{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3479785"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3479785","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση του ρόλου των β-αμυντικών (β-defensins) στη ρευματοειδή αρθρίτιδα","abstract":"Η ρευματοειδής αρθρίτιδα (ΡΑ) είναι μια αυτοάνοση, χρόνια, φλεγμονώδης νόσος που επηρεάζει κυρίως τις αρθρώσεις, με επακόλουθο πόνο, δυσκαμψία και, με την πάροδο του χρόνου, βλάβες στους ιστούς των αρθρώσεων. Η πάθηση αυτή προκαλεί παραμόρφωση και δυσλειτουργία των αρθρώσεων σε διαφορετικό βαθμό σε κάθε ασθενή και χωρίς παρέμβαση η βλάβη είναι στο μεγαλύτερο μέρος της μη αναστρέψιμη. Πλήττει περισσότερο τις γυναίκες και ο επιπολασμός, που υπολογίζεται στο 1% παγκοσμίως, διαφέρει σημαντικά μεταξύ διαφορετικών γεωγραφικών περιοχών και εθνοτικών ομάδων. Η αιτιολογία της ΡΑ παραμένει ασαφής, όμως η επικρατέστερη άποψη είναι ότι οφείλεται σε συνδυασμό γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων που πυροδοτούν την ανώμαλη ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος και την λανθασμενη επίθεση σε στοιχεία του ίδιου του οργανισμού. Οι β-αμυντίνες (β-defensins) είναι μικρά πεπτίδια, μήκους περίπου 30 αμινοξέων, με αντιμικροβιακή και ανοσορρυθμιστική δράση. Παράγονται κυρίως από επιθηλιακά κύτταρα και κερατινοκύτταρα, αλλά έχουν εντοπιστεί και σε μονοκύτταρα, μακροφάγα και δενδριτικά κύτταρα μεταξύ άλλων. Έχουν την ικανότητα να προσελκύουν κύτταρα του ανοσοποιητικού, να επάγουν την ωρίμανση ορισμένων από αυτά, να ρυθμίζουν κυτταρικές λειτουργίες και να προκαλούν παραγωγή κυτταροκινών. Ως εκ τούτου, εμπλέκονται στην ενεργοποίηση της έμφυτης και επίκτητης ανοσολογικής απάντησης, συμβάλλοντας στην ρύθμιση και των φλεγμονωδών αντιδράσεων. Στην ΡΑ, έχει φανεί από μελέτες ότι οι β-αμυντίνες είναι παρούσες στα σημεία της φλεγμονής στις αρθρώσεις, αλληλεπιδρώντας τόσο με κύτταρα των ιστών της άρθρωσης όσο και με κύτταρα του ανοσοποιητικού. Φαίνεται να συμβάλλουν στα γεγονότα που πυροδοτούν την ανάπτυξη και εξέλιξη της νόσου, όπως η παραγωγή φλεγμονωδών μεσολαβητών που καταστρέφουν τις αρθρώσεις, και οι αλλαγές στην ποσότητά τους σε κρίσιμους για την ΡΑ ιστούς είναι αποδεδειγμένες. Σκοπός αυτής της εργασίας ήταν να εξετάσει τις συγκεντρώσεις τριών β-αμυντινών, της HBD1, HBD2 και HBD3, στον ορό ασθενών με ΡΑ και υγιών ατόμων, και να διερευνήσει αν παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων. Επιπλέον, η μελέτη είχε ως στόχο να εξετάσει τη σχέση των επιπέδων αυτών με δείκτες της νόσου, προκειμένου να αξιολογηθεί η πιθανή χρησιμότητά τους ως βιοδείκτες για τη διάγνωση ή/και παρακολούθηση της ΡΑ.","abstract_html":"Η ρευματοειδής αρθρίτιδα (ΡΑ) είναι μια αυτοάνοση, χρόνια, φλεγμονώδης νόσος που επηρεάζει κυρίως τις αρθρώσεις, με επακόλουθο πόνο, δυσκαμψία και, με την πάροδο του χρόνου, βλάβες στους ιστούς των αρθρώσεων. Η πάθηση αυτή προκαλεί παραμόρφωση και δυσλειτουργία των αρθρώσεων σε διαφορετικό βαθμό σε κάθε ασθενή και χωρίς παρέμβαση η βλάβη είναι στο μεγαλύτερο μέρος της μη αναστρέψιμη. Πλήττει περισσότερο τις γυναίκες και ο επιπολασμός, που υπολογίζεται στο 1% παγκοσμίως, διαφέρει σημαντικά μεταξύ διαφορετικών γεωγραφικών περιοχών και εθνοτικών ομάδων. Η αιτιολογία της ΡΑ παραμένει ασαφής, όμως η επικρατέστερη άποψη είναι ότι οφείλεται σε συνδυασμό γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων που πυροδοτούν την ανώμαλη ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος και την λανθασμενη επίθεση σε στοιχεία του ίδιου του οργανισμού. Οι β-αμυντίνες (β-defensins) είναι μικρά πεπτίδια, μήκους περίπου 30 αμινοξέων, με αντιμικροβιακή και ανοσορρυθμιστική δράση. Παράγονται κυρίως από επιθηλιακά κύτταρα και κερατινοκύτταρα, αλλά έχουν εντοπιστεί και σε μονοκύτταρα, μακροφάγα και δενδριτικά κύτταρα μεταξύ άλλων. Έχουν την ικανότητα να προσελκύουν κύτταρα του ανοσοποιητικού, να επάγουν την ωρίμανση ορισμένων από αυτά, να ρυθμίζουν κυτταρικές λειτουργίες και να προκαλούν παραγωγή κυτταροκινών. Ως εκ τούτου, εμπλέκονται στην ενεργοποίηση της έμφυτης και επίκτητης ανοσολογικής απάντησης, συμβάλλοντας στην ρύθμιση και των φλεγμονωδών αντιδράσεων. Στην ΡΑ, έχει φανεί από μελέτες ότι οι β-αμυντίνες είναι παρούσες στα σημεία της φλεγμονής στις αρθρώσεις, αλληλεπιδρώντας τόσο με κύτταρα των ιστών της άρθρωσης όσο και με κύτταρα του ανοσοποιητικού. Φαίνεται να συμβάλλουν στα γεγονότα που πυροδοτούν την ανάπτυξη και εξέλιξη της νόσου, όπως η παραγωγή φλεγμονωδών μεσολαβητών που καταστρέφουν τις αρθρώσεις, και οι αλλαγές στην ποσότητά τους σε κρίσιμους για την ΡΑ ιστούς είναι αποδεδειγμένες. Σκοπός αυτής της εργασίας ήταν να εξετάσει τις συγκεντρώσεις τριών β-αμυντινών, της HBD1, HBD2 και HBD3, στον ορό ασθενών με ΡΑ και υγιών ατόμων, και να διερευνήσει αν παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων. Επιπλέον, η μελέτη είχε ως στόχο να εξετάσει τη σχέση των επιπέδων αυτών με δείκτες της νόσου, προκειμένου να αξιολογηθεί η πιθανή χρησιμότητά τους ως βιοδείκτες για τη διάγνωση ή/και παρακολούθηση της ΡΑ.","abstract_has_math":false,"creators":["Ντεμίραϊ Άμπρα","Demiraj Ambra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3479785"],"render_values":[{"text":"uoadl:3479785","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479785","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479785","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3479785","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ντεμίραϊ Άμπρα","Demiraj Ambra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3479785","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479785"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ρευματοειδής αρθρίτιδα (ΡΑ) είναι μια αυτοάνοση, χρόνια, φλεγμονώδης νόσος που επηρεάζει κυρίως τις αρθρώσεις, με επακόλουθο πόνο, δυσκαμψία και, με την πάροδο του χρόνου, βλάβες στους ιστούς των αρθρώσεων. Η πάθηση αυτή προκαλεί παραμόρφωση και δυσλειτουργία των αρθρώσεων σε διαφορετικό βαθμό σε κάθε ασθενή και χωρίς παρέμβαση η βλάβη είναι στο μεγαλύτερο μέρος της μη αναστρέψιμη. Πλήττει περισσότερο τις γυναίκες και ο επιπολασμός, που υπολογίζεται στο 1% παγκοσμίως, διαφέρει σημαντικά μεταξύ διαφορετικών γεωγραφικών περιοχών και εθνοτικών ομάδων. Η αιτιολογία της ΡΑ παραμένει ασαφής, όμως η επικρατέστερη άποψη είναι ότι οφείλεται σε συνδυασμό γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων που πυροδοτούν την ανώμαλη ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος και την λανθασμενη επίθεση σε στοιχεία του ίδιου του οργανισμού. Οι β-αμυντίνες (β-defensins) είναι μικρά πεπτίδια, μήκους περίπου 30 αμινοξέων, με αντιμικροβιακή και ανοσορρυθμιστική δράση. Παράγονται κυρίως από επιθηλιακά κύτταρα και κερατινοκύτταρα, αλλά έχουν εντοπιστεί και σε μονοκύτταρα, μακροφάγα και δενδριτικά κύτταρα μεταξύ άλλων. Έχουν την ικανότητα να προσελκύουν κύτταρα του ανοσοποιητικού, να επάγουν την ωρίμανση ορισμένων από αυτά, να ρυθμίζουν κυτταρικές λειτουργίες και να προκαλούν παραγωγή κυτταροκινών. Ως εκ τούτου, εμπλέκονται στην ενεργοποίηση της έμφυτης και επίκτητης ανοσολογικής απάντησης, συμβάλλοντας στην ρύθμιση και των φλεγμονωδών αντιδράσεων. Στην ΡΑ, έχει φανεί από μελέτες ότι οι β-αμυντίνες είναι παρούσες στα σημεία της φλεγμονής στις αρθρώσεις, αλληλεπιδρώντας τόσο με κύτταρα των ιστών της άρθρωσης όσο και με κύτταρα του ανοσοποιητικού. Φαίνεται να συμβάλλουν στα γεγονότα που πυροδοτούν την ανάπτυξη και εξέλιξη της νόσου, όπως η παραγωγή φλεγμονωδών μεσολαβητών που καταστρέφουν τις αρθρώσεις, και οι αλλαγές στην ποσότητά τους σε κρίσιμους για την ΡΑ ιστούς είναι αποδεδειγμένες. Σκοπός αυτής της εργασίας ήταν να εξετάσει τις συγκεντρώσεις τριών β-αμυντινών, της HBD1, HBD2 και HBD3, στον ορό ασθενών με ΡΑ και υγιών ατόμων, και να διερευνήσει αν παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων. Επιπλέον, η μελέτη είχε ως στόχο να εξετάσει τη σχέση των επιπέδων αυτών με δείκτες της νόσου, προκειμένου να αξιολογηθεί η πιθανή χρησιμότητά τους ως βιοδείκτες για τη διάγνωση ή/και παρακολούθηση της ΡΑ.","Rheumatoid arthritis (RA) is an autoimmune, chronic, inflammatory disease that primarily affects the joints, leading to pain, stiffness, and, over time, damage to the joint tissues. This condition causes joint deformity and dysfunction to varying degrees in each patient, and without intervention, the damage is mostly irreversible. It predominantly affects women, and its prevalence, estimated at 1% globally, differs significantly across various geographic regions and ethnic groups. The etiology of RA remains unclear, but the prevailing view is that it results from a combination of genetic and environmental factors that trigger abnormal activation of the immune system, leading to misdirected attacks on the body's own tissues. Beta-defensins (β-defensins) are small peptides, approximately 30 amino acids in length, with antimicrobial and immunoregulatory activity. They are mainly produced by epithelial cells and keratinocytes, but have also been found in monocytes, macrophages, and dendritic cells, among others. They are ablee to attract immune cells, induce the maturation of certain cells, regulate cellular functions, and promote cytokine production. Therefore, they are involved in the activation of both innate and adaptive immune responses, contributing to the regulation of inflammatory reactions. In RA, studies have shown that β-defensins are present at the sites of inflammation in the joints, interacting with both joint tissue cells and immune cells. They appear to contribute to events that trigger the development and progression of the disease, such as the production of inflammatory mediators that damage the joints, and changes in their levels in critical tissues for RA have been documented. The purpose of this study was to examine the concentrations of three β-defensins, HBD1, HBD2, and HBD3, in the serum of patients with RA and healthy individuals, and to investigate whether there are significant differences between the two groups. Additionally, the study aimed to assess the relationship between the levels of these molecules and disease markers, in order to evaluate their potential as biomarkers for the diagnosis and/or monitoring of RA."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση του ρόλου των β-αμυντικών (β-defensins) στη ρευματοειδή αρθρίτιδα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ντεμίραϊ Άμπρα","Demiraj Ambra"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η ρευματοειδής αρθρίτιδα (ΡΑ) είναι μια αυτοάνοση, χρόνια, φλεγμονώδης νόσος που επηρεάζει κυρίως τις αρθρώσεις, με επακόλουθο πόνο, δυσκαμψία και, με την πάροδο του χρόνου, βλάβες στους ιστούς των αρθρώσεων. Η πάθηση αυτή προκαλεί παραμόρφωση και δυσλειτουργία των αρθρώσεων σε διαφορετικό βαθμό σε κάθε ασθενή και χωρίς παρέμβαση η βλάβη είναι στο μεγαλύτερο μέρος της μη αναστρέψιμη. Πλήττει περισσότερο τις γυναίκες και ο επιπολασμός, που υπολογίζεται στο 1% παγκοσμίως, διαφέρει σημαντικά μεταξύ διαφορετικών γεωγραφικών περιοχών και εθνοτικών ομάδων. Η αιτιολογία της ΡΑ παραμένει ασαφής, όμως η επικρατέστερη άποψη είναι ότι οφείλεται σε συνδυασμό γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων που πυροδοτούν την ανώμαλη ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος και την λανθασμενη επίθεση σε στοιχεία του ίδιου του οργανισμού. Οι β-αμυντίνες (β-defensins) είναι μικρά πεπτίδια, μήκους περίπου 30 αμινοξέων, με αντιμικροβιακή και ανοσορρυθμιστική δράση. Παράγονται κυρίως από επιθηλιακά κύτταρα και κερατινοκύτταρα, αλλά έχουν εντοπιστεί και σε μονοκύτταρα, μακροφάγα και δενδριτικά κύτταρα μεταξύ άλλων. Έχουν την ικανότητα να προσελκύουν κύτταρα του ανοσοποιητικού, να επάγουν την ωρίμανση ορισμένων από αυτά, να ρυθμίζουν κυτταρικές λειτουργίες και να προκαλούν παραγωγή κυτταροκινών. Ως εκ τούτου, εμπλέκονται στην ενεργοποίηση της έμφυτης και επίκτητης ανοσολογικής απάντησης, συμβάλλοντας στην ρύθμιση και των φλεγμονωδών αντιδράσεων. Στην ΡΑ, έχει φανεί από μελέτες ότι οι β-αμυντίνες είναι παρούσες στα σημεία της φλεγμονής στις αρθρώσεις, αλληλεπιδρώντας τόσο με κύτταρα των ιστών της άρθρωσης όσο και με κύτταρα του ανοσοποιητικού. Φαίνεται να συμβάλλουν στα γεγονότα που πυροδοτούν την ανάπτυξη και εξέλιξη της νόσου, όπως η παραγωγή φλεγμονωδών μεσολαβητών που καταστρέφουν τις αρθρώσεις, και οι αλλαγές στην ποσότητά τους σε κρίσιμους για την ΡΑ ιστούς είναι αποδεδειγμένες. Σκοπός αυτής της εργασίας ήταν να εξετάσει τις συγκεντρώσεις τριών β-αμυντινών, της HBD1, HBD2 και HBD3, στον ορό ασθενών με ΡΑ και υγιών ατόμων, και να διερευνήσει αν παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων. Επιπλέον, η μελέτη είχε ως στόχο να εξετάσει τη σχέση των επιπέδων αυτών με δείκτες της νόσου, προκειμένου να αξιολογηθεί η πιθανή χρησιμότητά τους ως βιοδείκτες για τη διάγνωση ή/και παρακολούθηση της ΡΑ.","Rheumatoid arthritis (RA) is an autoimmune, chronic, inflammatory disease that primarily affects the joints, leading to pain, stiffness, and, over time, damage to the joint tissues. This condition causes joint deformity and dysfunction to varying degrees in each patient, and without intervention, the damage is mostly irreversible. It predominantly affects women, and its prevalence, estimated at 1% globally, differs significantly across various geographic regions and ethnic groups. The etiology of RA remains unclear, but the prevailing view is that it results from a combination of genetic and environmental factors that trigger abnormal activation of the immune system, leading to misdirected attacks on the body's own tissues. Beta-defensins (β-defensins) are small peptides, approximately 30 amino acids in length, with antimicrobial and immunoregulatory activity. They are mainly produced by epithelial cells and keratinocytes, but have also been found in monocytes, macrophages, and dendritic cells, among others. They are ablee to attract immune cells, induce the maturation of certain cells, regulate cellular functions, and promote cytokine production. Therefore, they are involved in the activation of both innate and adaptive immune responses, contributing to the regulation of inflammatory reactions. In RA, studies have shown that β-defensins are present at the sites of inflammation in the joints, interacting with both joint tissue cells and immune cells. They appear to contribute to events that trigger the development and progression of the disease, such as the production of inflammatory mediators that damage the joints, and changes in their levels in critical tissues for RA have been documented. The purpose of this study was to examine the concentrations of three β-defensins, HBD1, HBD2, and HBD3, in the serum of patients with RA and healthy individuals, and to investigate whether there are significant differences between the two groups. Additionally, the study aimed to assess the relationship between the levels of these molecules and disease markers, in order to evaluate their potential as biomarkers for the diagnosis and/or monitoring of RA."],"dc:identifier":["uoadl:3479785","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479785"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση του ρόλου των β-αμυντικών (β-defensins) στη ρευματοειδή αρθρίτιδα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:27Z"}