{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3481135"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3481135","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Hos(ti)pitable Europe: Thinking the European Heritage in Jacques Derrida and Caryl Phillips’s Ethics and Poetics of Hospitality","abstract":"Η Ευρωπαϊκή αποικιακή παρακαταθήκη αποτελεί κεντρικό θέμα στο λογοτεχνικό και μη έργο του Κάριλ Φίλιπς, το οποίο διαπραγματεύεται τις προβληματικές της φυλής και της απαλλοτρίωσης, της ταυτότητας καθώς και της αναζήτησης πατρίδας. Κεντρικό άξονα των μυθιστορημάτων του \"Διασχίζοντας τον Ποταμό\" και \"Η Φύση του Αίματος\", που η παρούσα εργασία εξετάζει, αποτελούν το ζήτημα της Μαυρότητας και της αίσθησης του ανήκειν στην Ευρώπη, το αποικιακό παρελθόν της, οι συνεχείς ρατσιστικές και εθνικιστικές πρακτικές εντός των συνόρων της καθώς ο φυλετικός αποκλεισμός στο όνομα της κυριαρχίας της. Και τα δυο μυθιστορήματα ακολουθούν ετερόκλητες αφηγήσεις απαλλοτρίωσης, επερωτώντας τις ηθικές αποτυχίες της Ευρώπης όπως αυτές αποτυπώνονται στο διατλαντικό δουλεμπόριο, τον αντισημιτισμό και το Ολοκαύτωμα, που φανερώνουν την εμμονή της Ευρώπης με την φυλή, την αγνότητα και το αίμα. Η παρούσα διπλωματική εργασία επιχειρεί να διαβάσει τα δυο έργα σε συνδυασμό με την θεωρητικοποίηση της φιλοξενίας στη φιλοσοφία του Ζακ Ντεριντά. Εξετάζοντας την ιστορία της φιλοξενίας στην Ελληνό-Ρωμαϊκό-Αβραμική παράδοση, και αποδομώντας τις ευρωκεντρικές φιλοσοφικές της παραδοχές, ο Ντεριντά διαβάζει το έργο του Ιμμάνουελ Καντ Προς την Αιώνια Ειρήνη, Ένα Φιλοσοφικό Σχεδίασμα, στο οποίο ο Γερμανός φιλόσοφος θεμελιώνει την φιλοξενία ως κοσμοπολίτικη και οικουμενική, βασισμένη στην κυριαρχία του έθνους-κράτους. Αποδομώντας τον Καντ, ο Ντεριντά ισχυρίζεται πως η φιλοξενία χαρακτηρίζεται από μια βαθιά αντινομία, η οποία, συνοπτικά, πρόκειται για το δίπολο της απροϋπόθετης φιλοξενίας (η φιλοξενία ως ο Νόμος να υποδεχτούμε τον ξένο χωρίς ερωτήσεις) και της υπό προϋποθέσεις φιλοξενίας ( η φιλοξενία ως αναγκαστικά εξαρτώμενη από την κυριαρχία του οικοδεσπότη πάνω στην οικία του), καθώς και για την απορία που προκύπτει ανάμεσα τους, καθώς αφενός η απροϋπόθετη φιλοξενία καταστρέφει την οικία του οικοδεσπότη, και αφετέρου η υπό προϋποθέσεις φιλοξενία, ανεπαρκής ως είναι, ασκεί βία στον φιλοξενούμενο. Ο Ντεριντά συνεπώς αποσυναρμολογεί την κοσμοπολίτικη φιλοξενία φέρνοντας στο φως την εχθρότητα που την στοιχειώνει, και μας ωθεί προς μια συνεχή επανεξέταση και επανεφεύρεση της Ευρωπαϊκής παράδοσης της φιλοξενίας. Τα μυθιστορήματα του Φίλιπς προβληματίζουν ακριβώς αυτήν την παρακαταθήκη, δίνοντας έμφαση στις διαπλεκόμενες θεματικές του αίματος και του νερού καθώς και στην σημασία τους στην διαμόρφωση της Ευρωπαϊκής ιστορίας. Τόσο στο περιεχόμενο όσο και στη μορφή τους, τα έργα αυτά αποσυναρμολογούν τους αξιο-οντολογικούς διχοτομισμούς που στο διάβα της ιστορίας έχουν υποβιβάσει την Μαυρότητα στον πυθμένα της φυλετικής ιεραρχίας, και φανερώνουν την ταυτότητα ως ετερογενή και υβριδική, ενσαρκώνοντας μια ηθική και ποιητική της λογοτεχνικής φιλοξενίας.","abstract_html":"Η Ευρωπαϊκή αποικιακή παρακαταθήκη αποτελεί κεντρικό θέμα στο λογοτεχνικό και μη έργο του Κάριλ Φίλιπς, το οποίο διαπραγματεύεται τις προβληματικές της φυλής και της απαλλοτρίωσης, της ταυτότητας καθώς και της αναζήτησης πατρίδας. Κεντρικό άξονα των μυθιστορημάτων του &quot;Διασχίζοντας τον Ποταμό&quot; και &quot;Η Φύση του Αίματος&quot;, που η παρούσα εργασία εξετάζει, αποτελούν το ζήτημα της Μαυρότητας και της αίσθησης του ανήκειν στην Ευρώπη, το αποικιακό παρελθόν της, οι συνεχείς ρατσιστικές και εθνικιστικές πρακτικές εντός των συνόρων της καθώς ο φυλετικός αποκλεισμός στο όνομα της κυριαρχίας της. Και τα δυο μυθιστορήματα ακολουθούν ετερόκλητες αφηγήσεις απαλλοτρίωσης, επερωτώντας τις ηθικές αποτυχίες της Ευρώπης όπως αυτές αποτυπώνονται στο διατλαντικό δουλεμπόριο, τον αντισημιτισμό και το Ολοκαύτωμα, που φανερώνουν την εμμονή της Ευρώπης με την φυλή, την αγνότητα και το αίμα. Η παρούσα διπλωματική εργασία επιχειρεί να διαβάσει τα δυο έργα σε συνδυασμό με την θεωρητικοποίηση της φιλοξενίας στη φιλοσοφία του Ζακ Ντεριντά. Εξετάζοντας την ιστορία της φιλοξενίας στην Ελληνό-Ρωμαϊκό-Αβραμική παράδοση, και αποδομώντας τις ευρωκεντρικές φιλοσοφικές της παραδοχές, ο Ντεριντά διαβάζει το έργο του Ιμμάνουελ Καντ Προς την Αιώνια Ειρήνη, Ένα Φιλοσοφικό Σχεδίασμα, στο οποίο ο Γερμανός φιλόσοφος θεμελιώνει την φιλοξενία ως κοσμοπολίτικη και οικουμενική, βασισμένη στην κυριαρχία του έθνους-κράτους. Αποδομώντας τον Καντ, ο Ντεριντά ισχυρίζεται πως η φιλοξενία χαρακτηρίζεται από μια βαθιά αντινομία, η οποία, συνοπτικά, πρόκειται για το δίπολο της απροϋπόθετης φιλοξενίας (η φιλοξενία ως ο Νόμος να υποδεχτούμε τον ξένο χωρίς ερωτήσεις) και της υπό προϋποθέσεις φιλοξενίας ( η φιλοξενία ως αναγκαστικά εξαρτώμενη από την κυριαρχία του οικοδεσπότη πάνω στην οικία του), καθώς και για την απορία που προκύπτει ανάμεσα τους, καθώς αφενός η απροϋπόθετη φιλοξενία καταστρέφει την οικία του οικοδεσπότη, και αφετέρου η υπό προϋποθέσεις φιλοξενία, ανεπαρκής ως είναι, ασκεί βία στον φιλοξενούμενο. Ο Ντεριντά συνεπώς αποσυναρμολογεί την κοσμοπολίτικη φιλοξενία φέρνοντας στο φως την εχθρότητα που την στοιχειώνει, και μας ωθεί προς μια συνεχή επανεξέταση και επανεφεύρεση της Ευρωπαϊκής παράδοσης της φιλοξενίας. Τα μυθιστορήματα του Φίλιπς προβληματίζουν ακριβώς αυτήν την παρακαταθήκη, δίνοντας έμφαση στις διαπλεκόμενες θεματικές του αίματος και του νερού καθώς και στην σημασία τους στην διαμόρφωση της Ευρωπαϊκής ιστορίας. Τόσο στο περιεχόμενο όσο και στη μορφή τους, τα έργα αυτά αποσυναρμολογούν τους αξιο-οντολογικούς διχοτομισμούς που στο διάβα της ιστορίας έχουν υποβιβάσει την Μαυρότητα στον πυθμένα της φυλετικής ιεραρχίας, και φανερώνουν την ταυτότητα ως ετερογενή και υβριδική, ενσαρκώνοντας μια ηθική και ποιητική της λογοτεχνικής φιλοξενίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Αντωνακάκη Αντωνία","Antonakaki Antonia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:34Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3481135"],"render_values":[{"text":"uoadl:3481135","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481135","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481135","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3481135","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αντωνακάκη Αντωνία","Antonakaki Antonia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3481135","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481135"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Ευρωπαϊκή αποικιακή παρακαταθήκη αποτελεί κεντρικό θέμα στο λογοτεχνικό και μη έργο του Κάριλ Φίλιπς, το οποίο διαπραγματεύεται τις προβληματικές της φυλής και της απαλλοτρίωσης, της ταυτότητας καθώς και της αναζήτησης πατρίδας. Κεντρικό άξονα των μυθιστορημάτων του \"Διασχίζοντας τον Ποταμό\" και \"Η Φύση του Αίματος\", που η παρούσα εργασία εξετάζει, αποτελούν το ζήτημα της Μαυρότητας και της αίσθησης του ανήκειν στην Ευρώπη, το αποικιακό παρελθόν της, οι συνεχείς ρατσιστικές και εθνικιστικές πρακτικές εντός των συνόρων της καθώς ο φυλετικός αποκλεισμός στο όνομα της κυριαρχίας της. Και τα δυο μυθιστορήματα ακολουθούν ετερόκλητες αφηγήσεις απαλλοτρίωσης, επερωτώντας τις ηθικές αποτυχίες της Ευρώπης όπως αυτές αποτυπώνονται στο διατλαντικό δουλεμπόριο, τον αντισημιτισμό και το Ολοκαύτωμα, που φανερώνουν την εμμονή της Ευρώπης με την φυλή, την αγνότητα και το αίμα. Η παρούσα διπλωματική εργασία επιχειρεί να διαβάσει τα δυο έργα σε συνδυασμό με την θεωρητικοποίηση της φιλοξενίας στη φιλοσοφία του Ζακ Ντεριντά. Εξετάζοντας την ιστορία της φιλοξενίας στην Ελληνό-Ρωμαϊκό-Αβραμική παράδοση, και αποδομώντας τις ευρωκεντρικές φιλοσοφικές της παραδοχές, ο Ντεριντά διαβάζει το έργο του Ιμμάνουελ Καντ Προς την Αιώνια Ειρήνη, Ένα Φιλοσοφικό Σχεδίασμα, στο οποίο ο Γερμανός φιλόσοφος θεμελιώνει την φιλοξενία ως κοσμοπολίτικη και οικουμενική, βασισμένη στην κυριαρχία του έθνους-κράτους. Αποδομώντας τον Καντ, ο Ντεριντά ισχυρίζεται πως η φιλοξενία χαρακτηρίζεται από μια βαθιά αντινομία, η οποία, συνοπτικά, πρόκειται για το δίπολο της απροϋπόθετης φιλοξενίας (η φιλοξενία ως ο Νόμος να υποδεχτούμε τον ξένο χωρίς ερωτήσεις) και της υπό προϋποθέσεις φιλοξενίας ( η φιλοξενία ως αναγκαστικά εξαρτώμενη από την κυριαρχία του οικοδεσπότη πάνω στην οικία του), καθώς και για την απορία που προκύπτει ανάμεσα τους, καθώς αφενός η απροϋπόθετη φιλοξενία καταστρέφει την οικία του οικοδεσπότη, και αφετέρου η υπό προϋποθέσεις φιλοξενία, ανεπαρκής ως είναι, ασκεί βία στον φιλοξενούμενο. Ο Ντεριντά συνεπώς αποσυναρμολογεί την κοσμοπολίτικη φιλοξενία φέρνοντας στο φως την εχθρότητα που την στοιχειώνει, και μας ωθεί προς μια συνεχή επανεξέταση και επανεφεύρεση της Ευρωπαϊκής παράδοσης της φιλοξενίας. Τα μυθιστορήματα του Φίλιπς προβληματίζουν ακριβώς αυτήν την παρακαταθήκη, δίνοντας έμφαση στις διαπλεκόμενες θεματικές του αίματος και του νερού καθώς και στην σημασία τους στην διαμόρφωση της Ευρωπαϊκής ιστορίας. Τόσο στο περιεχόμενο όσο και στη μορφή τους, τα έργα αυτά αποσυναρμολογούν τους αξιο-οντολογικούς διχοτομισμούς που στο διάβα της ιστορίας έχουν υποβιβάσει την Μαυρότητα στον πυθμένα της φυλετικής ιεραρχίας, και φανερώνουν την ταυτότητα ως ετερογενή και υβριδική, ενσαρκώνοντας μια ηθική και ποιητική της λογοτεχνικής φιλοξενίας.","The European colonial heritage is amongst the central themes of Carryl Phillips’oeuvre, whose fiction and non-fiction work explores the intricacies of race, dispossession, identity and home-searching. The issue of blackness and belonging in Europe, as well as the continent’s colonial past and on-going practices of racism, nationalism and its exclusionary attitudes in the name of sovereignty are the axis on which his novels Crossing the River (1993) and The Nature of Blood (1997) rotate. Both of the novels follow disparate narratives of dispossession, problematizing Europe’s moral failures in such cases as the slave trade, antisemitism, and the Holocaust, exposing its obsession with race, purity and blood. The present thesis attempts to read the two novels in tandem with Jacques Derrida’s theorization of hospitality. Examining the concept’s history in the Greco-Roman-Abrahamic tradition and deconstructing its Eurocentric philosophical presuppositions, by particularly focusing on Immanuel Kant’s Perpetual Peace which postulates hospitality as cosmopolitan and universal, based on the sovereignty of the modern nation-state, Derrida argued that hospitality is subject to a profound antinomy. The aporetic nature of hospitality can be summarized in the binary of unconditional hospitality (hospitality as the Law to welcome the stranger, no questions asked) and conditional hospitality (hospitality necessary conditioned by the host’s sovereignty over his home), and the aporia that exists between the fact of the unconditional welcome annulling the home of the host, on the one hand, and on the other hand the inadequacy of conditional hospitality, which, being always too conditional, does violence to the guest. Dismantling cosmopolitan hospitality by exposing the hostility that haunts it, Derrida advocates for a constant reexamination and reinvention of this European tradition of hospitality. Phillips’s novels also problematize this heritage as it historically manifests itself in such cases as colonialism and the Holocaust. Each focusing on the interlinked themes of blood and water and their significance in the shaping of European history, the two novels, both content- and form wise, dismantle axio-ontological dichotomizations that have historically relegated blackness to the bottom of a racial hierarchy, and reveal identity as heterogenous and hybrid, thus enacting an ethics and poetics of literary hospitality."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Hos(ti)pitable Europe: Thinking the European Heritage in Jacques Derrida and Caryl Phillips’s Ethics and Poetics of Hospitality"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αντωνακάκη Αντωνία","Antonakaki Antonia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η Ευρωπαϊκή αποικιακή παρακαταθήκη αποτελεί κεντρικό θέμα στο λογοτεχνικό και μη έργο του Κάριλ Φίλιπς, το οποίο διαπραγματεύεται τις προβληματικές της φυλής και της απαλλοτρίωσης, της ταυτότητας καθώς και της αναζήτησης πατρίδας. Κεντρικό άξονα των μυθιστορημάτων του \"Διασχίζοντας τον Ποταμό\" και \"Η Φύση του Αίματος\", που η παρούσα εργασία εξετάζει, αποτελούν το ζήτημα της Μαυρότητας και της αίσθησης του ανήκειν στην Ευρώπη, το αποικιακό παρελθόν της, οι συνεχείς ρατσιστικές και εθνικιστικές πρακτικές εντός των συνόρων της καθώς ο φυλετικός αποκλεισμός στο όνομα της κυριαρχίας της. Και τα δυο μυθιστορήματα ακολουθούν ετερόκλητες αφηγήσεις απαλλοτρίωσης, επερωτώντας τις ηθικές αποτυχίες της Ευρώπης όπως αυτές αποτυπώνονται στο διατλαντικό δουλεμπόριο, τον αντισημιτισμό και το Ολοκαύτωμα, που φανερώνουν την εμμονή της Ευρώπης με την φυλή, την αγνότητα και το αίμα. Η παρούσα διπλωματική εργασία επιχειρεί να διαβάσει τα δυο έργα σε συνδυασμό με την θεωρητικοποίηση της φιλοξενίας στη φιλοσοφία του Ζακ Ντεριντά. Εξετάζοντας την ιστορία της φιλοξενίας στην Ελληνό-Ρωμαϊκό-Αβραμική παράδοση, και αποδομώντας τις ευρωκεντρικές φιλοσοφικές της παραδοχές, ο Ντεριντά διαβάζει το έργο του Ιμμάνουελ Καντ Προς την Αιώνια Ειρήνη, Ένα Φιλοσοφικό Σχεδίασμα, στο οποίο ο Γερμανός φιλόσοφος θεμελιώνει την φιλοξενία ως κοσμοπολίτικη και οικουμενική, βασισμένη στην κυριαρχία του έθνους-κράτους. Αποδομώντας τον Καντ, ο Ντεριντά ισχυρίζεται πως η φιλοξενία χαρακτηρίζεται από μια βαθιά αντινομία, η οποία, συνοπτικά, πρόκειται για το δίπολο της απροϋπόθετης φιλοξενίας (η φιλοξενία ως ο Νόμος να υποδεχτούμε τον ξένο χωρίς ερωτήσεις) και της υπό προϋποθέσεις φιλοξενίας ( η φιλοξενία ως αναγκαστικά εξαρτώμενη από την κυριαρχία του οικοδεσπότη πάνω στην οικία του), καθώς και για την απορία που προκύπτει ανάμεσα τους, καθώς αφενός η απροϋπόθετη φιλοξενία καταστρέφει την οικία του οικοδεσπότη, και αφετέρου η υπό προϋποθέσεις φιλοξενία, ανεπαρκής ως είναι, ασκεί βία στον φιλοξενούμενο. Ο Ντεριντά συνεπώς αποσυναρμολογεί την κοσμοπολίτικη φιλοξενία φέρνοντας στο φως την εχθρότητα που την στοιχειώνει, και μας ωθεί προς μια συνεχή επανεξέταση και επανεφεύρεση της Ευρωπαϊκής παράδοσης της φιλοξενίας. Τα μυθιστορήματα του Φίλιπς προβληματίζουν ακριβώς αυτήν την παρακαταθήκη, δίνοντας έμφαση στις διαπλεκόμενες θεματικές του αίματος και του νερού καθώς και στην σημασία τους στην διαμόρφωση της Ευρωπαϊκής ιστορίας. Τόσο στο περιεχόμενο όσο και στη μορφή τους, τα έργα αυτά αποσυναρμολογούν τους αξιο-οντολογικούς διχοτομισμούς που στο διάβα της ιστορίας έχουν υποβιβάσει την Μαυρότητα στον πυθμένα της φυλετικής ιεραρχίας, και φανερώνουν την ταυτότητα ως ετερογενή και υβριδική, ενσαρκώνοντας μια ηθική και ποιητική της λογοτεχνικής φιλοξενίας.","The European colonial heritage is amongst the central themes of Carryl Phillips’oeuvre, whose fiction and non-fiction work explores the intricacies of race, dispossession, identity and home-searching. The issue of blackness and belonging in Europe, as well as the continent’s colonial past and on-going practices of racism, nationalism and its exclusionary attitudes in the name of sovereignty are the axis on which his novels Crossing the River (1993) and The Nature of Blood (1997) rotate. Both of the novels follow disparate narratives of dispossession, problematizing Europe’s moral failures in such cases as the slave trade, antisemitism, and the Holocaust, exposing its obsession with race, purity and blood. The present thesis attempts to read the two novels in tandem with Jacques Derrida’s theorization of hospitality. Examining the concept’s history in the Greco-Roman-Abrahamic tradition and deconstructing its Eurocentric philosophical presuppositions, by particularly focusing on Immanuel Kant’s Perpetual Peace which postulates hospitality as cosmopolitan and universal, based on the sovereignty of the modern nation-state, Derrida argued that hospitality is subject to a profound antinomy. The aporetic nature of hospitality can be summarized in the binary of unconditional hospitality (hospitality as the Law to welcome the stranger, no questions asked) and conditional hospitality (hospitality necessary conditioned by the host’s sovereignty over his home), and the aporia that exists between the fact of the unconditional welcome annulling the home of the host, on the one hand, and on the other hand the inadequacy of conditional hospitality, which, being always too conditional, does violence to the guest. Dismantling cosmopolitan hospitality by exposing the hostility that haunts it, Derrida advocates for a constant reexamination and reinvention of this European tradition of hospitality. Phillips’s novels also problematize this heritage as it historically manifests itself in such cases as colonialism and the Holocaust. Each focusing on the interlinked themes of blood and water and their significance in the shaping of European history, the two novels, both content- and form wise, dismantle axio-ontological dichotomizations that have historically relegated blackness to the bottom of a racial hierarchy, and reveal identity as heterogenous and hybrid, thus enacting an ethics and poetics of literary hospitality."],"dc:identifier":["uoadl:3481135","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481135"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Hos(ti)pitable Europe: Thinking the European Heritage in Jacques Derrida and Caryl Phillips’s Ethics and Poetics of Hospitality"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:34Z"}