{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3481114"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3481114","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Evaluation of the impact of dose and of high-calorie, high-fat meal on vericiguat plasma levels based on vericiguat apparent concentrations in the upper small intestine estimated in vitro","abstract":"Σκοπός: Οι στόχοι της παρούσας εργασίας ήταν 1. Να εκτιμηθούν οι φαινόμενες συγκεντρώσεις της βερισιγουάτης στο άνω τμήμα του λεπτού εντέρου μετά από απλή χορήγηση 5 mg και 10 mg κατά τη διαπεπτική περίοδο και μετά από ένα γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε θερμίδες και λίπος, και 2. Να αξιολογηθεί η χρησιμότητα των in vitro δεδομένων στην εκτίμηση της επίδρασης της δόσης και του γεύματος στις συγκεντρώσεις της βερισιγουάτης στο πλάσμα. Μέθοδοι: Οι φαινόμενες συγκεντρώσεις στον ανώτερο εντερικό αυλό κατά τη διαπεπτική περίοδο εκτιμήθηκαν με τη διάταξη BioGIT. Οι φαινόμενες συγκεντρώσεις μετά τη χορήγηση γεύματος εκτιμήθηκαν με μια νέα μεθοδολογία που προϋποθέτει την εκτίμηση του χρόνου αποσάθρωσης του προϊόντος στο στόμαχο και βασίζεται στη διαδικασία της γαστρεντερικής μεταφοράς του φαρμάκου (BioGITfed). Η χρησιμότητα των δεδομένων BioGIT και BIOGITfed στην εκτίμηση διαφορών στις συγκεντρώσεις στο πλάσμα μελετήθηκε με βάση υπάρχοντα δεδομένα σε υγιείς ενήλικες. Αποτελέσματα: Με βάση την έκταση επιφάνειας κάτω από την απεικόνιση της συγκέντρωσης της βερισιγουάτης σε συνάρτηση με το χρόνο, i) Οι λόγοι των φαινόμενων ενδοαυλικών συγκεντρώσεων που εκτιμήθηκαν in vitro μετά από 10 mg και μετά από 5 mg κατά τη διαπεπτική περίοδο ήταν 2.0 και στη διάρκεια πέψης ήταν 1.4, παρόμοια με τους αντίστοιχους λόγους των συγκεντρώσεων στο πλάσμα (1.7 κατά τη διαπεπτική περίοδο και 1.5 κατά τη διάρκεια της πέψης), ii) Ο λόγος των φαινόμενων ενδοαυλικών συγκεντρώσεων που εκτιμήθηκαν in vitro μετά από 10 mg στη διάρκεια της πέψης και μετά από 10 mg κατά τη διαπεπτική περίοδο ήταν 0.8, παρόμοιος με το αντίστοιχο λόγο των συγκεντρώσεων στο πλάσμα (0.9), iii) Ο λόγος των φαινόμενων ενδοαυλικών συγκεντρώσεων που εκτιμήθηκαν in vitro μετά από 5 mg στη διάρκεια της πέψης και μετά από 5 mg κατά τη διαπεπτική περίοδο ήταν 1.1, μεγαλύτερος από τον αντίστοιχο λόγο των συγκεντρώσεων στο πλάσμα (0.7). Η υπερεκτίμηση του λόγου θα μπορούσε να αποδοθεί, τουλάχιστον μερικώς, στην αυξημένη μεταβλητότητα και στην in vitro υπερεκτίμηση των ενδοαυλικών συγκεντρώσεων μετά από 5 mg στη διάρκεια της πέψης, λόγω των πολύ χαμηλών συγκεντρώσεων που επικρατούσαν στο δωδεκαδακτυλικό διαμέρισμα. Συμπέρασμα: Τα δεδομένα που συλλέχθηκαν με τις διατάξεις BioGIT και BioGITfed ήταν χρήσιμα για την εκτίμηση της επίδρασης της δόσης (κατά τη διαπεπτική περίοδο και μετά από γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε θερμίδες και λίπος) και του γεύματος στις συγκεντρώσεις της βερισιγουάτης στο πλάσμα μετά από χορήγηση 10 mg βερισιγουάτης.","abstract_html":"Σκοπός: Οι στόχοι της παρούσας εργασίας ήταν 1. Να εκτιμηθούν οι φαινόμενες συγκεντρώσεις της βερισιγουάτης στο άνω τμήμα του λεπτού εντέρου μετά από απλή χορήγηση 5 mg και 10 mg κατά τη διαπεπτική περίοδο και μετά από ένα γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε θερμίδες και λίπος, και 2. Να αξιολογηθεί η χρησιμότητα των in vitro δεδομένων στην εκτίμηση της επίδρασης της δόσης και του γεύματος στις συγκεντρώσεις της βερισιγουάτης στο πλάσμα. Μέθοδοι: Οι φαινόμενες συγκεντρώσεις στον ανώτερο εντερικό αυλό κατά τη διαπεπτική περίοδο εκτιμήθηκαν με τη διάταξη BioGIT. Οι φαινόμενες συγκεντρώσεις μετά τη χορήγηση γεύματος εκτιμήθηκαν με μια νέα μεθοδολογία που προϋποθέτει την εκτίμηση του χρόνου αποσάθρωσης του προϊόντος στο στόμαχο και βασίζεται στη διαδικασία της γαστρεντερικής μεταφοράς του φαρμάκου (BioGITfed). Η χρησιμότητα των δεδομένων BioGIT και BIOGITfed στην εκτίμηση διαφορών στις συγκεντρώσεις στο πλάσμα μελετήθηκε με βάση υπάρχοντα δεδομένα σε υγιείς ενήλικες. Αποτελέσματα: Με βάση την έκταση επιφάνειας κάτω από την απεικόνιση της συγκέντρωσης της βερισιγουάτης σε συνάρτηση με το χρόνο, i) Οι λόγοι των φαινόμενων ενδοαυλικών συγκεντρώσεων που εκτιμήθηκαν in vitro μετά από 10 mg και μετά από 5 mg κατά τη διαπεπτική περίοδο ήταν 2.0 και στη διάρκεια πέψης ήταν 1.4, παρόμοια με τους αντίστοιχους λόγους των συγκεντρώσεων στο πλάσμα (1.7 κατά τη διαπεπτική περίοδο και 1.5 κατά τη διάρκεια της πέψης), ii) Ο λόγος των φαινόμενων ενδοαυλικών συγκεντρώσεων που εκτιμήθηκαν in vitro μετά από 10 mg στη διάρκεια της πέψης και μετά από 10 mg κατά τη διαπεπτική περίοδο ήταν 0.8, παρόμοιος με το αντίστοιχο λόγο των συγκεντρώσεων στο πλάσμα (0.9), iii) Ο λόγος των φαινόμενων ενδοαυλικών συγκεντρώσεων που εκτιμήθηκαν in vitro μετά από 5 mg στη διάρκεια της πέψης και μετά από 5 mg κατά τη διαπεπτική περίοδο ήταν 1.1, μεγαλύτερος από τον αντίστοιχο λόγο των συγκεντρώσεων στο πλάσμα (0.7). Η υπερεκτίμηση του λόγου θα μπορούσε να αποδοθεί, τουλάχιστον μερικώς, στην αυξημένη μεταβλητότητα και στην in vitro υπερεκτίμηση των ενδοαυλικών συγκεντρώσεων μετά από 5 mg στη διάρκεια της πέψης, λόγω των πολύ χαμηλών συγκεντρώσεων που επικρατούσαν στο δωδεκαδακτυλικό διαμέρισμα. Συμπέρασμα: Τα δεδομένα που συλλέχθηκαν με τις διατάξεις BioGIT και BioGITfed ήταν χρήσιμα για την εκτίμηση της επίδρασης της δόσης (κατά τη διαπεπτική περίοδο και μετά από γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε θερμίδες και λίπος) και του γεύματος στις συγκεντρώσεις της βερισιγουάτης στο πλάσμα μετά από χορήγηση 10 mg βερισιγουάτης.","abstract_has_math":false,"creators":["Σταυρινούδη Ιωάννα","Stavrinoudi Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:34Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3481114"],"render_values":[{"text":"uoadl:3481114","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481114","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481114","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3481114","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σταυρινούδη Ιωάννα","Stavrinoudi Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3481114","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481114"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Οι στόχοι της παρούσας εργασίας ήταν 1. Να εκτιμηθούν οι φαινόμενες συγκεντρώσεις της βερισιγουάτης στο άνω τμήμα του λεπτού εντέρου μετά από απλή χορήγηση 5 mg και 10 mg κατά τη διαπεπτική περίοδο και μετά από ένα γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε θερμίδες και λίπος, και 2. Να αξιολογηθεί η χρησιμότητα των in vitro δεδομένων στην εκτίμηση της επίδρασης της δόσης και του γεύματος στις συγκεντρώσεις της βερισιγουάτης στο πλάσμα. Μέθοδοι: Οι φαινόμενες συγκεντρώσεις στον ανώτερο εντερικό αυλό κατά τη διαπεπτική περίοδο εκτιμήθηκαν με τη διάταξη BioGIT. Οι φαινόμενες συγκεντρώσεις μετά τη χορήγηση γεύματος εκτιμήθηκαν με μια νέα μεθοδολογία που προϋποθέτει την εκτίμηση του χρόνου αποσάθρωσης του προϊόντος στο στόμαχο και βασίζεται στη διαδικασία της γαστρεντερικής μεταφοράς του φαρμάκου (BioGITfed). Η χρησιμότητα των δεδομένων BioGIT και BIOGITfed στην εκτίμηση διαφορών στις συγκεντρώσεις στο πλάσμα μελετήθηκε με βάση υπάρχοντα δεδομένα σε υγιείς ενήλικες. Αποτελέσματα: Με βάση την έκταση επιφάνειας κάτω από την απεικόνιση της συγκέντρωσης της βερισιγουάτης σε συνάρτηση με το χρόνο, i) Οι λόγοι των φαινόμενων ενδοαυλικών συγκεντρώσεων που εκτιμήθηκαν in vitro μετά από 10 mg και μετά από 5 mg κατά τη διαπεπτική περίοδο ήταν 2.0 και στη διάρκεια πέψης ήταν 1.4, παρόμοια με τους αντίστοιχους λόγους των συγκεντρώσεων στο πλάσμα (1.7 κατά τη διαπεπτική περίοδο και 1.5 κατά τη διάρκεια της πέψης), ii) Ο λόγος των φαινόμενων ενδοαυλικών συγκεντρώσεων που εκτιμήθηκαν in vitro μετά από 10 mg στη διάρκεια της πέψης και μετά από 10 mg κατά τη διαπεπτική περίοδο ήταν 0.8, παρόμοιος με το αντίστοιχο λόγο των συγκεντρώσεων στο πλάσμα (0.9), iii) Ο λόγος των φαινόμενων ενδοαυλικών συγκεντρώσεων που εκτιμήθηκαν in vitro μετά από 5 mg στη διάρκεια της πέψης και μετά από 5 mg κατά τη διαπεπτική περίοδο ήταν 1.1, μεγαλύτερος από τον αντίστοιχο λόγο των συγκεντρώσεων στο πλάσμα (0.7). Η υπερεκτίμηση του λόγου θα μπορούσε να αποδοθεί, τουλάχιστον μερικώς, στην αυξημένη μεταβλητότητα και στην in vitro υπερεκτίμηση των ενδοαυλικών συγκεντρώσεων μετά από 5 mg στη διάρκεια της πέψης, λόγω των πολύ χαμηλών συγκεντρώσεων που επικρατούσαν στο δωδεκαδακτυλικό διαμέρισμα. Συμπέρασμα: Τα δεδομένα που συλλέχθηκαν με τις διατάξεις BioGIT και BioGITfed ήταν χρήσιμα για την εκτίμηση της επίδρασης της δόσης (κατά τη διαπεπτική περίοδο και μετά από γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε θερμίδες και λίπος) και του γεύματος στις συγκεντρώσεις της βερισιγουάτης στο πλάσμα μετά από χορήγηση 10 mg βερισιγουάτης.","Purpose: This study had two objectives; 1) to estimate apparent vericiguat concentrations in the upper intestinal lumen in the fasted state and after a high-calorie, high-fat meal at two dose levels, 5mg and 10 mg; 2) to evaluate the usefulness of in vitro data in assessing the impact of dose and of meal in plasma concentrations. Methods: Apparent concentrations in the upper intestinal lumen in the fasted state were estimated with BioGIT. Apparent concentrations after a high-calorie, high-fat meal were estimated using a novel methodology which requires prior estimation of the disintegration time of the product in stomach and it is based on the simulation of the gastrointestinal drug transfer process (BioGITfed). Previously collected plasma data in adults were used to evaluate the usefulness of BioGIT and BioGITfed data in the assessment of the impact of dose and meal on plasma concentrations. Results: i) The ratio [area under the concentration vs. time profile (AUC) for the 10 mg dose/ area under the concentration vs. time profile (AUC) for the 5 mg dose] was 2.0 when using BioGIT and 1.4 when using BioGITfed, similar with the corresponding AUC ratios in plasma in the fasted state and after a high-calorie, high-fat meal, 1.7 and 1.5, respectively; ii) for 10 mg dose the ratio [AUC estimated using BioGITfed / AUC estimated using BioGIT] was 0.8, similar with the corresponding [AUC after high-calorie, high-fat meal / AUC in the fasted state)] ratio in plasma, 0.9; iii) for 5 mg dose the ratio [AUC estimated using BioGITfed / AUC estimated using BioGIT] was 1.1, higher than the corresponding [AUC after high-calorie, high-fat meal / AUC in the fasted state] ratio in plasma, 0.7. The overestimation of food effect at the 5 mg dose level could be attributed to the increased data variability, at least partly due to the very low concentrations in BioGITfed experiments. Conclusion: BioGIT and BioGITfed data were useful for estimating the impact of dose on early exposure after administration in the fasted state and in the fed state, respectively, and in reproducing previously observed differences in vericiguat plasma concentrations between administrations in the fasted state and after a high-calorie, high-fat meal to healthy adults at the 10 mg dose level."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Evaluation of the impact of dose and of high-calorie, high-fat meal on vericiguat plasma levels based on vericiguat apparent concentrations in the upper small intestine estimated in vitro"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σταυρινούδη Ιωάννα","Stavrinoudi Ioanna"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Σκοπός: Οι στόχοι της παρούσας εργασίας ήταν 1. Να εκτιμηθούν οι φαινόμενες συγκεντρώσεις της βερισιγουάτης στο άνω τμήμα του λεπτού εντέρου μετά από απλή χορήγηση 5 mg και 10 mg κατά τη διαπεπτική περίοδο και μετά από ένα γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε θερμίδες και λίπος, και 2. Να αξιολογηθεί η χρησιμότητα των in vitro δεδομένων στην εκτίμηση της επίδρασης της δόσης και του γεύματος στις συγκεντρώσεις της βερισιγουάτης στο πλάσμα. Μέθοδοι: Οι φαινόμενες συγκεντρώσεις στον ανώτερο εντερικό αυλό κατά τη διαπεπτική περίοδο εκτιμήθηκαν με τη διάταξη BioGIT. Οι φαινόμενες συγκεντρώσεις μετά τη χορήγηση γεύματος εκτιμήθηκαν με μια νέα μεθοδολογία που προϋποθέτει την εκτίμηση του χρόνου αποσάθρωσης του προϊόντος στο στόμαχο και βασίζεται στη διαδικασία της γαστρεντερικής μεταφοράς του φαρμάκου (BioGITfed). Η χρησιμότητα των δεδομένων BioGIT και BIOGITfed στην εκτίμηση διαφορών στις συγκεντρώσεις στο πλάσμα μελετήθηκε με βάση υπάρχοντα δεδομένα σε υγιείς ενήλικες. Αποτελέσματα: Με βάση την έκταση επιφάνειας κάτω από την απεικόνιση της συγκέντρωσης της βερισιγουάτης σε συνάρτηση με το χρόνο, i) Οι λόγοι των φαινόμενων ενδοαυλικών συγκεντρώσεων που εκτιμήθηκαν in vitro μετά από 10 mg και μετά από 5 mg κατά τη διαπεπτική περίοδο ήταν 2.0 και στη διάρκεια πέψης ήταν 1.4, παρόμοια με τους αντίστοιχους λόγους των συγκεντρώσεων στο πλάσμα (1.7 κατά τη διαπεπτική περίοδο και 1.5 κατά τη διάρκεια της πέψης), ii) Ο λόγος των φαινόμενων ενδοαυλικών συγκεντρώσεων που εκτιμήθηκαν in vitro μετά από 10 mg στη διάρκεια της πέψης και μετά από 10 mg κατά τη διαπεπτική περίοδο ήταν 0.8, παρόμοιος με το αντίστοιχο λόγο των συγκεντρώσεων στο πλάσμα (0.9), iii) Ο λόγος των φαινόμενων ενδοαυλικών συγκεντρώσεων που εκτιμήθηκαν in vitro μετά από 5 mg στη διάρκεια της πέψης και μετά από 5 mg κατά τη διαπεπτική περίοδο ήταν 1.1, μεγαλύτερος από τον αντίστοιχο λόγο των συγκεντρώσεων στο πλάσμα (0.7). Η υπερεκτίμηση του λόγου θα μπορούσε να αποδοθεί, τουλάχιστον μερικώς, στην αυξημένη μεταβλητότητα και στην in vitro υπερεκτίμηση των ενδοαυλικών συγκεντρώσεων μετά από 5 mg στη διάρκεια της πέψης, λόγω των πολύ χαμηλών συγκεντρώσεων που επικρατούσαν στο δωδεκαδακτυλικό διαμέρισμα. Συμπέρασμα: Τα δεδομένα που συλλέχθηκαν με τις διατάξεις BioGIT και BioGITfed ήταν χρήσιμα για την εκτίμηση της επίδρασης της δόσης (κατά τη διαπεπτική περίοδο και μετά από γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε θερμίδες και λίπος) και του γεύματος στις συγκεντρώσεις της βερισιγουάτης στο πλάσμα μετά από χορήγηση 10 mg βερισιγουάτης.","Purpose: This study had two objectives; 1) to estimate apparent vericiguat concentrations in the upper intestinal lumen in the fasted state and after a high-calorie, high-fat meal at two dose levels, 5mg and 10 mg; 2) to evaluate the usefulness of in vitro data in assessing the impact of dose and of meal in plasma concentrations. Methods: Apparent concentrations in the upper intestinal lumen in the fasted state were estimated with BioGIT. Apparent concentrations after a high-calorie, high-fat meal were estimated using a novel methodology which requires prior estimation of the disintegration time of the product in stomach and it is based on the simulation of the gastrointestinal drug transfer process (BioGITfed). Previously collected plasma data in adults were used to evaluate the usefulness of BioGIT and BioGITfed data in the assessment of the impact of dose and meal on plasma concentrations. Results: i) The ratio [area under the concentration vs. time profile (AUC) for the 10 mg dose/ area under the concentration vs. time profile (AUC) for the 5 mg dose] was 2.0 when using BioGIT and 1.4 when using BioGITfed, similar with the corresponding AUC ratios in plasma in the fasted state and after a high-calorie, high-fat meal, 1.7 and 1.5, respectively; ii) for 10 mg dose the ratio [AUC estimated using BioGITfed / AUC estimated using BioGIT] was 0.8, similar with the corresponding [AUC after high-calorie, high-fat meal / AUC in the fasted state)] ratio in plasma, 0.9; iii) for 5 mg dose the ratio [AUC estimated using BioGITfed / AUC estimated using BioGIT] was 1.1, higher than the corresponding [AUC after high-calorie, high-fat meal / AUC in the fasted state] ratio in plasma, 0.7. The overestimation of food effect at the 5 mg dose level could be attributed to the increased data variability, at least partly due to the very low concentrations in BioGITfed experiments. Conclusion: BioGIT and BioGITfed data were useful for estimating the impact of dose on early exposure after administration in the fasted state and in the fed state, respectively, and in reproducing previously observed differences in vericiguat plasma concentrations between administrations in the fasted state and after a high-calorie, high-fat meal to healthy adults at the 10 mg dose level."],"dc:identifier":["uoadl:3481114","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481114"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Evaluation of the impact of dose and of high-calorie, high-fat meal on vericiguat plasma levels based on vericiguat apparent concentrations in the upper small intestine estimated in vitro"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:34Z"}