{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3481219"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3481219","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μεταβολή της αρτηριακής πίεσης σε σχέση με τη μεταβολή του σωματικού βάρους κατά την αιμοκάθαρση Ο ρόλος του συστήματος ρενίνης – αγγειοτενσίνης - αλδοστερόνης","abstract":"Η χρόνια νεφρική νόσος (ΧΝΝ) επηρεάζει μεταξύ 8% και 16% του παγκόσμιου πληθυσμού, αποτελώντας ένα σημαντικό ζήτημα δημόσιας υγείας. Οι ασθενείς με προχωρημένη ΧΝΝ παρουσιάζουν πολλαπλές ανωμαλίες στον οργανισμό, λόγω του σημαντικού ρόλου που έχουν οι νεφροί στην ομοιόσταση διαφόρων συστημάτων. Με τη συσσώρευση στοιχείων που δείχνουν τη σχέση της ΧΝΝ με την αρτηριακή υπέρταση, πολλοί ερευνητές έστρεψαν το ενδιαφέρον στο να διερευνήσουν το μηχανισμό αυτής της σχέσης. Έτσι, βρέθηκε ότι στην παθογένεια της ΧΝΝ σημαντικό ρόλο παίζει το σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης (ΣΡΑΑ). Ο σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση της επίδρασης που έχει η αιμοκάθαρση στην μεταβολή του σωματικού σε σχέση με την μεταβολή της αρτηριακής πίεσης, κατά ποσο δηλαδή αυτές οι δυο μεταβολες σχετιζονται μεταξύ τους και ο ρόλος του ΣΡΑΑ σε αυτή τη σχέση. Ακόμα μελετάται και γενικά η ύπαρξη ανωμαλιών σε διάφορες μεταβλητές της βιοχημικής εξέτασης αίματος των ασθενών. Στη μελέτη αυτή συμμετείχαν 55 ασθενείς με ΧΝΝ από την περιοχή της Φθιώτιδας που υποβάλλονταν σε αιμοκάθαρση στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας. Τα κριτήρια ένταξης των ασθενών ήταν να είναι ασθενείς με ΧΝΝ που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση και έχουν κλείσει το 18ο έτος της ηλικίας τους, ενώ αποκλείστηκαν ασθενείς με διαγνωσμένη κακοήθεια ή ενεργή λοίμωξη ή φλεγμονή. Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε μέτρηση του σωματικού βάρους και της αρτηριακής πίεσης πριν και μετά την αιμοκάθαρση για δύο διαδοχικές εβδομάδες (7 μετρήσεις) και υπολογίστηκε ο μέσος όρος των μετρήσεων. Η ενεργότητα του ΣΡΑΑ αξιολογήθηκε μελετώντας τα επίπεδα ενεργότητας ρενίνης και τα επίπεδα αλδοστερόνης σε δείγμα αίματος το οποίο λήφθηκε την 4η ημέρα. Ακόμα, πριν την έναρξη της αιμοκάθαρσης έγινε λήψη αίματος για βιοχημικές εξετάσεις που αφορούσαν τη μέτρηση επιπέδων ουρίας, κρεατινίνης, καλίου, νατρίου, ασβεστίου, φωσφόρου, σιδήρου, φερριτίνης, παραθορμόνης, αντισωμάτων ηπατίτιδας B, αιμοσφαιρίνης και αιματοκρίτη. Η στατιστική επεξεργασία των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS v26 και το MS Excel 2021. Οι ασθενείς με ΧΝΝ της παρούσας μελέτης παρουσίαζαν σημαντικές ανωμαλίες στα επίπεδα των μεταβλητών που μελετήθηκαν, οι οποίες, ωστόσο, είναι αναμενόμενες και σύμφωνες με την κλινική εικόνα της προχωρημένης ΧΝΝ. Ακόμα, όλοι οι ασθενείς της μελέτης παρουσίαζαν αυξημένη αρτηριακή πίεση, που αποτελεί ένα κοινό γνώρισμα ασθενών με προχωρημένη ΧΝΝ. Όσον αφορά τη ρενίνη και την αλδοστερόνη, ένα πολύ σημαντικό ποσοστό ασθενών παρουσίαζε σημαντικά υψηλότερα από το φυσιολογικό επίπεδα (72.73% και 81.82%, αντίστοιχα), γεγονός που υποδεικνύει δυσλειτουργία του συστήματος στους ασθενείς με ΧΝΝ, η οποία μπορεί να εξηγήσει και την καθολική παρουσία υπέρτασης σε αυτό τον πληθυσμό. Ο όγκος αίματος και η αρτηριακή πίεση μειώθηκαν στατιστικά σημαντικά μετά την αιμοκάθαρση (p<0.005). Οι δύο αυτές μεταβλητές βρέθηκε ότι μεταβάλλονται με όμοιο τρόπο, αλλά όχι γραμμικά (Pearson Correlation=0.253, p=0.062). Η μείωση του σωματικού βάρους κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης επηρεάζεται στατιστικώς σημαντικά από το φύλο (p=0.005) με τους άντρες να παρουσιάζουν στατιστικώς σημαντικά μεγαλύτερη μείωση του σωματικού βάρους από τις γυναίκες, αλλά όχι από τα επίπεδα ενεργότητας ρενίνης ή τα επίπεδα αλδοστερόνης (p>0.05). Από την άλλη, η μείωση της αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης επηρεάζεται στατιστικώς σημαντικά από τα επίπεδα αλδοστερόνης (p<0.05), αλλά όχι το φύλο ή τα επίπεδα ενεργότητας ρενίνης (p>0.05). Συγκεκριμένα, οι ασθενείς με χαμηλά επίπεδα αλδοστερόνης παρουσίαζαν μεγαλύτερη μείωση της αρτηριακής πίεσης κατά την αιμοκάθαρση σε σχέση με τους ασθενείς με υψηλότερα από το φυσιολογικό επίπεδα αλδοστερόνης. Από τη μελέτη αυτή συμπεραίνεται ότι οι ασθενείς με ΧΝΝ παρουσιάζουν ανωμαλίες στην αρτηριακή πίεση, οι οποίες οφείλονται εκτός των άλλων και σε δυσλειτουργία του ΣΡΑΑ. Η μείωση του όγκου αίματος κατά την αιμοκάθαρση συμβάλλει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης, χωρίς όμως να την επηρεάζει γραμμικά, πιθανώς διότι κάθε μεταβλητή επηρεάζεται από διαφορετικούς παράγοντες (φύλο και επίπεδα αλδοστερόνης, αντίστοιχα). Τέλος, το γεγονός ότι οι ασθενείς με ΧΝΝ που παρουσιάζουν φυσιολογικά επίπεδα αλδοστερόνης παρουσιάζουν και σημαντικά μεγαλύτερη μείωση της αρτηριακής πίεσης κατά την αιμοκάθαρση σημαίνει ότι η σωστή λειτουργία του ΣΡΑΑ, σε συνδυασμό με την αιμοκάθαρση, μπορεί να οδηγήσει στην επαναφορά σχεδόν φυσιολογικών επιπέδων αρτηριακής πίεσης. Από την άλλη, ο οργανισμός ασθενών με δυσλειτουργία του ΣΡΑΑ (που υποδεικνύεται από υψηλά επίπεδα αλδοστερόνης) αδυνατεί να ρυθμίσει επαρκώς την αρτηριακή πίεση, ακόμα και αμέσως μετά την αιμοκάθαρση.","abstract_html":"Η χρόνια νεφρική νόσος (ΧΝΝ) επηρεάζει μεταξύ 8% και 16% του παγκόσμιου πληθυσμού, αποτελώντας ένα σημαντικό ζήτημα δημόσιας υγείας. Οι ασθενείς με προχωρημένη ΧΝΝ παρουσιάζουν πολλαπλές ανωμαλίες στον οργανισμό, λόγω του σημαντικού ρόλου που έχουν οι νεφροί στην ομοιόσταση διαφόρων συστημάτων. Με τη συσσώρευση στοιχείων που δείχνουν τη σχέση της ΧΝΝ με την αρτηριακή υπέρταση, πολλοί ερευνητές έστρεψαν το ενδιαφέρον στο να διερευνήσουν το μηχανισμό αυτής της σχέσης. Έτσι, βρέθηκε ότι στην παθογένεια της ΧΝΝ σημαντικό ρόλο παίζει το σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης (ΣΡΑΑ). Ο σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση της επίδρασης που έχει η αιμοκάθαρση στην μεταβολή του σωματικού σε σχέση με την μεταβολή της αρτηριακής πίεσης, κατά ποσο δηλαδή αυτές οι δυο μεταβολες σχετιζονται μεταξύ τους και ο ρόλος του ΣΡΑΑ σε αυτή τη σχέση. Ακόμα μελετάται και γενικά η ύπαρξη ανωμαλιών σε διάφορες μεταβλητές της βιοχημικής εξέτασης αίματος των ασθενών. Στη μελέτη αυτή συμμετείχαν 55 ασθενείς με ΧΝΝ από την περιοχή της Φθιώτιδας που υποβάλλονταν σε αιμοκάθαρση στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας. Τα κριτήρια ένταξης των ασθενών ήταν να είναι ασθενείς με ΧΝΝ που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση και έχουν κλείσει το 18ο έτος της ηλικίας τους, ενώ αποκλείστηκαν ασθενείς με διαγνωσμένη κακοήθεια ή ενεργή λοίμωξη ή φλεγμονή. Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε μέτρηση του σωματικού βάρους και της αρτηριακής πίεσης πριν και μετά την αιμοκάθαρση για δύο διαδοχικές εβδομάδες (7 μετρήσεις) και υπολογίστηκε ο μέσος όρος των μετρήσεων. Η ενεργότητα του ΣΡΑΑ αξιολογήθηκε μελετώντας τα επίπεδα ενεργότητας ρενίνης και τα επίπεδα αλδοστερόνης σε δείγμα αίματος το οποίο λήφθηκε την 4η ημέρα. Ακόμα, πριν την έναρξη της αιμοκάθαρσης έγινε λήψη αίματος για βιοχημικές εξετάσεις που αφορούσαν τη μέτρηση επιπέδων ουρίας, κρεατινίνης, καλίου, νατρίου, ασβεστίου, φωσφόρου, σιδήρου, φερριτίνης, παραθορμόνης, αντισωμάτων ηπατίτιδας B, αιμοσφαιρίνης και αιματοκρίτη. Η στατιστική επεξεργασία των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS v26 και το MS Excel 2021. Οι ασθενείς με ΧΝΝ της παρούσας μελέτης παρουσίαζαν σημαντικές ανωμαλίες στα επίπεδα των μεταβλητών που μελετήθηκαν, οι οποίες, ωστόσο, είναι αναμενόμενες και σύμφωνες με την κλινική εικόνα της προχωρημένης ΧΝΝ. Ακόμα, όλοι οι ασθενείς της μελέτης παρουσίαζαν αυξημένη αρτηριακή πίεση, που αποτελεί ένα κοινό γνώρισμα ασθενών με προχωρημένη ΧΝΝ. Όσον αφορά τη ρενίνη και την αλδοστερόνη, ένα πολύ σημαντικό ποσοστό ασθενών παρουσίαζε σημαντικά υψηλότερα από το φυσιολογικό επίπεδα (72.73% και 81.82%, αντίστοιχα), γεγονός που υποδεικνύει δυσλειτουργία του συστήματος στους ασθενείς με ΧΝΝ, η οποία μπορεί να εξηγήσει και την καθολική παρουσία υπέρτασης σε αυτό τον πληθυσμό. Ο όγκος αίματος και η αρτηριακή πίεση μειώθηκαν στατιστικά σημαντικά μετά την αιμοκάθαρση (p&lt;0.005). Οι δύο αυτές μεταβλητές βρέθηκε ότι μεταβάλλονται με όμοιο τρόπο, αλλά όχι γραμμικά (Pearson Correlation=0.253, p=0.062). Η μείωση του σωματικού βάρους κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης επηρεάζεται στατιστικώς σημαντικά από το φύλο (p=0.005) με τους άντρες να παρουσιάζουν στατιστικώς σημαντικά μεγαλύτερη μείωση του σωματικού βάρους από τις γυναίκες, αλλά όχι από τα επίπεδα ενεργότητας ρενίνης ή τα επίπεδα αλδοστερόνης (p&gt;0.05). Από την άλλη, η μείωση της αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης επηρεάζεται στατιστικώς σημαντικά από τα επίπεδα αλδοστερόνης (p&lt;0.05), αλλά όχι το φύλο ή τα επίπεδα ενεργότητας ρενίνης (p&gt;0.05). Συγκεκριμένα, οι ασθενείς με χαμηλά επίπεδα αλδοστερόνης παρουσίαζαν μεγαλύτερη μείωση της αρτηριακής πίεσης κατά την αιμοκάθαρση σε σχέση με τους ασθενείς με υψηλότερα από το φυσιολογικό επίπεδα αλδοστερόνης. Από τη μελέτη αυτή συμπεραίνεται ότι οι ασθενείς με ΧΝΝ παρουσιάζουν ανωμαλίες στην αρτηριακή πίεση, οι οποίες οφείλονται εκτός των άλλων και σε δυσλειτουργία του ΣΡΑΑ. Η μείωση του όγκου αίματος κατά την αιμοκάθαρση συμβάλλει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης, χωρίς όμως να την επηρεάζει γραμμικά, πιθανώς διότι κάθε μεταβλητή επηρεάζεται από διαφορετικούς παράγοντες (φύλο και επίπεδα αλδοστερόνης, αντίστοιχα). Τέλος, το γεγονός ότι οι ασθενείς με ΧΝΝ που παρουσιάζουν φυσιολογικά επίπεδα αλδοστερόνης παρουσιάζουν και σημαντικά μεγαλύτερη μείωση της αρτηριακής πίεσης κατά την αιμοκάθαρση σημαίνει ότι η σωστή λειτουργία του ΣΡΑΑ, σε συνδυασμό με την αιμοκάθαρση, μπορεί να οδηγήσει στην επαναφορά σχεδόν φυσιολογικών επιπέδων αρτηριακής πίεσης. Από την άλλη, ο οργανισμός ασθενών με δυσλειτουργία του ΣΡΑΑ (που υποδεικνύεται από υψηλά επίπεδα αλδοστερόνης) αδυνατεί να ρυθμίσει επαρκώς την αρτηριακή πίεση, ακόμα και αμέσως μετά την αιμοκάθαρση.","abstract_has_math":false,"creators":["Στυπώνιας Πάρις","Styponias Paris"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:34Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3481219"],"render_values":[{"text":"uoadl:3481219","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481219","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481219","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3481219","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Στυπώνιας Πάρις","Styponias Paris"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3481219","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481219"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η χρόνια νεφρική νόσος (ΧΝΝ) επηρεάζει μεταξύ 8% και 16% του παγκόσμιου πληθυσμού, αποτελώντας ένα σημαντικό ζήτημα δημόσιας υγείας. Οι ασθενείς με προχωρημένη ΧΝΝ παρουσιάζουν πολλαπλές ανωμαλίες στον οργανισμό, λόγω του σημαντικού ρόλου που έχουν οι νεφροί στην ομοιόσταση διαφόρων συστημάτων. Με τη συσσώρευση στοιχείων που δείχνουν τη σχέση της ΧΝΝ με την αρτηριακή υπέρταση, πολλοί ερευνητές έστρεψαν το ενδιαφέρον στο να διερευνήσουν το μηχανισμό αυτής της σχέσης. Έτσι, βρέθηκε ότι στην παθογένεια της ΧΝΝ σημαντικό ρόλο παίζει το σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης (ΣΡΑΑ). Ο σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση της επίδρασης που έχει η αιμοκάθαρση στην μεταβολή του σωματικού σε σχέση με την μεταβολή της αρτηριακής πίεσης, κατά ποσο δηλαδή αυτές οι δυο μεταβολες σχετιζονται μεταξύ τους και ο ρόλος του ΣΡΑΑ σε αυτή τη σχέση. Ακόμα μελετάται και γενικά η ύπαρξη ανωμαλιών σε διάφορες μεταβλητές της βιοχημικής εξέτασης αίματος των ασθενών. Στη μελέτη αυτή συμμετείχαν 55 ασθενείς με ΧΝΝ από την περιοχή της Φθιώτιδας που υποβάλλονταν σε αιμοκάθαρση στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας. Τα κριτήρια ένταξης των ασθενών ήταν να είναι ασθενείς με ΧΝΝ που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση και έχουν κλείσει το 18ο έτος της ηλικίας τους, ενώ αποκλείστηκαν ασθενείς με διαγνωσμένη κακοήθεια ή ενεργή λοίμωξη ή φλεγμονή. Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε μέτρηση του σωματικού βάρους και της αρτηριακής πίεσης πριν και μετά την αιμοκάθαρση για δύο διαδοχικές εβδομάδες (7 μετρήσεις) και υπολογίστηκε ο μέσος όρος των μετρήσεων. Η ενεργότητα του ΣΡΑΑ αξιολογήθηκε μελετώντας τα επίπεδα ενεργότητας ρενίνης και τα επίπεδα αλδοστερόνης σε δείγμα αίματος το οποίο λήφθηκε την 4η ημέρα. Ακόμα, πριν την έναρξη της αιμοκάθαρσης έγινε λήψη αίματος για βιοχημικές εξετάσεις που αφορούσαν τη μέτρηση επιπέδων ουρίας, κρεατινίνης, καλίου, νατρίου, ασβεστίου, φωσφόρου, σιδήρου, φερριτίνης, παραθορμόνης, αντισωμάτων ηπατίτιδας B, αιμοσφαιρίνης και αιματοκρίτη. Η στατιστική επεξεργασία των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS v26 και το MS Excel 2021. Οι ασθενείς με ΧΝΝ της παρούσας μελέτης παρουσίαζαν σημαντικές ανωμαλίες στα επίπεδα των μεταβλητών που μελετήθηκαν, οι οποίες, ωστόσο, είναι αναμενόμενες και σύμφωνες με την κλινική εικόνα της προχωρημένης ΧΝΝ. Ακόμα, όλοι οι ασθενείς της μελέτης παρουσίαζαν αυξημένη αρτηριακή πίεση, που αποτελεί ένα κοινό γνώρισμα ασθενών με προχωρημένη ΧΝΝ. Όσον αφορά τη ρενίνη και την αλδοστερόνη, ένα πολύ σημαντικό ποσοστό ασθενών παρουσίαζε σημαντικά υψηλότερα από το φυσιολογικό επίπεδα (72.73% και 81.82%, αντίστοιχα), γεγονός που υποδεικνύει δυσλειτουργία του συστήματος στους ασθενείς με ΧΝΝ, η οποία μπορεί να εξηγήσει και την καθολική παρουσία υπέρτασης σε αυτό τον πληθυσμό. Ο όγκος αίματος και η αρτηριακή πίεση μειώθηκαν στατιστικά σημαντικά μετά την αιμοκάθαρση (p<0.005). Οι δύο αυτές μεταβλητές βρέθηκε ότι μεταβάλλονται με όμοιο τρόπο, αλλά όχι γραμμικά (Pearson Correlation=0.253, p=0.062). Η μείωση του σωματικού βάρους κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης επηρεάζεται στατιστικώς σημαντικά από το φύλο (p=0.005) με τους άντρες να παρουσιάζουν στατιστικώς σημαντικά μεγαλύτερη μείωση του σωματικού βάρους από τις γυναίκες, αλλά όχι από τα επίπεδα ενεργότητας ρενίνης ή τα επίπεδα αλδοστερόνης (p>0.05). Από την άλλη, η μείωση της αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης επηρεάζεται στατιστικώς σημαντικά από τα επίπεδα αλδοστερόνης (p<0.05), αλλά όχι το φύλο ή τα επίπεδα ενεργότητας ρενίνης (p>0.05). Συγκεκριμένα, οι ασθενείς με χαμηλά επίπεδα αλδοστερόνης παρουσίαζαν μεγαλύτερη μείωση της αρτηριακής πίεσης κατά την αιμοκάθαρση σε σχέση με τους ασθενείς με υψηλότερα από το φυσιολογικό επίπεδα αλδοστερόνης. Από τη μελέτη αυτή συμπεραίνεται ότι οι ασθενείς με ΧΝΝ παρουσιάζουν ανωμαλίες στην αρτηριακή πίεση, οι οποίες οφείλονται εκτός των άλλων και σε δυσλειτουργία του ΣΡΑΑ. Η μείωση του όγκου αίματος κατά την αιμοκάθαρση συμβάλλει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης, χωρίς όμως να την επηρεάζει γραμμικά, πιθανώς διότι κάθε μεταβλητή επηρεάζεται από διαφορετικούς παράγοντες (φύλο και επίπεδα αλδοστερόνης, αντίστοιχα). Τέλος, το γεγονός ότι οι ασθενείς με ΧΝΝ που παρουσιάζουν φυσιολογικά επίπεδα αλδοστερόνης παρουσιάζουν και σημαντικά μεγαλύτερη μείωση της αρτηριακής πίεσης κατά την αιμοκάθαρση σημαίνει ότι η σωστή λειτουργία του ΣΡΑΑ, σε συνδυασμό με την αιμοκάθαρση, μπορεί να οδηγήσει στην επαναφορά σχεδόν φυσιολογικών επιπέδων αρτηριακής πίεσης. Από την άλλη, ο οργανισμός ασθενών με δυσλειτουργία του ΣΡΑΑ (που υποδεικνύεται από υψηλά επίπεδα αλδοστερόνης) αδυνατεί να ρυθμίσει επαρκώς την αρτηριακή πίεση, ακόμα και αμέσως μετά την αιμοκάθαρση.","Chronic kidney disease (CKD) affects between 8% and 16% of the world's population, making it a major public health issue. Patients with advanced CKD have multiple abnormalities in the body, due to the important role that the kidneys play in the homeostasis of various systems. With the accumulation of evidence showing the link between CKD and hypertension, many researchers have turned their attention to investigating the mechanism of this relationship. Thus, it was found that the renin-angiotensin-aldosterone system (RAAS) plays an important role in the pathogenesis of CKD. The purpose of this study was to investigate the effect of weight loss after dialysis in patients with CKD in blood pressure and the role of RAAS in this relationship. The existence of abnormalities in various variables of the biochemical blood test of patients is also studied. In this study enrolled 55 patients with CKD from the area of Fthiotida who underwent dialysis at the General Hospital of Lamia. The inclusion criteria were to be a patient diagnosed with CKD who undergo dialysis and have reached the age of 18, while patients with a diagnosis of malignancy or active infection or inflammation were excluded. Patients were measured for body weight and blood pressure before and after dialysis for two consecutive weeks (7 dialysis days) and based on that analysis we calculated the average result. RAAS activity assessed by studying renin activity levels and aldosterone levels in a blood sample at the 4rth day of dialysis. Also, before the start of dialysis, blood was taken for biochemical tests to measure levels of urea, creatinine, potassium, sodium, calcium, phosphorus, iron, ferritin, parathormone, hepatitis B antibodies, and hemoglobin. The statistical analysis of the data was done with the statistical program SPSS v26 and MS Excel 2021. Patients with CKD in the present study showed significant abnormalities in the levels of the variables studied, which are expected and consistent with the clinical picture of advanced CKD. Also, all patients in the study had elevated blood pressure, which is a common feature of patients with advanced CKD. Regarding renin and aldosterone, a very significant percentage of patients (72.73% and 81.82%, respectively) had significantly higher than normal levels, indicating system dysfunction in patients with CKD, which may explain the universal presence of hypertension in this population. Blood volume and blood pressure decreased statistically significant after dialysis (p<0.005). These two variables were found to change in a similar way, but not linearly (Pearson Correlation=0.253, p=0.062). Weight loss during dialysis is statistically significantly affected by gender (p=0.005) with men experiencing statistically significant higher weight loss than women, but not renin activity levels or aldosterone levels (p>0.05). On the other hand, the reduction in blood pressure during dialysis is statistically significantly affected by aldosterone levels (p<0.05), but not sex or renin activity levels (p>0.05). Patients with low aldosterone levels had a greater reduction in blood pressure during dialysis than patients with higher-than-normal aldosterone levels. This study concludes that patients with CKD have abnormalities in blood pressure, which are due, among other things, to RAAS dysfunction. The reduction in blood volume during dialysis helps to lower blood pressure, but without affecting it linearly, probably because each variable is affected by different factors (sex and aldosterone levels, respectively). Finally, the fact that patients with CKD who have normal aldosterone levels also experience a significantly higher reduction in blood pressure during dialysis means that the proper functioning of the RAAS, in combination with dialysis, can lead to a return to almost normal blood pressure levels. On the other hand, the body of patients with RAAS dysfunction (indicated by high aldosterone levels) is unable to regulate blood pressure, even immediately after dialysis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μεταβολή της αρτηριακής πίεσης σε σχέση με τη μεταβολή του σωματικού βάρους κατά την αιμοκάθαρση Ο ρόλος του συστήματος ρενίνης – αγγειοτενσίνης - αλδοστερόνης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Στυπώνιας Πάρις","Styponias Paris"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η χρόνια νεφρική νόσος (ΧΝΝ) επηρεάζει μεταξύ 8% και 16% του παγκόσμιου πληθυσμού, αποτελώντας ένα σημαντικό ζήτημα δημόσιας υγείας. Οι ασθενείς με προχωρημένη ΧΝΝ παρουσιάζουν πολλαπλές ανωμαλίες στον οργανισμό, λόγω του σημαντικού ρόλου που έχουν οι νεφροί στην ομοιόσταση διαφόρων συστημάτων. Με τη συσσώρευση στοιχείων που δείχνουν τη σχέση της ΧΝΝ με την αρτηριακή υπέρταση, πολλοί ερευνητές έστρεψαν το ενδιαφέρον στο να διερευνήσουν το μηχανισμό αυτής της σχέσης. Έτσι, βρέθηκε ότι στην παθογένεια της ΧΝΝ σημαντικό ρόλο παίζει το σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης (ΣΡΑΑ). Ο σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση της επίδρασης που έχει η αιμοκάθαρση στην μεταβολή του σωματικού σε σχέση με την μεταβολή της αρτηριακής πίεσης, κατά ποσο δηλαδή αυτές οι δυο μεταβολες σχετιζονται μεταξύ τους και ο ρόλος του ΣΡΑΑ σε αυτή τη σχέση. Ακόμα μελετάται και γενικά η ύπαρξη ανωμαλιών σε διάφορες μεταβλητές της βιοχημικής εξέτασης αίματος των ασθενών. Στη μελέτη αυτή συμμετείχαν 55 ασθενείς με ΧΝΝ από την περιοχή της Φθιώτιδας που υποβάλλονταν σε αιμοκάθαρση στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας. Τα κριτήρια ένταξης των ασθενών ήταν να είναι ασθενείς με ΧΝΝ που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση και έχουν κλείσει το 18ο έτος της ηλικίας τους, ενώ αποκλείστηκαν ασθενείς με διαγνωσμένη κακοήθεια ή ενεργή λοίμωξη ή φλεγμονή. Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε μέτρηση του σωματικού βάρους και της αρτηριακής πίεσης πριν και μετά την αιμοκάθαρση για δύο διαδοχικές εβδομάδες (7 μετρήσεις) και υπολογίστηκε ο μέσος όρος των μετρήσεων. Η ενεργότητα του ΣΡΑΑ αξιολογήθηκε μελετώντας τα επίπεδα ενεργότητας ρενίνης και τα επίπεδα αλδοστερόνης σε δείγμα αίματος το οποίο λήφθηκε την 4η ημέρα. Ακόμα, πριν την έναρξη της αιμοκάθαρσης έγινε λήψη αίματος για βιοχημικές εξετάσεις που αφορούσαν τη μέτρηση επιπέδων ουρίας, κρεατινίνης, καλίου, νατρίου, ασβεστίου, φωσφόρου, σιδήρου, φερριτίνης, παραθορμόνης, αντισωμάτων ηπατίτιδας B, αιμοσφαιρίνης και αιματοκρίτη. Η στατιστική επεξεργασία των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS v26 και το MS Excel 2021. Οι ασθενείς με ΧΝΝ της παρούσας μελέτης παρουσίαζαν σημαντικές ανωμαλίες στα επίπεδα των μεταβλητών που μελετήθηκαν, οι οποίες, ωστόσο, είναι αναμενόμενες και σύμφωνες με την κλινική εικόνα της προχωρημένης ΧΝΝ. Ακόμα, όλοι οι ασθενείς της μελέτης παρουσίαζαν αυξημένη αρτηριακή πίεση, που αποτελεί ένα κοινό γνώρισμα ασθενών με προχωρημένη ΧΝΝ. Όσον αφορά τη ρενίνη και την αλδοστερόνη, ένα πολύ σημαντικό ποσοστό ασθενών παρουσίαζε σημαντικά υψηλότερα από το φυσιολογικό επίπεδα (72.73% και 81.82%, αντίστοιχα), γεγονός που υποδεικνύει δυσλειτουργία του συστήματος στους ασθενείς με ΧΝΝ, η οποία μπορεί να εξηγήσει και την καθολική παρουσία υπέρτασης σε αυτό τον πληθυσμό. Ο όγκος αίματος και η αρτηριακή πίεση μειώθηκαν στατιστικά σημαντικά μετά την αιμοκάθαρση (p<0.005). Οι δύο αυτές μεταβλητές βρέθηκε ότι μεταβάλλονται με όμοιο τρόπο, αλλά όχι γραμμικά (Pearson Correlation=0.253, p=0.062). Η μείωση του σωματικού βάρους κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης επηρεάζεται στατιστικώς σημαντικά από το φύλο (p=0.005) με τους άντρες να παρουσιάζουν στατιστικώς σημαντικά μεγαλύτερη μείωση του σωματικού βάρους από τις γυναίκες, αλλά όχι από τα επίπεδα ενεργότητας ρενίνης ή τα επίπεδα αλδοστερόνης (p>0.05). Από την άλλη, η μείωση της αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης επηρεάζεται στατιστικώς σημαντικά από τα επίπεδα αλδοστερόνης (p<0.05), αλλά όχι το φύλο ή τα επίπεδα ενεργότητας ρενίνης (p>0.05). Συγκεκριμένα, οι ασθενείς με χαμηλά επίπεδα αλδοστερόνης παρουσίαζαν μεγαλύτερη μείωση της αρτηριακής πίεσης κατά την αιμοκάθαρση σε σχέση με τους ασθενείς με υψηλότερα από το φυσιολογικό επίπεδα αλδοστερόνης. Από τη μελέτη αυτή συμπεραίνεται ότι οι ασθενείς με ΧΝΝ παρουσιάζουν ανωμαλίες στην αρτηριακή πίεση, οι οποίες οφείλονται εκτός των άλλων και σε δυσλειτουργία του ΣΡΑΑ. Η μείωση του όγκου αίματος κατά την αιμοκάθαρση συμβάλλει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης, χωρίς όμως να την επηρεάζει γραμμικά, πιθανώς διότι κάθε μεταβλητή επηρεάζεται από διαφορετικούς παράγοντες (φύλο και επίπεδα αλδοστερόνης, αντίστοιχα). Τέλος, το γεγονός ότι οι ασθενείς με ΧΝΝ που παρουσιάζουν φυσιολογικά επίπεδα αλδοστερόνης παρουσιάζουν και σημαντικά μεγαλύτερη μείωση της αρτηριακής πίεσης κατά την αιμοκάθαρση σημαίνει ότι η σωστή λειτουργία του ΣΡΑΑ, σε συνδυασμό με την αιμοκάθαρση, μπορεί να οδηγήσει στην επαναφορά σχεδόν φυσιολογικών επιπέδων αρτηριακής πίεσης. Από την άλλη, ο οργανισμός ασθενών με δυσλειτουργία του ΣΡΑΑ (που υποδεικνύεται από υψηλά επίπεδα αλδοστερόνης) αδυνατεί να ρυθμίσει επαρκώς την αρτηριακή πίεση, ακόμα και αμέσως μετά την αιμοκάθαρση.","Chronic kidney disease (CKD) affects between 8% and 16% of the world's population, making it a major public health issue. Patients with advanced CKD have multiple abnormalities in the body, due to the important role that the kidneys play in the homeostasis of various systems. With the accumulation of evidence showing the link between CKD and hypertension, many researchers have turned their attention to investigating the mechanism of this relationship. Thus, it was found that the renin-angiotensin-aldosterone system (RAAS) plays an important role in the pathogenesis of CKD. The purpose of this study was to investigate the effect of weight loss after dialysis in patients with CKD in blood pressure and the role of RAAS in this relationship. The existence of abnormalities in various variables of the biochemical blood test of patients is also studied. In this study enrolled 55 patients with CKD from the area of Fthiotida who underwent dialysis at the General Hospital of Lamia. The inclusion criteria were to be a patient diagnosed with CKD who undergo dialysis and have reached the age of 18, while patients with a diagnosis of malignancy or active infection or inflammation were excluded. Patients were measured for body weight and blood pressure before and after dialysis for two consecutive weeks (7 dialysis days) and based on that analysis we calculated the average result. RAAS activity assessed by studying renin activity levels and aldosterone levels in a blood sample at the 4rth day of dialysis. Also, before the start of dialysis, blood was taken for biochemical tests to measure levels of urea, creatinine, potassium, sodium, calcium, phosphorus, iron, ferritin, parathormone, hepatitis B antibodies, and hemoglobin. The statistical analysis of the data was done with the statistical program SPSS v26 and MS Excel 2021. Patients with CKD in the present study showed significant abnormalities in the levels of the variables studied, which are expected and consistent with the clinical picture of advanced CKD. Also, all patients in the study had elevated blood pressure, which is a common feature of patients with advanced CKD. Regarding renin and aldosterone, a very significant percentage of patients (72.73% and 81.82%, respectively) had significantly higher than normal levels, indicating system dysfunction in patients with CKD, which may explain the universal presence of hypertension in this population. Blood volume and blood pressure decreased statistically significant after dialysis (p<0.005). These two variables were found to change in a similar way, but not linearly (Pearson Correlation=0.253, p=0.062). Weight loss during dialysis is statistically significantly affected by gender (p=0.005) with men experiencing statistically significant higher weight loss than women, but not renin activity levels or aldosterone levels (p>0.05). On the other hand, the reduction in blood pressure during dialysis is statistically significantly affected by aldosterone levels (p<0.05), but not sex or renin activity levels (p>0.05). Patients with low aldosterone levels had a greater reduction in blood pressure during dialysis than patients with higher-than-normal aldosterone levels. This study concludes that patients with CKD have abnormalities in blood pressure, which are due, among other things, to RAAS dysfunction. The reduction in blood volume during dialysis helps to lower blood pressure, but without affecting it linearly, probably because each variable is affected by different factors (sex and aldosterone levels, respectively). Finally, the fact that patients with CKD who have normal aldosterone levels also experience a significantly higher reduction in blood pressure during dialysis means that the proper functioning of the RAAS, in combination with dialysis, can lead to a return to almost normal blood pressure levels. On the other hand, the body of patients with RAAS dysfunction (indicated by high aldosterone levels) is unable to regulate blood pressure, even immediately after dialysis."],"dc:identifier":["uoadl:3481219","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481219"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μεταβολή της αρτηριακής πίεσης σε σχέση με τη μεταβολή του σωματικού βάρους κατά την αιμοκάθαρση Ο ρόλος του συστήματος ρενίνης – αγγειοτενσίνης - αλδοστερόνης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:34Z"}