920","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σταθόπουλος Νικόλαος","Stathopoulos Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3476920","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476920"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Περίληψη Ὁ σκοπὸς τῆς ἐργασίας ἔγκειται στὸ νὰ καταδείξει τὴ σημασία τοῦ μαθηματικῶς σκέπτεσθαι στὴν προσπάθεια τοῦ φιλοσόφου περὶ τὴν ἀνεύρεση τῆς ἀληθείας ἐν γένει. Ὁ Πλατωνικὸς διάλογος Μένων ἀποτελεῑ ἐξαιρετικὸ δεῖγμα ἐπί τοῦ θέματος. Ὅλος ὁ διάλογος ἀναπτύσσεται στηριζόμενος σὲ ἐπιχειρήματα μὲ δομὴ οἱονεὶ γεωμετρική. Ἡ συλλογιστική διαδικασία εἶναι παραγωγική – αξιωματική, ὅπως καὶ ἡ διαδικασία ποὺ χρησιμοποιεῖται στὴ γεωμετρία. Ἡ προσπάθεια ἀποδείξεως τοῦ ἐρωτήματος γιὰ τὸ διδακτόν τῆς ἀρετῆς ξεκινᾶ (πρέπει νὰ ξεκινᾶ) ἀπὸ τὸν ὁρισμὸ τῆς ἐννοίας «ἀρετή» καὶ κατόπιν μὲ ὀρθὲς κρίσεις νὰ φθάνει στὸ συμπέρασμα, τὸ ὁποῖο, ἐὰν επιτευχθεῖ, θὰ λειτουργεῖ ὡς μαθηματικὸ θεώρημα, ἢτοι, ὡς ἀκλόνητη εἰς τὸ διηνεκὲς ἀπόδειξη . Οἱ διάφορες μέθοδοι ποὺ χρησιμοποιοῦνται κατὰ τὴ διαδικασία εὑρέσεως τοῦ ὁρισμοῦ, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴ συλλογιστικὴ πορεία τῶν ἀποδείξεων, εἶναι μέθοδοι οἱ ὁποῖες χρησιμοποιοῦνται ἢδη ἀπὸ τοὺς μαθηματικούς-γεωμέτρες ἐν τῇ πράξει. Στὀν διάλογο αὐτὸ συναντοῦμε ὅλες τὶς γεωμετρικὲς μεθόδους ποὺ ἀφοροῦν τόσο σὲ ἀπόδειξη θεωρήματος, ὅσο καὶ στὴν ἐπίλυση συγκεκριμένου γεωμετρικοῦ προβλήματος. Ἐδῶ διαπιστώνουμε τὶς μεθόδους τῆς συνθέσεως, τῆς διαιρέσεως ἀλλὰ καὶ τὴν ὑποθετικὴ μέθοδο, πολύ σημαντική στη γεωμετρία, ἀκόμη δὲ καὶ τὴ μέθοδο τῆς ἐπαγωγῆς. Καὶ ὅλη αὐτὴ ἡ προσπάθεια, ἐνῷ συντελεῖται στὸν τομέα τῆς ἠθικῆς, τοῦ ὁποίου τὰ χαρακτηριστικὰ εἶναι ποιοτικῆς καὶ ὂχι ποσοτικῆς φύσεως, διανθίζεται ἀπό ὁρολογία ἐν πολλοῖς ἀμιγῶς γεωμετρική. Καὶ σὰ νὰ μὴ φθάνουν αὐτά, ὁ Πλάτων παραθέτει και δύο γεωμετρικά προβλήματα ὡς ὑποδείγματα-ὁδηγοὺς γιὰ τὴν ἐπίλυση τοῦ ἀναπτυσσομένου θέματος περί τοῦ διδακτοῦ τῆς ἀρετῆς. Ἐν τέλει, ἡ κινητήριος δύναμις τῆς καθόλου διαδικασίας σὲ ὁλόκληρο τὸν διάλογο συνίσταται στὴ δυναμικὴ τοῦ λόγου (Λογικῆς- μαθηματικῶν) ποὺ ἀγωνίζεται νὰ ἐκφράσει πρωτόγνωρες πολλὲς φορὲς ἔννοιες καὶ συλλογιστικὲς άτραπούς, ἀποδεικνύοντας τοιουτοτρόπως ὅτι ἡ γλῶσσα ἀποτελεῖ τὸν κορμὸ τοῦ δένδρου τῆς γνώσεως.","Summation The purpose of this assignment is to demonstrate the meaning of the mathematical way of thinking in the attempt of the philosopher to find absolute truth. The Platonic dialogue Meno constitutes an extraordinary sample of this topic. The entire dialogue is being developed based on structured arguments that seem geometrical. The syllogistic procedure is productive-axiomatic, as well as the process used in geometry. The attempt to prove the question about the teachability of virtue begins (must begin) from the definition of the idea “virtue” and so forth with correct crisis to reach the conclusion, which, if achieved, will work just like a mathematical theorem, namely, like an unmovable throughout time proof. The several methods used in the procedure of finding the definition, as well as in the procedure of the syllogisms to reach the proof, are methods already used by the mathematicians-geometers de facto. In this dialogue, one can meet the whole of the geometrical methods, which relate to both proofs of theorems and the solution of an explicit geometrical problem. In this context, we find out the methods not only of synthesis and division but also the hypothetical method, very significant in the geometry, as well the method of induction. And all this effort, while it is accomplished in the domain of ethics, of which the main characteristics are qualitative and not quantitative, is being adorned in more ways than one by an unmixed geometrical terminology. And in the meantime, Plato juxtaposes also two geometrical problems as a model guide for the solution of the developing issue concerning the teachability of virtue. Finally, the motive power of the whole procedure in the entire dialogue consists in the dynamics of speech, as an expression of reason and mathematical thinking, which strives to express, in many cases, new concepts and syllogistical patterns, thus demonstrating the fact that the language forms the tree of knowledge."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ἡ Μαθηματική Δομή Σκέψης καὶ Λόγου στὸν Πλατωνικὸ Διάλογο Μένων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σταθόπουλος Νικόλαος","Stathopoulos Nikolaos"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Περίληψη Ὁ σκοπὸς τῆς ἐργασίας ἔγκειται στὸ νὰ καταδείξει τὴ σημασία τοῦ μαθηματικῶς σκέπτεσθαι στὴν προσπάθεια τοῦ φιλοσόφου περὶ τὴν ἀνεύρεση τῆς ἀληθείας ἐν γένει. Ὁ Πλατωνικὸς διάλογος Μένων ἀποτελεῑ ἐξαιρετικὸ δεῖγμα ἐπί τοῦ θέματος. Ὅλος ὁ διάλογος ἀναπτύσσεται στηριζόμενος σὲ ἐπιχειρήματα μὲ δομὴ οἱονεὶ γεωμετρική. Ἡ συλλογιστική διαδικασία εἶναι παραγωγική – αξιωματική, ὅπως καὶ ἡ διαδικασία ποὺ χρησιμοποιεῖται στὴ γεωμετρία. Ἡ προσπάθεια ἀποδείξεως τοῦ ἐρωτήματος γιὰ τὸ διδακτόν τῆς ἀρετῆς ξεκινᾶ (πρέπει νὰ ξεκινᾶ) ἀπὸ τὸν ὁρισμὸ τῆς ἐννοίας «ἀρετή» καὶ κατόπιν μὲ ὀρθὲς κρίσεις νὰ φθάνει στὸ συμπέρασμα, τὸ ὁποῖο, ἐὰν επιτευχθεῖ, θὰ λειτουργεῖ ὡς μαθηματικὸ θεώρημα, ἢτοι, ὡς ἀκλόνητη εἰς τὸ διηνεκὲς ἀπόδειξη . Οἱ διάφορες μέθοδοι ποὺ χρησιμοποιοῦνται κατὰ τὴ διαδικασία εὑρέσεως τοῦ ὁρισμοῦ, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴ συλλογιστικὴ πορεία τῶν ἀποδείξεων, εἶναι μέθοδοι οἱ ὁποῖες χρησιμοποιοῦνται ἢδη ἀπὸ τοὺς μαθηματικούς-γεωμέτρες ἐν τῇ πράξει. Στὀν διάλογο αὐτὸ συναντοῦμε ὅλες τὶς γεωμετρικὲς μεθόδους ποὺ ἀφοροῦν τόσο σὲ ἀπόδειξη θεωρήματος, ὅσο καὶ στὴν ἐπίλυση συγκεκριμένου γεωμετρικοῦ προβλήματος. Ἐδῶ διαπιστώνουμε τὶς μεθόδους τῆς συνθέσεως, τῆς διαιρέσεως ἀλλὰ καὶ τὴν ὑποθετικὴ μέθοδο, πολύ σημαντική στη γεωμετρία, ἀκόμη δὲ καὶ τὴ μέθοδο τῆς ἐπαγωγῆς. Καὶ ὅλη αὐτὴ ἡ προσπάθεια, ἐνῷ συντελεῖται στὸν τομέα τῆς ἠθικῆς, τοῦ ὁποίου τὰ χαρακτηριστικὰ εἶναι ποιοτικῆς καὶ ὂχι ποσοτικῆς φύσεως, διανθίζεται ἀπό ὁρολογία ἐν πολλοῖς ἀμιγῶς γεωμετρική. Καὶ σὰ νὰ μὴ φθάνουν αὐτά, ὁ Πλάτων παραθέτει και δύο γεωμετρικά προβλήματα ὡς ὑποδείγματα-ὁδηγοὺς γιὰ τὴν ἐπίλυση τοῦ ἀναπτυσσομένου θέματος περί τοῦ διδακτοῦ τῆς ἀρετῆς. Ἐν τέλει, ἡ κινητήριος δύναμις τῆς καθόλου διαδικασίας σὲ ὁλόκληρο τὸν διάλογο συνίσταται στὴ δυναμικὴ τοῦ λόγου (Λογικῆς- μαθηματικῶν) ποὺ ἀγωνίζεται νὰ ἐκφράσει πρωτόγνωρες πολλὲς φορὲς ἔννοιες καὶ συλλογιστικὲς άτραπούς, ἀποδεικνύοντας τοιουτοτρόπως ὅτι ἡ γλῶσσα ἀποτελεῖ τὸν κορμὸ τοῦ δένδρου τῆς γνώσεως.","Summation The purpose of this assignment is to demonstrate the meaning of the mathematical way of thinking in the attempt of the philosopher to find absolute truth. The Platonic dialogue Meno constitutes an extraordinary sample of this topic. The entire dialogue is being developed based on structured arguments that seem geometrical. The syllogistic procedure is productive-axiomatic, as well as the process used in geometry. The attempt to prove the question about the teachability of virtue begins (must begin) from the definition of the idea “virtue” and so forth with correct crisis to reach the conclusion, which, if achieved, will work just like a mathematical theorem, namely, like an unmovable throughout time proof. The several methods used in the procedure of finding the definition, as well as in the procedure of the syllogisms to reach the proof, are methods already used by the mathematicians-geometers de facto. In this dialogue, one can meet the whole of the geometrical methods, which relate to both proofs of theorems and the solution of an explicit geometrical problem. In this context, we find out the methods not only of synthesis and division but also the hypothetical method, very significant in the geometry, as well the method of induction. And all this effort, while it is accomplished in the domain of ethics, of which the main characteristics are qualitative and not quantitative, is being adorned in more ways than one by an unmixed geometrical terminology. And in the meantime, Plato juxtaposes also two geometrical problems as a model guide for the solution of the developing issue concerning the teachability of virtue. Finally, the motive power of the whole procedure in the entire dialogue consists in the dynamics of speech, as an expression of reason and mathematical thinking, which strives to express, in many cases, new concepts and syllogistical patterns, thus demonstrating the fact that the language forms the tree of knowledge."],"dc:identifier":["uoadl:3476920","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3476920"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Ἡ Μαθηματική Δομή Σκέψης καὶ Λόγου στὸν Πλατωνικὸ Διάλογο Μένων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:15Z"}