{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3481662"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3481662","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ιατρογενής μεσοκολπική επικοινωνία","abstract":"Η ιατρογενής μεσοκολπική επικοινωνία (ΙΑΜΕ) είναι μια σπάνια, αλλά σοβαρή επιπλοκή που μπορεί να προκύψει μετά από ιατρικές επεμβάσεις που προκαλούν τραυματισμό ή βλάβη στο μεσοκολπικό διάφραγμα. Η ΙΑΜΕ συχνά δημιουργείται ως αποτέλεσμα διαδερμικών διαδικασιών, όπως η χρήση καθετήρων για τη θεραπεία αρρυθμιών ή άλλες καρδιολογικές επεμβάσεις. Η παρούσα μελέτη στοχεύει να εξετάσει τους μηχανισμούς δημιουργίας της ΙΑΜΕ, τα παθοφυσιολογικά αίτια, τις κλινικές εκδηλώσεις και τις στρατηγικές αντιμετώπισης της κατάστασης αυτής. Παρά τη σπανιότητά της, η ΙΑΜΕ μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές, όπως καρδιακή ανεπάρκεια, πνευμονική υπέρταση και αυξημένο κίνδυνο θρομβοεμβολικών επεισοδίων. Οι στρατηγικές για τη διαχείριση της ΙΑΜΕ περιλαμβάνουν τόσο μη επεμβατικές όσο και χειρουργικές τεχνικές, ανάλογα με τη σοβαρότητα της επικοινωνίας. Μεθοδολογικά, η παρούσα μελέτη ακολουθεί μια ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας σχετικά με την ιατρογενή μεσοκολπική επικοινωνία και τις κλινικές μελέτες που αφορούν την εμφάνιση και την αντιμετώπιση της κατάστασης. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ΙΑΜΕ εμφανίζεται συχνότερα μετά από διαδερμικές επεμβάσεις, και η σοβαρότητά της εξαρτάται από την έκταση της βλάβης στο μεσοκολπικό διάφραγμα. Η διάγνωση συνήθως επιτυγχάνεται μέσω υπερηχοκαρδιογραφίας ή άλλων διαγνωστικών εργαλείων, και η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει επεμβατική σύγκλειση ή ακόμη και χειρουργική επιδιόρθωση του διαφράγματος. Ειδικότερα, τα ευρήματα δείχνουν ότι η ΙΑΜΕ μπορεί να οδηγήσει σε υπερφόρτωση όγκου στο δεξιό κόλπο και κατ’ επέκταση στις δεξιές κοιλότητες, προκαλώντας καρδιακή δυσλειτουργία και πνευμονική υπέρταση. Οι μεγαλύτερες επικοινωνίες μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο θρομβοεμβολικών επεισοδίων, και σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται επεμβατική αντιμετώπιση. Οι σύγχρονες τεχνικές σύγκλεισης έχουν μειώσει σημαντικά τις ανάγκες για ανοικτή χειρουργική επέμβαση. Συμπερασματικά, η ιατρογενής μεσοκολπική επικοινωνία αποτελεί μια σημαντική επιπλοκή από ιατρικές επεμβάσεις, με την ικανότητα να προκαλεί σοβαρές επιπλοκές. Η πρόληψη και η έγκαιρη διάγνωση είναι κρίσιμες για την αποτελεσματική διαχείριση της κατάστασης.","abstract_html":"Η ιατρογενής μεσοκολπική επικοινωνία (ΙΑΜΕ) είναι μια σπάνια, αλλά σοβαρή επιπλοκή που μπορεί να προκύψει μετά από ιατρικές επεμβάσεις που προκαλούν τραυματισμό ή βλάβη στο μεσοκολπικό διάφραγμα. Η ΙΑΜΕ συχνά δημιουργείται ως αποτέλεσμα διαδερμικών διαδικασιών, όπως η χρήση καθετήρων για τη θεραπεία αρρυθμιών ή άλλες καρδιολογικές επεμβάσεις. Η παρούσα μελέτη στοχεύει να εξετάσει τους μηχανισμούς δημιουργίας της ΙΑΜΕ, τα παθοφυσιολογικά αίτια, τις κλινικές εκδηλώσεις και τις στρατηγικές αντιμετώπισης της κατάστασης αυτής. Παρά τη σπανιότητά της, η ΙΑΜΕ μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές, όπως καρδιακή ανεπάρκεια, πνευμονική υπέρταση και αυξημένο κίνδυνο θρομβοεμβολικών επεισοδίων. Οι στρατηγικές για τη διαχείριση της ΙΑΜΕ περιλαμβάνουν τόσο μη επεμβατικές όσο και χειρουργικές τεχνικές, ανάλογα με τη σοβαρότητα της επικοινωνίας. Μεθοδολογικά, η παρούσα μελέτη ακολουθεί μια ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας σχετικά με την ιατρογενή μεσοκολπική επικοινωνία και τις κλινικές μελέτες που αφορούν την εμφάνιση και την αντιμετώπιση της κατάστασης. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ΙΑΜΕ εμφανίζεται συχνότερα μετά από διαδερμικές επεμβάσεις, και η σοβαρότητά της εξαρτάται από την έκταση της βλάβης στο μεσοκολπικό διάφραγμα. Η διάγνωση συνήθως επιτυγχάνεται μέσω υπερηχοκαρδιογραφίας ή άλλων διαγνωστικών εργαλείων, και η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει επεμβατική σύγκλειση ή ακόμη και χειρουργική επιδιόρθωση του διαφράγματος. Ειδικότερα, τα ευρήματα δείχνουν ότι η ΙΑΜΕ μπορεί να οδηγήσει σε υπερφόρτωση όγκου στο δεξιό κόλπο και κατ’ επέκταση στις δεξιές κοιλότητες, προκαλώντας καρδιακή δυσλειτουργία και πνευμονική υπέρταση. Οι μεγαλύτερες επικοινωνίες μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο θρομβοεμβολικών επεισοδίων, και σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται επεμβατική αντιμετώπιση. Οι σύγχρονες τεχνικές σύγκλεισης έχουν μειώσει σημαντικά τις ανάγκες για ανοικτή χειρουργική επέμβαση. Συμπερασματικά, η ιατρογενής μεσοκολπική επικοινωνία αποτελεί μια σημαντική επιπλοκή από ιατρικές επεμβάσεις, με την ικανότητα να προκαλεί σοβαρές επιπλοκές. Η πρόληψη και η έγκαιρη διάγνωση είναι κρίσιμες για την αποτελεσματική διαχείριση της κατάστασης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαμαλουκάκη Μαρία","Mamaloukaki Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:36Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3481662"],"render_values":[{"text":"uoadl:3481662","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481662","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481662","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3481662","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαμαλουκάκη Μαρία","Mamaloukaki Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3481662","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481662"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ιατρογενής μεσοκολπική επικοινωνία (ΙΑΜΕ) είναι μια σπάνια, αλλά σοβαρή επιπλοκή που μπορεί να προκύψει μετά από ιατρικές επεμβάσεις που προκαλούν τραυματισμό ή βλάβη στο μεσοκολπικό διάφραγμα. Η ΙΑΜΕ συχνά δημιουργείται ως αποτέλεσμα διαδερμικών διαδικασιών, όπως η χρήση καθετήρων για τη θεραπεία αρρυθμιών ή άλλες καρδιολογικές επεμβάσεις. Η παρούσα μελέτη στοχεύει να εξετάσει τους μηχανισμούς δημιουργίας της ΙΑΜΕ, τα παθοφυσιολογικά αίτια, τις κλινικές εκδηλώσεις και τις στρατηγικές αντιμετώπισης της κατάστασης αυτής. Παρά τη σπανιότητά της, η ΙΑΜΕ μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές, όπως καρδιακή ανεπάρκεια, πνευμονική υπέρταση και αυξημένο κίνδυνο θρομβοεμβολικών επεισοδίων. Οι στρατηγικές για τη διαχείριση της ΙΑΜΕ περιλαμβάνουν τόσο μη επεμβατικές όσο και χειρουργικές τεχνικές, ανάλογα με τη σοβαρότητα της επικοινωνίας. Μεθοδολογικά, η παρούσα μελέτη ακολουθεί μια ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας σχετικά με την ιατρογενή μεσοκολπική επικοινωνία και τις κλινικές μελέτες που αφορούν την εμφάνιση και την αντιμετώπιση της κατάστασης. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ΙΑΜΕ εμφανίζεται συχνότερα μετά από διαδερμικές επεμβάσεις, και η σοβαρότητά της εξαρτάται από την έκταση της βλάβης στο μεσοκολπικό διάφραγμα. Η διάγνωση συνήθως επιτυγχάνεται μέσω υπερηχοκαρδιογραφίας ή άλλων διαγνωστικών εργαλείων, και η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει επεμβατική σύγκλειση ή ακόμη και χειρουργική επιδιόρθωση του διαφράγματος. Ειδικότερα, τα ευρήματα δείχνουν ότι η ΙΑΜΕ μπορεί να οδηγήσει σε υπερφόρτωση όγκου στο δεξιό κόλπο και κατ’ επέκταση στις δεξιές κοιλότητες, προκαλώντας καρδιακή δυσλειτουργία και πνευμονική υπέρταση. Οι μεγαλύτερες επικοινωνίες μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο θρομβοεμβολικών επεισοδίων, και σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται επεμβατική αντιμετώπιση. Οι σύγχρονες τεχνικές σύγκλεισης έχουν μειώσει σημαντικά τις ανάγκες για ανοικτή χειρουργική επέμβαση. Συμπερασματικά, η ιατρογενής μεσοκολπική επικοινωνία αποτελεί μια σημαντική επιπλοκή από ιατρικές επεμβάσεις, με την ικανότητα να προκαλεί σοβαρές επιπλοκές. Η πρόληψη και η έγκαιρη διάγνωση είναι κρίσιμες για την αποτελεσματική διαχείριση της κατάστασης.","Iatrogenic atrial septal defect (IAME) is a rare but serious complication that can occur after medical procedures that cause injury or damage to the atrial septum. IAME is often created as a result of percutaneous procedures, such as the use of catheters to treat arrhythmias or other intracardiac procedures. The present study aims to examine the mechanisms of IAME formation, pathophysiological causes, clinical manifestations and strategies for treating this condition. Despite its rarity, IAME can cause serious complications such as heart failure, pulmonary hypertension and an increased risk of thromboembolic events. Strategies for IAME management include both non-invasive and surgical techniques, depending on the severity of communication. Methodologically, the present study follows a review of the international literature on iatrogenic atrial septal defect and clinical studies concerning the occurrence and management of the condition. The results show that IAME occurs more frequently after percutaneous procedures, and its severity depends on the extent of damage to the atrial septum. Diagnosis is usually achieved through echocardiography or other diagnostic tools, and treatment may include invasive closure or even surgical correction of the diaphragm. In particular, the findings suggest that IAME can lead to increased load on the right atrium and right chambers, causing cardiac dysfunction and pulmonary hypertension. Longer communications can increase the risk of thromboembolic events, and invasive treatment is required in these cases. Modern endocardiac closure techniques have significantly reduced the need for open surgery. In conclusion, iatrogenic atrial septal defect is a major complication from medical procedures with the ability to cause serious complications. Prevention and early diagnosis are critical to effectively manage the condition."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ιατρογενής μεσοκολπική επικοινωνία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαμαλουκάκη Μαρία","Mamaloukaki Maria"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η ιατρογενής μεσοκολπική επικοινωνία (ΙΑΜΕ) είναι μια σπάνια, αλλά σοβαρή επιπλοκή που μπορεί να προκύψει μετά από ιατρικές επεμβάσεις που προκαλούν τραυματισμό ή βλάβη στο μεσοκολπικό διάφραγμα. Η ΙΑΜΕ συχνά δημιουργείται ως αποτέλεσμα διαδερμικών διαδικασιών, όπως η χρήση καθετήρων για τη θεραπεία αρρυθμιών ή άλλες καρδιολογικές επεμβάσεις. Η παρούσα μελέτη στοχεύει να εξετάσει τους μηχανισμούς δημιουργίας της ΙΑΜΕ, τα παθοφυσιολογικά αίτια, τις κλινικές εκδηλώσεις και τις στρατηγικές αντιμετώπισης της κατάστασης αυτής. Παρά τη σπανιότητά της, η ΙΑΜΕ μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές, όπως καρδιακή ανεπάρκεια, πνευμονική υπέρταση και αυξημένο κίνδυνο θρομβοεμβολικών επεισοδίων. Οι στρατηγικές για τη διαχείριση της ΙΑΜΕ περιλαμβάνουν τόσο μη επεμβατικές όσο και χειρουργικές τεχνικές, ανάλογα με τη σοβαρότητα της επικοινωνίας. Μεθοδολογικά, η παρούσα μελέτη ακολουθεί μια ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας σχετικά με την ιατρογενή μεσοκολπική επικοινωνία και τις κλινικές μελέτες που αφορούν την εμφάνιση και την αντιμετώπιση της κατάστασης. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ΙΑΜΕ εμφανίζεται συχνότερα μετά από διαδερμικές επεμβάσεις, και η σοβαρότητά της εξαρτάται από την έκταση της βλάβης στο μεσοκολπικό διάφραγμα. Η διάγνωση συνήθως επιτυγχάνεται μέσω υπερηχοκαρδιογραφίας ή άλλων διαγνωστικών εργαλείων, και η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει επεμβατική σύγκλειση ή ακόμη και χειρουργική επιδιόρθωση του διαφράγματος. Ειδικότερα, τα ευρήματα δείχνουν ότι η ΙΑΜΕ μπορεί να οδηγήσει σε υπερφόρτωση όγκου στο δεξιό κόλπο και κατ’ επέκταση στις δεξιές κοιλότητες, προκαλώντας καρδιακή δυσλειτουργία και πνευμονική υπέρταση. Οι μεγαλύτερες επικοινωνίες μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο θρομβοεμβολικών επεισοδίων, και σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται επεμβατική αντιμετώπιση. Οι σύγχρονες τεχνικές σύγκλεισης έχουν μειώσει σημαντικά τις ανάγκες για ανοικτή χειρουργική επέμβαση. Συμπερασματικά, η ιατρογενής μεσοκολπική επικοινωνία αποτελεί μια σημαντική επιπλοκή από ιατρικές επεμβάσεις, με την ικανότητα να προκαλεί σοβαρές επιπλοκές. Η πρόληψη και η έγκαιρη διάγνωση είναι κρίσιμες για την αποτελεσματική διαχείριση της κατάστασης.","Iatrogenic atrial septal defect (IAME) is a rare but serious complication that can occur after medical procedures that cause injury or damage to the atrial septum. IAME is often created as a result of percutaneous procedures, such as the use of catheters to treat arrhythmias or other intracardiac procedures. The present study aims to examine the mechanisms of IAME formation, pathophysiological causes, clinical manifestations and strategies for treating this condition. Despite its rarity, IAME can cause serious complications such as heart failure, pulmonary hypertension and an increased risk of thromboembolic events. Strategies for IAME management include both non-invasive and surgical techniques, depending on the severity of communication. Methodologically, the present study follows a review of the international literature on iatrogenic atrial septal defect and clinical studies concerning the occurrence and management of the condition. The results show that IAME occurs more frequently after percutaneous procedures, and its severity depends on the extent of damage to the atrial septum. Diagnosis is usually achieved through echocardiography or other diagnostic tools, and treatment may include invasive closure or even surgical correction of the diaphragm. In particular, the findings suggest that IAME can lead to increased load on the right atrium and right chambers, causing cardiac dysfunction and pulmonary hypertension. Longer communications can increase the risk of thromboembolic events, and invasive treatment is required in these cases. Modern endocardiac closure techniques have significantly reduced the need for open surgery. In conclusion, iatrogenic atrial septal defect is a major complication from medical procedures with the ability to cause serious complications. Prevention and early diagnosis are critical to effectively manage the condition."],"dc:identifier":["uoadl:3481662","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481662"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ιατρογενής μεσοκολπική επικοινωνία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:36Z"}