{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3478689"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3478689","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το ζήτημα της τοξικής αρρενωπότητας και το φαινόμενο της γυναικοκτονίας: τα χαρακτηριστικά της τοξικής αρρενωπότητας στα προφίλ των γυναικοκτόνων, όπως αναπαρίστανται από τον ελληνικό, ηλεκτρονικό Τύπο.","abstract":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία προσεγγίζεται το ζήτημα της τοξικής αρρενωπότητας. Επιπροσθέτως, παρουσιάζεται η τοξική αρρενωπότητα σε σχέση με την ακραία μορφή έμφυλης βίας, τη γυναικοκτονία. Η τοξική αρρενωπότητα, συνδέεται άμεσα με «την ηγεμονική αρρενωπότητα», δηλαδή τις πρακτικές και τις συμπεριφορές που καθιστούν έναν άνδρα ιδανικό ανάλογα τον τόπο και τον χρόνο (Connel & Messerschmidt, 2005). Πιο συγκεκριμένα, αποτελεί την ακραία εφαρμογή των πρακτικών και των συμπεριφορών «της ηγεμονικής αρρενωπότητας», όπως είναι η βία, η επιθετικότητα, ο ανταγωνισμός κ.ά.(Conway, 2019, p. 6). Στην τοξική αρρενωπότητα αποδίδονται τα περιστατικά έμφυλης βία, πράγμα που συσκοτίζει τα δομικά αίτια στα οποία οφείλει την ύπαρξή της (De Boise, 2019, p. 149). Συγκεκριμένα, αιτιάζεται κυρίως στο πατριαρχικό σύστημα που καλλιεργεί στην κοινωνία επί αιώνες τα έμφυλα στερεότυπα και «τους μισογυνιστικούς κανόνες φύλου» (Wilchins, 2019 in Gray, 2021, p. 42), προκειμένου να διαιωνιστεί η ανδρική εξουσία, οι ανισότητες φύλου και η υποταγή των γυναικών στους άνδρες (Jufanny & Girsang, 2020 in Seravim et al., 2023). Τα περιστατικά έμφυλης βίας, τα οποία αποδίδονται από τον τύπο σε κάποια μορφή τοξικής αρρενωπότητας, έχουν αυξηθεί παγκοσμίως (Ehsan, 2020, p. 14). Η ακραία μορφή έμφυλης βίας είναι «η γυναικοκτονία», η οποία αποτελεί ένα παγκόσμιο κοινωνικό πρόβλημα, καθώς ο αριθμός των γυναικών που δολοφονούνται ανά τον κόσμο, αυξάνεται συνεχώς (Kanbur et.al., 2020, p. 445). Οι γυναίκες δολοφονούνται γιατί απλά είναι γυναίκες, άρα και αναλώσιμες, λόγω της επιβεβλημένης πατριαρχικής κουλτούρας που τις διατηρεί σε υποβαθμισμένη θέση στην κοινωνία (ο. α.). Τόσο ο όρος της τοξικής αρρενωπότητας, όσο και της γυναικοκτονίας είναι αμφισβητούμενοι, ωστόσο είναι δημοφιλείς και χρησιμοποιούνται ευρέως. Η τοξική αρρενωπότητα προκαλεί φόβο γιατί οι πρακτικές της είναι επιβλαβείς για όλη την κοινωνία (Makhanya, 2023, p. 2), για αυτό θεωρήσαμε εξαιρετικά ενδιαφέρον να την ερευνήσουμε σε σχέση με το μεγάλο, παγκόσμιο, κοινωνικό, πρόβλημα, «τη γυναικοκτονία», το οποίο μάλιστα αποδίδεται σε αυτήν (Greer, 2003, p. 4). Στο πρώτο μέρος της εργασίας μας κάναμε βιβλιογραφική επισκόπηση, δηλαδή, είδαμε τι υπάρχει στην ακαδημαϊκή βιβλιογραφία, από διάφορα επιστημονικά πεδία, για το θέμα της τοξικής αρρενωπότητας, αφενός για να το μελετήσουμε θεωρητικά σε όλες του τις διαστάσεις και αφετέρου «για να διαρθρωθεί η επισκόπηση έτσι ώστε να λειτουργήσει ως βάση για την αιτιολόγηση της έρευνας μας» (Bryman, 2017, p. 118). Τέλος, στο ερευνητικό μέρος της εργασίας μας, κάναμε μελέτη περίπτωσης τον ελληνικό χώρο και είδαμε: «Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της τοξικής αρρενωπότητας στα προφίλ των γυναικοκτόνων όπως αυτά αναπαρίστανται από τον ηλεκτρονικό Τύπο». Επιλέξαμε ως μελέτη περίπτωσης το ελληνικό περιβάλλον γιατί αφενός δε γνωρίζαμε τι συμβαίνει σε αυτό όσον αφορά το θέμα της τοξικής αρρενωπότητας και αφετέρου οι συνθήκες που επικρατούν εκεί όσον αφορά το ζήτημα της γυναικοκτονίας είναι ιδιάζουσες πράγμα που κάνει σημαντική την έρευνά μας. Πιο συγκεκριμένα, δεν έχει ο όρος αναγνωριστεί δημόσια, άρα δεν υπάρχει ανάλογη νομοθεσία, και τέτοια περιστατικά αντιμετωπίζονται ως «ενδοοικογενειακή βία», όπως ορίζεται από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Έτσι, λοιπόν, ενώ το φύλο παίζει σημαντικό ρόλο σε τέτοιες περιπτώσεις δολοφονιών, παραμένει αφανές, συσκοτίζονται τα αίτια των πράξεων αυτών και δε μπορεί να επιλυθεί το πρόβλημα (Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Ισότητας των Φύλων (EIGE), 2022). Η έρευνα μας ήταν ποιοτική και η μέθοδος που ακολουθήσαμε ήταν η θεματική ανάλυση, γιατί είναι «ευέλικτη» όσον αφορά «τον προσδιορισμό των θεματικών περιοχών» και γιατί σε αυτή τη διαδικασία δίνεται μεγαλύτερη ελευθερία στον ερευνητή να χρησιμοποιήσει «την κρίση» του (Braun & Clark, 2006, p. 78).","abstract_html":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία προσεγγίζεται το ζήτημα της τοξικής αρρενωπότητας. Επιπροσθέτως, παρουσιάζεται η τοξική αρρενωπότητα σε σχέση με την ακραία μορφή έμφυλης βίας, τη γυναικοκτονία. Η τοξική αρρενωπότητα, συνδέεται άμεσα με «την ηγεμονική αρρενωπότητα», δηλαδή τις πρακτικές και τις συμπεριφορές που καθιστούν έναν άνδρα ιδανικό ανάλογα τον τόπο και τον χρόνο (Connel &amp; Messerschmidt, 2005). Πιο συγκεκριμένα, αποτελεί την ακραία εφαρμογή των πρακτικών και των συμπεριφορών «της ηγεμονικής αρρενωπότητας», όπως είναι η βία, η επιθετικότητα, ο ανταγωνισμός κ.ά.(Conway, 2019, p. 6). Στην τοξική αρρενωπότητα αποδίδονται τα περιστατικά έμφυλης βία, πράγμα που συσκοτίζει τα δομικά αίτια στα οποία οφείλει την ύπαρξή της (De Boise, 2019, p. 149). Συγκεκριμένα, αιτιάζεται κυρίως στο πατριαρχικό σύστημα που καλλιεργεί στην κοινωνία επί αιώνες τα έμφυλα στερεότυπα και «τους μισογυνιστικούς κανόνες φύλου» (Wilchins, 2019 in Gray, 2021, p. 42), προκειμένου να διαιωνιστεί η ανδρική εξουσία, οι ανισότητες φύλου και η υποταγή των γυναικών στους άνδρες (Jufanny &amp; Girsang, 2020 in Seravim et al., 2023). Τα περιστατικά έμφυλης βίας, τα οποία αποδίδονται από τον τύπο σε κάποια μορφή τοξικής αρρενωπότητας, έχουν αυξηθεί παγκοσμίως (Ehsan, 2020, p. 14). Η ακραία μορφή έμφυλης βίας είναι «η γυναικοκτονία», η οποία αποτελεί ένα παγκόσμιο κοινωνικό πρόβλημα, καθώς ο αριθμός των γυναικών που δολοφονούνται ανά τον κόσμο, αυξάνεται συνεχώς (Kanbur et.al., 2020, p. 445). Οι γυναίκες δολοφονούνται γιατί απλά είναι γυναίκες, άρα και αναλώσιμες, λόγω της επιβεβλημένης πατριαρχικής κουλτούρας που τις διατηρεί σε υποβαθμισμένη θέση στην κοινωνία (ο. α.). Τόσο ο όρος της τοξικής αρρενωπότητας, όσο και της γυναικοκτονίας είναι αμφισβητούμενοι, ωστόσο είναι δημοφιλείς και χρησιμοποιούνται ευρέως. Η τοξική αρρενωπότητα προκαλεί φόβο γιατί οι πρακτικές της είναι επιβλαβείς για όλη την κοινωνία (Makhanya, 2023, p. 2), για αυτό θεωρήσαμε εξαιρετικά ενδιαφέρον να την ερευνήσουμε σε σχέση με το μεγάλο, παγκόσμιο, κοινωνικό, πρόβλημα, «τη γυναικοκτονία», το οποίο μάλιστα αποδίδεται σε αυτήν (Greer, 2003, p. 4). Στο πρώτο μέρος της εργασίας μας κάναμε βιβλιογραφική επισκόπηση, δηλαδή, είδαμε τι υπάρχει στην ακαδημαϊκή βιβλιογραφία, από διάφορα επιστημονικά πεδία, για το θέμα της τοξικής αρρενωπότητας, αφενός για να το μελετήσουμε θεωρητικά σε όλες του τις διαστάσεις και αφετέρου «για να διαρθρωθεί η επισκόπηση έτσι ώστε να λειτουργήσει ως βάση για την αιτιολόγηση της έρευνας μας» (Bryman, 2017, p. 118). Τέλος, στο ερευνητικό μέρος της εργασίας μας, κάναμε μελέτη περίπτωσης τον ελληνικό χώρο και είδαμε: «Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της τοξικής αρρενωπότητας στα προφίλ των γυναικοκτόνων όπως αυτά αναπαρίστανται από τον ηλεκτρονικό Τύπο». Επιλέξαμε ως μελέτη περίπτωσης το ελληνικό περιβάλλον γιατί αφενός δε γνωρίζαμε τι συμβαίνει σε αυτό όσον αφορά το θέμα της τοξικής αρρενωπότητας και αφετέρου οι συνθήκες που επικρατούν εκεί όσον αφορά το ζήτημα της γυναικοκτονίας είναι ιδιάζουσες πράγμα που κάνει σημαντική την έρευνά μας. Πιο συγκεκριμένα, δεν έχει ο όρος αναγνωριστεί δημόσια, άρα δεν υπάρχει ανάλογη νομοθεσία, και τέτοια περιστατικά αντιμετωπίζονται ως «ενδοοικογενειακή βία», όπως ορίζεται από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Έτσι, λοιπόν, ενώ το φύλο παίζει σημαντικό ρόλο σε τέτοιες περιπτώσεις δολοφονιών, παραμένει αφανές, συσκοτίζονται τα αίτια των πράξεων αυτών και δε μπορεί να επιλυθεί το πρόβλημα (Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Ισότητας των Φύλων (EIGE), 2022). Η έρευνα μας ήταν ποιοτική και η μέθοδος που ακολουθήσαμε ήταν η θεματική ανάλυση, γιατί είναι «ευέλικτη» όσον αφορά «τον προσδιορισμό των θεματικών περιοχών» και γιατί σε αυτή τη διαδικασία δίνεται μεγαλύτερη ελευθερία στον ερευνητή να χρησιμοποιήσει «την κρίση» του (Braun &amp; Clark, 2006, p. 78).","abstract_has_math":false,"creators":["Ζήση Ευφημία","Zisi Effimia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:21Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3478689"],"render_values":[{"text":"uoadl:3478689","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3478689","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3478689","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3478689","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζήση Ευφημία","Zisi Effimia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3478689","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3478689"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία προσεγγίζεται το ζήτημα της τοξικής αρρενωπότητας. Επιπροσθέτως, παρουσιάζεται η τοξική αρρενωπότητα σε σχέση με την ακραία μορφή έμφυλης βίας, τη γυναικοκτονία. Η τοξική αρρενωπότητα, συνδέεται άμεσα με «την ηγεμονική αρρενωπότητα», δηλαδή τις πρακτικές και τις συμπεριφορές που καθιστούν έναν άνδρα ιδανικό ανάλογα τον τόπο και τον χρόνο (Connel & Messerschmidt, 2005). Πιο συγκεκριμένα, αποτελεί την ακραία εφαρμογή των πρακτικών και των συμπεριφορών «της ηγεμονικής αρρενωπότητας», όπως είναι η βία, η επιθετικότητα, ο ανταγωνισμός κ.ά.(Conway, 2019, p. 6). Στην τοξική αρρενωπότητα αποδίδονται τα περιστατικά έμφυλης βία, πράγμα που συσκοτίζει τα δομικά αίτια στα οποία οφείλει την ύπαρξή της (De Boise, 2019, p. 149). Συγκεκριμένα, αιτιάζεται κυρίως στο πατριαρχικό σύστημα που καλλιεργεί στην κοινωνία επί αιώνες τα έμφυλα στερεότυπα και «τους μισογυνιστικούς κανόνες φύλου» (Wilchins, 2019 in Gray, 2021, p. 42), προκειμένου να διαιωνιστεί η ανδρική εξουσία, οι ανισότητες φύλου και η υποταγή των γυναικών στους άνδρες (Jufanny & Girsang, 2020 in Seravim et al., 2023). Τα περιστατικά έμφυλης βίας, τα οποία αποδίδονται από τον τύπο σε κάποια μορφή τοξικής αρρενωπότητας, έχουν αυξηθεί παγκοσμίως (Ehsan, 2020, p. 14). Η ακραία μορφή έμφυλης βίας είναι «η γυναικοκτονία», η οποία αποτελεί ένα παγκόσμιο κοινωνικό πρόβλημα, καθώς ο αριθμός των γυναικών που δολοφονούνται ανά τον κόσμο, αυξάνεται συνεχώς (Kanbur et.al., 2020, p. 445). Οι γυναίκες δολοφονούνται γιατί απλά είναι γυναίκες, άρα και αναλώσιμες, λόγω της επιβεβλημένης πατριαρχικής κουλτούρας που τις διατηρεί σε υποβαθμισμένη θέση στην κοινωνία (ο. α.). Τόσο ο όρος της τοξικής αρρενωπότητας, όσο και της γυναικοκτονίας είναι αμφισβητούμενοι, ωστόσο είναι δημοφιλείς και χρησιμοποιούνται ευρέως. Η τοξική αρρενωπότητα προκαλεί φόβο γιατί οι πρακτικές της είναι επιβλαβείς για όλη την κοινωνία (Makhanya, 2023, p. 2), για αυτό θεωρήσαμε εξαιρετικά ενδιαφέρον να την ερευνήσουμε σε σχέση με το μεγάλο, παγκόσμιο, κοινωνικό, πρόβλημα, «τη γυναικοκτονία», το οποίο μάλιστα αποδίδεται σε αυτήν (Greer, 2003, p. 4). Στο πρώτο μέρος της εργασίας μας κάναμε βιβλιογραφική επισκόπηση, δηλαδή, είδαμε τι υπάρχει στην ακαδημαϊκή βιβλιογραφία, από διάφορα επιστημονικά πεδία, για το θέμα της τοξικής αρρενωπότητας, αφενός για να το μελετήσουμε θεωρητικά σε όλες του τις διαστάσεις και αφετέρου «για να διαρθρωθεί η επισκόπηση έτσι ώστε να λειτουργήσει ως βάση για την αιτιολόγηση της έρευνας μας» (Bryman, 2017, p. 118). Τέλος, στο ερευνητικό μέρος της εργασίας μας, κάναμε μελέτη περίπτωσης τον ελληνικό χώρο και είδαμε: «Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της τοξικής αρρενωπότητας στα προφίλ των γυναικοκτόνων όπως αυτά αναπαρίστανται από τον ηλεκτρονικό Τύπο». Επιλέξαμε ως μελέτη περίπτωσης το ελληνικό περιβάλλον γιατί αφενός δε γνωρίζαμε τι συμβαίνει σε αυτό όσον αφορά το θέμα της τοξικής αρρενωπότητας και αφετέρου οι συνθήκες που επικρατούν εκεί όσον αφορά το ζήτημα της γυναικοκτονίας είναι ιδιάζουσες πράγμα που κάνει σημαντική την έρευνά μας. Πιο συγκεκριμένα, δεν έχει ο όρος αναγνωριστεί δημόσια, άρα δεν υπάρχει ανάλογη νομοθεσία, και τέτοια περιστατικά αντιμετωπίζονται ως «ενδοοικογενειακή βία», όπως ορίζεται από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Έτσι, λοιπόν, ενώ το φύλο παίζει σημαντικό ρόλο σε τέτοιες περιπτώσεις δολοφονιών, παραμένει αφανές, συσκοτίζονται τα αίτια των πράξεων αυτών και δε μπορεί να επιλυθεί το πρόβλημα (Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Ισότητας των Φύλων (EIGE), 2022). Η έρευνα μας ήταν ποιοτική και η μέθοδος που ακολουθήσαμε ήταν η θεματική ανάλυση, γιατί είναι «ευέλικτη» όσον αφορά «τον προσδιορισμό των θεματικών περιοχών» και γιατί σε αυτή τη διαδικασία δίνεται μεγαλύτερη ελευθερία στον ερευνητή να χρησιμοποιήσει «την κρίση» του (Braun & Clark, 2006, p. 78).","This thesis approaches the issue of toxic masculinity. In addition, toxic masculinity is presented in relation to the extreme form of gender violence, femicide. Toxic masculinity is directly linked to “hegemonic masculinity”, that is, the practices and behaviors that make a man ideal depending on the place and time (Connel & Messerschmidt, 2005). More specifically, it is the extreme application of the practices and behaviors of “hegemonic masculinity”, such as violence, aggression, competition, etc. (Conway,2019, p. 6). Toxic masculinity is the cause of gender-based violence, which obscures the structural causes that underlie its existence (De Boise, 2019, p. 149). Specifically, it is mainly attributed to the patriarchal system that has cultivated gender stereotypes and “misogynistic gender norms” in society for centuries (Wilchins, 2019 in Gray, 2021, p. 42), in order to perpetuate male power, gender inequalities and the subordination of women to men (Jufanny & Girsang, 2020 in Seravim et al., 2023). Incidents of gender-based violence, which are attributed by the press to some form of toxic masculinity, have increased worldwide (Ehsan, 2020, p. 14). The extreme form of gender-based violence is “femicide”, which is a global social problem, as the number of women murdered around the world is constantly increasing (Kanbur et.al., 2020, p. 445). Women are murdered simply because they are women, and therefore expendable, due to the imposed patriarchal culture that maintains them in a degraded position in society (Kanbur et.al., 2020, p. 445). Both the terms toxic masculinity and femicide are controversial, yet they are popular and widely used. Toxic masculinity is feared because its practices are harmful to the whole society (Makhanya, 2023, p. 2), which makes it an extremely interesting subject of research, especially in relation to the large, global, social, problem, “femicide”, which is even attributed to it (Greer, 2003, p. 4). In the first part of the thesis, we did a bibliographic review, that is, we saw what is available in the academic bibliography, from various scientific fields, on the issue of toxic masculinity, on the one hand to study it theoretically in all its dimensions and on the other hand “to structure the review so that it functions as a basis for the justification of our research” (Bryman, 2017, p. 118). Finally, in the research part of the thesis, we conducted a case study in the Greek environment examining: “what are the characteristics of toxic masculinity in the profiles of femicide perpetrators, as represented by the Greek, electronic press?” We chose the Greek environment as a case study because, on the one hand, we did not know what was happening there regarding the issue of toxic masculinity and, on the other hand, the conditions that prevail there regarding the issue of femicide are unique, which makes our research important. More specifically, the term has not been publicly recognized, so there is no corresponding legislation, and such incidents are treated as “domestic violence,” as defined by the Istanbul Convention. Thus, while gender plays an important role in such cases of murder, it remains hidden, obscuring the causes of these acts and leaving the problem unsolved (European Institute for Gender Equality (EIGE), 2022). Our research was qualitative and the method we followed was thematic analysis, because it is “flexible” in terms of “identifying thematic areas” and because this process gives the researcher greater freedom to use his “judgement” (Braun & Clark, 2006, p.78)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το ζήτημα της τοξικής αρρενωπότητας και το φαινόμενο της γυναικοκτονίας: τα χαρακτηριστικά της τοξικής αρρενωπότητας στα προφίλ των γυναικοκτόνων, όπως αναπαρίστανται από τον ελληνικό, ηλεκτρονικό Τύπο."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζήση Ευφημία","Zisi Effimia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία προσεγγίζεται το ζήτημα της τοξικής αρρενωπότητας. Επιπροσθέτως, παρουσιάζεται η τοξική αρρενωπότητα σε σχέση με την ακραία μορφή έμφυλης βίας, τη γυναικοκτονία. Η τοξική αρρενωπότητα, συνδέεται άμεσα με «την ηγεμονική αρρενωπότητα», δηλαδή τις πρακτικές και τις συμπεριφορές που καθιστούν έναν άνδρα ιδανικό ανάλογα τον τόπο και τον χρόνο (Connel & Messerschmidt, 2005). Πιο συγκεκριμένα, αποτελεί την ακραία εφαρμογή των πρακτικών και των συμπεριφορών «της ηγεμονικής αρρενωπότητας», όπως είναι η βία, η επιθετικότητα, ο ανταγωνισμός κ.ά.(Conway, 2019, p. 6). Στην τοξική αρρενωπότητα αποδίδονται τα περιστατικά έμφυλης βία, πράγμα που συσκοτίζει τα δομικά αίτια στα οποία οφείλει την ύπαρξή της (De Boise, 2019, p. 149). Συγκεκριμένα, αιτιάζεται κυρίως στο πατριαρχικό σύστημα που καλλιεργεί στην κοινωνία επί αιώνες τα έμφυλα στερεότυπα και «τους μισογυνιστικούς κανόνες φύλου» (Wilchins, 2019 in Gray, 2021, p. 42), προκειμένου να διαιωνιστεί η ανδρική εξουσία, οι ανισότητες φύλου και η υποταγή των γυναικών στους άνδρες (Jufanny & Girsang, 2020 in Seravim et al., 2023). Τα περιστατικά έμφυλης βίας, τα οποία αποδίδονται από τον τύπο σε κάποια μορφή τοξικής αρρενωπότητας, έχουν αυξηθεί παγκοσμίως (Ehsan, 2020, p. 14). Η ακραία μορφή έμφυλης βίας είναι «η γυναικοκτονία», η οποία αποτελεί ένα παγκόσμιο κοινωνικό πρόβλημα, καθώς ο αριθμός των γυναικών που δολοφονούνται ανά τον κόσμο, αυξάνεται συνεχώς (Kanbur et.al., 2020, p. 445). Οι γυναίκες δολοφονούνται γιατί απλά είναι γυναίκες, άρα και αναλώσιμες, λόγω της επιβεβλημένης πατριαρχικής κουλτούρας που τις διατηρεί σε υποβαθμισμένη θέση στην κοινωνία (ο. α.). Τόσο ο όρος της τοξικής αρρενωπότητας, όσο και της γυναικοκτονίας είναι αμφισβητούμενοι, ωστόσο είναι δημοφιλείς και χρησιμοποιούνται ευρέως. Η τοξική αρρενωπότητα προκαλεί φόβο γιατί οι πρακτικές της είναι επιβλαβείς για όλη την κοινωνία (Makhanya, 2023, p. 2), για αυτό θεωρήσαμε εξαιρετικά ενδιαφέρον να την ερευνήσουμε σε σχέση με το μεγάλο, παγκόσμιο, κοινωνικό, πρόβλημα, «τη γυναικοκτονία», το οποίο μάλιστα αποδίδεται σε αυτήν (Greer, 2003, p. 4). Στο πρώτο μέρος της εργασίας μας κάναμε βιβλιογραφική επισκόπηση, δηλαδή, είδαμε τι υπάρχει στην ακαδημαϊκή βιβλιογραφία, από διάφορα επιστημονικά πεδία, για το θέμα της τοξικής αρρενωπότητας, αφενός για να το μελετήσουμε θεωρητικά σε όλες του τις διαστάσεις και αφετέρου «για να διαρθρωθεί η επισκόπηση έτσι ώστε να λειτουργήσει ως βάση για την αιτιολόγηση της έρευνας μας» (Bryman, 2017, p. 118). Τέλος, στο ερευνητικό μέρος της εργασίας μας, κάναμε μελέτη περίπτωσης τον ελληνικό χώρο και είδαμε: «Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της τοξικής αρρενωπότητας στα προφίλ των γυναικοκτόνων όπως αυτά αναπαρίστανται από τον ηλεκτρονικό Τύπο». Επιλέξαμε ως μελέτη περίπτωσης το ελληνικό περιβάλλον γιατί αφενός δε γνωρίζαμε τι συμβαίνει σε αυτό όσον αφορά το θέμα της τοξικής αρρενωπότητας και αφετέρου οι συνθήκες που επικρατούν εκεί όσον αφορά το ζήτημα της γυναικοκτονίας είναι ιδιάζουσες πράγμα που κάνει σημαντική την έρευνά μας. Πιο συγκεκριμένα, δεν έχει ο όρος αναγνωριστεί δημόσια, άρα δεν υπάρχει ανάλογη νομοθεσία, και τέτοια περιστατικά αντιμετωπίζονται ως «ενδοοικογενειακή βία», όπως ορίζεται από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Έτσι, λοιπόν, ενώ το φύλο παίζει σημαντικό ρόλο σε τέτοιες περιπτώσεις δολοφονιών, παραμένει αφανές, συσκοτίζονται τα αίτια των πράξεων αυτών και δε μπορεί να επιλυθεί το πρόβλημα (Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Ισότητας των Φύλων (EIGE), 2022). Η έρευνα μας ήταν ποιοτική και η μέθοδος που ακολουθήσαμε ήταν η θεματική ανάλυση, γιατί είναι «ευέλικτη» όσον αφορά «τον προσδιορισμό των θεματικών περιοχών» και γιατί σε αυτή τη διαδικασία δίνεται μεγαλύτερη ελευθερία στον ερευνητή να χρησιμοποιήσει «την κρίση» του (Braun & Clark, 2006, p. 78).","This thesis approaches the issue of toxic masculinity. In addition, toxic masculinity is presented in relation to the extreme form of gender violence, femicide. Toxic masculinity is directly linked to “hegemonic masculinity”, that is, the practices and behaviors that make a man ideal depending on the place and time (Connel & Messerschmidt, 2005). More specifically, it is the extreme application of the practices and behaviors of “hegemonic masculinity”, such as violence, aggression, competition, etc. (Conway,2019, p. 6). Toxic masculinity is the cause of gender-based violence, which obscures the structural causes that underlie its existence (De Boise, 2019, p. 149). Specifically, it is mainly attributed to the patriarchal system that has cultivated gender stereotypes and “misogynistic gender norms” in society for centuries (Wilchins, 2019 in Gray, 2021, p. 42), in order to perpetuate male power, gender inequalities and the subordination of women to men (Jufanny & Girsang, 2020 in Seravim et al., 2023). Incidents of gender-based violence, which are attributed by the press to some form of toxic masculinity, have increased worldwide (Ehsan, 2020, p. 14). The extreme form of gender-based violence is “femicide”, which is a global social problem, as the number of women murdered around the world is constantly increasing (Kanbur et.al., 2020, p. 445). Women are murdered simply because they are women, and therefore expendable, due to the imposed patriarchal culture that maintains them in a degraded position in society (Kanbur et.al., 2020, p. 445). Both the terms toxic masculinity and femicide are controversial, yet they are popular and widely used. Toxic masculinity is feared because its practices are harmful to the whole society (Makhanya, 2023, p. 2), which makes it an extremely interesting subject of research, especially in relation to the large, global, social, problem, “femicide”, which is even attributed to it (Greer, 2003, p. 4). In the first part of the thesis, we did a bibliographic review, that is, we saw what is available in the academic bibliography, from various scientific fields, on the issue of toxic masculinity, on the one hand to study it theoretically in all its dimensions and on the other hand “to structure the review so that it functions as a basis for the justification of our research” (Bryman, 2017, p. 118). Finally, in the research part of the thesis, we conducted a case study in the Greek environment examining: “what are the characteristics of toxic masculinity in the profiles of femicide perpetrators, as represented by the Greek, electronic press?” We chose the Greek environment as a case study because, on the one hand, we did not know what was happening there regarding the issue of toxic masculinity and, on the other hand, the conditions that prevail there regarding the issue of femicide are unique, which makes our research important. More specifically, the term has not been publicly recognized, so there is no corresponding legislation, and such incidents are treated as “domestic violence,” as defined by the Istanbul Convention. Thus, while gender plays an important role in such cases of murder, it remains hidden, obscuring the causes of these acts and leaving the problem unsolved (European Institute for Gender Equality (EIGE), 2022). Our research was qualitative and the method we followed was thematic analysis, because it is “flexible” in terms of “identifying thematic areas” and because this process gives the researcher greater freedom to use his “judgement” (Braun & Clark, 2006, p.78)."],"dc:identifier":["uoadl:3478689","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3478689"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Το ζήτημα της τοξικής αρρενωπότητας και το φαινόμενο της γυναικοκτονίας: τα χαρακτηριστικά της τοξικής αρρενωπότητας στα προφίλ των γυναικοκτόνων, όπως αναπαρίστανται από τον ελληνικό, ηλεκτρονικό Τύπο."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:21Z"}