{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3481648"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3481648","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Implementation and evaluation of the self-controlled case-series method to estimate in-hospital mortality after severe infection","abstract":"Η εργασία ανασκοπεί τη μέθοδο αυτοελεγχόμενης σειράς περιστατικών «Self-Controlled Case Series (SCCS)», εξηγώντας το ερευνητικό ερώτημα, τον ερευνητικό σχεδιασμό, τις υποθέσεις, το στατιστικό μοντέλο και τη διαμόρφωση των δεδομένων, καθώς και τις τροποποιήσεις και επεκτάσεις που προτείνονται όταν οι υποθέσεις της βασικής μεθόδου δεν πληρούνται. Η εφαρμογή της μεθόδου SCCS σε κλινικές μελέτες που αφορούν την επιβίωση των ασθενών παρουσιάζει προκλήσεις για την σωστή υλοποίησή της. Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στη σωστή εφαρμογή της μεθόδου SCCS όταν ο θάνατος είναι η καταληκτική έκβαση και αξιολογεί εμπειρικά τη συμφωνία μεταξύ των αποτελεσμάτων μιας ανάλυσης SCCS και εκείνων από έναν κλασικό σχεδιασμό κοόρτης με σύγκριση παράλληλων ομάδων. Ειδικότερα, η μελέτη εφαρμόζει τη μέθοδο SCCS στα δεδομένα μιας τετραετούς μελέτης κοόρτης για να αξιολογήσει την νοσοκομειακή θνησιμότητα μετά από λοιμώξεις με πανανθεκτικά στελέχη Acinetobacter baumannii (PDRAB). Υπόβαθρο Το pandrug-resistant Acinetobacter baumannii (PDRAB) αποτελεί αιτία ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων με αυξανόμενη συχνότητα στην Ελλάδα, ιδιαίτερα σε ήδη βαριά άρρωστους ασθενείς που χρήζουν εντατική φροντίδα. Δεδομένης της αντοχής του σε όλα τα διαθέσιμα αντιβιοτικά, οι λοιμώξεις από PDRAB χαρακτηρίζονται από υψηλή θνητότητα. Παραδοσιακές μελέτες κοόρτης έχουν χρησιμοποιηθεί για την αξιολόγηση των κλινικών εκβάσεων αυτών των λοιμώξεων, αλλά η εύρεση κατάλληλης ομάδας ελέγχου είναι ιδιαίτερα δύσκολη στην πράξη. Η μέθοδος SCCS, η οποία χρησιμοποιεί ενδο-ατομικές συγκρίσεις ελέγχοντας συγχυτικούς παράγοντες που δεν μεταβάλλονται στο χρόνο, ενδέχεται να παρέχει μια αξιόπιστη προσέγγιση με ευκολότερη υλοποίηση στην πράξη. Στόχος αυτής της μελέτης είναι να συγκρίνει τη μέθοδο SCCS με τη μελέτη κοόρτης για την εκτίμηση του κινδύνου θανάτου που σχετίζεται με τις λοιμώξεις από PDRAB σε νοσηλευόμενους ασθενείς. Μέθοδοι Χρησιμοποιώντας τα δεδομένα μελέτης κοόρτης από 91 νοσηλευόμενους ασθενείς με 62 επιβεβαιωμένες λοιμώξεις από PDRAB, εκτιμήσαμε την επίδραση της λοίμωξης στη νοσοκομειακή θνησιμότητα εφαρμόζοντας τα μοντέλα αναλογικών κινδύνων Cox και Fine-Gray με ομάδα ελέγχου 29 ασθενείς με αποικισμό από PDRAB που δεν είχαν κλινικά συμπτώματα λοίμωξης. Το μοντέλο SCCS εφαρμόστηκε στη συνέχεια σε 49 περιστατικά που πέθαναν μετά από επιβεβαιωμένη λοίμωξη από PDRAB, θεωρώντας τη λοίμωξη ως την έκθεση και τον θάνατο ως την έκβαση ενδιαφέροντος. Δεδομένου ότι η περίοδος παρατήρησης εξαρτάται από την έκβαση (λογοκρισία στον θάνατο) και η έκθεση εξαρτάται από την έκβαση, εφαρμόσαμε ένα μοντέλο SCCS εξαρτημένης έκβασης. Εξετάσαμε τρία χρονικά διαστήματα μετά τη λοίμωξη (14, 28 και 90 ημέρες) ως περιόδους κινδύνου στην ανάλυση SCCS. Αποτελέσματα Σε όλα τα μοντέλα, η λοίμωξη από PDRAB συσχετίστηκε σημαντικά με αυξημένο κίνδυνο νοσοκομειακής θνησιμότητας, ιδιαίτερα στην πρώιμη περίοδο μετά τη λοίμωξη. Στη μελέτη κοόρτης, τόσο το Cox μοντέλο όσο και το μοντέλο Fine-Gray έδειξαν ότι η λοίμωξη σχετίζεται με σημαντικά αυξημένο σχετικό κίνδυνο θανάτου σε όλες τις περιόδους κινδύνου, με τον υψηλότερο κίνδυνο να παρατηρείται στην 28ήμερη περίοδο (csHR = 3.16, 95% CI = [1.36,7.37], p = 0.008 και sdHR = 3.37, 95% CI = [1.34,8.48], p = 0.010). Η ανάλυση SCCS έδειξε σημαντικά αυξημένο κίνδυνο θανάτου εντός των πρώτων 14 ημερών μετά τη λοίμωξη (IRR = 3.01, 95% CI 1.05–8.81, p = 0.0404), υποδηλώνοντας ότι η θνησιμότητα είναι τριπλάσια κατά την περίοδο αυτή. Ωστόσο, η επίδραση εξασθένησε στις περιόδους των 28 ημερών (IRR = 2.66, 95% CI = [0.86,8.25], p = 0.091)) και 90 ημερών (IRR = 2.48, 95% CI = [0.27,22.7], p = 0.421). Συμπέρασμα Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ενδονοσοκομειακή λοίμωξη από PDRAB επιφέρει σημαντική υπερβάλλουσα θνησιμότητα, με τον υψηλότερο κίνδυνο να εμφανίζεται σύντομα μετά τη λοίμωξη. Παρόλο που η μέθοδος SCCS προσφέρει πλεονεκτήματα στον έλεγχο των συγχυτών παραγόντων, τα ευρέα διαστήματα εμπιστοσύνης στις μεγαλύτερες περιόδους κινδύνου υποδηλώνουν πιθανούς περιορισμούς στη στατιστική ισχύ. Παρ' όλα αυτά, η μέθοδος SCCS έδωσε συγκρίσιμα αποτελέσματα με τις παραδοσιακές αναλύσεις κοόρτης, επιβεβαιώνοντας τη χρησιμότητά της στην επιδημιολογική έρευνα των λοιμώξεων.","abstract_html":"Η εργασία ανασκοπεί τη μέθοδο αυτοελεγχόμενης σειράς περιστατικών «Self-Controlled Case Series (SCCS)», εξηγώντας το ερευνητικό ερώτημα, τον ερευνητικό σχεδιασμό, τις υποθέσεις, το στατιστικό μοντέλο και τη διαμόρφωση των δεδομένων, καθώς και τις τροποποιήσεις και επεκτάσεις που προτείνονται όταν οι υποθέσεις της βασικής μεθόδου δεν πληρούνται. Η εφαρμογή της μεθόδου SCCS σε κλινικές μελέτες που αφορούν την επιβίωση των ασθενών παρουσιάζει προκλήσεις για την σωστή υλοποίησή της. Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στη σωστή εφαρμογή της μεθόδου SCCS όταν ο θάνατος είναι η καταληκτική έκβαση και αξιολογεί εμπειρικά τη συμφωνία μεταξύ των αποτελεσμάτων μιας ανάλυσης SCCS και εκείνων από έναν κλασικό σχεδιασμό κοόρτης με σύγκριση παράλληλων ομάδων. Ειδικότερα, η μελέτη εφαρμόζει τη μέθοδο SCCS στα δεδομένα μιας τετραετούς μελέτης κοόρτης για να αξιολογήσει την νοσοκομειακή θνησιμότητα μετά από λοιμώξεις με πανανθεκτικά στελέχη Acinetobacter baumannii (PDRAB). Υπόβαθρο Το pandrug-resistant Acinetobacter baumannii (PDRAB) αποτελεί αιτία ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων με αυξανόμενη συχνότητα στην Ελλάδα, ιδιαίτερα σε ήδη βαριά άρρωστους ασθενείς που χρήζουν εντατική φροντίδα. Δεδομένης της αντοχής του σε όλα τα διαθέσιμα αντιβιοτικά, οι λοιμώξεις από PDRAB χαρακτηρίζονται από υψηλή θνητότητα. Παραδοσιακές μελέτες κοόρτης έχουν χρησιμοποιηθεί για την αξιολόγηση των κλινικών εκβάσεων αυτών των λοιμώξεων, αλλά η εύρεση κατάλληλης ομάδας ελέγχου είναι ιδιαίτερα δύσκολη στην πράξη. Η μέθοδος SCCS, η οποία χρησιμοποιεί ενδο-ατομικές συγκρίσεις ελέγχοντας συγχυτικούς παράγοντες που δεν μεταβάλλονται στο χρόνο, ενδέχεται να παρέχει μια αξιόπιστη προσέγγιση με ευκολότερη υλοποίηση στην πράξη. Στόχος αυτής της μελέτης είναι να συγκρίνει τη μέθοδο SCCS με τη μελέτη κοόρτης για την εκτίμηση του κινδύνου θανάτου που σχετίζεται με τις λοιμώξεις από PDRAB σε νοσηλευόμενους ασθενείς. Μέθοδοι Χρησιμοποιώντας τα δεδομένα μελέτης κοόρτης από 91 νοσηλευόμενους ασθενείς με 62 επιβεβαιωμένες λοιμώξεις από PDRAB, εκτιμήσαμε την επίδραση της λοίμωξης στη νοσοκομειακή θνησιμότητα εφαρμόζοντας τα μοντέλα αναλογικών κινδύνων Cox και Fine-Gray με ομάδα ελέγχου 29 ασθενείς με αποικισμό από PDRAB που δεν είχαν κλινικά συμπτώματα λοίμωξης. Το μοντέλο SCCS εφαρμόστηκε στη συνέχεια σε 49 περιστατικά που πέθαναν μετά από επιβεβαιωμένη λοίμωξη από PDRAB, θεωρώντας τη λοίμωξη ως την έκθεση και τον θάνατο ως την έκβαση ενδιαφέροντος. Δεδομένου ότι η περίοδος παρατήρησης εξαρτάται από την έκβαση (λογοκρισία στον θάνατο) και η έκθεση εξαρτάται από την έκβαση, εφαρμόσαμε ένα μοντέλο SCCS εξαρτημένης έκβασης. Εξετάσαμε τρία χρονικά διαστήματα μετά τη λοίμωξη (14, 28 και 90 ημέρες) ως περιόδους κινδύνου στην ανάλυση SCCS. Αποτελέσματα Σε όλα τα μοντέλα, η λοίμωξη από PDRAB συσχετίστηκε σημαντικά με αυξημένο κίνδυνο νοσοκομειακής θνησιμότητας, ιδιαίτερα στην πρώιμη περίοδο μετά τη λοίμωξη. Στη μελέτη κοόρτης, τόσο το Cox μοντέλο όσο και το μοντέλο Fine-Gray έδειξαν ότι η λοίμωξη σχετίζεται με σημαντικά αυξημένο σχετικό κίνδυνο θανάτου σε όλες τις περιόδους κινδύνου, με τον υψηλότερο κίνδυνο να παρατηρείται στην 28ήμερη περίοδο (csHR = 3.16, 95% CI = [1.36,7.37], p = 0.008 και sdHR = 3.37, 95% CI = [1.34,8.48], p = 0.010). Η ανάλυση SCCS έδειξε σημαντικά αυξημένο κίνδυνο θανάτου εντός των πρώτων 14 ημερών μετά τη λοίμωξη (IRR = 3.01, 95% CI 1.05–8.81, p = 0.0404), υποδηλώνοντας ότι η θνησιμότητα είναι τριπλάσια κατά την περίοδο αυτή. Ωστόσο, η επίδραση εξασθένησε στις περιόδους των 28 ημερών (IRR = 2.66, 95% CI = [0.86,8.25], p = 0.091)) και 90 ημερών (IRR = 2.48, 95% CI = [0.27,22.7], p = 0.421). Συμπέρασμα Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ενδονοσοκομειακή λοίμωξη από PDRAB επιφέρει σημαντική υπερβάλλουσα θνησιμότητα, με τον υψηλότερο κίνδυνο να εμφανίζεται σύντομα μετά τη λοίμωξη. Παρόλο που η μέθοδος SCCS προσφέρει πλεονεκτήματα στον έλεγχο των συγχυτών παραγόντων, τα ευρέα διαστήματα εμπιστοσύνης στις μεγαλύτερες περιόδους κινδύνου υποδηλώνουν πιθανούς περιορισμούς στη στατιστική ισχύ. Παρ&#x27; όλα αυτά, η μέθοδος SCCS έδωσε συγκρίσιμα αποτελέσματα με τις παραδοσιακές αναλύσεις κοόρτης, επιβεβαιώνοντας τη χρησιμότητά της στην επιδημιολογική έρευνα των λοιμώξεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Καστρίτση Δήμητρα","Kastritsi Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:36Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3481648"],"render_values":[{"text":"uoadl:3481648","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481648","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481648","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3481648","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καστρίτση Δήμητρα","Kastritsi Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3481648","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481648"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εργασία ανασκοπεί τη μέθοδο αυτοελεγχόμενης σειράς περιστατικών «Self-Controlled Case Series (SCCS)», εξηγώντας το ερευνητικό ερώτημα, τον ερευνητικό σχεδιασμό, τις υποθέσεις, το στατιστικό μοντέλο και τη διαμόρφωση των δεδομένων, καθώς και τις τροποποιήσεις και επεκτάσεις που προτείνονται όταν οι υποθέσεις της βασικής μεθόδου δεν πληρούνται. Η εφαρμογή της μεθόδου SCCS σε κλινικές μελέτες που αφορούν την επιβίωση των ασθενών παρουσιάζει προκλήσεις για την σωστή υλοποίησή της. Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στη σωστή εφαρμογή της μεθόδου SCCS όταν ο θάνατος είναι η καταληκτική έκβαση και αξιολογεί εμπειρικά τη συμφωνία μεταξύ των αποτελεσμάτων μιας ανάλυσης SCCS και εκείνων από έναν κλασικό σχεδιασμό κοόρτης με σύγκριση παράλληλων ομάδων. Ειδικότερα, η μελέτη εφαρμόζει τη μέθοδο SCCS στα δεδομένα μιας τετραετούς μελέτης κοόρτης για να αξιολογήσει την νοσοκομειακή θνησιμότητα μετά από λοιμώξεις με πανανθεκτικά στελέχη Acinetobacter baumannii (PDRAB). Υπόβαθρο Το pandrug-resistant Acinetobacter baumannii (PDRAB) αποτελεί αιτία ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων με αυξανόμενη συχνότητα στην Ελλάδα, ιδιαίτερα σε ήδη βαριά άρρωστους ασθενείς που χρήζουν εντατική φροντίδα. Δεδομένης της αντοχής του σε όλα τα διαθέσιμα αντιβιοτικά, οι λοιμώξεις από PDRAB χαρακτηρίζονται από υψηλή θνητότητα. Παραδοσιακές μελέτες κοόρτης έχουν χρησιμοποιηθεί για την αξιολόγηση των κλινικών εκβάσεων αυτών των λοιμώξεων, αλλά η εύρεση κατάλληλης ομάδας ελέγχου είναι ιδιαίτερα δύσκολη στην πράξη. Η μέθοδος SCCS, η οποία χρησιμοποιεί ενδο-ατομικές συγκρίσεις ελέγχοντας συγχυτικούς παράγοντες που δεν μεταβάλλονται στο χρόνο, ενδέχεται να παρέχει μια αξιόπιστη προσέγγιση με ευκολότερη υλοποίηση στην πράξη. Στόχος αυτής της μελέτης είναι να συγκρίνει τη μέθοδο SCCS με τη μελέτη κοόρτης για την εκτίμηση του κινδύνου θανάτου που σχετίζεται με τις λοιμώξεις από PDRAB σε νοσηλευόμενους ασθενείς. Μέθοδοι Χρησιμοποιώντας τα δεδομένα μελέτης κοόρτης από 91 νοσηλευόμενους ασθενείς με 62 επιβεβαιωμένες λοιμώξεις από PDRAB, εκτιμήσαμε την επίδραση της λοίμωξης στη νοσοκομειακή θνησιμότητα εφαρμόζοντας τα μοντέλα αναλογικών κινδύνων Cox και Fine-Gray με ομάδα ελέγχου 29 ασθενείς με αποικισμό από PDRAB που δεν είχαν κλινικά συμπτώματα λοίμωξης. Το μοντέλο SCCS εφαρμόστηκε στη συνέχεια σε 49 περιστατικά που πέθαναν μετά από επιβεβαιωμένη λοίμωξη από PDRAB, θεωρώντας τη λοίμωξη ως την έκθεση και τον θάνατο ως την έκβαση ενδιαφέροντος. Δεδομένου ότι η περίοδος παρατήρησης εξαρτάται από την έκβαση (λογοκρισία στον θάνατο) και η έκθεση εξαρτάται από την έκβαση, εφαρμόσαμε ένα μοντέλο SCCS εξαρτημένης έκβασης. Εξετάσαμε τρία χρονικά διαστήματα μετά τη λοίμωξη (14, 28 και 90 ημέρες) ως περιόδους κινδύνου στην ανάλυση SCCS. Αποτελέσματα Σε όλα τα μοντέλα, η λοίμωξη από PDRAB συσχετίστηκε σημαντικά με αυξημένο κίνδυνο νοσοκομειακής θνησιμότητας, ιδιαίτερα στην πρώιμη περίοδο μετά τη λοίμωξη. Στη μελέτη κοόρτης, τόσο το Cox μοντέλο όσο και το μοντέλο Fine-Gray έδειξαν ότι η λοίμωξη σχετίζεται με σημαντικά αυξημένο σχετικό κίνδυνο θανάτου σε όλες τις περιόδους κινδύνου, με τον υψηλότερο κίνδυνο να παρατηρείται στην 28ήμερη περίοδο (csHR = 3.16, 95% CI = [1.36,7.37], p = 0.008 και sdHR = 3.37, 95% CI = [1.34,8.48], p = 0.010). Η ανάλυση SCCS έδειξε σημαντικά αυξημένο κίνδυνο θανάτου εντός των πρώτων 14 ημερών μετά τη λοίμωξη (IRR = 3.01, 95% CI 1.05–8.81, p = 0.0404), υποδηλώνοντας ότι η θνησιμότητα είναι τριπλάσια κατά την περίοδο αυτή. Ωστόσο, η επίδραση εξασθένησε στις περιόδους των 28 ημερών (IRR = 2.66, 95% CI = [0.86,8.25], p = 0.091)) και 90 ημερών (IRR = 2.48, 95% CI = [0.27,22.7], p = 0.421). Συμπέρασμα Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ενδονοσοκομειακή λοίμωξη από PDRAB επιφέρει σημαντική υπερβάλλουσα θνησιμότητα, με τον υψηλότερο κίνδυνο να εμφανίζεται σύντομα μετά τη λοίμωξη. Παρόλο που η μέθοδος SCCS προσφέρει πλεονεκτήματα στον έλεγχο των συγχυτών παραγόντων, τα ευρέα διαστήματα εμπιστοσύνης στις μεγαλύτερες περιόδους κινδύνου υποδηλώνουν πιθανούς περιορισμούς στη στατιστική ισχύ. Παρ' όλα αυτά, η μέθοδος SCCS έδωσε συγκρίσιμα αποτελέσματα με τις παραδοσιακές αναλύσεις κοόρτης, επιβεβαιώνοντας τη χρησιμότητά της στην επιδημιολογική έρευνα των λοιμώξεων.","This dissertation reviews the self-controlled case series (SCCS) method, explaining the research question, research design, assumptions, statistical model, and data formulation, as well as the modifications and extensions proposed when the assumptions of the basic method are not met. Applying the SCCS method in clinical studies of patient survival presents challenges for proper implementation. Our research focuses on correctly using the SCCS method when death is the outcome event of interest and empirically evaluates the agreement between the results of an SCCS analysis and those from survival analysis models in a classical parallel group design. In particular, the study applies the SCCS method using data from a 4-year cohort study to assess in-hospital mortality due to pandrug-resistant Acinetobacter baumannii (PDRAB) infection. Background: PDRAB is increasingly being reported as a cause of hospital-acquired infections in Greece, particularly in severely ill patients. Given its resistance to all available antibiotics, infections by PDRAB result in a high case fatality. Traditional cohort studies have been used to assess the impact of these infections on patient outcomes but finding an appropriate control group for this purpose is very challenging in practice. However, the SCCS method, which uses within-individual comparisons to control for time-invariant confounders, might provide a robust approach that is much easier to implement in practice. This study aims to compare the SCCS method with the traditional cohort study to evaluate the excess mortality risk associated with PDRAB infections in hospitalized patients. Methods: Based on the data from a cohort study of 91 hospitalized patients with 62 confirmed PDRAB infections, we estimated the impact of infection on in-hospital mortality by applying the Cox and Fine-Gray proportional hazards models using as a control group 29 patients colonized with PDRAB who did not have clinical symptoms of infection. The SCCS model was then applied on data from the case series of 49 patients who died after a confirmed PDRAB infection, considering infection as the exposure event and death as the outcome event of interest. Due to the event-dependent observation period (censoring at death) and event-dependent exposure, we implemented an extended event-dependent SCCS model with hospitalization time as the primary timeline. Three post-infection time intervals (14, 28, and 90 days) were examined as risk periods in the SCCS analysis. Results: Across all models, PDRAB infection was significantly associated with an increased risk of in-hospital mortality, particularly in the early post-infection period. The cohort study, using the Cox and Fine-Gray models, showed that infection was associated with a significantly increased hazard of in-hospital death across all risk periods; the highest risk was observed in the 28-day risk period (csHR = 3.16, 95% CI = [1.36,7.37], p = 0.007 and sdHR = 3.37, 95% CI = [1.34,8.48],p = 0.010). The SCCS analysis revealed a significantly increased mortality risk within the first 14 days post-infection (IRR = 3.01, 95% CI 1.05–8.61, p = 0.040), suggesting that the incidence rate of in-hospital death is three times higher during this risk period. However, the effect weakened for the 28-day (IRR = 2.66, 95% CI = [0.86,8.25], p = 0.091) and 90-day risk period (IRR = 2.48,95% CI = [0.27,22.7], p = 0.421). Conclusion: Our findings suggest that nosocomial PDRAB infection contributes significantly to excess mortality in severely ill patients, with the highest risk occurring shortly after infection. While the SCCS analysis offers advantages in controlling for confounders, the wide confidence intervals for the longer risk periods suggested potential limitations in statistical power. The SCCS method provided comparable results to the traditional cohort analyses, confirming its utility in infectious disease epidemiological research."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Implementation and evaluation of the self-controlled case-series method to estimate in-hospital mortality after severe infection"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καστρίτση Δήμητρα","Kastritsi Dimitra"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η εργασία ανασκοπεί τη μέθοδο αυτοελεγχόμενης σειράς περιστατικών «Self-Controlled Case Series (SCCS)», εξηγώντας το ερευνητικό ερώτημα, τον ερευνητικό σχεδιασμό, τις υποθέσεις, το στατιστικό μοντέλο και τη διαμόρφωση των δεδομένων, καθώς και τις τροποποιήσεις και επεκτάσεις που προτείνονται όταν οι υποθέσεις της βασικής μεθόδου δεν πληρούνται. Η εφαρμογή της μεθόδου SCCS σε κλινικές μελέτες που αφορούν την επιβίωση των ασθενών παρουσιάζει προκλήσεις για την σωστή υλοποίησή της. Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στη σωστή εφαρμογή της μεθόδου SCCS όταν ο θάνατος είναι η καταληκτική έκβαση και αξιολογεί εμπειρικά τη συμφωνία μεταξύ των αποτελεσμάτων μιας ανάλυσης SCCS και εκείνων από έναν κλασικό σχεδιασμό κοόρτης με σύγκριση παράλληλων ομάδων. Ειδικότερα, η μελέτη εφαρμόζει τη μέθοδο SCCS στα δεδομένα μιας τετραετούς μελέτης κοόρτης για να αξιολογήσει την νοσοκομειακή θνησιμότητα μετά από λοιμώξεις με πανανθεκτικά στελέχη Acinetobacter baumannii (PDRAB). Υπόβαθρο Το pandrug-resistant Acinetobacter baumannii (PDRAB) αποτελεί αιτία ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων με αυξανόμενη συχνότητα στην Ελλάδα, ιδιαίτερα σε ήδη βαριά άρρωστους ασθενείς που χρήζουν εντατική φροντίδα. Δεδομένης της αντοχής του σε όλα τα διαθέσιμα αντιβιοτικά, οι λοιμώξεις από PDRAB χαρακτηρίζονται από υψηλή θνητότητα. Παραδοσιακές μελέτες κοόρτης έχουν χρησιμοποιηθεί για την αξιολόγηση των κλινικών εκβάσεων αυτών των λοιμώξεων, αλλά η εύρεση κατάλληλης ομάδας ελέγχου είναι ιδιαίτερα δύσκολη στην πράξη. Η μέθοδος SCCS, η οποία χρησιμοποιεί ενδο-ατομικές συγκρίσεις ελέγχοντας συγχυτικούς παράγοντες που δεν μεταβάλλονται στο χρόνο, ενδέχεται να παρέχει μια αξιόπιστη προσέγγιση με ευκολότερη υλοποίηση στην πράξη. Στόχος αυτής της μελέτης είναι να συγκρίνει τη μέθοδο SCCS με τη μελέτη κοόρτης για την εκτίμηση του κινδύνου θανάτου που σχετίζεται με τις λοιμώξεις από PDRAB σε νοσηλευόμενους ασθενείς. Μέθοδοι Χρησιμοποιώντας τα δεδομένα μελέτης κοόρτης από 91 νοσηλευόμενους ασθενείς με 62 επιβεβαιωμένες λοιμώξεις από PDRAB, εκτιμήσαμε την επίδραση της λοίμωξης στη νοσοκομειακή θνησιμότητα εφαρμόζοντας τα μοντέλα αναλογικών κινδύνων Cox και Fine-Gray με ομάδα ελέγχου 29 ασθενείς με αποικισμό από PDRAB που δεν είχαν κλινικά συμπτώματα λοίμωξης. Το μοντέλο SCCS εφαρμόστηκε στη συνέχεια σε 49 περιστατικά που πέθαναν μετά από επιβεβαιωμένη λοίμωξη από PDRAB, θεωρώντας τη λοίμωξη ως την έκθεση και τον θάνατο ως την έκβαση ενδιαφέροντος. Δεδομένου ότι η περίοδος παρατήρησης εξαρτάται από την έκβαση (λογοκρισία στον θάνατο) και η έκθεση εξαρτάται από την έκβαση, εφαρμόσαμε ένα μοντέλο SCCS εξαρτημένης έκβασης. Εξετάσαμε τρία χρονικά διαστήματα μετά τη λοίμωξη (14, 28 και 90 ημέρες) ως περιόδους κινδύνου στην ανάλυση SCCS. Αποτελέσματα Σε όλα τα μοντέλα, η λοίμωξη από PDRAB συσχετίστηκε σημαντικά με αυξημένο κίνδυνο νοσοκομειακής θνησιμότητας, ιδιαίτερα στην πρώιμη περίοδο μετά τη λοίμωξη. Στη μελέτη κοόρτης, τόσο το Cox μοντέλο όσο και το μοντέλο Fine-Gray έδειξαν ότι η λοίμωξη σχετίζεται με σημαντικά αυξημένο σχετικό κίνδυνο θανάτου σε όλες τις περιόδους κινδύνου, με τον υψηλότερο κίνδυνο να παρατηρείται στην 28ήμερη περίοδο (csHR = 3.16, 95% CI = [1.36,7.37], p = 0.008 και sdHR = 3.37, 95% CI = [1.34,8.48], p = 0.010). Η ανάλυση SCCS έδειξε σημαντικά αυξημένο κίνδυνο θανάτου εντός των πρώτων 14 ημερών μετά τη λοίμωξη (IRR = 3.01, 95% CI 1.05–8.81, p = 0.0404), υποδηλώνοντας ότι η θνησιμότητα είναι τριπλάσια κατά την περίοδο αυτή. Ωστόσο, η επίδραση εξασθένησε στις περιόδους των 28 ημερών (IRR = 2.66, 95% CI = [0.86,8.25], p = 0.091)) και 90 ημερών (IRR = 2.48, 95% CI = [0.27,22.7], p = 0.421). Συμπέρασμα Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ενδονοσοκομειακή λοίμωξη από PDRAB επιφέρει σημαντική υπερβάλλουσα θνησιμότητα, με τον υψηλότερο κίνδυνο να εμφανίζεται σύντομα μετά τη λοίμωξη. Παρόλο που η μέθοδος SCCS προσφέρει πλεονεκτήματα στον έλεγχο των συγχυτών παραγόντων, τα ευρέα διαστήματα εμπιστοσύνης στις μεγαλύτερες περιόδους κινδύνου υποδηλώνουν πιθανούς περιορισμούς στη στατιστική ισχύ. Παρ' όλα αυτά, η μέθοδος SCCS έδωσε συγκρίσιμα αποτελέσματα με τις παραδοσιακές αναλύσεις κοόρτης, επιβεβαιώνοντας τη χρησιμότητά της στην επιδημιολογική έρευνα των λοιμώξεων.","This dissertation reviews the self-controlled case series (SCCS) method, explaining the research question, research design, assumptions, statistical model, and data formulation, as well as the modifications and extensions proposed when the assumptions of the basic method are not met. Applying the SCCS method in clinical studies of patient survival presents challenges for proper implementation. Our research focuses on correctly using the SCCS method when death is the outcome event of interest and empirically evaluates the agreement between the results of an SCCS analysis and those from survival analysis models in a classical parallel group design. In particular, the study applies the SCCS method using data from a 4-year cohort study to assess in-hospital mortality due to pandrug-resistant Acinetobacter baumannii (PDRAB) infection. Background: PDRAB is increasingly being reported as a cause of hospital-acquired infections in Greece, particularly in severely ill patients. Given its resistance to all available antibiotics, infections by PDRAB result in a high case fatality. Traditional cohort studies have been used to assess the impact of these infections on patient outcomes but finding an appropriate control group for this purpose is very challenging in practice. However, the SCCS method, which uses within-individual comparisons to control for time-invariant confounders, might provide a robust approach that is much easier to implement in practice. This study aims to compare the SCCS method with the traditional cohort study to evaluate the excess mortality risk associated with PDRAB infections in hospitalized patients. Methods: Based on the data from a cohort study of 91 hospitalized patients with 62 confirmed PDRAB infections, we estimated the impact of infection on in-hospital mortality by applying the Cox and Fine-Gray proportional hazards models using as a control group 29 patients colonized with PDRAB who did not have clinical symptoms of infection. The SCCS model was then applied on data from the case series of 49 patients who died after a confirmed PDRAB infection, considering infection as the exposure event and death as the outcome event of interest. Due to the event-dependent observation period (censoring at death) and event-dependent exposure, we implemented an extended event-dependent SCCS model with hospitalization time as the primary timeline. Three post-infection time intervals (14, 28, and 90 days) were examined as risk periods in the SCCS analysis. Results: Across all models, PDRAB infection was significantly associated with an increased risk of in-hospital mortality, particularly in the early post-infection period. The cohort study, using the Cox and Fine-Gray models, showed that infection was associated with a significantly increased hazard of in-hospital death across all risk periods; the highest risk was observed in the 28-day risk period (csHR = 3.16, 95% CI = [1.36,7.37], p = 0.007 and sdHR = 3.37, 95% CI = [1.34,8.48],p = 0.010). The SCCS analysis revealed a significantly increased mortality risk within the first 14 days post-infection (IRR = 3.01, 95% CI 1.05–8.61, p = 0.040), suggesting that the incidence rate of in-hospital death is three times higher during this risk period. However, the effect weakened for the 28-day (IRR = 2.66, 95% CI = [0.86,8.25], p = 0.091) and 90-day risk period (IRR = 2.48,95% CI = [0.27,22.7], p = 0.421). Conclusion: Our findings suggest that nosocomial PDRAB infection contributes significantly to excess mortality in severely ill patients, with the highest risk occurring shortly after infection. While the SCCS analysis offers advantages in controlling for confounders, the wide confidence intervals for the longer risk periods suggested potential limitations in statistical power. The SCCS method provided comparable results to the traditional cohort analyses, confirming its utility in infectious disease epidemiological research."],"dc:identifier":["uoadl:3481648","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481648"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Implementation and evaluation of the self-controlled case-series method to estimate in-hospital mortality after severe infection"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:36Z"}