{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3479404"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3479404","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«ΜΕΛΕΤΗ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΓΟΝΙΔΙΩΝ ΚΥΤΤΑΡΙΚΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΣΕ ΟΓΚΟΥΣ ΚΑΙ ΚΥΤΤΑΡΙΚΕΣ ΣΕΙΡΕΣ ΟΥΡΟΔΟΧΟΥ ΚΥΣΤΕΩΣ.»","abstract":"Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστεως αποτελεί σε παγκόσμια κλίμακα τον δέκατο πιο συχνά διαγνωσμένο καρκίνο και σημαντική αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας. Στους άνδρες, είναι ο έκτος πιο συχνός καρκίνος παγκοσμίως και πιο θανατηφόρος ενώ στις γυναίκες η ουροδόχος κύστη αποτελεί τη 17η πιο συχνά προσβαλλόμενη καρκινική περιοχή. Ανάμεσα στα δύο φύλα, οι άντρες είναι τέσσερις φορές πιο πιθανό να αναπτύξουν καρκίνο ουροδόχου κύστεως σε σχέση με τις γυναίκες. Ο επιπολασμός της νόσου αυξάνει με το πέρας της ηλικίας. Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστεως διακρίνεται με κριτήριο τη διήθηση του μυϊκού τοιχώματος από τον όγκο σε μυδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως (MIBC) και σε μη μυοδιοθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως (NMIBC). Η μελέτη των όγκων της ουροδόχου κύστεως έχει καταδείξει την ετερογένεια τόσο του μη μυοδιηθητικού όσο και του μυοδιηθητικού τύπου καρκίνου της ουροδόχου κύστεως ως προς την ιστολογία, την κλινική συμπεριφορά και την εξέλιξη της νόσου. Ειδικά για το μη μυοδιηθητικό τύπο, τα ποσοστά υποτροπής κυμαίνονται από 40% έως 80% και τα ποσοστά εξέλιξης στη μυοδιηθητική μορφή της νόσου κυμαίνονται από 10% έως 45%. Οι παρατηρήσεις αυτές, καθιστούν αναγκαία την ανάδειξη νέων βιοδεικτών για την πιο έγκαιρη και ακριβή διάγνωση και πρόγνωση των ασθενών. Παράλληλα, επιτακτική είναι η ανάγκη για ανάπτυξη νέων εξατομικευμένων θεραπευτικών πρωτοκόλλων και λιγότερο επεμβατικών τεχνικών μεταθεραπευτικής παρακολούθησης των ασθενών. Μέχρι σήμερα, η κυστεοσκόπηση αποτελεί μέθοδο εκλογής για τη διάγνωση αλλά και για τη μετεγχειρητική παρακολούθηση των ασθενών με καρκίνο ουροδόχου κύστεως. Συμπληρωματικά, χρησιμοποιείται η κυτταρολογική εξέταση ούρων αλλά και οι απεικονιστικές μέθοδοι. Τα προαναφερθέντα εργαλεία διαχείρισης της νόσου είναι κοστοβόρα και έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των ασθενών. Η έκφραση των μη κωδικών μορίων RNA (πιο συγκεκριμένα των microRNAs), που αποτελούν ρυθμιστικά μόρια της γονιδιακής έκφρασης σε φυσιολογικά κύτταρα, φαίνεται να απορυθμίζεται κατά την καρκινογένεση. Ταυτόχρονα, ο καρκίνος αντιπροσωπεύει έναν δυσλειτουργικό κυτταρικό κύκλο του οποίου η ομοιόσταση έχει διαταραχθεί προάγοντας τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό κυττάρων. Αρκετά microRNAs φαίνεται πως δρουν άμεσα στα γονίδια του κυτταρικού κύκλου και επομένως εμπλέκονται στο μηχανισμό της ογκογένεσης. Έτσι, στην παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρωθήκαμε στη μελέτη της έκφρασης των microRNAs στον καρκίνο της ουροδόχου κύστεως τα οποία επιτελούν το σκοπό τους στοχεύοντας γονίδια του κυτταρικού κύκλου. Τα microRNAs είναι μικρά μη κωδικά μονόκλωνα μόρια RNA και το μήκος τους κυμαίνεται από 18 μέχρι 24 νουκλεοτίδια. Είναι γνωστό πως διαδραματίζουν καταλυτικό ρόλο στη μετά-μεταγραφική ρύθμιση του αγγελιοφόρου RNA (mRNA), συνήθως καταστέλλοντας τη μετάφραση ή προάγοντας την αποικοδόμηση συγκεκριμένων mRNA στόχων. Μετά από βιβλιογραφική αναζήτηση επιλέξαμε τα εξής τρία miRNAs : το miR-19b-3p, το miR-20a-5p και το miR-17-5p. Παράλληλα με την βιβλιογραφική ανασκόπηση για την εύρεση των προς μελέτη miRNAs, ερευνήσαμε τις αλληλεπιδράσεις των τριών miRNAs στην Tarbase (https://dianalab.e-ce.uth.gr/tarbasev9), στην miRTaRBase, στην miRDB (https://mirdb.org/) και στην TargetScanHuman (https://www.targetscan.org/vert_80/) προκειμένου να ανακαλύψουμε τα προβλεπόμενα γονίδια στόχους των εκάστοτε miRNAs. Συγκεκριμένα, επικεντρωθήκαμε στην αναζήτηση γονιδίων του κυτταρικού κύκλου όπως το CCND1, CCND2, PTEN, CDKN1A, MDM2, MDM4. Για τη μελέτη έκφρασης των miRNAs σε ασθενείς με καρκίνο ουροδόχου κύστεως χρησιμοποιήθηκε ένας στατιστικά σημαντικός αριθμός δειγμάτων (n=183) εκ των οποίων με μη μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως (n=92) και με μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως (n=91). Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε απομόνωση ολικού RNA και πολυαδενυλίωση στο 3΄ άκρο του. Ακολούθησε αντίστροφη μεταγραφή με χρήση oligo(dT)-adapter εκκινητή. Τα επίπεδα των miRNAs (miR-19b-3p, miR-20a-5p, miR-17-5p) ποσοτικοποιήθηκαν με in house qPCR μεθοδολογία. Προχωρήσαμε σε στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων ενώ για την ανάλυση επιβίωσης συσχετίσαμε τα επίπεδα έκφρασης των τριών miRNAs με την επιβίωση ελευθέρας νόσου (Disease-free Survival, DFS) και την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (Progression-free Survival, PFS) για τους ασθενείς με μη μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως και με τη συνολική επιβίωση (Overall Survival, OS) για τους ασθενείς με μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως. Τα επίπεδα έκφρασης των miR-19b-3p, miR-20a-5p και miR-17-5p παρατηρήθηκαν αυξημένα στους ασθενείς με μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως σε σχέση με τους ασθενείς με μη μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως με τα αποτελέσματα να είναι στατιστικώς σημαντικά (p<0.001). Αύξηση των επιπέδων των miRNAs καταγράφηκε στους υψηλής κακοήθειας όγκους αλλά και στους όγκους Τ1 και Τ2 συγκριτικά με τους χαμηλότερου σταδίου όγκους. Από την ανάλυση επιβίωσης για τους μη μυοδιηθητικούς όγκους της ουροδόχου κύστεως προέκυψαν ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Ειδικότερα, τα υψηλά επίπεδα του miR-19b-3p στους ασθενείς με μη μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως συσχετίστηκαν με χαμηλότερα ποσοστά επιβίωσης ελευθέρας νόσου (p=0.016) αλλά και επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου (p=0.030). H προγνωστική αξία των επιπέδων του miR-19b-3p αναφορικά με την επιβίωση ελευθέρας νόσου και την επιβίωση χωρίς εξέλιξης της νόσου επιβεβαιώθηκε και μέσα από την ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης κατά Cox σε μονομεταβλητό και πολυμεταβλητό επίπεδο. Τα επίπεδα έκφρασης του συγκεκριμένου miRNA θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως ένας εν δυνάμει προγνωστικός δείκτης για τους ασθενείς με NMIBC. Αναφορικά με τους ασθενείς με μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως, από την ανάλυση επιβίωσης δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική συσχέτιση των επιπέδων έκφρασης των miR-19b-3p, miR-20a-5p και miR-17-5p και της ολικής επιβίωσης των ασθενών. Σε συνέχεια των πειραμάτων, πραγματοποιήθηκε in vitro ανάλυση των miRNAs σε συσχέτιση με τον χημειοθεραπευτικό παράγοντα σισπλατίνη σε μία προσπάθεια διερεύνησης της εμπλοκής των μικρών μη κωδικών μορίων στην ανάπτυξη αντίστασης στη σισπλατίνη. Για το σκοπό αυτό, πραγματοποιήθηκαν πειράματα σε καρκινικά κύτταρα ουροδόχου κύστεως (RT4). Χρησιμοποιήθηκαν πλάκες κυτταροκαλλιέργειας, όπου προστέθηκαν διαφορετικές συγκεντρώσεις σισπλατίνης (1μg/ml, 2μg/ml, 4μg/ml) στα κύτταρα σε διαφορετικά πηγαδάκια της πλάκας. Απομονώθηκε RNA από τα εκάστοτε πηγαδάκια στα χρονικά διαστήματα: 24,48 και 72 ωρών από την προσθήκη της σισπλατίνης. Μελετήθηκε η διακύμανση των επιπέδων των τριών miRNA (miR-19b-3p, miR-20a-5p και miR-17-5p) τόσο μετά από μεταβολή της συγκέντρωσης της σισπλατίνης διατηρώντας σταθερό τον παράγοντα χρόνο όσο και μετά από μεταβολή του χρόνου διατηρώντας σταθερή τη συγκέντρωση του χημειοθεραπευτικού παράγοντα. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως αύξηση του χρόνου έκθεσης στη σισπλατίνη αλλά και αύξηση της συγκέντρωσης της δίνει υψηλότερα επίπεδα του miR-19b-3p. Η διακύμανση αυτή στα επίπεδα έκφρασης παρουσιάζει ενδιαφέρον, αφού πιθανώς να υποδεικνύει την εμπλοκή του συγκεκριμένου miRNA στην ανάπτυξη ευαίσθητων/ανθεκτικών στη σισπλατίνη καρκινικών κυττάρων. Συμπερασματικά, τα επίπεδα των τριών miRNAs θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως δείκτες διαφοροδιάγνωσης για τους ασθενείς με NMIBC και MIBC ενώ τα επίπεδα του miR-19b-3p παρουσιάζουν ισχυρή προγνωστική ισχύ όσον αφορά την επιβίωση ελευθέρας νόσου και την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου των ασθενών με NMIBC. Τέλος, ο συσχετισμός του miR-19b-3p με τον αντινεοπλασματικό παράγοντα σισπλατίνη αποτελεί έναυσμα για ενδελεχή μελέτη του μηχανισμού δράσης μέσω του οποίου επιδρά στα καρκινικά κύτταρα μεταβάλλοντας την απόκριση τους στη σισπλατίνη.","abstract_html":"Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστεως αποτελεί σε παγκόσμια κλίμακα τον δέκατο πιο συχνά διαγνωσμένο καρκίνο και σημαντική αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας. Στους άνδρες, είναι ο έκτος πιο συχνός καρκίνος παγκοσμίως και πιο θανατηφόρος ενώ στις γυναίκες η ουροδόχος κύστη αποτελεί τη 17η πιο συχνά προσβαλλόμενη καρκινική περιοχή. Ανάμεσα στα δύο φύλα, οι άντρες είναι τέσσερις φορές πιο πιθανό να αναπτύξουν καρκίνο ουροδόχου κύστεως σε σχέση με τις γυναίκες. Ο επιπολασμός της νόσου αυξάνει με το πέρας της ηλικίας. Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστεως διακρίνεται με κριτήριο τη διήθηση του μυϊκού τοιχώματος από τον όγκο σε μυδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως (MIBC) και σε μη μυοδιοθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως (NMIBC). Η μελέτη των όγκων της ουροδόχου κύστεως έχει καταδείξει την ετερογένεια τόσο του μη μυοδιηθητικού όσο και του μυοδιηθητικού τύπου καρκίνου της ουροδόχου κύστεως ως προς την ιστολογία, την κλινική συμπεριφορά και την εξέλιξη της νόσου. Ειδικά για το μη μυοδιηθητικό τύπο, τα ποσοστά υποτροπής κυμαίνονται από 40% έως 80% και τα ποσοστά εξέλιξης στη μυοδιηθητική μορφή της νόσου κυμαίνονται από 10% έως 45%. Οι παρατηρήσεις αυτές, καθιστούν αναγκαία την ανάδειξη νέων βιοδεικτών για την πιο έγκαιρη και ακριβή διάγνωση και πρόγνωση των ασθενών. Παράλληλα, επιτακτική είναι η ανάγκη για ανάπτυξη νέων εξατομικευμένων θεραπευτικών πρωτοκόλλων και λιγότερο επεμβατικών τεχνικών μεταθεραπευτικής παρακολούθησης των ασθενών. Μέχρι σήμερα, η κυστεοσκόπηση αποτελεί μέθοδο εκλογής για τη διάγνωση αλλά και για τη μετεγχειρητική παρακολούθηση των ασθενών με καρκίνο ουροδόχου κύστεως. Συμπληρωματικά, χρησιμοποιείται η κυτταρολογική εξέταση ούρων αλλά και οι απεικονιστικές μέθοδοι. Τα προαναφερθέντα εργαλεία διαχείρισης της νόσου είναι κοστοβόρα και έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των ασθενών. Η έκφραση των μη κωδικών μορίων RNA (πιο συγκεκριμένα των microRNAs), που αποτελούν ρυθμιστικά μόρια της γονιδιακής έκφρασης σε φυσιολογικά κύτταρα, φαίνεται να απορυθμίζεται κατά την καρκινογένεση. Ταυτόχρονα, ο καρκίνος αντιπροσωπεύει έναν δυσλειτουργικό κυτταρικό κύκλο του οποίου η ομοιόσταση έχει διαταραχθεί προάγοντας τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό κυττάρων. Αρκετά microRNAs φαίνεται πως δρουν άμεσα στα γονίδια του κυτταρικού κύκλου και επομένως εμπλέκονται στο μηχανισμό της ογκογένεσης. Έτσι, στην παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρωθήκαμε στη μελέτη της έκφρασης των microRNAs στον καρκίνο της ουροδόχου κύστεως τα οποία επιτελούν το σκοπό τους στοχεύοντας γονίδια του κυτταρικού κύκλου. Τα microRNAs είναι μικρά μη κωδικά μονόκλωνα μόρια RNA και το μήκος τους κυμαίνεται από 18 μέχρι 24 νουκλεοτίδια. Είναι γνωστό πως διαδραματίζουν καταλυτικό ρόλο στη μετά-μεταγραφική ρύθμιση του αγγελιοφόρου RNA (mRNA), συνήθως καταστέλλοντας τη μετάφραση ή προάγοντας την αποικοδόμηση συγκεκριμένων mRNA στόχων. Μετά από βιβλιογραφική αναζήτηση επιλέξαμε τα εξής τρία miRNAs : το miR-19b-3p, το miR-20a-5p και το miR-17-5p. Παράλληλα με την βιβλιογραφική ανασκόπηση για την εύρεση των προς μελέτη miRNAs, ερευνήσαμε τις αλληλεπιδράσεις των τριών miRNAs στην Tarbase (https://dianalab.e-ce.uth.gr/tarbasev9), στην miRTaRBase, στην miRDB (https://mirdb.org/) και στην TargetScanHuman (https://www.targetscan.org/vert_80/) προκειμένου να ανακαλύψουμε τα προβλεπόμενα γονίδια στόχους των εκάστοτε miRNAs. Συγκεκριμένα, επικεντρωθήκαμε στην αναζήτηση γονιδίων του κυτταρικού κύκλου όπως το CCND1, CCND2, PTEN, CDKN1A, MDM2, MDM4. Για τη μελέτη έκφρασης των miRNAs σε ασθενείς με καρκίνο ουροδόχου κύστεως χρησιμοποιήθηκε ένας στατιστικά σημαντικός αριθμός δειγμάτων (n=183) εκ των οποίων με μη μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως (n=92) και με μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως (n=91). Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε απομόνωση ολικού RNA και πολυαδενυλίωση στο 3΄ άκρο του. Ακολούθησε αντίστροφη μεταγραφή με χρήση oligo(dT)-adapter εκκινητή. Τα επίπεδα των miRNAs (miR-19b-3p, miR-20a-5p, miR-17-5p) ποσοτικοποιήθηκαν με in house qPCR μεθοδολογία. Προχωρήσαμε σε στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων ενώ για την ανάλυση επιβίωσης συσχετίσαμε τα επίπεδα έκφρασης των τριών miRNAs με την επιβίωση ελευθέρας νόσου (Disease-free Survival, DFS) και την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (Progression-free Survival, PFS) για τους ασθενείς με μη μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως και με τη συνολική επιβίωση (Overall Survival, OS) για τους ασθενείς με μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως. Τα επίπεδα έκφρασης των miR-19b-3p, miR-20a-5p και miR-17-5p παρατηρήθηκαν αυξημένα στους ασθενείς με μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως σε σχέση με τους ασθενείς με μη μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως με τα αποτελέσματα να είναι στατιστικώς σημαντικά (p&lt;0.001). Αύξηση των επιπέδων των miRNAs καταγράφηκε στους υψηλής κακοήθειας όγκους αλλά και στους όγκους Τ1 και Τ2 συγκριτικά με τους χαμηλότερου σταδίου όγκους. Από την ανάλυση επιβίωσης για τους μη μυοδιηθητικούς όγκους της ουροδόχου κύστεως προέκυψαν ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Ειδικότερα, τα υψηλά επίπεδα του miR-19b-3p στους ασθενείς με μη μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως συσχετίστηκαν με χαμηλότερα ποσοστά επιβίωσης ελευθέρας νόσου (p=0.016) αλλά και επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου (p=0.030). H προγνωστική αξία των επιπέδων του miR-19b-3p αναφορικά με την επιβίωση ελευθέρας νόσου και την επιβίωση χωρίς εξέλιξης της νόσου επιβεβαιώθηκε και μέσα από την ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης κατά Cox σε μονομεταβλητό και πολυμεταβλητό επίπεδο. Τα επίπεδα έκφρασης του συγκεκριμένου miRNA θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως ένας εν δυνάμει προγνωστικός δείκτης για τους ασθενείς με NMIBC. Αναφορικά με τους ασθενείς με μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως, από την ανάλυση επιβίωσης δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική συσχέτιση των επιπέδων έκφρασης των miR-19b-3p, miR-20a-5p και miR-17-5p και της ολικής επιβίωσης των ασθενών. Σε συνέχεια των πειραμάτων, πραγματοποιήθηκε in vitro ανάλυση των miRNAs σε συσχέτιση με τον χημειοθεραπευτικό παράγοντα σισπλατίνη σε μία προσπάθεια διερεύνησης της εμπλοκής των μικρών μη κωδικών μορίων στην ανάπτυξη αντίστασης στη σισπλατίνη. Για το σκοπό αυτό, πραγματοποιήθηκαν πειράματα σε καρκινικά κύτταρα ουροδόχου κύστεως (RT4). Χρησιμοποιήθηκαν πλάκες κυτταροκαλλιέργειας, όπου προστέθηκαν διαφορετικές συγκεντρώσεις σισπλατίνης (1μg/ml, 2μg/ml, 4μg/ml) στα κύτταρα σε διαφορετικά πηγαδάκια της πλάκας. Απομονώθηκε RNA από τα εκάστοτε πηγαδάκια στα χρονικά διαστήματα: 24,48 και 72 ωρών από την προσθήκη της σισπλατίνης. Μελετήθηκε η διακύμανση των επιπέδων των τριών miRNA (miR-19b-3p, miR-20a-5p και miR-17-5p) τόσο μετά από μεταβολή της συγκέντρωσης της σισπλατίνης διατηρώντας σταθερό τον παράγοντα χρόνο όσο και μετά από μεταβολή του χρόνου διατηρώντας σταθερή τη συγκέντρωση του χημειοθεραπευτικού παράγοντα. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως αύξηση του χρόνου έκθεσης στη σισπλατίνη αλλά και αύξηση της συγκέντρωσης της δίνει υψηλότερα επίπεδα του miR-19b-3p. Η διακύμανση αυτή στα επίπεδα έκφρασης παρουσιάζει ενδιαφέρον, αφού πιθανώς να υποδεικνύει την εμπλοκή του συγκεκριμένου miRNA στην ανάπτυξη ευαίσθητων/ανθεκτικών στη σισπλατίνη καρκινικών κυττάρων. Συμπερασματικά, τα επίπεδα των τριών miRNAs θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως δείκτες διαφοροδιάγνωσης για τους ασθενείς με NMIBC και MIBC ενώ τα επίπεδα του miR-19b-3p παρουσιάζουν ισχυρή προγνωστική ισχύ όσον αφορά την επιβίωση ελευθέρας νόσου και την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου των ασθενών με NMIBC. Τέλος, ο συσχετισμός του miR-19b-3p με τον αντινεοπλασματικό παράγοντα σισπλατίνη αποτελεί έναυσμα για ενδελεχή μελέτη του μηχανισμού δράσης μέσω του οποίου επιδρά στα καρκινικά κύτταρα μεταβάλλοντας την απόκριση τους στη σισπλατίνη.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαραντίδη Ειρήνη","Marantidi Eirini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:24Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3479404"],"render_values":[{"text":"uoadl:3479404","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479404","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479404","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3479404","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαραντίδη Ειρήνη","Marantidi Eirini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3479404","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479404"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστεως αποτελεί σε παγκόσμια κλίμακα τον δέκατο πιο συχνά διαγνωσμένο καρκίνο και σημαντική αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας. Στους άνδρες, είναι ο έκτος πιο συχνός καρκίνος παγκοσμίως και πιο θανατηφόρος ενώ στις γυναίκες η ουροδόχος κύστη αποτελεί τη 17η πιο συχνά προσβαλλόμενη καρκινική περιοχή. Ανάμεσα στα δύο φύλα, οι άντρες είναι τέσσερις φορές πιο πιθανό να αναπτύξουν καρκίνο ουροδόχου κύστεως σε σχέση με τις γυναίκες. Ο επιπολασμός της νόσου αυξάνει με το πέρας της ηλικίας. Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστεως διακρίνεται με κριτήριο τη διήθηση του μυϊκού τοιχώματος από τον όγκο σε μυδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως (MIBC) και σε μη μυοδιοθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως (NMIBC). Η μελέτη των όγκων της ουροδόχου κύστεως έχει καταδείξει την ετερογένεια τόσο του μη μυοδιηθητικού όσο και του μυοδιηθητικού τύπου καρκίνου της ουροδόχου κύστεως ως προς την ιστολογία, την κλινική συμπεριφορά και την εξέλιξη της νόσου. Ειδικά για το μη μυοδιηθητικό τύπο, τα ποσοστά υποτροπής κυμαίνονται από 40% έως 80% και τα ποσοστά εξέλιξης στη μυοδιηθητική μορφή της νόσου κυμαίνονται από 10% έως 45%. Οι παρατηρήσεις αυτές, καθιστούν αναγκαία την ανάδειξη νέων βιοδεικτών για την πιο έγκαιρη και ακριβή διάγνωση και πρόγνωση των ασθενών. Παράλληλα, επιτακτική είναι η ανάγκη για ανάπτυξη νέων εξατομικευμένων θεραπευτικών πρωτοκόλλων και λιγότερο επεμβατικών τεχνικών μεταθεραπευτικής παρακολούθησης των ασθενών. Μέχρι σήμερα, η κυστεοσκόπηση αποτελεί μέθοδο εκλογής για τη διάγνωση αλλά και για τη μετεγχειρητική παρακολούθηση των ασθενών με καρκίνο ουροδόχου κύστεως. Συμπληρωματικά, χρησιμοποιείται η κυτταρολογική εξέταση ούρων αλλά και οι απεικονιστικές μέθοδοι. Τα προαναφερθέντα εργαλεία διαχείρισης της νόσου είναι κοστοβόρα και έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των ασθενών. Η έκφραση των μη κωδικών μορίων RNA (πιο συγκεκριμένα των microRNAs), που αποτελούν ρυθμιστικά μόρια της γονιδιακής έκφρασης σε φυσιολογικά κύτταρα, φαίνεται να απορυθμίζεται κατά την καρκινογένεση. Ταυτόχρονα, ο καρκίνος αντιπροσωπεύει έναν δυσλειτουργικό κυτταρικό κύκλο του οποίου η ομοιόσταση έχει διαταραχθεί προάγοντας τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό κυττάρων. Αρκετά microRNAs φαίνεται πως δρουν άμεσα στα γονίδια του κυτταρικού κύκλου και επομένως εμπλέκονται στο μηχανισμό της ογκογένεσης. Έτσι, στην παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρωθήκαμε στη μελέτη της έκφρασης των microRNAs στον καρκίνο της ουροδόχου κύστεως τα οποία επιτελούν το σκοπό τους στοχεύοντας γονίδια του κυτταρικού κύκλου. Τα microRNAs είναι μικρά μη κωδικά μονόκλωνα μόρια RNA και το μήκος τους κυμαίνεται από 18 μέχρι 24 νουκλεοτίδια. Είναι γνωστό πως διαδραματίζουν καταλυτικό ρόλο στη μετά-μεταγραφική ρύθμιση του αγγελιοφόρου RNA (mRNA), συνήθως καταστέλλοντας τη μετάφραση ή προάγοντας την αποικοδόμηση συγκεκριμένων mRNA στόχων. Μετά από βιβλιογραφική αναζήτηση επιλέξαμε τα εξής τρία miRNAs : το miR-19b-3p, το miR-20a-5p και το miR-17-5p. Παράλληλα με την βιβλιογραφική ανασκόπηση για την εύρεση των προς μελέτη miRNAs, ερευνήσαμε τις αλληλεπιδράσεις των τριών miRNAs στην Tarbase (https://dianalab.e-ce.uth.gr/tarbasev9), στην miRTaRBase, στην miRDB (https://mirdb.org/) και στην TargetScanHuman (https://www.targetscan.org/vert_80/) προκειμένου να ανακαλύψουμε τα προβλεπόμενα γονίδια στόχους των εκάστοτε miRNAs. Συγκεκριμένα, επικεντρωθήκαμε στην αναζήτηση γονιδίων του κυτταρικού κύκλου όπως το CCND1, CCND2, PTEN, CDKN1A, MDM2, MDM4. Για τη μελέτη έκφρασης των miRNAs σε ασθενείς με καρκίνο ουροδόχου κύστεως χρησιμοποιήθηκε ένας στατιστικά σημαντικός αριθμός δειγμάτων (n=183) εκ των οποίων με μη μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως (n=92) και με μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως (n=91). Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε απομόνωση ολικού RNA και πολυαδενυλίωση στο 3΄ άκρο του. Ακολούθησε αντίστροφη μεταγραφή με χρήση oligo(dT)-adapter εκκινητή. Τα επίπεδα των miRNAs (miR-19b-3p, miR-20a-5p, miR-17-5p) ποσοτικοποιήθηκαν με in house qPCR μεθοδολογία. Προχωρήσαμε σε στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων ενώ για την ανάλυση επιβίωσης συσχετίσαμε τα επίπεδα έκφρασης των τριών miRNAs με την επιβίωση ελευθέρας νόσου (Disease-free Survival, DFS) και την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (Progression-free Survival, PFS) για τους ασθενείς με μη μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως και με τη συνολική επιβίωση (Overall Survival, OS) για τους ασθενείς με μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως. Τα επίπεδα έκφρασης των miR-19b-3p, miR-20a-5p και miR-17-5p παρατηρήθηκαν αυξημένα στους ασθενείς με μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως σε σχέση με τους ασθενείς με μη μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως με τα αποτελέσματα να είναι στατιστικώς σημαντικά (p<0.001). Αύξηση των επιπέδων των miRNAs καταγράφηκε στους υψηλής κακοήθειας όγκους αλλά και στους όγκους Τ1 και Τ2 συγκριτικά με τους χαμηλότερου σταδίου όγκους. Από την ανάλυση επιβίωσης για τους μη μυοδιηθητικούς όγκους της ουροδόχου κύστεως προέκυψαν ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Ειδικότερα, τα υψηλά επίπεδα του miR-19b-3p στους ασθενείς με μη μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως συσχετίστηκαν με χαμηλότερα ποσοστά επιβίωσης ελευθέρας νόσου (p=0.016) αλλά και επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου (p=0.030). H προγνωστική αξία των επιπέδων του miR-19b-3p αναφορικά με την επιβίωση ελευθέρας νόσου και την επιβίωση χωρίς εξέλιξης της νόσου επιβεβαιώθηκε και μέσα από την ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης κατά Cox σε μονομεταβλητό και πολυμεταβλητό επίπεδο. Τα επίπεδα έκφρασης του συγκεκριμένου miRNA θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως ένας εν δυνάμει προγνωστικός δείκτης για τους ασθενείς με NMIBC. Αναφορικά με τους ασθενείς με μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως, από την ανάλυση επιβίωσης δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική συσχέτιση των επιπέδων έκφρασης των miR-19b-3p, miR-20a-5p και miR-17-5p και της ολικής επιβίωσης των ασθενών. Σε συνέχεια των πειραμάτων, πραγματοποιήθηκε in vitro ανάλυση των miRNAs σε συσχέτιση με τον χημειοθεραπευτικό παράγοντα σισπλατίνη σε μία προσπάθεια διερεύνησης της εμπλοκής των μικρών μη κωδικών μορίων στην ανάπτυξη αντίστασης στη σισπλατίνη. Για το σκοπό αυτό, πραγματοποιήθηκαν πειράματα σε καρκινικά κύτταρα ουροδόχου κύστεως (RT4). Χρησιμοποιήθηκαν πλάκες κυτταροκαλλιέργειας, όπου προστέθηκαν διαφορετικές συγκεντρώσεις σισπλατίνης (1μg/ml, 2μg/ml, 4μg/ml) στα κύτταρα σε διαφορετικά πηγαδάκια της πλάκας. Απομονώθηκε RNA από τα εκάστοτε πηγαδάκια στα χρονικά διαστήματα: 24,48 και 72 ωρών από την προσθήκη της σισπλατίνης. Μελετήθηκε η διακύμανση των επιπέδων των τριών miRNA (miR-19b-3p, miR-20a-5p και miR-17-5p) τόσο μετά από μεταβολή της συγκέντρωσης της σισπλατίνης διατηρώντας σταθερό τον παράγοντα χρόνο όσο και μετά από μεταβολή του χρόνου διατηρώντας σταθερή τη συγκέντρωση του χημειοθεραπευτικού παράγοντα. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως αύξηση του χρόνου έκθεσης στη σισπλατίνη αλλά και αύξηση της συγκέντρωσης της δίνει υψηλότερα επίπεδα του miR-19b-3p. Η διακύμανση αυτή στα επίπεδα έκφρασης παρουσιάζει ενδιαφέρον, αφού πιθανώς να υποδεικνύει την εμπλοκή του συγκεκριμένου miRNA στην ανάπτυξη ευαίσθητων/ανθεκτικών στη σισπλατίνη καρκινικών κυττάρων. Συμπερασματικά, τα επίπεδα των τριών miRNAs θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως δείκτες διαφοροδιάγνωσης για τους ασθενείς με NMIBC και MIBC ενώ τα επίπεδα του miR-19b-3p παρουσιάζουν ισχυρή προγνωστική ισχύ όσον αφορά την επιβίωση ελευθέρας νόσου και την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου των ασθενών με NMIBC. Τέλος, ο συσχετισμός του miR-19b-3p με τον αντινεοπλασματικό παράγοντα σισπλατίνη αποτελεί έναυσμα για ενδελεχή μελέτη του μηχανισμού δράσης μέσω του οποίου επιδρά στα καρκινικά κύτταρα μεταβάλλοντας την απόκριση τους στη σισπλατίνη.","Bladder cancer is the tenth most diagnosed cancer worldwide and a significant cause of morbidity and mortality. In men, it is the sixth most frequent cancer globally and more lethal, while in women, the bladder is the 17th most affected cancer site. Between the two genders, men are four times more likely to develop bladder cancer than women. The prevalence of the disease increases with age. Bladder cancer is classified based on the infiltration of the muscular wall by the tumor into muscle-invasive bladder cancer (MIBC) and non-muscle-invasive bladder cancer (NMIBC). Studies on bladder tumors have demonstrated the heterogeneity of both the non-muscle-invasive and muscle-invasive types of bladder cancer regarding histology, clinical behavior, and disease progression. Specifically, for the non-muscle-invasive type, recurrence rates range from 40% to 80%, and progression rates to the muscle-invasive form of the disease range from 10% to 45%. These observations underscore the need for the identification of new biomarkers for earlier and more accurate diagnosis and prognosis of patients. At the same time, there is an urgent need to develop new personalized therapeutic protocols and less invasive techniques for post-treatment monitoring of patients. To date, cystoscopy is the method of choice for diagnosing and post-operative monitoring of patients with bladder cancer. Additionally, urinary cytology and imaging techniques are used. The tools used for the disease management are costly and have a negative impact on the quality of life of patients. The expression of non-coding RNA molecules (specifically microRNAs), which are regulatory molecules of gene expression in normal cells, appears to be dysregulated during carcinogenesis. At the same time, cancer represents a dysfunctional cell cycle, the homeostasis of which has been disrupted, promoting uncontrolled cell proliferation. Several microRNAs seem to directly affect cell cycle genes and are therefore involved in the oncogenesis mechanism. Thus, in the present thesis, we focused on studying the expression of microRNAs in bladder cancer that serve their purpose by targeting cell cycle genes. MicroRNAs are small non-coding single-stranded RNA molecules, and their length ranges from 18 to 24 nucleotides. It is known that they play a crucial role in post-transcriptional regulation of messenger RNA (mRNA), usually by suppressing translation or promoting the degradation of specific mRNA targets. After a literature search, we selected the following three miRNAs: miR-19b-3p, miR-20a-5p, and miR-17-5p. Along with the literature review, we investigated the interactions of the three miRNAs in TarBase (https://dianalab.e-ce.uth.gr/tarbasev9), miRTarBase, miRDB (https://mirdb.org/), and TargetScanHuman (https://www.targetscan.org/vert_80/) to discover the predicted target genes of each miRNA. Specifically, we focused our research on genes involved in the cell cycle, such as CCND1, CCND2, PTEN, CDKN1A, MDM2, and MDM4. For the study of miRNA expression in patients with bladder cancer, a statistically significant number of samples were used (n=183), including patients with non-muscle-invasive bladder cancer (NMIBC) (n=92) and muscle-invasive bladder cancer (MIBC) (n=91). Subsequently, total RNA isolation and polyadenylation at the 3' end were performed, followed by reverse transcription using an oligo(dT)-adapter primer. The levels of the miRNAs (miR-19b-3p, miR-20a-5p, miR-17-5p) were quantified using an in-house qPCR methodology. We conducted a statistical analysis of the results, while for the survival analysis, we correlated the expression levels of the three miRNAs with disease-free survival (DFS) and progression-free survival (PFS) in NMIBC patients and with overall survival (OS) in MIBC patients. The expression levels of miR-19b-3p, miR-20a-5p, and miR-17-5p were found to be elevated in MIBC patients compared to NMIBC patients, with the results being statistically significant (p<0.001). An increase in miRNA levels was also recorded in high-grade tumors and in T1 and T2 tumors compared to lower-stage tumors. Survival analysis for NMIBC patients yielded interesting results. Specifically, high miR-19b-3p levels in NMIBC patients were associated with lower disease-free survival rates (p=0.016) and lower progression-free survival rates (p=0.030). The prognostic value of miR-19b-3p expression levels concerning DFS and PFS was confirmed through Cox regression analysis at both univariate and multivariate levels. The expression levels of this specific miRNA could potentially serve as a prognostic biomarker for NMIBC patients. Regarding MIBC patients, survival analysis did not reveal a statistically significant correlation between the expression levels of miR-19b-3p, miR-20a-5p, and miR-17-5p and the overall survival of the patients. Following the experiments, an in vitro analysis of miRNAs was conducted in relation to the chemotherapeutic agent cisplatin. The goal was to investigate the potential involvement of small non-coding RNAs in the development of cisplatin resistance and or sensitivity. For this purpose, experiments were conducted on bladder cancer cells (RT4). Cell culture plates were used, where different concentrations of cisplatin (1µg/ml, 2µg/ml, 4µg/ml) were added to different wells of the plate. RNA was isolated from the respective wells at time points: 24, 48, and 72 hours after cisplatin administration. The variation in the expression levels of the three miRNAs (miR-19b-3p, miR-20a-5p, and miR-17-5p) was examined under conditions of varying cisplatin concentration while keeping time constant and under conditions of varying exposure time while keeping the chemotherapeutic agent concentration constant. The results showed that increasing both the exposure time to cisplatin and its concentration resulted in higher levels of miR-19b-3p. This variation in expression levels is of interest, as it may indicate the involvement of this miRNA in the development of cisplatin-sensitive or resistant cancer cells. In conclusion, the expression levels of the three miRNAs could be used as diagnostic markers for NMIBC and MIBC patients, while the expression levels of miR-19b-3p exhibit strong prognostic power concerning disease-free survival and progression-free survival in NMIBC patients. Finally, the correlation of miR-19b-3p with the antineoplastic agent cisplatin serves as a starting point for an in-depth study of the mechanism through which it affects cancer cells, altering their response to cisplatin"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«ΜΕΛΕΤΗ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΓΟΝΙΔΙΩΝ ΚΥΤΤΑΡΙΚΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΣΕ ΟΓΚΟΥΣ ΚΑΙ ΚΥΤΤΑΡΙΚΕΣ ΣΕΙΡΕΣ ΟΥΡΟΔΟΧΟΥ ΚΥΣΤΕΩΣ.»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαραντίδη Ειρήνη","Marantidi Eirini"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστεως αποτελεί σε παγκόσμια κλίμακα τον δέκατο πιο συχνά διαγνωσμένο καρκίνο και σημαντική αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας. Στους άνδρες, είναι ο έκτος πιο συχνός καρκίνος παγκοσμίως και πιο θανατηφόρος ενώ στις γυναίκες η ουροδόχος κύστη αποτελεί τη 17η πιο συχνά προσβαλλόμενη καρκινική περιοχή. Ανάμεσα στα δύο φύλα, οι άντρες είναι τέσσερις φορές πιο πιθανό να αναπτύξουν καρκίνο ουροδόχου κύστεως σε σχέση με τις γυναίκες. Ο επιπολασμός της νόσου αυξάνει με το πέρας της ηλικίας. Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστεως διακρίνεται με κριτήριο τη διήθηση του μυϊκού τοιχώματος από τον όγκο σε μυδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως (MIBC) και σε μη μυοδιοθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως (NMIBC). Η μελέτη των όγκων της ουροδόχου κύστεως έχει καταδείξει την ετερογένεια τόσο του μη μυοδιηθητικού όσο και του μυοδιηθητικού τύπου καρκίνου της ουροδόχου κύστεως ως προς την ιστολογία, την κλινική συμπεριφορά και την εξέλιξη της νόσου. Ειδικά για το μη μυοδιηθητικό τύπο, τα ποσοστά υποτροπής κυμαίνονται από 40% έως 80% και τα ποσοστά εξέλιξης στη μυοδιηθητική μορφή της νόσου κυμαίνονται από 10% έως 45%. Οι παρατηρήσεις αυτές, καθιστούν αναγκαία την ανάδειξη νέων βιοδεικτών για την πιο έγκαιρη και ακριβή διάγνωση και πρόγνωση των ασθενών. Παράλληλα, επιτακτική είναι η ανάγκη για ανάπτυξη νέων εξατομικευμένων θεραπευτικών πρωτοκόλλων και λιγότερο επεμβατικών τεχνικών μεταθεραπευτικής παρακολούθησης των ασθενών. Μέχρι σήμερα, η κυστεοσκόπηση αποτελεί μέθοδο εκλογής για τη διάγνωση αλλά και για τη μετεγχειρητική παρακολούθηση των ασθενών με καρκίνο ουροδόχου κύστεως. Συμπληρωματικά, χρησιμοποιείται η κυτταρολογική εξέταση ούρων αλλά και οι απεικονιστικές μέθοδοι. Τα προαναφερθέντα εργαλεία διαχείρισης της νόσου είναι κοστοβόρα και έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των ασθενών. Η έκφραση των μη κωδικών μορίων RNA (πιο συγκεκριμένα των microRNAs), που αποτελούν ρυθμιστικά μόρια της γονιδιακής έκφρασης σε φυσιολογικά κύτταρα, φαίνεται να απορυθμίζεται κατά την καρκινογένεση. Ταυτόχρονα, ο καρκίνος αντιπροσωπεύει έναν δυσλειτουργικό κυτταρικό κύκλο του οποίου η ομοιόσταση έχει διαταραχθεί προάγοντας τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό κυττάρων. Αρκετά microRNAs φαίνεται πως δρουν άμεσα στα γονίδια του κυτταρικού κύκλου και επομένως εμπλέκονται στο μηχανισμό της ογκογένεσης. Έτσι, στην παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρωθήκαμε στη μελέτη της έκφρασης των microRNAs στον καρκίνο της ουροδόχου κύστεως τα οποία επιτελούν το σκοπό τους στοχεύοντας γονίδια του κυτταρικού κύκλου. Τα microRNAs είναι μικρά μη κωδικά μονόκλωνα μόρια RNA και το μήκος τους κυμαίνεται από 18 μέχρι 24 νουκλεοτίδια. Είναι γνωστό πως διαδραματίζουν καταλυτικό ρόλο στη μετά-μεταγραφική ρύθμιση του αγγελιοφόρου RNA (mRNA), συνήθως καταστέλλοντας τη μετάφραση ή προάγοντας την αποικοδόμηση συγκεκριμένων mRNA στόχων. Μετά από βιβλιογραφική αναζήτηση επιλέξαμε τα εξής τρία miRNAs : το miR-19b-3p, το miR-20a-5p και το miR-17-5p. Παράλληλα με την βιβλιογραφική ανασκόπηση για την εύρεση των προς μελέτη miRNAs, ερευνήσαμε τις αλληλεπιδράσεις των τριών miRNAs στην Tarbase (https://dianalab.e-ce.uth.gr/tarbasev9), στην miRTaRBase, στην miRDB (https://mirdb.org/) και στην TargetScanHuman (https://www.targetscan.org/vert_80/) προκειμένου να ανακαλύψουμε τα προβλεπόμενα γονίδια στόχους των εκάστοτε miRNAs. Συγκεκριμένα, επικεντρωθήκαμε στην αναζήτηση γονιδίων του κυτταρικού κύκλου όπως το CCND1, CCND2, PTEN, CDKN1A, MDM2, MDM4. Για τη μελέτη έκφρασης των miRNAs σε ασθενείς με καρκίνο ουροδόχου κύστεως χρησιμοποιήθηκε ένας στατιστικά σημαντικός αριθμός δειγμάτων (n=183) εκ των οποίων με μη μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως (n=92) και με μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως (n=91). Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε απομόνωση ολικού RNA και πολυαδενυλίωση στο 3΄ άκρο του. Ακολούθησε αντίστροφη μεταγραφή με χρήση oligo(dT)-adapter εκκινητή. Τα επίπεδα των miRNAs (miR-19b-3p, miR-20a-5p, miR-17-5p) ποσοτικοποιήθηκαν με in house qPCR μεθοδολογία. Προχωρήσαμε σε στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων ενώ για την ανάλυση επιβίωσης συσχετίσαμε τα επίπεδα έκφρασης των τριών miRNAs με την επιβίωση ελευθέρας νόσου (Disease-free Survival, DFS) και την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (Progression-free Survival, PFS) για τους ασθενείς με μη μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως και με τη συνολική επιβίωση (Overall Survival, OS) για τους ασθενείς με μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως. Τα επίπεδα έκφρασης των miR-19b-3p, miR-20a-5p και miR-17-5p παρατηρήθηκαν αυξημένα στους ασθενείς με μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως σε σχέση με τους ασθενείς με μη μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως με τα αποτελέσματα να είναι στατιστικώς σημαντικά (p<0.001). Αύξηση των επιπέδων των miRNAs καταγράφηκε στους υψηλής κακοήθειας όγκους αλλά και στους όγκους Τ1 και Τ2 συγκριτικά με τους χαμηλότερου σταδίου όγκους. Από την ανάλυση επιβίωσης για τους μη μυοδιηθητικούς όγκους της ουροδόχου κύστεως προέκυψαν ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Ειδικότερα, τα υψηλά επίπεδα του miR-19b-3p στους ασθενείς με μη μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως συσχετίστηκαν με χαμηλότερα ποσοστά επιβίωσης ελευθέρας νόσου (p=0.016) αλλά και επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου (p=0.030). H προγνωστική αξία των επιπέδων του miR-19b-3p αναφορικά με την επιβίωση ελευθέρας νόσου και την επιβίωση χωρίς εξέλιξης της νόσου επιβεβαιώθηκε και μέσα από την ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης κατά Cox σε μονομεταβλητό και πολυμεταβλητό επίπεδο. Τα επίπεδα έκφρασης του συγκεκριμένου miRNA θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως ένας εν δυνάμει προγνωστικός δείκτης για τους ασθενείς με NMIBC. Αναφορικά με τους ασθενείς με μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως, από την ανάλυση επιβίωσης δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική συσχέτιση των επιπέδων έκφρασης των miR-19b-3p, miR-20a-5p και miR-17-5p και της ολικής επιβίωσης των ασθενών. Σε συνέχεια των πειραμάτων, πραγματοποιήθηκε in vitro ανάλυση των miRNAs σε συσχέτιση με τον χημειοθεραπευτικό παράγοντα σισπλατίνη σε μία προσπάθεια διερεύνησης της εμπλοκής των μικρών μη κωδικών μορίων στην ανάπτυξη αντίστασης στη σισπλατίνη. Για το σκοπό αυτό, πραγματοποιήθηκαν πειράματα σε καρκινικά κύτταρα ουροδόχου κύστεως (RT4). Χρησιμοποιήθηκαν πλάκες κυτταροκαλλιέργειας, όπου προστέθηκαν διαφορετικές συγκεντρώσεις σισπλατίνης (1μg/ml, 2μg/ml, 4μg/ml) στα κύτταρα σε διαφορετικά πηγαδάκια της πλάκας. Απομονώθηκε RNA από τα εκάστοτε πηγαδάκια στα χρονικά διαστήματα: 24,48 και 72 ωρών από την προσθήκη της σισπλατίνης. Μελετήθηκε η διακύμανση των επιπέδων των τριών miRNA (miR-19b-3p, miR-20a-5p και miR-17-5p) τόσο μετά από μεταβολή της συγκέντρωσης της σισπλατίνης διατηρώντας σταθερό τον παράγοντα χρόνο όσο και μετά από μεταβολή του χρόνου διατηρώντας σταθερή τη συγκέντρωση του χημειοθεραπευτικού παράγοντα. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως αύξηση του χρόνου έκθεσης στη σισπλατίνη αλλά και αύξηση της συγκέντρωσης της δίνει υψηλότερα επίπεδα του miR-19b-3p. Η διακύμανση αυτή στα επίπεδα έκφρασης παρουσιάζει ενδιαφέρον, αφού πιθανώς να υποδεικνύει την εμπλοκή του συγκεκριμένου miRNA στην ανάπτυξη ευαίσθητων/ανθεκτικών στη σισπλατίνη καρκινικών κυττάρων. Συμπερασματικά, τα επίπεδα των τριών miRNAs θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως δείκτες διαφοροδιάγνωσης για τους ασθενείς με NMIBC και MIBC ενώ τα επίπεδα του miR-19b-3p παρουσιάζουν ισχυρή προγνωστική ισχύ όσον αφορά την επιβίωση ελευθέρας νόσου και την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου των ασθενών με NMIBC. Τέλος, ο συσχετισμός του miR-19b-3p με τον αντινεοπλασματικό παράγοντα σισπλατίνη αποτελεί έναυσμα για ενδελεχή μελέτη του μηχανισμού δράσης μέσω του οποίου επιδρά στα καρκινικά κύτταρα μεταβάλλοντας την απόκριση τους στη σισπλατίνη.","Bladder cancer is the tenth most diagnosed cancer worldwide and a significant cause of morbidity and mortality. In men, it is the sixth most frequent cancer globally and more lethal, while in women, the bladder is the 17th most affected cancer site. Between the two genders, men are four times more likely to develop bladder cancer than women. The prevalence of the disease increases with age. Bladder cancer is classified based on the infiltration of the muscular wall by the tumor into muscle-invasive bladder cancer (MIBC) and non-muscle-invasive bladder cancer (NMIBC). Studies on bladder tumors have demonstrated the heterogeneity of both the non-muscle-invasive and muscle-invasive types of bladder cancer regarding histology, clinical behavior, and disease progression. Specifically, for the non-muscle-invasive type, recurrence rates range from 40% to 80%, and progression rates to the muscle-invasive form of the disease range from 10% to 45%. These observations underscore the need for the identification of new biomarkers for earlier and more accurate diagnosis and prognosis of patients. At the same time, there is an urgent need to develop new personalized therapeutic protocols and less invasive techniques for post-treatment monitoring of patients. To date, cystoscopy is the method of choice for diagnosing and post-operative monitoring of patients with bladder cancer. Additionally, urinary cytology and imaging techniques are used. The tools used for the disease management are costly and have a negative impact on the quality of life of patients. The expression of non-coding RNA molecules (specifically microRNAs), which are regulatory molecules of gene expression in normal cells, appears to be dysregulated during carcinogenesis. At the same time, cancer represents a dysfunctional cell cycle, the homeostasis of which has been disrupted, promoting uncontrolled cell proliferation. Several microRNAs seem to directly affect cell cycle genes and are therefore involved in the oncogenesis mechanism. Thus, in the present thesis, we focused on studying the expression of microRNAs in bladder cancer that serve their purpose by targeting cell cycle genes. MicroRNAs are small non-coding single-stranded RNA molecules, and their length ranges from 18 to 24 nucleotides. It is known that they play a crucial role in post-transcriptional regulation of messenger RNA (mRNA), usually by suppressing translation or promoting the degradation of specific mRNA targets. After a literature search, we selected the following three miRNAs: miR-19b-3p, miR-20a-5p, and miR-17-5p. Along with the literature review, we investigated the interactions of the three miRNAs in TarBase (https://dianalab.e-ce.uth.gr/tarbasev9), miRTarBase, miRDB (https://mirdb.org/), and TargetScanHuman (https://www.targetscan.org/vert_80/) to discover the predicted target genes of each miRNA. Specifically, we focused our research on genes involved in the cell cycle, such as CCND1, CCND2, PTEN, CDKN1A, MDM2, and MDM4. For the study of miRNA expression in patients with bladder cancer, a statistically significant number of samples were used (n=183), including patients with non-muscle-invasive bladder cancer (NMIBC) (n=92) and muscle-invasive bladder cancer (MIBC) (n=91). Subsequently, total RNA isolation and polyadenylation at the 3' end were performed, followed by reverse transcription using an oligo(dT)-adapter primer. The levels of the miRNAs (miR-19b-3p, miR-20a-5p, miR-17-5p) were quantified using an in-house qPCR methodology. We conducted a statistical analysis of the results, while for the survival analysis, we correlated the expression levels of the three miRNAs with disease-free survival (DFS) and progression-free survival (PFS) in NMIBC patients and with overall survival (OS) in MIBC patients. The expression levels of miR-19b-3p, miR-20a-5p, and miR-17-5p were found to be elevated in MIBC patients compared to NMIBC patients, with the results being statistically significant (p<0.001). An increase in miRNA levels was also recorded in high-grade tumors and in T1 and T2 tumors compared to lower-stage tumors. Survival analysis for NMIBC patients yielded interesting results. Specifically, high miR-19b-3p levels in NMIBC patients were associated with lower disease-free survival rates (p=0.016) and lower progression-free survival rates (p=0.030). The prognostic value of miR-19b-3p expression levels concerning DFS and PFS was confirmed through Cox regression analysis at both univariate and multivariate levels. The expression levels of this specific miRNA could potentially serve as a prognostic biomarker for NMIBC patients. Regarding MIBC patients, survival analysis did not reveal a statistically significant correlation between the expression levels of miR-19b-3p, miR-20a-5p, and miR-17-5p and the overall survival of the patients. Following the experiments, an in vitro analysis of miRNAs was conducted in relation to the chemotherapeutic agent cisplatin. The goal was to investigate the potential involvement of small non-coding RNAs in the development of cisplatin resistance and or sensitivity. For this purpose, experiments were conducted on bladder cancer cells (RT4). Cell culture plates were used, where different concentrations of cisplatin (1µg/ml, 2µg/ml, 4µg/ml) were added to different wells of the plate. RNA was isolated from the respective wells at time points: 24, 48, and 72 hours after cisplatin administration. The variation in the expression levels of the three miRNAs (miR-19b-3p, miR-20a-5p, and miR-17-5p) was examined under conditions of varying cisplatin concentration while keeping time constant and under conditions of varying exposure time while keeping the chemotherapeutic agent concentration constant. The results showed that increasing both the exposure time to cisplatin and its concentration resulted in higher levels of miR-19b-3p. This variation in expression levels is of interest, as it may indicate the involvement of this miRNA in the development of cisplatin-sensitive or resistant cancer cells. In conclusion, the expression levels of the three miRNAs could be used as diagnostic markers for NMIBC and MIBC patients, while the expression levels of miR-19b-3p exhibit strong prognostic power concerning disease-free survival and progression-free survival in NMIBC patients. Finally, the correlation of miR-19b-3p with the antineoplastic agent cisplatin serves as a starting point for an in-depth study of the mechanism through which it affects cancer cells, altering their response to cisplatin"],"dc:identifier":["uoadl:3479404","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479404"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["«ΜΕΛΕΤΗ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΓΟΝΙΔΙΩΝ ΚΥΤΤΑΡΙΚΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΣΕ ΟΓΚΟΥΣ ΚΑΙ ΚΥΤΤΑΡΙΚΕΣ ΣΕΙΡΕΣ ΟΥΡΟΔΟΧΟΥ ΚΥΣΤΕΩΣ.»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:24Z"}