{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3481545"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3481545","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Στάσεις οικογενειακών φροντιστών ασθενών με άνοια για τον προγενέστερο προγραμματισμό φροντίδας","abstract":"Εισαγωγή: Η λήψη αποφάσεων που αφορούν στην υγεία είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που προϋποθέτει επαρκή ενημέρωση, κατανόηση και αποτελεσματική επικοινωνία μεταξύ ασθενή και επαγγελματία υγείας. Ο προγενέστερος προγραμματισμός φροντίδας αποτελεί μια μορφή άτυπης συζήτησης που αφορά στην πορεία της ασθένειας, τις διαθέσιμες επιλογές φροντίδας και τις μελλοντικές επιθυμίες του ατόμου, ιδιαίτερα όταν αυτό δεν θα μπορεί να τις εκφράσει. Σκοπός της έρευνας αυτής είναι να διερευνήσει τις στάσεις των φροντιστών ασθενών με άνοια για τον προγενέστερο προγραμματισμό φροντίδας και τους παράγοντες που σχετίζονται με αυτές. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη συσχέτισης με δείγμα ευκολίας οικογενειακών φροντιστών ατόμων με άνοια, που μιλούν την ελληνική γλώσσα. Η συλλογή δεδομένων έγινε με τη χρήση ανώνυμου ερωτηματολογίου σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν 122 φροντιστές, 91 γυναίκες (74,6%) και 31 άνδρες (25,4%), με μέση ηλικία τα 56,8 έτη. Καταγράφηκε γενικά θετική στάση απέναντι στον προγενέστερο προγραμματισμό φροντίδας. Σημαντικό ποσοστό των φροντιστών δήλωσε πως θα επιθυμούσε να έχει προηγηθεί συζήτηση για το μέρος παροχής φροντίδας (61,5%), όπως και για την παροχή μόνιμης έμμισθης βοήθειας στο σπίτι (46,7%). Θετικά αξιολογήθηκε η πεποίθηση ότι μέσω τέτοιων συζητήσεων η οικογένεια θα ενημερωθεί και θα σεβαστεί τις επιθυμίες τους, ενώ αναγνωρίστηκε ο φόβος πρόκλησης αμηχανίας στα μέλη της οικογένειας ως ανασταλτικός παράγοντας για την εκ ` των προτέρων συζήτηση για θέματα φροντίδας. Δεν εντοπίστηκαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις των στάσεων με τις ανεξάρτητες μεταβλητές. Συζήτηση/Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αποτελεί μια πρώτη προσπάθεια διερεύνησης των στάσεων των φροντιστών ατόμων με άνοια απέναντι στον προγενέστερο προγραμματισμό φροντίδας στην Ελλάδα. Τα ευρήματα συνάδουν με τη βιβλιογραφία ως προς τα πλεονεκτήματα της πρότερης συζήτησης με την οικογένεια με σκοπό την ενημέρωση για τις μελλοντικές επιθυμίες, αλλά και ως προς τα συναισθηματικά εμπόδια που ενδέχεται να προκύψουν, όπως η θλίψη, συζητώντας για τη μελλοντική φροντίδα. Οι διαφορές που παρατηρήθηκαν πιθανώς σχετίζονται με πολιτισμικές ή θρησκευτικές πεποιθήσεις, όπως ο φόβος παρέμβασης στο «θέλημα του Θεού» ή ενδοοικογενειακές συγκρούσεις. Αναδεικνύεται η ανάγκη ανάπτυξης στρατηγικών ευαισθητοποίησης και εκπαίδευσης ατόμων που έχουν ακόμα την ικανότητα λήψης αποφάσεων και των φροντιστών τους, με σκοπό την παροχή καταλληλότερης για το άτομο φροντίδας σε επόμενα στάδια της νόσου.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η λήψη αποφάσεων που αφορούν στην υγεία είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που προϋποθέτει επαρκή ενημέρωση, κατανόηση και αποτελεσματική επικοινωνία μεταξύ ασθενή και επαγγελματία υγείας. Ο προγενέστερος προγραμματισμός φροντίδας αποτελεί μια μορφή άτυπης συζήτησης που αφορά στην πορεία της ασθένειας, τις διαθέσιμες επιλογές φροντίδας και τις μελλοντικές επιθυμίες του ατόμου, ιδιαίτερα όταν αυτό δεν θα μπορεί να τις εκφράσει. Σκοπός της έρευνας αυτής είναι να διερευνήσει τις στάσεις των φροντιστών ασθενών με άνοια για τον προγενέστερο προγραμματισμό φροντίδας και τους παράγοντες που σχετίζονται με αυτές. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη συσχέτισης με δείγμα ευκολίας οικογενειακών φροντιστών ατόμων με άνοια, που μιλούν την ελληνική γλώσσα. Η συλλογή δεδομένων έγινε με τη χρήση ανώνυμου ερωτηματολογίου σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν 122 φροντιστές, 91 γυναίκες (74,6%) και 31 άνδρες (25,4%), με μέση ηλικία τα 56,8 έτη. Καταγράφηκε γενικά θετική στάση απέναντι στον προγενέστερο προγραμματισμό φροντίδας. Σημαντικό ποσοστό των φροντιστών δήλωσε πως θα επιθυμούσε να έχει προηγηθεί συζήτηση για το μέρος παροχής φροντίδας (61,5%), όπως και για την παροχή μόνιμης έμμισθης βοήθειας στο σπίτι (46,7%). Θετικά αξιολογήθηκε η πεποίθηση ότι μέσω τέτοιων συζητήσεων η οικογένεια θα ενημερωθεί και θα σεβαστεί τις επιθυμίες τους, ενώ αναγνωρίστηκε ο φόβος πρόκλησης αμηχανίας στα μέλη της οικογένειας ως ανασταλτικός παράγοντας για την εκ ` των προτέρων συζήτηση για θέματα φροντίδας. Δεν εντοπίστηκαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις των στάσεων με τις ανεξάρτητες μεταβλητές. Συζήτηση/Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αποτελεί μια πρώτη προσπάθεια διερεύνησης των στάσεων των φροντιστών ατόμων με άνοια απέναντι στον προγενέστερο προγραμματισμό φροντίδας στην Ελλάδα. Τα ευρήματα συνάδουν με τη βιβλιογραφία ως προς τα πλεονεκτήματα της πρότερης συζήτησης με την οικογένεια με σκοπό την ενημέρωση για τις μελλοντικές επιθυμίες, αλλά και ως προς τα συναισθηματικά εμπόδια που ενδέχεται να προκύψουν, όπως η θλίψη, συζητώντας για τη μελλοντική φροντίδα. Οι διαφορές που παρατηρήθηκαν πιθανώς σχετίζονται με πολιτισμικές ή θρησκευτικές πεποιθήσεις, όπως ο φόβος παρέμβασης στο «θέλημα του Θεού» ή ενδοοικογενειακές συγκρούσεις. Αναδεικνύεται η ανάγκη ανάπτυξης στρατηγικών ευαισθητοποίησης και εκπαίδευσης ατόμων που έχουν ακόμα την ικανότητα λήψης αποφάσεων και των φροντιστών τους, με σκοπό την παροχή καταλληλότερης για το άτομο φροντίδας σε επόμενα στάδια της νόσου.","abstract_has_math":false,"creators":["Σταματέλου Μαρία","Stamatelou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:36Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3481545"],"render_values":[{"text":"uoadl:3481545","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481545","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481545","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3481545","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σταματέλου Μαρία","Stamatelou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3481545","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481545"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η λήψη αποφάσεων που αφορούν στην υγεία είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που προϋποθέτει επαρκή ενημέρωση, κατανόηση και αποτελεσματική επικοινωνία μεταξύ ασθενή και επαγγελματία υγείας. Ο προγενέστερος προγραμματισμός φροντίδας αποτελεί μια μορφή άτυπης συζήτησης που αφορά στην πορεία της ασθένειας, τις διαθέσιμες επιλογές φροντίδας και τις μελλοντικές επιθυμίες του ατόμου, ιδιαίτερα όταν αυτό δεν θα μπορεί να τις εκφράσει. Σκοπός της έρευνας αυτής είναι να διερευνήσει τις στάσεις των φροντιστών ασθενών με άνοια για τον προγενέστερο προγραμματισμό φροντίδας και τους παράγοντες που σχετίζονται με αυτές. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη συσχέτισης με δείγμα ευκολίας οικογενειακών φροντιστών ατόμων με άνοια, που μιλούν την ελληνική γλώσσα. Η συλλογή δεδομένων έγινε με τη χρήση ανώνυμου ερωτηματολογίου σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν 122 φροντιστές, 91 γυναίκες (74,6%) και 31 άνδρες (25,4%), με μέση ηλικία τα 56,8 έτη. Καταγράφηκε γενικά θετική στάση απέναντι στον προγενέστερο προγραμματισμό φροντίδας. Σημαντικό ποσοστό των φροντιστών δήλωσε πως θα επιθυμούσε να έχει προηγηθεί συζήτηση για το μέρος παροχής φροντίδας (61,5%), όπως και για την παροχή μόνιμης έμμισθης βοήθειας στο σπίτι (46,7%). Θετικά αξιολογήθηκε η πεποίθηση ότι μέσω τέτοιων συζητήσεων η οικογένεια θα ενημερωθεί και θα σεβαστεί τις επιθυμίες τους, ενώ αναγνωρίστηκε ο φόβος πρόκλησης αμηχανίας στα μέλη της οικογένειας ως ανασταλτικός παράγοντας για την εκ ` των προτέρων συζήτηση για θέματα φροντίδας. Δεν εντοπίστηκαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις των στάσεων με τις ανεξάρτητες μεταβλητές. Συζήτηση/Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αποτελεί μια πρώτη προσπάθεια διερεύνησης των στάσεων των φροντιστών ατόμων με άνοια απέναντι στον προγενέστερο προγραμματισμό φροντίδας στην Ελλάδα. Τα ευρήματα συνάδουν με τη βιβλιογραφία ως προς τα πλεονεκτήματα της πρότερης συζήτησης με την οικογένεια με σκοπό την ενημέρωση για τις μελλοντικές επιθυμίες, αλλά και ως προς τα συναισθηματικά εμπόδια που ενδέχεται να προκύψουν, όπως η θλίψη, συζητώντας για τη μελλοντική φροντίδα. Οι διαφορές που παρατηρήθηκαν πιθανώς σχετίζονται με πολιτισμικές ή θρησκευτικές πεποιθήσεις, όπως ο φόβος παρέμβασης στο «θέλημα του Θεού» ή ενδοοικογενειακές συγκρούσεις. Αναδεικνύεται η ανάγκη ανάπτυξης στρατηγικών ευαισθητοποίησης και εκπαίδευσης ατόμων που έχουν ακόμα την ικανότητα λήψης αποφάσεων και των φροντιστών τους, με σκοπό την παροχή καταλληλότερης για το άτομο φροντίδας σε επόμενα στάδια της νόσου.","Introduction: Healthcare decision-making is a complex process that requires adequate information, understanding and effective communication between the patient and the healthcare professional. Advance care planning constitutes an informal conversation concerning the course of an illness, available care options, and the individual’s future care preferences, especially in cases where they may no longer be able to express them. The aim of this study is to explore the attitudes of caregivers of patients with dementia toward advance care planning and the factors associated with it. Methodology: A cross-sectional correlational study was conducted using a convenience sample of Greek-speaking family caregivers of individuals with dementia. Data were collected through an anonymous questionnaire available in both printed and electronic formats. Results: A total of 122 caregivers participated in the study, including 91 women (74.6%) and 31 men (25.4%), with a mean age of 56.8 years. Overall, a positive attitude toward advance care planning was recorded. A significant proportion of caregivers stated that they would have preferred prior discussions regarding the place of care provision (61.5%) as well as the provision of permanent paid help at home (46.7%). There was a positive evaluation of the belief that such discussions would help the family become informed and respect the individual's wishes. However, the fear of causing discomfort within the family was recognized as a deterrent to initiating early discussions about care-related ` issues. No statistically significant correlations were found between attitudes and the independent variables. Discussion/Conclusions: This study represents a first attempt to explore the attitudes of caregivers of individuals with dementia toward advance care planning in Greece. The findings are consistent with the literature in terms of the benefits of early discussions with the family about future wishes, as well as the emotional barriers that may arise - such as sadness - when talking about future care. The differences observed may be related to cultural or religious beliefs, such as the fear of interfering with \"God’s will\" or intra-family conflicts. The study highlights the need for developing awareness and education strategies for individuals who still have decision-making capacity and for their caregivers, with the aim of providing care that is more appropriate to the person's needs in the later stages of the disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Στάσεις οικογενειακών φροντιστών ασθενών με άνοια για τον προγενέστερο προγραμματισμό φροντίδας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σταματέλου Μαρία","Stamatelou Maria"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η λήψη αποφάσεων που αφορούν στην υγεία είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που προϋποθέτει επαρκή ενημέρωση, κατανόηση και αποτελεσματική επικοινωνία μεταξύ ασθενή και επαγγελματία υγείας. Ο προγενέστερος προγραμματισμός φροντίδας αποτελεί μια μορφή άτυπης συζήτησης που αφορά στην πορεία της ασθένειας, τις διαθέσιμες επιλογές φροντίδας και τις μελλοντικές επιθυμίες του ατόμου, ιδιαίτερα όταν αυτό δεν θα μπορεί να τις εκφράσει. Σκοπός της έρευνας αυτής είναι να διερευνήσει τις στάσεις των φροντιστών ασθενών με άνοια για τον προγενέστερο προγραμματισμό φροντίδας και τους παράγοντες που σχετίζονται με αυτές. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη συσχέτισης με δείγμα ευκολίας οικογενειακών φροντιστών ατόμων με άνοια, που μιλούν την ελληνική γλώσσα. Η συλλογή δεδομένων έγινε με τη χρήση ανώνυμου ερωτηματολογίου σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν 122 φροντιστές, 91 γυναίκες (74,6%) και 31 άνδρες (25,4%), με μέση ηλικία τα 56,8 έτη. Καταγράφηκε γενικά θετική στάση απέναντι στον προγενέστερο προγραμματισμό φροντίδας. Σημαντικό ποσοστό των φροντιστών δήλωσε πως θα επιθυμούσε να έχει προηγηθεί συζήτηση για το μέρος παροχής φροντίδας (61,5%), όπως και για την παροχή μόνιμης έμμισθης βοήθειας στο σπίτι (46,7%). Θετικά αξιολογήθηκε η πεποίθηση ότι μέσω τέτοιων συζητήσεων η οικογένεια θα ενημερωθεί και θα σεβαστεί τις επιθυμίες τους, ενώ αναγνωρίστηκε ο φόβος πρόκλησης αμηχανίας στα μέλη της οικογένειας ως ανασταλτικός παράγοντας για την εκ ` των προτέρων συζήτηση για θέματα φροντίδας. Δεν εντοπίστηκαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις των στάσεων με τις ανεξάρτητες μεταβλητές. Συζήτηση/Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αποτελεί μια πρώτη προσπάθεια διερεύνησης των στάσεων των φροντιστών ατόμων με άνοια απέναντι στον προγενέστερο προγραμματισμό φροντίδας στην Ελλάδα. Τα ευρήματα συνάδουν με τη βιβλιογραφία ως προς τα πλεονεκτήματα της πρότερης συζήτησης με την οικογένεια με σκοπό την ενημέρωση για τις μελλοντικές επιθυμίες, αλλά και ως προς τα συναισθηματικά εμπόδια που ενδέχεται να προκύψουν, όπως η θλίψη, συζητώντας για τη μελλοντική φροντίδα. Οι διαφορές που παρατηρήθηκαν πιθανώς σχετίζονται με πολιτισμικές ή θρησκευτικές πεποιθήσεις, όπως ο φόβος παρέμβασης στο «θέλημα του Θεού» ή ενδοοικογενειακές συγκρούσεις. Αναδεικνύεται η ανάγκη ανάπτυξης στρατηγικών ευαισθητοποίησης και εκπαίδευσης ατόμων που έχουν ακόμα την ικανότητα λήψης αποφάσεων και των φροντιστών τους, με σκοπό την παροχή καταλληλότερης για το άτομο φροντίδας σε επόμενα στάδια της νόσου.","Introduction: Healthcare decision-making is a complex process that requires adequate information, understanding and effective communication between the patient and the healthcare professional. Advance care planning constitutes an informal conversation concerning the course of an illness, available care options, and the individual’s future care preferences, especially in cases where they may no longer be able to express them. The aim of this study is to explore the attitudes of caregivers of patients with dementia toward advance care planning and the factors associated with it. Methodology: A cross-sectional correlational study was conducted using a convenience sample of Greek-speaking family caregivers of individuals with dementia. Data were collected through an anonymous questionnaire available in both printed and electronic formats. Results: A total of 122 caregivers participated in the study, including 91 women (74.6%) and 31 men (25.4%), with a mean age of 56.8 years. Overall, a positive attitude toward advance care planning was recorded. A significant proportion of caregivers stated that they would have preferred prior discussions regarding the place of care provision (61.5%) as well as the provision of permanent paid help at home (46.7%). There was a positive evaluation of the belief that such discussions would help the family become informed and respect the individual's wishes. However, the fear of causing discomfort within the family was recognized as a deterrent to initiating early discussions about care-related ` issues. No statistically significant correlations were found between attitudes and the independent variables. Discussion/Conclusions: This study represents a first attempt to explore the attitudes of caregivers of individuals with dementia toward advance care planning in Greece. The findings are consistent with the literature in terms of the benefits of early discussions with the family about future wishes, as well as the emotional barriers that may arise - such as sadness - when talking about future care. The differences observed may be related to cultural or religious beliefs, such as the fear of interfering with \"God’s will\" or intra-family conflicts. The study highlights the need for developing awareness and education strategies for individuals who still have decision-making capacity and for their caregivers, with the aim of providing care that is more appropriate to the person's needs in the later stages of the disease."],"dc:identifier":["uoadl:3481545","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481545"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Στάσεις οικογενειακών φροντιστών ασθενών με άνοια για τον προγενέστερο προγραμματισμό φροντίδας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:36Z"}