{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3479862"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3479862","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συστηματική ανασκόπηση της ασφάλειας των νεότερων θεραπειών οι οποίες χρησιμοποιούνται στη θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα HER2+","abstract":"Ανασκόπηση: Οι πρόσφατες κλινικές πρακτικές που αφορούν τη θεραπεία εκτεταμένου σταδίου Μη Μικροκυτταρικού Καρκίνου του Πνεύμονα (ΜΜΚΠ) HER2+ προτείνουν την εφαρμογή θεραπειών με Σύζευγμα Αντισώματος-Φαρμάκου (ADC) (Trastuzumab- Emtansine, Trastuzumab–Deruxtecan), Μονοκλωνικά Αντισώματα (Trastuzumab, Pertuzumab) και Αναστολείς Τυροσινικής Κινάσης (Poziotinib, Pyrotinib, Neratinib, Afatinib, Tarloxotinib, Dacomitinib). Η συλλογή και ανάλυση των αποτελεσμάτων των κλινικών δοκιμών συμβάλλει καθοριστικά στην αποτελεσματική χρήση των καινοτόμων θεραπευτικών μεθόδων αλλά και στην παροχή ενός υψηλότερου επιπέδου ογκολογικής υγειονομικής περίθαλψης. Επιπρόσθετα, με την αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της Ανάλυσης Επίπτωσης στον Προϋπολογισμό (ΒΙΑ) παρέχονται χρήσιμα συμπεράσματα για την ορθή διαχείριση των πόρων του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης. Αντικείμενο Έρευνας: H διεξαγωγή Συστηματικής Ανασκόπησης ώστε να καταγραφούν και να αξιολογηθούν τα αποτελέσματα σε επίπεδο παρενεργειών των κλινικών δοκιμών που αφορούν στην ασφάλεια των θεραπευτικών προσεγγίσεων με Σύζευγμα Αντισώματος-Φαρμάκου (ADC), Μονοκλωνικά Αντισώματα και Αναστολείς Τυροσινικής Κινάσης σε ασθενείς με Μη Μικροκυτταρικό Καρκίνο Πνεύμονα HER2+, καθώς και η διεξαγωγή της Ανάλυσης Επίπτωσης στον Προϋπολογισμό των εγκεκριμένων θεραπευτικών προσεγγίσεων. Μέθοδοι: Αναλυτική μελέτη της σχετικής βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL), PubMed® καθώς και στις ηλεκτρονικές πηγές ClinicalTrials.gov, Eudra-CT και eof.gr. Η αναζήτηση αφορά Τυχαιοποιημένες Ελεγχόμενες Κλινικές Δοκιμές (RCTs) και Μη Τυχαιοποιημένες Κλινικές Δοκιμές (NRCTs) Φάσης ΙΙ. Ο κίνδυνος μεροληψίας αξιολογήθηκε βάσει των προτύπων Cochrane. Ως κύρια αποτελέσματα τέθηκαν οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες (G3-G5 AEs), ενώ ως δευτερεύοντα οι αποσύρσεις λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών (Discontinuations due to AEs), η μείωση της δόσης (Dose Reduction) και η διακοπή της δόσης (Dose Interruption). Η Ανάλυση Επίπτωσης στον Προϋπολογισμό βασίστηκε στην προτεινόμενη μεθοδολογία του ΝΙCE. Αποτελέσματα: Συνολικά είκοσι μελέτες (τρείς τυχαιοποιημένες και δεκαεπτά μη τυχαιοποιημένες) συμπεριλήφθηκαν στη συστηματική ανασκόπηση. Μέχρι σήμερα, μόνο η τραστουζουμάμπη- δερουξτεκάνη έχει λάβει έγκριση για τη θεραπεία του προχωρημένου μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα με μετάλλαξη στο HER2. Από τα αποτελέσματα των κλινικών δοκίμων Destiny Lung 01 και Destiny Lung 02, οι ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού ≥ 3, οι οποίες σχετίζονται με τη θεραπεία και παρουσιάστηκαν με μεγαλύτερη συχνότητα και στις δυο μελέτες ήταν η ουδετεροπενία και η αναιμία. Ουδετεροπενία (Destiny lung 01: 19% Cohort 2 - δόση 6,4 mg/kg, Destiny Lung 02: 18.8% Arm 1 - δόση 5,4 mg/kg, 36% Arm 2 - δόση 6,4 mg/kg). Αναιμία (Destiny lung 01: 10% Cohort 2 - δόση 6,4 mg/kg, Destiny Lung 02: 10.9% Arm 1 - δόση 5,4 mg/kg, 16% Arm 2 - δόση 6,4 mg/kg). Διάμεση πνευμονοπάθεια Βαθμού 5 παρουσιάστηκε και στις δυο κλινικές δοκιμές, με έναν ασθενή της κλινικής δοκιμής Destiny lung 01, o οποίος λάμβανε 6,4 mg της θεραπείας να χάνει τη ζωή του (Destiny lung 01: 3 ασθενείς Cohort 1 - δόση 6,4 mg/kg, 1 ασθενής Cohort 1a - δόση 5,4 mg/kg, 9 ασθενείς Cohort 2 - δόση 6,4 mg/kg), (Destiny Lung 02: 1 ασθενής Arm 1 - δόση 5,4 mg/kg, 1 ασθενής Arm 2 - δόση 6,4 mg/kg). Όσον αφορά τη σχέση ασφάλειας - δόσης παρατηρήθηκε ότι, οι ομάδες ασθενών οι οποίες έλαβαν τη δόση των 5,4mg/kg παρουσίαζαν χαμηλότερα ποσοστά, ανεπιθύμητων ενεργειών Βαθμού 3, διακοπής θεραπείας καθώς και μείωσης ή διακοπής της δόσης σε σχέση με τις ομάδες ασθενών οι οποίες έλαβαν την υψηλότερη δόση των 6,4mg/kg. Δόση 6,4 mg/kg (Destiny Lung 01: Cohort 1: 53.1% AE Βαθμού ≥ 3, 26.5% Διακοπή θεραπείας, 36.7% Μείωση δόσης, 49% Διακοπή Δόσης, Cohort 2 46% AE Βαθμού ≥ 3 , 25% Διακοπή θεραπείας, 34% Μείωση δόσης, 32% Διακοπή Δόσης , Destiny Lung 02: Arm 2 58% AE Βαθμού ≥ 3 , 20% Διακοπή θεραπείας, 32% Μείωση δόσης, 48% Διακοπή Δόσης). Δόση 5,4 mg/kg: (Destiny Lung 01: Cohort 1a: 22% AE Βαθμού ≥ 3, 17.1% Διακοπή θεραπείας, 17.1% Μείωση δόσης, 24,4% Διακοπή Δόσης, Destiny Lung 02: Arm 1 38,6% AE Βαθμού ≥ 3 , 13,9% Διακοπή θεραπείας, 16,8% Μείωση δόσης, 26,7% Διακοπή Δόσης). Τα περιστατικά που αφορούσαν σε διακοπή θεραπείας και μείωση ή διακοπή της δόσης ήταν συχνά και στις δυο κλινικές μελέτες όπως φαίνεται και από τα παραπάνω δεδομένα. Οι κυριότερες ανεπιθύμητες ενέργειες οι οποίες οδήγησαν σε διακοπή θεραπείας ήταν η διάμεση πνευμονοπάθεια και η πνευμονίτιδα. Διακοπή θεραπείας (Destiny Lung01: Cohort2 13% λόγω πνευμονίτιδας, 5% λόγω διάμεσης πνευμονοπάθειας, Destiny Lung 02: Arm1 5% λόγω πνευμονίτιδας, 5.9% λόγω διάμεσης πνευμονοπάθειας, Arm2 4% λόγω πνευμονίτιδας, 8% λόγω διάμεσης πνευμονοπάθειας), Τέλος, η BIA έδειξε ότι το διετές σενάριο θεραπείας με τραστουζουμάμπη- δερουξτεκάνη κοστίζει συνολικά στο Εθνικό Σύστημα Υγείας 15.542.590 € (για την ανάλυση επίπτωσης στον προϋπολογισμό θεωρήσαμε ότι θα υπάρχουν 70 ασθενείς ανά έτος). Η προσθήκη τραστουζουμάμπης στη γεμσιταβίνη-σισπλατίνη δεν παρήγαγε πρόσθετα οφέλη για τους συμμετέχοντες στην κλινική μελέτη. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού ≥3, οι οποίες εμφανίστηκαν με μεγαλύτερη συχνότητα και στις δυο ομάδες ασθενών ήταν η ουδετεροπενία, θρομβοπενία, λευκοπενία και αναιμία. Οι διάφορες ως προς τις αιματολογικές τοξικότητες Βαθμού ≥3 καθώς και τις ανεπιθύμητες ενέργειες οποιουδήποτε βαθμού μεταξύ των δύο ομάδων δεν ήταν σημαντικές. Ασθενείς που έλαβαν μόνο γεμσιταβίνη-σισπλατίνη : 58% ουδετεροπενία , 34% θρομβοπενία, 36% λευκοπενία , ασθενείς που έλαβαν γεμσιταβίνη-σισπλατίνη τραστουζουμάμπη: 57% ουδετεροπενία , 35% θρομβοπενία, 33% λευκοπενία – ΑΕ Βαθμού ≥ 3). Συνεπώς η προσθήκη της τραστουζουμάμπης δεν αύξησε την τοξικότητα της γεμσιταβίνης- σισπλατίνης και η κυριά αιτία της τοξικότητας ήταν το σχήμα της χημειοθεραπείας Στη μελέτη του Eastern Cooperative Oncology Group (τραστουζουμάμπη- πακλιταξέλη- καρβοπλατίνη), oι πιο συχνές ανεπιθύμητές ενέργειες οι οποίες συνδέονταν με τη θεραπεία και ήταν Βαθμού 3 ήταν η ουδετεροπενία (22%), θρομβοπενία (13%), υπεργλυκαιμία (13%), κόπωση (7%) και αναιμία (6%). Οι ανεπιθύμητες ενέργειες 4ου βαθμού παρουσιάστηκαν στο 35,8% των ασθενών (31% ουδετεροπενία , 2% θρομβοπενία). Η τοξικότητα του συνδυασμού των τριών φαρμάκων δεν ήταν χειρότερη από αυτή που αναμενόταν μόνο από το συνδυασμό πακλιταξέλης- καρβοπλατίνης. Για την τραστουζουμάμπη, την περτουζουμάμπη και τη ντοσεταξέλη, τα αποτελέσματα δείχνουν ένα μάλλον σημαντικό ποσοστό ασθενών που εμφάνισαν ΑΕ Βαθμού 3-4 (64%) αλλά κανένας ασθενής δεν χρειάστηκε να διακόψει τη θεραπεία λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών. Επομένως, χρειάστηκε προσωρινή διακοπή της δόσης (44% των ασθενών) ή μείωση της δόσης για τη ντοσεταξέλη (22 ασθενείς). Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού ≥ 3 οι οποίες σχετίζονται με τη θεραπεία ήταν η ουδετεροπενία (33%), η διάρροια (13%) και η αναιμία (9%) Τα αποτελέσματα των τριών μελετών που συνδύασαν την τραστουζουμάμπη με ένα χημειοθεραπευτικό παράγοντα (γεμσιταβίνη-σισπλατίνη, καρβοπλατίνη-πακλιταξέλη, ντοσεταξέλη), δείχνουν ότι η πιο συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια οποιουδήποτε βαθμού η οποία σχετίζεται με τη θεραπεία και εμφανίστηκε και στις τρεις μελέτες, ήταν η κόπωση και οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού >3 οι οποίες σχετίζονται με τη θεραπεία και αναφέρθηκαν και στις τρεις μελέτες ήταν η ουδετεροπενία και η αναιμία. Όσον αφορά το προφίλ ασφάλειας του συζεύγματος τραστουζουμάμπης εμτανσίνης, υπήρχαν διάφορες ανάμεσα στις κλινικές δοκιμές οι οποίες μελετήθηκαν. Στην κλινική μελέτη φάσης ΙΙ που πραγματοποιήθηκε από το Ιατρικό Κέντρο Yamaguchi- Ube, το Κέντρο Καρκίνου Shikoku και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Okayama παρουσιάστηκαν σε υψηλότερο ποσοστό ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού 3 – 4, κυρίως θρομβοπενία (40%) και ηπατοτοξικότητα (20%). Στην κλινική δοκιμή NCT02675829 μόνο ένας ασθενής παρουσίασε ανεπιθύμητη ενέργεια Βαθμού 3 (αναιμία) και στην κλινική δοκιμή NCT02289833 οι ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού 3 ήταν κόπωση σε 2 ασθενείς, θρομβοπενία σε έναν ασθενή και σχετιζόμενη με την έγχυση αντίδραση υπερευαισθησίας σε έναν ασθενή. Επομένως, μόνο η θρομβοπενία Βαθμού 3 παρουσιάστηκε τόσο στη NCT02289833 όσο και στη μελέτη που πραγματοποιήθηκε από το Ιατρικό Κέντρο Yamaguchi-Ube, το Κέντρο Καρκίνου Shikoku και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Okayama με διαφορετική όμως συχνότητα. Σε δυο ασθενείς της κλινικής μελέτης που διεξήχθη από το Ιατρικό Κέντρο Yamaguchi-Ube, το Κέντρο Καρκίνου Shikoku και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Okayama μειώθηκε η δόση λόγω της θρομβοπενίας. Ο αριθμός των διακοπών θεραπείας στις δύο προαναφερθείσες κλινικές μελέτες ήταν μικρό (2 ασθενείς σε κάθε κλινική μελέτη). Το προφίλ ασφάλειας βάσει των υπαρχόντων δεδομένων κρίνεται αποδεκτό. Συνολικά, η θεραπεία με πυροτινίμπη έδειξε συγκεκριμένη κλινική αποτελεσματικότητα και αποδεκτό προφίλ ασφάλειας. Σε όλες τις κλινικές δομικές οι οποίες εξετάστηκαν, η ανεπιθύμητη ενέργεια Βαθμού 3 με τη μεγαλύτερη συχνότητα ήταν η διάρροια. Διάρροια Βαθμού ≥ 3: 20% των ασθενών NCT02834936, 20.5% των ασθενών ChiCTR1800020262(Α), 22.2% των ασθενών ChiCTR1800020262(B).Δυο ασθενείς της κλινικής δοκιμής ChiCTR1800020262 (A) διέκοψαν τη θεραπεία λόγω διάρροιας Βαθμού 3 και στο 5% των ασθενών της κλινικής δοκιμής NCT02834936 πραγματοποιήθηκε προσαρμογή της δόσης λόγω διάρροιας. Τα ποσοστά διακοπής της θεραπείας και μείωσης ή διακοπής της δόσης ήταν χαμηλά . Ο συνδυασμός πυροτινίμπης και απατινίμπης σε καθαρά στατιστική βάση ήταν πλεονεκτικός έναντι της μονοθεραπείας με πυροτινίμπη όσον αφορά το αντικειμενικό ποσοστό ανταπόκρισης (ORR) σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα σταδίου ΙΙΙ ή ΙV και μετάλλαξη HER2. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού 3 που παρουσιάστηκαν, ήταν διάρροια (3%) και υπέρταση (9,1%). Υπήρξε ένα περιστατικό διακοπής της θεραπείας λόγω αφόρητου εμετού και ναυτίας. Οι μειώσεις δόσης ή οι διακοπές δόσης (30,3%), οφείλονταν σε διάρροια, εμετό ή ναυτία. Η χρήση ποζιοτινίμπης παρουσίασε μέτριο κλινικό όφελος στη θεραπεία ασθενών με προχωρημένο ή μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα με μετάλλαξη HER2. Το ποσοστό των ασθενών που εμφάνισαν ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού ≥ 3 ήταν υψηλό, με πιο συχνές ΑΕ, το εξάνθημα και τη διάρροια στις ZENITH20 και NCT03066206, τη στοματίτιδα μόνο στη ZENITH20 και τη παρωνυχία μόνο στη NCT03066206. Συγκεκριμένα ΑΕ Βαθμού ≥ 3 Zenith20 Cohort 2: 48.9% εξάνθημα, 25.6% διάρροια, 24.4% στοματίτιδα Cohort 4: 45% QD, 39% BID εξάνθημα, 15% QD, 21% BID διάρροια, 21% QD 15%BID Στοματίτιδα, ΝCT03066206: 47% εξάνθημα, 20% διάρροια, 20% παρωνυχία. Μείωση δόσης πραγματοποιήθηκε σε μεγάλο ποσοστό τόσο στους ασθενείς της κοορτής 2 της κλινικής μελέτης ZENITH20 (22.2% 14mg, 30% 12mg, 22.2% 10mg, 2,2% 8mg) όσο και στους ασθενείς της κλινικής μελέτης NCT03066206 (53% μια μείωση δόσης, 20% δεύτερη μείωση δόσης) . Δεν υπήρξαν μειώσεις δόσης στην κοορτή 4 της ZENITH20. Διακοπή της θεραπείας σημειώθηκε μόνο στην κοορτή 2 της ZENITH20 (13,3%). Τα αποτελέσματα της ZENITH20 για την κοορτή 4, δείχνουν ότι οι ασθενείς που έλαβαν 16 mg/μια φορά την ημέρα παρουσίασαν σχετικά υψηλότερα ποσοστά εξανθήματος και στοματίτιδας Βαθμού ≥ 3 και οι ασθενείς που έλαβαν 8 mg/ δύο φορές την ημέρα παρουσίασαν σχετικά υψηλότερα ποσοστά διάρροιας Βαθμού ≥ 3. Τόσο στην κοορτή 2 της ZENITH20 όσο και στην NCT03066206 υπήρξε ένα περιστατικό πνευμονίας Βαθμού 5. Η θεραπεία με νερατινίμπη έδειξε ελαφρώς χαμηλότερη συχνότητα εμφάνισης AE Βαθμού 3 σε σύγκριση με τη θεραπεία με νερατινίμπη και τεμσιρόλιμους. Η πιο συχνή ΑΕ Βαθμού 3 ήταν η διάρροια και για τις δύο περιπτώσεις (12% νερατινίμπη, 14% νερατινίμπη και τεμσιρόλιμους). Δεν αναφέρθηκαν διακοπές και τα δεδομένα αποκαλύπτουν ότι η ομάδα που έλαβε θεραπεία με νερατινίμπη και τεμσιρόλιμους εμφάνισε καλύτερα συνολικά αποτελέσματα. Η θεραπεία με αφατινίμπη δεν έδειξε την αναμενόμενη δυνατότητα ελέγχου της νόσου. Μεταξύ των δύο μελετών, τα αποτελέσματα δείχνουν κάποιες διαφορές ως προς την εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών Βαθμού 3-4. Στην κλινική δοκιμή ETOP 7-14 NICHE παρουσιάστηκαν δυο περιστατικά δύσπνοιας Βαθμού 3-4 και ένα περιστατικό οξείας νεφρικής βλάβης η οποία οδήγησε σε θάνατο και πιθανώς να συνδέεται με τη χρήση του φαρμάκου. Στην κλινική δοκιμή NCT02597946 εμφανίστηκε διάρροια Βαθμού ≥ 3 στο 16,7% των ασθενών. Στην κλινική δοκιμή NCT02597946 πραγματοποιήθηκε μείωση της δόσης στο 27,8% των ασθενών. Για την tarloxotinib, παρατηρήθηκε μείωση της δόσης σε σχετικά σημαντικό αριθμό ασθενών (21.7%) και μόνο ένας ασθενής διέκοψε τη θεραπεία λόγω αντίδρασης κατά την έγχυση. H πιο συχνή ΑΕ Βαθμού 3 ήταν η επιμήκυνση του διαστήματος QT (34.8%) ενώ παρουσιάστηκαν επίσης εξάνθημα (4.3%), διάρροια (4.3%), αυξημένη τρανσαμινάση της αλανίνης (4.3%) Βαθμού 3, αλλά σε πολύ χαμηλότερα ποσοστά. Για τη δακομιτινίμπη, υπήρξε ένα περιστατικό διάρροιας Βαθμού 4, ένας θάνατος σχετιζόμενος με τη θεραπεία (λόγω ηπατικής ανεπάρκειας πιθανώς από την αλληλεπίδραση της μιρταζαπίνης) και σε ένα ποσοστό των συμμετεχόντων διακόπηκε η θεραπεία (13%) ή μειώθηκε η δόση (17%). Συμπεράσματα: Η συστηματική ανασκόπηση των μελετών ανέδειξε τα χαρακτηριστικά ασφαλείας των νέων θεραπειών για τον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα HER2+. Επί του παρόντος, μόνο η θεραπεία με trastuzumab/deruxtecan έχει πάρει την απαραίτητη ένδειξη για αυτό τον τύπο κακοηθειών. Η συγκεκριμένη θεραπεία σχετίζεται με ένα σημαντικό ποσοστό ανεπιθύμητων ενέργειων Βαθμού ≥3 καθώς και με ένα σημαντικό αριθμό ασθενών οι οποίοι οδηγήθηκαν σε διακοπή θεραπείας ή σε διακοπή/μείωση δόσης λόγω των ανεπιθύμητων ενέργειων. Παρόλα αυτά η υψηλή αποτελεσματικότητα που έχει επιδείξει ο συνδυασμός στις κλινικές δοκιμές Destiny Lung01 (NRCT) και Destiny Lung02 (RCT) δημιουργεί ένα θετικό ισοζύγιο στη σχέση ρίσκου/οφέλους. Όσον αφορά την ελεγχόμενη κλινική μελέτη που εξετάζει την προσθήκη τραστουζουμάμπης στη γεμσιταβίνη-σισπλατίνη, η προσθήκη δεν προκάλεσε αύξηση της τοξικότητας και το πρόσθετο όφελος που παρήχθη αφορούσε μόνο τη συνολική μέση επιβίωση των ασθενών. Τέλος σχετικά με την ελεγχόμενη κλινική μελέτη που εξετάζει την προσθήκη νερατινίμπης στο τεμσιρόλιμους, η ομάδα που έλαβε τον συνδυασμό εμφάνισε καλύτερα συνολικά αποτελέσματα και ελαφρώς υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης AE Βαθμού 3. Παρόλο που σε κάποιες περιπτώσεις ελλοχεύει ο κίνδυνος μεροληψίας λόγω της κατασκευής των δοκιμών που οφειλόταν στον μικρό αριθμό διαθέσιμων ασθενών, τα αποτελέσματα δίνουν το έναυσμα για περαιτέρω μελέτη. Η μελλοντική έρευνα είναι βέβαιο πως θα παράσχει περισσότερο ισχυρά αποτελέσματα. Λέξεις- Κλειδιά: μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα, HER2, στοχευμένη θεραπεία anti-HER2, συστηματική ανασκόπηση, κλινική ασφάλεια, προϋπολογισμός υγειονομικής περίθαλψης","abstract_html":"Ανασκόπηση: Οι πρόσφατες κλινικές πρακτικές που αφορούν τη θεραπεία εκτεταμένου σταδίου Μη Μικροκυτταρικού Καρκίνου του Πνεύμονα (ΜΜΚΠ) HER2+ προτείνουν την εφαρμογή θεραπειών με Σύζευγμα Αντισώματος-Φαρμάκου (ADC) (Trastuzumab- Emtansine, Trastuzumab–Deruxtecan), Μονοκλωνικά Αντισώματα (Trastuzumab, Pertuzumab) και Αναστολείς Τυροσινικής Κινάσης (Poziotinib, Pyrotinib, Neratinib, Afatinib, Tarloxotinib, Dacomitinib). Η συλλογή και ανάλυση των αποτελεσμάτων των κλινικών δοκιμών συμβάλλει καθοριστικά στην αποτελεσματική χρήση των καινοτόμων θεραπευτικών μεθόδων αλλά και στην παροχή ενός υψηλότερου επιπέδου ογκολογικής υγειονομικής περίθαλψης. Επιπρόσθετα, με την αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της Ανάλυσης Επίπτωσης στον Προϋπολογισμό (ΒΙΑ) παρέχονται χρήσιμα συμπεράσματα για την ορθή διαχείριση των πόρων του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης. Αντικείμενο Έρευνας: H διεξαγωγή Συστηματικής Ανασκόπησης ώστε να καταγραφούν και να αξιολογηθούν τα αποτελέσματα σε επίπεδο παρενεργειών των κλινικών δοκιμών που αφορούν στην ασφάλεια των θεραπευτικών προσεγγίσεων με Σύζευγμα Αντισώματος-Φαρμάκου (ADC), Μονοκλωνικά Αντισώματα και Αναστολείς Τυροσινικής Κινάσης σε ασθενείς με Μη Μικροκυτταρικό Καρκίνο Πνεύμονα HER2+, καθώς και η διεξαγωγή της Ανάλυσης Επίπτωσης στον Προϋπολογισμό των εγκεκριμένων θεραπευτικών προσεγγίσεων. Μέθοδοι: Αναλυτική μελέτη της σχετικής βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL), PubMed® καθώς και στις ηλεκτρονικές πηγές ClinicalTrials.gov, Eudra-CT και eof.gr. Η αναζήτηση αφορά Τυχαιοποιημένες Ελεγχόμενες Κλινικές Δοκιμές (RCTs) και Μη Τυχαιοποιημένες Κλινικές Δοκιμές (NRCTs) Φάσης ΙΙ. Ο κίνδυνος μεροληψίας αξιολογήθηκε βάσει των προτύπων Cochrane. Ως κύρια αποτελέσματα τέθηκαν οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες (G3-G5 AEs), ενώ ως δευτερεύοντα οι αποσύρσεις λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών (Discontinuations due to AEs), η μείωση της δόσης (Dose Reduction) και η διακοπή της δόσης (Dose Interruption). Η Ανάλυση Επίπτωσης στον Προϋπολογισμό βασίστηκε στην προτεινόμενη μεθοδολογία του ΝΙCE. Αποτελέσματα: Συνολικά είκοσι μελέτες (τρείς τυχαιοποιημένες και δεκαεπτά μη τυχαιοποιημένες) συμπεριλήφθηκαν στη συστηματική ανασκόπηση. Μέχρι σήμερα, μόνο η τραστουζουμάμπη- δερουξτεκάνη έχει λάβει έγκριση για τη θεραπεία του προχωρημένου μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα με μετάλλαξη στο HER2. Από τα αποτελέσματα των κλινικών δοκίμων Destiny Lung 01 και Destiny Lung 02, οι ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού ≥ 3, οι οποίες σχετίζονται με τη θεραπεία και παρουσιάστηκαν με μεγαλύτερη συχνότητα και στις δυο μελέτες ήταν η ουδετεροπενία και η αναιμία. Ουδετεροπενία (Destiny lung 01: 19% Cohort 2 - δόση 6,4 mg/kg, Destiny Lung 02: 18.8% Arm 1 - δόση 5,4 mg/kg, 36% Arm 2 - δόση 6,4 mg/kg). Αναιμία (Destiny lung 01: 10% Cohort 2 - δόση 6,4 mg/kg, Destiny Lung 02: 10.9% Arm 1 - δόση 5,4 mg/kg, 16% Arm 2 - δόση 6,4 mg/kg). Διάμεση πνευμονοπάθεια Βαθμού 5 παρουσιάστηκε και στις δυο κλινικές δοκιμές, με έναν ασθενή της κλινικής δοκιμής Destiny lung 01, o οποίος λάμβανε 6,4 mg της θεραπείας να χάνει τη ζωή του (Destiny lung 01: 3 ασθενείς Cohort 1 - δόση 6,4 mg/kg, 1 ασθενής Cohort 1a - δόση 5,4 mg/kg, 9 ασθενείς Cohort 2 - δόση 6,4 mg/kg), (Destiny Lung 02: 1 ασθενής Arm 1 - δόση 5,4 mg/kg, 1 ασθενής Arm 2 - δόση 6,4 mg/kg). Όσον αφορά τη σχέση ασφάλειας - δόσης παρατηρήθηκε ότι, οι ομάδες ασθενών οι οποίες έλαβαν τη δόση των 5,4mg/kg παρουσίαζαν χαμηλότερα ποσοστά, ανεπιθύμητων ενεργειών Βαθμού 3, διακοπής θεραπείας καθώς και μείωσης ή διακοπής της δόσης σε σχέση με τις ομάδες ασθενών οι οποίες έλαβαν την υψηλότερη δόση των 6,4mg/kg. Δόση 6,4 mg/kg (Destiny Lung 01: Cohort 1: 53.1% AE Βαθμού ≥ 3, 26.5% Διακοπή θεραπείας, 36.7% Μείωση δόσης, 49% Διακοπή Δόσης, Cohort 2 46% AE Βαθμού ≥ 3 , 25% Διακοπή θεραπείας, 34% Μείωση δόσης, 32% Διακοπή Δόσης , Destiny Lung 02: Arm 2 58% AE Βαθμού ≥ 3 , 20% Διακοπή θεραπείας, 32% Μείωση δόσης, 48% Διακοπή Δόσης). Δόση 5,4 mg/kg: (Destiny Lung 01: Cohort 1a: 22% AE Βαθμού ≥ 3, 17.1% Διακοπή θεραπείας, 17.1% Μείωση δόσης, 24,4% Διακοπή Δόσης, Destiny Lung 02: Arm 1 38,6% AE Βαθμού ≥ 3 , 13,9% Διακοπή θεραπείας, 16,8% Μείωση δόσης, 26,7% Διακοπή Δόσης). Τα περιστατικά που αφορούσαν σε διακοπή θεραπείας και μείωση ή διακοπή της δόσης ήταν συχνά και στις δυο κλινικές μελέτες όπως φαίνεται και από τα παραπάνω δεδομένα. Οι κυριότερες ανεπιθύμητες ενέργειες οι οποίες οδήγησαν σε διακοπή θεραπείας ήταν η διάμεση πνευμονοπάθεια και η πνευμονίτιδα. Διακοπή θεραπείας (Destiny Lung01: Cohort2 13% λόγω πνευμονίτιδας, 5% λόγω διάμεσης πνευμονοπάθειας, Destiny Lung 02: Arm1 5% λόγω πνευμονίτιδας, 5.9% λόγω διάμεσης πνευμονοπάθειας, Arm2 4% λόγω πνευμονίτιδας, 8% λόγω διάμεσης πνευμονοπάθειας), Τέλος, η BIA έδειξε ότι το διετές σενάριο θεραπείας με τραστουζουμάμπη- δερουξτεκάνη κοστίζει συνολικά στο Εθνικό Σύστημα Υγείας 15.542.590 € (για την ανάλυση επίπτωσης στον προϋπολογισμό θεωρήσαμε ότι θα υπάρχουν 70 ασθενείς ανά έτος). Η προσθήκη τραστουζουμάμπης στη γεμσιταβίνη-σισπλατίνη δεν παρήγαγε πρόσθετα οφέλη για τους συμμετέχοντες στην κλινική μελέτη. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού ≥3, οι οποίες εμφανίστηκαν με μεγαλύτερη συχνότητα και στις δυο ομάδες ασθενών ήταν η ουδετεροπενία, θρομβοπενία, λευκοπενία και αναιμία. Οι διάφορες ως προς τις αιματολογικές τοξικότητες Βαθμού ≥3 καθώς και τις ανεπιθύμητες ενέργειες οποιουδήποτε βαθμού μεταξύ των δύο ομάδων δεν ήταν σημαντικές. Ασθενείς που έλαβαν μόνο γεμσιταβίνη-σισπλατίνη : 58% ουδετεροπενία , 34% θρομβοπενία, 36% λευκοπενία , ασθενείς που έλαβαν γεμσιταβίνη-σισπλατίνη τραστουζουμάμπη: 57% ουδετεροπενία , 35% θρομβοπενία, 33% λευκοπενία – ΑΕ Βαθμού ≥ 3). Συνεπώς η προσθήκη της τραστουζουμάμπης δεν αύξησε την τοξικότητα της γεμσιταβίνης- σισπλατίνης και η κυριά αιτία της τοξικότητας ήταν το σχήμα της χημειοθεραπείας Στη μελέτη του Eastern Cooperative Oncology Group (τραστουζουμάμπη- πακλιταξέλη- καρβοπλατίνη), oι πιο συχνές ανεπιθύμητές ενέργειες οι οποίες συνδέονταν με τη θεραπεία και ήταν Βαθμού 3 ήταν η ουδετεροπενία (22%), θρομβοπενία (13%), υπεργλυκαιμία (13%), κόπωση (7%) και αναιμία (6%). Οι ανεπιθύμητες ενέργειες 4ου βαθμού παρουσιάστηκαν στο 35,8% των ασθενών (31% ουδετεροπενία , 2% θρομβοπενία). Η τοξικότητα του συνδυασμού των τριών φαρμάκων δεν ήταν χειρότερη από αυτή που αναμενόταν μόνο από το συνδυασμό πακλιταξέλης- καρβοπλατίνης. Για την τραστουζουμάμπη, την περτουζουμάμπη και τη ντοσεταξέλη, τα αποτελέσματα δείχνουν ένα μάλλον σημαντικό ποσοστό ασθενών που εμφάνισαν ΑΕ Βαθμού 3-4 (64%) αλλά κανένας ασθενής δεν χρειάστηκε να διακόψει τη θεραπεία λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών. Επομένως, χρειάστηκε προσωρινή διακοπή της δόσης (44% των ασθενών) ή μείωση της δόσης για τη ντοσεταξέλη (22 ασθενείς). Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού ≥ 3 οι οποίες σχετίζονται με τη θεραπεία ήταν η ουδετεροπενία (33%), η διάρροια (13%) και η αναιμία (9%) Τα αποτελέσματα των τριών μελετών που συνδύασαν την τραστουζουμάμπη με ένα χημειοθεραπευτικό παράγοντα (γεμσιταβίνη-σισπλατίνη, καρβοπλατίνη-πακλιταξέλη, ντοσεταξέλη), δείχνουν ότι η πιο συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια οποιουδήποτε βαθμού η οποία σχετίζεται με τη θεραπεία και εμφανίστηκε και στις τρεις μελέτες, ήταν η κόπωση και οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού &gt;3 οι οποίες σχετίζονται με τη θεραπεία και αναφέρθηκαν και στις τρεις μελέτες ήταν η ουδετεροπενία και η αναιμία. Όσον αφορά το προφίλ ασφάλειας του συζεύγματος τραστουζουμάμπης εμτανσίνης, υπήρχαν διάφορες ανάμεσα στις κλινικές δοκιμές οι οποίες μελετήθηκαν. Στην κλινική μελέτη φάσης ΙΙ που πραγματοποιήθηκε από το Ιατρικό Κέντρο Yamaguchi- Ube, το Κέντρο Καρκίνου Shikoku και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Okayama παρουσιάστηκαν σε υψηλότερο ποσοστό ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού 3 – 4, κυρίως θρομβοπενία (40%) και ηπατοτοξικότητα (20%). Στην κλινική δοκιμή NCT02675829 μόνο ένας ασθενής παρουσίασε ανεπιθύμητη ενέργεια Βαθμού 3 (αναιμία) και στην κλινική δοκιμή NCT02289833 οι ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού 3 ήταν κόπωση σε 2 ασθενείς, θρομβοπενία σε έναν ασθενή και σχετιζόμενη με την έγχυση αντίδραση υπερευαισθησίας σε έναν ασθενή. Επομένως, μόνο η θρομβοπενία Βαθμού 3 παρουσιάστηκε τόσο στη NCT02289833 όσο και στη μελέτη που πραγματοποιήθηκε από το Ιατρικό Κέντρο Yamaguchi-Ube, το Κέντρο Καρκίνου Shikoku και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Okayama με διαφορετική όμως συχνότητα. Σε δυο ασθενείς της κλινικής μελέτης που διεξήχθη από το Ιατρικό Κέντρο Yamaguchi-Ube, το Κέντρο Καρκίνου Shikoku και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Okayama μειώθηκε η δόση λόγω της θρομβοπενίας. Ο αριθμός των διακοπών θεραπείας στις δύο προαναφερθείσες κλινικές μελέτες ήταν μικρό (2 ασθενείς σε κάθε κλινική μελέτη). Το προφίλ ασφάλειας βάσει των υπαρχόντων δεδομένων κρίνεται αποδεκτό. Συνολικά, η θεραπεία με πυροτινίμπη έδειξε συγκεκριμένη κλινική αποτελεσματικότητα και αποδεκτό προφίλ ασφάλειας. Σε όλες τις κλινικές δομικές οι οποίες εξετάστηκαν, η ανεπιθύμητη ενέργεια Βαθμού 3 με τη μεγαλύτερη συχνότητα ήταν η διάρροια. Διάρροια Βαθμού ≥ 3: 20% των ασθενών NCT02834936, 20.5% των ασθενών ChiCTR1800020262(Α), 22.2% των ασθενών ChiCTR1800020262(B).Δυο ασθενείς της κλινικής δοκιμής ChiCTR1800020262 (A) διέκοψαν τη θεραπεία λόγω διάρροιας Βαθμού 3 και στο 5% των ασθενών της κλινικής δοκιμής NCT02834936 πραγματοποιήθηκε προσαρμογή της δόσης λόγω διάρροιας. Τα ποσοστά διακοπής της θεραπείας και μείωσης ή διακοπής της δόσης ήταν χαμηλά . Ο συνδυασμός πυροτινίμπης και απατινίμπης σε καθαρά στατιστική βάση ήταν πλεονεκτικός έναντι της μονοθεραπείας με πυροτινίμπη όσον αφορά το αντικειμενικό ποσοστό ανταπόκρισης (ORR) σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα σταδίου ΙΙΙ ή ΙV και μετάλλαξη HER2. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού 3 που παρουσιάστηκαν, ήταν διάρροια (3%) και υπέρταση (9,1%). Υπήρξε ένα περιστατικό διακοπής της θεραπείας λόγω αφόρητου εμετού και ναυτίας. Οι μειώσεις δόσης ή οι διακοπές δόσης (30,3%), οφείλονταν σε διάρροια, εμετό ή ναυτία. Η χρήση ποζιοτινίμπης παρουσίασε μέτριο κλινικό όφελος στη θεραπεία ασθενών με προχωρημένο ή μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα με μετάλλαξη HER2. Το ποσοστό των ασθενών που εμφάνισαν ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού ≥ 3 ήταν υψηλό, με πιο συχνές ΑΕ, το εξάνθημα και τη διάρροια στις ZENITH20 και NCT03066206, τη στοματίτιδα μόνο στη ZENITH20 και τη παρωνυχία μόνο στη NCT03066206. Συγκεκριμένα ΑΕ Βαθμού ≥ 3 Zenith20 Cohort 2: 48.9% εξάνθημα, 25.6% διάρροια, 24.4% στοματίτιδα Cohort 4: 45% QD, 39% BID εξάνθημα, 15% QD, 21% BID διάρροια, 21% QD 15%BID Στοματίτιδα, ΝCT03066206: 47% εξάνθημα, 20% διάρροια, 20% παρωνυχία. Μείωση δόσης πραγματοποιήθηκε σε μεγάλο ποσοστό τόσο στους ασθενείς της κοορτής 2 της κλινικής μελέτης ZENITH20 (22.2% 14mg, 30% 12mg, 22.2% 10mg, 2,2% 8mg) όσο και στους ασθενείς της κλινικής μελέτης NCT03066206 (53% μια μείωση δόσης, 20% δεύτερη μείωση δόσης) . Δεν υπήρξαν μειώσεις δόσης στην κοορτή 4 της ZENITH20. Διακοπή της θεραπείας σημειώθηκε μόνο στην κοορτή 2 της ZENITH20 (13,3%). Τα αποτελέσματα της ZENITH20 για την κοορτή 4, δείχνουν ότι οι ασθενείς που έλαβαν 16 mg/μια φορά την ημέρα παρουσίασαν σχετικά υψηλότερα ποσοστά εξανθήματος και στοματίτιδας Βαθμού ≥ 3 και οι ασθενείς που έλαβαν 8 mg/ δύο φορές την ημέρα παρουσίασαν σχετικά υψηλότερα ποσοστά διάρροιας Βαθμού ≥ 3. Τόσο στην κοορτή 2 της ZENITH20 όσο και στην NCT03066206 υπήρξε ένα περιστατικό πνευμονίας Βαθμού 5. Η θεραπεία με νερατινίμπη έδειξε ελαφρώς χαμηλότερη συχνότητα εμφάνισης AE Βαθμού 3 σε σύγκριση με τη θεραπεία με νερατινίμπη και τεμσιρόλιμους. Η πιο συχνή ΑΕ Βαθμού 3 ήταν η διάρροια και για τις δύο περιπτώσεις (12% νερατινίμπη, 14% νερατινίμπη και τεμσιρόλιμους). Δεν αναφέρθηκαν διακοπές και τα δεδομένα αποκαλύπτουν ότι η ομάδα που έλαβε θεραπεία με νερατινίμπη και τεμσιρόλιμους εμφάνισε καλύτερα συνολικά αποτελέσματα. Η θεραπεία με αφατινίμπη δεν έδειξε την αναμενόμενη δυνατότητα ελέγχου της νόσου. Μεταξύ των δύο μελετών, τα αποτελέσματα δείχνουν κάποιες διαφορές ως προς την εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών Βαθμού 3-4. Στην κλινική δοκιμή ETOP 7-14 NICHE παρουσιάστηκαν δυο περιστατικά δύσπνοιας Βαθμού 3-4 και ένα περιστατικό οξείας νεφρικής βλάβης η οποία οδήγησε σε θάνατο και πιθανώς να συνδέεται με τη χρήση του φαρμάκου. Στην κλινική δοκιμή NCT02597946 εμφανίστηκε διάρροια Βαθμού ≥ 3 στο 16,7% των ασθενών. Στην κλινική δοκιμή NCT02597946 πραγματοποιήθηκε μείωση της δόσης στο 27,8% των ασθενών. Για την tarloxotinib, παρατηρήθηκε μείωση της δόσης σε σχετικά σημαντικό αριθμό ασθενών (21.7%) και μόνο ένας ασθενής διέκοψε τη θεραπεία λόγω αντίδρασης κατά την έγχυση. H πιο συχνή ΑΕ Βαθμού 3 ήταν η επιμήκυνση του διαστήματος QT (34.8%) ενώ παρουσιάστηκαν επίσης εξάνθημα (4.3%), διάρροια (4.3%), αυξημένη τρανσαμινάση της αλανίνης (4.3%) Βαθμού 3, αλλά σε πολύ χαμηλότερα ποσοστά. Για τη δακομιτινίμπη, υπήρξε ένα περιστατικό διάρροιας Βαθμού 4, ένας θάνατος σχετιζόμενος με τη θεραπεία (λόγω ηπατικής ανεπάρκειας πιθανώς από την αλληλεπίδραση της μιρταζαπίνης) και σε ένα ποσοστό των συμμετεχόντων διακόπηκε η θεραπεία (13%) ή μειώθηκε η δόση (17%). Συμπεράσματα: Η συστηματική ανασκόπηση των μελετών ανέδειξε τα χαρακτηριστικά ασφαλείας των νέων θεραπειών για τον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα HER2+. Επί του παρόντος, μόνο η θεραπεία με trastuzumab/deruxtecan έχει πάρει την απαραίτητη ένδειξη για αυτό τον τύπο κακοηθειών. Η συγκεκριμένη θεραπεία σχετίζεται με ένα σημαντικό ποσοστό ανεπιθύμητων ενέργειων Βαθμού ≥3 καθώς και με ένα σημαντικό αριθμό ασθενών οι οποίοι οδηγήθηκαν σε διακοπή θεραπείας ή σε διακοπή/μείωση δόσης λόγω των ανεπιθύμητων ενέργειων. Παρόλα αυτά η υψηλή αποτελεσματικότητα που έχει επιδείξει ο συνδυασμός στις κλινικές δοκιμές Destiny Lung01 (NRCT) και Destiny Lung02 (RCT) δημιουργεί ένα θετικό ισοζύγιο στη σχέση ρίσκου/οφέλους. Όσον αφορά την ελεγχόμενη κλινική μελέτη που εξετάζει την προσθήκη τραστουζουμάμπης στη γεμσιταβίνη-σισπλατίνη, η προσθήκη δεν προκάλεσε αύξηση της τοξικότητας και το πρόσθετο όφελος που παρήχθη αφορούσε μόνο τη συνολική μέση επιβίωση των ασθενών. Τέλος σχετικά με την ελεγχόμενη κλινική μελέτη που εξετάζει την προσθήκη νερατινίμπης στο τεμσιρόλιμους, η ομάδα που έλαβε τον συνδυασμό εμφάνισε καλύτερα συνολικά αποτελέσματα και ελαφρώς υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης AE Βαθμού 3. Παρόλο που σε κάποιες περιπτώσεις ελλοχεύει ο κίνδυνος μεροληψίας λόγω της κατασκευής των δοκιμών που οφειλόταν στον μικρό αριθμό διαθέσιμων ασθενών, τα αποτελέσματα δίνουν το έναυσμα για περαιτέρω μελέτη. Η μελλοντική έρευνα είναι βέβαιο πως θα παράσχει περισσότερο ισχυρά αποτελέσματα. Λέξεις- Κλειδιά: μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα, HER2, στοχευμένη θεραπεία anti-HER2, συστηματική ανασκόπηση, κλινική ασφάλεια, προϋπολογισμός υγειονομικής περίθαλψης","abstract_has_math":false,"creators":["Κομνηνέλη Ελισάβετ","Komnineli Elisavet"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T06:32:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3479862"],"render_values":[{"text":"uoadl:3479862","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479862","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479862","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3479862","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κομνηνέλη Ελισάβετ","Komnineli Elisavet"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3479862","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479862"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ανασκόπηση: Οι πρόσφατες κλινικές πρακτικές που αφορούν τη θεραπεία εκτεταμένου σταδίου Μη Μικροκυτταρικού Καρκίνου του Πνεύμονα (ΜΜΚΠ) HER2+ προτείνουν την εφαρμογή θεραπειών με Σύζευγμα Αντισώματος-Φαρμάκου (ADC) (Trastuzumab- Emtansine, Trastuzumab–Deruxtecan), Μονοκλωνικά Αντισώματα (Trastuzumab, Pertuzumab) και Αναστολείς Τυροσινικής Κινάσης (Poziotinib, Pyrotinib, Neratinib, Afatinib, Tarloxotinib, Dacomitinib). Η συλλογή και ανάλυση των αποτελεσμάτων των κλινικών δοκιμών συμβάλλει καθοριστικά στην αποτελεσματική χρήση των καινοτόμων θεραπευτικών μεθόδων αλλά και στην παροχή ενός υψηλότερου επιπέδου ογκολογικής υγειονομικής περίθαλψης. Επιπρόσθετα, με την αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της Ανάλυσης Επίπτωσης στον Προϋπολογισμό (ΒΙΑ) παρέχονται χρήσιμα συμπεράσματα για την ορθή διαχείριση των πόρων του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης. Αντικείμενο Έρευνας: H διεξαγωγή Συστηματικής Ανασκόπησης ώστε να καταγραφούν και να αξιολογηθούν τα αποτελέσματα σε επίπεδο παρενεργειών των κλινικών δοκιμών που αφορούν στην ασφάλεια των θεραπευτικών προσεγγίσεων με Σύζευγμα Αντισώματος-Φαρμάκου (ADC), Μονοκλωνικά Αντισώματα και Αναστολείς Τυροσινικής Κινάσης σε ασθενείς με Μη Μικροκυτταρικό Καρκίνο Πνεύμονα HER2+, καθώς και η διεξαγωγή της Ανάλυσης Επίπτωσης στον Προϋπολογισμό των εγκεκριμένων θεραπευτικών προσεγγίσεων. Μέθοδοι: Αναλυτική μελέτη της σχετικής βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL), PubMed® καθώς και στις ηλεκτρονικές πηγές ClinicalTrials.gov, Eudra-CT και eof.gr. Η αναζήτηση αφορά Τυχαιοποιημένες Ελεγχόμενες Κλινικές Δοκιμές (RCTs) και Μη Τυχαιοποιημένες Κλινικές Δοκιμές (NRCTs) Φάσης ΙΙ. Ο κίνδυνος μεροληψίας αξιολογήθηκε βάσει των προτύπων Cochrane. Ως κύρια αποτελέσματα τέθηκαν οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες (G3-G5 AEs), ενώ ως δευτερεύοντα οι αποσύρσεις λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών (Discontinuations due to AEs), η μείωση της δόσης (Dose Reduction) και η διακοπή της δόσης (Dose Interruption). Η Ανάλυση Επίπτωσης στον Προϋπολογισμό βασίστηκε στην προτεινόμενη μεθοδολογία του ΝΙCE. Αποτελέσματα: Συνολικά είκοσι μελέτες (τρείς τυχαιοποιημένες και δεκαεπτά μη τυχαιοποιημένες) συμπεριλήφθηκαν στη συστηματική ανασκόπηση. Μέχρι σήμερα, μόνο η τραστουζουμάμπη- δερουξτεκάνη έχει λάβει έγκριση για τη θεραπεία του προχωρημένου μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα με μετάλλαξη στο HER2. Από τα αποτελέσματα των κλινικών δοκίμων Destiny Lung 01 και Destiny Lung 02, οι ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού ≥ 3, οι οποίες σχετίζονται με τη θεραπεία και παρουσιάστηκαν με μεγαλύτερη συχνότητα και στις δυο μελέτες ήταν η ουδετεροπενία και η αναιμία. Ουδετεροπενία (Destiny lung 01: 19% Cohort 2 - δόση 6,4 mg/kg, Destiny Lung 02: 18.8% Arm 1 - δόση 5,4 mg/kg, 36% Arm 2 - δόση 6,4 mg/kg). Αναιμία (Destiny lung 01: 10% Cohort 2 - δόση 6,4 mg/kg, Destiny Lung 02: 10.9% Arm 1 - δόση 5,4 mg/kg, 16% Arm 2 - δόση 6,4 mg/kg). Διάμεση πνευμονοπάθεια Βαθμού 5 παρουσιάστηκε και στις δυο κλινικές δοκιμές, με έναν ασθενή της κλινικής δοκιμής Destiny lung 01, o οποίος λάμβανε 6,4 mg της θεραπείας να χάνει τη ζωή του (Destiny lung 01: 3 ασθενείς Cohort 1 - δόση 6,4 mg/kg, 1 ασθενής Cohort 1a - δόση 5,4 mg/kg, 9 ασθενείς Cohort 2 - δόση 6,4 mg/kg), (Destiny Lung 02: 1 ασθενής Arm 1 - δόση 5,4 mg/kg, 1 ασθενής Arm 2 - δόση 6,4 mg/kg). Όσον αφορά τη σχέση ασφάλειας - δόσης παρατηρήθηκε ότι, οι ομάδες ασθενών οι οποίες έλαβαν τη δόση των 5,4mg/kg παρουσίαζαν χαμηλότερα ποσοστά, ανεπιθύμητων ενεργειών Βαθμού 3, διακοπής θεραπείας καθώς και μείωσης ή διακοπής της δόσης σε σχέση με τις ομάδες ασθενών οι οποίες έλαβαν την υψηλότερη δόση των 6,4mg/kg. Δόση 6,4 mg/kg (Destiny Lung 01: Cohort 1: 53.1% AE Βαθμού ≥ 3, 26.5% Διακοπή θεραπείας, 36.7% Μείωση δόσης, 49% Διακοπή Δόσης, Cohort 2 46% AE Βαθμού ≥ 3 , 25% Διακοπή θεραπείας, 34% Μείωση δόσης, 32% Διακοπή Δόσης , Destiny Lung 02: Arm 2 58% AE Βαθμού ≥ 3 , 20% Διακοπή θεραπείας, 32% Μείωση δόσης, 48% Διακοπή Δόσης). Δόση 5,4 mg/kg: (Destiny Lung 01: Cohort 1a: 22% AE Βαθμού ≥ 3, 17.1% Διακοπή θεραπείας, 17.1% Μείωση δόσης, 24,4% Διακοπή Δόσης, Destiny Lung 02: Arm 1 38,6% AE Βαθμού ≥ 3 , 13,9% Διακοπή θεραπείας, 16,8% Μείωση δόσης, 26,7% Διακοπή Δόσης). Τα περιστατικά που αφορούσαν σε διακοπή θεραπείας και μείωση ή διακοπή της δόσης ήταν συχνά και στις δυο κλινικές μελέτες όπως φαίνεται και από τα παραπάνω δεδομένα. Οι κυριότερες ανεπιθύμητες ενέργειες οι οποίες οδήγησαν σε διακοπή θεραπείας ήταν η διάμεση πνευμονοπάθεια και η πνευμονίτιδα. Διακοπή θεραπείας (Destiny Lung01: Cohort2 13% λόγω πνευμονίτιδας, 5% λόγω διάμεσης πνευμονοπάθειας, Destiny Lung 02: Arm1 5% λόγω πνευμονίτιδας, 5.9% λόγω διάμεσης πνευμονοπάθειας, Arm2 4% λόγω πνευμονίτιδας, 8% λόγω διάμεσης πνευμονοπάθειας), Τέλος, η BIA έδειξε ότι το διετές σενάριο θεραπείας με τραστουζουμάμπη- δερουξτεκάνη κοστίζει συνολικά στο Εθνικό Σύστημα Υγείας 15.542.590 € (για την ανάλυση επίπτωσης στον προϋπολογισμό θεωρήσαμε ότι θα υπάρχουν 70 ασθενείς ανά έτος). Η προσθήκη τραστουζουμάμπης στη γεμσιταβίνη-σισπλατίνη δεν παρήγαγε πρόσθετα οφέλη για τους συμμετέχοντες στην κλινική μελέτη. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού ≥3, οι οποίες εμφανίστηκαν με μεγαλύτερη συχνότητα και στις δυο ομάδες ασθενών ήταν η ουδετεροπενία, θρομβοπενία, λευκοπενία και αναιμία. Οι διάφορες ως προς τις αιματολογικές τοξικότητες Βαθμού ≥3 καθώς και τις ανεπιθύμητες ενέργειες οποιουδήποτε βαθμού μεταξύ των δύο ομάδων δεν ήταν σημαντικές. Ασθενείς που έλαβαν μόνο γεμσιταβίνη-σισπλατίνη : 58% ουδετεροπενία , 34% θρομβοπενία, 36% λευκοπενία , ασθενείς που έλαβαν γεμσιταβίνη-σισπλατίνη τραστουζουμάμπη: 57% ουδετεροπενία , 35% θρομβοπενία, 33% λευκοπενία – ΑΕ Βαθμού ≥ 3). Συνεπώς η προσθήκη της τραστουζουμάμπης δεν αύξησε την τοξικότητα της γεμσιταβίνης- σισπλατίνης και η κυριά αιτία της τοξικότητας ήταν το σχήμα της χημειοθεραπείας Στη μελέτη του Eastern Cooperative Oncology Group (τραστουζουμάμπη- πακλιταξέλη- καρβοπλατίνη), oι πιο συχνές ανεπιθύμητές ενέργειες οι οποίες συνδέονταν με τη θεραπεία και ήταν Βαθμού 3 ήταν η ουδετεροπενία (22%), θρομβοπενία (13%), υπεργλυκαιμία (13%), κόπωση (7%) και αναιμία (6%). Οι ανεπιθύμητες ενέργειες 4ου βαθμού παρουσιάστηκαν στο 35,8% των ασθενών (31% ουδετεροπενία , 2% θρομβοπενία). Η τοξικότητα του συνδυασμού των τριών φαρμάκων δεν ήταν χειρότερη από αυτή που αναμενόταν μόνο από το συνδυασμό πακλιταξέλης- καρβοπλατίνης. Για την τραστουζουμάμπη, την περτουζουμάμπη και τη ντοσεταξέλη, τα αποτελέσματα δείχνουν ένα μάλλον σημαντικό ποσοστό ασθενών που εμφάνισαν ΑΕ Βαθμού 3-4 (64%) αλλά κανένας ασθενής δεν χρειάστηκε να διακόψει τη θεραπεία λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών. Επομένως, χρειάστηκε προσωρινή διακοπή της δόσης (44% των ασθενών) ή μείωση της δόσης για τη ντοσεταξέλη (22 ασθενείς). Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού ≥ 3 οι οποίες σχετίζονται με τη θεραπεία ήταν η ουδετεροπενία (33%), η διάρροια (13%) και η αναιμία (9%) Τα αποτελέσματα των τριών μελετών που συνδύασαν την τραστουζουμάμπη με ένα χημειοθεραπευτικό παράγοντα (γεμσιταβίνη-σισπλατίνη, καρβοπλατίνη-πακλιταξέλη, ντοσεταξέλη), δείχνουν ότι η πιο συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια οποιουδήποτε βαθμού η οποία σχετίζεται με τη θεραπεία και εμφανίστηκε και στις τρεις μελέτες, ήταν η κόπωση και οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού >3 οι οποίες σχετίζονται με τη θεραπεία και αναφέρθηκαν και στις τρεις μελέτες ήταν η ουδετεροπενία και η αναιμία. Όσον αφορά το προφίλ ασφάλειας του συζεύγματος τραστουζουμάμπης εμτανσίνης, υπήρχαν διάφορες ανάμεσα στις κλινικές δοκιμές οι οποίες μελετήθηκαν. Στην κλινική μελέτη φάσης ΙΙ που πραγματοποιήθηκε από το Ιατρικό Κέντρο Yamaguchi- Ube, το Κέντρο Καρκίνου Shikoku και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Okayama παρουσιάστηκαν σε υψηλότερο ποσοστό ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού 3 – 4, κυρίως θρομβοπενία (40%) και ηπατοτοξικότητα (20%). Στην κλινική δοκιμή NCT02675829 μόνο ένας ασθενής παρουσίασε ανεπιθύμητη ενέργεια Βαθμού 3 (αναιμία) και στην κλινική δοκιμή NCT02289833 οι ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού 3 ήταν κόπωση σε 2 ασθενείς, θρομβοπενία σε έναν ασθενή και σχετιζόμενη με την έγχυση αντίδραση υπερευαισθησίας σε έναν ασθενή. Επομένως, μόνο η θρομβοπενία Βαθμού 3 παρουσιάστηκε τόσο στη NCT02289833 όσο και στη μελέτη που πραγματοποιήθηκε από το Ιατρικό Κέντρο Yamaguchi-Ube, το Κέντρο Καρκίνου Shikoku και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Okayama με διαφορετική όμως συχνότητα. Σε δυο ασθενείς της κλινικής μελέτης που διεξήχθη από το Ιατρικό Κέντρο Yamaguchi-Ube, το Κέντρο Καρκίνου Shikoku και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Okayama μειώθηκε η δόση λόγω της θρομβοπενίας. Ο αριθμός των διακοπών θεραπείας στις δύο προαναφερθείσες κλινικές μελέτες ήταν μικρό (2 ασθενείς σε κάθε κλινική μελέτη). Το προφίλ ασφάλειας βάσει των υπαρχόντων δεδομένων κρίνεται αποδεκτό. Συνολικά, η θεραπεία με πυροτινίμπη έδειξε συγκεκριμένη κλινική αποτελεσματικότητα και αποδεκτό προφίλ ασφάλειας. Σε όλες τις κλινικές δομικές οι οποίες εξετάστηκαν, η ανεπιθύμητη ενέργεια Βαθμού 3 με τη μεγαλύτερη συχνότητα ήταν η διάρροια. Διάρροια Βαθμού ≥ 3: 20% των ασθενών NCT02834936, 20.5% των ασθενών ChiCTR1800020262(Α), 22.2% των ασθενών ChiCTR1800020262(B).Δυο ασθενείς της κλινικής δοκιμής ChiCTR1800020262 (A) διέκοψαν τη θεραπεία λόγω διάρροιας Βαθμού 3 και στο 5% των ασθενών της κλινικής δοκιμής NCT02834936 πραγματοποιήθηκε προσαρμογή της δόσης λόγω διάρροιας. Τα ποσοστά διακοπής της θεραπείας και μείωσης ή διακοπής της δόσης ήταν χαμηλά . Ο συνδυασμός πυροτινίμπης και απατινίμπης σε καθαρά στατιστική βάση ήταν πλεονεκτικός έναντι της μονοθεραπείας με πυροτινίμπη όσον αφορά το αντικειμενικό ποσοστό ανταπόκρισης (ORR) σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα σταδίου ΙΙΙ ή ΙV και μετάλλαξη HER2. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού 3 που παρουσιάστηκαν, ήταν διάρροια (3%) και υπέρταση (9,1%). Υπήρξε ένα περιστατικό διακοπής της θεραπείας λόγω αφόρητου εμετού και ναυτίας. Οι μειώσεις δόσης ή οι διακοπές δόσης (30,3%), οφείλονταν σε διάρροια, εμετό ή ναυτία. Η χρήση ποζιοτινίμπης παρουσίασε μέτριο κλινικό όφελος στη θεραπεία ασθενών με προχωρημένο ή μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα με μετάλλαξη HER2. Το ποσοστό των ασθενών που εμφάνισαν ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού ≥ 3 ήταν υψηλό, με πιο συχνές ΑΕ, το εξάνθημα και τη διάρροια στις ZENITH20 και NCT03066206, τη στοματίτιδα μόνο στη ZENITH20 και τη παρωνυχία μόνο στη NCT03066206. Συγκεκριμένα ΑΕ Βαθμού ≥ 3 Zenith20 Cohort 2: 48.9% εξάνθημα, 25.6% διάρροια, 24.4% στοματίτιδα Cohort 4: 45% QD, 39% BID εξάνθημα, 15% QD, 21% BID διάρροια, 21% QD 15%BID Στοματίτιδα, ΝCT03066206: 47% εξάνθημα, 20% διάρροια, 20% παρωνυχία. Μείωση δόσης πραγματοποιήθηκε σε μεγάλο ποσοστό τόσο στους ασθενείς της κοορτής 2 της κλινικής μελέτης ZENITH20 (22.2% 14mg, 30% 12mg, 22.2% 10mg, 2,2% 8mg) όσο και στους ασθενείς της κλινικής μελέτης NCT03066206 (53% μια μείωση δόσης, 20% δεύτερη μείωση δόσης) . Δεν υπήρξαν μειώσεις δόσης στην κοορτή 4 της ZENITH20. Διακοπή της θεραπείας σημειώθηκε μόνο στην κοορτή 2 της ZENITH20 (13,3%). Τα αποτελέσματα της ZENITH20 για την κοορτή 4, δείχνουν ότι οι ασθενείς που έλαβαν 16 mg/μια φορά την ημέρα παρουσίασαν σχετικά υψηλότερα ποσοστά εξανθήματος και στοματίτιδας Βαθμού ≥ 3 και οι ασθενείς που έλαβαν 8 mg/ δύο φορές την ημέρα παρουσίασαν σχετικά υψηλότερα ποσοστά διάρροιας Βαθμού ≥ 3. Τόσο στην κοορτή 2 της ZENITH20 όσο και στην NCT03066206 υπήρξε ένα περιστατικό πνευμονίας Βαθμού 5. Η θεραπεία με νερατινίμπη έδειξε ελαφρώς χαμηλότερη συχνότητα εμφάνισης AE Βαθμού 3 σε σύγκριση με τη θεραπεία με νερατινίμπη και τεμσιρόλιμους. Η πιο συχνή ΑΕ Βαθμού 3 ήταν η διάρροια και για τις δύο περιπτώσεις (12% νερατινίμπη, 14% νερατινίμπη και τεμσιρόλιμους). Δεν αναφέρθηκαν διακοπές και τα δεδομένα αποκαλύπτουν ότι η ομάδα που έλαβε θεραπεία με νερατινίμπη και τεμσιρόλιμους εμφάνισε καλύτερα συνολικά αποτελέσματα. Η θεραπεία με αφατινίμπη δεν έδειξε την αναμενόμενη δυνατότητα ελέγχου της νόσου. Μεταξύ των δύο μελετών, τα αποτελέσματα δείχνουν κάποιες διαφορές ως προς την εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών Βαθμού 3-4. Στην κλινική δοκιμή ETOP 7-14 NICHE παρουσιάστηκαν δυο περιστατικά δύσπνοιας Βαθμού 3-4 και ένα περιστατικό οξείας νεφρικής βλάβης η οποία οδήγησε σε θάνατο και πιθανώς να συνδέεται με τη χρήση του φαρμάκου. Στην κλινική δοκιμή NCT02597946 εμφανίστηκε διάρροια Βαθμού ≥ 3 στο 16,7% των ασθενών. Στην κλινική δοκιμή NCT02597946 πραγματοποιήθηκε μείωση της δόσης στο 27,8% των ασθενών. Για την tarloxotinib, παρατηρήθηκε μείωση της δόσης σε σχετικά σημαντικό αριθμό ασθενών (21.7%) και μόνο ένας ασθενής διέκοψε τη θεραπεία λόγω αντίδρασης κατά την έγχυση. H πιο συχνή ΑΕ Βαθμού 3 ήταν η επιμήκυνση του διαστήματος QT (34.8%) ενώ παρουσιάστηκαν επίσης εξάνθημα (4.3%), διάρροια (4.3%), αυξημένη τρανσαμινάση της αλανίνης (4.3%) Βαθμού 3, αλλά σε πολύ χαμηλότερα ποσοστά. Για τη δακομιτινίμπη, υπήρξε ένα περιστατικό διάρροιας Βαθμού 4, ένας θάνατος σχετιζόμενος με τη θεραπεία (λόγω ηπατικής ανεπάρκειας πιθανώς από την αλληλεπίδραση της μιρταζαπίνης) και σε ένα ποσοστό των συμμετεχόντων διακόπηκε η θεραπεία (13%) ή μειώθηκε η δόση (17%). Συμπεράσματα: Η συστηματική ανασκόπηση των μελετών ανέδειξε τα χαρακτηριστικά ασφαλείας των νέων θεραπειών για τον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα HER2+. Επί του παρόντος, μόνο η θεραπεία με trastuzumab/deruxtecan έχει πάρει την απαραίτητη ένδειξη για αυτό τον τύπο κακοηθειών. Η συγκεκριμένη θεραπεία σχετίζεται με ένα σημαντικό ποσοστό ανεπιθύμητων ενέργειων Βαθμού ≥3 καθώς και με ένα σημαντικό αριθμό ασθενών οι οποίοι οδηγήθηκαν σε διακοπή θεραπείας ή σε διακοπή/μείωση δόσης λόγω των ανεπιθύμητων ενέργειων. Παρόλα αυτά η υψηλή αποτελεσματικότητα που έχει επιδείξει ο συνδυασμός στις κλινικές δοκιμές Destiny Lung01 (NRCT) και Destiny Lung02 (RCT) δημιουργεί ένα θετικό ισοζύγιο στη σχέση ρίσκου/οφέλους. Όσον αφορά την ελεγχόμενη κλινική μελέτη που εξετάζει την προσθήκη τραστουζουμάμπης στη γεμσιταβίνη-σισπλατίνη, η προσθήκη δεν προκάλεσε αύξηση της τοξικότητας και το πρόσθετο όφελος που παρήχθη αφορούσε μόνο τη συνολική μέση επιβίωση των ασθενών. Τέλος σχετικά με την ελεγχόμενη κλινική μελέτη που εξετάζει την προσθήκη νερατινίμπης στο τεμσιρόλιμους, η ομάδα που έλαβε τον συνδυασμό εμφάνισε καλύτερα συνολικά αποτελέσματα και ελαφρώς υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης AE Βαθμού 3. Παρόλο που σε κάποιες περιπτώσεις ελλοχεύει ο κίνδυνος μεροληψίας λόγω της κατασκευής των δοκιμών που οφειλόταν στον μικρό αριθμό διαθέσιμων ασθενών, τα αποτελέσματα δίνουν το έναυσμα για περαιτέρω μελέτη. Η μελλοντική έρευνα είναι βέβαιο πως θα παράσχει περισσότερο ισχυρά αποτελέσματα. Λέξεις- Κλειδιά: μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα, HER2, στοχευμένη θεραπεία anti-HER2, συστηματική ανασκόπηση, κλινική ασφάλεια, προϋπολογισμός υγειονομικής περίθαλψης","Background: Recent clinical practices concerning the treatment of HER2+ advanced stage Non-Small Cell Lung Cancer (NSCLC) suggest the application of Antibody-Drug Conjugate (ADC) (Trastuzumab- Emtansine, Trastuzumab–Deruxtecan), Monoclonal Antibodies (Trastuzumab, Pertuzumab) and Tyrosine Kinase Inhibitors (Poziotinib, Pyrotinib, Neratinib, Afatinib, Tarloxotinib, Dacomitinib). The collection and analysis of clinical trial results contributes decisively to the effective use of innovative therapeutic methods and to the provision of a higher level of oncology healthcare. In addition, by utilizing the results of the Budget Impact Analysis (BIA) useful conclusions are provided for the proper management of the resources of the health care system. Objectives: The conduct of the Systematic Review to record and evaluate the results in terms of side effects of the clinical trials concerning the safety of the therapeutic approaches Antibody-Drug Conjugate (ADC), Monoclonal Antibodies and Tyrosine Kinase Inhibitors in patients with HER2+ Non-Small Cell Lung Cancer, as well and conducting the Budget Impact Analysis of the approved treatment approaches. Methods: Analytical study of the relevant literature in the databases Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL), PubMed® as well as in the electronic sources ClinicalTrials.gov, Eudra-CT and eof.gr. The search included Phase II Randomized Controlled Clinical Trials (RCTs) and Non-Randomized Clinical Trials (NRCTs). The risk of bias was assessed according to Cochrane standards. The primary outcomes were serious adverse events (G3-G5 AEs), while the secondary outcomes were withdrawals due to adverse events (Discontinuations due to AEs), Dose Reduction and Dose Interruption. The Budget Impact Analysis was based on the proposed NICE methodology. Results: A total of twenty studies (three randomized and seventeen non- randomized) were included in the systematic review. To date, only trastuzumab-deruxtecan is approved for the treatment of non-small cell lung cancer with a HER2 mutation. Τhe results of the Destiny Lung 01 and Destiny Lung 02 clinical trials, show that the most frequently occurring Grade ≥ 3 treatment-related adverse events in both studies were neutropenia and anemia. Neutropenia (Destiny lung 01: 19% Cohort 2 - dose 6,4 mg/kg, Destiny Lung 02: 18,8% Arm 1 - dose 5,4 mg/kg, 36% Arm 2 - dose 6,4 mg/kg). Anemia (Destiny lung 01: 10% Cohort 2 - dose 6,4 mg/kg, Destiny Lung 02: 10,9% Arm 1 - dose 5,4 mg/kg, 16% Arm 2 - dose 6,4 mg/kg).Grade 5 interstitial lung disease occurred in both clinical trials (Destiny lung 01: 3 patients Cohort 1 - dose 6.4 mg/kg, 1 patient Cohort 1a - dose 5.4 mg/kg, 9 patients Cohort 2 - dose 6.4 mg/kg), (Destiny Lung 02: 1 patient Arm 1 - dose 5.4 mg/kg, 1 patient Arm 2 - dose 6.4 mg/kg), with one patient of the Destiny Lung 01 clinical trial, who received 6.4 mg of the treatment, losing his life. Regarding the safety-dose relationship, it was observed that the groups of patients who received the dose of 5.4 mg/kg had lower rates of Grade 3 adverse events, discontinuation of treatment as well as reduction or discontinuation of the dose compared to the groups of patients who received the highest dose of 6.4mg/kg. Dose 6,4 mg/kg (Destiny Lung 01: Cohort 1 53.1% AE Grade ≥ 3, 26.5% Discontinuation of treatment, 36.7% Dose reduction, 49% Dose interruption, Cohort 2 46% AE Grade ≥ 3, 25% Discontinuation of treatment, 34% Dose reduction, 32% Dose interruption, Destiny Lung 02: Arm 2 58% AE Grade ≥ 3, 20% Discontinuation of treatment, 32% Dose reduction, 48% Dose interruption. Dose 5,4 mg/kg: (Destiny Lung 01: Cohort 1a 22% AE Grade ≥ 3, 17.1% Discontinuation of treatment, 17.1% Dose reduction, 24.4% Dose interruption, Destiny Lung 02: Arm 1 38.6% AE Grade ≥ 3, 13,9% Discontinuation of treatment, 16.8% Dose reduction, 26.7% Dose interruption). Events involving treatment discontinuation and dose reduction, or discontinuation were frequent in both clinical studies as we can see from the data reported above. The main adverse events leading to treatment discontinuation were interstitial lung disease and pneumonitis. Discontinuation of treatment (Destiny Lung01: Cohort2 13% due to pneumonitis, 5% due to interstitial lung disease, Destiny Lung 02: Arm1 5% due to pneumonitis, 5.9% due to interstitial lung disease, Arm2 4% due to pneumonitis, 8% due to interstitial lung disease). Finally, the BIA showed that the two-year trastuzumab-deruxtecan treatment scenario costs a total of €15.542.590 to the National Health System (for the budget impact analysis we assumed there would be 70 patients per year). The addition of trastuzumab to gemcitabine-cisplatin produced no additional benefit for the clinical study participants. Grade ≥3 adverse events that occurred more frequently in both groups of patients were neutropenia, thrombocytopenia, leukopenia, and anemia. Differences in Grade ≥3 hematologic toxicities as well as adverse events of any grade between the two groups were not significant. Patients who received gemcitabine cisplatin only: 58% neutropenia, 34% thrombocytopenia, 36% leukopenia, patients who received gemcitabine cisplatin, trastuzumab 57% neutropenia, 35% thrombocytopenia, 33% leukopenia – AE Grade ≥ 3. Therefore, the addition of trastuzumab did not increase gemcitabine-cisplatin toxicity, and the main cause of toxicity was the chemotherapy regimen. In the Eastern Cooperative Oncology Group study (trastuzumab-paclitaxel-carboplatin), the most common Grade 3 treatment-related adverse events were neutropenia (22%), thrombocytopenia (13%), hyperglycemia (13%), fatigue (7%) and anemia (6%). Grade 4 adverse events occurred in 35.8% of patients (31% neutropenia , 2% thrombocytopenia). The toxicity of the three-drug combination was no worse than that expected from the paclitaxel-carboplatin combination alone. For trastuzumab, pertuzumab and docetaxel, the results show a rather significant proportion of patients who experienced Grade 3-4 AEs (64%) but no patients had to discontinue treatment due to adverse events. Therefore, dose postponement (44,4% of patients) and dose reduction of docetaxel (22 patients) were required. The most common Grade ≥ 3 treatment-related adverse events were neutropenia (33%), diarrhea (13%), and anemia (9%) The results of the three studies combining trastuzumab with a chemotherapy agent (gemcitabine-cisplatin, carboplatin-paclitaxel, docetaxel) show that the most common treatment-related adverse event of any grade that occurred in all three studies was fatigue and the most common Grade >3 treatment-related adverse events reported in all three studies were neutropenia and anemia. Regarding the safety profile of the trastuzumab-emtansine conjugate, there was variation among the clinical trials studied. In the phase II clinical study conducted by Yamaguchi-Ube Medical Center, Shikoku Cancer Center, and Okayama University Hospital, a higher rate of Grade 3 – 4 adverse events occurred, mainly thrombocytopenia (40%) and hepatotoxicity (20%). In clinical trial NCT02675829 only one patient experienced a Grade 3 adverse event (anemia) and in clinical trial NCT02289833 Grade 3 adverse events were fatigue in two patients, thrombocytopenia in one patient and infusion-related hypersensitivity reaction in one patient. Therefore, only Grade 3 thrombocytopenia occurred in both NCT02289833, and the study conducted by Yamaguchi-Ube Medical Center, Shikoku Cancer Center, and Okayama University Hospital with different frequency. In two patients of the clinical study conducted by Yamaguchi-Ube Medical Center, Shikoku Cancer Center and Okayama University Hospital dose was reduced due to thrombocytopenia. The number of treatment interruptions in the two aforementioned clinical studies was small (2 patients in each clinical study). The safety profile based on the available data is considered acceptable. Overall, pyrotinib treatment demonstrated specific clinical efficacy and an acceptable safety profile. In all clinical trials reviewed, the most frequent Grade 3 adverse event was diarrhea. Diarrhea Grade ≥ 3: 20% of patients NCT02834936, 20.5% of patients ChiCTR1800020262(Α), 22.2% of patients ChiCTR1800020262(B) Two patients in clinical trial ChiCTR1800020262 (A) discontinued treatment due to Grade 3 diarrhea, and 5% of patients in clinical trial NCT02834936 had a dose adjustment due to diarrhea. Rates of treatment discontinuation and dose reduction or discontinuation were low. The combination of pyrotinib and apatinib was statistically superior to pyrotinib monotherapy in terms of objective response rate (ORR) in patients with stage III or IV small cell lung cancer and HER2 mutation. The Grade 3 adverse events that occurred were diarrhea (3%) and hypertension (9.1%). There was one incident of treatment discontinuation due to intolerable vomiting and nausea. Dose reductions or dose interruptions (30.3%) were due to diarrhea, vomiting, or nausea. The use of poziotinib showed modest clinical benefit in the treatment of patients with advanced or metastatic non-small cell lung cancer with a HER2 mutation. The proportion of patients experiencing Grade ≥ 3 adverse events was high, with the most common AEs being rash and diarrhea in ZENITH20 and NCT03066206, stomatitis only in ZENITH20, and paronychia only in NCT03066206. ΑΕ Grade ≥ 3 Zenith20 Cohort 2: 48.9% rash, 25.6% diarrhea, 24.4% stomatitis Cohort 4: 45% QD, 39% BID rash, 15% QD, 21% BID diarrhea, 21% QD 15%BID stomatitis, ΝCT03066206: 47% rash, 20% diarrhea, 20% paronychia. A substantial proportion of dose reductions occurred in both Cohort 2 patients of the ZENITH20 clinical study (22.2% 14mg, 30% 12mg, 22.2% 10mg, 2,2% 8mg) and patients of the NCT03066206 clinical study (53% one dose reduction, 20% two dose reduction) . There were no dose reductions in Cohort 4 of ZENITH20. Treatment discontinuation occurred only in Cohort 2 of ZENITH20. ZENITH20 Cohort 4 results show that patients receiving 16 mg/once daily experienced higher rates of Grade ≥ 3 rash and stomatitis and patients receiving 8 mg/twice daily experienced higher rates of Grade ≥ 3 diarrhea ≥ 3. In both Cohort 2 of ZENITH20 and NCT03066206, there was one event of Grade 5 pneumonia. Treatment with neratinib showed a slightly lower incidence of Grade 3 AEs compared to treatment with neratinib and temsirolimus. The most common Grade 3 AE was diarrhea for both cases (12% neratinib, 14% neratinib and temsirolimus). No discontinuations were reported, and the data revealed that the group treated with neratinib and temsirolimus showed better overall results. Afatinib treatment did not show the expected disease control potential. Between the two studies, the results show differences in the occurrence of Grade 3-4 adverse events. In the ETOP 7-14 NICHE clinical trial, there were two cases of Grade 3-4 dyspnea and one case of fatal acute kidney injury possibly related to the use of the drug. In clinical trial NCT02597946, Grade ≥ 3 diarrhea occurred in 16.7% of patients. In clinical trial NCT02597946, 27,8% of patients underwent dose reduction. For tarloxotinib, dose reduction was observed in a relatively substantial number of patients (21.7%) and only one patient discontinued treatment due to an infusion reaction. The most common Grade 3 AE was QT prolongation (34.8%), while Grade 3 rash (4.3%), diarrhea (4.3%), and increased alanine transaminase (4.3%) also occurred, but at much lower rates. For dacomitinib, there was one event of Grade 4 diarrhea, one treatment-related death (due to liver failure possibly from a mirtazapine interaction), and a proportion of participants had treatment discontinuation (13%) or dose reduction (17%). Conclusions: The systematic review highlighted the safety characteristics of new treatments for HER2+ non-small cell lung cancer. Currently, only trastuzumab/deruxtecan therapy has obtained the necessary indication for this type of malignancies. A considerable number of patients experienced treatment cessation or dose interruption/reduction as a result of adverse events, and this treatment was linked to a high rate of Grade ≥3 adverse events. However, the combination's high efficacy in the Destiny Lung01 (NRCT) and Destiny Lung 02 (RCT) clinical studies shows that the risk/benefit ratio is positively balanced. The controlled clinical trial examining the addition of trastuzumab to gemcitabine-cisplatin did not observe any rise in toxicity, and the extra benefit observed was limited to the patients' overall median survival. Lastly, in the randomized clinical trial examining neratinib in combination with temsirolimus, the group receiving the combination showed better overall outcomes and a slightly higher incidence of Grade 3 AEs. Although in some cases there is a risk of bias owing to the design of the trials because of the small number of patients accessible, the results provide the impetus for further study. Future research is sure to provide more robust results. Keywords: non-small cell lung cancer; HER2 alterations; anti-HER2 targeted therapy, systematic review; clinical safety, health-care budget"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συστηματική ανασκόπηση της ασφάλειας των νεότερων θεραπειών οι οποίες χρησιμοποιούνται στη θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα HER2+"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κομνηνέλη Ελισάβετ","Komnineli Elisavet"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Ανασκόπηση: Οι πρόσφατες κλινικές πρακτικές που αφορούν τη θεραπεία εκτεταμένου σταδίου Μη Μικροκυτταρικού Καρκίνου του Πνεύμονα (ΜΜΚΠ) HER2+ προτείνουν την εφαρμογή θεραπειών με Σύζευγμα Αντισώματος-Φαρμάκου (ADC) (Trastuzumab- Emtansine, Trastuzumab–Deruxtecan), Μονοκλωνικά Αντισώματα (Trastuzumab, Pertuzumab) και Αναστολείς Τυροσινικής Κινάσης (Poziotinib, Pyrotinib, Neratinib, Afatinib, Tarloxotinib, Dacomitinib). Η συλλογή και ανάλυση των αποτελεσμάτων των κλινικών δοκιμών συμβάλλει καθοριστικά στην αποτελεσματική χρήση των καινοτόμων θεραπευτικών μεθόδων αλλά και στην παροχή ενός υψηλότερου επιπέδου ογκολογικής υγειονομικής περίθαλψης. Επιπρόσθετα, με την αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της Ανάλυσης Επίπτωσης στον Προϋπολογισμό (ΒΙΑ) παρέχονται χρήσιμα συμπεράσματα για την ορθή διαχείριση των πόρων του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης. Αντικείμενο Έρευνας: H διεξαγωγή Συστηματικής Ανασκόπησης ώστε να καταγραφούν και να αξιολογηθούν τα αποτελέσματα σε επίπεδο παρενεργειών των κλινικών δοκιμών που αφορούν στην ασφάλεια των θεραπευτικών προσεγγίσεων με Σύζευγμα Αντισώματος-Φαρμάκου (ADC), Μονοκλωνικά Αντισώματα και Αναστολείς Τυροσινικής Κινάσης σε ασθενείς με Μη Μικροκυτταρικό Καρκίνο Πνεύμονα HER2+, καθώς και η διεξαγωγή της Ανάλυσης Επίπτωσης στον Προϋπολογισμό των εγκεκριμένων θεραπευτικών προσεγγίσεων. Μέθοδοι: Αναλυτική μελέτη της σχετικής βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL), PubMed® καθώς και στις ηλεκτρονικές πηγές ClinicalTrials.gov, Eudra-CT και eof.gr. Η αναζήτηση αφορά Τυχαιοποιημένες Ελεγχόμενες Κλινικές Δοκιμές (RCTs) και Μη Τυχαιοποιημένες Κλινικές Δοκιμές (NRCTs) Φάσης ΙΙ. Ο κίνδυνος μεροληψίας αξιολογήθηκε βάσει των προτύπων Cochrane. Ως κύρια αποτελέσματα τέθηκαν οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες (G3-G5 AEs), ενώ ως δευτερεύοντα οι αποσύρσεις λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών (Discontinuations due to AEs), η μείωση της δόσης (Dose Reduction) και η διακοπή της δόσης (Dose Interruption). Η Ανάλυση Επίπτωσης στον Προϋπολογισμό βασίστηκε στην προτεινόμενη μεθοδολογία του ΝΙCE. Αποτελέσματα: Συνολικά είκοσι μελέτες (τρείς τυχαιοποιημένες και δεκαεπτά μη τυχαιοποιημένες) συμπεριλήφθηκαν στη συστηματική ανασκόπηση. Μέχρι σήμερα, μόνο η τραστουζουμάμπη- δερουξτεκάνη έχει λάβει έγκριση για τη θεραπεία του προχωρημένου μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα με μετάλλαξη στο HER2. Από τα αποτελέσματα των κλινικών δοκίμων Destiny Lung 01 και Destiny Lung 02, οι ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού ≥ 3, οι οποίες σχετίζονται με τη θεραπεία και παρουσιάστηκαν με μεγαλύτερη συχνότητα και στις δυο μελέτες ήταν η ουδετεροπενία και η αναιμία. Ουδετεροπενία (Destiny lung 01: 19% Cohort 2 - δόση 6,4 mg/kg, Destiny Lung 02: 18.8% Arm 1 - δόση 5,4 mg/kg, 36% Arm 2 - δόση 6,4 mg/kg). Αναιμία (Destiny lung 01: 10% Cohort 2 - δόση 6,4 mg/kg, Destiny Lung 02: 10.9% Arm 1 - δόση 5,4 mg/kg, 16% Arm 2 - δόση 6,4 mg/kg). Διάμεση πνευμονοπάθεια Βαθμού 5 παρουσιάστηκε και στις δυο κλινικές δοκιμές, με έναν ασθενή της κλινικής δοκιμής Destiny lung 01, o οποίος λάμβανε 6,4 mg της θεραπείας να χάνει τη ζωή του (Destiny lung 01: 3 ασθενείς Cohort 1 - δόση 6,4 mg/kg, 1 ασθενής Cohort 1a - δόση 5,4 mg/kg, 9 ασθενείς Cohort 2 - δόση 6,4 mg/kg), (Destiny Lung 02: 1 ασθενής Arm 1 - δόση 5,4 mg/kg, 1 ασθενής Arm 2 - δόση 6,4 mg/kg). Όσον αφορά τη σχέση ασφάλειας - δόσης παρατηρήθηκε ότι, οι ομάδες ασθενών οι οποίες έλαβαν τη δόση των 5,4mg/kg παρουσίαζαν χαμηλότερα ποσοστά, ανεπιθύμητων ενεργειών Βαθμού 3, διακοπής θεραπείας καθώς και μείωσης ή διακοπής της δόσης σε σχέση με τις ομάδες ασθενών οι οποίες έλαβαν την υψηλότερη δόση των 6,4mg/kg. Δόση 6,4 mg/kg (Destiny Lung 01: Cohort 1: 53.1% AE Βαθμού ≥ 3, 26.5% Διακοπή θεραπείας, 36.7% Μείωση δόσης, 49% Διακοπή Δόσης, Cohort 2 46% AE Βαθμού ≥ 3 , 25% Διακοπή θεραπείας, 34% Μείωση δόσης, 32% Διακοπή Δόσης , Destiny Lung 02: Arm 2 58% AE Βαθμού ≥ 3 , 20% Διακοπή θεραπείας, 32% Μείωση δόσης, 48% Διακοπή Δόσης). Δόση 5,4 mg/kg: (Destiny Lung 01: Cohort 1a: 22% AE Βαθμού ≥ 3, 17.1% Διακοπή θεραπείας, 17.1% Μείωση δόσης, 24,4% Διακοπή Δόσης, Destiny Lung 02: Arm 1 38,6% AE Βαθμού ≥ 3 , 13,9% Διακοπή θεραπείας, 16,8% Μείωση δόσης, 26,7% Διακοπή Δόσης). Τα περιστατικά που αφορούσαν σε διακοπή θεραπείας και μείωση ή διακοπή της δόσης ήταν συχνά και στις δυο κλινικές μελέτες όπως φαίνεται και από τα παραπάνω δεδομένα. Οι κυριότερες ανεπιθύμητες ενέργειες οι οποίες οδήγησαν σε διακοπή θεραπείας ήταν η διάμεση πνευμονοπάθεια και η πνευμονίτιδα. Διακοπή θεραπείας (Destiny Lung01: Cohort2 13% λόγω πνευμονίτιδας, 5% λόγω διάμεσης πνευμονοπάθειας, Destiny Lung 02: Arm1 5% λόγω πνευμονίτιδας, 5.9% λόγω διάμεσης πνευμονοπάθειας, Arm2 4% λόγω πνευμονίτιδας, 8% λόγω διάμεσης πνευμονοπάθειας), Τέλος, η BIA έδειξε ότι το διετές σενάριο θεραπείας με τραστουζουμάμπη- δερουξτεκάνη κοστίζει συνολικά στο Εθνικό Σύστημα Υγείας 15.542.590 € (για την ανάλυση επίπτωσης στον προϋπολογισμό θεωρήσαμε ότι θα υπάρχουν 70 ασθενείς ανά έτος). Η προσθήκη τραστουζουμάμπης στη γεμσιταβίνη-σισπλατίνη δεν παρήγαγε πρόσθετα οφέλη για τους συμμετέχοντες στην κλινική μελέτη. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού ≥3, οι οποίες εμφανίστηκαν με μεγαλύτερη συχνότητα και στις δυο ομάδες ασθενών ήταν η ουδετεροπενία, θρομβοπενία, λευκοπενία και αναιμία. Οι διάφορες ως προς τις αιματολογικές τοξικότητες Βαθμού ≥3 καθώς και τις ανεπιθύμητες ενέργειες οποιουδήποτε βαθμού μεταξύ των δύο ομάδων δεν ήταν σημαντικές. Ασθενείς που έλαβαν μόνο γεμσιταβίνη-σισπλατίνη : 58% ουδετεροπενία , 34% θρομβοπενία, 36% λευκοπενία , ασθενείς που έλαβαν γεμσιταβίνη-σισπλατίνη τραστουζουμάμπη: 57% ουδετεροπενία , 35% θρομβοπενία, 33% λευκοπενία – ΑΕ Βαθμού ≥ 3). Συνεπώς η προσθήκη της τραστουζουμάμπης δεν αύξησε την τοξικότητα της γεμσιταβίνης- σισπλατίνης και η κυριά αιτία της τοξικότητας ήταν το σχήμα της χημειοθεραπείας Στη μελέτη του Eastern Cooperative Oncology Group (τραστουζουμάμπη- πακλιταξέλη- καρβοπλατίνη), oι πιο συχνές ανεπιθύμητές ενέργειες οι οποίες συνδέονταν με τη θεραπεία και ήταν Βαθμού 3 ήταν η ουδετεροπενία (22%), θρομβοπενία (13%), υπεργλυκαιμία (13%), κόπωση (7%) και αναιμία (6%). Οι ανεπιθύμητες ενέργειες 4ου βαθμού παρουσιάστηκαν στο 35,8% των ασθενών (31% ουδετεροπενία , 2% θρομβοπενία). Η τοξικότητα του συνδυασμού των τριών φαρμάκων δεν ήταν χειρότερη από αυτή που αναμενόταν μόνο από το συνδυασμό πακλιταξέλης- καρβοπλατίνης. Για την τραστουζουμάμπη, την περτουζουμάμπη και τη ντοσεταξέλη, τα αποτελέσματα δείχνουν ένα μάλλον σημαντικό ποσοστό ασθενών που εμφάνισαν ΑΕ Βαθμού 3-4 (64%) αλλά κανένας ασθενής δεν χρειάστηκε να διακόψει τη θεραπεία λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών. Επομένως, χρειάστηκε προσωρινή διακοπή της δόσης (44% των ασθενών) ή μείωση της δόσης για τη ντοσεταξέλη (22 ασθενείς). Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού ≥ 3 οι οποίες σχετίζονται με τη θεραπεία ήταν η ουδετεροπενία (33%), η διάρροια (13%) και η αναιμία (9%) Τα αποτελέσματα των τριών μελετών που συνδύασαν την τραστουζουμάμπη με ένα χημειοθεραπευτικό παράγοντα (γεμσιταβίνη-σισπλατίνη, καρβοπλατίνη-πακλιταξέλη, ντοσεταξέλη), δείχνουν ότι η πιο συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια οποιουδήποτε βαθμού η οποία σχετίζεται με τη θεραπεία και εμφανίστηκε και στις τρεις μελέτες, ήταν η κόπωση και οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού >3 οι οποίες σχετίζονται με τη θεραπεία και αναφέρθηκαν και στις τρεις μελέτες ήταν η ουδετεροπενία και η αναιμία. Όσον αφορά το προφίλ ασφάλειας του συζεύγματος τραστουζουμάμπης εμτανσίνης, υπήρχαν διάφορες ανάμεσα στις κλινικές δοκιμές οι οποίες μελετήθηκαν. Στην κλινική μελέτη φάσης ΙΙ που πραγματοποιήθηκε από το Ιατρικό Κέντρο Yamaguchi- Ube, το Κέντρο Καρκίνου Shikoku και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Okayama παρουσιάστηκαν σε υψηλότερο ποσοστό ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού 3 – 4, κυρίως θρομβοπενία (40%) και ηπατοτοξικότητα (20%). Στην κλινική δοκιμή NCT02675829 μόνο ένας ασθενής παρουσίασε ανεπιθύμητη ενέργεια Βαθμού 3 (αναιμία) και στην κλινική δοκιμή NCT02289833 οι ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού 3 ήταν κόπωση σε 2 ασθενείς, θρομβοπενία σε έναν ασθενή και σχετιζόμενη με την έγχυση αντίδραση υπερευαισθησίας σε έναν ασθενή. Επομένως, μόνο η θρομβοπενία Βαθμού 3 παρουσιάστηκε τόσο στη NCT02289833 όσο και στη μελέτη που πραγματοποιήθηκε από το Ιατρικό Κέντρο Yamaguchi-Ube, το Κέντρο Καρκίνου Shikoku και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Okayama με διαφορετική όμως συχνότητα. Σε δυο ασθενείς της κλινικής μελέτης που διεξήχθη από το Ιατρικό Κέντρο Yamaguchi-Ube, το Κέντρο Καρκίνου Shikoku και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Okayama μειώθηκε η δόση λόγω της θρομβοπενίας. Ο αριθμός των διακοπών θεραπείας στις δύο προαναφερθείσες κλινικές μελέτες ήταν μικρό (2 ασθενείς σε κάθε κλινική μελέτη). Το προφίλ ασφάλειας βάσει των υπαρχόντων δεδομένων κρίνεται αποδεκτό. Συνολικά, η θεραπεία με πυροτινίμπη έδειξε συγκεκριμένη κλινική αποτελεσματικότητα και αποδεκτό προφίλ ασφάλειας. Σε όλες τις κλινικές δομικές οι οποίες εξετάστηκαν, η ανεπιθύμητη ενέργεια Βαθμού 3 με τη μεγαλύτερη συχνότητα ήταν η διάρροια. Διάρροια Βαθμού ≥ 3: 20% των ασθενών NCT02834936, 20.5% των ασθενών ChiCTR1800020262(Α), 22.2% των ασθενών ChiCTR1800020262(B).Δυο ασθενείς της κλινικής δοκιμής ChiCTR1800020262 (A) διέκοψαν τη θεραπεία λόγω διάρροιας Βαθμού 3 και στο 5% των ασθενών της κλινικής δοκιμής NCT02834936 πραγματοποιήθηκε προσαρμογή της δόσης λόγω διάρροιας. Τα ποσοστά διακοπής της θεραπείας και μείωσης ή διακοπής της δόσης ήταν χαμηλά . Ο συνδυασμός πυροτινίμπης και απατινίμπης σε καθαρά στατιστική βάση ήταν πλεονεκτικός έναντι της μονοθεραπείας με πυροτινίμπη όσον αφορά το αντικειμενικό ποσοστό ανταπόκρισης (ORR) σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα σταδίου ΙΙΙ ή ΙV και μετάλλαξη HER2. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού 3 που παρουσιάστηκαν, ήταν διάρροια (3%) και υπέρταση (9,1%). Υπήρξε ένα περιστατικό διακοπής της θεραπείας λόγω αφόρητου εμετού και ναυτίας. Οι μειώσεις δόσης ή οι διακοπές δόσης (30,3%), οφείλονταν σε διάρροια, εμετό ή ναυτία. Η χρήση ποζιοτινίμπης παρουσίασε μέτριο κλινικό όφελος στη θεραπεία ασθενών με προχωρημένο ή μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα με μετάλλαξη HER2. Το ποσοστό των ασθενών που εμφάνισαν ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού ≥ 3 ήταν υψηλό, με πιο συχνές ΑΕ, το εξάνθημα και τη διάρροια στις ZENITH20 και NCT03066206, τη στοματίτιδα μόνο στη ZENITH20 και τη παρωνυχία μόνο στη NCT03066206. Συγκεκριμένα ΑΕ Βαθμού ≥ 3 Zenith20 Cohort 2: 48.9% εξάνθημα, 25.6% διάρροια, 24.4% στοματίτιδα Cohort 4: 45% QD, 39% BID εξάνθημα, 15% QD, 21% BID διάρροια, 21% QD 15%BID Στοματίτιδα, ΝCT03066206: 47% εξάνθημα, 20% διάρροια, 20% παρωνυχία. Μείωση δόσης πραγματοποιήθηκε σε μεγάλο ποσοστό τόσο στους ασθενείς της κοορτής 2 της κλινικής μελέτης ZENITH20 (22.2% 14mg, 30% 12mg, 22.2% 10mg, 2,2% 8mg) όσο και στους ασθενείς της κλινικής μελέτης NCT03066206 (53% μια μείωση δόσης, 20% δεύτερη μείωση δόσης) . Δεν υπήρξαν μειώσεις δόσης στην κοορτή 4 της ZENITH20. Διακοπή της θεραπείας σημειώθηκε μόνο στην κοορτή 2 της ZENITH20 (13,3%). Τα αποτελέσματα της ZENITH20 για την κοορτή 4, δείχνουν ότι οι ασθενείς που έλαβαν 16 mg/μια φορά την ημέρα παρουσίασαν σχετικά υψηλότερα ποσοστά εξανθήματος και στοματίτιδας Βαθμού ≥ 3 και οι ασθενείς που έλαβαν 8 mg/ δύο φορές την ημέρα παρουσίασαν σχετικά υψηλότερα ποσοστά διάρροιας Βαθμού ≥ 3. Τόσο στην κοορτή 2 της ZENITH20 όσο και στην NCT03066206 υπήρξε ένα περιστατικό πνευμονίας Βαθμού 5. Η θεραπεία με νερατινίμπη έδειξε ελαφρώς χαμηλότερη συχνότητα εμφάνισης AE Βαθμού 3 σε σύγκριση με τη θεραπεία με νερατινίμπη και τεμσιρόλιμους. Η πιο συχνή ΑΕ Βαθμού 3 ήταν η διάρροια και για τις δύο περιπτώσεις (12% νερατινίμπη, 14% νερατινίμπη και τεμσιρόλιμους). Δεν αναφέρθηκαν διακοπές και τα δεδομένα αποκαλύπτουν ότι η ομάδα που έλαβε θεραπεία με νερατινίμπη και τεμσιρόλιμους εμφάνισε καλύτερα συνολικά αποτελέσματα. Η θεραπεία με αφατινίμπη δεν έδειξε την αναμενόμενη δυνατότητα ελέγχου της νόσου. Μεταξύ των δύο μελετών, τα αποτελέσματα δείχνουν κάποιες διαφορές ως προς την εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών Βαθμού 3-4. Στην κλινική δοκιμή ETOP 7-14 NICHE παρουσιάστηκαν δυο περιστατικά δύσπνοιας Βαθμού 3-4 και ένα περιστατικό οξείας νεφρικής βλάβης η οποία οδήγησε σε θάνατο και πιθανώς να συνδέεται με τη χρήση του φαρμάκου. Στην κλινική δοκιμή NCT02597946 εμφανίστηκε διάρροια Βαθμού ≥ 3 στο 16,7% των ασθενών. Στην κλινική δοκιμή NCT02597946 πραγματοποιήθηκε μείωση της δόσης στο 27,8% των ασθενών. Για την tarloxotinib, παρατηρήθηκε μείωση της δόσης σε σχετικά σημαντικό αριθμό ασθενών (21.7%) και μόνο ένας ασθενής διέκοψε τη θεραπεία λόγω αντίδρασης κατά την έγχυση. H πιο συχνή ΑΕ Βαθμού 3 ήταν η επιμήκυνση του διαστήματος QT (34.8%) ενώ παρουσιάστηκαν επίσης εξάνθημα (4.3%), διάρροια (4.3%), αυξημένη τρανσαμινάση της αλανίνης (4.3%) Βαθμού 3, αλλά σε πολύ χαμηλότερα ποσοστά. Για τη δακομιτινίμπη, υπήρξε ένα περιστατικό διάρροιας Βαθμού 4, ένας θάνατος σχετιζόμενος με τη θεραπεία (λόγω ηπατικής ανεπάρκειας πιθανώς από την αλληλεπίδραση της μιρταζαπίνης) και σε ένα ποσοστό των συμμετεχόντων διακόπηκε η θεραπεία (13%) ή μειώθηκε η δόση (17%). Συμπεράσματα: Η συστηματική ανασκόπηση των μελετών ανέδειξε τα χαρακτηριστικά ασφαλείας των νέων θεραπειών για τον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα HER2+. Επί του παρόντος, μόνο η θεραπεία με trastuzumab/deruxtecan έχει πάρει την απαραίτητη ένδειξη για αυτό τον τύπο κακοηθειών. Η συγκεκριμένη θεραπεία σχετίζεται με ένα σημαντικό ποσοστό ανεπιθύμητων ενέργειων Βαθμού ≥3 καθώς και με ένα σημαντικό αριθμό ασθενών οι οποίοι οδηγήθηκαν σε διακοπή θεραπείας ή σε διακοπή/μείωση δόσης λόγω των ανεπιθύμητων ενέργειων. Παρόλα αυτά η υψηλή αποτελεσματικότητα που έχει επιδείξει ο συνδυασμός στις κλινικές δοκιμές Destiny Lung01 (NRCT) και Destiny Lung02 (RCT) δημιουργεί ένα θετικό ισοζύγιο στη σχέση ρίσκου/οφέλους. Όσον αφορά την ελεγχόμενη κλινική μελέτη που εξετάζει την προσθήκη τραστουζουμάμπης στη γεμσιταβίνη-σισπλατίνη, η προσθήκη δεν προκάλεσε αύξηση της τοξικότητας και το πρόσθετο όφελος που παρήχθη αφορούσε μόνο τη συνολική μέση επιβίωση των ασθενών. Τέλος σχετικά με την ελεγχόμενη κλινική μελέτη που εξετάζει την προσθήκη νερατινίμπης στο τεμσιρόλιμους, η ομάδα που έλαβε τον συνδυασμό εμφάνισε καλύτερα συνολικά αποτελέσματα και ελαφρώς υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης AE Βαθμού 3. Παρόλο που σε κάποιες περιπτώσεις ελλοχεύει ο κίνδυνος μεροληψίας λόγω της κατασκευής των δοκιμών που οφειλόταν στον μικρό αριθμό διαθέσιμων ασθενών, τα αποτελέσματα δίνουν το έναυσμα για περαιτέρω μελέτη. Η μελλοντική έρευνα είναι βέβαιο πως θα παράσχει περισσότερο ισχυρά αποτελέσματα. Λέξεις- Κλειδιά: μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα, HER2, στοχευμένη θεραπεία anti-HER2, συστηματική ανασκόπηση, κλινική ασφάλεια, προϋπολογισμός υγειονομικής περίθαλψης","Background: Recent clinical practices concerning the treatment of HER2+ advanced stage Non-Small Cell Lung Cancer (NSCLC) suggest the application of Antibody-Drug Conjugate (ADC) (Trastuzumab- Emtansine, Trastuzumab–Deruxtecan), Monoclonal Antibodies (Trastuzumab, Pertuzumab) and Tyrosine Kinase Inhibitors (Poziotinib, Pyrotinib, Neratinib, Afatinib, Tarloxotinib, Dacomitinib). The collection and analysis of clinical trial results contributes decisively to the effective use of innovative therapeutic methods and to the provision of a higher level of oncology healthcare. In addition, by utilizing the results of the Budget Impact Analysis (BIA) useful conclusions are provided for the proper management of the resources of the health care system. Objectives: The conduct of the Systematic Review to record and evaluate the results in terms of side effects of the clinical trials concerning the safety of the therapeutic approaches Antibody-Drug Conjugate (ADC), Monoclonal Antibodies and Tyrosine Kinase Inhibitors in patients with HER2+ Non-Small Cell Lung Cancer, as well and conducting the Budget Impact Analysis of the approved treatment approaches. Methods: Analytical study of the relevant literature in the databases Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL), PubMed® as well as in the electronic sources ClinicalTrials.gov, Eudra-CT and eof.gr. The search included Phase II Randomized Controlled Clinical Trials (RCTs) and Non-Randomized Clinical Trials (NRCTs). The risk of bias was assessed according to Cochrane standards. The primary outcomes were serious adverse events (G3-G5 AEs), while the secondary outcomes were withdrawals due to adverse events (Discontinuations due to AEs), Dose Reduction and Dose Interruption. The Budget Impact Analysis was based on the proposed NICE methodology. Results: A total of twenty studies (three randomized and seventeen non- randomized) were included in the systematic review. To date, only trastuzumab-deruxtecan is approved for the treatment of non-small cell lung cancer with a HER2 mutation. Τhe results of the Destiny Lung 01 and Destiny Lung 02 clinical trials, show that the most frequently occurring Grade ≥ 3 treatment-related adverse events in both studies were neutropenia and anemia. Neutropenia (Destiny lung 01: 19% Cohort 2 - dose 6,4 mg/kg, Destiny Lung 02: 18,8% Arm 1 - dose 5,4 mg/kg, 36% Arm 2 - dose 6,4 mg/kg). Anemia (Destiny lung 01: 10% Cohort 2 - dose 6,4 mg/kg, Destiny Lung 02: 10,9% Arm 1 - dose 5,4 mg/kg, 16% Arm 2 - dose 6,4 mg/kg).Grade 5 interstitial lung disease occurred in both clinical trials (Destiny lung 01: 3 patients Cohort 1 - dose 6.4 mg/kg, 1 patient Cohort 1a - dose 5.4 mg/kg, 9 patients Cohort 2 - dose 6.4 mg/kg), (Destiny Lung 02: 1 patient Arm 1 - dose 5.4 mg/kg, 1 patient Arm 2 - dose 6.4 mg/kg), with one patient of the Destiny Lung 01 clinical trial, who received 6.4 mg of the treatment, losing his life. Regarding the safety-dose relationship, it was observed that the groups of patients who received the dose of 5.4 mg/kg had lower rates of Grade 3 adverse events, discontinuation of treatment as well as reduction or discontinuation of the dose compared to the groups of patients who received the highest dose of 6.4mg/kg. Dose 6,4 mg/kg (Destiny Lung 01: Cohort 1 53.1% AE Grade ≥ 3, 26.5% Discontinuation of treatment, 36.7% Dose reduction, 49% Dose interruption, Cohort 2 46% AE Grade ≥ 3, 25% Discontinuation of treatment, 34% Dose reduction, 32% Dose interruption, Destiny Lung 02: Arm 2 58% AE Grade ≥ 3, 20% Discontinuation of treatment, 32% Dose reduction, 48% Dose interruption. Dose 5,4 mg/kg: (Destiny Lung 01: Cohort 1a 22% AE Grade ≥ 3, 17.1% Discontinuation of treatment, 17.1% Dose reduction, 24.4% Dose interruption, Destiny Lung 02: Arm 1 38.6% AE Grade ≥ 3, 13,9% Discontinuation of treatment, 16.8% Dose reduction, 26.7% Dose interruption). Events involving treatment discontinuation and dose reduction, or discontinuation were frequent in both clinical studies as we can see from the data reported above. The main adverse events leading to treatment discontinuation were interstitial lung disease and pneumonitis. Discontinuation of treatment (Destiny Lung01: Cohort2 13% due to pneumonitis, 5% due to interstitial lung disease, Destiny Lung 02: Arm1 5% due to pneumonitis, 5.9% due to interstitial lung disease, Arm2 4% due to pneumonitis, 8% due to interstitial lung disease). Finally, the BIA showed that the two-year trastuzumab-deruxtecan treatment scenario costs a total of €15.542.590 to the National Health System (for the budget impact analysis we assumed there would be 70 patients per year). The addition of trastuzumab to gemcitabine-cisplatin produced no additional benefit for the clinical study participants. Grade ≥3 adverse events that occurred more frequently in both groups of patients were neutropenia, thrombocytopenia, leukopenia, and anemia. Differences in Grade ≥3 hematologic toxicities as well as adverse events of any grade between the two groups were not significant. Patients who received gemcitabine cisplatin only: 58% neutropenia, 34% thrombocytopenia, 36% leukopenia, patients who received gemcitabine cisplatin, trastuzumab 57% neutropenia, 35% thrombocytopenia, 33% leukopenia – AE Grade ≥ 3. Therefore, the addition of trastuzumab did not increase gemcitabine-cisplatin toxicity, and the main cause of toxicity was the chemotherapy regimen. In the Eastern Cooperative Oncology Group study (trastuzumab-paclitaxel-carboplatin), the most common Grade 3 treatment-related adverse events were neutropenia (22%), thrombocytopenia (13%), hyperglycemia (13%), fatigue (7%) and anemia (6%). Grade 4 adverse events occurred in 35.8% of patients (31% neutropenia , 2% thrombocytopenia). The toxicity of the three-drug combination was no worse than that expected from the paclitaxel-carboplatin combination alone. For trastuzumab, pertuzumab and docetaxel, the results show a rather significant proportion of patients who experienced Grade 3-4 AEs (64%) but no patients had to discontinue treatment due to adverse events. Therefore, dose postponement (44,4% of patients) and dose reduction of docetaxel (22 patients) were required. The most common Grade ≥ 3 treatment-related adverse events were neutropenia (33%), diarrhea (13%), and anemia (9%) The results of the three studies combining trastuzumab with a chemotherapy agent (gemcitabine-cisplatin, carboplatin-paclitaxel, docetaxel) show that the most common treatment-related adverse event of any grade that occurred in all three studies was fatigue and the most common Grade >3 treatment-related adverse events reported in all three studies were neutropenia and anemia. Regarding the safety profile of the trastuzumab-emtansine conjugate, there was variation among the clinical trials studied. In the phase II clinical study conducted by Yamaguchi-Ube Medical Center, Shikoku Cancer Center, and Okayama University Hospital, a higher rate of Grade 3 – 4 adverse events occurred, mainly thrombocytopenia (40%) and hepatotoxicity (20%). In clinical trial NCT02675829 only one patient experienced a Grade 3 adverse event (anemia) and in clinical trial NCT02289833 Grade 3 adverse events were fatigue in two patients, thrombocytopenia in one patient and infusion-related hypersensitivity reaction in one patient. Therefore, only Grade 3 thrombocytopenia occurred in both NCT02289833, and the study conducted by Yamaguchi-Ube Medical Center, Shikoku Cancer Center, and Okayama University Hospital with different frequency. In two patients of the clinical study conducted by Yamaguchi-Ube Medical Center, Shikoku Cancer Center and Okayama University Hospital dose was reduced due to thrombocytopenia. The number of treatment interruptions in the two aforementioned clinical studies was small (2 patients in each clinical study). The safety profile based on the available data is considered acceptable. Overall, pyrotinib treatment demonstrated specific clinical efficacy and an acceptable safety profile. In all clinical trials reviewed, the most frequent Grade 3 adverse event was diarrhea. Diarrhea Grade ≥ 3: 20% of patients NCT02834936, 20.5% of patients ChiCTR1800020262(Α), 22.2% of patients ChiCTR1800020262(B) Two patients in clinical trial ChiCTR1800020262 (A) discontinued treatment due to Grade 3 diarrhea, and 5% of patients in clinical trial NCT02834936 had a dose adjustment due to diarrhea. Rates of treatment discontinuation and dose reduction or discontinuation were low. The combination of pyrotinib and apatinib was statistically superior to pyrotinib monotherapy in terms of objective response rate (ORR) in patients with stage III or IV small cell lung cancer and HER2 mutation. The Grade 3 adverse events that occurred were diarrhea (3%) and hypertension (9.1%). There was one incident of treatment discontinuation due to intolerable vomiting and nausea. Dose reductions or dose interruptions (30.3%) were due to diarrhea, vomiting, or nausea. The use of poziotinib showed modest clinical benefit in the treatment of patients with advanced or metastatic non-small cell lung cancer with a HER2 mutation. The proportion of patients experiencing Grade ≥ 3 adverse events was high, with the most common AEs being rash and diarrhea in ZENITH20 and NCT03066206, stomatitis only in ZENITH20, and paronychia only in NCT03066206. ΑΕ Grade ≥ 3 Zenith20 Cohort 2: 48.9% rash, 25.6% diarrhea, 24.4% stomatitis Cohort 4: 45% QD, 39% BID rash, 15% QD, 21% BID diarrhea, 21% QD 15%BID stomatitis, ΝCT03066206: 47% rash, 20% diarrhea, 20% paronychia. A substantial proportion of dose reductions occurred in both Cohort 2 patients of the ZENITH20 clinical study (22.2% 14mg, 30% 12mg, 22.2% 10mg, 2,2% 8mg) and patients of the NCT03066206 clinical study (53% one dose reduction, 20% two dose reduction) . There were no dose reductions in Cohort 4 of ZENITH20. Treatment discontinuation occurred only in Cohort 2 of ZENITH20. ZENITH20 Cohort 4 results show that patients receiving 16 mg/once daily experienced higher rates of Grade ≥ 3 rash and stomatitis and patients receiving 8 mg/twice daily experienced higher rates of Grade ≥ 3 diarrhea ≥ 3. In both Cohort 2 of ZENITH20 and NCT03066206, there was one event of Grade 5 pneumonia. Treatment with neratinib showed a slightly lower incidence of Grade 3 AEs compared to treatment with neratinib and temsirolimus. The most common Grade 3 AE was diarrhea for both cases (12% neratinib, 14% neratinib and temsirolimus). No discontinuations were reported, and the data revealed that the group treated with neratinib and temsirolimus showed better overall results. Afatinib treatment did not show the expected disease control potential. Between the two studies, the results show differences in the occurrence of Grade 3-4 adverse events. In the ETOP 7-14 NICHE clinical trial, there were two cases of Grade 3-4 dyspnea and one case of fatal acute kidney injury possibly related to the use of the drug. In clinical trial NCT02597946, Grade ≥ 3 diarrhea occurred in 16.7% of patients. In clinical trial NCT02597946, 27,8% of patients underwent dose reduction. For tarloxotinib, dose reduction was observed in a relatively substantial number of patients (21.7%) and only one patient discontinued treatment due to an infusion reaction. The most common Grade 3 AE was QT prolongation (34.8%), while Grade 3 rash (4.3%), diarrhea (4.3%), and increased alanine transaminase (4.3%) also occurred, but at much lower rates. For dacomitinib, there was one event of Grade 4 diarrhea, one treatment-related death (due to liver failure possibly from a mirtazapine interaction), and a proportion of participants had treatment discontinuation (13%) or dose reduction (17%). Conclusions: The systematic review highlighted the safety characteristics of new treatments for HER2+ non-small cell lung cancer. Currently, only trastuzumab/deruxtecan therapy has obtained the necessary indication for this type of malignancies. A considerable number of patients experienced treatment cessation or dose interruption/reduction as a result of adverse events, and this treatment was linked to a high rate of Grade ≥3 adverse events. However, the combination's high efficacy in the Destiny Lung01 (NRCT) and Destiny Lung 02 (RCT) clinical studies shows that the risk/benefit ratio is positively balanced. The controlled clinical trial examining the addition of trastuzumab to gemcitabine-cisplatin did not observe any rise in toxicity, and the extra benefit observed was limited to the patients' overall median survival. Lastly, in the randomized clinical trial examining neratinib in combination with temsirolimus, the group receiving the combination showed better overall outcomes and a slightly higher incidence of Grade 3 AEs. Although in some cases there is a risk of bias owing to the design of the trials because of the small number of patients accessible, the results provide the impetus for further study. Future research is sure to provide more robust results. Keywords: non-small cell lung cancer; HER2 alterations; anti-HER2 targeted therapy, systematic review; clinical safety, health-care budget"],"dc:identifier":["uoadl:3479862","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3479862"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συστηματική ανασκόπηση της ασφάλειας των νεότερων θεραπειών οι οποίες χρησιμοποιούνται στη θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα HER2+"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:27Z"}