{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3478772"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3478772","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μη ιατρική χρήση των συνταγογραφούμενων φαρμάκων: Η σχέση της με την ικανότητα επίλυσης κοινωνικών προβλημάτων και τη λειτουργικότητα της οικογένειας των νεαρών ηλικίας 18 έως 25 ετών","abstract":"Εισαγωγή: Η μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων αποτελεί ένα αυξανόμενο φαινόμενο με σημαντικές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία. Η παρούσα μελέτη εξετάζει τη συσχέτιση της χρήσης αυτών των φαρμάκων με τις δεξιότητες κοινωνικής επίλυσης προβλημάτων και τη λειτουργικότητα της οικογένειας σε νεαρούς ενήλικες 18-25 ετών. Σκοπός: Σκοπός της έρευνας είναι η διερεύνηση των κοινωνικών και οικογενειακών παραγόντων που επηρεάζουν τη μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων, με έμφαση στην κοινωνική λειτουργικότητα και την οικογενειακή υποστήριξη. Μέθοδος: Η παρούσα μελέτη ήταν συγχρονική και ποσοτική, και πραγματοποιήθηκε το διάστημα Σεπτεμβρίου 2024 – Φεβρουαρίου 2025. Στην έρευνα συμμετείχαν 267 νεαροί ενήλικες ηλικίας 18 έως 25 ετών (Μ=22,4, SD=2), εκ των οποίων το 61,8% ήταν γυναίκες. Η συλλογή του δείγματος έγινε διαδικτυακά, μέσω Google Forms, με μεθόδους ευκαιριακής δειγματοληψίας και χιονοστιβάδας. Κριτήρια συμμετοχής αποτέλεσαν η ηλικία και η ελληνόφωνη επάρκεια, ενώ αποκλείστηκαν άτομα που ξεπερνούσαν το ηλικιακό όριο των 25 ετών. Ως ερευνητικά εργαλεία χρησιμοποιήθηκαν ένα ερωτηματολόγιο για τη μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων, η Κλίμακα Αξιολόγησης Οικογενειακής Λειτουργικότητας (FAD) και το Ερωτηματολόγιο Δεξιοτήτων Επίλυσης Προβλημάτων (PSI). Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS 26.0, μέσω περιγραφικών και επαγωγικών τεχνικών, όπως τα τεστ Mann-Whitney και Χ², καθώς και λογαριθμιστική και γραμμική παλινδρόμηση. Αποτελέσματα: Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι το 52,4% των συμμετεχόντων ανέφερε τουλάχιστον μία φορά μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων το τελευταίο μήνα. Η προβληματική οικογενειακή λειτουργικότητα φάνηκε να επηρεάζει σημαντικά τις δεξιότητες επίλυσης κοινωνικών προβλημάτων: οι συμμετέχοντες που ανέφεραν δυσλειτουργική οικογενειακή δομή παρουσίασαν υψηλότερες βαθμολογίες στις υποκλίμακες της PSI, κάτι που αντιστοιχεί σε χαμηλότερη αυτοπεποίθηση, μεγαλύτερη αποφυγή και μειωμένο προσωπικό έλεγχο. Σημαντικές σχέσεις εντοπίστηκαν επίσης ανάμεσα στην ηλικία, την επαγγελματική κατάσταση, την οικογενειακή κατάσταση των γονέων και την οικονομική κατάσταση, με τις διαστάσεις της επίλυσης προβλημάτων. Τέλος, άτομα με προβληματική οικογενειακή λειτουργία είχαν αυξημένες πιθανότητες μη ιατρικής χρήσης φαρμάκων, ειδικά υπνωτικών και αγχολυτικών. Συμπεράσματα: η παρούσα μελέτη αναδεικνύει τη σημασία των κοινωνικών και οικογενειακών παραγόντων στη μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη για παρεμβάσεις που ενισχύουν τις κοινωνικές δεξιότητες, την οικογενειακή υποστήριξη και τη βελτίωση της πρόσβασης σε ψυχολογική βοήθεια. Περαιτέρω έρευνα μπορεί να συμβάλει στη βαθύτερη κατανόηση των παραγόντων που επηρεάζουν τη χρήση μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων και στην ανάπτυξη στρατηγικών πρόληψης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων αποτελεί ένα αυξανόμενο φαινόμενο με σημαντικές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία. Η παρούσα μελέτη εξετάζει τη συσχέτιση της χρήσης αυτών των φαρμάκων με τις δεξιότητες κοινωνικής επίλυσης προβλημάτων και τη λειτουργικότητα της οικογένειας σε νεαρούς ενήλικες 18-25 ετών. Σκοπός: Σκοπός της έρευνας είναι η διερεύνηση των κοινωνικών και οικογενειακών παραγόντων που επηρεάζουν τη μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων, με έμφαση στην κοινωνική λειτουργικότητα και την οικογενειακή υποστήριξη. Μέθοδος: Η παρούσα μελέτη ήταν συγχρονική και ποσοτική, και πραγματοποιήθηκε το διάστημα Σεπτεμβρίου 2024 – Φεβρουαρίου 2025. Στην έρευνα συμμετείχαν 267 νεαροί ενήλικες ηλικίας 18 έως 25 ετών (Μ=22,4, SD=2), εκ των οποίων το 61,8% ήταν γυναίκες. Η συλλογή του δείγματος έγινε διαδικτυακά, μέσω Google Forms, με μεθόδους ευκαιριακής δειγματοληψίας και χιονοστιβάδας. Κριτήρια συμμετοχής αποτέλεσαν η ηλικία και η ελληνόφωνη επάρκεια, ενώ αποκλείστηκαν άτομα που ξεπερνούσαν το ηλικιακό όριο των 25 ετών. Ως ερευνητικά εργαλεία χρησιμοποιήθηκαν ένα ερωτηματολόγιο για τη μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων, η Κλίμακα Αξιολόγησης Οικογενειακής Λειτουργικότητας (FAD) και το Ερωτηματολόγιο Δεξιοτήτων Επίλυσης Προβλημάτων (PSI). Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS 26.0, μέσω περιγραφικών και επαγωγικών τεχνικών, όπως τα τεστ Mann-Whitney και Χ², καθώς και λογαριθμιστική και γραμμική παλινδρόμηση. Αποτελέσματα: Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι το 52,4% των συμμετεχόντων ανέφερε τουλάχιστον μία φορά μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων το τελευταίο μήνα. Η προβληματική οικογενειακή λειτουργικότητα φάνηκε να επηρεάζει σημαντικά τις δεξιότητες επίλυσης κοινωνικών προβλημάτων: οι συμμετέχοντες που ανέφεραν δυσλειτουργική οικογενειακή δομή παρουσίασαν υψηλότερες βαθμολογίες στις υποκλίμακες της PSI, κάτι που αντιστοιχεί σε χαμηλότερη αυτοπεποίθηση, μεγαλύτερη αποφυγή και μειωμένο προσωπικό έλεγχο. Σημαντικές σχέσεις εντοπίστηκαν επίσης ανάμεσα στην ηλικία, την επαγγελματική κατάσταση, την οικογενειακή κατάσταση των γονέων και την οικονομική κατάσταση, με τις διαστάσεις της επίλυσης προβλημάτων. Τέλος, άτομα με προβληματική οικογενειακή λειτουργία είχαν αυξημένες πιθανότητες μη ιατρικής χρήσης φαρμάκων, ειδικά υπνωτικών και αγχολυτικών. Συμπεράσματα: η παρούσα μελέτη αναδεικνύει τη σημασία των κοινωνικών και οικογενειακών παραγόντων στη μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη για παρεμβάσεις που ενισχύουν τις κοινωνικές δεξιότητες, την οικογενειακή υποστήριξη και τη βελτίωση της πρόσβασης σε ψυχολογική βοήθεια. Περαιτέρω έρευνα μπορεί να συμβάλει στη βαθύτερη κατανόηση των παραγόντων που επηρεάζουν τη χρήση μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων και στην ανάπτυξη στρατηγικών πρόληψης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπαλιούσκα Αρετή","Baliouska Areti"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3478772"],"render_values":[{"text":"uoadl:3478772","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3478772","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3478772","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3478772","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπαλιούσκα Αρετή","Baliouska Areti"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3478772","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3478772"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων αποτελεί ένα αυξανόμενο φαινόμενο με σημαντικές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία. Η παρούσα μελέτη εξετάζει τη συσχέτιση της χρήσης αυτών των φαρμάκων με τις δεξιότητες κοινωνικής επίλυσης προβλημάτων και τη λειτουργικότητα της οικογένειας σε νεαρούς ενήλικες 18-25 ετών. Σκοπός: Σκοπός της έρευνας είναι η διερεύνηση των κοινωνικών και οικογενειακών παραγόντων που επηρεάζουν τη μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων, με έμφαση στην κοινωνική λειτουργικότητα και την οικογενειακή υποστήριξη. Μέθοδος: Η παρούσα μελέτη ήταν συγχρονική και ποσοτική, και πραγματοποιήθηκε το διάστημα Σεπτεμβρίου 2024 – Φεβρουαρίου 2025. Στην έρευνα συμμετείχαν 267 νεαροί ενήλικες ηλικίας 18 έως 25 ετών (Μ=22,4, SD=2), εκ των οποίων το 61,8% ήταν γυναίκες. Η συλλογή του δείγματος έγινε διαδικτυακά, μέσω Google Forms, με μεθόδους ευκαιριακής δειγματοληψίας και χιονοστιβάδας. Κριτήρια συμμετοχής αποτέλεσαν η ηλικία και η ελληνόφωνη επάρκεια, ενώ αποκλείστηκαν άτομα που ξεπερνούσαν το ηλικιακό όριο των 25 ετών. Ως ερευνητικά εργαλεία χρησιμοποιήθηκαν ένα ερωτηματολόγιο για τη μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων, η Κλίμακα Αξιολόγησης Οικογενειακής Λειτουργικότητας (FAD) και το Ερωτηματολόγιο Δεξιοτήτων Επίλυσης Προβλημάτων (PSI). Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS 26.0, μέσω περιγραφικών και επαγωγικών τεχνικών, όπως τα τεστ Mann-Whitney και Χ², καθώς και λογαριθμιστική και γραμμική παλινδρόμηση. Αποτελέσματα: Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι το 52,4% των συμμετεχόντων ανέφερε τουλάχιστον μία φορά μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων το τελευταίο μήνα. Η προβληματική οικογενειακή λειτουργικότητα φάνηκε να επηρεάζει σημαντικά τις δεξιότητες επίλυσης κοινωνικών προβλημάτων: οι συμμετέχοντες που ανέφεραν δυσλειτουργική οικογενειακή δομή παρουσίασαν υψηλότερες βαθμολογίες στις υποκλίμακες της PSI, κάτι που αντιστοιχεί σε χαμηλότερη αυτοπεποίθηση, μεγαλύτερη αποφυγή και μειωμένο προσωπικό έλεγχο. Σημαντικές σχέσεις εντοπίστηκαν επίσης ανάμεσα στην ηλικία, την επαγγελματική κατάσταση, την οικογενειακή κατάσταση των γονέων και την οικονομική κατάσταση, με τις διαστάσεις της επίλυσης προβλημάτων. Τέλος, άτομα με προβληματική οικογενειακή λειτουργία είχαν αυξημένες πιθανότητες μη ιατρικής χρήσης φαρμάκων, ειδικά υπνωτικών και αγχολυτικών. Συμπεράσματα: η παρούσα μελέτη αναδεικνύει τη σημασία των κοινωνικών και οικογενειακών παραγόντων στη μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη για παρεμβάσεις που ενισχύουν τις κοινωνικές δεξιότητες, την οικογενειακή υποστήριξη και τη βελτίωση της πρόσβασης σε ψυχολογική βοήθεια. Περαιτέρω έρευνα μπορεί να συμβάλει στη βαθύτερη κατανόηση των παραγόντων που επηρεάζουν τη χρήση μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων και στην ανάπτυξη στρατηγικών πρόληψης.","Introduction: Non-medical use of prescription drugs is a growing phenomenon with significant public health implications. This study examines the association of the use of these medications with social problem-solving skills and family functioning in young adults 18-25 years of age. Purpose: The aim of this study is to investigate the social and family factors that influence non-medical use of prescription medications, with a focus on social functioning and family support. Methodology: This study was synchronic and quantitative and was conducted between September 2024 and February 2025. 267 young adults aged 18 to 25 years (M=22.4, SD=2), of whom 61.8% were female, participated in the study. The sample was collected online, via Google Forms, using opportunistic and snowball sampling methods. Participation criteria were age and proficiency in Greek, and persons over the age limit of 25 years were excluded. A questionnaire on non-medical use of prescription drugs, the Family Functioning Assessment Scale (FAD) and the Problem Solving Skills Inventory (PSI) were used as research instruments. Data analysis was performed with the statistical program SPSS 26.0, using descriptive and inferential techniques such as Mann-Whitney and X² tests, as well as logistic and linear regression. Results: Data analysis showed that 52.4% of participants reported at least one non-medical use of prescription drugs in the last month. Problematic family functioning appeared to significantly affect social problem-solving skills: participants who reported a dysfunctional family structure showed higher scores on PSI subscales, corresponding to lower self-confidence, greater avoidance, and reduced personal control. Significant relationships were also found between age, occupational status, parental marital status and financial status with the problem-solving dimensions. Finally, individuals with problematic family functioning had increased odds of non-medical use of medications, especially hypnotics and anxiolytics. Conclusions: This study highlights the importance of social and family factors in the non-medical use of prescription drugs. The findings highlight the need for interventions that enhance social skills, family support and improve access to psychological help. Further research can contribute to a deeper understanding of the factors influencing non-prescription drug use and the development of prevention strategies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μη ιατρική χρήση των συνταγογραφούμενων φαρμάκων: Η σχέση της με την ικανότητα επίλυσης κοινωνικών προβλημάτων και τη λειτουργικότητα της οικογένειας των νεαρών ηλικίας 18 έως 25 ετών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπαλιούσκα Αρετή","Baliouska Areti"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων αποτελεί ένα αυξανόμενο φαινόμενο με σημαντικές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία. Η παρούσα μελέτη εξετάζει τη συσχέτιση της χρήσης αυτών των φαρμάκων με τις δεξιότητες κοινωνικής επίλυσης προβλημάτων και τη λειτουργικότητα της οικογένειας σε νεαρούς ενήλικες 18-25 ετών. Σκοπός: Σκοπός της έρευνας είναι η διερεύνηση των κοινωνικών και οικογενειακών παραγόντων που επηρεάζουν τη μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων, με έμφαση στην κοινωνική λειτουργικότητα και την οικογενειακή υποστήριξη. Μέθοδος: Η παρούσα μελέτη ήταν συγχρονική και ποσοτική, και πραγματοποιήθηκε το διάστημα Σεπτεμβρίου 2024 – Φεβρουαρίου 2025. Στην έρευνα συμμετείχαν 267 νεαροί ενήλικες ηλικίας 18 έως 25 ετών (Μ=22,4, SD=2), εκ των οποίων το 61,8% ήταν γυναίκες. Η συλλογή του δείγματος έγινε διαδικτυακά, μέσω Google Forms, με μεθόδους ευκαιριακής δειγματοληψίας και χιονοστιβάδας. Κριτήρια συμμετοχής αποτέλεσαν η ηλικία και η ελληνόφωνη επάρκεια, ενώ αποκλείστηκαν άτομα που ξεπερνούσαν το ηλικιακό όριο των 25 ετών. Ως ερευνητικά εργαλεία χρησιμοποιήθηκαν ένα ερωτηματολόγιο για τη μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων, η Κλίμακα Αξιολόγησης Οικογενειακής Λειτουργικότητας (FAD) και το Ερωτηματολόγιο Δεξιοτήτων Επίλυσης Προβλημάτων (PSI). Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS 26.0, μέσω περιγραφικών και επαγωγικών τεχνικών, όπως τα τεστ Mann-Whitney και Χ², καθώς και λογαριθμιστική και γραμμική παλινδρόμηση. Αποτελέσματα: Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι το 52,4% των συμμετεχόντων ανέφερε τουλάχιστον μία φορά μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων το τελευταίο μήνα. Η προβληματική οικογενειακή λειτουργικότητα φάνηκε να επηρεάζει σημαντικά τις δεξιότητες επίλυσης κοινωνικών προβλημάτων: οι συμμετέχοντες που ανέφεραν δυσλειτουργική οικογενειακή δομή παρουσίασαν υψηλότερες βαθμολογίες στις υποκλίμακες της PSI, κάτι που αντιστοιχεί σε χαμηλότερη αυτοπεποίθηση, μεγαλύτερη αποφυγή και μειωμένο προσωπικό έλεγχο. Σημαντικές σχέσεις εντοπίστηκαν επίσης ανάμεσα στην ηλικία, την επαγγελματική κατάσταση, την οικογενειακή κατάσταση των γονέων και την οικονομική κατάσταση, με τις διαστάσεις της επίλυσης προβλημάτων. Τέλος, άτομα με προβληματική οικογενειακή λειτουργία είχαν αυξημένες πιθανότητες μη ιατρικής χρήσης φαρμάκων, ειδικά υπνωτικών και αγχολυτικών. Συμπεράσματα: η παρούσα μελέτη αναδεικνύει τη σημασία των κοινωνικών και οικογενειακών παραγόντων στη μη ιατρική χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη για παρεμβάσεις που ενισχύουν τις κοινωνικές δεξιότητες, την οικογενειακή υποστήριξη και τη βελτίωση της πρόσβασης σε ψυχολογική βοήθεια. Περαιτέρω έρευνα μπορεί να συμβάλει στη βαθύτερη κατανόηση των παραγόντων που επηρεάζουν τη χρήση μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων και στην ανάπτυξη στρατηγικών πρόληψης.","Introduction: Non-medical use of prescription drugs is a growing phenomenon with significant public health implications. This study examines the association of the use of these medications with social problem-solving skills and family functioning in young adults 18-25 years of age. Purpose: The aim of this study is to investigate the social and family factors that influence non-medical use of prescription medications, with a focus on social functioning and family support. Methodology: This study was synchronic and quantitative and was conducted between September 2024 and February 2025. 267 young adults aged 18 to 25 years (M=22.4, SD=2), of whom 61.8% were female, participated in the study. The sample was collected online, via Google Forms, using opportunistic and snowball sampling methods. Participation criteria were age and proficiency in Greek, and persons over the age limit of 25 years were excluded. A questionnaire on non-medical use of prescription drugs, the Family Functioning Assessment Scale (FAD) and the Problem Solving Skills Inventory (PSI) were used as research instruments. Data analysis was performed with the statistical program SPSS 26.0, using descriptive and inferential techniques such as Mann-Whitney and X² tests, as well as logistic and linear regression. Results: Data analysis showed that 52.4% of participants reported at least one non-medical use of prescription drugs in the last month. Problematic family functioning appeared to significantly affect social problem-solving skills: participants who reported a dysfunctional family structure showed higher scores on PSI subscales, corresponding to lower self-confidence, greater avoidance, and reduced personal control. Significant relationships were also found between age, occupational status, parental marital status and financial status with the problem-solving dimensions. Finally, individuals with problematic family functioning had increased odds of non-medical use of medications, especially hypnotics and anxiolytics. Conclusions: This study highlights the importance of social and family factors in the non-medical use of prescription drugs. The findings highlight the need for interventions that enhance social skills, family support and improve access to psychological help. Further research can contribute to a deeper understanding of the factors influencing non-prescription drug use and the development of prevention strategies."],"dc:identifier":["uoadl:3478772","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3478772"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μη ιατρική χρήση των συνταγογραφούμενων φαρμάκων: Η σχέση της με την ικανότητα επίλυσης κοινωνικών προβλημάτων και τη λειτουργικότητα της οικογένειας των νεαρών ηλικίας 18 έως 25 ετών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:21Z"}