{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3479528"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3479528","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση της αποτελεσματικότητας της αυτοΰπνωσης μέσω ηχογραφημένων συνεδριών για τη διακοπή του καπνίσματος","abstract":"Εισαγωγή: Το κάπνισμα αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες πρόωρου θανάτου παγκοσμίως, με σοβαρές επιπτώσεις τόσο στην ατομική όσο και στη δημόσια υγεία. Παρά τις υπάρχουσες φαρμακολογικές και συμπεριφορικές μεθόδους διακοπής, παράγοντες όπως το κόστος και η περιορισμένη πρόσβαση δυσχεραίνουν την εφαρμογή τους. Η αυτοΰπνωση έχει αναδειχθεί ως μια εναλλακτική προσέγγιση που αξιοποιεί τις υποβολές και τη δύναμη του υποσυνείδητου για την τροποποίηση της συμπεριφοράς. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη σχεδιάστηκε για να εξετάσει την αποτελεσματικότητα της αυτοΰπνωσης μέσω ηχογραφημένων συνεδριών στη διακοπή ή μείωση του καπνίσματος. Συγκεκριμένα, η έρευνα εξετάζει: (1) σε ποιο βαθμό η συμμετοχή στην αυτοΰπνωση επηρεάζει τα ποσοστά διακοπής ή μείωσης του καπνίσματος, (2) πώς η συχνότητα χρήσης των ηχογραφημένων συνεδριών αυτοΰπνωσης επηρεάζει την αποτελεσματικότητα της παρέμβασης, και (3) κατά πόσο η δεκτικότητα στην ύπνωση, οι στάσεις απέναντι σε αυτήν και το κίνητρο για διακοπή του καπνίσματος επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα της παρέμβασης. Μεθοδολογία: Η έρευνα ακολούθησε ποσοτική μεθοδολογία με συμμετοχή 61 καπνιστών, ηλικίας 18 ετών και άνω, που επιθυμούσαν να διακόψουν/μειώσουν το κάπνισμα. Οι συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν σε δύο ομάδες: (1) ομάδα αυτοΰπνωσης, που χρησιμοποίησε ηχογραφημένες συνεδρίες καθημερινά για μία εβδομάδα, και (2) ομάδα μυϊκής χαλάρωσης (ομάδα ελέγχου). Πριν και μετά την παρέμβαση, συλλέχθηκαν δεδομένα μέσω ερωτηματολογίων που αξιολόγησαν τη νικοτινική εξάρτηση, την επιθυμία για κάπνισμα, το κίνητρο διακοπής, τις στάσεις απέναντι στην ύπνωση, και την υπνωτική υποβολιμότητα. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν στατιστικά σημαντική επίδραση της παρέμβασης στην μείωση της εξάρτησης από την νικοτίνη (t = -3,468, df= 59, p = < .001) (Mean = -2,03, SD = 1,66) και επίσης έδειξαν πως υπάρχει στατιστικώς σημαντική επίδραση της παρέμβασης στην μείωση της επιθυμίας για κάπνισμα, (t = -2,76, df=46.6, p = 0,008), (Mean = -0,53, SD = 0,61). Η συχνότητα ακρόασης της ηχογραφημένης συνεδρίας ύπνωσης φαίνεται να μην σχετίζεται με την μείωση του καπνίσματος (r = -0,03, df =59, p = 0,821). Τέλος φαίνεται πως υπάρχει στατιστικά σημαντική επίδραση της παρέμβασης στην μείωση του καπνίσματος F(1, 56) = 12.832, p < .001, 2η p = 0,186, με την υπνωτική υποβολημότητα να αποτελεί σημαντικό προβλεπτικό παράγοντα F(1, 56) = 5.659, p = .021, 2η p = 0,092 σε αντίθεση με την επιρροή των κινήτρων ( p = 0,958) και των πεποιθήσεων για την ύπνωση (p = 0,865) που δεν συνεισέφεραν σημαντικά στο μοντέλο.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το κάπνισμα αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες πρόωρου θανάτου παγκοσμίως, με σοβαρές επιπτώσεις τόσο στην ατομική όσο και στη δημόσια υγεία. Παρά τις υπάρχουσες φαρμακολογικές και συμπεριφορικές μεθόδους διακοπής, παράγοντες όπως το κόστος και η περιορισμένη πρόσβαση δυσχεραίνουν την εφαρμογή τους. Η αυτοΰπνωση έχει αναδειχθεί ως μια εναλλακτική προσέγγιση που αξιοποιεί τις υποβολές και τη δύναμη του υποσυνείδητου για την τροποποίηση της συμπεριφοράς. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη σχεδιάστηκε για να εξετάσει την αποτελεσματικότητα της αυτοΰπνωσης μέσω ηχογραφημένων συνεδριών στη διακοπή ή μείωση του καπνίσματος. Συγκεκριμένα, η έρευνα εξετάζει: (1) σε ποιο βαθμό η συμμετοχή στην αυτοΰπνωση επηρεάζει τα ποσοστά διακοπής ή μείωσης του καπνίσματος, (2) πώς η συχνότητα χρήσης των ηχογραφημένων συνεδριών αυτοΰπνωσης επηρεάζει την αποτελεσματικότητα της παρέμβασης, και (3) κατά πόσο η δεκτικότητα στην ύπνωση, οι στάσεις απέναντι σε αυτήν και το κίνητρο για διακοπή του καπνίσματος επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα της παρέμβασης. Μεθοδολογία: Η έρευνα ακολούθησε ποσοτική μεθοδολογία με συμμετοχή 61 καπνιστών, ηλικίας 18 ετών και άνω, που επιθυμούσαν να διακόψουν/μειώσουν το κάπνισμα. Οι συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν σε δύο ομάδες: (1) ομάδα αυτοΰπνωσης, που χρησιμοποίησε ηχογραφημένες συνεδρίες καθημερινά για μία εβδομάδα, και (2) ομάδα μυϊκής χαλάρωσης (ομάδα ελέγχου). Πριν και μετά την παρέμβαση, συλλέχθηκαν δεδομένα μέσω ερωτηματολογίων που αξιολόγησαν τη νικοτινική εξάρτηση, την επιθυμία για κάπνισμα, το κίνητρο διακοπής, τις στάσεις απέναντι στην ύπνωση, και την υπνωτική υποβολιμότητα. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν στατιστικά σημαντική επίδραση της παρέμβασης στην μείωση της εξάρτησης από την νικοτίνη (t = -3,468, df= 59, p = &lt; .001) (Mean = -2,03, SD = 1,66) και επίσης έδειξαν πως υπάρχει στατιστικώς σημαντική επίδραση της παρέμβασης στην μείωση της επιθυμίας για κάπνισμα, (t = -2,76, df=46.6, p = 0,008), (Mean = -0,53, SD = 0,61). Η συχνότητα ακρόασης της ηχογραφημένης συνεδρίας ύπνωσης φαίνεται να μην σχετίζεται με την μείωση του καπνίσματος (r = -0,03, df =59, p = 0,821). Τέλος φαίνεται πως υπάρχει στατιστικά σημαντική επίδραση της παρέμβασης στην μείωση του καπνίσματος F(1, 56) = 12.832, p &lt; .001, 2η p = 0,186, με την υπνωτική υποβολημότητα να αποτελεί σημαντικό προβλεπτικό παράγοντα F(1, 56) = 5.659, p = .021, 2η p = 0,092 σε αντίθεση με την επιρροή των κινήτρων ( p = 0,958) και των πεποιθήσεων για την ύπνωση (p = 0,865) που δεν συνεισέφεραν σημαντικά στο μοντέλο.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζησιμόπουλος Κωνσταντίνος","Zisimopoulos Constantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:24Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3479528"],"render_values":[{"text":"uoadl:3479528","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479528","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479528","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3479528","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζησιμόπουλος Κωνσταντίνος","Zisimopoulos Constantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3479528","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479528"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το κάπνισμα αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες πρόωρου θανάτου παγκοσμίως, με σοβαρές επιπτώσεις τόσο στην ατομική όσο και στη δημόσια υγεία. Παρά τις υπάρχουσες φαρμακολογικές και συμπεριφορικές μεθόδους διακοπής, παράγοντες όπως το κόστος και η περιορισμένη πρόσβαση δυσχεραίνουν την εφαρμογή τους. Η αυτοΰπνωση έχει αναδειχθεί ως μια εναλλακτική προσέγγιση που αξιοποιεί τις υποβολές και τη δύναμη του υποσυνείδητου για την τροποποίηση της συμπεριφοράς. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη σχεδιάστηκε για να εξετάσει την αποτελεσματικότητα της αυτοΰπνωσης μέσω ηχογραφημένων συνεδριών στη διακοπή ή μείωση του καπνίσματος. Συγκεκριμένα, η έρευνα εξετάζει: (1) σε ποιο βαθμό η συμμετοχή στην αυτοΰπνωση επηρεάζει τα ποσοστά διακοπής ή μείωσης του καπνίσματος, (2) πώς η συχνότητα χρήσης των ηχογραφημένων συνεδριών αυτοΰπνωσης επηρεάζει την αποτελεσματικότητα της παρέμβασης, και (3) κατά πόσο η δεκτικότητα στην ύπνωση, οι στάσεις απέναντι σε αυτήν και το κίνητρο για διακοπή του καπνίσματος επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα της παρέμβασης. Μεθοδολογία: Η έρευνα ακολούθησε ποσοτική μεθοδολογία με συμμετοχή 61 καπνιστών, ηλικίας 18 ετών και άνω, που επιθυμούσαν να διακόψουν/μειώσουν το κάπνισμα. Οι συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν σε δύο ομάδες: (1) ομάδα αυτοΰπνωσης, που χρησιμοποίησε ηχογραφημένες συνεδρίες καθημερινά για μία εβδομάδα, και (2) ομάδα μυϊκής χαλάρωσης (ομάδα ελέγχου). Πριν και μετά την παρέμβαση, συλλέχθηκαν δεδομένα μέσω ερωτηματολογίων που αξιολόγησαν τη νικοτινική εξάρτηση, την επιθυμία για κάπνισμα, το κίνητρο διακοπής, τις στάσεις απέναντι στην ύπνωση, και την υπνωτική υποβολιμότητα. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν στατιστικά σημαντική επίδραση της παρέμβασης στην μείωση της εξάρτησης από την νικοτίνη (t = -3,468, df= 59, p = < .001) (Mean = -2,03, SD = 1,66) και επίσης έδειξαν πως υπάρχει στατιστικώς σημαντική επίδραση της παρέμβασης στην μείωση της επιθυμίας για κάπνισμα, (t = -2,76, df=46.6, p = 0,008), (Mean = -0,53, SD = 0,61). Η συχνότητα ακρόασης της ηχογραφημένης συνεδρίας ύπνωσης φαίνεται να μην σχετίζεται με την μείωση του καπνίσματος (r = -0,03, df =59, p = 0,821). Τέλος φαίνεται πως υπάρχει στατιστικά σημαντική επίδραση της παρέμβασης στην μείωση του καπνίσματος F(1, 56) = 12.832, p < .001, 2η p = 0,186, με την υπνωτική υποβολημότητα να αποτελεί σημαντικό προβλεπτικό παράγοντα F(1, 56) = 5.659, p = .021, 2η p = 0,092 σε αντίθεση με την επιρροή των κινήτρων ( p = 0,958) και των πεποιθήσεων για την ύπνωση (p = 0,865) που δεν συνεισέφεραν σημαντικά στο μοντέλο.","Introduction: Smoking remains one of the leading causes of premature death worldwide, with severe consequences for both individual and public health. Despite the availability of pharmacological and behavioral cessation methods, factors such as cost and limited accessibility hinder their implementation. Self-hypnosis has emerged as an alternative approach that utilizes suggestions and the power of the subconscious to facilitate behavioral change. Purpose of the study: This study was designed to examine the effectiveness of self-hypnosis through recorded sessions in smoking cessation or reduction. Specifically, it investigates: (1) to what extent participation in self-hypnosis affects smoking cessation or reduction rates, (2) how the frequency of using recorded self-hypnosis sessions influences the effectiveness of the intervention, and (3) whether hypnotic susceptibility, attitudes toward hypnosis, and motivation for smoking cessation affect the intervention’s effectiveness. Methods: A quantitative methodology was employed, involving 61 smokers aged 18 and above who wished to quit or reduce smoking. Participants were randomly assigned to two groups: (1) a self-hypnosis group, which used recorded sessions daily for one week, and (2) a muscle relaxation group (control group). Data were collected before and after the intervention using questionnaires assessing nicotine dependence, smoking urges, motivation for cessation, attitudes toward hypnosis, and hypnotic susceptibility. Results: The results showed a statistically significant effect of the intervention on reducing nicotine dependence (t = -3.468, df = 59, p < .001) (Mean = -2.03, SD = 1.66). They also indicated a statistically significant effect of the intervention on reducing the urge to smoke (t = -2.76, df = 46.6, p = .008) (Mean = -0.53, SD = 0.61). The frequency of listening to the recorded hypnosis session did not appear to be related to smoking reduction (r = -0.03, df = 59, p = .821). Finally, there was a statistically significant effect of the intervention on smoking reduction, F(1, 56) = 12.832, p < .001, 2η p = 0,186, with hypnotic suggestibility emerging as a significant predictor, F(1, 56) = 5.659, p = .021, 2η p = 0,092, in contrast, motivation (p = .958) and beliefs about hypnosis (p = .865) did not contribute significantly to the model. In conclusion: These findings suggest that self-hypnosis may serve as an effective intervention for smoking cessation or reduction, leading to a significant decrease in nicotine dependence and smoking urges. While the results are promising, further studies with larger samples and long-term follow-ups are needed to confirm these findings and integrate self-hypnosis into smoking cessation programs."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση της αποτελεσματικότητας της αυτοΰπνωσης μέσω ηχογραφημένων συνεδριών για τη διακοπή του καπνίσματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζησιμόπουλος Κωνσταντίνος","Zisimopoulos Constantinos"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το κάπνισμα αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες πρόωρου θανάτου παγκοσμίως, με σοβαρές επιπτώσεις τόσο στην ατομική όσο και στη δημόσια υγεία. Παρά τις υπάρχουσες φαρμακολογικές και συμπεριφορικές μεθόδους διακοπής, παράγοντες όπως το κόστος και η περιορισμένη πρόσβαση δυσχεραίνουν την εφαρμογή τους. Η αυτοΰπνωση έχει αναδειχθεί ως μια εναλλακτική προσέγγιση που αξιοποιεί τις υποβολές και τη δύναμη του υποσυνείδητου για την τροποποίηση της συμπεριφοράς. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη σχεδιάστηκε για να εξετάσει την αποτελεσματικότητα της αυτοΰπνωσης μέσω ηχογραφημένων συνεδριών στη διακοπή ή μείωση του καπνίσματος. Συγκεκριμένα, η έρευνα εξετάζει: (1) σε ποιο βαθμό η συμμετοχή στην αυτοΰπνωση επηρεάζει τα ποσοστά διακοπής ή μείωσης του καπνίσματος, (2) πώς η συχνότητα χρήσης των ηχογραφημένων συνεδριών αυτοΰπνωσης επηρεάζει την αποτελεσματικότητα της παρέμβασης, και (3) κατά πόσο η δεκτικότητα στην ύπνωση, οι στάσεις απέναντι σε αυτήν και το κίνητρο για διακοπή του καπνίσματος επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα της παρέμβασης. Μεθοδολογία: Η έρευνα ακολούθησε ποσοτική μεθοδολογία με συμμετοχή 61 καπνιστών, ηλικίας 18 ετών και άνω, που επιθυμούσαν να διακόψουν/μειώσουν το κάπνισμα. Οι συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν σε δύο ομάδες: (1) ομάδα αυτοΰπνωσης, που χρησιμοποίησε ηχογραφημένες συνεδρίες καθημερινά για μία εβδομάδα, και (2) ομάδα μυϊκής χαλάρωσης (ομάδα ελέγχου). Πριν και μετά την παρέμβαση, συλλέχθηκαν δεδομένα μέσω ερωτηματολογίων που αξιολόγησαν τη νικοτινική εξάρτηση, την επιθυμία για κάπνισμα, το κίνητρο διακοπής, τις στάσεις απέναντι στην ύπνωση, και την υπνωτική υποβολιμότητα. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν στατιστικά σημαντική επίδραση της παρέμβασης στην μείωση της εξάρτησης από την νικοτίνη (t = -3,468, df= 59, p = < .001) (Mean = -2,03, SD = 1,66) και επίσης έδειξαν πως υπάρχει στατιστικώς σημαντική επίδραση της παρέμβασης στην μείωση της επιθυμίας για κάπνισμα, (t = -2,76, df=46.6, p = 0,008), (Mean = -0,53, SD = 0,61). Η συχνότητα ακρόασης της ηχογραφημένης συνεδρίας ύπνωσης φαίνεται να μην σχετίζεται με την μείωση του καπνίσματος (r = -0,03, df =59, p = 0,821). Τέλος φαίνεται πως υπάρχει στατιστικά σημαντική επίδραση της παρέμβασης στην μείωση του καπνίσματος F(1, 56) = 12.832, p < .001, 2η p = 0,186, με την υπνωτική υποβολημότητα να αποτελεί σημαντικό προβλεπτικό παράγοντα F(1, 56) = 5.659, p = .021, 2η p = 0,092 σε αντίθεση με την επιρροή των κινήτρων ( p = 0,958) και των πεποιθήσεων για την ύπνωση (p = 0,865) που δεν συνεισέφεραν σημαντικά στο μοντέλο.","Introduction: Smoking remains one of the leading causes of premature death worldwide, with severe consequences for both individual and public health. Despite the availability of pharmacological and behavioral cessation methods, factors such as cost and limited accessibility hinder their implementation. Self-hypnosis has emerged as an alternative approach that utilizes suggestions and the power of the subconscious to facilitate behavioral change. Purpose of the study: This study was designed to examine the effectiveness of self-hypnosis through recorded sessions in smoking cessation or reduction. Specifically, it investigates: (1) to what extent participation in self-hypnosis affects smoking cessation or reduction rates, (2) how the frequency of using recorded self-hypnosis sessions influences the effectiveness of the intervention, and (3) whether hypnotic susceptibility, attitudes toward hypnosis, and motivation for smoking cessation affect the intervention’s effectiveness. Methods: A quantitative methodology was employed, involving 61 smokers aged 18 and above who wished to quit or reduce smoking. Participants were randomly assigned to two groups: (1) a self-hypnosis group, which used recorded sessions daily for one week, and (2) a muscle relaxation group (control group). Data were collected before and after the intervention using questionnaires assessing nicotine dependence, smoking urges, motivation for cessation, attitudes toward hypnosis, and hypnotic susceptibility. Results: The results showed a statistically significant effect of the intervention on reducing nicotine dependence (t = -3.468, df = 59, p < .001) (Mean = -2.03, SD = 1.66). They also indicated a statistically significant effect of the intervention on reducing the urge to smoke (t = -2.76, df = 46.6, p = .008) (Mean = -0.53, SD = 0.61). The frequency of listening to the recorded hypnosis session did not appear to be related to smoking reduction (r = -0.03, df = 59, p = .821). Finally, there was a statistically significant effect of the intervention on smoking reduction, F(1, 56) = 12.832, p < .001, 2η p = 0,186, with hypnotic suggestibility emerging as a significant predictor, F(1, 56) = 5.659, p = .021, 2η p = 0,092, in contrast, motivation (p = .958) and beliefs about hypnosis (p = .865) did not contribute significantly to the model. In conclusion: These findings suggest that self-hypnosis may serve as an effective intervention for smoking cessation or reduction, leading to a significant decrease in nicotine dependence and smoking urges. While the results are promising, further studies with larger samples and long-term follow-ups are needed to confirm these findings and integrate self-hypnosis into smoking cessation programs."],"dc:identifier":["uoadl:3479528","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479528"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση της αποτελεσματικότητας της αυτοΰπνωσης μέσω ηχογραφημένων συνεδριών για τη διακοπή του καπνίσματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:24Z"}