{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3479839"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3479839","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ιntramedullary nailing versus plate fixation for the treatment of proximal tibia extra-articular fractures, a meta-analysis","abstract":"Εισαγωγή: Η επίπτωση των εξωαρθρικών καταγμάτων της εγγύς κνήμης είναι αρκετά συχνή στον γενικό πληθυσμό και αντιστοιχεί περίπου στο 5-11% όλων των καταγμάτων της κνήμης. Η βέλτιστη μέθοδος αντιμετώπισης αυτών των καταγμάτων παραμένει αμφιλεγόμενη και μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ευρεία συναίνεση σχετικά με την ιδανική μέθοδο μεταξύ της ενδομυελικής ήλωσης (IMN) και της κλειδούμενης πλάκας (PLP). Σκοπός αυτής της μετα-ανάλυσης είναι η αξιολόγηση των κλινικών, ακτινολογικών και λειτουργικών αποτελεσμάτων, καθώς και των επιπλοκών, σε ενήλικες ασθενείς (>18 ετών) με εξω-αρθρικά κατάγματα της εγγύς κνήμης που αντιμετωπίστηκαν είτε με ενδομυελική ήλωση είτε με κλειδούμενη πλάκα. Υλικά/Μέθοδοι: Διενεργήσαμε μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για τον εντοπισμό συγκριτικών μελετών που πληρούσαν τα ανωτέρω κριτήρια ασθενών και δημοσιεύθηκαν από τον Ιανουάριο 2000 έως τον Μάιο 2024 σε τέσσερις βάσεις δεδομένων: MEDLINE, EMBASE, Google Scholar και Cochrane Library. Η μετα-ανάλυση πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις οδηγίες PRISMA και η μελέτη καταχωρήθηκε προοπτικά στο PROSPERO. Αποτελέσματα: Από τις 761 μελέτες που εντοπίστηκαν αρχικά, εννέα (9) πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης. Συνολικά αξιολογήθηκαν 662 ασθενείς (320 με IMN και 342 με PLP) με ελάχιστη περίοδο παρακολούθησης τους 12 μήνες. Η ομάδα IMN εμφάνισε μικρότερο χρόνο πώρωσης [OR=-2.83, 95% CI: -4.8 έως -0.87, p=0.005, I²=73%] και χαμηλότερο ποσοστό λοιμώξεων [OR 0.49, 95% CI: 0.27-0.92, p=0.03, I²=0%], ενώ η ομάδα PLP εμφάνισε χαμηλότερο ποσοστό πρόσθιου άλγους στο γόνατο [OR=5.07, 95% CI: 1.77-14.48, p=0.002, I²=0%]. Δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων ως προς τη μη πώρωση, την πώρωση με παραμόρφωση, την καθυστερημένη πώρωση, την ανάγκη αναθεώρησης της οστεοσύνθεσης, το εύρος κίνησης του γόνατος, την μη-ικανοποιητική ευθυγράμμιση, τον χειρουργικό χρόνο και τη διάρκεια νοσηλείας. Συμπέρασμα: Η ενδομυελική ήλωση παρουσίασε σημαντικά μικρότερο χρόνο πώρωσης και χαμηλότερο κίνδυνο λοίμωξης στη θεραπεία εξωαρθρικών καταγμάτων της εγγύς κνήμης, ενώ η σταθεροποίηση με πλάκα είχε σημαντικά μικρότερο κίνδυνο πρόσθιου άλγους στο γόνατο. Αν και μπορούν να επιτευχθούν καλά αποτελέσματα με καλή τεχνική και στις δύο μεθόδους, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την παροχή σαφών αποδείξεων.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η επίπτωση των εξωαρθρικών καταγμάτων της εγγύς κνήμης είναι αρκετά συχνή στον γενικό πληθυσμό και αντιστοιχεί περίπου στο 5-11% όλων των καταγμάτων της κνήμης. Η βέλτιστη μέθοδος αντιμετώπισης αυτών των καταγμάτων παραμένει αμφιλεγόμενη και μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ευρεία συναίνεση σχετικά με την ιδανική μέθοδο μεταξύ της ενδομυελικής ήλωσης (IMN) και της κλειδούμενης πλάκας (PLP). Σκοπός αυτής της μετα-ανάλυσης είναι η αξιολόγηση των κλινικών, ακτινολογικών και λειτουργικών αποτελεσμάτων, καθώς και των επιπλοκών, σε ενήλικες ασθενείς (&gt;18 ετών) με εξω-αρθρικά κατάγματα της εγγύς κνήμης που αντιμετωπίστηκαν είτε με ενδομυελική ήλωση είτε με κλειδούμενη πλάκα. Υλικά/Μέθοδοι: Διενεργήσαμε μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για τον εντοπισμό συγκριτικών μελετών που πληρούσαν τα ανωτέρω κριτήρια ασθενών και δημοσιεύθηκαν από τον Ιανουάριο 2000 έως τον Μάιο 2024 σε τέσσερις βάσεις δεδομένων: MEDLINE, EMBASE, Google Scholar και Cochrane Library. Η μετα-ανάλυση πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις οδηγίες PRISMA και η μελέτη καταχωρήθηκε προοπτικά στο PROSPERO. Αποτελέσματα: Από τις 761 μελέτες που εντοπίστηκαν αρχικά, εννέα (9) πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης. Συνολικά αξιολογήθηκαν 662 ασθενείς (320 με IMN και 342 με PLP) με ελάχιστη περίοδο παρακολούθησης τους 12 μήνες. Η ομάδα IMN εμφάνισε μικρότερο χρόνο πώρωσης [OR=-2.83, 95% CI: -4.8 έως -0.87, p=0.005, I²=73%] και χαμηλότερο ποσοστό λοιμώξεων [OR 0.49, 95% CI: 0.27-0.92, p=0.03, I²=0%], ενώ η ομάδα PLP εμφάνισε χαμηλότερο ποσοστό πρόσθιου άλγους στο γόνατο [OR=5.07, 95% CI: 1.77-14.48, p=0.002, I²=0%]. Δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων ως προς τη μη πώρωση, την πώρωση με παραμόρφωση, την καθυστερημένη πώρωση, την ανάγκη αναθεώρησης της οστεοσύνθεσης, το εύρος κίνησης του γόνατος, την μη-ικανοποιητική ευθυγράμμιση, τον χειρουργικό χρόνο και τη διάρκεια νοσηλείας. Συμπέρασμα: Η ενδομυελική ήλωση παρουσίασε σημαντικά μικρότερο χρόνο πώρωσης και χαμηλότερο κίνδυνο λοίμωξης στη θεραπεία εξωαρθρικών καταγμάτων της εγγύς κνήμης, ενώ η σταθεροποίηση με πλάκα είχε σημαντικά μικρότερο κίνδυνο πρόσθιου άλγους στο γόνατο. Αν και μπορούν να επιτευχθούν καλά αποτελέσματα με καλή τεχνική και στις δύο μεθόδους, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την παροχή σαφών αποδείξεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Δραγώνας Χρήστος-Γεώργιος","Dragonas Christos-Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3479839"],"render_values":[{"text":"uoadl:3479839","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479839","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479839","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3479839","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δραγώνας Χρήστος-Γεώργιος","Dragonas Christos-Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3479839","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479839"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η επίπτωση των εξωαρθρικών καταγμάτων της εγγύς κνήμης είναι αρκετά συχνή στον γενικό πληθυσμό και αντιστοιχεί περίπου στο 5-11% όλων των καταγμάτων της κνήμης. Η βέλτιστη μέθοδος αντιμετώπισης αυτών των καταγμάτων παραμένει αμφιλεγόμενη και μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ευρεία συναίνεση σχετικά με την ιδανική μέθοδο μεταξύ της ενδομυελικής ήλωσης (IMN) και της κλειδούμενης πλάκας (PLP). Σκοπός αυτής της μετα-ανάλυσης είναι η αξιολόγηση των κλινικών, ακτινολογικών και λειτουργικών αποτελεσμάτων, καθώς και των επιπλοκών, σε ενήλικες ασθενείς (>18 ετών) με εξω-αρθρικά κατάγματα της εγγύς κνήμης που αντιμετωπίστηκαν είτε με ενδομυελική ήλωση είτε με κλειδούμενη πλάκα. Υλικά/Μέθοδοι: Διενεργήσαμε μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για τον εντοπισμό συγκριτικών μελετών που πληρούσαν τα ανωτέρω κριτήρια ασθενών και δημοσιεύθηκαν από τον Ιανουάριο 2000 έως τον Μάιο 2024 σε τέσσερις βάσεις δεδομένων: MEDLINE, EMBASE, Google Scholar και Cochrane Library. Η μετα-ανάλυση πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις οδηγίες PRISMA και η μελέτη καταχωρήθηκε προοπτικά στο PROSPERO. Αποτελέσματα: Από τις 761 μελέτες που εντοπίστηκαν αρχικά, εννέα (9) πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης. Συνολικά αξιολογήθηκαν 662 ασθενείς (320 με IMN και 342 με PLP) με ελάχιστη περίοδο παρακολούθησης τους 12 μήνες. Η ομάδα IMN εμφάνισε μικρότερο χρόνο πώρωσης [OR=-2.83, 95% CI: -4.8 έως -0.87, p=0.005, I²=73%] και χαμηλότερο ποσοστό λοιμώξεων [OR 0.49, 95% CI: 0.27-0.92, p=0.03, I²=0%], ενώ η ομάδα PLP εμφάνισε χαμηλότερο ποσοστό πρόσθιου άλγους στο γόνατο [OR=5.07, 95% CI: 1.77-14.48, p=0.002, I²=0%]. Δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων ως προς τη μη πώρωση, την πώρωση με παραμόρφωση, την καθυστερημένη πώρωση, την ανάγκη αναθεώρησης της οστεοσύνθεσης, το εύρος κίνησης του γόνατος, την μη-ικανοποιητική ευθυγράμμιση, τον χειρουργικό χρόνο και τη διάρκεια νοσηλείας. Συμπέρασμα: Η ενδομυελική ήλωση παρουσίασε σημαντικά μικρότερο χρόνο πώρωσης και χαμηλότερο κίνδυνο λοίμωξης στη θεραπεία εξωαρθρικών καταγμάτων της εγγύς κνήμης, ενώ η σταθεροποίηση με πλάκα είχε σημαντικά μικρότερο κίνδυνο πρόσθιου άλγους στο γόνατο. Αν και μπορούν να επιτευχθούν καλά αποτελέσματα με καλή τεχνική και στις δύο μεθόδους, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την παροχή σαφών αποδείξεων.","Introduction: The incidence of proximal tibia extra-articular fractures is fairly common in the community and account for approximately 5-11 % of all tibia fractures.1-3 The optimal treatment method for these fractures remains equivocal and to this date there is little consensus on optimal management between Intramedullary nailing or Proximal Locking plate. The purpose of this meta-analysis is to assess the clinical, radiological and functional outcomes as well as the complications on adult patients (>18 years old) with extra-articular proximal tibia fractures treated with IMN or PLP. Materials/Methods: We performed a systematic literature search identifying comparative studies meeting the above patient criteria and published from January 2000 to May 2024 from 4 databases: MEDLINE, EMBASE, Google Scholar and Cochrane Library. We performed the meta-analysis in accordance with PRISMA guidelines and the study was prospectively registered on PROSPERO. Results: From the 761 studies identified from the initial literature search, nine (9) met our inclusion criteria. Six-hundred-sixty-two patients (320 IMN and 342 PLP) were evaluated with a minimum follow up of 12 months. IMN group demonstrated a lower union time [OR=-2.83, 95% CI: -4.8-0.87, p=0.005, I2=73%] and infection rate [OR 0.49, 95%: 0.27-0.92, p=0.03, I2=0%], while the PLP group had a lower incidence rate of anterior knee pain [5.07, 95% CI: 1.77-14.48, p=0.002, I2=0%].There was no statistically significant difference between the two groups in terms of non-union, mal-union, delayed union rate, revision rate, knee ROM, malalignment as well as operative time and hospital stay. Conclusion: IMN demonstrated significantly shorter time to union and lower risk of infection when treating extra-articular proximal tibia fractures, while LP fixation demonstrated significantly lower risk for anterior knee pain. Although successful results can be achieved with good technique in LP and IMN fixation, further research is required on this topic to provide definitive evidence."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ιntramedullary nailing versus plate fixation for the treatment of proximal tibia extra-articular fractures, a meta-analysis"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δραγώνας Χρήστος-Γεώργιος","Dragonas Christos-Georgios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η επίπτωση των εξωαρθρικών καταγμάτων της εγγύς κνήμης είναι αρκετά συχνή στον γενικό πληθυσμό και αντιστοιχεί περίπου στο 5-11% όλων των καταγμάτων της κνήμης. Η βέλτιστη μέθοδος αντιμετώπισης αυτών των καταγμάτων παραμένει αμφιλεγόμενη και μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ευρεία συναίνεση σχετικά με την ιδανική μέθοδο μεταξύ της ενδομυελικής ήλωσης (IMN) και της κλειδούμενης πλάκας (PLP). Σκοπός αυτής της μετα-ανάλυσης είναι η αξιολόγηση των κλινικών, ακτινολογικών και λειτουργικών αποτελεσμάτων, καθώς και των επιπλοκών, σε ενήλικες ασθενείς (>18 ετών) με εξω-αρθρικά κατάγματα της εγγύς κνήμης που αντιμετωπίστηκαν είτε με ενδομυελική ήλωση είτε με κλειδούμενη πλάκα. Υλικά/Μέθοδοι: Διενεργήσαμε μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για τον εντοπισμό συγκριτικών μελετών που πληρούσαν τα ανωτέρω κριτήρια ασθενών και δημοσιεύθηκαν από τον Ιανουάριο 2000 έως τον Μάιο 2024 σε τέσσερις βάσεις δεδομένων: MEDLINE, EMBASE, Google Scholar και Cochrane Library. Η μετα-ανάλυση πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις οδηγίες PRISMA και η μελέτη καταχωρήθηκε προοπτικά στο PROSPERO. Αποτελέσματα: Από τις 761 μελέτες που εντοπίστηκαν αρχικά, εννέα (9) πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης. Συνολικά αξιολογήθηκαν 662 ασθενείς (320 με IMN και 342 με PLP) με ελάχιστη περίοδο παρακολούθησης τους 12 μήνες. Η ομάδα IMN εμφάνισε μικρότερο χρόνο πώρωσης [OR=-2.83, 95% CI: -4.8 έως -0.87, p=0.005, I²=73%] και χαμηλότερο ποσοστό λοιμώξεων [OR 0.49, 95% CI: 0.27-0.92, p=0.03, I²=0%], ενώ η ομάδα PLP εμφάνισε χαμηλότερο ποσοστό πρόσθιου άλγους στο γόνατο [OR=5.07, 95% CI: 1.77-14.48, p=0.002, I²=0%]. Δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων ως προς τη μη πώρωση, την πώρωση με παραμόρφωση, την καθυστερημένη πώρωση, την ανάγκη αναθεώρησης της οστεοσύνθεσης, το εύρος κίνησης του γόνατος, την μη-ικανοποιητική ευθυγράμμιση, τον χειρουργικό χρόνο και τη διάρκεια νοσηλείας. Συμπέρασμα: Η ενδομυελική ήλωση παρουσίασε σημαντικά μικρότερο χρόνο πώρωσης και χαμηλότερο κίνδυνο λοίμωξης στη θεραπεία εξωαρθρικών καταγμάτων της εγγύς κνήμης, ενώ η σταθεροποίηση με πλάκα είχε σημαντικά μικρότερο κίνδυνο πρόσθιου άλγους στο γόνατο. Αν και μπορούν να επιτευχθούν καλά αποτελέσματα με καλή τεχνική και στις δύο μεθόδους, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την παροχή σαφών αποδείξεων.","Introduction: The incidence of proximal tibia extra-articular fractures is fairly common in the community and account for approximately 5-11 % of all tibia fractures.1-3 The optimal treatment method for these fractures remains equivocal and to this date there is little consensus on optimal management between Intramedullary nailing or Proximal Locking plate. The purpose of this meta-analysis is to assess the clinical, radiological and functional outcomes as well as the complications on adult patients (>18 years old) with extra-articular proximal tibia fractures treated with IMN or PLP. Materials/Methods: We performed a systematic literature search identifying comparative studies meeting the above patient criteria and published from January 2000 to May 2024 from 4 databases: MEDLINE, EMBASE, Google Scholar and Cochrane Library. We performed the meta-analysis in accordance with PRISMA guidelines and the study was prospectively registered on PROSPERO. Results: From the 761 studies identified from the initial literature search, nine (9) met our inclusion criteria. Six-hundred-sixty-two patients (320 IMN and 342 PLP) were evaluated with a minimum follow up of 12 months. IMN group demonstrated a lower union time [OR=-2.83, 95% CI: -4.8-0.87, p=0.005, I2=73%] and infection rate [OR 0.49, 95%: 0.27-0.92, p=0.03, I2=0%], while the PLP group had a lower incidence rate of anterior knee pain [5.07, 95% CI: 1.77-14.48, p=0.002, I2=0%].There was no statistically significant difference between the two groups in terms of non-union, mal-union, delayed union rate, revision rate, knee ROM, malalignment as well as operative time and hospital stay. Conclusion: IMN demonstrated significantly shorter time to union and lower risk of infection when treating extra-articular proximal tibia fractures, while LP fixation demonstrated significantly lower risk for anterior knee pain. Although successful results can be achieved with good technique in LP and IMN fixation, further research is required on this topic to provide definitive evidence."],"dc:identifier":["uoadl:3479839","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479839"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ιntramedullary nailing versus plate fixation for the treatment of proximal tibia extra-articular fractures, a meta-analysis"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:27Z"}