{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3481041"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3481041","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"“'k, fine.”: On the different forms of passive-aggression: a pragmatic approach","abstract":"Η ΔΕ εξετάζει την παθητικά επιθετική (Π-Ε) συμπεριφορά μέσω της Πραγματολογίας. Κύριοι στόχοι της αποτελούν, πρώτον, η διερεύνηση της επιρροής του γλωσσικού περιβάλλοντος και της δυναμικής μεταξύ των συνομιλητών επί της έμμεσης, ρητής έκφρασης συναισθημάτων, και δεύτερον, η ανίχνευση παραγόντων που καθορίζουν ορισμένες φράσεις ως Π-Ε, σύμφωνα με τις θεωρίες της Πραγματολογίας. Οι φράσεις επιλέχθηκαν από ταινίες δράματος, κωμωδίας και ρομαντικού είδους, προκειμένου να αντικατοπτρίζουν ρεαλιστικά γλωσσικά περιβάλλοντα, ποικίλα ως προς τη δυναμική και την οικειότητα μεταξύ των συνομιλητών. H ανάλυση της ειρωνείας, της έμμεσης κριτικής, των έμμεσων παραπόνων, της υπεκφυγής, της απόσυρσης, της σιωπής, των έμμεσων προσβολών και των διφορούμενων φιλοφρονήσεων, στηρίχθηκε στη Θεωρία της Σχετικότητας (Relevance Theory) και η Θεωρία της Απρέπειας (Impoliteness Theory). Οι έννοιες αυτές ταξινομήθηκαν ως εκδηλώσεις της Π-Ε συμπεριφοράς, βάσει τεσσάρων κριτηρίων, προερχόμενων από τον ταξινόμηση Π-Ε συμπεριφοράς του κλάδου της Ψυχολογίας: (1) Έναν πομπό και έναν δέκτη, (2) Εχθρικότητα προς στόχο, (3) Ασαφή και έμμεσο τρόπο έκφρασης θυμού, (4) Προκαλούμενα συναισθήματα. Οι επιλεγμένες φράσεις εξετάστηκαν ποιοτικά, με στόχο την αναγνώριση της πρόθεσης του ομιλητή, την ανάλυση του συναισθηματικού αντίκτυπου της Π-Ε φράσης στον ακροατή, και την εξέταση της επιρροής της οικειότητα και της δυναμικής ως προς την παραγωγή Π-Ε φράσεων. Παρατηρήθηκε ότι η έμμεση έκφραση εχθρικότητας επηρεάζεται από τον βαθμό οικειότητας μεταξύ των συνομιλητών, καθώς και από την μεταξύ τους δυναμική. Οι Π-Ε φράσεις εκφέρονταν με μεγαλύτερη αμεσότητα σε σχέσεις ισοδύναμων όρων, και πιο πλαγίως σε επίσημες συνθήκες. Επιπλέον παρατηρήθηκε προτίμηση της υπεκφυγής σε δυναμικές κατωτέρου προς ανώτερο, καθώς και της έμμεσης κριτικής σε σχέσεις ανωτέρου προς κατώτερο. Επιπλέον, οι Π-Ε φράσεις μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ως συγκρουσιακές, εάν ο ομιλητής επιδιώκει να προκαλέσει σύγκρουση, και να πλήξει το πρόσωπο του Ακροατή, και αποστασιοποιητικές, αν ο ομιλητής επιθυμεί να αποφύγει ή εμποδίσει την επικοινωνία, υιοθετώντας μια αποστασιοποιημένη συμπεριφορά. Παρά το σύντομο δείγμα παραδειγμάτων, η ΔΕ προσφέρει σημαντικές πληροφορίες αναφορικά με την ερμηνεία της Π-Ε συμπεριφοράς στο πλαίσιο της Πραγματολογίας. Η Θεωρία της Σχετικότητας (Relevance Theory) εκλαμβάνεται ως ενδεικτική, αλλά έμμεση έκφραση εχθρικότητας, ενώ στη Θεωρία της Απρέπειας (Impoliteness Theory) ως συγκαλυμμένη απρέπεια.","abstract_html":"Η ΔΕ εξετάζει την παθητικά επιθετική (Π-Ε) συμπεριφορά μέσω της Πραγματολογίας. Κύριοι στόχοι της αποτελούν, πρώτον, η διερεύνηση της επιρροής του γλωσσικού περιβάλλοντος και της δυναμικής μεταξύ των συνομιλητών επί της έμμεσης, ρητής έκφρασης συναισθημάτων, και δεύτερον, η ανίχνευση παραγόντων που καθορίζουν ορισμένες φράσεις ως Π-Ε, σύμφωνα με τις θεωρίες της Πραγματολογίας. Οι φράσεις επιλέχθηκαν από ταινίες δράματος, κωμωδίας και ρομαντικού είδους, προκειμένου να αντικατοπτρίζουν ρεαλιστικά γλωσσικά περιβάλλοντα, ποικίλα ως προς τη δυναμική και την οικειότητα μεταξύ των συνομιλητών. H ανάλυση της ειρωνείας, της έμμεσης κριτικής, των έμμεσων παραπόνων, της υπεκφυγής, της απόσυρσης, της σιωπής, των έμμεσων προσβολών και των διφορούμενων φιλοφρονήσεων, στηρίχθηκε στη Θεωρία της Σχετικότητας (Relevance Theory) και η Θεωρία της Απρέπειας (Impoliteness Theory). Οι έννοιες αυτές ταξινομήθηκαν ως εκδηλώσεις της Π-Ε συμπεριφοράς, βάσει τεσσάρων κριτηρίων, προερχόμενων από τον ταξινόμηση Π-Ε συμπεριφοράς του κλάδου της Ψυχολογίας: (1) Έναν πομπό και έναν δέκτη, (2) Εχθρικότητα προς στόχο, (3) Ασαφή και έμμεσο τρόπο έκφρασης θυμού, (4) Προκαλούμενα συναισθήματα. Οι επιλεγμένες φράσεις εξετάστηκαν ποιοτικά, με στόχο την αναγνώριση της πρόθεσης του ομιλητή, την ανάλυση του συναισθηματικού αντίκτυπου της Π-Ε φράσης στον ακροατή, και την εξέταση της επιρροής της οικειότητα και της δυναμικής ως προς την παραγωγή Π-Ε φράσεων. Παρατηρήθηκε ότι η έμμεση έκφραση εχθρικότητας επηρεάζεται από τον βαθμό οικειότητας μεταξύ των συνομιλητών, καθώς και από την μεταξύ τους δυναμική. Οι Π-Ε φράσεις εκφέρονταν με μεγαλύτερη αμεσότητα σε σχέσεις ισοδύναμων όρων, και πιο πλαγίως σε επίσημες συνθήκες. Επιπλέον παρατηρήθηκε προτίμηση της υπεκφυγής σε δυναμικές κατωτέρου προς ανώτερο, καθώς και της έμμεσης κριτικής σε σχέσεις ανωτέρου προς κατώτερο. Επιπλέον, οι Π-Ε φράσεις μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ως συγκρουσιακές, εάν ο ομιλητής επιδιώκει να προκαλέσει σύγκρουση, και να πλήξει το πρόσωπο του Ακροατή, και αποστασιοποιητικές, αν ο ομιλητής επιθυμεί να αποφύγει ή εμποδίσει την επικοινωνία, υιοθετώντας μια αποστασιοποιημένη συμπεριφορά. Παρά το σύντομο δείγμα παραδειγμάτων, η ΔΕ προσφέρει σημαντικές πληροφορίες αναφορικά με την ερμηνεία της Π-Ε συμπεριφοράς στο πλαίσιο της Πραγματολογίας. Η Θεωρία της Σχετικότητας (Relevance Theory) εκλαμβάνεται ως ενδεικτική, αλλά έμμεση έκφραση εχθρικότητας, ενώ στη Θεωρία της Απρέπειας (Impoliteness Theory) ως συγκαλυμμένη απρέπεια.","abstract_has_math":false,"creators":["Τραφαλή Χρυσούλα-Δανάη","Trafali Chrysoula-Danai"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:29Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3481041"],"render_values":[{"text":"uoadl:3481041","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481041","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481041","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3481041","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τραφαλή Χρυσούλα-Δανάη","Trafali Chrysoula-Danai"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3481041","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481041"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ΔΕ εξετάζει την παθητικά επιθετική (Π-Ε) συμπεριφορά μέσω της Πραγματολογίας. Κύριοι στόχοι της αποτελούν, πρώτον, η διερεύνηση της επιρροής του γλωσσικού περιβάλλοντος και της δυναμικής μεταξύ των συνομιλητών επί της έμμεσης, ρητής έκφρασης συναισθημάτων, και δεύτερον, η ανίχνευση παραγόντων που καθορίζουν ορισμένες φράσεις ως Π-Ε, σύμφωνα με τις θεωρίες της Πραγματολογίας. Οι φράσεις επιλέχθηκαν από ταινίες δράματος, κωμωδίας και ρομαντικού είδους, προκειμένου να αντικατοπτρίζουν ρεαλιστικά γλωσσικά περιβάλλοντα, ποικίλα ως προς τη δυναμική και την οικειότητα μεταξύ των συνομιλητών. H ανάλυση της ειρωνείας, της έμμεσης κριτικής, των έμμεσων παραπόνων, της υπεκφυγής, της απόσυρσης, της σιωπής, των έμμεσων προσβολών και των διφορούμενων φιλοφρονήσεων, στηρίχθηκε στη Θεωρία της Σχετικότητας (Relevance Theory) και η Θεωρία της Απρέπειας (Impoliteness Theory). Οι έννοιες αυτές ταξινομήθηκαν ως εκδηλώσεις της Π-Ε συμπεριφοράς, βάσει τεσσάρων κριτηρίων, προερχόμενων από τον ταξινόμηση Π-Ε συμπεριφοράς του κλάδου της Ψυχολογίας: (1) Έναν πομπό και έναν δέκτη, (2) Εχθρικότητα προς στόχο, (3) Ασαφή και έμμεσο τρόπο έκφρασης θυμού, (4) Προκαλούμενα συναισθήματα. Οι επιλεγμένες φράσεις εξετάστηκαν ποιοτικά, με στόχο την αναγνώριση της πρόθεσης του ομιλητή, την ανάλυση του συναισθηματικού αντίκτυπου της Π-Ε φράσης στον ακροατή, και την εξέταση της επιρροής της οικειότητα και της δυναμικής ως προς την παραγωγή Π-Ε φράσεων. Παρατηρήθηκε ότι η έμμεση έκφραση εχθρικότητας επηρεάζεται από τον βαθμό οικειότητας μεταξύ των συνομιλητών, καθώς και από την μεταξύ τους δυναμική. Οι Π-Ε φράσεις εκφέρονταν με μεγαλύτερη αμεσότητα σε σχέσεις ισοδύναμων όρων, και πιο πλαγίως σε επίσημες συνθήκες. Επιπλέον παρατηρήθηκε προτίμηση της υπεκφυγής σε δυναμικές κατωτέρου προς ανώτερο, καθώς και της έμμεσης κριτικής σε σχέσεις ανωτέρου προς κατώτερο. Επιπλέον, οι Π-Ε φράσεις μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ως συγκρουσιακές, εάν ο ομιλητής επιδιώκει να προκαλέσει σύγκρουση, και να πλήξει το πρόσωπο του Ακροατή, και αποστασιοποιητικές, αν ο ομιλητής επιθυμεί να αποφύγει ή εμποδίσει την επικοινωνία, υιοθετώντας μια αποστασιοποιημένη συμπεριφορά. Παρά το σύντομο δείγμα παραδειγμάτων, η ΔΕ προσφέρει σημαντικές πληροφορίες αναφορικά με την ερμηνεία της Π-Ε συμπεριφοράς στο πλαίσιο της Πραγματολογίας. Η Θεωρία της Σχετικότητας (Relevance Theory) εκλαμβάνεται ως ενδεικτική, αλλά έμμεση έκφραση εχθρικότητας, ενώ στη Θεωρία της Απρέπειας (Impoliteness Theory) ως συγκαλυμμένη απρέπεια.","This Dissertation aims to approach passive-aggressive behavior through a pragmatic scope. The main goals to be addressed in this MA Dissertation are first, to investigate how context and interlocutor dynamics influence the indirect expression of emotion in speech, and second, to identify the factors that deem utterances passive-aggressive (P-A), as derived from pragmatic theories. Utterances were selected from drama, comedy, and romance film dialogues, for mirroring realistic settings and natural contexts, and providing a variety of familiarity and power asymmetry. Relevance Theory and Impoliteness Theory were referred to for identifying and interpreting the pragmatic notions of irony, indirect criticism, indirect complaints evasiveness, withdrawal, silence as a response, indirect insults, and backhanded compliments. These notions were classified as manifestations of P-A, based on four criteria, deriving from psychological frameworks: (1) An agent and a clear target, (2) A hostile attitude towards the target, (3) Ambiguous, indirect manner of expressing anger, (4) Emotions evoked, such as frustration, confusion, and anger. A qualitative analysis was conducted on the selected utterances, aiming to identify the hostile attitude and intention of the S, to analyze the emotional impact of the P-A utterance(s) on the H, and to determine whether familiarity and power dynamics influence a speaker’s choice of method for achieving P-A. Results indicated that the indirect expression of hostility can be affected by the familiarity between interlocutors, as well as the power distance between them. P-A utterances exhibited higher intensity in equal-term dynamics, but lower intensity in formal contexts, particularly in superior-to-inferior dynamics. Certain tendencies can be observed, with evasive speech prevailing in inferior-to-superior dynamics, and indirect criticism being preferred in superior-to inferior dynamics. Additionally, P-A utterances can be categorized as engaging or disengaging, depending on whether the P-A speaker intends to initiate conflict, primarily employing face damaging utterances, or evade or obstruct communication, exhibiting a dissociative, non-committal attitude. Despite the list of data being limited, the research offers insight into understanding how P-A is accounted for in Pragmatics, realized as an ostensive but indirect expression of hostility in Relevance Theory, and as covert impoliteness in Impoliteness Theory."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["“'k, fine.”: On the different forms of passive-aggression: a pragmatic approach"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τραφαλή Χρυσούλα-Δανάη","Trafali Chrysoula-Danai"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η ΔΕ εξετάζει την παθητικά επιθετική (Π-Ε) συμπεριφορά μέσω της Πραγματολογίας. Κύριοι στόχοι της αποτελούν, πρώτον, η διερεύνηση της επιρροής του γλωσσικού περιβάλλοντος και της δυναμικής μεταξύ των συνομιλητών επί της έμμεσης, ρητής έκφρασης συναισθημάτων, και δεύτερον, η ανίχνευση παραγόντων που καθορίζουν ορισμένες φράσεις ως Π-Ε, σύμφωνα με τις θεωρίες της Πραγματολογίας. Οι φράσεις επιλέχθηκαν από ταινίες δράματος, κωμωδίας και ρομαντικού είδους, προκειμένου να αντικατοπτρίζουν ρεαλιστικά γλωσσικά περιβάλλοντα, ποικίλα ως προς τη δυναμική και την οικειότητα μεταξύ των συνομιλητών. H ανάλυση της ειρωνείας, της έμμεσης κριτικής, των έμμεσων παραπόνων, της υπεκφυγής, της απόσυρσης, της σιωπής, των έμμεσων προσβολών και των διφορούμενων φιλοφρονήσεων, στηρίχθηκε στη Θεωρία της Σχετικότητας (Relevance Theory) και η Θεωρία της Απρέπειας (Impoliteness Theory). Οι έννοιες αυτές ταξινομήθηκαν ως εκδηλώσεις της Π-Ε συμπεριφοράς, βάσει τεσσάρων κριτηρίων, προερχόμενων από τον ταξινόμηση Π-Ε συμπεριφοράς του κλάδου της Ψυχολογίας: (1) Έναν πομπό και έναν δέκτη, (2) Εχθρικότητα προς στόχο, (3) Ασαφή και έμμεσο τρόπο έκφρασης θυμού, (4) Προκαλούμενα συναισθήματα. Οι επιλεγμένες φράσεις εξετάστηκαν ποιοτικά, με στόχο την αναγνώριση της πρόθεσης του ομιλητή, την ανάλυση του συναισθηματικού αντίκτυπου της Π-Ε φράσης στον ακροατή, και την εξέταση της επιρροής της οικειότητα και της δυναμικής ως προς την παραγωγή Π-Ε φράσεων. Παρατηρήθηκε ότι η έμμεση έκφραση εχθρικότητας επηρεάζεται από τον βαθμό οικειότητας μεταξύ των συνομιλητών, καθώς και από την μεταξύ τους δυναμική. Οι Π-Ε φράσεις εκφέρονταν με μεγαλύτερη αμεσότητα σε σχέσεις ισοδύναμων όρων, και πιο πλαγίως σε επίσημες συνθήκες. Επιπλέον παρατηρήθηκε προτίμηση της υπεκφυγής σε δυναμικές κατωτέρου προς ανώτερο, καθώς και της έμμεσης κριτικής σε σχέσεις ανωτέρου προς κατώτερο. Επιπλέον, οι Π-Ε φράσεις μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ως συγκρουσιακές, εάν ο ομιλητής επιδιώκει να προκαλέσει σύγκρουση, και να πλήξει το πρόσωπο του Ακροατή, και αποστασιοποιητικές, αν ο ομιλητής επιθυμεί να αποφύγει ή εμποδίσει την επικοινωνία, υιοθετώντας μια αποστασιοποιημένη συμπεριφορά. Παρά το σύντομο δείγμα παραδειγμάτων, η ΔΕ προσφέρει σημαντικές πληροφορίες αναφορικά με την ερμηνεία της Π-Ε συμπεριφοράς στο πλαίσιο της Πραγματολογίας. Η Θεωρία της Σχετικότητας (Relevance Theory) εκλαμβάνεται ως ενδεικτική, αλλά έμμεση έκφραση εχθρικότητας, ενώ στη Θεωρία της Απρέπειας (Impoliteness Theory) ως συγκαλυμμένη απρέπεια.","This Dissertation aims to approach passive-aggressive behavior through a pragmatic scope. The main goals to be addressed in this MA Dissertation are first, to investigate how context and interlocutor dynamics influence the indirect expression of emotion in speech, and second, to identify the factors that deem utterances passive-aggressive (P-A), as derived from pragmatic theories. Utterances were selected from drama, comedy, and romance film dialogues, for mirroring realistic settings and natural contexts, and providing a variety of familiarity and power asymmetry. Relevance Theory and Impoliteness Theory were referred to for identifying and interpreting the pragmatic notions of irony, indirect criticism, indirect complaints evasiveness, withdrawal, silence as a response, indirect insults, and backhanded compliments. These notions were classified as manifestations of P-A, based on four criteria, deriving from psychological frameworks: (1) An agent and a clear target, (2) A hostile attitude towards the target, (3) Ambiguous, indirect manner of expressing anger, (4) Emotions evoked, such as frustration, confusion, and anger. A qualitative analysis was conducted on the selected utterances, aiming to identify the hostile attitude and intention of the S, to analyze the emotional impact of the P-A utterance(s) on the H, and to determine whether familiarity and power dynamics influence a speaker’s choice of method for achieving P-A. Results indicated that the indirect expression of hostility can be affected by the familiarity between interlocutors, as well as the power distance between them. P-A utterances exhibited higher intensity in equal-term dynamics, but lower intensity in formal contexts, particularly in superior-to-inferior dynamics. Certain tendencies can be observed, with evasive speech prevailing in inferior-to-superior dynamics, and indirect criticism being preferred in superior-to inferior dynamics. Additionally, P-A utterances can be categorized as engaging or disengaging, depending on whether the P-A speaker intends to initiate conflict, primarily employing face damaging utterances, or evade or obstruct communication, exhibiting a dissociative, non-committal attitude. Despite the list of data being limited, the research offers insight into understanding how P-A is accounted for in Pragmatics, realized as an ostensive but indirect expression of hostility in Relevance Theory, and as covert impoliteness in Impoliteness Theory."],"dc:identifier":["uoadl:3481041","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481041"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["“'k, fine.”: On the different forms of passive-aggression: a pragmatic approach"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:29Z"}