{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3479414"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3479414","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συγκριτική Αξιολόγηση Μοριακών Βιοδεικτών Καρκίνου Ωοθηκών","abstract":"Ο καρκίνος των ωοθηκών (OC) είναι η πιο θανατηφόρα γυναικολογική μορφή κακοήθειας, λόγω της αργής ανάπτυξής της, των μη ειδικών συμπτωμάτων και της καθυστερημένης διάγνωσης. Δυστυχώς, πολλές από τις μεθόδους προσυμπτωματικού ελέγχου που χρησιμοποιούνται σήμερα είναι ανεπαρκείς στον εντοπισμό του καρκίνου των ωοθηκών και στερούνται από κατάλληλη ευαισθησία και ειδικότητα. Περίπου το 70% των περιπτώσεων διαγιγνώσκονται στο στάδιο III ή IV με κακή πενταετή συνολική επιβίωση. Ως εκ τούτου, η ανάπτυξη ενός ευαίσθητου και ειδικού βιοδείκτη για την έγκαιρη διάγνωση και τον έλεγχο για OC είναι υψίστης σημασίας. Η διάγνωση καθοδηγείται κυρίως από το CA125, την κατάσταση της εμμηνόπαυσης του ασθενούς και τα χαρακτηριστικά απεικόνισης στο υπερηχογράφημα. Ωστόσο, τα αναδυόμενα στοιχεία υποδηλώνουν ότι ο συνδυασμός των βιοδεικτών CA125 και HE4, καθώς και των χαρακτηριστικών του ασθενούς, μπορεί να παρέχει υψηλότερη ειδικότητα και ευαισθησία στην πρώιμη ανίχνευση του καρκίνου των ωοθηκών. Οι OVA1, ROMA και Overa είναι τρεις ακόμη ελπιδοφόρες πρωτοβουλίες που ενσωματώνουν πολλούς βιοδείκτες αίματος σε μια ενιαία ανάλυση πολυμεταβλητού δείκτη. Ωστόσο, σημαντικά εμπόδια πρέπει να ξεπεραστούν για να μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν αυτοί οι δείκτες στην κλινική πράξη. Η παρούσα μελέτη ανέλυσε τη διαγνωστική ακρίβεια και την προγνωστική αξία βιοδεικτών για τον καρκίνο των ωοθηκών σε δείγμα 40 γυναικών, από τις οποίες οι 21 να έχουν ωοθηκικές κύστες (μόνο 4 κακοήθεις) και οι 19 να μην παρουσιάζουν κύστες. Ο συνδυασμός των βιοδεικτών HE4 και CA125 μέσω του αλγορίθμου ROMA επέδειξε υψηλότερη διαγνωστική ακρίβεια συγκριτικά με τους βιοδείκτες μεμονωμένα, για την εκτίμηση κινδύνου κακοήθειας, με καμπύλη ROC και AUC = 0,971. Η τιμή AUC υποδεικνύει ότι ο αλγόριθμος ROMA έχει εξαιρετική συνολική ευαισθησία και ειδικότητα. Ωστόσο, σε 3 ασθενείς, ο αλγόριθμος ROMA ανέδειξε ψευδώς θετικό αποτέλεσμα για κακοήθεια, κάτι που καταδεικνύει την ανάγκη περαιτέρω βελτίωσης των διαγνωστικών προσεγγίσεων. Η συγκριτική ανάλυση των βιοδεικτών (HE4, CA125, CEA, CA153, CA19-9, CA72-4, SCC, β-hCG, FSH, LH, Pg, E2 και ΑFP) έδειξε ότι ορισμένοι από αυτούς, όπως οι HE4, AFP και β-hCG, παρουσιάζουν αυξημένες τιμές στις κακοήθεις κύστες, γεγονός που ενδέχεται να συμβάλλει στη διάκριση των καλοήθων από τις κακοήθεις περιπτώσεις. Οι τιμές του CA125 φάνηκε να είναι χαμηλότερες στις κακοήθεις μάζες και αυτό πιθανότατα λόγω της φύσης αυτών. Τα αποτελέσματα αυτά υπογραμμίζουν τη σημασία των συνδυαστικών αναλύσεων βιοδεικτών και την ανάγκη για περαιτέρω έρευνες, ώστε να αυξηθεί η ακρίβεια των διαγνωστικών εργαλείων, όπως ο αλγόριθμος ROMA, για την αξιόπιστη πρόβλεψη της κακοήθειας σε ωοθηκικές κύστες.","abstract_html":"Ο καρκίνος των ωοθηκών (OC) είναι η πιο θανατηφόρα γυναικολογική μορφή κακοήθειας, λόγω της αργής ανάπτυξής της, των μη ειδικών συμπτωμάτων και της καθυστερημένης διάγνωσης. Δυστυχώς, πολλές από τις μεθόδους προσυμπτωματικού ελέγχου που χρησιμοποιούνται σήμερα είναι ανεπαρκείς στον εντοπισμό του καρκίνου των ωοθηκών και στερούνται από κατάλληλη ευαισθησία και ειδικότητα. Περίπου το 70% των περιπτώσεων διαγιγνώσκονται στο στάδιο III ή IV με κακή πενταετή συνολική επιβίωση. Ως εκ τούτου, η ανάπτυξη ενός ευαίσθητου και ειδικού βιοδείκτη για την έγκαιρη διάγνωση και τον έλεγχο για OC είναι υψίστης σημασίας. Η διάγνωση καθοδηγείται κυρίως από το CA125, την κατάσταση της εμμηνόπαυσης του ασθενούς και τα χαρακτηριστικά απεικόνισης στο υπερηχογράφημα. Ωστόσο, τα αναδυόμενα στοιχεία υποδηλώνουν ότι ο συνδυασμός των βιοδεικτών CA125 και HE4, καθώς και των χαρακτηριστικών του ασθενούς, μπορεί να παρέχει υψηλότερη ειδικότητα και ευαισθησία στην πρώιμη ανίχνευση του καρκίνου των ωοθηκών. Οι OVA1, ROMA και Overa είναι τρεις ακόμη ελπιδοφόρες πρωτοβουλίες που ενσωματώνουν πολλούς βιοδείκτες αίματος σε μια ενιαία ανάλυση πολυμεταβλητού δείκτη. Ωστόσο, σημαντικά εμπόδια πρέπει να ξεπεραστούν για να μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν αυτοί οι δείκτες στην κλινική πράξη. Η παρούσα μελέτη ανέλυσε τη διαγνωστική ακρίβεια και την προγνωστική αξία βιοδεικτών για τον καρκίνο των ωοθηκών σε δείγμα 40 γυναικών, από τις οποίες οι 21 να έχουν ωοθηκικές κύστες (μόνο 4 κακοήθεις) και οι 19 να μην παρουσιάζουν κύστες. Ο συνδυασμός των βιοδεικτών HE4 και CA125 μέσω του αλγορίθμου ROMA επέδειξε υψηλότερη διαγνωστική ακρίβεια συγκριτικά με τους βιοδείκτες μεμονωμένα, για την εκτίμηση κινδύνου κακοήθειας, με καμπύλη ROC και AUC = 0,971. Η τιμή AUC υποδεικνύει ότι ο αλγόριθμος ROMA έχει εξαιρετική συνολική ευαισθησία και ειδικότητα. Ωστόσο, σε 3 ασθενείς, ο αλγόριθμος ROMA ανέδειξε ψευδώς θετικό αποτέλεσμα για κακοήθεια, κάτι που καταδεικνύει την ανάγκη περαιτέρω βελτίωσης των διαγνωστικών προσεγγίσεων. Η συγκριτική ανάλυση των βιοδεικτών (HE4, CA125, CEA, CA153, CA19-9, CA72-4, SCC, β-hCG, FSH, LH, Pg, E2 και ΑFP) έδειξε ότι ορισμένοι από αυτούς, όπως οι HE4, AFP και β-hCG, παρουσιάζουν αυξημένες τιμές στις κακοήθεις κύστες, γεγονός που ενδέχεται να συμβάλλει στη διάκριση των καλοήθων από τις κακοήθεις περιπτώσεις. Οι τιμές του CA125 φάνηκε να είναι χαμηλότερες στις κακοήθεις μάζες και αυτό πιθανότατα λόγω της φύσης αυτών. Τα αποτελέσματα αυτά υπογραμμίζουν τη σημασία των συνδυαστικών αναλύσεων βιοδεικτών και την ανάγκη για περαιτέρω έρευνες, ώστε να αυξηθεί η ακρίβεια των διαγνωστικών εργαλείων, όπως ο αλγόριθμος ROMA, για την αξιόπιστη πρόβλεψη της κακοήθειας σε ωοθηκικές κύστες.","abstract_has_math":false,"creators":["Χρήστου Ευαγγελία","Christou Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:24Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3479414"],"render_values":[{"text":"uoadl:3479414","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479414","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479414","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3479414","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χρήστου Ευαγγελία","Christou Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3479414","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479414"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος των ωοθηκών (OC) είναι η πιο θανατηφόρα γυναικολογική μορφή κακοήθειας, λόγω της αργής ανάπτυξής της, των μη ειδικών συμπτωμάτων και της καθυστερημένης διάγνωσης. Δυστυχώς, πολλές από τις μεθόδους προσυμπτωματικού ελέγχου που χρησιμοποιούνται σήμερα είναι ανεπαρκείς στον εντοπισμό του καρκίνου των ωοθηκών και στερούνται από κατάλληλη ευαισθησία και ειδικότητα. Περίπου το 70% των περιπτώσεων διαγιγνώσκονται στο στάδιο III ή IV με κακή πενταετή συνολική επιβίωση. Ως εκ τούτου, η ανάπτυξη ενός ευαίσθητου και ειδικού βιοδείκτη για την έγκαιρη διάγνωση και τον έλεγχο για OC είναι υψίστης σημασίας. Η διάγνωση καθοδηγείται κυρίως από το CA125, την κατάσταση της εμμηνόπαυσης του ασθενούς και τα χαρακτηριστικά απεικόνισης στο υπερηχογράφημα. Ωστόσο, τα αναδυόμενα στοιχεία υποδηλώνουν ότι ο συνδυασμός των βιοδεικτών CA125 και HE4, καθώς και των χαρακτηριστικών του ασθενούς, μπορεί να παρέχει υψηλότερη ειδικότητα και ευαισθησία στην πρώιμη ανίχνευση του καρκίνου των ωοθηκών. Οι OVA1, ROMA και Overa είναι τρεις ακόμη ελπιδοφόρες πρωτοβουλίες που ενσωματώνουν πολλούς βιοδείκτες αίματος σε μια ενιαία ανάλυση πολυμεταβλητού δείκτη. Ωστόσο, σημαντικά εμπόδια πρέπει να ξεπεραστούν για να μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν αυτοί οι δείκτες στην κλινική πράξη. Η παρούσα μελέτη ανέλυσε τη διαγνωστική ακρίβεια και την προγνωστική αξία βιοδεικτών για τον καρκίνο των ωοθηκών σε δείγμα 40 γυναικών, από τις οποίες οι 21 να έχουν ωοθηκικές κύστες (μόνο 4 κακοήθεις) και οι 19 να μην παρουσιάζουν κύστες. Ο συνδυασμός των βιοδεικτών HE4 και CA125 μέσω του αλγορίθμου ROMA επέδειξε υψηλότερη διαγνωστική ακρίβεια συγκριτικά με τους βιοδείκτες μεμονωμένα, για την εκτίμηση κινδύνου κακοήθειας, με καμπύλη ROC και AUC = 0,971. Η τιμή AUC υποδεικνύει ότι ο αλγόριθμος ROMA έχει εξαιρετική συνολική ευαισθησία και ειδικότητα. Ωστόσο, σε 3 ασθενείς, ο αλγόριθμος ROMA ανέδειξε ψευδώς θετικό αποτέλεσμα για κακοήθεια, κάτι που καταδεικνύει την ανάγκη περαιτέρω βελτίωσης των διαγνωστικών προσεγγίσεων. Η συγκριτική ανάλυση των βιοδεικτών (HE4, CA125, CEA, CA153, CA19-9, CA72-4, SCC, β-hCG, FSH, LH, Pg, E2 και ΑFP) έδειξε ότι ορισμένοι από αυτούς, όπως οι HE4, AFP και β-hCG, παρουσιάζουν αυξημένες τιμές στις κακοήθεις κύστες, γεγονός που ενδέχεται να συμβάλλει στη διάκριση των καλοήθων από τις κακοήθεις περιπτώσεις. Οι τιμές του CA125 φάνηκε να είναι χαμηλότερες στις κακοήθεις μάζες και αυτό πιθανότατα λόγω της φύσης αυτών. Τα αποτελέσματα αυτά υπογραμμίζουν τη σημασία των συνδυαστικών αναλύσεων βιοδεικτών και την ανάγκη για περαιτέρω έρευνες, ώστε να αυξηθεί η ακρίβεια των διαγνωστικών εργαλείων, όπως ο αλγόριθμος ROMA, για την αξιόπιστη πρόβλεψη της κακοήθειας σε ωοθηκικές κύστες.","Ovarian cancer (OC) represents the most fatal form of gynecological malignancy, primarily due to its insidious onset, non-specific clinical manifestations, and delayed diagnosis. Current screening methods are largely inadequate, exhibiting limited sensitivity and specificity in detecting early-stage disease. Approximately 70% of OC cases are diagnosed at advanced stages (III or IV), which are associated with poor five-year overall survival rates. Consequently, the development of a sensitive and specific biomarker for the early detection and screening of OC is of critical importance. Diagnostic assessment relies on serum CA125 levels, menopausal status, and sonographic imaging features. However, accumulating evidence suggests that the combined use of CA125 and HE4 biomarkers, along with patient-specific clinical characteristics, may significantly enhance diagnostic accuracy in early-stage ovarian cancer. Emerging multivariate index assays such as OVA1, ROMA, and Overa incorporate multiple serum biomarkers into a single risk assessment tool, demonstrating promising diagnostic performance. Nevertheless, several barriers remain before their widespread implementation in clinical practice can be achieved. This study evaluated the diagnostic accuracy and prognostic utility of selected biomarkers in a cohort of 40 women, including 21 individuals with ovarian cysts (only 4 of which were malignant) and 19 without cysts. The combination of HE4 and CA125 using the ROMA algorithm exhibited superior diagnostic performance compared to individual biomarkers, with an area under the ROC curve (AUC) of 0.971. This high AUC value indicates excellent overall sensitivity and specificity for the detection of malignancy. Nonetheless, three cases were falsely classified as malignant by the ROMA algorithm, underscoring the need for continued refinement of diagnostic strategies. Comparative analysis of multiple biomarkers (HE4, CA125, CEA, CA153, CA19-9, CA72-4, SCC, β-hCG, FSH, LH, progesterone, estradiol, and AFP) revealed that certain markers—such as HE4, AFP, and β-hCG—were elevated in malignant cysts, suggesting potential utility in differentiating between benign and malignant lesions. Interestingly, CA125 levels were lower in some malignant masses, likely reflecting tumor-specific biological variability. These findings highlight the importance of integrated biomarker profiling and further underscore the necessity for ongoing research aimed at optimizing diagnostic algorithms—such as ROMA—for reliable malignancy prediction in ovarian cystic lesions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συγκριτική Αξιολόγηση Μοριακών Βιοδεικτών Καρκίνου Ωοθηκών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χρήστου Ευαγγελία","Christou Evangelia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Ο καρκίνος των ωοθηκών (OC) είναι η πιο θανατηφόρα γυναικολογική μορφή κακοήθειας, λόγω της αργής ανάπτυξής της, των μη ειδικών συμπτωμάτων και της καθυστερημένης διάγνωσης. Δυστυχώς, πολλές από τις μεθόδους προσυμπτωματικού ελέγχου που χρησιμοποιούνται σήμερα είναι ανεπαρκείς στον εντοπισμό του καρκίνου των ωοθηκών και στερούνται από κατάλληλη ευαισθησία και ειδικότητα. Περίπου το 70% των περιπτώσεων διαγιγνώσκονται στο στάδιο III ή IV με κακή πενταετή συνολική επιβίωση. Ως εκ τούτου, η ανάπτυξη ενός ευαίσθητου και ειδικού βιοδείκτη για την έγκαιρη διάγνωση και τον έλεγχο για OC είναι υψίστης σημασίας. Η διάγνωση καθοδηγείται κυρίως από το CA125, την κατάσταση της εμμηνόπαυσης του ασθενούς και τα χαρακτηριστικά απεικόνισης στο υπερηχογράφημα. Ωστόσο, τα αναδυόμενα στοιχεία υποδηλώνουν ότι ο συνδυασμός των βιοδεικτών CA125 και HE4, καθώς και των χαρακτηριστικών του ασθενούς, μπορεί να παρέχει υψηλότερη ειδικότητα και ευαισθησία στην πρώιμη ανίχνευση του καρκίνου των ωοθηκών. Οι OVA1, ROMA και Overa είναι τρεις ακόμη ελπιδοφόρες πρωτοβουλίες που ενσωματώνουν πολλούς βιοδείκτες αίματος σε μια ενιαία ανάλυση πολυμεταβλητού δείκτη. Ωστόσο, σημαντικά εμπόδια πρέπει να ξεπεραστούν για να μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν αυτοί οι δείκτες στην κλινική πράξη. Η παρούσα μελέτη ανέλυσε τη διαγνωστική ακρίβεια και την προγνωστική αξία βιοδεικτών για τον καρκίνο των ωοθηκών σε δείγμα 40 γυναικών, από τις οποίες οι 21 να έχουν ωοθηκικές κύστες (μόνο 4 κακοήθεις) και οι 19 να μην παρουσιάζουν κύστες. Ο συνδυασμός των βιοδεικτών HE4 και CA125 μέσω του αλγορίθμου ROMA επέδειξε υψηλότερη διαγνωστική ακρίβεια συγκριτικά με τους βιοδείκτες μεμονωμένα, για την εκτίμηση κινδύνου κακοήθειας, με καμπύλη ROC και AUC = 0,971. Η τιμή AUC υποδεικνύει ότι ο αλγόριθμος ROMA έχει εξαιρετική συνολική ευαισθησία και ειδικότητα. Ωστόσο, σε 3 ασθενείς, ο αλγόριθμος ROMA ανέδειξε ψευδώς θετικό αποτέλεσμα για κακοήθεια, κάτι που καταδεικνύει την ανάγκη περαιτέρω βελτίωσης των διαγνωστικών προσεγγίσεων. Η συγκριτική ανάλυση των βιοδεικτών (HE4, CA125, CEA, CA153, CA19-9, CA72-4, SCC, β-hCG, FSH, LH, Pg, E2 και ΑFP) έδειξε ότι ορισμένοι από αυτούς, όπως οι HE4, AFP και β-hCG, παρουσιάζουν αυξημένες τιμές στις κακοήθεις κύστες, γεγονός που ενδέχεται να συμβάλλει στη διάκριση των καλοήθων από τις κακοήθεις περιπτώσεις. Οι τιμές του CA125 φάνηκε να είναι χαμηλότερες στις κακοήθεις μάζες και αυτό πιθανότατα λόγω της φύσης αυτών. Τα αποτελέσματα αυτά υπογραμμίζουν τη σημασία των συνδυαστικών αναλύσεων βιοδεικτών και την ανάγκη για περαιτέρω έρευνες, ώστε να αυξηθεί η ακρίβεια των διαγνωστικών εργαλείων, όπως ο αλγόριθμος ROMA, για την αξιόπιστη πρόβλεψη της κακοήθειας σε ωοθηκικές κύστες.","Ovarian cancer (OC) represents the most fatal form of gynecological malignancy, primarily due to its insidious onset, non-specific clinical manifestations, and delayed diagnosis. Current screening methods are largely inadequate, exhibiting limited sensitivity and specificity in detecting early-stage disease. Approximately 70% of OC cases are diagnosed at advanced stages (III or IV), which are associated with poor five-year overall survival rates. Consequently, the development of a sensitive and specific biomarker for the early detection and screening of OC is of critical importance. Diagnostic assessment relies on serum CA125 levels, menopausal status, and sonographic imaging features. However, accumulating evidence suggests that the combined use of CA125 and HE4 biomarkers, along with patient-specific clinical characteristics, may significantly enhance diagnostic accuracy in early-stage ovarian cancer. Emerging multivariate index assays such as OVA1, ROMA, and Overa incorporate multiple serum biomarkers into a single risk assessment tool, demonstrating promising diagnostic performance. Nevertheless, several barriers remain before their widespread implementation in clinical practice can be achieved. This study evaluated the diagnostic accuracy and prognostic utility of selected biomarkers in a cohort of 40 women, including 21 individuals with ovarian cysts (only 4 of which were malignant) and 19 without cysts. The combination of HE4 and CA125 using the ROMA algorithm exhibited superior diagnostic performance compared to individual biomarkers, with an area under the ROC curve (AUC) of 0.971. This high AUC value indicates excellent overall sensitivity and specificity for the detection of malignancy. Nonetheless, three cases were falsely classified as malignant by the ROMA algorithm, underscoring the need for continued refinement of diagnostic strategies. Comparative analysis of multiple biomarkers (HE4, CA125, CEA, CA153, CA19-9, CA72-4, SCC, β-hCG, FSH, LH, progesterone, estradiol, and AFP) revealed that certain markers—such as HE4, AFP, and β-hCG—were elevated in malignant cysts, suggesting potential utility in differentiating between benign and malignant lesions. Interestingly, CA125 levels were lower in some malignant masses, likely reflecting tumor-specific biological variability. These findings highlight the importance of integrated biomarker profiling and further underscore the necessity for ongoing research aimed at optimizing diagnostic algorithms—such as ROMA—for reliable malignancy prediction in ovarian cystic lesions."],"dc:identifier":["uoadl:3479414","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479414"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Συγκριτική Αξιολόγηση Μοριακών Βιοδεικτών Καρκίνου Ωοθηκών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:24Z"}