{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3477512"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3477512","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ενδείξεις, μεθοδολογία και κλινική χρησιμότητα του επεμβατικού γενετικού ελέγχου στην κύηση","abstract":"Ο επεμβατικός γενετικός έλεγχος κατά την κύηση αποτελεί ένα σύνολο διαδικασιών κατά τις οποίες λαμβάνονται κύτταρα από το έμβρυο προκειμένου να μελετηθεί το γενετικό του υλικό. Περιλαμβάνει τρεις διαφορετικές τεχνικές που η κάθε μια δύναται να πραγματοποιηθεί σε διαφορετικό στάδιο της κύησης. Αρχικά, η λήψη χοριακών λαχνών πραγματοποιείται μεταξύ 11ης και 13ης εβδομάδας κύησης. Εν συνεχεία, στο β΄ τρίμηνο της κύησης μπορεί να διενεργηθεί αμνιοπαρακέντηση, για την οποία απαιτείται η συμπλήρωση τουλάχιστον 15 εβδομάδων κύησης. Τέλος, η λήψη εμβρυικού αίματος αποτελεί μια επιπλέον επεμβατική προγεννητική εξέταση που πραγματοποιείται μετά τις 18 εβδομάδες κύησης, πιο σπάνια σε σχέση με τις προαναφερθείσες και κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Ορισμένες επιστημονικές εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών έχουν περιορίσει σημαντικά τη διενέργεια επεμβατικού προγεννητικού ελέγχου. Το γεγονός αυτό οφείλεται στην εξέλιξη της υπερηχοτομογραφίας, στην ανάπτυξη μεθόδων μη επεμβατικού γενετικού ελέγχου καθώς και στην ανάπτυξη συνδυαστικών μεθόδων υπολογισμού του κινδύνου της κύησης. Λόγου χάριν, ενώ παλαιότερα, βασική ένδειξη για την πραγματοποίηση επεμβατικού προγεννητικού ελέγχου αποτελούσε η προχωρημένη ηλικία της μητέρας (>35 έτη), σήμερα η ηλικία της μητέρας δεν αποτελεί από μόνη της κριτήριο διενέργειας του ελέγχου. Οι τεχνικές επεμβατικού ελέγχου εξελίσσονται κι αυτές με τη σειρά τους, καθώς η ένταξη τεχνικών ανάλυσης των χρωμοσωμάτων δίνουν τη δυνατότητα εντοπισμού ακόμη και υπομικροσκοπικών χρωμοσωμικών αλλαγών. Σε κάθε περίπτωση, με τις επεμβατικές μεθόδους υπάρχει η πιθανότητα επιπλοκών, όπως η απώλεια του εμβρύου, η οποία πάντως υπολογίζεται σε λιγότερο από 0.5% των περιπτώσεων και είναι σε άμεση συνάρτηση με την εμπειρία του χειριστή. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να παρουσιάσει τις κυριότερες ενδείξεις για επεμβατικό προγεννητικό έλεγχο, τη μεθοδολογία που ακολουθείται για τη διενέργειά του καθώς και την κλινική χρησιμότητα αυτού. Για το σκοπό αυτό, έγινε ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας και ανεύρεση των σχετικών με το εν λόγω θέμα επιστημονικών άρθρων και δημοσιεύσεων.","abstract_html":"Ο επεμβατικός γενετικός έλεγχος κατά την κύηση αποτελεί ένα σύνολο διαδικασιών κατά τις οποίες λαμβάνονται κύτταρα από το έμβρυο προκειμένου να μελετηθεί το γενετικό του υλικό. Περιλαμβάνει τρεις διαφορετικές τεχνικές που η κάθε μια δύναται να πραγματοποιηθεί σε διαφορετικό στάδιο της κύησης. Αρχικά, η λήψη χοριακών λαχνών πραγματοποιείται μεταξύ 11ης και 13ης εβδομάδας κύησης. Εν συνεχεία, στο β΄ τρίμηνο της κύησης μπορεί να διενεργηθεί αμνιοπαρακέντηση, για την οποία απαιτείται η συμπλήρωση τουλάχιστον 15 εβδομάδων κύησης. Τέλος, η λήψη εμβρυικού αίματος αποτελεί μια επιπλέον επεμβατική προγεννητική εξέταση που πραγματοποιείται μετά τις 18 εβδομάδες κύησης, πιο σπάνια σε σχέση με τις προαναφερθείσες και κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Ορισμένες επιστημονικές εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών έχουν περιορίσει σημαντικά τη διενέργεια επεμβατικού προγεννητικού ελέγχου. Το γεγονός αυτό οφείλεται στην εξέλιξη της υπερηχοτομογραφίας, στην ανάπτυξη μεθόδων μη επεμβατικού γενετικού ελέγχου καθώς και στην ανάπτυξη συνδυαστικών μεθόδων υπολογισμού του κινδύνου της κύησης. Λόγου χάριν, ενώ παλαιότερα, βασική ένδειξη για την πραγματοποίηση επεμβατικού προγεννητικού ελέγχου αποτελούσε η προχωρημένη ηλικία της μητέρας (&gt;35 έτη), σήμερα η ηλικία της μητέρας δεν αποτελεί από μόνη της κριτήριο διενέργειας του ελέγχου. Οι τεχνικές επεμβατικού ελέγχου εξελίσσονται κι αυτές με τη σειρά τους, καθώς η ένταξη τεχνικών ανάλυσης των χρωμοσωμάτων δίνουν τη δυνατότητα εντοπισμού ακόμη και υπομικροσκοπικών χρωμοσωμικών αλλαγών. Σε κάθε περίπτωση, με τις επεμβατικές μεθόδους υπάρχει η πιθανότητα επιπλοκών, όπως η απώλεια του εμβρύου, η οποία πάντως υπολογίζεται σε λιγότερο από 0.5% των περιπτώσεων και είναι σε άμεση συνάρτηση με την εμπειρία του χειριστή. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να παρουσιάσει τις κυριότερες ενδείξεις για επεμβατικό προγεννητικό έλεγχο, τη μεθοδολογία που ακολουθείται για τη διενέργειά του καθώς και την κλινική χρησιμότητα αυτού. Για το σκοπό αυτό, έγινε ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας και ανεύρεση των σχετικών με το εν λόγω θέμα επιστημονικών άρθρων και δημοσιεύσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Ρώμα Μαρία","Roma Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:19Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3477512"],"render_values":[{"text":"uoadl:3477512","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3477512","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3477512","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3477512","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ρώμα Μαρία","Roma Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3477512","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3477512"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο επεμβατικός γενετικός έλεγχος κατά την κύηση αποτελεί ένα σύνολο διαδικασιών κατά τις οποίες λαμβάνονται κύτταρα από το έμβρυο προκειμένου να μελετηθεί το γενετικό του υλικό. Περιλαμβάνει τρεις διαφορετικές τεχνικές που η κάθε μια δύναται να πραγματοποιηθεί σε διαφορετικό στάδιο της κύησης. Αρχικά, η λήψη χοριακών λαχνών πραγματοποιείται μεταξύ 11ης και 13ης εβδομάδας κύησης. Εν συνεχεία, στο β΄ τρίμηνο της κύησης μπορεί να διενεργηθεί αμνιοπαρακέντηση, για την οποία απαιτείται η συμπλήρωση τουλάχιστον 15 εβδομάδων κύησης. Τέλος, η λήψη εμβρυικού αίματος αποτελεί μια επιπλέον επεμβατική προγεννητική εξέταση που πραγματοποιείται μετά τις 18 εβδομάδες κύησης, πιο σπάνια σε σχέση με τις προαναφερθείσες και κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Ορισμένες επιστημονικές εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών έχουν περιορίσει σημαντικά τη διενέργεια επεμβατικού προγεννητικού ελέγχου. Το γεγονός αυτό οφείλεται στην εξέλιξη της υπερηχοτομογραφίας, στην ανάπτυξη μεθόδων μη επεμβατικού γενετικού ελέγχου καθώς και στην ανάπτυξη συνδυαστικών μεθόδων υπολογισμού του κινδύνου της κύησης. Λόγου χάριν, ενώ παλαιότερα, βασική ένδειξη για την πραγματοποίηση επεμβατικού προγεννητικού ελέγχου αποτελούσε η προχωρημένη ηλικία της μητέρας (>35 έτη), σήμερα η ηλικία της μητέρας δεν αποτελεί από μόνη της κριτήριο διενέργειας του ελέγχου. Οι τεχνικές επεμβατικού ελέγχου εξελίσσονται κι αυτές με τη σειρά τους, καθώς η ένταξη τεχνικών ανάλυσης των χρωμοσωμάτων δίνουν τη δυνατότητα εντοπισμού ακόμη και υπομικροσκοπικών χρωμοσωμικών αλλαγών. Σε κάθε περίπτωση, με τις επεμβατικές μεθόδους υπάρχει η πιθανότητα επιπλοκών, όπως η απώλεια του εμβρύου, η οποία πάντως υπολογίζεται σε λιγότερο από 0.5% των περιπτώσεων και είναι σε άμεση συνάρτηση με την εμπειρία του χειριστή. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να παρουσιάσει τις κυριότερες ενδείξεις για επεμβατικό προγεννητικό έλεγχο, τη μεθοδολογία που ακολουθείται για τη διενέργειά του καθώς και την κλινική χρησιμότητα αυτού. Για το σκοπό αυτό, έγινε ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας και ανεύρεση των σχετικών με το εν λόγω θέμα επιστημονικών άρθρων και δημοσιεύσεων.","Invasive prenatal testing in pregnancy comprises a set of procedures by which fetal cells are taken in order to study fetal genome. It involves three different techniques, each of which can be performed at a different stage of pregnancy. Initially, chorionic villus sampling is carried out between 11 and 13 weeks of pregnancy. Subsequently, in the second trimester of pregnancy, amniocentesis might be performed, requiring at least 15 weeks of gestation. Finally, fetal blood sampling is an additional invasive prenatal test carried out after 18 weeks gestation, less frequently than the above-mentioned tests and performed only under certain conditions. A number of recent scientific developments have significantly limited the use of invasive prenatal screening. The development of ultrasonography, as well as the development of non-invasive genetic screening methods and combined methods for calculating the risk to the pregnancy. For example, previously the main indication for invasive prenatal screening was the advanced maternal age (>35 years). To date, the age of the mother does not constitute an individual criterion for screening. Invasive screening techniques are also evolving, as the integration of chromosome analysis techniques enable the detection of even submicroscopic chromosomal changes. In any case, with invasive methods there is a possibility of complications, such as fetal loss, which is estimated at less than 0.5% of cases and is directly related to the operator΄s experience. The aim of this dissertation is to present the main indications for invasive prenatal screening, the methodology as well as its clinical utility. For this purpose, a review of the existing literature was conducted and the scientific articles and publications relevant to this topic were identified."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ενδείξεις, μεθοδολογία και κλινική χρησιμότητα του επεμβατικού γενετικού ελέγχου στην κύηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ρώμα Μαρία","Roma Maria"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Ο επεμβατικός γενετικός έλεγχος κατά την κύηση αποτελεί ένα σύνολο διαδικασιών κατά τις οποίες λαμβάνονται κύτταρα από το έμβρυο προκειμένου να μελετηθεί το γενετικό του υλικό. Περιλαμβάνει τρεις διαφορετικές τεχνικές που η κάθε μια δύναται να πραγματοποιηθεί σε διαφορετικό στάδιο της κύησης. Αρχικά, η λήψη χοριακών λαχνών πραγματοποιείται μεταξύ 11ης και 13ης εβδομάδας κύησης. Εν συνεχεία, στο β΄ τρίμηνο της κύησης μπορεί να διενεργηθεί αμνιοπαρακέντηση, για την οποία απαιτείται η συμπλήρωση τουλάχιστον 15 εβδομάδων κύησης. Τέλος, η λήψη εμβρυικού αίματος αποτελεί μια επιπλέον επεμβατική προγεννητική εξέταση που πραγματοποιείται μετά τις 18 εβδομάδες κύησης, πιο σπάνια σε σχέση με τις προαναφερθείσες και κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Ορισμένες επιστημονικές εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών έχουν περιορίσει σημαντικά τη διενέργεια επεμβατικού προγεννητικού ελέγχου. Το γεγονός αυτό οφείλεται στην εξέλιξη της υπερηχοτομογραφίας, στην ανάπτυξη μεθόδων μη επεμβατικού γενετικού ελέγχου καθώς και στην ανάπτυξη συνδυαστικών μεθόδων υπολογισμού του κινδύνου της κύησης. Λόγου χάριν, ενώ παλαιότερα, βασική ένδειξη για την πραγματοποίηση επεμβατικού προγεννητικού ελέγχου αποτελούσε η προχωρημένη ηλικία της μητέρας (>35 έτη), σήμερα η ηλικία της μητέρας δεν αποτελεί από μόνη της κριτήριο διενέργειας του ελέγχου. Οι τεχνικές επεμβατικού ελέγχου εξελίσσονται κι αυτές με τη σειρά τους, καθώς η ένταξη τεχνικών ανάλυσης των χρωμοσωμάτων δίνουν τη δυνατότητα εντοπισμού ακόμη και υπομικροσκοπικών χρωμοσωμικών αλλαγών. Σε κάθε περίπτωση, με τις επεμβατικές μεθόδους υπάρχει η πιθανότητα επιπλοκών, όπως η απώλεια του εμβρύου, η οποία πάντως υπολογίζεται σε λιγότερο από 0.5% των περιπτώσεων και είναι σε άμεση συνάρτηση με την εμπειρία του χειριστή. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να παρουσιάσει τις κυριότερες ενδείξεις για επεμβατικό προγεννητικό έλεγχο, τη μεθοδολογία που ακολουθείται για τη διενέργειά του καθώς και την κλινική χρησιμότητα αυτού. Για το σκοπό αυτό, έγινε ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας και ανεύρεση των σχετικών με το εν λόγω θέμα επιστημονικών άρθρων και δημοσιεύσεων.","Invasive prenatal testing in pregnancy comprises a set of procedures by which fetal cells are taken in order to study fetal genome. It involves three different techniques, each of which can be performed at a different stage of pregnancy. Initially, chorionic villus sampling is carried out between 11 and 13 weeks of pregnancy. Subsequently, in the second trimester of pregnancy, amniocentesis might be performed, requiring at least 15 weeks of gestation. Finally, fetal blood sampling is an additional invasive prenatal test carried out after 18 weeks gestation, less frequently than the above-mentioned tests and performed only under certain conditions. A number of recent scientific developments have significantly limited the use of invasive prenatal screening. The development of ultrasonography, as well as the development of non-invasive genetic screening methods and combined methods for calculating the risk to the pregnancy. For example, previously the main indication for invasive prenatal screening was the advanced maternal age (>35 years). To date, the age of the mother does not constitute an individual criterion for screening. Invasive screening techniques are also evolving, as the integration of chromosome analysis techniques enable the detection of even submicroscopic chromosomal changes. In any case, with invasive methods there is a possibility of complications, such as fetal loss, which is estimated at less than 0.5% of cases and is directly related to the operator΄s experience. The aim of this dissertation is to present the main indications for invasive prenatal screening, the methodology as well as its clinical utility. For this purpose, a review of the existing literature was conducted and the scientific articles and publications relevant to this topic were identified."],"dc:identifier":["uoadl:3477512","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3477512"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ενδείξεις, μεθοδολογία και κλινική χρησιμότητα του επεμβατικού γενετικού ελέγχου στην κύηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:19Z"}