{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3480412"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3480412","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαχείριση του χρόνιου πόνου στην παιδική ηλικία: Ανασκόπηση φυσικοθεραπευτικών παρεμβάσεων","abstract":"Ο χρόνιος μυοσκελετικός πόνος στα παιδιά είναι μία δύσκολα διαχειρίσιμη κλινική οντότητα που μπορεί να προκύψει από πληθώρα παραγόντων, των οποίων η παθοφυσιολογία ποικίλει. Ο ίδιος ο χρόνιος πόνος είναι από μόνος του μία νόσος, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε ανικανότητα και τελικά σε αναπηρία, καθώς περιορίζει την δραστηριότητα και δυσκολεύει την καθημερινότητα των ατόμων που τον βιώνουν. Ο εγκέφαλος «μαθαίνει να ζει» με τον χρόνιο πόνο, και οι τελευταίες μελέτες νευροαπεικόνισης δείχνουν ότι μεταβάλλεται και δομικά όταν ένα άτομο βιώνει χρόνιο πόνο. Δηλαδή, δεν είναι μόνο η αντίληψη του πόνου: είναι σαφώς πιο σύνθετο φαινόμενο από την αλγαισθησία, καθώς εμπλέκονται μηχανισμοί που ενδεχομένως να τροποποιούν την αίσθηση ή ακόμα και να την μεγεθύνουν ή να την μεταφράζουν λανθασμένα, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της κεντρικής ευαισθητοποίησης. Η σωστή και έγκαιρη διάγνωση, πολλές φορές διά του αποκλεισμού όταν πρόκειται για σύνδρομα χρόνιου πόνου στα παιδιά, είναι κομβικής σημασίας, καθώς σε αυτήν στηρίζεται η έναρξη της οποιασδήποτε παρέμβασης που θα επιχειρηθεί. Η φυσικοθεραπεία ξεκινάει κι αυτή από την στιγμή της σωστής και ολοκληρωμένης αξιολόγησης. Στην περίπτωση του χρόνιου πόνου στα παιδιά και στους εφήβους έχουν αναπτυχθεί συγκεκριμένα εξειδικευμένα εργαλεία αξιολόγησης, τα οποία ο φυσικοθεραπευτής επιλέγει ανάλογα με την ηλικία και το γνωστικό επίπεδο του ασθενή του. Η φυσικοθεραπευτική αντιμετώπιση διαφοροποιείται ανάλογα με την περίπτωση και τις ιδιαιτερότητες του κάθε ασθενή. Οι πιο πολλές μελέτες, όμως, συμφωνούν ότι η κινησιοθεραπεία και η στοχευμένη στην λειτουργικότητα άσκηση έχουν τα καλύτερα αποτελέσματα για την αντιμετώπιση των ασθενών αυτών. Τέλος, η φυσικοθεραπεία έχει τα βέλτιστα αποτελέσματα όταν εντάσσεται στο πλαίσιο της ομάδας αποκατάστασης, η οποία προσεγγίζει τον ασθενή διεπιστημονικά και οι παρεμβάσεις του ενός κλάδου συμπληρώνουν και ενισχύουν τις προσπάθειες του άλλου. Ο γιατρός, ο φυσικοθεραπευτής και ο ψυχοθεραπευτής (και ο εξειδικευμένος στον πόνο νοσηλευτής όταν πρόκειται για ασθενείς που νοσηλεύονται) είναι όλοι τμήματα του συνόλου που καλείται να αντιμετωπίσει τους ανήλικους ασθενείς και τους γονείς/ φροντιστές τους που νοσούν.","abstract_html":"Ο χρόνιος μυοσκελετικός πόνος στα παιδιά είναι μία δύσκολα διαχειρίσιμη κλινική οντότητα που μπορεί να προκύψει από πληθώρα παραγόντων, των οποίων η παθοφυσιολογία ποικίλει. Ο ίδιος ο χρόνιος πόνος είναι από μόνος του μία νόσος, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε ανικανότητα και τελικά σε αναπηρία, καθώς περιορίζει την δραστηριότητα και δυσκολεύει την καθημερινότητα των ατόμων που τον βιώνουν. Ο εγκέφαλος «μαθαίνει να ζει» με τον χρόνιο πόνο, και οι τελευταίες μελέτες νευροαπεικόνισης δείχνουν ότι μεταβάλλεται και δομικά όταν ένα άτομο βιώνει χρόνιο πόνο. Δηλαδή, δεν είναι μόνο η αντίληψη του πόνου: είναι σαφώς πιο σύνθετο φαινόμενο από την αλγαισθησία, καθώς εμπλέκονται μηχανισμοί που ενδεχομένως να τροποποιούν την αίσθηση ή ακόμα και να την μεγεθύνουν ή να την μεταφράζουν λανθασμένα, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της κεντρικής ευαισθητοποίησης. Η σωστή και έγκαιρη διάγνωση, πολλές φορές διά του αποκλεισμού όταν πρόκειται για σύνδρομα χρόνιου πόνου στα παιδιά, είναι κομβικής σημασίας, καθώς σε αυτήν στηρίζεται η έναρξη της οποιασδήποτε παρέμβασης που θα επιχειρηθεί. Η φυσικοθεραπεία ξεκινάει κι αυτή από την στιγμή της σωστής και ολοκληρωμένης αξιολόγησης. Στην περίπτωση του χρόνιου πόνου στα παιδιά και στους εφήβους έχουν αναπτυχθεί συγκεκριμένα εξειδικευμένα εργαλεία αξιολόγησης, τα οποία ο φυσικοθεραπευτής επιλέγει ανάλογα με την ηλικία και το γνωστικό επίπεδο του ασθενή του. Η φυσικοθεραπευτική αντιμετώπιση διαφοροποιείται ανάλογα με την περίπτωση και τις ιδιαιτερότητες του κάθε ασθενή. Οι πιο πολλές μελέτες, όμως, συμφωνούν ότι η κινησιοθεραπεία και η στοχευμένη στην λειτουργικότητα άσκηση έχουν τα καλύτερα αποτελέσματα για την αντιμετώπιση των ασθενών αυτών. Τέλος, η φυσικοθεραπεία έχει τα βέλτιστα αποτελέσματα όταν εντάσσεται στο πλαίσιο της ομάδας αποκατάστασης, η οποία προσεγγίζει τον ασθενή διεπιστημονικά και οι παρεμβάσεις του ενός κλάδου συμπληρώνουν και ενισχύουν τις προσπάθειες του άλλου. Ο γιατρός, ο φυσικοθεραπευτής και ο ψυχοθεραπευτής (και ο εξειδικευμένος στον πόνο νοσηλευτής όταν πρόκειται για ασθενείς που νοσηλεύονται) είναι όλοι τμήματα του συνόλου που καλείται να αντιμετωπίσει τους ανήλικους ασθενείς και τους γονείς/ φροντιστές τους που νοσούν.","abstract_has_math":false,"creators":["Φεβράνογλου Ιωάννα","Fevranoglou Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3480412"],"render_values":[{"text":"uoadl:3480412","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3480412","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3480412","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3480412","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φεβράνογλου Ιωάννα","Fevranoglou Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3480412","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3480412"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο χρόνιος μυοσκελετικός πόνος στα παιδιά είναι μία δύσκολα διαχειρίσιμη κλινική οντότητα που μπορεί να προκύψει από πληθώρα παραγόντων, των οποίων η παθοφυσιολογία ποικίλει. Ο ίδιος ο χρόνιος πόνος είναι από μόνος του μία νόσος, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε ανικανότητα και τελικά σε αναπηρία, καθώς περιορίζει την δραστηριότητα και δυσκολεύει την καθημερινότητα των ατόμων που τον βιώνουν. Ο εγκέφαλος «μαθαίνει να ζει» με τον χρόνιο πόνο, και οι τελευταίες μελέτες νευροαπεικόνισης δείχνουν ότι μεταβάλλεται και δομικά όταν ένα άτομο βιώνει χρόνιο πόνο. Δηλαδή, δεν είναι μόνο η αντίληψη του πόνου: είναι σαφώς πιο σύνθετο φαινόμενο από την αλγαισθησία, καθώς εμπλέκονται μηχανισμοί που ενδεχομένως να τροποποιούν την αίσθηση ή ακόμα και να την μεγεθύνουν ή να την μεταφράζουν λανθασμένα, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της κεντρικής ευαισθητοποίησης. Η σωστή και έγκαιρη διάγνωση, πολλές φορές διά του αποκλεισμού όταν πρόκειται για σύνδρομα χρόνιου πόνου στα παιδιά, είναι κομβικής σημασίας, καθώς σε αυτήν στηρίζεται η έναρξη της οποιασδήποτε παρέμβασης που θα επιχειρηθεί. Η φυσικοθεραπεία ξεκινάει κι αυτή από την στιγμή της σωστής και ολοκληρωμένης αξιολόγησης. Στην περίπτωση του χρόνιου πόνου στα παιδιά και στους εφήβους έχουν αναπτυχθεί συγκεκριμένα εξειδικευμένα εργαλεία αξιολόγησης, τα οποία ο φυσικοθεραπευτής επιλέγει ανάλογα με την ηλικία και το γνωστικό επίπεδο του ασθενή του. Η φυσικοθεραπευτική αντιμετώπιση διαφοροποιείται ανάλογα με την περίπτωση και τις ιδιαιτερότητες του κάθε ασθενή. Οι πιο πολλές μελέτες, όμως, συμφωνούν ότι η κινησιοθεραπεία και η στοχευμένη στην λειτουργικότητα άσκηση έχουν τα καλύτερα αποτελέσματα για την αντιμετώπιση των ασθενών αυτών. Τέλος, η φυσικοθεραπεία έχει τα βέλτιστα αποτελέσματα όταν εντάσσεται στο πλαίσιο της ομάδας αποκατάστασης, η οποία προσεγγίζει τον ασθενή διεπιστημονικά και οι παρεμβάσεις του ενός κλάδου συμπληρώνουν και ενισχύουν τις προσπάθειες του άλλου. Ο γιατρός, ο φυσικοθεραπευτής και ο ψυχοθεραπευτής (και ο εξειδικευμένος στον πόνο νοσηλευτής όταν πρόκειται για ασθενείς που νοσηλεύονται) είναι όλοι τμήματα του συνόλου που καλείται να αντιμετωπίσει τους ανήλικους ασθενείς και τους γονείς/ φροντιστές τους που νοσούν.","Chronic musculoskeletal pain in children is a clinical entity, which poses great difficulties to its management by clinicians, due to its multi-factorial occurrence, whose pathophysiology may vary greatly. Chronic pain is a severe disease on its own, which can lead to impairments and disability, as it constrains activity and creates impediments in patients’ daily lives. The brain “learns to cope with” chronic pain and the latest relative studies reveal structural changes of it. In other words, it’s not only the sensation of pain, often referred to as “nociception”, but it’s also believed that the complexity of pain perception is modulated or even amplified, as it is described in the case of “central sensitization”. Correct and timely diagnosis in children with chronic pain is often based on excluding other possible conditions, but it’s of great importance, as it’s the beginning for any kind of intervention. Physical therapy starts with a correct and all-around assessment of the patient. In the case of chronic pain in children certain specialized tools have been developed, and the selection of the right tool depends on the age and the cognitive level of the patient. Physical therapy assessment also varies according to the individual case and the specification of each patient. Most of the studies agree that kinesiotherapy and target- oriented exercise focusing on improving functionality show the best results, when it comes to this group of patients. Outcomes improve when physical therapy is combined with other treatments modules provided by the rest of the rehabilitation team, which aims to approach the patient in an inter-disciplinary manner and one therapist’s intervention is complimented by another’s. Doctors, physical therapists, occupational therapists, psychologists and nurses (for inpatient cases) are all part of a team, which copes with the needs of both patients and their parents/carers."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαχείριση του χρόνιου πόνου στην παιδική ηλικία: Ανασκόπηση φυσικοθεραπευτικών παρεμβάσεων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φεβράνογλου Ιωάννα","Fevranoglou Ioanna"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Ο χρόνιος μυοσκελετικός πόνος στα παιδιά είναι μία δύσκολα διαχειρίσιμη κλινική οντότητα που μπορεί να προκύψει από πληθώρα παραγόντων, των οποίων η παθοφυσιολογία ποικίλει. Ο ίδιος ο χρόνιος πόνος είναι από μόνος του μία νόσος, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε ανικανότητα και τελικά σε αναπηρία, καθώς περιορίζει την δραστηριότητα και δυσκολεύει την καθημερινότητα των ατόμων που τον βιώνουν. Ο εγκέφαλος «μαθαίνει να ζει» με τον χρόνιο πόνο, και οι τελευταίες μελέτες νευροαπεικόνισης δείχνουν ότι μεταβάλλεται και δομικά όταν ένα άτομο βιώνει χρόνιο πόνο. Δηλαδή, δεν είναι μόνο η αντίληψη του πόνου: είναι σαφώς πιο σύνθετο φαινόμενο από την αλγαισθησία, καθώς εμπλέκονται μηχανισμοί που ενδεχομένως να τροποποιούν την αίσθηση ή ακόμα και να την μεγεθύνουν ή να την μεταφράζουν λανθασμένα, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της κεντρικής ευαισθητοποίησης. Η σωστή και έγκαιρη διάγνωση, πολλές φορές διά του αποκλεισμού όταν πρόκειται για σύνδρομα χρόνιου πόνου στα παιδιά, είναι κομβικής σημασίας, καθώς σε αυτήν στηρίζεται η έναρξη της οποιασδήποτε παρέμβασης που θα επιχειρηθεί. Η φυσικοθεραπεία ξεκινάει κι αυτή από την στιγμή της σωστής και ολοκληρωμένης αξιολόγησης. Στην περίπτωση του χρόνιου πόνου στα παιδιά και στους εφήβους έχουν αναπτυχθεί συγκεκριμένα εξειδικευμένα εργαλεία αξιολόγησης, τα οποία ο φυσικοθεραπευτής επιλέγει ανάλογα με την ηλικία και το γνωστικό επίπεδο του ασθενή του. Η φυσικοθεραπευτική αντιμετώπιση διαφοροποιείται ανάλογα με την περίπτωση και τις ιδιαιτερότητες του κάθε ασθενή. Οι πιο πολλές μελέτες, όμως, συμφωνούν ότι η κινησιοθεραπεία και η στοχευμένη στην λειτουργικότητα άσκηση έχουν τα καλύτερα αποτελέσματα για την αντιμετώπιση των ασθενών αυτών. Τέλος, η φυσικοθεραπεία έχει τα βέλτιστα αποτελέσματα όταν εντάσσεται στο πλαίσιο της ομάδας αποκατάστασης, η οποία προσεγγίζει τον ασθενή διεπιστημονικά και οι παρεμβάσεις του ενός κλάδου συμπληρώνουν και ενισχύουν τις προσπάθειες του άλλου. Ο γιατρός, ο φυσικοθεραπευτής και ο ψυχοθεραπευτής (και ο εξειδικευμένος στον πόνο νοσηλευτής όταν πρόκειται για ασθενείς που νοσηλεύονται) είναι όλοι τμήματα του συνόλου που καλείται να αντιμετωπίσει τους ανήλικους ασθενείς και τους γονείς/ φροντιστές τους που νοσούν.","Chronic musculoskeletal pain in children is a clinical entity, which poses great difficulties to its management by clinicians, due to its multi-factorial occurrence, whose pathophysiology may vary greatly. Chronic pain is a severe disease on its own, which can lead to impairments and disability, as it constrains activity and creates impediments in patients’ daily lives. The brain “learns to cope with” chronic pain and the latest relative studies reveal structural changes of it. In other words, it’s not only the sensation of pain, often referred to as “nociception”, but it’s also believed that the complexity of pain perception is modulated or even amplified, as it is described in the case of “central sensitization”. Correct and timely diagnosis in children with chronic pain is often based on excluding other possible conditions, but it’s of great importance, as it’s the beginning for any kind of intervention. Physical therapy starts with a correct and all-around assessment of the patient. In the case of chronic pain in children certain specialized tools have been developed, and the selection of the right tool depends on the age and the cognitive level of the patient. Physical therapy assessment also varies according to the individual case and the specification of each patient. Most of the studies agree that kinesiotherapy and target- oriented exercise focusing on improving functionality show the best results, when it comes to this group of patients. Outcomes improve when physical therapy is combined with other treatments modules provided by the rest of the rehabilitation team, which aims to approach the patient in an inter-disciplinary manner and one therapist’s intervention is complimented by another’s. Doctors, physical therapists, occupational therapists, psychologists and nurses (for inpatient cases) are all part of a team, which copes with the needs of both patients and their parents/carers."],"dc:identifier":["uoadl:3480412","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3480412"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διαχείριση του χρόνιου πόνου στην παιδική ηλικία: Ανασκόπηση φυσικοθεραπευτικών παρεμβάσεων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:27Z"}