{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3477169"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3477169","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"In silico κλινικές μελέτες: Προσομοιώσεις δοσολογικών σχημάτων αντιπηκτικών φαρμάκων","abstract":"Οι θρομβοεμβολικές διαταραχές αποτελούν παγκοσμίως, έως και σήμερα, την κύρια αιτία θανάτου, με την τεκμηρίωση ότι η ισχαιμική καρδιακή νόσος και το εγκεφαλικό επεισόδιο ευθύνονται συλλογικά για έναν στους τέσσερις θανάτους παγκοσμίως. Η συνθήκη αυτή, καθιστά απαραίτητη την διαρκή ερευνητική αναζήτηση και ανάπτυξη νέων φαρμάκων με αντιπηκτικές ιδιότητες, αλλά και την περαιτέρω εξέταση των ήδη διαθέσιμων αντιπηκτικών φαρμάκων. Κλινικές μελέτες διενεργούνται σε καθημερινή βάση σε πολλά σημεία ανά την γη με σκοπό να μελετήσουν την συμπεριφορά των φαρμάκων αυτών στον ανθρώπινο οργανισμό με γνώμονα πάντα την επίτευξη του βέλτιστου θεραπευτικού αποτελέσματος. Ωστόσο, τόσο η συνεχής δειγματοληψία, η οποία αναπόφευκτα οδηγεί στην ταλαιπωρία των εθελοντών, όσο και οι εκτενείς οικονομικές δαπάνες από τα εθνικά ή διεθνή συστήματα υγειονομικής περίθαλψης, θέτουν την ανάγκη ανάπτυξης νέων μεθόδων για την πρόοδο της φαρμακευτικής έρευνας. Οι in silico τεχνικές σαν επιστημονικός όρος αντιστοιχούν στους ήδη γνωστούς όρους in vivo και in vitro, με την διαφορά ότι χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν πειράματα που αναπτύσσονται και δοκιμάζονται σε υπολογιστικά πλαίσια, περιγράφοντας τις φυσιολογικές και φαρμακολογικές πραγματικές συνθήκες με την χρήση τεκμηριωμένων μαθηματικών μοντέλων. Οι υπολογιστικές αυτές τεχνικές βρίσκουν εφαρμογή στις κλινικές μελέτες, αντικαθιστώντας τους ασθενείς με εικονικούς, των οποίων οι φαρμακοκινητικές παράμετροι, όπως ο όγκος κατανομής ή η κάθαρση κάθε εκάστοτε φαρμάκου, αντλούνται από την υπάρχουσα και ισχύουσα βιβλιογραφία. Έτσι καθίσταται δυνατή η δημιουργία ομάδων εικονικών ασθενών με έκταση ανάλογα με την επιθυμία των ερευνητών, χωρίς να αποτελεί αντιρρυθμιστικό παράγοντα το συνήθως αργό στάδιο της στρατολόγησης εθελοντών. Μειώνοντας τον χρόνο, το κόστος καθώς και την ταλαιπωρία των εθελοντών, οι ISCT παρουσιάζουν σημαντικά οφέλη με τον συμβουλευτικό τους ρόλο στην καθημερινή κλινική πράξη. Έτσι επιλέχθηκαν τρία αντιπηκτικά φάρμακα από τις τρεις κύριες κατηγορίες της διαθέσιμης αντιπηκτικής φαρμακευτικής αγωγής, η βαρφαρίνη, ανταγωνιστής βιταμίνης Κ, η απιξαμπάνη, νεότερο από του στόματος αντιπηκτικό, και η φονταπαρινούξη, παρεντερικός αναστολέας του παράγοντα πήξης Χα, και αντλήθηκαν οι απαραίτητες φαρμακοκινητικοί παράμετροι που εμφάνισε ο πραγματικός πληθυσμός για κάθε ένα από τα φάρμακα αυτά ξεχωριστά. Οι φαρμακοκινητικοί παράμετροι που συλλέχθηκαν αφορούσαν υγιείς πληθυσμούς αλλά και πληθυσμούς με διαβαθμίσεις στην ηλικία, το βάρος καθώς και με πολυάριθμα παθολογικά σενάρια, όπως με έκπτωση νεφρικής ή ηπατικής λειτουργίας. Πραγματοποιήθηκε εισαγωγή των παραμέτρων στο υπολογιστικό πρόγραμμα Simulx, όπου με την εφαρμογή τυπικών αποκλίσεων για κάθε παράμετρο, δημιουργήθηκαν οι ομάδες εικονικών ασθενών 100 ατόμων για κάθε παθολογικό ή μη σενάριο όπου εξετάστηκε και στους οποίους χορηγήθηκαν τα δοσολογικά σχήματα του κάθε φαρμάκου βασισμένα στην καθημερινή κλινική πράξη και την ισχύουσα βιβλιογραφία. Προέκυψαν διαγράμματα συγκέντρωσης του φαρμάκου στο αίμα των εικονικών ασθενών ανά τον χρόνο, τα οποία εν τέλει συγκρίθηκαν μεταξύ των υγιών και των πολυάριθμων παθολογικών σεναρίων που μελετήθηκαν, με τρόπο τέτοιο έτσι ώστε τα επίπεδα του φαρμάκου στο αίμα να παραμένουν εντός θεραπευτικού εύρους καθ’ όλη την διάρκεια της θεραπείας, ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη δυνατή αποκατάστασή της υγείας των ασθενών.","abstract_html":"Οι θρομβοεμβολικές διαταραχές αποτελούν παγκοσμίως, έως και σήμερα, την κύρια αιτία θανάτου, με την τεκμηρίωση ότι η ισχαιμική καρδιακή νόσος και το εγκεφαλικό επεισόδιο ευθύνονται συλλογικά για έναν στους τέσσερις θανάτους παγκοσμίως. Η συνθήκη αυτή, καθιστά απαραίτητη την διαρκή ερευνητική αναζήτηση και ανάπτυξη νέων φαρμάκων με αντιπηκτικές ιδιότητες, αλλά και την περαιτέρω εξέταση των ήδη διαθέσιμων αντιπηκτικών φαρμάκων. Κλινικές μελέτες διενεργούνται σε καθημερινή βάση σε πολλά σημεία ανά την γη με σκοπό να μελετήσουν την συμπεριφορά των φαρμάκων αυτών στον ανθρώπινο οργανισμό με γνώμονα πάντα την επίτευξη του βέλτιστου θεραπευτικού αποτελέσματος. Ωστόσο, τόσο η συνεχής δειγματοληψία, η οποία αναπόφευκτα οδηγεί στην ταλαιπωρία των εθελοντών, όσο και οι εκτενείς οικονομικές δαπάνες από τα εθνικά ή διεθνή συστήματα υγειονομικής περίθαλψης, θέτουν την ανάγκη ανάπτυξης νέων μεθόδων για την πρόοδο της φαρμακευτικής έρευνας. Οι in silico τεχνικές σαν επιστημονικός όρος αντιστοιχούν στους ήδη γνωστούς όρους in vivo και in vitro, με την διαφορά ότι χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν πειράματα που αναπτύσσονται και δοκιμάζονται σε υπολογιστικά πλαίσια, περιγράφοντας τις φυσιολογικές και φαρμακολογικές πραγματικές συνθήκες με την χρήση τεκμηριωμένων μαθηματικών μοντέλων. Οι υπολογιστικές αυτές τεχνικές βρίσκουν εφαρμογή στις κλινικές μελέτες, αντικαθιστώντας τους ασθενείς με εικονικούς, των οποίων οι φαρμακοκινητικές παράμετροι, όπως ο όγκος κατανομής ή η κάθαρση κάθε εκάστοτε φαρμάκου, αντλούνται από την υπάρχουσα και ισχύουσα βιβλιογραφία. Έτσι καθίσταται δυνατή η δημιουργία ομάδων εικονικών ασθενών με έκταση ανάλογα με την επιθυμία των ερευνητών, χωρίς να αποτελεί αντιρρυθμιστικό παράγοντα το συνήθως αργό στάδιο της στρατολόγησης εθελοντών. Μειώνοντας τον χρόνο, το κόστος καθώς και την ταλαιπωρία των εθελοντών, οι ISCT παρουσιάζουν σημαντικά οφέλη με τον συμβουλευτικό τους ρόλο στην καθημερινή κλινική πράξη. Έτσι επιλέχθηκαν τρία αντιπηκτικά φάρμακα από τις τρεις κύριες κατηγορίες της διαθέσιμης αντιπηκτικής φαρμακευτικής αγωγής, η βαρφαρίνη, ανταγωνιστής βιταμίνης Κ, η απιξαμπάνη, νεότερο από του στόματος αντιπηκτικό, και η φονταπαρινούξη, παρεντερικός αναστολέας του παράγοντα πήξης Χα, και αντλήθηκαν οι απαραίτητες φαρμακοκινητικοί παράμετροι που εμφάνισε ο πραγματικός πληθυσμός για κάθε ένα από τα φάρμακα αυτά ξεχωριστά. Οι φαρμακοκινητικοί παράμετροι που συλλέχθηκαν αφορούσαν υγιείς πληθυσμούς αλλά και πληθυσμούς με διαβαθμίσεις στην ηλικία, το βάρος καθώς και με πολυάριθμα παθολογικά σενάρια, όπως με έκπτωση νεφρικής ή ηπατικής λειτουργίας. Πραγματοποιήθηκε εισαγωγή των παραμέτρων στο υπολογιστικό πρόγραμμα Simulx, όπου με την εφαρμογή τυπικών αποκλίσεων για κάθε παράμετρο, δημιουργήθηκαν οι ομάδες εικονικών ασθενών 100 ατόμων για κάθε παθολογικό ή μη σενάριο όπου εξετάστηκε και στους οποίους χορηγήθηκαν τα δοσολογικά σχήματα του κάθε φαρμάκου βασισμένα στην καθημερινή κλινική πράξη και την ισχύουσα βιβλιογραφία. Προέκυψαν διαγράμματα συγκέντρωσης του φαρμάκου στο αίμα των εικονικών ασθενών ανά τον χρόνο, τα οποία εν τέλει συγκρίθηκαν μεταξύ των υγιών και των πολυάριθμων παθολογικών σεναρίων που μελετήθηκαν, με τρόπο τέτοιο έτσι ώστε τα επίπεδα του φαρμάκου στο αίμα να παραμένουν εντός θεραπευτικού εύρους καθ’ όλη την διάρκεια της θεραπείας, ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη δυνατή αποκατάστασή της υγείας των ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΜΙΧΑΕΛΑ","PAPACHARALAMPOUS MICHAELA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:17Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3477169"],"render_values":[{"text":"uoadl:3477169","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3477169","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3477169","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3477169","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΜΙΧΑΕΛΑ","PAPACHARALAMPOUS MICHAELA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3477169","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3477169"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι θρομβοεμβολικές διαταραχές αποτελούν παγκοσμίως, έως και σήμερα, την κύρια αιτία θανάτου, με την τεκμηρίωση ότι η ισχαιμική καρδιακή νόσος και το εγκεφαλικό επεισόδιο ευθύνονται συλλογικά για έναν στους τέσσερις θανάτους παγκοσμίως. Η συνθήκη αυτή, καθιστά απαραίτητη την διαρκή ερευνητική αναζήτηση και ανάπτυξη νέων φαρμάκων με αντιπηκτικές ιδιότητες, αλλά και την περαιτέρω εξέταση των ήδη διαθέσιμων αντιπηκτικών φαρμάκων. Κλινικές μελέτες διενεργούνται σε καθημερινή βάση σε πολλά σημεία ανά την γη με σκοπό να μελετήσουν την συμπεριφορά των φαρμάκων αυτών στον ανθρώπινο οργανισμό με γνώμονα πάντα την επίτευξη του βέλτιστου θεραπευτικού αποτελέσματος. Ωστόσο, τόσο η συνεχής δειγματοληψία, η οποία αναπόφευκτα οδηγεί στην ταλαιπωρία των εθελοντών, όσο και οι εκτενείς οικονομικές δαπάνες από τα εθνικά ή διεθνή συστήματα υγειονομικής περίθαλψης, θέτουν την ανάγκη ανάπτυξης νέων μεθόδων για την πρόοδο της φαρμακευτικής έρευνας. Οι in silico τεχνικές σαν επιστημονικός όρος αντιστοιχούν στους ήδη γνωστούς όρους in vivo και in vitro, με την διαφορά ότι χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν πειράματα που αναπτύσσονται και δοκιμάζονται σε υπολογιστικά πλαίσια, περιγράφοντας τις φυσιολογικές και φαρμακολογικές πραγματικές συνθήκες με την χρήση τεκμηριωμένων μαθηματικών μοντέλων. Οι υπολογιστικές αυτές τεχνικές βρίσκουν εφαρμογή στις κλινικές μελέτες, αντικαθιστώντας τους ασθενείς με εικονικούς, των οποίων οι φαρμακοκινητικές παράμετροι, όπως ο όγκος κατανομής ή η κάθαρση κάθε εκάστοτε φαρμάκου, αντλούνται από την υπάρχουσα και ισχύουσα βιβλιογραφία. Έτσι καθίσταται δυνατή η δημιουργία ομάδων εικονικών ασθενών με έκταση ανάλογα με την επιθυμία των ερευνητών, χωρίς να αποτελεί αντιρρυθμιστικό παράγοντα το συνήθως αργό στάδιο της στρατολόγησης εθελοντών. Μειώνοντας τον χρόνο, το κόστος καθώς και την ταλαιπωρία των εθελοντών, οι ISCT παρουσιάζουν σημαντικά οφέλη με τον συμβουλευτικό τους ρόλο στην καθημερινή κλινική πράξη. Έτσι επιλέχθηκαν τρία αντιπηκτικά φάρμακα από τις τρεις κύριες κατηγορίες της διαθέσιμης αντιπηκτικής φαρμακευτικής αγωγής, η βαρφαρίνη, ανταγωνιστής βιταμίνης Κ, η απιξαμπάνη, νεότερο από του στόματος αντιπηκτικό, και η φονταπαρινούξη, παρεντερικός αναστολέας του παράγοντα πήξης Χα, και αντλήθηκαν οι απαραίτητες φαρμακοκινητικοί παράμετροι που εμφάνισε ο πραγματικός πληθυσμός για κάθε ένα από τα φάρμακα αυτά ξεχωριστά. Οι φαρμακοκινητικοί παράμετροι που συλλέχθηκαν αφορούσαν υγιείς πληθυσμούς αλλά και πληθυσμούς με διαβαθμίσεις στην ηλικία, το βάρος καθώς και με πολυάριθμα παθολογικά σενάρια, όπως με έκπτωση νεφρικής ή ηπατικής λειτουργίας. Πραγματοποιήθηκε εισαγωγή των παραμέτρων στο υπολογιστικό πρόγραμμα Simulx, όπου με την εφαρμογή τυπικών αποκλίσεων για κάθε παράμετρο, δημιουργήθηκαν οι ομάδες εικονικών ασθενών 100 ατόμων για κάθε παθολογικό ή μη σενάριο όπου εξετάστηκε και στους οποίους χορηγήθηκαν τα δοσολογικά σχήματα του κάθε φαρμάκου βασισμένα στην καθημερινή κλινική πράξη και την ισχύουσα βιβλιογραφία. Προέκυψαν διαγράμματα συγκέντρωσης του φαρμάκου στο αίμα των εικονικών ασθενών ανά τον χρόνο, τα οποία εν τέλει συγκρίθηκαν μεταξύ των υγιών και των πολυάριθμων παθολογικών σεναρίων που μελετήθηκαν, με τρόπο τέτοιο έτσι ώστε τα επίπεδα του φαρμάκου στο αίμα να παραμένουν εντός θεραπευτικού εύρους καθ’ όλη την διάρκεια της θεραπείας, ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη δυνατή αποκατάστασή της υγείας των ασθενών.","Thromboembolic disorders are arguably a leading cause of death worldwide, with ischemic heart disease and stroke collectively accounting for one in four deaths worldwide. This condition makes it necessary to constantly research and develop new drugs with anticoagulant properties, but also to further examine the anticoagulant drugs already available to the population. Clinical studies are conducted daily in order to study the behavior of these drugs in the human body with the aim of always achieving the best therapeutic effect. However, both the continuous sampling, which inevitably leads to the suffering of the volunteers, and the extensive financial costs from the national or international health care systems, pose the need to develop new methods for the advancement of pharmaceutical research. In silico techniques as a scientific term correspond to the already known terms in vivo and in vitro, with the difference that they are used to describe experiments that are developed and tested in computational frameworks, describing physiological and pharmacological real conditions with the use of documented mathematical models. These computational techniques find application in clinical studies, replacing patients with virtual ones, whose pharmacokinetic parameters, such as the volume of distribution or the clearance of each drug, are drawn from the existing, documented literature. Thus it becomes possible to create groups of virtual patients with an extent according to the desire of the researchers, without the usually slow stage of recruitment being a counter-regulatory factor. By reducing the time, cost and inconvenience of volunteers, ISCTs present significant benefits with their advisory role in daily clinical practice. Thus three anticoagulant drugs were selected from the three main classes of available anticoagulant medication, warfarin, vitamin K antagonist, apixaban, newer oral anticoagulant, and fondaparinux, a parenterally factor Xa antagonist, and the necessary pharmacokinetic parameters exhibited by the real population were extracted for each of these drugs separately. The pharmacokinetic parameters collected related to healthy populations as well as populations with gradations in age, weight as well as with numerous pathological scenarios, such as renal or hepatic impairment. The parameters were entered into the Simulx computer program, where by applying standard deviations for each parameter, the groups of virtual patients of 100 individuals were created for each pathological or non-pathological scenario where we examined and who were administered dosage regimens of each drug based on daily clinical practice and the applicable bibliography. Plots of drug concentration in the blood of the virtual patients over time were generated which were ultimately compared between the healthy and the numerous pathological scenarios studied, in such a way that blood drug levels remained within therapeutic levels throughout the whole duration of the treatment and to achieve the best possible restoration of the patients health."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["In silico κλινικές μελέτες: Προσομοιώσεις δοσολογικών σχημάτων αντιπηκτικών φαρμάκων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΜΙΧΑΕΛΑ","PAPACHARALAMPOUS MICHAELA"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Οι θρομβοεμβολικές διαταραχές αποτελούν παγκοσμίως, έως και σήμερα, την κύρια αιτία θανάτου, με την τεκμηρίωση ότι η ισχαιμική καρδιακή νόσος και το εγκεφαλικό επεισόδιο ευθύνονται συλλογικά για έναν στους τέσσερις θανάτους παγκοσμίως. Η συνθήκη αυτή, καθιστά απαραίτητη την διαρκή ερευνητική αναζήτηση και ανάπτυξη νέων φαρμάκων με αντιπηκτικές ιδιότητες, αλλά και την περαιτέρω εξέταση των ήδη διαθέσιμων αντιπηκτικών φαρμάκων. Κλινικές μελέτες διενεργούνται σε καθημερινή βάση σε πολλά σημεία ανά την γη με σκοπό να μελετήσουν την συμπεριφορά των φαρμάκων αυτών στον ανθρώπινο οργανισμό με γνώμονα πάντα την επίτευξη του βέλτιστου θεραπευτικού αποτελέσματος. Ωστόσο, τόσο η συνεχής δειγματοληψία, η οποία αναπόφευκτα οδηγεί στην ταλαιπωρία των εθελοντών, όσο και οι εκτενείς οικονομικές δαπάνες από τα εθνικά ή διεθνή συστήματα υγειονομικής περίθαλψης, θέτουν την ανάγκη ανάπτυξης νέων μεθόδων για την πρόοδο της φαρμακευτικής έρευνας. Οι in silico τεχνικές σαν επιστημονικός όρος αντιστοιχούν στους ήδη γνωστούς όρους in vivo και in vitro, με την διαφορά ότι χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν πειράματα που αναπτύσσονται και δοκιμάζονται σε υπολογιστικά πλαίσια, περιγράφοντας τις φυσιολογικές και φαρμακολογικές πραγματικές συνθήκες με την χρήση τεκμηριωμένων μαθηματικών μοντέλων. Οι υπολογιστικές αυτές τεχνικές βρίσκουν εφαρμογή στις κλινικές μελέτες, αντικαθιστώντας τους ασθενείς με εικονικούς, των οποίων οι φαρμακοκινητικές παράμετροι, όπως ο όγκος κατανομής ή η κάθαρση κάθε εκάστοτε φαρμάκου, αντλούνται από την υπάρχουσα και ισχύουσα βιβλιογραφία. Έτσι καθίσταται δυνατή η δημιουργία ομάδων εικονικών ασθενών με έκταση ανάλογα με την επιθυμία των ερευνητών, χωρίς να αποτελεί αντιρρυθμιστικό παράγοντα το συνήθως αργό στάδιο της στρατολόγησης εθελοντών. Μειώνοντας τον χρόνο, το κόστος καθώς και την ταλαιπωρία των εθελοντών, οι ISCT παρουσιάζουν σημαντικά οφέλη με τον συμβουλευτικό τους ρόλο στην καθημερινή κλινική πράξη. Έτσι επιλέχθηκαν τρία αντιπηκτικά φάρμακα από τις τρεις κύριες κατηγορίες της διαθέσιμης αντιπηκτικής φαρμακευτικής αγωγής, η βαρφαρίνη, ανταγωνιστής βιταμίνης Κ, η απιξαμπάνη, νεότερο από του στόματος αντιπηκτικό, και η φονταπαρινούξη, παρεντερικός αναστολέας του παράγοντα πήξης Χα, και αντλήθηκαν οι απαραίτητες φαρμακοκινητικοί παράμετροι που εμφάνισε ο πραγματικός πληθυσμός για κάθε ένα από τα φάρμακα αυτά ξεχωριστά. Οι φαρμακοκινητικοί παράμετροι που συλλέχθηκαν αφορούσαν υγιείς πληθυσμούς αλλά και πληθυσμούς με διαβαθμίσεις στην ηλικία, το βάρος καθώς και με πολυάριθμα παθολογικά σενάρια, όπως με έκπτωση νεφρικής ή ηπατικής λειτουργίας. Πραγματοποιήθηκε εισαγωγή των παραμέτρων στο υπολογιστικό πρόγραμμα Simulx, όπου με την εφαρμογή τυπικών αποκλίσεων για κάθε παράμετρο, δημιουργήθηκαν οι ομάδες εικονικών ασθενών 100 ατόμων για κάθε παθολογικό ή μη σενάριο όπου εξετάστηκε και στους οποίους χορηγήθηκαν τα δοσολογικά σχήματα του κάθε φαρμάκου βασισμένα στην καθημερινή κλινική πράξη και την ισχύουσα βιβλιογραφία. Προέκυψαν διαγράμματα συγκέντρωσης του φαρμάκου στο αίμα των εικονικών ασθενών ανά τον χρόνο, τα οποία εν τέλει συγκρίθηκαν μεταξύ των υγιών και των πολυάριθμων παθολογικών σεναρίων που μελετήθηκαν, με τρόπο τέτοιο έτσι ώστε τα επίπεδα του φαρμάκου στο αίμα να παραμένουν εντός θεραπευτικού εύρους καθ’ όλη την διάρκεια της θεραπείας, ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη δυνατή αποκατάστασή της υγείας των ασθενών.","Thromboembolic disorders are arguably a leading cause of death worldwide, with ischemic heart disease and stroke collectively accounting for one in four deaths worldwide. This condition makes it necessary to constantly research and develop new drugs with anticoagulant properties, but also to further examine the anticoagulant drugs already available to the population. Clinical studies are conducted daily in order to study the behavior of these drugs in the human body with the aim of always achieving the best therapeutic effect. However, both the continuous sampling, which inevitably leads to the suffering of the volunteers, and the extensive financial costs from the national or international health care systems, pose the need to develop new methods for the advancement of pharmaceutical research. In silico techniques as a scientific term correspond to the already known terms in vivo and in vitro, with the difference that they are used to describe experiments that are developed and tested in computational frameworks, describing physiological and pharmacological real conditions with the use of documented mathematical models. These computational techniques find application in clinical studies, replacing patients with virtual ones, whose pharmacokinetic parameters, such as the volume of distribution or the clearance of each drug, are drawn from the existing, documented literature. Thus it becomes possible to create groups of virtual patients with an extent according to the desire of the researchers, without the usually slow stage of recruitment being a counter-regulatory factor. By reducing the time, cost and inconvenience of volunteers, ISCTs present significant benefits with their advisory role in daily clinical practice. Thus three anticoagulant drugs were selected from the three main classes of available anticoagulant medication, warfarin, vitamin K antagonist, apixaban, newer oral anticoagulant, and fondaparinux, a parenterally factor Xa antagonist, and the necessary pharmacokinetic parameters exhibited by the real population were extracted for each of these drugs separately. The pharmacokinetic parameters collected related to healthy populations as well as populations with gradations in age, weight as well as with numerous pathological scenarios, such as renal or hepatic impairment. The parameters were entered into the Simulx computer program, where by applying standard deviations for each parameter, the groups of virtual patients of 100 individuals were created for each pathological or non-pathological scenario where we examined and who were administered dosage regimens of each drug based on daily clinical practice and the applicable bibliography. Plots of drug concentration in the blood of the virtual patients over time were generated which were ultimately compared between the healthy and the numerous pathological scenarios studied, in such a way that blood drug levels remained within therapeutic levels throughout the whole duration of the treatment and to achieve the best possible restoration of the patients health."],"dc:identifier":["uoadl:3477169","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3477169"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["In silico κλινικές μελέτες: Προσομοιώσεις δοσολογικών σχημάτων αντιπηκτικών φαρμάκων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:17Z"}